Uitsluiper

Mooie tuindag begin juli. Het heeft een beetje geregend, maar is weer droog. Mooi licht in de tuin, en na de lunch loop ik een rondje door de tuin met fototoestel in aanslag. Op de oever van de vijver zit een kikker, en ik 'sluip' steeds dichter bij, op mijn buik op het houten bruggetje. Poes Sprot vindt het spannend en komt ook kijken. Plons. De kikker is met een flinke sprong onder water verdwenen.
Ik draai me op mijn zij om poes toe te spreken en zit opeens neus aan neus met een fraaie libelle. De libelle is net uit het larvenomhulsel (nimf) gekropen en zit te 'drogen'. In libelle-deskundigen taal heet dat uitsluipen. Van een paar centimeter afstand kan ik de grote libelle bewonderen. En uitgebreid fotograferen.


Wonderlijk. Uit dat hulsje van een paar centimeter lang in de nacht, vroege ochtend een nog 'zachte' libelle. Door het rondpompen van bloed worden de vleugels opgepompt. Op de grote foto zie je dat het hulsje net achter de poten kleine uitstulpsels heeft. Daar zaten de vleugels in opgevouwen. Ook het achterlijf wordt in een paar uur tijd flink opgepompt, van kort en breed naar lang en dun. En de ogen! De twee detailfoto's zijn op dezelfde schaal afgebeeld, je zou zeggen dat de grote libellenogen nooit is de oogbolletjes van de larve hebben gepast. Toch is het zo. Na een paar uur uitharden vliegt de libelle weg. Altijd maar hopen dat de libelle in die paar uur niet gevonden wordt door een rover.