Fianchetto - Brunssum   3,5 - 4,5

- verslaggever: Hans Dam -

Het eerste team van Brunssum behaalde op 08 januari 2005 een  mooie zege op Schachclub Bayern uit Vaals.  Zo mag je de plaatselijke schaakclub Fianchetto gerust noemen. Het eerste team van hen bestaat immers uit  6 Duitsers, 1 Rus en 1 Nederlander.

De eerste partij was al na kwartiertje in Brunssums voordeel beslist. Bij een verre buitenlandse neef van onze Friese Kameleonvaarders  Sietse en Hielke Klinkhamer ging na negen zetten de mobiel  af. Toevallig speelde deze tegen Armand.  Normaal gesproken is hij een aardige jongen maar als hij een oosterbuur een oor aan kan naaien zal hij het niet nalaten. Het punt werd geclaimd en verkregen. De Duitser gaf overigens ruiterlijk toe dat hij hetzelfde gedaan zou hebben indien het andersom geweest was. Regeln sind ja nicht um sonst da!

Fianchetto maakte echter snel gelijk. De enige Nederlander Freek "Makaay" van den Brink speelde tegen onze Andy Nelissen en scoorde  recht door het midden met een fraaie doorbraak. Andy had dit natuurlijk geheel aan zichzelf te wijten. Hij schaakt de laatste tijd erg weinig en als hij aan het bord verschijnt slaat hij meteen aan het experimenteren.  Volgens mij wordt dit veroorzaakt doordat hij zich midden in een transitieperiode van zijn  evoluerende geest bevindt terwijl zijn lichaam borrelt van de seksuele energie. Het beklimmen van de ascetisch ladder gaat nu eenmaal niet samen met het verlangen naar de wereldse geneugten. Kortsluiting en blunders zijn dan slechts een kwestie van tijd. In dit geval ging de kwaliteit tamelijk onnodig verloren en Freek maakte het daarna fraai af. 

Daarna leek de wedstrijd zichgunstig voor Bayern te ontwikkelen. Armand liep met een steeds bezorgder uitziend gezicht langs de borden. Allereerst liet Ralf Didden een zeer gunstige stelling glippen en in plaats van een vol punt incasseerde hij maar een halfje. Bij Hans Dam gebeurde precies hetzelfde. Hij speelde zijn tegenstander compleet van het bord maar in het eindspel wist deze door een foute beoordeling van Hans zetherhaling af te dwingen. Weer een remise en ondertussen was de stelling van Marcel ook nog eens zeer bedenkelijk gaan uitzien. Donkere wolken pakten zich samen boven het Brunssumse kamp en het verdere verloop van de wedstrijd voorspelde weinig goeds.

Het leek helemaal mis te gaan toen Hanna Reznikow, een vervelende oude Rus, met een toren in de ene hand over de diagonaal een Loper van Gaston met de andere hand wegpakte. Gaston had met die Loper zojuist een stuk geslagen en het was duidelijk dat de Toren dat stuk niet kon terugslaan. "Je moet met de toren zetten!", zei Gaston tegen Rezni. Het was duidelijk dat Rezni een misgreep gedaan had maar de Nederlandse regels zijn nou eenmaal "aanraken is zetten". Rezni's bedoeling was de Loper met zijn Loper te slaan en dus zette hij de Toren terug en sloeg met de Loper de Loper van Gaston. Dat vond onze sterspeler natuurlijk vreemd en opnieuw eiste hij dat Rezni zijn Toren speelde. Daarna volgde een theaterstukje van "Ikke niecht begrijfe" en "Iek abe Laufer zuerst angefast" . De barman annex wedstrijdleider werd erbij gehaald om het eindoordeel te vellen. Deze Duitser besliste in het voordeel van Rezni. Gaston bleef er redelijk rustig onder en schaakte geconcentreerd verder. Dat duurde echter maar kort. Een paar minuten later sloeg Rezni in de naderende tijdnood de digitale klok aan diggelen. Alle informatie over de tijdverdeling was weg. De wedstrijdleider en de beiden spelers discussieerden over de tijd die nog restte. Om aan alle onredelijkheid en gekibbel een einde te maken besloot Gaston remise voor te stellen.  Tijdens de discussie haakte Rezni echter af en ging eens rustig zitten denken over de stelling. Gaston's bloed begon te koken toen hij dit zag. "Nou gaat ie ook nog nadenken zonder dat zijn tijd loopt!", schreeuwde hij. Op dat moment begon Freek Makaay zich ermee te bemoeien. Het was duidelijk dat hij zich uitermate ergerde aan het gedrag van zijn teamgenoot. Dreigend leunde hij over het bord en zijn grote krullenbol zwaaide wild heen en weer voor Rezni's gezicht. "Er bietet Ihnen remis an! Nehmen Sie es!". Wellicht dat de gebalde vuist het beslissende argument was. Rezni ging akkoord en weer was een half punt weg voor Brunssum.

Het incident bracht echter wel een wending in de wedstrijd teweeg. Marcel had dan in alle commotie ondertussen wel verloren van een Wurst und Suppe verslindende Hans-Jürgen maar op de laatste twee borden zag het gunstig uit. Vincent stond duidelijk gewonnen en Ger heel erg gunstig. Een gelijkspel was het minimum waar de Brunssumse omstanders op rekenden. Vincent speelde een dubbel Toreneindspel waarin hij twee pionnen meer had op voortreffelijke wijze naar de winst. Tussen alle mat en eeuwig schaak trucks van zijn tegenstander door loodste hij een pionnetje veilig naar de overkant. De stand werd hierdoor 3,5 tegen 3,5 met als laatste de partij van voorzitter Ger Schaffhausen. Ger had zijn tegenstander op de onderste rijen vastgenageld. Maar waar moest hij materieel voordeel gaan halen? Vastnagelen alleen is immers niet genoeg om het punt binnen te halen. Door dreigingen op de onderste lijn te combineren met aanvallen op de enige zwakke pion in het zwarte kamp wist Ger zijn tegenstander te outmanouvreren. In de analyse bleek dat Ger alles perfect gezien had. De instorting van de zwarte stelling was niet te verhinderen. De uitvoering was super.

Moe en voldaan begaven wij ons vervolgens naar Mythos. Helaas had niemand een fototoestel meegenomen zodat we geen plaatje van Christina hebben. Ze had dit keer een knalrood hemd aan en en zwart rokje met zwarte nylons en zwarte laarsjes. Heel leuk. Het wordt tijd dat de vrienden van Voerendaal 2 eens aanschuiven zodat ze eigen ervaringen kunnen opdoen. Wellicht na de volgende wedstrijd als wij de overwinning op SMB2 gaan vieren?