Egelmeisje

In vele tuinen zijn 'residente' egels.

Hoewel ze een nachtelijk wandelgebied van enkele tuinen kunnen hebben komen ze vaak een heel seizoen (of meer?) in dezelfde tuin 'overnachten' (maar dan overdag).
Nu we met het warme zomerweer zo lang buiten zitten op het terras, komen we onze tuinegel bijna elke avond tegen.

Eerst, bij het wakker worden, klinken wat kuchende en proestende geluiden uit de hoek met klimop. Daarna gesnuif en luidruchtig geritsel als de egel in de lengte onder de beukenhaag doorloopt. Het beukensnoeisel van half juni hebben we onder de haag geveegd en dat is knisperdroog. De egel is dus bijna stap voor egelstap te volgen.
Dan slaat de egel linksaf, over het terras onder de picknicktafel door, over het tuinpad naar de andere kant van de tuin. Daar duikt ie weer de borders in. Soms maken we op een avond wel drie van zulke tuinrondjes mee.

Erg schuw is de egel niet. Gisteravond konden we haar (het is een egelmeisje, of zeg maar een stevige egelmevrouw) even oppakken en van dicht bij bekijken.

Als je weet HOE, dan kun je een egel vrijwel zonder prikken oppakken (we hebben een winter een babyegeltje in huis gehad, dus genoeg tijd gehad om te oefenen met oppakken). Enigszins beduusd bleef de egel daarna nog even zitten (maar niet opgerold in een balletje) om na een paar minuten weer snuivend verder te zoeken naar slakken en lekkere sappige wurmen.