Bosaardbei

Een leuk bodembedekkertje voor iets vochtige grond: de (kleine) bosaardbei of fragaria vesca. Houdt van wat kalkachtige grond, loofbossen en gemengde bossen of kapvlakten, maar op onze venige grond doet ie het ook prima. Momenteel (half juni) zijn de vruchten in grote aantallen rijp en op verschillende plaatsen hangt een zoete aardbeigeur in de tuin. Elke keer als ik in de buurt ben pluk ik een handvol om ze dan met 10 tegelijk op te eten. Heerlijk.
Er zijn diverse gerechten met bosaardbeitjes, maar bij ons redden ze het meestal niet tot aan de keuken... Zijn voor die tijd al opgesmikkeld.

Onze bosaardbeitjes hebben een beetje vreemde vorm. Niet de vorm van een aardbei, met een puntje aan de onderkant. Meer 'vleestomaatvormig', maar dan veel kleiner en met pitjes aan de buitenkant, breder dan hoog en rond van onder.





Verwar de kleine bosaardbei niet met de sieraardbei (schijnaardbei) Duchesnea Indica: het plantje lijkt er erg op, maar heeft gele in plaats van witte bloemen en de ronde rode vruchtjes smaken naar niks. Het is trouwens wel een dankbare wintergroene bodembedekker. Omdat de vogels de vruchtjes ook niet bijzonder lekker vinden blijven ze heel lang aan de planten zitten.
Zie ook: Indische Sieraardbei

Bosaardbei-weetjes:
- Witte bloempjes, met vijf blaadjes en een geel hartje.
- Samengestelde, drievoudige bladeren met gezaagde randen.
- Familie van de rozen.
- kleine vruchtjes zoet geurend en zeer smakelijk, vitaminerijk
- naast de kleine bosaardbei is er de veel zeldzamere grote bosaardbei (fragaria moschata): rode lijst soort
- van bladeren wordt kruidenthee gezet (tegen o.a. diarree)
- hoofdbloeitijd: mei juni
- vermeerderen: door uitlopertjes
- worden veel gekweekt en verhandeld in Frankrijk