GESS 1 - Brunssum 1    4,0 - 4,0

- verslaggever: Hans Dam -

Een mooie uitslag in een traditioneel duel. Vorig jaar dolven wij nog het onderspit in een zenuwslopend duel maar dit jaar was de 4-4 zeer verdiend. Twee nederlagen van Hans en Ralf, die al met hun hoofd bij hun motorrit naar de Pyreneeën zaten, werden gecompenseerd door prachtige overwinningen van Andy en Gaston. De rest speelde remise, waarbij vooral de plusremise van jeugdig talent Sander Bachaus, die als waardig vervanger van Ger Schaffhausen optrad, alle lof verdiende.

De GESS-Arena

Op bord 1 won Gaston een prachtige koffiehuispartij tegen de al 27 wedstrijden ongeslagen Jack Renet. De partij bestond uit een aaneenschakeling van wederzijdse dreigingen en moeilijke combinaties. In essentie draaide het spel rond de Loper die Jack op f5 geposteerd had. Gaston was bezig die Loper in te metselen en met een pionopstoot naar g4 de doodsteek te geven. In de analyse werd duidelijk dat Gaston hierdoor ook de hele tijd het spel kon dicteren. In de partij wist hij zijn voordeel ook zeer fraai te verzilveren.

Twee van Limburgs beste schakers aan de koffiehuispot

Op bord 2 pleegde Hans  een doodzonde. Tegen beter weten in ging hij bewust het eindspel in waarin hij met zijn slechte Franse 'witte' loper tegen een zeer mobiel paard de boel onder controle poogde te houden. Omdat ook nog eens alle zware stukken op het bord waren lukte dit minne plan helemaal niet. Langzaam maar zeker werd hij zeer tegen zijn zin van het bord gedrukt. Toen een doorgebroken pion van zijn tegenstander niet meer te stoppen was kon hij opgeven.

Op bord 3 speelde Armand een gedegen partijtje. Hij wilde niet verliezen en zijn tegenstander ook niet. Er werden slechts aanvaardbare risico's genomen waardoor remise het enige juiste resultaat was. Gedachtig de woorden van Helmut Schumacher zal hier wederzijds gedacht zijn "So ein sympathischer Verein soll man doch kein Weh tun.".

Op bord 4 had Andy de overwinnaarsblik weer in zijn ogen. Met de concentratie van een havik die zijn prooi voor de kill bestudeerd zat hij weer achter het bord. Technisch was de partij niet helemaal perfect aangezien zijn tegenstander 'heel even' gewonnen stond. Deze zag dit echter over het hoofd waardoor Andy met twee oprukkende pionnen de promotievelden dreigde te halen. Zo ver kwamen ze niet omdat er weer een oversight plaatsvond en Andy mat kon zetten, hetgeen hij natuurlijk deed.

Andy 'hawkeye' Nelissen

Op bord 5 zat Ralf punten te morsen. Hij had helemaal geen slechte stelling, hij stond zelfs gewonnen, maar hij liet zich in de luren leggen door de oprukkende zwarte pionnen die dreigend zijn stelling binnenmarcheerden. Het was niet correct wat zwart deed want de met wit spelende Ralf kreeg materieel voordeel, effectief was het wel want Ralf vergrabbelde zich in de moeilijke stelling waarnaar het meteen uit was.

Op bord 6 speelde Vinnie evenals Armand een gedegen remise. Snel en effectief, completely Vincenzo's style. Jammer alleen dat hij zijn Doetinchemse speelstijl van vorige maand niet nog een keer kon kopiëren. Vorige keer speelde Vince zijn tegenstander snel, effectief en uitermate rechtlijnig in de kortste keren naar een nederlaag. Graag hadden we eenzelfde herhaling gezien maar het zat er blijkbaar deze dag niet in. Doetinchem heeft overigens het klassenbehoud veilig gesteld. Volgend jaar kunnen we weer krokodil en kangaroe gaan eten in het lokale restaurant. Yammmm!!

Op bord 7 speelde Sander een zeer goede partij tegen Ruud Werts. Eigenlijk stond Sander heel erg goed en met iets meer routine op dit niveau zou hij de partij ook binnengehaald hebben. Hij hief de spanning in het centrum te vroeg op waardoor Ruud een redelijk sterke positie hier verwierf. Uiteindelijk werd het remise maar Sander komt er aan en zal als hij zich verder blijft ontwikkelen op termijn ook als vaste kracht naar het eerste team kunnen doorstoten.

Sander Bachaus, aanstormend Brunssums talent

Op bord 8 behaalde Marcel een gedegen remise. Zoals gebruikelijk probeerde hij het spel op alle vleugels tegelijk te spelen, ondertussen het centrum niet vergetend. Zijn tegenstander was echter even degelijk als alert waardoor remise een terecht resultaat was.

Omdat het de laatste wedstrijd van het seizoen betrof zijn we na afloop met alle spelers, spelersvrouwen, vriendinnen en fans voor spijs en drank naar Mythos gegaan vanwaar we pas om elf uur 's avonds geheel voldaan vertrokken. Ondanks dat Andy, van wie ik nog 10 euro krijg, er niet bij kon zijn ben ik toch weer wat wijzer geworden en dat is het feit dat Mnemosyne mij wist te vertellen dat Boris Ottokar Dittrich een homofiel is. Ik wist dat niet en om alle schijn tegen te werken dat ik een homohater zou zijn, trek ik bij deze alle hatelijke opmerkingen die ik afgelopen maand over deze ruggengraatloze asociale pluchefetisjist in het gastenboek gezet heb terug. Tolerantie is immers mijn tweede achternaam.

Brunssum 1 met aanhang bij  Mythos