Vogelhuisje

De vogels laten weten dat het de hoogste tijd is.
Gezang, gefluit, gepiep, getril alom.
Links en rechts ritselt het in de heg.
Of in de takkenril.

Ik heb het recent gekregen vogelhuisje in de eerste van de drie wilde pruimen gehangen.
De mussenvilla is nog steeds leeg. (zie: Mussenvilla)

Achter in de tuin, nog achter de composthoop, hebben we een takkenril gemaakt.
Een dubbele rij van 4 anderhalve meter hoge palen, de rijen 0,5 meter uit elkaar. Daar tussen in snoeihout opgestapeld en af en toe een bundel bijeengebonden bloemstengels van vaste planten of grassen. Dat was ongeveer 5 jaar geleden. Regelmatig takken bijgelegd als de hoop weer wat inzakte. Inmiddels zijn de palen (het stuk in de grond) bijna vergaan, maar gelukkig groeit er een braam doorheen die een en ander goed bij elkaar houdt.

Perfecte plek voor winterkoninkjes.
Kleine bruine vogeltjes met opvallend opgewipt staartje.
Ze zingen erg hard voor zulke kleine vogeltjes.
Rustig naar de achtertuin lopen als ik ze hoor.
En ja, daar ritselen ze weer door de takken.
Twee stuks.
Fototoestel in aanslag.
Tevergeefs.

De vogeltjes zijn klein en bruin, tegen een bruine achtergrond.
En daarnaast bewegen ze voortdurend.
Dus geen eigen foto.
Ik blijf het proberen.

Wel nog even een link naar de soortenbank:

SoortenBank.nl : Winterkoning - Troglodytes troglodytes

Als je in het menu links kiest voor multimedia en vervolgens audio dan kun je het liedje beluisteren.