GENT 2004, Raphsody in black and white
- verslaggever: Hans Dam -
Ik zit terwijl ik dit schrijf op de camping in Mirabel et Blacons en verrek van de rugpijn. Ik lijd hier in alle warmte en rust. Ik kan amper uit mijn tent komen. Het enige wat ik hoor is het geschuifel van langs sloffende kinderen op weg naar het zwembad en een kerkklok in de verte. Wat doe ik hier vraag ik me af? Geen goede stoel om ontspannen in te zitten en geen goed bed om ontspannen in te slapen. Het is pure zelfkwelling zo'n vakantie. Was ik maar thuis! Dit doe je dus niet voor je plezier. Het vijfdaagse schaaktoernooi van Gent was duidelijk het hoogtepunt van mijn zomers vakantiegenot dit jaar. Geen grammetje last van mijn goddelijke lichaam en volop genieten van al het moois dat Gent te bieden heeft.
Het opwarmertje voor Gent was het kampioensfeest van Voerendaal 1 annex bruiloftfeest van Ed Vos met zijn Cheryl geweest. Hier waren veel Gentgangers aanwezig en werd al voorzichtig het hijsen der glazen geoefend. We hadden er zin in! Vol goede moed toog ik daarom twee weken later samen met Armand Hendricks en Gaston Dörenberg Gentwaarts. Bij aankomst waren er weer de oude vertrouwde bekenden: de grote groep Wageningers, die Heike und Christina, de overige Limburgers en degenen wiens gezicht je herkend van voorgaande jaren maar de naam niet van kent. Het overgrote deel van de deelnemers heeft al meer dan eens meegedaan aan dit toernooi. De staart en middenmoot is elk jaar zeker voor driekwart hetzelfde. De top wisselt nog al eens. Hoewel hier ook een groep vaste Gentgangers tussenzit is er elk jaar weer een forse nieuwe groep Oost-Europeanen met een Meester of Grootmeestertitel. Dit jaar waren er 13 grootmeesters en van de meeste had ik nog nooit gehoord. Schaken kunnen ze echter als de besten want ze hebben het gehele toernooi de hoogste borden weten te bezetten. Een viertal van hen heeft het toernooi ook gezamenlijk gewonnen, ze scoorden 7,5 uit 9. Sinds de Perestrojka van Gorbatsjov heb ik de namen van zulke grootmeesters niet meer bijgehouden. Nu de grenzen open zijn, stropen ze met hele hordes de open toernooien af. Het zijn er gewoon teveel geworden om alles goed bij te houden. Vroeger, in de goede oude tijd, had je gewoon Tal, Petrosjan, Spasski, Karpov en Geller. Dat waren de Russen en die speelden in prachtige toernooien tegen onze Timmans, Hübners en Larsens. In die tijd werd het wereldkampioenschap middels kandidatenmatches en een finale beslist. Je hoorde op het journaal de uitslag van de partijen. "De 27e partij in de finaletweekamp om het wereldkampioenschap schaken tussen Karpov en Kortsnoi is in remise geëindigd. Karpov leidt in deze tweekamp .." zei Harmen Siezen dan. Nu is dat niet meer zo. De huidige wereldkampioen, zijn naam ben ik vergeten, heeft onlangs in Tripoli zijn titel behaald middels overwinningen in minimatches, een gelijkspel in een ultrakorte finaletweekamp en vervolgens die tweekamp middels rapidschaak(!!!) in zijn voordeel beslist. Alles is natuurlijk verpest door Kasparov. Hij is de oorzaak van alle misère. Zijn egoïsme om samen met Short begin jaren negentig, buiten de FIDE om, voor eigen rekening te gaan spelen is het startpunt geweest van alle wanorde en de teloorgang van de organisatie rondom ons koninklijke spel. Het schaken heeft zich hier nooit meer van hersteld. De W.K.-cycli waren voorgoed vernietigd en Jaroslav Belciar heeft sindsdien nooit meer gespeeld. Natuurlijk was de FIDE destijds - en nu nog - ook niet meer wat ze onder Euwe geweest is maar het feit dat de maffia de leiding heeft is geen excuus voor dergelijke bende. Italië wordt er immers ook door bestuurd en die doen dat goed. In ieder geval een heel stuk beter dan hooginquisiteur Balkenende en zijn geldrovende discipelen. Neem nou die kwestie van die uitgeprocedeerde asielzoekers die al jaren hier zijn en die door zo'n staatssecretaris Verdonk uitgewezen worden. "Dat is gerechtigheid", hoor ik het nichtje van Eichmann schreeuwen, "ze zijn immer uitgeprocedeerd!". Dat is natuurlijk zo, maar gerechtigheid zonder barmhartigheid is nog altijd een hele foute zaak. In het kader van de gerechtigheid zijn immers de grofste misdaden begaan. De wetten worden gemaakt door de heersende klasse en die is vaak zo immoreel als maar zijn kan. De farizeeërregering van J.P. Balkenende vormt daarop geen uitzondering. Geld verdienen is het enige wat voor hen telt en dan ook nog de meest destructieve variant ervan: geld verdienen door bezuinigingen uit te voeren op de zwaksten in de samenleving. Het budget is heilig! Maar enfin waar maak ik me druk over. Ik zit tenslotte in Frankrijk, weliswaar pijn te lijden, edoch niet in mijn beurs. Zou dat wel het geval zijn dan was de revolutie aanstaande.
Het toernooi werd zoals gebruikelijk geopend door de onomstreden beste wedstrijdleider van West-Europa en omstreken Marc "nog twee minuten" Bils. Een half uur na de geplande openingstijd van de eerste ronde sommeerde hij met luide stem dat ieder zijn plaats moest innemen waarna het GENT OPEN 2004 toernooi kon beginnen. Alle rondes erna liet Marc stipt op tijd zijn dreigende uitroep "nog twee minuten!!" door de luidsprekers schallen waarna alle schakers als makke lammeren naar de speelzaal liepen en hun plek opzochten. Zoals nagenoeg elk jaar scoorde ik dit jaar ook weer 5,5 punt uit 9 partijen. Da's genoeg om mij tevreden te stellen. Armand eindigde ook op 5,5 punt maar geheel tevreden zal hij niet zijn geweest. Hij verloor één partij die vast en zeker de wereld rond zal gaan. Vlak na Gent heb ik in het artikel "Die Unvolendette" gepubliceerd en dat gaat over deze partij. Het gebeurd zelden dat iemand opgeeft in een volledig gewonnen stelling maar Armand deed het tegen WIM Bianca Mühren. Hij dacht dat hij een stuk verloor maar in feite had hij middels een geforceerde zeven zetten diepe combinatie de partij in zijn voordeel kunnen beslissen. Als hij het gezien had was iedereen die dag vol lof geweest en was er daarna nooit meer over gesproken. Maar nu hij het niet gezien had wordt hij natuurlijk onsterfelijk. Dat was waarschijnlijk ook de diepere bedoeling van zijn opgave. Hiermee creëerde hij "Die Unvolendette van Hendricks". Deze zal later in vele leerboeken terug te vinden zijn.
Gaston zal over zijn score, 6 uit 9, niet tevreden zijn maar zeker wel over de kwaliteit van zijn frivole en fantasierijke spel. Hij offerde bijna in elke partij tegen zeer sterke tegenstanders een kwaliteit of een stuk . Dit ontlokte "good old" IM John van Baarle de opmerking dat Gaston een zeer leuke stijl heeft. Het offer werd bijna doel op zich. Het gaat er echter om dat je offert en wint. Als het offer niet goed is en je wint toch is het ook prima. Als je niet wint was het offer fout. Dat gebeurde Gaston in de laatste partij van het toernooi. Tot dan toe had hij gewaagd gespeeld maar nog niets verloren. Hij vloog zijn tegenstander, een grootmeester, middels een stukoffer voor koningsaanval, direct naar de keel . Deze wandelde vervolgens met zijn koning het hele bord over maar ging nergens mat. Een sterke damezet beëindigde Gastons aspiraties op een gedeelde tweede plaats. Helaas wat weinig punten voor zijn doen maar wel heel leuk gespeeld.
Als je middagpartij vlug voorbij was kon je dit jaar in de bar van de Leopoldkazerne de Tour de France gaan kijken. Hulde aan de Belgische Genie Troepen die de aanvankelijk haperende televisie toch weer aan de praat kregen zodat de vele wielerliefhebbers konden zien hoe die vervelende Lance Armstrong zijn zesde touroverwinning aan het bewerkstelligen was. Nog steeds is hij niet gepakt op dopinggebruik terwijl iedereen het sterke vermoeden heeft dat hij gebruikt. Zo hard fietst een mens niet op suikerwater en spaghetti. Ik vind het een teken aan de wand dat hij niet naar Athene gaat. De dopingcontroles bij de Olympische spelen zijn hem te gevaarlijk. De mythe van Armstrong kan daar aan diggelen getest worden en dat risico wil hij niet lopen. Hopelijk hebben ze als Gent 2005 bezig is reeds ontdekt wat die Armstrong gebruikt want een zevende touroverwinning van deze superman gaat me toch echt te ver.
Rond elf uur 's avonds zijn de laatste avondpartijen afgelopen. Er wordt dan luidruchtig door verschillende groepen geanalyseerd. Het bier vloeit hierbij rijkelijk en dat komt, hoewel niet altijd de kwaliteit, dan toch wel de variatie in oplossingen voor moeilijke problemen alleen maar ten goede. Als alles gezegd is wat gezegd moest worden splits de groep zich op in degenen die naar bed gaan en degenen die naar de stad gaan. Eén groep, aangevoerd door het Wageningse contingent, stelt deze keus altijd uit. Zij gaan eerst naar de friteskot de "Gouden Saté" voor het nachtelijke sateetje viagra steevast gevolgd door PPProfessor's (S.V. Wageningen) chicken fingers. Heel Malawi zou een week gevoed kunnen worden met de hoeveelheden die hij bestelt. Wageningers, Limburgers en voorbijgangers delen in PPProfessor's uitdeeldrift. Nadat de buiken rond gegeten zijn wordt hier alsnog de keus gemaakt tussen bedgang of Gentgang.
Opvallend is dat Tom Bus (S.V. Voerendaal) dit jaar steeds weer voor bedgang koos. Tom is de man die een paar jaar geleden gedurende het gehele toernooi maar acht uur sliep! Hij schaakte, at, dronk, wierp zich vol overgave in het nachtleven, ontbijtte, ging weer schaken en herhaalde die cyclus vijf dagen lang, met uitzondering van die acht uurtjes slaap dus. Dit jaar ging hij echt voor de punten en dat was te merken. Tom was samen met Maurice Peek (Stukkenjagers) de best scorende Limburger. Beiden haalden 6,5 punt uit 9 partijen. "Bard" van der Zwet (S.V. Voerendaal) scoorde eveneens op niet mis te verstane wijze.Hij legde met 6 uit 9 beslag op de eerste prijs in de ratingcategorie tot 1900. Bard scoorde voor de tweede jaar achter elkaar geweldig. We moeten nu vermoeden dat zijn rating toch wat aan de lage kant is ten opzichte van zijn speelsterkte. Natuurlijk trad Bard ook weer voor groot publiek op. Ondersteund door PPProfessor en de schrijver dezes zong hij de klassieker "En ik ben met mijn meisje naar Gent toegeweest". Marc "nog 2 minuten "Bils" is een echte fan van het levenslied. Deze Collina van de schaakwereld vraagt al meer dan een jaar naar de tekst van deze dijenkletser. Bij deze dus:
En vervolgens komen de volgende combinaties, die met obscene gebaren opgeluisterd worden, aan de orde:
Als er nog zaken ontbreken zal Bard ze zeker op het Chatbook van Brunssum of Voerendaal publiceren. Tenslotte moet iedereen dit Gentse volkslied kunnen zingen.
Tijdens het toernooi was Tom Bus trouwens ook bezig met het werven van sterke spelers voor Voerendaal. Deze club wil zich, nu ze gepromoveerd zijn naar de eerste klasse, versterken op de hoogste borden. Als voorbeeld hebben ze het Wageningse concept, waarbij IM Y. Afek de betaalde sterspeler/trainer van het eerste team is. Hun opstelling voor volgend seizoen zal uitwijzen of Tom's opzet geslaagd is. Ik ben benieuwd. Wij zijn volgend seizoen in ieder geval ook iets sterker. Met Gaston Dörenberg hebben al een speler van het kaliber Afek en bovendien krijgen wij Andy "The Holy Leaf Smoking Cannibal" Nelissen in het eerste team erbij. Andy heeft nagenoeg alles gewonnen waaraan hij afgelopen seizoen meedeed. Hij verkeert in bloedvorm. Cruciaal is het presteren van de gebroeders Didden, als die spelen zoals afgelopen seizoen, doen we weer mee voor het kampioenschap.