De laatste bes

Het is een komen en gaan van vogels in de tuin. In de eerste week van januari hebben ze er weer een pond zonnepitjes doorheen gejaagd. De lege vliesjes liggen onder de ophangplek, maar ook onder een forsithia struik een paar meter verderop. Blijkbaar nemen veel meesjes (of de groenlingen) steeds een zonnepit mee en peuzelen die een paar meter verderop op.

Verse pindanetjes opgehangen en een paar extra vetbollen.


Een koolmees zie ik regelmatig op de halve kokosnoot, maar blijkbaar is de kokos nogal hard. Een deel van de kokos heb ik uit de harde schil gehaald en in brokjes op de voedertafel gelegd. Eens kijken of dat helpt. Mocht het nog niet of nauwelijks gegeten worden, dan zal ik de kokos fijnmalen. Dan hebben de vogeltjes geen excuss meer dat de brokken kokos te groot zijn. En we hebben ook nog de composthoop die altijd wel wat restjes lust....

Naast het extra vogelvoer zijn de vogels ook druk in de weer met de bessen. De vuurdoorn naast onze voordeur heeft nog een paar bessen op plekken waar de merels wat moeilijker bijkomen. De hulst in de voortuin is kaal en van de bonte hulst in de achtertuin kon ik nog net de laatste bes op de foto vastleggen.

Foto: de laatste hulstbes