Magie in de Lucht.
Half 9. Vertrek met de auto naar Hoofddorp.
Chris rijdt.
Lang rechtop in een stoel zitten is wat moeilijk, dus ik kantel mijn stoelleuning een stuk naar achteren. Mijn kijk op de wereld verandert daardoor.
Aan de onderkant van mijn blikveld zie ik vaag voortbewegende vormen. Vormen die veel kleuren hebben, maar toch vergrijzen.
Iets daarboven veel groen. Toppen van struiken en bomen. Volop in het groen.
En daarboven... Een prachtig levend schouwspel van wolken en lucht.
In een vloeiende beweging van rechts naar links drijven vormen midden door mijn blikveld.
De zon, rechts schuin achter me, is nog bezig om haar kracht ten toon te spreiden. Haar voorzichtige warmte bereikt mijn lichaam door de ramen van de auto.
Een lintje van vogels,...vrij... of gebonden ? Vrij of gebonden.......
Sneller dan de wolken verlaten ze mijn gezichtsveld.
In slow motion zie ik een enorme stormloop (stampede) van de meest vreemdsoortige dieren.
Door de horizontaal uitgerekte vormen lijken ze met enorme vertraagde snelheid aan te komen denderen.
Tijdens hun vlucht...ja...voor wát eigenlijk ?..., nemen ze elkaars vorm over.
Een reuzenvarken met bolle wangen en rechtopstaande oren baant zich een weg door de menigte, vóór een babyolifant met korte snuit waarvan het achterlichaam langzaam in de achterkant van een dikke dinosaurus verandert.
Een nijlpaard waarvan het lichaam steeds meer opzwelt. Zijn bek opent zich voor een geluidloze schreeuw.
Een wollig schaap zonder poten maar met gigantische vleugels. Een klein kipje met opbollend buikje lijkt zich te kunnen handhaven in dit geweld. Onverstoorbaar snelt het voort langs een dikbuikige gans met sleepstaart en een krokodil met een mand sinaasappels op zijn rug....
De zon wordt warmer en voelt aangenaam.
De stormloop verdwijnt langzaam. Lijkt te verdampen.
Een enorm landschap met prachtige bergen volgt haar weg.
Langzaam opent de grond van dit zich voortbewegende landschap zich en biedt uitzicht op een prachtig helder diepblauw kristallen meer...
Ik kijk opzij.
Ik heb vleugels. Wit en zacht en stralend.
Beneden mij een lint van veelkleurige vormen in een baan op weg naar hun bestemming in de tijd. Veel groen.
Ik kijk omhoog, naar het fonkelende meer.
Hoog, hoger...
Wolken, schitterend wit en zilver, sluiten zich onder mij.
Ik word een deel van het landschap. Saffier.
Sodaliet. Calciet. Lapis Lazuli.Turkoois. Agaat. Kristal. Een wondere wereld.
Hoog, hoger...
Mist. Prachtige parels in pastel geven mijn vleugels een betoverende aanblik.
Vreemd....
Hoewel ik door de wolken heen gevlogen ben, hebben de wolken hun plaats ingenomen bóven mij...
Laag, lager...
Mijn vleugels dragen me naar het spiegelende diepblauw kristallen meer. Hier en daar drijven zilverwitte eilandjes. Ik verdrink bijna in de schoonheid van het meer.
In een vloeiende zweefvlucht land ik op het zilveren strand van een van de eilandjes.
Het eilandje is gehuld in een mysterieus blauw-roze verlichte, wit parelmoeren mist.
Mijn vleugels zijn verdwenen.
In stille verwondering kijk ik om me heen. Op blote voeten loop ik naar de dichtbijzijnde heuvel en geniet van het steeds veranderende wijdse panorama dat zich openbaart.
Een drijvend kasteel vlakbij, gehuld in een mysterieus licht, is op weg naar zijn eigen bestemming.
Heel even sluit ik mijn ogen...
10 uur. We zijn gearriveerd op onze bestemming.
................................................................................