Doetinchem – Brunssum   3,5 – 4,5

- verslaggever: Hans Dam  -

Hartstikke leuk dat Doetinchem! Een fantastische stad met vele leuke kroegen en goede restaurants. Absoluut een bezoekje waard en het is daarom te hopen dat onze nieuwe vrienden van Schaakclub Doetinchem het redden dit jaar. Volgend jaar willen wij immers terug. De heenreis liep redelijk voorspoedig dit keer. Ger reed - met zijn GPS systeem ter controle - gewoon achter Gaston aan – die slechts een oude landkaart uit 1986 had - waardoor wij ons dit keer dus niet verreden hebben. In goed en wel tweeëneenhalf uur was de reis gepiept. We hadden slechts tweemaal een klein oponthoud. De eerste stop werd veroorzaakt door een file bij het Gelredome, dat vreselijk lelijke stadion van Vitesse, omdat ze hier aan de weg aan het werken waren. De tweede stop was vlak voor de meet omdat Andy zijn blaas uiteen dreigde te spatten. Gezwind spoedde hij zich langs de kant van de weg in het struikgewas om er zichtbaar opgelucht weer uit te komen. Het wordt voor hem bijna een traditie. Elke keer als we een uitwedstrijd spelen moet hij even de bushbush in.

We waren dus iets te laat in café De Bank maar onze nieuwe vrienden van Schaakclub Doetinchem hadden de klokken zoals dat hoort nog niet aangezet. In de speelzaal, die in een gezellige cafékelder ingericht was, was het erg donker. Er werd namelijk bij kaarslicht gespeeld waardoor de wedstrijd een aangename vooroorlogse sfeer ademde. Het nadeel was dat mijn flutdigitalecameraatje weigerde foto’s te maken onder deze omstandigheden waardoor er geen plaatjes van de match te bezichtigen zijn in dit verslag.

Tot winst kwamen Gaston, Hans, Marcel en Vincenzo. Ger speelde remise en Armand, Ralf en Andy verloren . Gaston won omdat hij zich persé voorgenomen had een gambiet te spelen. Zijn tegenstander weigerde echter halsstarrig de aangeboden pionnen te aanvaarden en deed er alles aan om niet toe te happen. Uiteindelijk werd Gaston gedwongen de positie van zijn tegenstander in een ruïne te veranderen zonder een pion geofferd te hebben. De ruïne bleek echter niet te verdedigen en al vlug kon Gaston het volle punt incasseren. Hans duwde zijn tegenstander langzaam van het bord af. Eén voor hem typische methode. Zijn openingsbehandeling liet volgens zijn teamgenoten te wensen over maar het is het resultaat dat telt en het resultaat was goed. Ger wist dit keer helaas niet ‘on top of his opponent’ te komen. Hij kauwde het paardeneindspel uit tot op het bot. Remise was echter onvermijdelijk. Het Brunssumse middenrif bestaande uit Armand, Ralf en Andy werd lek geschoten door de Doetinchemmers. Over verliespartijen moet niet teveel nagesproken worden en daarom doen we dat in dit verslag ook niet. Onze spelers maakten ergens een fout waardoor ze uiteindelijk hun partij verloren. Hadden ze gewoon gewonnen dan was de uitslag 7,5 –0,5 in ons voordeel geweest. Dat zou geflatteerd zijn geweest en daarom was het dus ook niet zo. Op bord zeven en acht werd uitzonderlijk goed gepresteerd. Vinnie speelde een partij zoals hij nog nooit gespeeld had. Op uitermate rechtlijnige en correcte wijze manoeuvreerde hij zijn tegenstander naar de nul. Een foutloze partij zoals wij nog velen van hem hopen te zien. Marcel lijkt zijn oude vorm weer te pakken te hebben. Hij speelde zoals we van hem gewend zijn met meerdere brandhaarden tegelijk. Het bord vatte ook dit keer vlam en evenals vorige keer had Marcel het wederom beter gezien dan zijn tegenstander. Het punt was voor Brunssum. Alles bij elkaar resulteerden deze uitslagen in een verdiende 4,5 – 3,5 overwinning voor het Brunssum. Wij hopen echter hiermee de Doetinchemmers niet de das omgedaan te hebben en wensen hen heel veel succes in hun laatste match tegen Veldhoven.

 Na zo’n overwinning is het goed toeven in Doetinchem. De Bank, het café waar wij onze wedstrijd gespeeld hadden, bleek een aangename kroeg te zijn. Een heel damesdispuut uit het nabijgelegen Enschede had zich er verzameld op zoek naar echte mannen. In Enschede vind je die natuurlijk niet, daarvoor moet je naar Doetinchem zeker als schaakclub Brunssum daar rond loopt. Enfin, wij hebben wel tien vrouwen  per man van ons af moeten slaan alvorens wij konden gaan eten. Een aangenaam gevoel. Het eten was ook zeer uitzonderlijk. We zijn bij Down Under, een Australisch restaurant geweest (http://www.dinnersite.nl/restaurant/index.php?RN=431856&lng=en). Het toeristenmenu bestaande uit krokodil, emoe en kangaroe, is een absolute aanrader. Iedereen met uitzondering van onze vegetariër Andy bestelde het en het beviel zeer goed. Het schijnt dat ons woord Vegetariër trouwens afgeleid is van de taal der Apaches, een indianenstam in het noorden van Amerika.  Het betekent zoveel als ‘bad hunter’ en het schijnt dat deze mensen nogal een zwakke blaas hadden. Van het local brew Foster’s bier kreeg je ook een zwakke blaas. Licht koolzuurhoudend afwaswater smaakt namelijk precies hetzelfde. Foster’s moet vervangen worden door een Palm, de Belgische weelde, en je hebt een prachtig internationaal spijs en drank arrangement. Het dienstertje wat ons eten bracht was ook nog eens mooi en lief. Dat zat voor honderd procent mee. Nogmaals wil ik hier benadrukken dat wij vanwege dit soort positieve ervaringen hopen op klassenbehoud van schaakvereniging Doetinchem. Als Veldhoven slim is geven ze een puntje weg en gaan ze volgend seizoen zelf er naar toe. Het enige nadeel: het is zeer ver rijden, but mates ‘no gain without pain!’.