- verslaggever: Hans Dam -
Op een mooie zonnige zaterdag in oktober togen wij naar Tilburg om de match tegen het stukken jagende team van Cesar Beks en zijn hooggerate vrienden te spelen. Voor het nodige tegenwicht konden wij dit keer beschikken over een compleet team inclusief Gaston Dörenberg. Beide teams hadden de eerste wedstrijd verloren en dus was het zaak vol voor de winst te gaan. Van meet af aan leek dit de Stukkenjagers beter te lukken dan Brunssum hoewel de mooiste overwinning aan Brunssumse zijde viel. Gaston produceerde tegen Mark Huizer een juweeltje wat zeker zijn weg in de schaakliteratuur zal vinden.
Op de eerste twee borden speelden Hans en Armand beiden naar beste vermogen maar ze kwamen te kort tegen hun tegenstanders. Armand investeerde een pion en zag die tegen Cesar Beks nooit meer terug. Zijn stelling riep vervolgens over hem het gevoel af alsof hij zijn vinger in de dijk stopte en het water toch langs alle kanten naar binnen kwam. Langzaam maar zeker verzoop hij.
Hans werd overklast door zijn tegenstander. Een onoplettendheid in de openingsfase zorgde ervoor dat hij in het verdere verloop van de partij met de rug tegen de muur stond. Het vervelende was dat zijn tegenstander hem daar ook de hele tijd tegenaan gedrukt hield en hij geen enkele bewegingsvrijheid kreeg.. Ondertussen kon hij niet voorkomen dat de vijandelijke stukken rond zijn koningstelling gevaarlijk werden en dus kon hij als één van de eersten de stukken opbergen.
Nog sneller dan Hans moest Vincent de vlag strijken. Hij speelde dit keer een stuk langzamer dan gebruikelijk maar het hielp niet. Ergens pieste hij weer naast het potje. De laatste strakke partij heeft Vinnie tijdens zijn vorige verliefdheid, toch zeker al weer zo’n jaar geleden, gespeeld. Al zijn teamgenoten zijn verrukt over zijn huidige vriendin maar het wordt wel tijd dat zich weer een concentreert op de schaakpartijen en de punten weer eens bij ons team ingeleverd worden.
Gaston speelde een wereldpartij tegen Mark Huizer. Hadden wij laatst tijdens het Open Brunssums International Chess Tournament waar hij de topscore behaalde al kunnen opmerken dat Gaston ondanks zijn sporadische optredens het schaken niet verleerd had nu liet hij dat weer eens zien. Huizer werd met allerlei taktische wendingen compleet met dameoffer binnen dertig zetten opgebracht. Dat is nu al de mooiste partij die in het seizoen 2006-2007 in klasse 3H gespeeld is.
Dörenberg – Huizer (Stukkenjagers2-Brunssum1, Tilburg, 14-10-2006 – KNSB 3H)
Ralf deed het ook prima. Hij had van de scheidsrechter dispensatie gekregen om zijn telefoon aan te laten staan. Zijn vrouw kon namelijk elk moment bevallen. Een echte clubman gaat echter schaken. Zo ook Ralf al wilde hij wel snel klaar zijn. Daarom trok hij strijdvaardig in de aanval. Hoewel hij erg voortvarend met zijn pionnen naar voren trok – en wellicht ook iets te ver met ze oprukte zelfs – wist zijn tegenstander er geen raad mee. Dat was ruim voldoende om te winnen en aldus trokken we de score weer iets meer in evenwicht.
Broer Marcel zorgde er vervolgens voor dat de score weer in disbalans raakte. Hij zat evenals Hans en Armand nooit lekker in de partij en moest er maar achteraan hobbelen. Uiteindelijk ging het echter mis en dat is jammer. De laatste twee partijen die bezig waren moesten nu door Brunssum gewonnen worden om een gelijkspel er uit te slepen.
Gert Deichmann deed gelukkig weer een keer mee en moest tegen de heuse Nationaal Dictee Kampioen van vorig jaar. Dat was op zich een hele aardige paring want wat weinigen weten is dat Gert Studenten Quizkampioen van 1975 is geweest. De man beschikt werkelijk over een enorme hoeveelheid kennis. De Dicteekampioen kwam daar tot zijn eigen schade en schande achter. Hij pakte de beruchte pion b2 en moest daarna met lede ogen toezien hoe de Quizkampioen hem naar de slachtbank leidde. De Dicteekampioen speelde veel te lang door maar zijn lot was onvermijdelijk. De score werd met nog één partij te gaan verkort tot 4-3.
Als allerlaatste probeerde Ger Schaffhausen nu ijzer met handen te breken. Hij stond slecht maar moest er toch uit zien te halen wat mogelijk was. Een onaantastbaar paard op d5 bezorgde hem vele hoofdbrekens maar met de moed der wanhoop en hopend op een goede swindel speelde hij er om heen. Zijn tegenstander liet echter niet los en met nog 180 seconden op de klok zette hij Ger mat. Daarmee was het pleit beslecht.
De start van dit seizoen doet denken aan die van vorig jaar. Ook toen begonnen we zeer slecht. Toch moeten we niet vergeten dat we nog geen vijf jaar geleden met nagenoeg hetzelfde team kampioen in de tweede klasse geworden zijn. Het kan nu niet zo zijn dat we elk jaar om degradatie moeten spelen. We gaan een mental coach inhuren en gaan een strategie uitstippelen om alsnog dit jaar kampioen te worden!
PS. De vrouw van Ralf is niet bevallen die dag.