Pyracantha

Pyracantha oftewel vuurdoorn.
Als je deze naam hoort denk je aan stekels, gemene stekels, harde stekels.
Of misschien zijn het wel doorns.

Bij het snoeien zijn stevige handschoenen absoluut nodig.
En elk takje moet zorgvuldig in de kliko gedeponeerd worden.

In de late lente zoemt de struik van de bijtjes en hommels die de wolken bloemen bezoeken.
Maar ook aan een overdaad aan oranje, rode of gelige bessen in najaar en begin winter.
Later in de winter komen de merels de bessen oppeuzelen.



Vuurdoorn-weetjes
- familie roosachtigen
- nauw verwant aan cotoneaster (dwergmispel)
- bloeit zeer rijk in mei met roomwittebloempjes
- vaak als leiplant tegen huizen
- kan ook uitstekend als heg
- al vanaf 16e eeuw in cultuur
- meest gebruikte soort: Pyracantha coccinea
- rode, gele of oranje bessen. De vogels lusten de gele bessen het minst dus die blijven het langst hangen.
- veilige nestelplaats voor vogels

Een tijdlang waren vuurdoorns 'uit', ze bleken erg gevoelig voor schurft *waar ook appelbomen last van kunnen hebben). Het was zo erg dat de latijnse naam voor schurft werd uitgebreid met de naam van de vuurdoorn: spilocaea pyracanthae. Tegenwoordig zijn de vuurdoorn-kruisingen resistent tegen schurft.