Bonk!

Negen uur vanmorgen, de zon laag in het oosten. Met een kopje thee sta ik bij het raam, kijken naar de vogels. Bonk. Weer een vogel tegen de ruit gevlogen. We zien nog net wat wegvliegen. Gelukkig maar. We kijken toch nog even goed door het raam. En helaas, een halve meter van het raam, in de verse sneeuw: Vogeltje met vleugels uitgespreid in de sneeuw, als een engeltje.

Ik ga naar buiten, raap het beestje op.
Warm nog, oogjes nog open.
Maar er is niets meer aan te doen.
Nekje gebroken.
Bonk.
En dat was het.
groenling30mrt1
grenling30mrt3grenling30mrt2
De grond is inmiddels ontdooid.
Onder de kleine appelboom ligt ie nu.
De ex-groenling.