GESS 1 - BRUNSSUM 1     5,0 - 3,0

- verslaggever: Hans Dam -

Laat we beginnen met de problemen uit te leggen waarmee teamcaptain Armand Hendricks voor de wedstrijd geconfronteerd werd. Andy Nelissen is afgemeld en Ralf Didden lag ziek in bed. Met  kunst en belwerk krijgt onze teamleider op vrijdagavond een achttal geformeerd maar als de wedstrijd begint zitten er maar zes man achter de borden. Pas twintig minuten na aanvang van de wedstrijd schuiven bord 2 en 6, die tijdens hun reis naar de speelzaal opgehouden werden , aan. Dat was  niet goed voor de gemoedsrust. Vervolgens wierp hij een blik op het wedstrijdformulier en kwam tot de ontdekking dat GESS  voor deze degradatiewedstrijd een nieuw lid heeft in de persoon van  de Belgische coryfee Hans Renette.  Dat was ook niet goed voor de gemoedsrust en een zware wedstrijd lag dus  in het verschiet.

Op het bord van Vincent Sewalt  ging het zoals gebruikelijk vlotjes. Vincent speelde een zeer onorthodoxe openingsvariant tegen het Dame-Indisch in de Voorhand van zijn tegenstander. Toen deze zomaar een stuk in de aanbieding deed voor vage aanvalskansen leek het punt snel naar Brunssum toe te gaan. Vinnies partijen lijken echter op zijn liefdesleven want na ups volgen de downs. Dit keer kwam de down echter geheel onverwacht. Vinnie blunderde in één zet de partij weg. In plaats van het stuk te houden raakte hij het door een oversight direct weer kwijt en kwam in een verschrikkelijk vernietigende aanval terecht. Puntje voor GESS.

Marcel  Didden was op bord één geplaatst vanwege zijn spel afgelopen najaar in het Leuvens Open. Daar veegde hij de vloer aan met allerlei 2100- en 2200-plussers en werd  eerste in de ratingcategorie tot 2100. Een Renet of een Hoffman zou hem lekker smaken zo werd vooraf gedacht. Marcel die bekend erom staat lak te hebben aan reputaties kwam echter tegenover Tony Hendrikx te zitten die blijkbaar eenzelfde reputatie heeft. De twee ratingkillers speelden een typische CaroKann  tegen elkaar waarin de met wit spelende Marcel zijn stukken op de zwarte koningstelling begon te richten en het initiatief had. Een 'aanraken is zetten' incident werd Tony uiteindelijk fataal. Hij jeremieerde nog even en wilde de gefoefelde pion niet opspelen maar hij moest het toch echt doen. Hierna konden de stukken in het doosje en was het punt voor ons.

Ger Schaffhausen kreeg te maken met een ontketende Jack Renet die maximaal gebruik maakte van een koning die in het midden bleef. Zo'n ongerokeerde monarch is een prima aanvalsobject. Er viel deze middag weinig eer te behalen voor Ger. Hoezeer hij ook zijn best deed om zijn stukken te hergroeperen zodat hij in ieder geval in de partij kwam, steeds was er weer zo'n vervelend tactisch zetje waardoor hij achter de feiten aan bleef lopen.  Jack bleef scherp spelen en combineerde de partij gedecideerd uit.

Maarten Sinkovec was mijn inziens goed bezig. Hij stootte door in het centrum  en toen ik weer aan zijn bord kwam kijken waren de stukken opgeruimd. Vermoedelijk is het dan toch ergens misgegaan getuige de uitslag.

Hetzelfde geldt voor de partij van Karl Schubert. Hij had zich op de voor hem karakteristieke wijze opgesteld. Het was een 'kom maar op, mij maak je toch niks'-opstelling. Ik was er ook geheel van overtuigd dat Karl na de stille zet Te8 het puntje voor Brunssum zou binnenhalen. Mijn verbazing was dan ook groot toen dit bord bij mijn volgende ronde langs de tafeltjes ook opgeruimd bleek te zijn. Een nulletje voor ons. Gods wegen zijn ondoorgrondelijk en zelden aangenaam.

Gelukkig scoorde Gaston Dörenberg wel. In een 'ik duw je eraf'-stelling dwong Gaston de stukken van de sympathieke Ad van Rijswijk naar impopulaire velden. Een Paard op h7 en een Toren op h6 ziet nu eenmaal niet zo mooi uit. Gaston die bekend staat om zijn sterke bouwplannen wist daar wel raad mee. Met een voortvarendheid  welke de medewerkers van GD-Constructies  kenmerkt werd het punt geïncasseerd.

Onze geplaagde teamleider Armand Hendricks mocht het tot zijn grote ergernis opnemen tegen het nieuwbakken GESS-lid Hans Renette. Deze Belg speelde met de witte stukken een positioneel aardig partijtje maar zijn spel was er toch te zeer erop gericht om  de ander foutjes te laten maken. De 'misschien ziet hij het niet'-stijl heeft weinig zin tegen Armand. Met iets meer respect voor zijn tegenstander zou hij het de zwartspeler moeilijker hebben kunnen maken. Nu hield Armand het moeiteloos op remise.

Hans Dam moest zich met zwart Udo Hoffman van het lijf zien te houden die na de opening enig ruimtevoordeel verworven had en wat onaangename druk uitoefende op een achtergebleven pion. Stukkenruil verlichtte de pijn enigszins maar de druk bleef. Pas in het late middenspel greep Hans ten koste van een pion het initiatief. Dit initiatief was veel belangrijker dan het materiële verlies. Zwart wist een ver opgerukte pion te laten promoveren ten koste van een toren en twee pionnen waardoor er volgens Hans Bouwmeesters puntentelling groot voordeel voor zwart ontstond. Helaas was het zo dat wit vrij makkelijk een vesting kon bouwen waardoor het punt gedeeld werd.

Enfin, niet getreurd, we hebben vandaag toch lichtpuntjes in ons spel gezien. Dat geeft hoop voor de volgende wedstrijden. De bal is rond en in schaken is alles mogelijk. We gaan ervoor. We hebben nog twee wedstrijden te gaan en als we die winnen degraderen we niet etcetera, etcetera. Jullie snappen het wel. We moeten weer eens gaan winnen!