NK E teams (Tilburg, 15 mei 2004)

Door: Maurice X. h. Hunen

Welnu, we schrijven de dag 15 mei 2004, en dat is.....oeiyess!!! De grote dag, want de E-teams van Nederland strijden om de hoogste eer binnen het Koninkrijk der Nederlanden.

Het kon niet mooier. Droog weer, zon, een idyllische omgeving van de Universiteit van Tilburg. De dag kon niet meer stuk!

Vele ouders en begeleiders hadden het er maar druk mee. Ze moesten zonnebaden....

Tetteretèèèèè    Mannen met paarden, kletterende zwaarden !....Eh, abuis,.....dat was blijkbaar het land van ooit.....

Maar hoe het ook zij; Gestreden werd er. Daar zijn we inmiddels zeker van.

Weliswaar vloeide er geen bloed, doch de strijd was er niet minder om.

De eerste ronde was een voorbode van hetgeen ons te wachten stond.

Terwijl Collin Pieper al een gevoelige nederlaag moest ondergaan, en Tristan Hünen hetzelfde lot onderging, doordat hij zijn tegenstander onderschatte, zetten Diana Dalemans en Michael Yeh het offensief in met winst. Weliswaar geen wedstrijd verloren, maar hooguit met de schrik vrijgekomen. Dát hebben we ook wel eens anders gezien.

In de tweede ronde werden de kaarten even opnieuw geschud, en kwam de stoomtrein SV Brunssum toch op gang door winst van Diana, Tristan en Michael.

Collin verslikte zich helaas wederom in zijn tegenstander. Maar kom op! De dag was nog jong, en er zou nog van alles gebeuren.

Dat laatste was niet tegen dovemans oren gezegd.

Terwijl Michael en Collin na de derde ronde beiden konden "douchen en aankleden", lapte Tristan zijn tegenstander pootje, en voelde Diana zich geroepen om remise van de regerend Nederlands kampioen aan te nemen. Aiiiiiiii,..... dát had ze beter niet kunnen doen.

In zijn geheel betekende het een verlieswedstrijd met 1 1/2 punt als resultaat.

Maar wie ben ik? De beste stuurlui krijgen immers natte voeten, want zíj doen namelijk al het werk. Toch?

De vierde ronde bracht weer hoop, en hoop....doet leven. Jaaa, er was weer leven in de brouwerij, doordat er winst werd behaald door Diana, Tristan en Michael.

Collin had andermaal pech. De tegenstand bleek toch te groot.

Lofprijzing over de beschikbaarheid van internet aldaar, en zo.... kon Collin keurig de thuiswacht via MSN van de laatste update berichten. Hè, dát lucht op, kan ik jullie verzekeren!

In de vijfde ronde kreeg Diana te kampen met tijdgebrek. Dus; Hopla tempo erin, en klats!...... Daar kwam een aftrekschaak. 

Kolere zeg! Gewiekst ventje, die tegenstander.

Diana bleef met de brokken zitten, en winst zat er niet meer in,....... remise ook niet meer.

Tristan en Michael hadden beiden een soort van handdoek gevonden en droogden aldus hun tegenstanders af. We blijven netjes; Service van de zaak! 

Enfin; 2 punten waren weer binnen.

Inmiddels was Collin zo langzaamaan het spoor bijster, en moest de vechtjas een verlies incasseren. Helaas.

Deze wedstrijd werd gespeeld tegen "Bobby Fisher" uit Wassenaar.

BOBBY FISCHER!@#$%^&*0  Tjeemig, het moet gezegd;  Ze kunnen toch wat!!! Want verslagen hebben díe onze jeugd niet!

De zesde ronde had daarentegen veel weg van "Apocalyps now" .

Diana moest haar meerdere in haar opponent bekennen, terwijl Tristan (wel heb je ooit....) zijn dame weggaf !   ........ Collin sloot zich al vechtend aan bij hun lot.

Alleen de stille maar oh zo tactisch spelende Micheal wist de oorlog te winnen met wederom winst!  Hulde!

De zevende ronde maakte weer een boel goed, door winst van Diana, Tristan en Michael.

Collin had zijn dag niet, en dus zat er ook hier geen winst in. Helaas. Doch,....zoals we Collin kennen, blinkt hij uit in relativeringsvermogen, en mogen we er vanuitgaan, dat de ervaringen van deze dag hem niet deren, maar zullen sterken.

Al met al was het een spannende dag, waarop we opmerkten dat de tegenstand verbeten en fel was. Ga er maar aan staan.

Een pluim voor het hele team voor het behaalde resultaat!!

Maurice Hünen