S

Tsja, daar sta je dan met lege handen en als teamleider vraag ik mij af of ik tevreden moet zijn met het vertoonde spel (coach van een BVO na de zoveelste nederlaag: "Ik heb ook positieve dingen gezien, ik denk dat we op de goede weg zijn!". Ik denk dat die Maaskant er binnenkort uitvliegt). Nee dus.

Ondanks dat het ratingverschil ten opzichte van de wedstrijd tegen Voerendaal beduidend groter was, bleken de Brunssumers tot aan de laatste partij evenwaardig.

Andy kwam slecht uit de opening. Reden hiervan was dat Maarten de theorie niet kende. Maarten die de avond tevoren kennis had gekregen aan een nieuwe vlam, speelde op een wolk van liefde, liefde die hij op het bord niet met Andy wilde delen (voor de goede orde, ik duid hier op het resultaat).

Marcel moest zijn meerdere erkennen in de Venloosche praatpaal Peter (onderafdeling Stichting Korrelatie!), die weigerde als gastscribent op te treden. In een type stelling waarin hij in het verleden menig punt pakte, ging hij nu tamelijk kansloos ten onder.

Ondertussen hadden Vincent en Ralf goede tot zeer goede stellingen op het bord gekregen tegen de Nabuursen (eerst Bob en Rob en nu dit weer). Helaas verzandde de stelling van Vincent in een toreneindspelletje mèt. En daarna moest Ralf na een stevige blunder in remise berusten.

Ondertussen hadden Karl en Piet een zeer scherpe stelling op het bord getoverd. Toen Piet vervroegd begon te strooien, was Karl er ald de kippen bij om het aangebodene in te pikken. Brunssum terug in de wedstrijd!

Ondergetekende UWV-medewerker mocht aantreden tegen UWV-bezoeker Rudi. Rudi speelde in de opening niet met vuur om het maar eens mild uit te drukken. Zwart kwam een tik beter te staan. De weinige gaten in de witte stelling werden echter vakkundig gedicht en het punt gedeeld. Nog twee te gaan.

Sander kwam in een gedrukte stelling terecht. Hij hield echter voldoende controle in het centrum en toen Rainer (verschil 700 ratingpunten!) een pion "offerde" lag een zeer grote verrassing in het verschiet. Tijdnood dwong Sander uiteindelijk om remise aan te nemen. Prima prestatie van onze invaller (zal toch niets met de training te maken hebben?).

De allesbeslissende partij op bord drie tussen Hans en Henk ontwikkelde zich tot een ware thriller. Na lang aftasten offerde onze eigen Tul een kwaliteit en in hevige tijdnood voor beide spelers leek onze eigen Bronstein aan het langste eind te trekken. Het eindspel dat op het bord kwam, bleek uiteindelijk remise. Analyse moet uitwijzen of onze eigen Poelstra iets heeft gemist.

Zoal na iedere wedstrijd werd er bij Mythos uitgebreid nagetafeld (op zijn Venloosch heet dat nageschaakt) door Brunssumers en Venlonaren. Levenslessen werden meegegeven als tegemoetkoming voor de gekregen schaaklessen. Wat wij nodig hebben is een "scorende spits". Onze Griek wist er ook zo 1,2,3, een te noemen.