Het Korps Commando Troepen

In 1980 werd ik opgeroepen voor militaire dienst. Toen heel gebruikelijk voor een Nederlandse jongen. Die dienstplicht heb ik vervuld bij het KCT, het Korps Commando Troepen, in Roosendaal.

Mijn belevenissen heb ik op het internet gezet. Voor iedereen die het wil lezen, maar vooral voor mezelf.

Veel leesplezier!

De opkomst

Na de Tweede Wereldoorlog kende Nederland de dienstplicht. Iedere gezonde Nederlandse man tussen 18 en 27 jaar oud kon worden opgeroepen om in de krijgsmacht te dienen. Ik was geen uitzondering. In moest verschijnen voor de keuringsraad in Roermond, en werd goedgekeurd.

In de loop van 1980 kreeg ik de oproep. In de brief stond "dat ik me moest melden op 12 mei 1980, op de Cort Heyligers Kazerne in Bergen op Zoom. In de brief stond verder nog dat ik zou worden ingedeeld bij het "KCT". Omdat er nog vier jongens uit het dorp op dezelfde datum moesten opkomen, reden we samen naar Bergen op Zoom. We melden ons en werden naar een kamer gewezen. Daar konden we wachten en werd iedereen opgeroepen. Behalve ik. Komt zo'n soldaat vragen bij wie ik me moest melden. Nadat hij mijn brief gezien had bleek dat ik in het verkeerde gebouw was terecht gekomen. Die andere jongens kregen een rij-opleiding.
Dus ik naar het juiste gebouw. In de gang werd ik begroet door een grote, keurig geklede militair met een enorme snor (Sergeant-majoor Tak), die mij al van verre begroette met de kreet: "zo jongeman, dus jij wilt commando worden!". Onvergetelijke woorden.

Nadat ik enkele formulieren had ingevuld ging de groep achter de militair aan naar een ander gebouw. Daar lagen een kleine 200 man op het gazon in de zon, te wachten tot ze aan de beurt waren. De militair mompelde dat hij daar wel iets aan zou doen, en ging naar binnen. Toen hij weer terugkwam kon mijn groepje zo doorlopen. Tot grote verbazing en verontwaardiging van de groep die op het gazon lag.
Binnen kregen we onze plunje uitgereikt en we gingen vervolgens naar een bus. Die verliet even later de kazerne.

Aankomst in Roosendaal
De bus verliet Bergen op Zoom en bleek in de richting van Roosendaal te gaan. We draaiden door de hoofdpoort de kazerne op, en op de binnenplaats moesten we uitstappen. Plunjebalen verzamelen en opstellen. Terwijl iedereen zijn baal liep te zoeken kwamen er enkele militairen met een groene baret aan gelopen. Ze riepen ons toe Vlug, maak dat je wegkomt! Nu heb je nog de kans!. We keken mekaar aan. Wat moesten er daar nu van denken?
Later kwam ik er achter dat niemand in mijn groep enig idee had waar hij terecht was gekomen. Er waren geen vrijwilligers in onze groep. We waren door de keuringsraad hier ingedeeld. In mijn geval, naar later bleek, omdat ik bij de morsetest tijdens de keuring een hoge score had gehaald.