SVB – DJC 5-3

- Als het om de worst gaat ! - 

Een wedstrijd waarin Brunssum moest winnen tegen het beloftevolle team uit Stein. De Steindenaren traden aan zonder Jozef Simenon, hetgeen werd gecompenseerd door de afwezigheid van Gaston.

Na het welkomstwoord werd het startschot gelost door wedstrijdleider Ron.

Al snel bleek dat, na het aanbieden van de gebruikelijke consumpties (2 koffie zwart, 1 koffie melk, 1 koffie compleet, 2 cola, 1 sinas en 1 thee, engelse melange), Stein niet gekomen was om de punten vrijwillig in Brunssum te laten.

GESS, zoals altijd niet argwanend (ik citeer: “dat SVB van DJC zou winnen, viel te verwachten”), had een spion gestuurd, die daardoor zelf niet kon meespelen tegen Geleen. Gelukkig werd er in Sittard nog een vervanger gevonden!

Het begin mocht er wezen. René Snoeck gaf tegen Vinnie een stuk weg. En ondanks enige problemen bleek Vincent ook op een lager bord te kunnen scoren.

Bij Hans zag het somber uit; hij had in de opening een pion gedoneerd zonder noemenswaardige compensatie.

Gert had intussen remise gemaakt tegen Leon Graff, na in mijn beperkte visie (+1/+ 2 ½) beter te hebben gestaan. Gert weet echter als geen ander een wedstrijd te lezen, en zoals al eerder vermeld, Gert is de enige die zelf mag beslissen.

Marcel had een doorschuifvariant op z’n Frans vrij scherp opgezet tegen Stefan Simenon. In het belang van het team bood Marcel (na overleg) remise aan hetgeen door Stefan werd afgeslagen.

Bram begon op bord 8 Gerard Bisschof te overspelen hetgeen resulteerde in een stelling waarin alleen wit (Bram dus) winstkansen had.

Ger kreeg van Jeroen Schilperoort een remise-anbod, hetgeen werd afgeslagen. Jeroen speelde het vervolgens niet op zijn best, waardoor ook hier kansen voor Brunssum ontstonden.

Dit was het moment waarop ondergetekende zijn remise-aanbod tegen Ynze Mengerink (volgens mijn moeder nog familie ook, weliswaar ver en aangetrouwd, maar toch) aanvaard zag, in een stelling waar het leven uit verdwenen was.

Ralf was de volgende. Nadat ik hem vertelde dat de teamleider tevreden was, reageerde hij als door een slang gebeten, “ik sta goed”. Een half uurtje later kwam hij dan ook het punt het café binnen brengen.

Stefan Simenon had intussen spijt gekregen van het afslaan van het remise-aanbod. De beoogde activiteit na een kwaliteitsoffer bleek volstrekt ontoereikend. Een prima overwinning van Marcel, waardoor 4 bordpunten binnen waren.

Gelijk werd ik door een drietal teamgenoten bedreigd, als ik Bram niet zou bevelen (ja, ja, zo gaat dat) remise aan te bieden. Jammer voor Bram, die zo goed stond dat zijn tegenstander het aanbod moeilijk kon weigeren.

4 ½ en dus niet op zondag !!!!!

Dat Ger in remise moest berusten en Hans het niet droog hield, mocht de pret niet drukken.

Rest mij Voerendaal II te feliciteren met het behaalde kampioenschap. Tevens felicitaties richting GESS met handhaving en ledenaanwas. En Geleen, ach Geleen, laat ik er maar geen woorden aan vuil maken.

Armand.