Spanrups

Als ie loopt is het een lusje. Maar als ie op zijn achterpootjes staat imiteert ie een klein takje. Bruingroenig van kleur. Een takje zonder bladeren. Perfecte camouflage als je op een struik zit als rups. Maar op een witte muur....



Op zoek naar de naam van deze rups (gewoon plaatjes kijken op internet).
Ik heb de naam nog niet gevonden, maar wel dit gedicht.

Spanrups

Een oog, een lus, een hoge rug,
dat onaanzienlijk takje vlees
dat lopend op zijn tenen stokt.

Een reuzenrad in miniatuur,
een viadukt, een ereboog,
zo vordert hij op weg naar groen.

Als iemand uit het midden leeft
dan hij, hij heft zijn lichaam op,
zijn houten huid kan op zijn kop

en op zijn achterbenen staan,
hij boogt op stilstand en hij hoopt
voor lijnrecht door te kunnen gaan.

uit: 'Dierenalfabet, Het omliggend vee', 1978. Chris van Geel.