In de strijd tegen degradatie mochten wij naar Nijmegen, alwaar de samengestelde vrienden (na de wedstrijd gehoord: Uit Verveling Schaken) onze tegenstanders zouden zijn. Eerdere wedstrijden tegen deze mix van makkers waren niet al te voorspoedig verlopen. Gezien het feit dat de de schakende kompels hun wedstrijden om 12.00 uur plachten te beginnen had ik mijn teamgenoten (exclusief de zieke Andy, inclusief invaller Ger) verzocht zich om 9.30 uur op mijn adres te vervoegen. Aangezien Vincent er binnen ca. 400 meter (de afstand tussen zijn stulp en mijn stulp) er in slaagde om oom agent er op attent te maken dat hij geen gordel droeg (alstublieft deze prent is voor u en een fijne dag nog verder) werd het iets later. Een voorspoedige reis, geleid door de charmante gids van Ger, bracht ons naar de Waalkade, een prima plek om betaald te parkeren en onbetaald te wildplassen. Na de tradionele toespraak werden de klokken in werking gezet. Chronologisch dan maar?

Ralf kwam niet echt lekker uit de opening, miste daarna (volgens een ooggetuige) een goede kans, waarna de zwarte paarden de witte stelling als het ware geselden. Ralf speelde nog even door, maar met de nodige walging over wat er in de rest van de partij met zijn stelling gebeurde. 1-0

Vincent had zich ondertussen kundig naar een slecht staand eindspel gevluggerd, dat al vluggerend werd verloren.2-0

Op bord 6 vond ondertussen een geweldig gevecht plaats, waarvan velen dachten dat onze man, Karl in deze, het onderspit zou delven. Klap na klap kreeg de zwarte stelling te verduren: op het hoofd, op de nieren, lever gal, milt, maag en alvleesklier. Kortom alles boven de gordel plus nog een aantal stevige punches eronder. Karl heeft echter een  opleiding bij de militaire inlichtingendienst gehad en dat soort mensen slaat niet zo snel door. Moe van zijn constante gebeuk op de zwarte stelling offerde wit have en goed en mocht als dank het punt inleveren. 2-1

Ondertussen speelde uw scribent eindelijk weer eens een redelijke partij (en ik heb er kijk op!). Na wat handigheidjes werd een zwart vleugelpionnetje tegen een wit centrumpionnetje gewisseld. De daarop van hun vrijheid genietende paarden op de grazige weiden e5 en d5 gaven snel de doorslag. 2-2

De beste partij van de dag kwam op naam van Hans; thematisch van begin tot aan het eind. Na de zetten 1.d4 / e6 2. Pf3 / f5 stond zwart volgens Hans verloren. Ietwat bevreemdend, aangezien Hans de Stone-Wall die op het bord kwam zelf ook speelt. In ieder geval kwam er een eindspel op het bord waarbij de witte loper een stukje sterker was dan de "Hollandse loper" van zwart. 2-3

Ger's Sveshnikov kwam weer eens goed uit de verf. Zijn tegenstander raakte al snel de draad kwijt. Helaas taste Ger in een goede stelling mis en wit die zijn verloren draad weer ergens op het bord zag liggen, pakte hem weer op en kroop door het oog van de naald. 3-3

Ondertussen was ook Gaston  na de nodige tijd bedenktijd te hebben besteed (3 maanden geen stuk aangeraakt) begonnen aan een plan zoals we al vaker van hem hebben gezien, maar dan met de zwarte stukken (druk op de dubbele c-boer). Helaas had zwart iets teveel aan activiteit en in hevige tijdnood ging Gaston dan ook kopje onder. 4-3

Rest de partij van Marcel die als Joker op bord 8 werd ingezet. Ondanks zijn, tot nu toe, matige score blijft zijn zelfvertrouwen (terecht) ongeschonden. Met vindingrijk spel wist hij zijn tegenstander een pion afhandig te maken en zijn stelling uit te bouwen. Toen ik na de analyse van mijn eigen partij de speelzaal betrad, stond Marcel zo goed als gewonnen. Volgens broer Ralf had Marcel net een snellere winst gemist. Tja Ralf, als je broer gewonnen staat, mag je rustig voorzeggen. Dat doen broers wel vaker! Marcel won uiteindelijk overtuigend, zonder hulp van buitenaf. 4-4

 

En Zeus zag dat het goed was (inclusief de vernieuwde kaart van Mythos)

 

Met de hoed in de hand, Armand