Eindelijk: oranjetipje

Na jaren lang proberen is het me eindelijk gelukt. Een foto van een oranjetipje. Dit kleine vrolijke vlindertje zien we heel vaak bij ons in de tuin, maar hij zit nooit stil! Dus geen foto.

Maar nu wel.
Ik zat op mijn hurken een foto te maken van een hommel, en ineens zag ik uit een ooghoek vlakbij iets knaloranje. Een
oranjetipje! Een mannetje. Wit vlindertje met oranje vleugelpunten. Het vrouwtje is even groot maar helemaal wit. Ik hield mijn adem in en draaide de camera heel voorzichtig opzij om de vlinder te fotograferen. En nog eens. En nog eens. En toen stond ik voorzichtig op. Nog een foto van dichterbij.



Helemaal blij ging ik Eddy vertellen waar ik de vlinder had gezien.

Loop eens mee.
Aanwijzen.
Kijk hier.
Op de sering.
Vlak bij de hommel!
Vlak bij de hommel?
Zie het volgende stukje: gevaarlijke sering.
5 minuten later zat het oranjetipje er nog.