2011

Maandfoto december 2011: Pimpel

Op de foto.
Dagelijkse bezoeker.
Van voedersilo en vetbol.


Kleur.

Tepelkruid

De foto is van afgelopen zomer, achter in de tuin genomen, begin juli. Dit is een zeer algemeen voorkomen (on)kruidje. Het is een plantje dat in grote delen van de wereld voorkomt: inheems in West Azie, Noordwest Afrika, grootste deel van Europa; ingeburgerd in Zuid Amerika, Noord Amerika, Australie, Nieuw Zeeland. Deze eenjarige is zo gewoon is dat er nooit aandacht aan wordt besteed. Groeiplaats: bosranden, lichte loofbossen, heggen, houtwallen, parken, ruigten, ruderaal-terreinen, muren, spoorbermen, braakliggende grond. Hoewel iedereen het plantje wel eens gezien moet hebben, zijn er weinigen die de naam kennen.



Ook ik moest echt even in een flora opzoeken wat de naam van dit plantje is:
Akkerkool of Lapsana Communis. In het Engels heet de plant Nipplewort en in sommige gebieden in Nederland tepelkruid. Vroeger werd een aftreksel van de plant gebruikt bij ontstekingen aan de tepels. De wetenschappelijke naam komt van Lapsane, een eetbaar kruid dat door Marcus Terentius Varro (*) werd beschreven
Vertakkende kruidachtige plant met kleine gele bloemetjes, mini-paardebloemmetjes. Anders dan paardebloemen vormen deze composietbloemen geen vruchtpluis. Wel cilindervormige zaaddoosjes, met daarin langwerpig zaad.

(*) Marcus Terentinus Varro leefde van 116 - 27 v Chr. Hij was een beroemd Romeins geleerde en schrijver en is ook bekend als Varro Reatinus. .

Winterklaar (2)

Je hebt winterklaar en winterklaar.
Sommige tuiniers willen de tuin netjes en opgeruimd hebben voor de winter begint. Anderen laten de boel de boel, doen het hekje naar de tuin dicht eind november en komen pas weer in maart kijken.

Toch zijn er ook in onze tuin een paar planten die ik voor de winter kortwiek.
a) Als er kleine voorjaarsbloeiende bolletjes onder staan: Siergrassen blijven staan tot in het voorjaar,
behalve de paar pollen die in de sneeuwklokjes en krokus border staan. Die worden al in begin december 'geschoren'.



b) Sommige planten maken al voor de winter aan de voet nieuwe jonge scheuten die juist last krijgen van een winter onder hun eigen oude stengels en bladeren. Voorbeeld is helenium Rauchtopaz. Vooral omdat ze dan in het voorjaar worden afgeknaagd door de slakken die in de plantenresten hebben overwinterd.
c) En tot slot: als de plant over een pad hangt, er erg lelijk uitziet (heb je wel eens oostindische kers na een vorstperiode gezien), of ik wil een stuk border voorbereiden voor andere beplanting: snoeischaar er bij, winter of geen winter.

Chinese lichtjes

Een zachte winter, vroeg donker. Tussen Kerst en Nieuwjaar zijn we op een avond naar de Hortus Haren gewandeld. Overdag gesloten voor 'gewone' bezoeken van 1 december tot 1 april. Maar in de donkerste periode van begin december tot eind januari wel geopend van 17.00 tot 22.00 uur. Voor het Confucius China Licht festival.
Beelden van ijzerdraad frames overtrokken met kleurige stoffen en aangelicht door duizenden (spaar)lampen.



Woon je in de buurt van Haren, ga dan eens kijken. Zie
China Light Festival. Er is ook een stand met Gluhwein en Brat Wurst. En een Chinese versie van Manneke Pis!

Oude Jaargang

Weekje vrij tussen kerst en nieuwjaar. Uit de kast haal ik een oude stapel tuintijdschriften. Leuk om daar nog eens door heen te bladeren. Ik heb nu jaargang 2003 voor me van Groei en Bloei, dat is het jaar dat ik lid ben geworden. Sommige artikels zijn echt weer als nieuw. En tegelijkertijd valt me op dat ik andere verhalen nog goed ken. Die hebben destijds indruk gemaakt.

Een paar titels:
Binnen het buxusperk (juli 2003, 6 blz)
De mooiste laatbloeiers (8 blz. sept. 2003)
Vlammende finale: Waarom bladeren verkleuren (6 blz. okt 2003)
De tuinen van Crathes Castle. Iedereen vindt ze prachtig ( nov-dec, 6 blz)


Foto's: uit eigen tuin.
Zie ook:
Crathes Castle

Wel een beetje gek om in december over meituinen of hoogzomer te lezen.
Tip van Eddy: bewaar de nummer niet per jaargang maar per maand: dan kun je in december allemaal decembernummers doorbladeren.

Winterklaar (1)

Je hebt winterklaar en winterklaar.
Sommige tuiniers willen de tuin netjes en opgeruimd hebben voor de winter begint. Anderen laten de boel de boel, doen het hekje naar de tuin dicht eind november en komen pas weer in maart kijken.


Vijf, nee zes, redenen waarom wij zo goed als alle afgestorven vaste planten staan in de winter.

1. De afgestorven plantenresten beschermen de aarde er onder. In het voorjaar blijkt de grond onder net verwijderde plantenresten veel beter bewerkbaar dan de plekken in de border waar je al voor de winter het blad heb verwijderd.
2. Als je de oude stengels en staken laat staan weet je in het voorjaar beter welke plant waar staat. Wie kent niet de vervelende ervaring in het voorjaar: je denkt in een leeg plekje te spitten in en merkt tot je schrik dat je net de wortelkluit van een geheel ondergrondse vaste plant hebt doorklieft....
3. De vogeltjes hebben wat te peuzelen aan de overgebleven zaden. Hoef je ook wat minder vogelvoer buiten te zetten in de winter, het is er dan al.
4. Sommige staken en stengels hebben nog een prachtig wintersilhouet, ook in de winter mooi om naar te kijken. De zaadhoofden van koeienogen, de aren van veronicastrum en de bloemstengels van sedum.



5. Aan de plantenskeletten kun je in het voorjaar zien hoe de plant er voor staat. Als je een grote bos dunne phlox stengeltjes ziet staan weet je dat de plant dringend aan delen en verjonging toe is. Als alle stengels van de sedum herbstfreude van binnen tot buiten stevig en van dezelfde dikte zijn, kan de plant nog een jaartje doorgroeien zonder delen.
6. Uiteraard nog een reden (met dank aan Wiel):
afgestorven resten bieden een winterverblijf aan sommige insecten(larven).

Zijdeplant

Mooi zaad.
Een kunstwerkje van de natuur
.
Zijdeplant.

Ik kreeg met een zadenruil een peul van de zijdeplant. Net geplukt door Annemarie, op een wijnberg in Hongarije. De peul is een centimeter of 7 groot en was nog een beetje vochtig bij ontvangst. Direct uit de enveloppe gehaald om goed te laten drogen. En nu, een paar dagen later, is de peul opengespleten en worden de zaadjes zichtbaar. Warmbruin van kleur liggen de zaden keurig op elkaar gestapeld. Elk zaadje heeft een bundeltje lange witte zijdeachtige haren, strak opgevouwen in de lengterichting van de peul. Een zuchtje wind, of aanraking en de haren beginnen zich uit te vouwen. Eenmaal buiten de zaadpeul gaat het pluis alle kanten op en zijn de zaadjes met geen mogelijkheid weer netjes terug in de peul te stoppen.



Zijdeplant weetjes
Wetenschappelijke naam: asclepias syriaca
Nederlandse naam ook:
papegaaienplant (als ie hier in de tuin aanslaat zal ik uitleggen waarom, als je nieuwsgierig bent, even googlen).
Engelse naam: common milkweed
Melkwit sap, giftig voor schapen
Familie: maagdenpalmachtigen
Inheems in Noord- Amerika
"Nieuwe plant" in Nederland, dwz komt inmiddels op verschillende plaatsen in het wild voor, o.a. duinen bij Noordwijk
Scherm van geurende nectarrijke wit-roze bloemen
.


Het vogeltje of zijn schaduw

Op de verre schuur hangt een pindakaaspot voor de vogeltjes. Vanaf een afstand is soms lastig te zien of er nu wel of niet een vogel op zit. Met de lage winterzon in het westen en de lange schaduwen op de muur van de schuur was het wel heel makkelijk.



De schaduw valt nu zelfs veel meer op dan het vogeltje zelf. Alleen kun je aan de schaduw minder makkelijk zien welke vogel het is. Een koolmees in dit geval.

De 7 van december

Nog een serie koudekiemers gezaaid. Zie ook De 6 van december | Tuin | 't Groentje. Het is uitermate zacht, ruim 10 graden, deze koudekiemers krijgen een warme start. Ik ga er van uit dat er nog wel wat kou gaat komen. Instructie volgens Marjolein, waar ik de meeste zaden va kreeg: "koudekiemer, nu zaaien in koude kas of buiten in bakjes, niet in de volle grond dan komt er niets van terecht."
Ik heb ze gezaaid (elke soort afzonderlijk natuurlijk) in 9x9 potjes, gevuld met (gezeefde) cocopeat. En nu staan ze buiten op het overdekte terras.
--> De foto's zijn van internet.



  • primula japonica magenta/wit
  • primula postford white
  • primula poissonii,
  • persicaria virginiana tovara painter's palette
  • persicaria filiformis
  • goji bes, zaad al jaar oud
  • echinacea pallida zie Zonnehoed | Tuin | 't Groentje, restant zaad van vorig jaar.
.

Screensaver

Foto's maken met digitale camera of telefoon gaat heel makkelijk. En soms 'per ongeluk'. Dan staat de camera aan, ben ik bezig met een instelling of wil een reeds gemaakte foto terugbekijken , en klik. Nieuwe foto. Vaak zijn dat voeten, een zwart vlak, een scheef hoekje van een tafel. Soms een foto om toch even te bewaren. Juist in de toevalligheid kan iets onverwachts zitten.

Bovenstaande foto is per ongeluk gemaakt toen ik bezig was om foto's over te zetten op de computer. Een foto van laptop met de screensaver die ik er al jaren op het staan. Toen ik de per-ongelukke-foto zag kwam het drosteblik-effect bij me op. Want ook de foto van de rozenbottel op het scherm is een per-ongeluk gemaakte foto!

Seed swap 3

Stelling: Poezen vinden zaden leuk.
Zie onze eigen poes tussen de zaadzakjes.Zadenruil 2011 of: hoe zie je een zwarte kat op een zwart tapijt | Beestjes | 't Groentje .

Bijgaande poes komt uit Schotland. Sam is enthousiast over de zaden die zijn baasje Nate van mij kreeg in een internationale zadenruil.


Thank you very much for the interesting seeds you sent me! I can't wait until it is warm enough again to get them started.  Sorry it's taken a few days to get a picture to you, it's just been a little busy this close to Christmas =)  My cat, Sam, was interested to see what was in the packet so he got in on the picture too Winking

Nate
.

Natuurgeluiden

Natuurgeluiden top 40
Via de site van vroege vogels kun je stemmen op je favoriete natuurgeluid.
Van kwakende kikkers, poepende rupsen tot kabbelende beekjes en zingende vogels. Je kunt mee doen tot eind januari 2012. Dan worden de favoriete natuurgeluiden bekend gemaakt. Zie
Vroege Vogels: NatuurgeluidenTop40

Ik heb gekozen voor:
.

Bessen voor later

Bessen.
Blauwe lucht.


Waar en wanneer denk je dat deze foto's zijn genomen?

,

Op 17 december 2011,
Bij ons in de achtertuin.
Felblauwe lucht, tussen de buien door.
Ligusterstruiken van een meter of vier hoog.
Blad geel, deels afgevallen.
Overladen met glimmend zwarte bessen.
Van onder de struik richt ik de camera omhoog.
Klik, klik, foto.

Stinkend Nieskruid

Achtertuin van C.
Het is geen natuurtuin,
geen wilde tuin,
maar een verwilderde tuin.

Half december valt vooral een enorme bult klimop-met-bessen op. Tegen het muurtje tussen tuin van C. en de buren. Omdat de plant daar niet verder kon groeien is ie van zijn jeugdfase (zonder bloemen) overgegaan naar volwassen fase: en dan komen er veel bloemen en veel bessen, ook in deze tijd van het jaar. En verder... bij de schuur een enorme pol helleborus, net in bloei. Glanzend en glimmend in de zachte regen.



Dit is helleborus foetidus, stinkend nieskruid. Het blad schijnt onaangenaam te ruiken als je het fijnwrijft. Prachtige plant, die nu bloeit, wintergroen is, en het prima doet in diepe schaduw. Ik vraag me af of ik om een stekje zal vragen. Er zijn twee, nee drie maren.
Maar (1)... de plant houdt van kalkrijke bodem.
Maar (2)... de plant houdt niet van verplanten.
Maar (3)... zaden en sap van plant kan erg irriteren: gebruik handschoenen!
Beter is: om zaad te vragen, dat is in juni/ juli rijp. Stinkend nieskruid is makkelijk uit zaad te vermeerderen.


Pitahaya

Carel heeft er weer een gevonden, een vreemd fruit in de locale supermarkt.
Gekocht door een avontuurlijke inkoper volgens Carel.
Deze keer is het een
roze met groene vrucht met grote schubben.
Ik dacht dat ie aan een boom zou groeien, maar het blijkt een cactusvrucht.
Een soort kruip- of hangcactus. Wordt vaak langs een 2 m hoge paal omhoog geleid en de 'takken' hangen dan als een woeste groene pruik omlaag.
Pitahaya of Dragon Fruit of Drakenfruit.
Deze is afkomstig uit Vietnam, er groeien ook soorten in Mexico en Zuid- Amerika.

Ik heb alleen de buitenkant gezien. Als je de vrucht doorsnijdt blijkt het vruchtvlees wit met veel kleine zwarte pitjes. De smaak schijnt niet zo sterk te zijn, een beetje als een kiwi.
Dragon Fruit - How to Eat Dragon Fruit.

Muurbloem

Muurbloem.
Dan denk ik aan tweejarig, aan een roodbruine bloem, aan een heerlijke bloemkleur.
Wintergroen is niet het eerste woord dat in me opkomt. Maar als ik nu half december door de tuin loop -waar het groen langzaam verdwijnt, verkleurt, vergeelt- dan valt het stevig groene blad van de planten me opeens op. Fier en fris staan ze overeind.
Ze staan vlak naast een tuinpad, da's handig als ze volgend jaar bloeien: elke keer als we er langs lopen, komt de bloemengeur ons tegemoet.


Deze muurbloemen heb ik al twee jaar geleden gezaaid, het zouden witbloeiende moeten zijn. De soort weet ik niet. Wat speurwerk levert op dat muurbloemen eenjarig, tweejarig of (kortlevend) vast kunnen zijn. Ze kunnen wat stakerig worden en verhouten, dat zie je op de foto wel, de meerjarige kunnen na de bloei terug gesnoeid worden tot net niet in het dode hout.

Een andere naam voor de muurbloem is steenraket. Aan de bloemvorm (4 bloemblaadjes) kun je zien dat het een kruisbloemige is.

Prikkelheg

De meidoornhaag zingt.
Een vrolijk deuntje.
Ik fotografeer het geluid.


Steeds verder inzoomend, zoekend naar het liedje in de heg.
Winterkoning of heggemus?
Laatste foto, links onder in beeld.
Als je het weet zie je hier toch duidelijk (hum) een vogeltje zitten.
Iets met bruin, maar noch snavel , noch staart goed te zien.
Geen uitsluitsel wie het zangertje was.
Ik ga vooralsnog uit van winterkoning (lijkt me wat vroeg voor de heggemus om in december te zingen).

Winterversie

In de nog zachte winter van 2011 bloeit de Succisa pratensis opnieuw. Het bloemhoofdje bestaat nu maar uit een paar deelbloempjes. De kleine foto laat de bloem in de hoofdbloei zien, in juni. Mooi in zijn eenvoud.

.

Dromerig

In het grind van de oprit bloeien ze nu in enorme aantallen.
De 'bevertjes' oftewel trilgras. Aan beide kanten van een strook van een meter breed waar we steeds met de fiets langs gaan. Mooi in het lage winterzonnetje.
.

Internationale zaadjes

Toch weer meegedaan met een zadenruil. Deze keer georganiseerd door Ann uit Belgie. Het was nu net een beetje anders dan eerdere ruils. Iedereen stuurde adres met korte beschrijving eigen tuin naar Ann. Ann husselde de adressen door elkaar en gaf elke deelnemer maximaal drie adressen. Bedoeling was dat je 5 zakjes zaden naar deze adressen stuurde (heb ik inmiddels gedaan naar adressen in Belgie, Engeland en Schotland). En zelf kreeg ik vandaag een envelop binnen, van Carmen uit Hertfordshire.
  • campanula medium 'canterbury bells', mixed
  • calendula 'lemon zest'
  • carrot nigel F1 hybrid daucus carota
  • nigella 'persian jewels'
  • heliotropum arborescens 'dwarf marine'
  • clarkia elegans 'pretty polly' mix
  • thymus fragrantissimus 'orange scented'
Ziet er kleurig uit. En geurig (de tijm). En worteltjes om op te eten. Die neem ik met kerst mee voor Frank voor zijn volkstuintje.

Wereldreis lang tuinen

Winter nadert, tuinieren bestaat in dit seizoen deels uit plannen maken, tuinboeken lezen of tuin TV. Op de Belgische TV draait momenteel een bijzondere serie van Monty Don: Langs de wereld in 80 tuinen. In 10 afleveringen bezoekt hij alle continenten op zoek naar 'het bijzondere' in tuinen. Ik heb de serie zelf al in 2008 gezien op de BBC, maar werd er recent weer op gewezen door een enthousiaste mede-tuinliefhebber. Dat was weer genoeg om de draad weer op te pakken en mee te gaan kijken.
Een (1) nadeel aan de serie: Monty bezoekt een aantal tuinen om van te watertanden, maar ..... die zijn niet opengesteld voor publiek. Die kun je dus nooit zelf bezoeken! Nou, dan gewoon nog een keertje naar de serie kijken.

Voor een voorproefje, zie youtube filmpje: Around the world in 80 gardens BBC promo - YouTube.



2012 Jaar van de astrantia (2)

Deel 2 van een serie.
Zie ook
2012 Jaar van de astrantia (1) | Tuin | 't Groentje .

Bij het digitaal bladeren door onze digitale fotoverzameling bleef mijn oog ineens hangen op een foto van een
astrantia. Een vrij donkerroze. Komend jaar moet het er echt van komen. Astrantia's in eigen tuin!



Bovenstaande foto is niet uit eigen tuin,
obviously.
Is uit 2004, gemaakt in andermanstuin.

Lotus corniculatus

Lotus corniculatus. Een voorname naam, adellijk. De Nederlandse naam is 'gewone rolklaver'. Klinkt wat minder bijzonder. Het plantje wordt er niet anders van. Het is een waardplant voor allerlei vlinder als het groentje (!), icarusblauwtje en de St Jans vlinder. En rupsen van het bruine dikkopje smuller ervan.

Een aantal jaren geleden maakte ik bovenstaande foto's van een klaver in 'De Beemd' in Warffum. De plant was toen uitgebloeid en ik heb wat zaad meegenomen. Ik denk dat het rolklaver is (*). Dat zaad is echter nooit uitgekomen. Herkansing, nu ik zaad in de zadenruil heb ontvangen.
NB. Eigenlijk wil de plant wat kalkrijke grond. Toch proberen. bv. naast het zenegroen.
--> Van Ben kreeg ik bericht dat het geen rolklaver is maar wondklaver, Anthyllis vulneraria. Dank je wel, Ben.

Kopse kant

Na het omvallen van de oude appelboom, bleef de stam liggen, als soort 'bankje' langs een tuinpad. Aan het begin van dit jaar hebben we aan de kopse kant allemaal gaatjes geboord, voor metselbijen en andere insecten.
Ik maakte deze foto afgelopen weekend, vanwege het grappige zwart wit patroon. De donkere achtergrond van het natte hout, en de witte strepen van een of andere schimmel.


Bij het bekijken van de foto op de computer zag ik pas goed dat diverse 'kamertjes' in gebruik zijn genomen en dichtgemetseld zijn. In het voorjaar 2012 zou ik nog eens een foto moeten maken om te kijken of de deurtjes weer opengebroken zijn...

Maandfoto november 2011: Vuurzwammetje

Vlammend oranje.
Gewoon vuurzwammetje.

Foto: Eddy
Onder de Pieris-struik in onze voortuin blijkt een flink aantal van deze knaloranje zwammetjes te staan.

Alert

Regen of kou, daar houdt ie niet van. Katertje Baassie blijft dan lekker binnen, geplakt op de plavuizen die lekker warm zijn van de vloerverwarming. Vanmiddag was het droog en zelfs een zonnetje. Regen was opgehouden, 't was een graad of 10 (vorig jaar om deze tijd sneeuw!).
Wij liepen door de tuin en Baassie achter ons aan. Even lekker de pootjes strekken en als een wildebras dollen in de hazelaar.
Superalert kijkt ie hier uit zijn ogen. Probeert voorzichtig uit welke -steeds dunnere- takken hem nog kunnen dragen. Op de foto ziet ie er zeer professioneel uit, een echte jager.

NB. Vlak er na kukelde hij bijna uit de hazelaar en hing amateuristisch aan 1 pootje te bungelen. Hebben we niet op de foto, maar 't was uiterst komisch om te zien.

Boom met buik

Twee weken geleden wandelde ik door de Hortus. Een rustig stukje, waar weinig wandelaars liepen. Het was mistig. En uit een ooghoek zie ik een boom met een bolle buik. Ik knipper nog eens met mijn ogen. Zie ik het wel goed?
Nog wat dichterbij. En dan zie ik dat de 'buik' van de boom helemaal belegd is met knikkers. Omsloten door de 'armen' van klimopstengels.

.
Ik heb nog gekeken of er een bordje met naam van een kunstenaar bijstond. Niet gezien. Zal we door de kaboutertjes zijn gedaan.
--> Aanvulling via een lezer (bedankt Molly): Het kunstwerk is van Els Otten. Zie Woest en Ledig: Els Otten in de Hortus in Haren .

Kwartet

Een warme december, een graadje of 10.
Eerst nog wat regen, wat wolken gezien.
Vogels vliegen af en ook aan.
Vetblokken, zaden, pinda's die gaan.
Geel, groen, oranje en blauw.
Vorig jaar sneeuw, nu nog geen kou.

.

De 6 van december

Vandaag heb ik een zestal koudekiemers gezaaid.
In potten en bedekt met een glasplaat.
Van knoeperds van zaden tot stoffijne zaden.
Als ze over een paar maanden opkomen volgt er meer informatie.



Deze eerste 5 foto's zijn van internet, de laatste uit de tuin van Willie. In willekeurige volgorde de namen, raad maar eens welke naam bij welke foto hoort:
  • cimicifuga ramosa 'atropurpureum' (zilverkaars)
  • liriodendron tulipifera, tulpenboom
  • stapylea colchica
  • gentiana pneunomanthe (klokjesgentiaan)
  • hyacinthoides non-scripta
  • veratrum nigrum.

Hannie J.

Op zoek naar de naam van een oranje paddestoel, knaloranje en met plaatjes. Ik gokte op 'oranje plaatjeszwam'.
Die naam vond ik niet, wel de site van
Hannie Joziasse, natuurfotografe uit Zeeland: http://hj-natuurfoto.nl/fotogalerie/fungi/plaatszwam/foto.html .
Een prachtige collage van veel kleurige foto's.

Een screendump van een stukje van de plaatjeszwamcollectie. En er is nog veel meer te zien. Ga vooral eens kijken.

Filigrain

Filigrain. Heel fijn draadwerk van goud of zilverdraad. je ziet het wel voor sierraden of broches. Maar ook in de tuin, zeker in het najaar kun je mooie kunstwerkjes tegenkomen. Zoals deze kantwerk bloemen van de schapenkophortensia.
.

Fazantenbes glimt

Twee weken terug hoorde ik tot mijn verrassing een fazant, net niet in onze tuin, maar aan de andere kant van de greppel, op het grasveld van de flat achter ons. Ik kreeg hem niet op de foto, maar zag de fazantenman wel wandelen, door het struikgewas. Zou ie op weg zijn geweest naar de fazantenbes in onze tuin.
De Leycestera Formosa? Die bessen zijn bijna rijp en niet voor niets naar fazanten genoemd...


De bessen groeien in etages en worden steeds zwarter naarmate ze verder rijpen. Zie ook het logje van 4 jaar geleden Fazantenbes | Fruit | 't Groentje , toen hadden we hem nog niet in eigen tuin.

Andy Warhol

Vorige week was het wat mistig en donker. De foto van o.a. sedum herbstfreude was wat flets. Een beetje spelen met kleuren en contrasten in photoshop maakte de kleuren wel wat wild. Toch geinig, een beetje Andy Warhol-achtig
.
Voor deze foto houd ik de camera net boven de grond.

Lentegroen in de herfst

Na de mist van vorige week hadden we vanmiddag lekker zon. En met een temperatuur van ongeveer 12 graden, leek het ondanks de zeer onstuimige wind lenteachtig. Van veel bomen zijn de blaadjes inmiddels afgewaaid (de sloot ligt weer vol), maar de hazelaars hebben nog veel blad. De ene wat herfstkleurig, de ander nog groen. En als dan de herfst zon door zo'n blad heen schijnt.... zo fris groen als of de bladeren net zijn uitgelopen in de lente.

.Hier schijnt de zon door de onderkant van het blad naar boven. Op de foto zie je dus de bovenkant.

Zadenruil 2011 of: hoe zie je een zwarte kat op een zwart tapijt

Dit weekend kwam de envelop met zaden binnen van Marjolein (zadenruil via tuinvereniging Groei en Bloei). Bijna 100 zakjes kreeg ik binnen. Het was een heel feest om uit te zoeken wat er allemaal bij zat.
In een eerste ronde sorteerde ik ongeveer 30 zakjes uit die ik ga doorgeven aan liefhebbers (collega's, volgende week neem ik ze mee). Dit zijn planten die ik al in de tuin heb, of al eerder gezaaid hebt. Ook de meeste eenjarigen gaan op de
kado-geef-hoop: vrij veel werk en ik heb niet zoveel kale plekken in de tuin.
Van de overige zakjes ga ik er nog eens kritisch kijken of ik ze inderdaad ga zaaien (en waar laat ik ze dan). Ik houd jullie op de hoogte.


Bonus:
met alle zaadjes uitgespreid op het tapijt kun je nu ook poes Baassie zien.
We hebben vloerverwarming en daarop in de wintermaanden een zwart wollen tapijt. Lekker warm, ware het niet dat het lastig is om ' s avonds onze twee zwarte katers te vinden die vaak ergens midden op het tapijt gaan liggen slapen. En een foto van ze maken lukt natuurlijk al helemaal niet tegen die donkere achtergrond
.

Pijlkruid

Van alle zaden van de zadenruil heb ik alvast een (1) soort gezaaid. Volgens het zakje: zaaien in oktober-november in een bakje in moerasdeel van vijver.
Het zijn zaden van
Pijlkruid, sagittaria sagittifolia. Moet een winterharde moerasplant worden. Met witte bloemen. Het is een koudekiemer, in het voorjaar zouden de zaden moeten ontkiemen. Ik heb ze wel in een ingegraven bakje in de bodem van het moerasdeel gezaaid, met een labeltje erbij. Anders vind ik ze niet terug. Ik ben benieuwd.
.

Maandfoto oktober 2011: Strippen

Een foto uit reepjes opgebouwd.
.
(rectificatie van twee weken geleden: ik had de stripjes foto geen unieke naam gegeven in dit weblog, en bij publicatie van het blogje bleken strippen foto's van 3 nov 2007 zichtbaar te worden voor de lezers... Dit zijn foto's van oktober 2011 zoals de bedoeling was.)

Revival of ... the corymbosum

Beetje drentelen door de tuin. Is er iets wat ik nog niet gezien heb? Kijken en luisteren naar de vogeltjes. Getik achter in de tuin. Specht. Achter in de tuin, bij een inmiddels vrijwel kale ribes zie ik opeens glanzende groene blaadjes. Beetje formaat liguster, maar niet zo donker groen. Ineens schiet me te binnen dat ik hier vorig jaar een blauwe bes heb geplant die jammerlijk verdroogd was in de droge zomer 2010. Zie Blauwe bes | Tuin | 't Groentje.

Nu de omringende planten in deel van de tuin kaal worden en hun herfstinzakking beleven, staat daar ineens een struikje. In het hart een paar verdroogde takjes. Maar van een punt daaronder, net boven de grond ontspringen een paar verse takken, de hoogste bijna een halve meter hoog. Het heestertje heeft van dit jaar gebruikt om een takkenstel te vormen. Wie weet volgend jaar bessen. Midden in het struikje (nog net onderaan de linker foto) het bamboestokje dat bij het kleine plantje stond. De plant is toch aangeslagen! Even in de gaten houden. Schijnt een prachtig rode herfstkleur te geven.

Wollig Winterblad

In de zomer maakt de buddleja groot grijsgroen blad. Een beetje pluizig, maar niet overdreven. De bladeren die in de herfst zijn gemaakt en -als het niet te hard vriest gewoon aan de struik blijven- zijn witgrijs en zeer behaard. Ze zijn ook een stuk kleiner dan zomerblad en groeien vooral op meer beschutte plekken, wat lager en meer naar het binnenste van de struik.
De onderkant van de wollige bladeren blijkt ook een perfecte schuilplaats voor kleine wantsen. Onder vrijwel elk paar topblaadjes zitten wantsen, op deze foto maar 2, maar op andere plekken wel 10 bij elkaar.

.

Buiten mededinging

Nav mijn eerdere oproep om herfstkleurfoto's in te zenden waren er een paar inzenders die buiten mededinging meededen met de 'fotowedstrijd'. Bij een officiele wedstrijd worden vaak familieleden van de organisatie of juryleden bij voorbaat uitgesloten. In dit geval gaven de inzenders zelf aan niet mee te willen dingen naar de prijs. Mooi dat jullie wel hebben ingestuurd, dan kunnen wij ook meegenieten van jullie kleurige plaatjes. Hieronder de producten van Paula.


En een link naar een paar foto's van Jannie (www.wubsbos.nl).
http://www.mijnalbum.nl/Album-K7A6VHJM-Foto's-in-Winschoten-Foto's-van-Natuur-Bloemen_en_planten.html.

Herfstkleurfoto

And the winner is .....
Twee weken terug een tuinadviesbon als 'prijs' ter beschikking gesteld, zie
Win de Tuinadviesbon | Digi-letters | 't Groentje, voor webloglezers die een foto onder de titel herfstkleuren instuurde.

Hieruit heeft Eddy -onbevooroordeeld want ik had de foto's zonder naamsvermelding in apart mapje voor hem gezet- deze foto gekozen.

Gefeliciteerd Sylvia, bon is naar je op weg met de post.

Als dit geen herfst is...
De foto heeft Sylvia in 2010 genomen, dat was een uitzonderlijk vliegenzwammenjaar. Dit jaar 2011 was het matig met de paddestoelen.

Goede 'runners up' waren onderstaande foto's. Een eervolle vermelding is hier op zijn plaats.

Links: Een blad dat net begint te kleuren van Jov
Rechts: goudgele bomen op de oprit van Sieuwke.


Pindapothouder

Vorig jaar hebben we heel wat vogels plezierd met een pindakaaspot die vrij hoog in de pruimenboom hing. Hoog om te verhinderen dat poes Sprot de enthousiaste spechten ving. Die begonnen namelijk een flink stuk onder de pot langs de stam van de pruimenboom omhoog te klauteren. Naast de grote bonte spechten, een hele familie, kwamen vooral kleine vogeltjes als pimpelmezen en koolmezen langs.
De hoge plek was wel veilig voor de vogels, maar niet zo erg voor Eddy. Steeds ladder halen, tegen de boom parkeren, en half tegen de boom hangend de pot weer ophangen met een stuk ijzerdraad. Heel gedoe, omdat de pot op zijn kant of klein beetje naar beneden gericht moest hangen. Tegen inloop van regenwater.

Dat is nu anders: Eddy heeft een pindapothouder gemaakt die nu aan een spijker tegen de schuur hangt. Met een dakje. Vervangen van de pot is fluitje van een cent, komt geen ladder aan te pas. Nu eens kijken hoe snel de vogels (en welke) de pot weten te vinden.
-->
Bijna week later ga ik weer kijken. Kleine snavelafdrukjes in de pindakaas. Ik blijf een tijdje kijken en zie de snaveleigenaar: koolmeesje.

Chrysanthen flower show

Hortus Haren. Ik heb een 'vriendenkaart' waarmee ik het hele jaar door naar binnenkan. In het locale krantje lees ik over de 'chrysanthen flower show' die de maand november georganiseerd wordt. Mooi excuus om weer even langs te gaan.


Inderdaad chrysanthen. Grote en kleinere bloemstukken met chrysanten. Met veel bessen en herfstbladeren. Maar ook het
oog van een papegaai, het achtereind van een panda, een vis op het droge en chinese klanken. Huh ?!

--> De papegaaien zijn op zoek naar nieuwe onderkomens na een flinke tijd in de Hortus te hebben gelogeerd. Tot eind van dit jaar wonen ze in de hortus.
--> De chinese klanken komen van een groep chinese werklui die die bezig zijn met het voorbereiden van de volgende tentoonstelling in de Hortus, lichtbeelden vanaf 2 december.

Chinese doorkijkjes

Chinese tuin in Hortus Haren. Ik ging er afgelopen weekend heen voor een chrysanten flower show, zie Chrysanthen flower show | Elders | 't Groentje. Maar de meeste foto's maakte ik toch van de tuin zelf, of eigenlijk van de doorkijkjes in de Chinese tuin.

.
Met herfstkleuren en een beetje mistig en -op dat moment- geen bezoekers (in beeld) was het wandelen door de tuin bijna sereen.

2012 Jaar van de astrantia (1)

Bij het verzamelen van zaad voor een zadenruil waar ik aan meedoe, kwam ik zaad tegen van.... wat was het ook weer? Een klein stapeltje lag op de hoek van het aanrecht in de bijkeuken om 'geschoond' te worden en in zakjes gedaan te worden. Ik vergeet vast niet wat het is, dacht ik nog.
Maar toen ik aan de slag ging met de zaden lag er niet een (1) hoopje zaad in een hoekje .... maar een hele verzameling: in hoopjes, in bakjes, op schoteltjes, in zakjes. Bij sommige was de zaaddoos nog aanwezig, die kon ik makkelijk herkennen, bij anderen had ik een briefje met de naam gedaan, maar bij weer andere dus niet. En natuurlijk WEL vergeten welk zaad wat is.
Die zaadjes heb ik niet ingestuurd voor de zadenruil maar voor eigen gebruik gehouden met labeltjes als : 'waarschijnlijk potentilla knalrood' en 'waarschijnlijk astrantia'.
Als ik op google naar een foto van zaad van astrantia zoek, zie
B0007544 Astrantia (masterwort) seeds | Flickr - Photo Sharing!, dan lijkt dat inderdaad erg op het zaad dat ik heb liggen.

Ik heb al een paar keer geprobeerd astrantia te zaaien. Bij elk tuinbezoek waar ik deze sterretjes zie bloeien denk ik, wat geweldig, wil ik ook, in grote hoeveelheden. 2012 moet het dan maar worden,
het jaar van de astrantia in onze tuin. Ik ga zaaien en kopen en ruilen en iedereen die succes heeft met astrantia's vragen waar ze staan, wat ze fijn vinden, hoe vermeerderen, hoe verzorgen. Advies en aanbod welkom!
Het zaad op bovenstaand foto zit inmiddels in een pot die buiten staat, te wachten op ontkieming.

Berberis in herfstkleur

Sommige plekken in de tuin krijgen de komende maanden geen directe zon meer, de zon staat te laag, komt niet over het huis heen. Een paar heesters krijgen de laatste zonnestralen nog net wel te pakken, als de zon om het huis heen piept. Als de bladeren nog aan de struiken zitten en mooi gekleurd zijn door terugtrekkend bladgroen..... dan kun je je handen bijna warmen aan de prachtige kleuren. (Het helpt dat het deze middag uitzonderlijk warm was voor november, graad of 17).

Berberis vulgaris of zuurbes.

Hete pepers

Bij het opruimen van de serre ook de pepertjes geoogst.
Zoals je ziet zijn de pepers
errug heet!

Bij wijze van experiment heb ik een paar planten binnen gezet in de bijkeuken, na de oogst. Eens kijken of ik ze over kan houden.

Bottels en bessen

Oktober, november.
De tijd van bottels en bessen.
In volgorde worden ze opgegeten door de vogels.

Eerst de lijsterbessen.
Dan de bessen van de taxus.
En de vuurdoornbessen.
De hulstbessen zijn voor later.
En sommige bessen en bottels lusten ze gewoon niet.
Deze kleine rozenbotteltjes blijven heel lang zitten, en worden niet opgegeten.
Zorgen 's winters voor fleurig oranje in de tuin.
En de grootbladige cotoneasterbessen.... laten de vogels ook liggen.

Lichtstraal

Eerste week november. Uitzonderlijk warm. En her en der komt een bloem in bloei die gewoonlijk veel eerder in het jaar te zien is. Zoals deze schijnpapaver, Meconopsis Cambrica. Normaal in mei of juni, en nu dus in november. Mooi aangelicht door de stralen van de herfstzon.
.

Win de Tuinadviesbon

Een tijdje terug heb ik met een fotowedstrijd van Groei & Bloei, zie Oranje lente, een tuinadviesbon gewonnen. Die bon ligt nu nog steeds ongebruikt in de la. Niet omdat ik geen advies zou kunnen gebruiken, tuurlijk kan dat. Toch komt het er niet van om een heel eenvoudige reden: de enige hovenier in de provincie Groningen die is aangesloten bij de bonnenactie woont in Leens, een heel eind van ons vandaan.


Ik vind het jammer om de bon ongebruikt te laten, dus ik heb besloten een eigen mini prijsvraag te houden:
Wil je kans maken op de tuinadviesbon, stuur dan een digitale foto op met als onderwerp: HERFSTKLEUR. Vergeet niet je naam en adres gegevens in de mail te vermelden. Insturen kan tot 12 november 2011, het mailadres staat onder aan dit weblog, in de titel van de mail zetten: herfstkleur.

Een deskundige jury, bestaande uit Eddy, kiest uit de inzenders de leukste foto.
De prijswinnaar krijgt de bon thuisgestuurd, de inzendingen kunnen met naamsvermelding via een stukje in dit weblog gepubliceerd worden.

Prijs: nationale tuinadviesbon ter waarde van 75 Euro, geldig tot 5-4-2012. Te gebruiken voor Advies van een van de aangesloten hoveniers. Zie www.tuinadviesbon.nl voor adressen.
NB. mijn advies: check even of er een deelnemende hovenier bij je in de buurt woont.

Vogelvoergras

Op de plek waar vorig jaar de voedersilo met zaden voor de vogels stond groeit nu een pol stevig gras met donker glanzend blad, centimeter of 30 in het rond en hoog. Uit die pol komen al de hele zomer lange dunne halmen met platte aartjes. Sierlijk gebogen wiegen ze zachtjes als je er langs loopt. Vorig weekend viel me ineens op dat de aartjes bloeiden met kleine rode friemeltjes.
.

Uitverkocht

Al een paar haar geleden een groen korfje gekocht waar cilindrische vetblokken van 500 gram inpasten. En dit jaar, toe ik mijn winterbestelling voor vogelvoer wilde plaatsen bij vivara, bleek dit formaat vetblok niet meer te koop. Wel een andere model, hoger en smaller, cilindrisch en met een lusje om ergens aan op te hangen. Dus ook nog maar een bijpassend hangertje gekocht. En in de korfjes kan ik dan wel appeltjes doen.

Foto 1: links nieuw, rechts oude korfje.
Foto 2: met bijpassende pindacake.

Als maar groter

Een jaar of 10 geleden de eerste siergrassen in de tuin gezet. Zeer dankbare planten en in zomer en najaar op hun mooist. In het voorjaar bij de grond afknippen. En af en toe delen. In voorjaar 2012 is de miscanthus Sinensis Malepartus aan de beurt. Van klein sprieterig polletje naar enorme bult in 8 jaar.
Prachtig vooral met strijklicht van laagstaande herfstzon door de pluimen. Blijft uitstekend rechtop staan en ook nog fraai herfstgeel.
Wil je dit fraaie gras ook in de tuin, stuur dan een mail (zie onder aan deze weblog). Ik stuur je dan een mail terug in maart/april 2012 wanneer (en waar) je een stuk van de pol kunt ophalen.

Foto 1: 3 pluimpjes in 2003, nog in de pot.
Foto 2: een mooie bos in 2006
Foto 3: een pol van ruim 1,5 m in doorsnee.

Sappige frambozen

Fruitige verrassing in de tuin.
Een frambozentak, kromgebogen naar de grond.
Groen van boven.
Optillen en ziedaar.
Perfecte rode vruchten.
Even bewonderen, bekijken.
Dan plukken.
Dan proeven.
Genieten.

.

Het groot niet te vermijden...

... dansorkest. Heb ik altijd een geinige naam gevonden. Net als NUHR (niet uit het raam) voor een cabaretgroep. Een beetje hetzelfde gevoel had ik met de naam van deze webpagina: De slechtste waterplanten | The Pond Library Zo'n naam intrigeert mij.
Toen ik de pagina bekeek kwam ik allerlei plantjes tegen die we ook in de tuin/ bij de vijver hebben maar die wat mij betreft echt mogen blijven. Bij ons vertonen ze in ieder geval niet de woekereigenschappen uit de beschrijvingen op de webpagina.
Pinksterbloem vind ik prima, watermunt blijft keurig in een klein hoekje, de gele maskerbloem is vrijwel verdwenen en probeer ik juist in de vijver te houden. Wateraardbei is inderdaad een vrij wilde groeier, die ik regelmatig flink terugsnoei. Maar wat mij betreft niet vervelend.



En dan de
water eppe. Die hebben we niet in de vijver. Maar de naam vind ik prachtig. WATER EPPE. WATER EPPE. WATER EPPE. Mooi.

Bloedooievaarsbek

De geranium sanguineum of bloedooievaarsbek groeit en bloeit al vele jaren in onze tuin. Bepaald niet het minst onopvallende plantje in de tuin, met zijn knalpaarsroze bloemen, maandenlange bloei en fraaie herfstkleuren van de bladeren. Laatst kwam ik er achter dat ik toch nog nooit een tuinlogje aan deze trouwe tuinbewoner had besteed. Bij deze.



Bloedgeranium-weetjes:
- de 'county' bloem van Northumberland
- hemikryptofyt (zie
Hemikryptopfyt | Tuin | 't Groentje)
- 30-50 cm hoog
- bloei van mei tot oktober
- is inheems in grote delen van Europa (niet Nederland) en gematigde streken in Azie.
- bosranden, begroeide heuvels, maar ook droge graslanden en rotsachtige omgeving
- horizontale stevige wortelstok
- harige stengels
- 'bloed' in de naam afkomstig van de rode herfstkleur van het blad (foto 3)

Samenwerkende gaaien

Laatst was ik na het grasmaaien de graskantjes aan het afknippen. Net onder de overhangend rand van het nog onafgeknipte randje kwam ik een kleine collectie hazelnoten tegen, daar netjes verborgen door misschien een eekhoorn, maar waarschijnlijk een (vlaamse) gaai. We hebben het niet zien gebeuren, dus zeker zullen we het nooit weten.

NB. Op de foto staan eikeltjes en geen hazelnoten.

Vandaag is dat anders. Eddy kijkt vanuit zijn werkkamer direct uit op een grindborder. En daar zag hij vandaag een gaai eikeltjes verstoppen. Niet 1 gaai trouwens maar 2, die samen een werkverdeling hadden afgesproken. De eerste gaai zat op de grond in de border gaatjes te maken en vloog weg toe ie klaar was, de tweede gaai zat met een eikeltje in de snavel bovenop de pergola te wachten. Toen de eerste wegvloog, vloog de tweede naar de grond en stopte de eikeltjes in de net door partner-gaai gemaakt gaatjes. Mooie samenwerking, met als bijkomend voordeel dat nu beide gaaien weten waar de eikeltjes liggen, dus als de ene het mocht vergeten, kan de andere er nog aan denken.

Smullen

Ze kunnen weer gaan smullen, de vogeltjes in onze tuin. Vandaag kwam met de post een grote doos binnen, met de jaarlijkse bestelling van wintervoer (vivara): pindablokken, voer voor in voedersilo, pinda's, vetbollen. Grote doos vol. Dit zou voldoende moeten zijn tot na de winter.

En passant ook nog een woordje deens leren...

Dit weekend gaat de wintertijd in en dat is ook een mooi moment om met voederen te beginnen. Eens kijken wanneer de musjes weer in de heg gaan zitten. De hele zomer horen en zien we ze niet bij ons in de tuin, maar zodra de voedertafel weer aan de pergola hangt met zaden erop, zijn ze binnen de kortste keren weer paraat. Met hun gezellige mussengekwetter.

Ex-spitsmuis

Soms hoor ik een muisje piepen in de tuin. Meestal zie ik ze niet. Een enkele keer wel. Dit exemplaar was nog vrij vers toen ik hem op ons tuinpaadje vond.

Ik ga er van uit dat het de huisspitsmuis (crocidura russula) is, hoewel we hem in de tuin hebben gevonden. De tuinspitsmuis bestaat ook, maar die komt meer in het zuiden van Europa voor.

Weetjes:
- insectenetend zoogdiertje.
- helpt mee met bestrijden ongedierte in de buurt van menselijke nederzettingen
- vertoont
karavaangedrag: als de pasgeboren jonkies nog niet kunnen zien, lopen ze al wel na een dag of 8 achter hun moeder aan door steeds de staart van de voorganger vast te grijpen en zo in een sliert achter Moe Spitsmuis aan te lopen.
- Na een dag of tien kunnen ze zelf zien, hoewel reuk en gehoor beter ontwikkeld zijn dan zicht
- ze zijn giftig !, voor het geval je van plan was er een te proeven.

Tuinpaadje

Zomaar een stukje tuin in oktober.
Is het een border?
Nee, echt een paadje, zij het enigszins overgroeid.
Op foto 2 demonstreert Poes Sprot waar het paadje ongeveer loopt.
En op foto 3 wijst hij aan waar het verstopte vijvertje ligt.

NB. We waren een kleine week op vakantie, op zondagmiddag net terug. Ik liep nog even een rondje door de tuin met fototoestel. Overal op de voet gevolgd door Sprot: hij is dan wat ongerust dat we weer weggaan.

Rome: Via Appia Antica

Heel oud straatje in Rome, de Via Appia. Het stukje op de foto is bestraat met kinderkopjes, andere delen zijn bestraat met veel grotere stenen (reuzenkoppen?), gelegd door stratenmakers meer dan 2000 jaar geleden.
Dit plaatje is gemaakt een paar kilometer buiten het drukke centrum van Rome, en toch rustig om te wandelen. Het is openbare weg, maar door de grote stenen is het zo hobbelig dat weinig auto's zich er wagen. Eind oktober wandelden we er. De bermen zullen vooral in het voorjaar een zee van wilde bloemen laten zien, maar ook nu waren er nog kleurige stukjes te vinden.


Altijd ben ik weer verrast door het hel lichtblauw van de cichorei-bloemen. En op de andere foto het behaarde blad van een witbloeiend plantje; de zilverachtige haren laten zien hoe het plantje aan een heet en zonnig klimaat is aangepast.

Rome: grasveld

Op allerlei plaatsen in Rome kwamen we mooi onderhouden grasveldjes tegen, met bordjes dat je er niet op mocht. Bij dit 'grasveldje' leek die aanwijzing overbodig Happy .
.

Rome: bloemen op forum

Paar dagen in Rome: veel gebouwen, veel oude stenen uit de romeinse tijd, al dan niet recht opgestapeld. En er tussendoor her en der een bloempje.
Hier enkele malva's, die zich genesteld hebben op wat brokstukken op het forum romanum.
.
Duidelijk familie van ons kaasjeskruid, iets donkerder roze van kleur.

Maandfoto september 2011: wit met wit

September.
Een witte vlinder op een witte bloem.

Koolwitje en witte spoorbloem.
Kijk eens naar de gevlekte ogen van de vlinder en de lange tong die diep in de dunne keeltjes van de bloemen dipt.

Warme tinten

In het najaar veel warme tinten in de tuin. Rood, oranje, geel.
In dit geval van bloemen en bessen. De bladeren van de bomen willen nog niet erg kleuren. Misschien na vannacht, dan wordt wat nachtvorst verwacht.



Op de foto's:
rozebotteltjes, ijslandse papaver (herbloei), hart van zonnehoed en fazantenbes.

Krakke-mickey

De bijna-buurpoes Mickey is inmiddels flink op leeftijd. Jarenlang was ie de baas in onze tuin, zie De verschrikkelijke Mick | Beestjes | 't Groentje, en onze eigen twee katers waren er erg bang voor. Nu is Mickey een oud mannetje, loopt met wat naar buiten gebogen pootjes. Hij komt nog wel in de tuin, kan heerlijk genieten van een plekje in de zon, en probeert af en toe mee naar binnen te glippen.


.

Mannen in witte pakken

Recent een paar mailtjes gewisseld met Stefanie, lezeres van dit weblog. Over welke plantjes ze voor najaarskleur zou kunnen planten, en nog wat vragen over plantjes die ze in haar tuin had, maar waarvan ze naam niet kende.
En nu een droevig mailtje. Wegens een brand bij de buren, waarbij asbest vrij kwam, is ook de tuin van Stefanie helemaal leeggehaald. Mannen in witte pakken schepten en trokken alles uit en voerden het tuinmateriaal af in grote zakken. Het zal je maar gebeuren.
Stefanie had een tuintje speciaal voor vogels, bijen- en vlinders. En nu dus bijna leeg.


De tuin is nu leeg en kaal. Het is nu prima tijd om veel vaste planten te planten. Dus als er lezers van 't Groentje zijn die in de buurt van Vlaardingen wonen en Stefanie van wat planten willen voorzien, neem contact op via mail: stefanie-at-tele2.nl ,
en dan voor het woordje '-at-' een @ typen.

Lootjes

Op de ledenavond van de tuinclub worden lootjes verkocht, 3 voor 2,50. Voor een deel van de inleg worden kleine tuinkadootjes gekocht voor de verloting, de rest komt in de kas van de tuinclub, als bijdrage in het organiseren van o.a. lezingen.
Bij de laatste lezing kocht ik een paar lootjes. 262, 264 en 266. Ik kocht ze van het ene bestuurslid, en tegen een ander zei ik dat ik speciale
winnende lootjes had gekocht.

Dat was echt zo! Op twee van de drie lootjes viel een prijs!
Een tuinornament op een steeltje, een kleurige vlinder.
En een pot met het siergras, molinia transparant. Die staat in bloei, met bloeiaren van 1,40 m (volgens Eddy minder). Kun je voorstellen hoe dat er uit zag toen ik op de fiets naar huis ging met de pot in mijn armen. De halmen staken ver boven me uit. 't Is dat het donker was (half 11 's avonds) en dat niemand me gezien heeft.

NB. Er waren twee andere grasjes verloot, ik heb nog geprobeerd die te ruilen, ik een kleinere de andere winnares deze grotere. Lukte niet.

Prairieplanten

Lijstje van prairieplanten, in het halfdonker genoteerd tijdens een presentatie over prarietuinen.
- liatris spicata
- monarda fistuloza
- panicum
- sporobolus
- echinacea
- ascrepias incanata
- pygnanthemum pilosum (amerikaans berg mint, wit bloeiend)
- asters
- rudbeckia
- amorpha canescens (bij specialisten te koop)
- ratibida pinnata (hoog, gele composiet bloem, donker hart)
- andropogon gerardii (big blue stem, 'standaard' prairiegras, geliefd bij bizons)

.....
Het lijstje wordt steeds langer, en leuk om te merken dat we al een aantal prairieplanten in de tuin hebben (of een variant erop).

Alleen niet in de vorm van een prairieplantengemeenschap. Zo'n prairietuin is gericht op het bereiken van een evenwicht in de plantengemeenschap, met veel soorten planten dicht op elkaar, waarvan er elk seizoen wel een paar in bloei staan, met weinig onderhoud, geen mest/water nodig. Het duurt overigens wel een paar jaar voor je een goed uitgekiende prairietuin-in-wording ook echt in evenwicht hebt...
......
- verbena stricta
- dalea purpurea
- vernonia fasticulata
- solidago
- bouteloua gracilis (grasje met tandeborstelvormige-aartjes)
- chasmantium latifolium

.....

Prairietuin

Weer eens een lezing van de tuinclub bezocht. Lianne Pot kwam vertellen over prairietuinen. Lianne is ontwerpster en kweker. Gespecialiseerd in siergrassen en sinds een paar jaar komen daar ook meer prairieplanten (en ontwerpen) bij. Bij de kwekerij heeft ze in 2009 een prairietuin aangelegd van maar liefst 3500 vierkante meter. Daarnaast beheert ze ook de nationale plantencollectie van de Poaceae (de echte grassen, geen bamboes).
Lianne vertelt over haar eerste kennismaking met prairietuinen in Duitsland in 2007 (Weinheim, Hannover), haar eerste kennismaking met prairieplanten in het echt (in de Verenigde Staten), en haar eigen ervaringen met de aanleg van een prairietuin.

Foto van Lianne Pot: zie www.prairietuin.nl

Bij prairie denk je misschien aan eindeloos kort gras, weinig divers, met bizons. Maar naast kortgrasprairies zijn er ook middelgrasprairies en hooggrasprairies. Zowel droog als vochtig en zelfs nat. En prairies blijken tot de meest rijke plantgemeenschappen in de VS te behoren: 80 % grassen (2 tot 10 soorten gras) en 20 % vaste planten (2 tot 250 soorten)! De middel- en hooggrasprairieplanten groeien op rijkere bodem en het zijn ook juist deze planten die het ook goed doen in Europese omstandigheden.

Lianne laat in haar presentatie allerlei foto's zien, van de prairieplanten in het wild, tot de serie foto's van de aanleg van haar tuin. Leuke plaatjes, enthousiast verhaal.





Lissnuitkever

Begin oktober, tussen de buien door felle opklaringen. En deze foto van glimmende zaden in openklappende zaaddozen. Langs de vijverrand staan deze gele lissen. De platte zaden vallen uit de dozen, blijven drijven en dobberen naar een andere plek aan de waterkant. Om daar weer kleine gele lisjes te maken.

Deze foto's hebben er voor gezorgd dat ik nu -via wikipedia- de naam heb gevonden van een kevertje dat ik ruim een jaar geleden op de gele lis zag. Eigenlijk waren het er drie, zie Kolonne kevers | Beestjes | 't Groentje. In dat logje schreef ik dat het wantsen waren (vanwege het 'slurfje', maar nee het zijn lissnuitkevers!

Romanesco

Bijzonder fraaie groente. De Romanesco of torentjesbloemkool. Ik had hem al eens in de winkel zien liggen, maar afgelopen week aten we er voor het eerst zelf een. Wat zachter van smaak dan bloemkool. Maar zo mooi. Voordat we de groente opaten ging ie eerst op de foto. Ik bleef maar kijken.
Naar de spiraalvormige torentjes,
die weer bestond uit spiraalvormige torentjes,
die elk weer bestond uit spiraalvormige torentjes....
Bijna een fractal.




.

Kleine Kaardebol

Het verschil tussen de kleine kaardebol en de grote kaardebol is niet de hoogte. Ook de kleine kaardebol wordt ruim1,5 meter hoog. Het verschil zit in de bloeiwijze: een ronde stekelbal van 2 cm doorsnee met witte bloempjes. De vaker voorkomende grote kaardebol heeft veel grotere bloeiwijzen die lilapaars bloeien. Zie bijvoorbeeld: Juli 2007: kaardebol | Maandfoto | 't Groentje

De kleine kaardebol, dipsacus pilosus, is twee- of meerjarig. Ik heb hem vorig jaar gekregen, de plant heeft dit jaar gebloeid. Eens kijken of ie er volgend jaar weer is. Dan is ie bij ons meerjarig. Blijft afwachten, de grondsoort is niet echt de soort waar de plant van houdt (onze tuingrond is zuur, soms droog, hoewel deze zomer niet).

De kleine kaardebol komt in het wild voor in Limburg en het oosten van Nederland. In Zuid Limburg vrij zeldzaam, in midden Limburg, het oosten van het land en het oostelijk rivierengebied zeer zeldzaam.

Biotoop:
Half tot licht beschaduwd. Op
min of meer open plaatsen op matig voedselarme tot matig voedselrijke, vochtige , kalkhoudende, humeuze grond (leem en stenige plaatsen).
Groeiplaatsen: kapvlakten, open plekken in loofbossen, beek- of rivierbegeleidende bossen, langs beken, bosranden, struwelen, spoorwegen, afgravingen (kalkgroeven), steile hellingen.

Maandfoto augustus 2011: soldaat

Balanceren.
Wiegen in de wind.
Wipje maken.
.

10-10-10

Rond deze tijd van het jaar beginnen de bomen langzaam weer wat doorzichtiger te worden. En worden de vogels langzamerhand ook weer beter zichtbaar. Het helpt als ze geluid maken. Dan vind je ze makkelijker in het groen. Of als ze een knalkleur hebben. Deze goudvink viel me (een jaar geleden, zelfde tijd) op door zijn opvallende kleur. Ik zag uit een ooghoek iets roze roods tussen al het groen, bleek ie een paar meter boven me stilletjes in de boom te zitten.
.

Achterstallige beschrijvingen

Lijstje van nog te beschrijven plantjes.

Geranium sanguineum, over de bloem
--> zie 27-10-2011
Ruwbladig klokje
Roomse kamille, zo'n succesplant en nog niet beschreven!
--> zie 5-1-2013
Brunel
(Middel)blauwe geranium van Hilja.
--> zie 15-3-2013
Oregano.

OK, van een vast een foto, er bloeide nog net een bloemetje vandaag.

Achtergrond van dit lijstje is dat ik een lading plantjes meegaf met de buren, voor hun dochter Marloes. Vroeger mijn buurmeisje, inmiddels allang uitwonend, en met eigen huis en tuin. In een mailtje aan Marloes beschreef ik de meegegeven plantjes en waar mogelijk een link met de datum waarop ik in 't Groentje iets over deze plant had geschreven. En toen kwam ik er achter dat ik een aantal gewaardeerde en trouwe tuinbewoners nog niet (of slechts in de zijlijn) beschreven had! Dat zal ik de komende periode goedmaken. Hoewel sommige planten nog even moeten wachten, omdat ze op dit moment niet bloeien.

Snoekkruid

Het was een klein polletje, inmiddels wordt het grootste deel van het moerasgedeelte van de vijver er door gevuld. Wel mooi, en perfect voor libelles en juffers als uitsluiphulpen.
En ze bloeien ook nog eens heel lang.

Van onder naar boven.

Maandfoto juli 2011: groene wants


Groene Stinkwants.
3e stadium (of 2e stadium) nimf. Op vlas.

Landwinkel

Al vaker schreef ik over (zorgboerderij) de Mikkelhorst in Haren. Op 1 oktober 2011, werd de nieuwe landwinkel geopend. Door de burgemeester van ons dorp. Wij gingen niet naar de opening, maar later op de middag wel even kijken. En onze wijn ophalen. De opening van de landwinkel was gecombineerd met het oogstfeest van de Harense Hobby wijngaard de Groene Parel, Blog van de Groene Parel - Biologische Wijngaard te Haren (Groningen) .


De blauwe druiven oogst dit jaar is bedroevend. Klein, zuur. Zelfs de merels komen ze nauwelijks halen, genoeg andere hapjes. Vorig jaar hadden we heel wat betere druiven en hebben we ze ingebracht bij het oogstfeest van de harense hobbywijngaard. Zie De Groene Parel | Elders | 't Groentje. Toen konden we wijn bestellen die de wijngaardier zou gaan maken van de ingebrachte druiven. En vandaag konden we die halen in de Mikkelhorst. Twee flessen van de unieke soort: Eddy's wijn. Ben benieuwd hoe de wijn dit jaar smaakt, in in ieder geval beter dan de wijn die dit jaar gemaakt gaat worden! Ook in de wijngaard waren de blauwe druiven dit jaar 'naadje'.

Mijsjes

Bij de open dag op de Mikkelhorst.
Van alles te koop, ook ijs.
Deze drie dametjes zien dat wel zitten.


Zelf kom ik thuis met een plantje, Verveine, heerlijk om thee van te zetten. Heet ook wel citroenverbena. Niet helemaal winterhard dus ik laat hem in potje in serre staan deze winter. Van Kruidenkwekerij en Bezoektuin "Kleine Meeden" uit Den Horn. "Kleine meiden" is ook wel toepasselijk voor dit stukje.

Natuur dichtbij

1 oktober, prachtige nazomerdag. Nog voor het ontbijt de tuin in, met fototoestel om nog wat zacht ochtendlicht te vangen. Achter in de tuin hebben we een bomenwal. De bomen zitten nog volop in het groen, en daar blijkt het nog wat donker te zijn. De belichtingstijd is lang. Zo kan ik geen scherpe foto's laten zien van moeder egel, die steeds een bekje vol droge blaadjes oppakte en nestje met verse blaadjes bekleedde voor het slapen gaan. En terwijl ik muisstil stond te kijken naar de egel, nog geen twee meter van me vandaan, hoorde ik boven me geritsel.

Stevig geritsel. En snuifpiepgeluidjes. Jump, ritsel, oranjebruine flits. 't Is een eekhoorn! Minuten lang zit ie in de vork van een tak, staart relaxed omlaag hangend, hazelnoot in de knuistjes.


Laat met een Pok! het notenschilletje vallen en verdwijnt verticaal huppelend hoger in de boom, uit beeld.
Zucht, zo mooi. Zo dichtbij.

Luke's Little summer

Oudewijvenzomer
Sint-Michielszomer (rond 29 september)
Nazomer
Kranenzomer (begin oktober)
Sint-maartenszomer (rond 11 november)
Sint- Gummaruszomer (rond 11 oktober)
Brittsommar (Zweden, naar heilige Brigitta, 8 oktober)
Babi Leto (Tjechie, naar St Wenzeslaw, 28 sept)
Luke's Little Summer (Engeland, 18 oktober)
L'ete de St. Denis (Frankrijk, vanaf 9 oktober)
Zomer van Theresia (Italie)
Altweibersommer (Duitsland, eind september)
Allerheiligensommer
Indian Summer (VS)
L'ete Indien (VS)
Babje Ljeto (Rusland)




Periode van begin september tot half november waar het zomerachtig kan aanvoelen. Hoe het ook heet, heerlijk!!
Vandaag was het bij ons 24 graden, op 1 oktober! De warmste 1 oktober ooit gemeten. De foto is van 8 uur 's morgens bij ons in de achtertuin. Om 9 's avonds zaten we nog buiten op het terras, inmiddels wel hartstikke donker. En morgen wordt het vast de warmste 2 oktober ooit...

Snelle foto

Paar weken niet aan toe gekomen om wat in de tuin te doen, maar dit weekend was het raak. Zaterdag ochtend eerst een rondje door de tuin met fototoestel. Snel wat foto's gemaakt van de atalanta's die smikkelen van de paarse asters. Die staan nu volop in bloei. Ik was nog zo van plan om later in het weekend er eens rustig het statief bij te pakken en de atalanta's van dichtbij op de foto te zetten. Is er niet van gekomen, ik zat volop met handen in de grond. Tot het donker werd.

Dus geen dichtbij foto's van de vlinder. Wel een stukkie aster van dichtbij.

Bruine Sprinkhaan

Prachtig weekend, temperatuur aardig richting de twintig graden. Heerlijk nazomer weer. Dat vond ook deze kleine bruine sprinkhaan. Op de foto zit ie op het blad van een harige persicaria. Meestal kom ik ze tegen op warme plekken, op een stapelmuurtje. Op de rand van een gemetselde bloembak aan de zuidkant voor het huis.


De wetenschappelijke naam is Chorthippus Bruneus. De vrouwtjes zijn wat groter dan de mannetjes, daarom denk ik dat dit een vrouwtje is. Er zijn een paar op elkaar lijkende soorten sprinkhaan in Nederland. De bruine sprinkhaan heet ook wel
tandradje. En kan verward worden met de snortikker of de ratelaar. Aan het geluid kun je de mannetjes onderscheiden, maar de vrouwtjes niet: die maken geen geluid.
Nog een wikipedia weetje (google maar eens): de voorvleugels van de bruine sprinkhaan hebben een
chorthippuslobje, jawel!

Ge-chopte phlox

Achter in de tuin, langs een paadje staan twee grote bossen witte phlox. Een links, een rechts van het pad. Eerder dit jaar heb ik van de ene bos (bos A) alle bloemstengels teruggeknipt. Van de andere (bos B) slechts een paar. Chelsea Chop | Tuin | 't Groentje
Bos B heeft mooi gebloeid, maar is nu geheel uitgebloeid en groen. Terwijl bos A nu juist volop in bloei staat. Heeft er langer over gedaan, stond er wat groen bij terwijl bos B al bezig was, maar is nu de blikvanger. Witte bloemen en ook nog verschillende knoppen. Alle andere phloxen zijn al klaar voor het jaar. Bos A is wel een stuk lager gebleven dan bos B.

Links: bos B; rechts bloem van bos A.
Mooie truc, als je meer dan 1 bos phloxen hebt, halveer de helft.

Driekleur

Rood blauw geel.

Dat zijn de kleuren van de vlag van Venezuela, Colombia, Ecuador. Primaire kleuren. En in wat nuances komen ze ook in veel tuinen voor. De drie strippen foto's zijn direct achter elkaar genomen, net even anders scherpstellen. Ook hier:
Rood blauw geel.

.

Vergeten Groenten

Mooie term vind ik dat, vergeten groenten, al klopt ie niet helemaal. Het betreft groenten die vroeger veel gegeten werden, toen lang uit de gratie waren, maar inmiddels weer in opkomst. Niet echt vergeten dus, maar wel bijna vergeten. Zoals wortelpeterselie, schorseneren of boomspinazie.
Ik moet dan vaak denken aan Drs. P. met zijn liedje
Knolraap en lof schorseneren en prei - YouTube
Bij (zorgboerderij) de Mikkelhorst wordt momenteel een planning gemaakt om vergeten groenten weer in gedachten te brengen. De Mikkelhorst kan hiervoor nog vrijwilligers gebruiken, ofwel mensen die eenmalig iets van hun kennis willen delen over vergeten groenten, ofwel omwonenden die een handje willen helpen in de aanleg en onderhoud van de 'vergeten groenten tuin'. En ik wijd graag een tuinlogje aan de activiteiten van de Mikkelhorst.
Mikkelhorst (2) | Elders | 't Groentje
Voor meer informatie: neem contact op met
Geert Naber
Mikkelhorst,
Klaverlaan 37, Haren,
tel. 050-3168840.

Wooden Shoes

Mailtje van ene Peter. Of hij een stukje uit dit weblog mocht gebruiken (De rode klompen | Tuin | 't Groentje), voor zijn eigen weblog. Over klompen, wooden shoes. Bijna elke dag schrijft ie wel een stukje.
Zie
http://walkandworkonwoodenshoes.blogspot.com/2011/08/certificate-of-genuineness.html
En lees ook eens een paar andere klomp-logjes van Peter. Happy

Meeuwen

Meeuwen op een paal.
Bij de pont naar Port Aransas, Texas.
Golf van Mexico.
.

Museum Natural Sciences

United States.
Texas.
Houston.
Museum District.
Museum of Natural Sciences.
Butterfly Dome.


In afwachting van terugvlucht naar huis nog een paar uur de tijd om dit fraaie museum te bezoeken. Dinosaurus geraamten, kunstig in elkaar gezet, een prachtige verzameling mineralen en (half)edelstenen, en deze vlinderkas, vol exotische vlinders. Waar in Nederland een kas van deze temperatuur meteen de bril en fototoestel zouden doen bestaan, was het in de kas niet warmer dan buiten. Wel iets vochtiger met een waterval. In Houston heerst de ergste droogte sinds 80 jaar, met allerlei wild fires tot gevolg. Verwachting was dat het nog minstens 6 maanden droog zou kunnen blijven. Maar wie schetst onze verbazing, toen we uit het museum kwamen, om met light rail op weg naar hotel te gaan en daarna naar vliegveld: we kregen een enorme onweers/regenbui over ons heen. Als een warme douche.

Week overgeslagen wegens Houston

De vaste lezers van dit weblog zullen de afgelopen week nieuwe stukjes op dit weblog gemist hebben. Ik was er even niet, ik zat aan de andere kant van de grote plas. DownTown Houston. Cursus van twee weken. Zo ziet dat er uit vanuit de lucht (vanuit klein 4 persoons vliegtuigje, gevlogen door Willem B. een van de mede cursisten.

PIJLEN: Magnolia (klinkt als tuin), bij de pijl een stukje omlaag was het hotel. "Slechts" 23 verdiepingen hoog. In het PWC kantoor was het cursus lokaal, 29 verdieping hoog, met fraai uitzicht op de glimmende gebouwen, waar vroeger ENRON, in zat (Energiebedrijf dat dramatisch ten onder is gegaan door geldzucht en fraude van management).

Een mooi uitzicht vanuit het cursuslokaal op de glimmende ronde Enron gebouwen zie je op de foto linksonder. En om te laten zien dat er nog wel enig groen is in deze metaal- en steen- en glaswoestijn: een paar bomen.


.

Bloemen-smiley

Twee weken cursus in Houston, Texas. Bij aankomst in hotel Magnolia kreeg ik bij aankomst een bloemstukje mee naar mijn hotelkamer. Wat een leuke entree voor een cursus dacht ik nog. Maar het werd nog leuker. Het stukje bleek besteld te zijn door Eddy, zo had ik toch de twee weken lang een gedachtenlijntje naar huis. Mokje staat nu ter herinnering op de kast.

And then there is Skype. Reuzehandig om elkaar even (met beeld) via internet te spreken.

Maanzand

Ik verzamel zand, van elk strand waar ik kom neem ik een zakje mee. En regelmatig vraag ik collega's of vrienden een zakje mee te nemen. Het zand op de foto had ik ook we in mijn collectie willen hebben. Maar da' kan nie.
Is zand van de maan! Ik zag het tijdens een bezoekje aan Nasa Space Center bij Houston, Texas.


Wel kon ik de maan aanraken! Nou ja, een stukje maansteen dat zorgvuldig in een zuil was vastgelijmd en dat je kon aanraken. Natuurlijk even op de foto vastleggen. De maan aanraken, toe maar!
Wat heeft deze log entry met de tuin te maken? Eehh, zand kom je ook tegen in de tuin. Dat is de link. En daarnaast vind ik het leuk iets over de maan te delen.

Black Eyed Susan

Golf van Mexico, Port Aransas, Texas.
6 uur ' s morgens op het strand om de zon te zien opkomen.
En ik was absoluut niet de enige.
Een korte plons in de zee.
Op de foto een van de weinige bloemen die ik in de twee weken dat ik in Texas (Houston) was in het wild heb gezien.


Black Eyed Susan oftewel Rudbeckia Hirta. Met uitermate behaarde bladeren, tegen het zeezout.

Virginische Lobelia

Bijna zonder tekst.

Genoemd naar Mathias de L'Obel.

Zonnehoed

Veel mensen zullen de naam kennen via de reclames van dr. A. Vogel met zijn wondermedicijn Echinaforce. Dat zou weerstandverhogend zijn, echter dat is nog nooit wetenschappelijk aangetoond. Er zijn verschillende onderzoeken naar gedaan, de meeste daarvan waren niet op wetenschappelijk verantwoorde manier uitgevoerd, en bij de onderzoeken waar dat wel het geval was: geen bewijs.
Genoemd naar de paars bloeiende Echinacea Purpurea, die overigens een hele gewone Nederlandse naam heeft: Rode Zonnehoed. Het is een margriet-achtige paarse bloem met een groot, opvallend hoog, hart. 50-80 cm hoog. Schijnt van vochthoudende grond te houden. Het is een kortlevende vaste plant die het bij ons in de tuin meestal niet zo lang vol houd. Na de bloei blijft er een soort kegeltje over. Heel decoratief in de winter, met rijp bedekt.




Dit jaar hebben we drie soorten in de tuin, met resp. 2, 3 en 2 bloemen. Alledrie vorig jaar uit zaad opgekweekt en dit jaar voor het eerst in bloei. Erg decoratief en daarnaast ook fotogeniek. Boven links : Echinacea purpurea, rechts witte echinacea.
Onder links: Echinacea pallida en echinacea purpurea.
Foto 1 en 4 zijn foto's van dezelfde bloem van resp. 28 augustus en 2 september. In beide gevallen zit dezelfde (denk ik) groene wants op de bloem. Blijkbaar een fijn plekje.

Boomspinazie

Via Diana had ik zaad gekocht van een gekke plant, boomspinazie.
Bestelling 2011 | Digi-letters | 't Groentje .
Gezaaid in het ministukje naast de herfstframbozen dat als moestuin dienst doet.
Er groeide borage en een reusachtige slangenradijs, maar geen spoor van boomspinazie. Die moet namelijk te herkennen zijn aan een fluoriscerend roze kleur in het hart. En uiteraard de grootte, heet niet voor niets BOOM-spinazie.

Ineens zag ik gister bij het plukken van de frambozen een roze vlekje, vlak bij de grond. Een klein plantje, 20 cm hoog. Een mini boom, eigenlijk bonzai-boom-spinazie. Maar toch!

De verse blaadjes schijn je te kunnen eten, als spinazie. Op de linkerfoto zie je dat bladluizen het ook lekker vinden.

Weetjes:
- chenopodium giganteum
- inheems in west europa
- wordt enorm groot (tot 3 meter) en kan zelfs als windhaag dienstdoen (?)
- zaait zich rijkelijk uit
- vergeten groente.

Kikkerperspectief

Ook deze foto van onder naar boven genomen.

Een bloeiwijze van het snoekkruid, pontederia cordata.
De gele vlek op de bloemen is als schreeuwende neonverlichting voor de bijen en andere insecten, die meer in het ultraviolet kunnen zien dan wij.

Twee dagen zomer

Na zeer zomers lentemaanden april en mei, vielen de zomermaanden juni tot en met augustus wat tegen. Nu is het zo goed als herfst en hebben we een minizomer van twee dagen. Vanmorgen stralend blauw. Eindelijk weer eens de mogelijkheid om even op het houten bruggetje over de vijver te liggen.
En wat foto's te maken uit kikkerperspectief.
Met de blauwe lucht op de achtergrond.
.
Wat een super contrast van de herbloeiende kamperfoelie afstekend tegen de hemel.

Plantjes voor Ineke

Dat vind ik nou zo leuk.
Iemand plantjes uit de tuin meegeven.
Zie bv.
Plantjes voor Andre | Tuin | 't Groentje .
(Anderen vinden dit ook leuk, na een tuinbezoekje kom ik vaak thuis met 't een of 't ander.)
Collega Ineke vertelde van de week dat ze haar tuin een flink stuk had opgeschoond. En dat de kale grond haar toeriep 'vul mij, vul mij met plantjes'. Aanbod om bij ons wat uit de tuin te scheppen werd snel aangenomen en donderdagavond tegen 8 uur kwam Ineke langs. Nu valt het pas op dat het al 1 september is. Om negen uur moesten we stoppen want het was vrijwel donker!


Ineke was gelukkig met de auto en kreeg en berg plantjes mee in grote plastic emmers. Achterbak, achterbank en voor naast de bijrijderstoel. En vrijdag worden die plantjes zorgvuldig in de vers leeggemaakte border uitgeplant. Namen gingen mee op een briefje.
O.a. carex buchanii (26-8-07), geranium macrorrhizum, heuchera, ajuga reptans, alchemilla molis, verbena hastata, geranium pratense, linarea purpurea, geranium tomentosum, witte munt (17-10-10), oregano, iris sibirica (31-5-06), stukje persicaria campanulata (27-9-2011), akelei(17-5-08, 11-6-11), kaardebol (rozetten 9-1-10, 21-8-11), geranium versicolor (29-01-2010), longkruid (10-4-10), teunisbloem rozetten in pot, sedum spectabile 'herbstfreude' (o.a. 19-9-2009), anjertjes (in pot en stekken, 10-1-2010).....
De data tussen haakjes verwijzen naar entries in dit tuinlog over de betreffende plant.

Bloemenhart

Bloemenhart in verschillende stadia van bloei.


Helenium Rauchtopaz.

Uit het hart

Dromerig.
Kleurig.

Een detail foto van het hart van een bijna uitgebloeide rode zonnehoed.

Welke dader?

Een deel van de vijver is ommuurd, het is een rietmoerasje, 1 meter in het rond. Het riet is nu bijna twee meter hoog, althans de hoogste bloeiaren. Begin deze zomer, bij de open tuinen dag, wees een opmerkzame bezoeker mij op een barst is het gemetselde muurtje, bij het bruggetje over de vijver. OP de foto aan de rechterkant van het moerasje. Had ik nog niet eerder gezien. Ik ging er vanuit dat dit veroorzaakt was door de vorst van de afgelopen twee winters.



Maar toen ik vandaag langs de vijver liep, zag ik aan de andere kant van het rietmoerasje (links op de foto) iets opvallends. Een uitloper van het riet priemde dwars door de muur heen. Was het dan toch niet de vorst, maar gewoon de groeikracht van het riet zelf? Of een combi van vorst en riet?

NB. De vijver loopt niet leeg want het hele moeras zit binnen de vijverfolie. Alhoewel, als het riet zich door een muur kan wringen, dan moet een stukje vijverfolie helemaal een 'eitje' zijn. Misschien moet het rietmoeras weg....
Of een stalen bak er om heen. Ik zal het Gerd, onze vijveraanlegger, vragen.

Groene indringers (7): Reuzenbalsemien

In wikipedia lees ik dat de reuzenbalsemien vanaf 1915 in Nederland in het wild gezien is. Ik ben nieuwsgierig en probeer er achter te komen hoe dat zo gekomen is. Weinig extra informatie gevonden, de meeste Nederlandse sites nemen elkaars teksten over.
Dan naar de Engelse wikipedia. Kijk, daar kom ik toch nog wat nieuwtjes tegen.


In Engeland is de plant in 1839 geintroduceerd, tegelijk met de Japanse Duizendknoop en de Reuzen-berenklauw! In die tijd werden dit drietal aangeprezen omdat ze groeikracht van 'Herculiaanse Proporties ' hadden en op zijn Engels 'splendid invasiveness' . Dit betekende dat ook de gewone mensen ze makkelijk en goedkoop konden kopen; voor de prijs van een zakje zaad hadden ze dan bloemen die konden wedijveren met de dure orchideeen in de kassen en serres van de ' upper class'.
Met zijn mechanische manier van zaadjes wegschieten duurde het nog geen 10 jaar of de reuzenbalsemien ontsnapte uit de tuinen en begon zich in de natuur te vestigen, voornamelijk langs de rivieren in Engeland. Nu is de plant in het grootste deel van Engeland, Europa, Verenigde Staten te vinden. Op veel plekken invasief. Door zijn enorme groeikracht neemt ie licht weg van de inheemse planten. Bovendien lokt ie door zijn lekkere geur en nectar de insecten, die laten de inheemse planten dan links liggen, waardoor de bevruchting van de inheemse planten terugloopt en de reuzenbalsemien nog meer kansen heeft. Grrrrrr. Toen ik dit allemaal las, toch naar buiten, en de laatste bloeiende exemplaren eruit gehaald. Maar niet voor het laatst. De nodige zaaddoosjes zijn al weer gesprongen...

De vorm van de bloemen heeft er toe geleid dat de plant in Engeland namen heeft als Policeman's Helmet, Bobby Tops of Copper Tops. Naar de vorm van de helm van de politiemannen in Engeland.


Buurmans verdriet

Vandaag tussen de buien door bezig om de reuzenbalsemien een beetje in te tomen. Een bijnaam schijnt te zijn 'buurman's verdriet'. Als de rijpe zaaddozen openspringen wordt het zaad meters ver weggeschoten en zo kan ook buurman 'meegenieten' van de balsemienen het volgende jaar.
Ik ben halverwege, op zich zijn de planten makkelijk te verwijderen. De hommels brengen me weer aan het twijfelen. De hoppen zo enthousiast van bloem naar bloem.... Wie ben ik om hun deze lekkere nectarhapjes af te nemen. Twijfel, twijfel.


De reuzenbasmien is familie van het vlijtig liesje.
Impatiens grandulifera. Maar dan wel verre familie. Deze komt oorspronkelijk uit de Himalaya, vooral Tibet en India. De reuzenbalsemien heeft zich ook in Nederland overal, ook in de natuur, verspreid, en is invasief. Blijkbaar vanaf 1915 in Nederland gezien. Vooral in greppels, langs sloten komt de plant in grote hoeveelheden voor. Vochtige, voedselrijke grond.
Zie ook:
Groene indringers (7): Reuzenbalsemien | Tuin | 't Groentje.

Herfstanemooon 2011

Nog steeds bloeit ie niet uitbundig, onze herfstanemoon.
Terwijl er mensen zijn die de herfstanemoon moeten intomen vanwege de spectaculaire uitbreidingsdrang. Bij ons dus niet.
Te droog?
Te nat?
Te veel schaduw?
Te veel overgroeid door andere planten?
Een enkele bloemstengel zie ik boven het groen uitsteken.

Kijk toch eens: ook in zijn eentje prachtig!

David Hamilton

Ik was van plan om wat macrofoto's te maken van insecten. Altijd mooi in 2e helft zomer. Maar... het regende regelmatig, en vooral veel wind. Tja, dan zitten de insecten niet stilletjes te wachten.
Toen overgestapt op 'plan B': bloemetjes.
Die vliegen niet weg, schuilen niet voor de regen. Ze wiegen (en soms meer dan dat) wel in de wind, dus met ene hand bloemstengel vastgehouden, met andere hand fototoestel met joekel van lens vasthouden, scherpstellen en bedienen. Valt niet mee, en echt perfecte scherpe foto's maken lukt dan niet.




Zo'n vaag achtergrondje en lichte beweging geeft wel een romantisch tintje. Een beetje 'David Hamilton'-achtig, maar dan niet met meisjes/jonge vrouwen, maar met bloemetjes. Een beetje wazig. Lief. Dromerig.
Google maar eens David Hamilton en kies voor afbeeldingen

Kaardebol hommel

Zoemm.
.

Lampekap

In de border vlak bij ons terras is een hele band van sedum spectabile 'herbstfreude' gepland. Een strook van 60 cm x 2 meter breed. Blauwgroen blad , brocolivormige bloemen, die net in bloei beginnen te komen. Een heel zacht zweempje paarsrood, maar al genoeg voor de bijtjes om te komen 'snacken'. Er naast een (1) enkele bloemstengel van een andere soort, Sedum Matrona, met donkerrood blad.

Toen ik daar vanmorgen langsliep zag ik dat de bloeiwijze inclusief de bovenste bladere vakkundig was ingepakt in een fijnmazig web van spinrag. Op de rechterfoto zie je net onder het bloemscherm de donkere vorm van een grote spin. Wat later op de dag ging ik nog eens kijken en toen zag ik tientallen minispinnetjes binnen het veilige web over de plant heen en weer wandelen. Het bleek geen volwassen spin te zijn, maar een spinnenbal!

En waarom heb ik de titel lampekap gekozen voor dit stukje? Vroeger had ik in mijn slaapkamer een lampekap, gemaakt van een 'slurf' van witte T-shirt stof: Op verschillende plaatsen een ring van stevig ijzerdraad, gloeilamp peertje van boven er in, en toen had ik een langwerpige lampekap. De spinneweb constructie rondom de sedum bladeren deed bij aan die lamp denken.

Lipbloem

Zomaar een lipbloem.
Rozeachtig.
Vrijwel uitgebloeid bloemaartje.
Ook leuk na de bloei.
Welke?
Weet ik het? Nee.
Vergeten het blad op de foto te zetten...


Weet jij het?
Foto is genomen in de insectentuin bij volkssterrenwacht Cosmos in Lattrop op 13 augustus.

Wroeten

Regelmatig keek ik op de website van Shera. Niet heel regelmatig bijgehouden, maar wel leuke stukjes en hele mooie foto's. Via-via kwam ik er achter dat Shera een andere website/weblog heeft, http://wroeten.nl/, samen met nog twee andere tuindames. Ziet er zeer professioneel uit. Foto's stralend, en vlot geschreven teksten. Deze keer een artikel over echinacea's.

Toevallig heb ik nu een paar soorten in de tuin, vorig jaar gezaaid, zorgvuldig in potjes opgekweekt en weggehouden uit de buurt van slakken. Respectievelijk 2, 2 en 3 exemplaren van de verschillende soorten. Als ik artikel van Shera mag geloven is dat te weinig om ze over te houden. Ze zitten liever met nog wat meer bij elkaar. Met droge voeten 's winters en vochtige grond zomers. Nou dat laatste is wel gelukt!


Ze willen ook de ruimte hebben. Hmmm. Om een foto te maken van het witte exemplaar heb ik net een overhangende tak van een wild roosje verwijderd... En een enorme bos miscanthus hing over de gewone paarse heen, die heb ik vandaag ook weer wat opgebonden.

Groene indringers (6): alsemambrosia

De 'buuf' kwam langs. Of ik even mee wilde lopen om te kijken of een plantje bij hun in de tuin misschien ambrosia was. In de regionale krant had dit weekend een stukje gestaan over de 'hooikoortsplant'. Ik wist het niet zeker, en maakte een paar foto's. Ziet er vriendelijk uit, met zijn zachtgroen, geveerd blad. ongeveer 1 meter hoog. En de eerste bloemaartjes werden al zichtbaar. De plant stond in een border op het oosten, onder de plek waar 's winters de vogelvoedersilo hing.


Het koste maar heel even om via de labtop vast te stellen dat het inderdaad om alsemambrosia ging.
Oorspronkelijk uit Noord Amerika, maar nu in steeds grotere aantallen ook in Nederland. En da's heel vervelend voor hooikoortspatienten. De plant bloeit in september en oktober en heeft zeer allergeen stuifmeel, en dat nog eens in grote hoeveelheden.

Er is een landelijke campagne gestart om de ambrosia te bestrijden: voor particulieren die de plant mogelijk in de tuin hebben of voor gemeenten die de openbare bermen e.d. beheren. Zie
http://www.vwa.nl/txmpub/files/?p_file_id=2001532 om te zien hoe je de plant herkent en http://www.vwa.nl/txmpub/files/?p_file_id=2001322 om te lezen hoe je de plant kunt bestrijden.
Nu is het juiste moment, voor de plant bloeit (of zaad zet). Gebruik handschoenen, gooi de plant NIET op de composthoop en NIET in groene container. Helemaal mooi is als je je waarneming ook meldt bij de natuurkalender:
De Natuurkalender.

Voor meer
groene indringers, zie ook:
Groene Indringers (1): japanse duizendknoop | Tuin | 't Groentje
Groene indringers (2): Vinca major | Tuin | 't Groentje
Groene indringers (3): boomlupine | Tuin | 't Groentje
Groene indringers (4): prunus laurocerasus | Tuin | 't Groentje
Groene indringers (5): ornithogalum umbellatum | Tuin | 't Groentje.

Rozenbladwesp

He, he. Ik ben er achter.
Een tijdje terug zag een een voor mij onbekend beestje in de tuin. Van boven zwart maar met een opvallend oranjegeel achterlijf. Zie
Onbekend insect | Beestjes | 't Groentje.

Ik dacht het insect simpel te kunnen vinden op verschillende insectensites maar slaagde daar niet in. Maar via E., die het weer aan K. vroeg, ben ik er achter.
De
rozenbladwesp. Arge pagana.
Nu snap ik ook waarom ik hem niet vond. Lijkt niet op een wesp. Het is een bladwesp, (of zaagwesp), en heeft geen taille. De wesp zaagt een gaatje in een roos en legt daarin eitjes. Als de larven uitkomen in juli-augustus beginnen ze van de roos te eten. Meestal valt de schade mee omdat er veel liefhebbers van de larven zijn.
Dit exemplaar zit op een wilde peen, geen roos, maar wel vlakbij een roos, een egelantier.
UPDATE 16 mei 2012: geen rozenbladwesp, maar waaierkever!

Duifkruid

Lilapaarse bloem. En zeer fotogenieke zaaddoos. De bloem van duifkruid lijkt erg veel op die van beemdkroon. De uitgebloeide zaaddoos ziet er wel anders uit, daar kun je ze goed aan herkennen. Paar zaadjes geoogst, ga ik nog eens proberen.



Beemdkroon blijf halfrond, met groene 'sprietjes'; duifkruid, zoals op de foto, wordt meer een ovaaltje en heeft meer zwarte 'sprieten'.

Een paar leuke foto's en toelichting op het verschil vond ik hier:
Duifkruid en Beemdkroon (Scabiosa columbaria – Knautia arvensis). een website van Dominique, vrijwilliger in Hortus Nijmegen. In de foto's die Dominique op de website laat zien herken ik een gelijkgestemde: met fotocamera door de tuin, met neus op bloempjes en beestjes, en genieten van wat er (van dichtbij) te zien is.

Insectentuin

Wij hebben veel beestjes in de tuin, prima vertoeven als je een insect bent. In Lattrop zag ik dit voorbeeld van een wel heel kleurige insectentuin. 13 augustus. Helaas was het een wat motregenachtige middag, dus relatief weinig vlinders. Ik doe mijn ogen dicht, stel me een zondoorstoofde zomerdag voor en boven deze bloemen zie ik wolken van vlinders fladderen.

Veel lila, blauw en paarse tinten. Midden achter een witte buddleja, en links en rechts ervan enorme hoge bossen agastache. Die kende ik alleen als een kleinere soort 50-70 cm hoog. Maar hier stond de agastache bijna 1,5 meter hoog. Er om heen liepen schelpenpaadjes, waardoor het heel makkelijk was om (bijna) op ooghoogte de bloemen en beestjes te bekijken. Imposant.

Stroomdalflora

Een paar plantjes, inheems, in het stroomdal van de Dinkel in Overijssel.




De kattenstaart (roze) op foto 2, de watermunt op foto 3, en het blad van de gele lis op de achtergrond van foto 3 en 4. Die staan ook bij ons in Groningen rond de vijver.
De gele klaver, de witte bloemen op foto 4 en de stevige uitgebloeide stengel met dikke bruine zaaddozen op foto 2 ken ik nog niet.
(*)
Ik vind het geweldig om ergens in de natuur te lopen en daar plantjes in hun eigen omgeving te zien en te kennen/herkennen omdat ze ook bij ons in de tuin staan.
22 aug 2011: Van Nel Bekema kreeg ik de namen van : rolklaver op foto 1 en wilde bertram op foto 4. Dank je wel, Nel.

Regenboogtuin

Naast de inheems flora in de Dinkeltuin, zie Dinkeltuin | Elders | 't Groentje, is bij de volkssterrenwacht Cosmos ook een regenboogtuin aangelegd, in twee smalle borders, in de vorm van een halve cirkel (boog), iets omhooglopend in halfcirkelvormige heuvels. De beplanting in banen, in de kleuren van de regenboog.

Ik herken er op dit moment (half augustus) niet precies de kleuren van de regenboog in, (weinig oranje, rood, de gele bijna uitgebloeid), maar mooi vind ik het wel.

Dinkeltuin

In Lattrop, Overijssel, ligt de Cosmos volkssterrenwacht. Afgelopen weekend waren we daar in de buurt. En ik bracht eind van de middag, kort voor sluitingstijd een bezoekje aan de volkssterrenwacht. Het ging mij vooral om de tuin die er bij lag. Een deel van de tuin was aangelegd om aandacht te besteden aan de stroomdalflora aan de riviertjes de Dinkel en de Overijsselse Vecht. Dit weekend hebben we de Dinkel minstens 10 keer heen (en terug) gepasseerd, wandelend en fietsend.

Beiden zijn regenrivieren waarvan de bronnen liggen in de 'Baumberge' bij Schoppingen en Darfeld, zo'n 40 km ten zuiden van Nordhorn in Duitsland. Een regenrivier heeft een zeer dynamisch karakter, uiteraard afhankelijk van de hoeveelheid regenval. De dynamiek komt vooral tot uiting in periodieke overstromingen waarbij rivierzand wordt afgezet. De overgangen van 'nat' naar 'droog' in de rivierdalen van de Dinkel zijn heel abrupt. De tuin bij de sterrenwacht is zo aangelegd dat er een droog gedeelte is, zoals groeit op droge plaatsen, steile oeverranden en grofzandige beekbegeleidende gronden, de zogenoemde stroomdalflora: Zwolse anjer, echt walstro, beemdkroon, beukkruid en grote wilde tijm. En deze droge Dinkeltuin gaat dan heel abrupt over in een natte Dinkeltuin, met planten die bij veel nattere stukken hoort.

Vingerhoedskruid

Op het eerste gezicht een gewone foto. Een grote bloemstengel van digitalis, vingerhoedkruid in de tuin. Toch is ie bijzonder. Want de foto is gemaakt op 7 augustus 2011. Meestal bloeit de digitalis (althans bij ons) in mei en juni, soms nog een beetje juli.


Op de achtergrond zie je helemaal links witte phloxen en ernaast, iets meer naar het midden, de diepblauwpaarse virginische ereprijs. Deze bloemen zag ik niet eerder tegelijk bloeien!
Zie het stukje van 15 juni 2011,
Geen Patty's Plum | Tuin | 't Groentje. Zaaisel van vorig jaar. De plantjes die in juni bloeiden had ik al eerder in de volle grond gezet, de augustusbloeier hierboven een paar weken later.

Rauchtopas

In mei gekocht als twee plantjes in 9x9 cm potjes. In Eenrum.
In totaal 5 scheuten die ik los van elkaar heb uitgeplant. Een van de 5 is ten prooi gevallen aan slakken, de andere 4 zijn inmiddels fors uitgegroeid en geven een mooi schouwspel van bloemen. Donker geel van boven, rood van onder. De bloemblaadjes krullen een beetje op en geven zo een oranje effect. En een fluffy donker hartje.

.
Alleen de hoogte klopt niet helemaal met wat ik in gedachten had. Ik dacht 90 cm. Is eerder 1.20 m. Op internet kom ik hoogte 1.1 m of 1.4 m. tegen. Deze helenium Rauchtopas zou heel stevig recht op moeten staan. In de vele regen afgelopen week is toch 1 van de 4 resterende planten er bij gaan liggen.
Deze helenium is een hybride gekweekt door de Duitse helenium kweker Uwe Peglow. En wil je verschillende kleurvariaties zien, kijk dan eens op:
Heleniums - pictures and descriptions of the plants in the UK National Collection.

Vrieswijk-zwaluwen

Op een mooie zomerdag vliegen ze hoog boven de tuin. Of als de mieren uitvliegen wat lager. Een groep huiszwaluwen. Op de eerste foto lijk je niets te zien, maar uitvergroten op het computerscherm laat zien dat er in ieder geval 14 te zien zijn. Op foto 2-4 staan een paar van de zwaluwen uitvergroot.


Van de week heb ik ontdekt waar ze wonen. Om de hoek van onze straat is taxi bedrijf Vrieswijk. Een gebouw/rijtje woningen met een dakgoot op de tweede verdieping. En daar zitten ruim 20 zwaluwnesten onder. Op de richel op de eerste verdieping en de grond onder de nesten is het wel een beetje een kliederboel van geknoeide klei en vogelpoepjes. Vandaag lopen we er langs en laat ik Eddy de nesten zien. De jongen uit de 'tweede leg' zijn bijna zo ver dat ze uitvliegen, ze puilen letterlijk uit het nest. We raken aan de praat met een van de bewoners, die aangeeft dat de zwaluwen hier al vele jaren nestelen, maar dat het steeds lastiger voor ze is om een beetje plakkerige klei te vinden voor nestenbouw. Voor ons heten ze nu de 'Vrieswijk-zwaluwen'.

3 x 3 = 9 (2)

Het stukje hieronder laat een overzichtsplaatje zien van een border begin augustus.
Zo ziet het er uit in kleine stukjes.


.

Augustusborder

5 augustus 2011. Blik over een stukje border vlakbij het terras.

Zo zie je hoe vol onze tuin is. Je moet goed zoeken om nog een stukje kale grond te vinden. Op zich lastig, want ik heb nog heel plantjes in potjes staan. Die wachten nog op een plekje.

Wulpse bij

Lage lathyrussen volgens het pakje. 50 cm hoog, hoeft geen steun. Hmmpff.
Worden toch hoger, een meter in pot. Twee stuks bij een roos gezet, daar groeien ze enthousiast in en over en hangen dan nog een eind omlaag te bungelen. Lila en paarse lathyrussen, gemengd met donkerrode rozen. Best leuk trouwens.
Afgelopen weekend zag ik uit een ooghoek een lichtgeel insect op een lathyrusbloem. Het was een vreemde beweging die mijn aandacht trok. En toen ik nog eens keek zag ik gewoon een bruinig bijtje. En even later weer geel.


Van dicht bij bleek het bijtje steeds zijn/haar achterlijf in de lucht te steken zodat de onderkant stevig tegen de stamper met stuifmeel aan schuurde. Een soort kwispelstaarten, maar dan met hele onderlijf. De haren op het onderlijfje waren helemaal aan elkaar geplakt van de hoeveelheid stuifmeel.
Maar wat voor een bij? Van Paula kreeg ik een link naar een wildebijensite, Zoekkaart voor wilde bijen, maar het blijkt toch moeilijker dan ik dacht.

Vakkundig ingepakt

Knalrood, of eigenlijk meer oranjerood. In de achtertuin een grote bos crocosmia's. In een klein perkje vlak bij het tuinpad heb ik een paar kleine licht oranje crocosmia's geplant. Van Willie B. Ze bloeien wat minder dan de grotere knalrode, misschien omdat ze nogal enthousiast omringd worden door een euphorbia. Dit jaar blijkt daar ook ineens een knalrode, grote tussen te staan. Loop ik elke dag langs, bijna tegenaan als ik de fiets uit de schuur haal. Wel handig om van dicht bij te bekijken. En zo kom ik daar dit tafereeltje tegen. Klein kogelspinnetje is bezig gevangen wespje vakkundig in te pakken. Voor later. Meestal eten de wespen andere insecten, maar het kan ook wel eens omgekeerd zijn.

.

Thalictrum Rochebrunianum

Een vaste plant met ijle lilapaarse bloemen. Blauwgroenig, heel fijn blad. Het is een inheemse (wilde) plant uit Japan. Groeit daar in halfschaduw, waar het steeds wat vochtig is, onder of bij bomen.

De Nederlandse naam is ruit of edele ruit. Kan tot 1.80 m hoog worden, bij ons trouwens minder hoog, ongeveer 1.40 m. Het is handig om de plant met wat rijshout te steunen, of bij andere wat hogere planten te zetten waar ie tegen aan kan hangen. Verder: goed onthouden waar ie staat en rond de bloeitijd echt van dichtbij gaan bekijken. Voor je het weet heb je de bloei anders gemist.
De naam van de plant is afkomstig van
Alphonse Trémeau de Rochebrune, een Franse zooloog (1833-1912). Of volgens andere bronnen geboren in 1836 of 1834.

Zwarte kers

Heel veel pruimen. Mijn handen zijn nog geel van het schoonmaken van de vruchten. Voor jam, crumble, chutney, taart. Veel pitjes, of wel stenen. Pruimen zijn zogenaamde 'steenvruchten'. Zo ook kersen. Die hebben we niet zelf in de tuin. Maar ze zijn wel erg lekker. Mooi glimmend ook.

Om de foto te maken heb ik een tweetal in de olijf op het terras gehangen.

Geel met groen

Eerder dit jaar heb ik oostindische kers in de voortuin gezaaid. Geeft zulke vrolijke kleuren in de tweede helft van de zomer. Maar ik zag de plantjes niet terug. Toen heb ik nog wat nagezaaid in potjes. Blijkbaar hebben de planten dan toch snel een tekort aan voedsel. De plantjes zijn klein, de blaadjes ook. Ik heb de zaailingen inmiddels wel in de volle grond gezet, maar ik weet niet of het wat wordt.


En vanmorgen, bij een rondje door de voortuin, zag ik ineens toch wat oostindische kersbloemen. Een oranje, maar ook deze fraaie gele.

Grote Kattenstaart

De Grote Kattenstaart of te wel lythrum salicaria 'Robert', is kleiner dan de soort (zonder Robert). Een centimeter of 80 hoog. De kleur is iets roder, minder roze, ik kom vaak de term karmijnrood tegen. Is een vaste plant die een pol vormt en van wat vochtige grond houdt. Nou, dat gaat deze zomer goed met de bloei in juni-augustus. Watergeven is echt niet nodig.



Goede buren van deze plant zijn:
achillea, astilbe, echinacea, echinops, eupatorium, filipendula, helenium,macleaya, persicaria, phlox, salvia, solidago, verbena, veronicastrum. Dit rijtje kwam ik tegen op de site van een kweker. De planten met vetgedrukte blauwe namen staan er inderdaad naast, de planten met italic rode namen hebben we elders in de tuin.
Jaren geleden, toen ik op een Engels tuinprogramma zag dat er plug-plantjes gekocht en geplant werden, heb ik dat ook eens geprobeerd. Kuiflavendel (die het eerste jaar niet overleefd heeft) en deze kattenstaart. In het najaar, na de bloei ga ik hem maar eens delen, is eigenlijk wel erg leuk.

Winter en zomerblik

Van een beetje achter in de tuin, met het gezicht richting terras en achterkant huis.

Net niet vanaf dezelfde plek, maar wel ongeveer. Op de bovenste winterfoto zijn de ligusterbol en het bruggetje over de vijver net niet te zien. Op de zomerfoto zie je de vijver niet door het groen. Links boven de zomerfoto zie je nog net een appel hangen. De eerste van dit jaar heb ik al weer geplukt, nog wel een tikje zuur.

Geen schutkleur

Sommige insecten hebben opvallende kleuren, om af te schrikken, en niet opgegeten te worden door vogels of andere predatoren. Ander hebben juist een schutkleur, bruin of groen. In een een bruine of groene omgeving vallen ze dan niet of nauwelijks op. Deze groene wants zit op zijn kop in de uitgebloeide bloeiwijze van een brunel. Qua vorm valt ie niet op tussen de opstaande schutblaadjes, maar de kleur.... Tja.
.

Aardbeiengeur

Eigenlijk heb ik het dit jaar een beetje gemist. Dat ik door de tuin wandel, warme zon op de rug, en de zoete geur van rijpende bosaardbeitjes in de lucht. Tuurlijk waren er aardbeitjes, zie de foto van gister, maar de bijpassende warme zon was er in deze periode minder. Dus ongemerkt is de aardbeiengeurtijd van dit jaar al weer bijna voorbij.

Gelukkig hebben we de foto's nog.

Onbekend insect

Zoek, zoek, zoek.
Weer een nieuw beestje gespot in tuin. Foto's zijn van 23 juli. Het beestje zit op een bloemscherm van de wilde peen en laat zich prima fotograferen. Van boven en onder. Op het computerscherm zie ik pas de mooie zwarte antenne's. Maar hoe heet ie?
Ik denk familie van de wantsen, cicaden. Maar heb hem nog niet gevonden.
Wie herkent dit beestje? Wil je dan een mail sturen of stukje in gastenboek plaatsen? Alvast bedankt!

.
Zie log van 18 augustus 2011, 20:36.

Zwarte toorts

Weer zo'n plant die ik vorig jaar gezaaid heb en die me dit jaar beloont met mooie bloemen. De Zwarte Toorts ofwel verbascum nigrum. Een kortlevende vast plant naar het schijnt. Wel winterhard als het koud is, maar houdt niet van kwakkelwinters. Kan prima drrogte en warmte hebben zomers, dus mooi voor tuin op het zuiden. Volgens zeggen blijft ie vaak goed overeind staan. Maar niet als het errug nat is en daarnaast flink waait. De grond is -althans bij ons- zo zacht en nat de de plant langzaam op zijn zij gaat liggen. Net als andere verbascums bloeit ook deze met bloemen over de hele bloeiaar tegelijk, dus niet van boven naar beneden of andersom. Eerst indruk van een afstand is alleen geel. Roze en oranje vind je terug in de frivole meeldraden.


Zou zich uit moeten zaaien, dus hopelijk volgend jaar weer. Ik heb nog niet terug kunnen vinden waarom de zwarte toorts 'zwart' wordt genoemd...

Ratelaar

Toch nog eens proberen. Ratelaar in mijn al jaren in wording zijnde 'bloemenweitje-in-wording' zaaien. Het zaad van de Grote Ratelaar, heb ik van een dorpsgenoot gekregen die een prachtig stuk natuurlijke weide heeft. Hun tuin loopt uit in natuurlijk grasland.

Het is duidelijk waar de naam ratelaar vandaag komt. Als het zaad rijpt en droogt rammelt (ratelt) het in de droge zaaddoosjes. Als je die doosjes van dichtbij bekijkt, blijkt er sprake te zijn van een dun papierachtig 'buitendoosje' en een steviger houtachtig 'binnendoosje'. Dat binnendoosje gaat pas open als de zaden rijp zijn. Het buitendoosje is wat groter en lichter en vangt de wind, om zo de plant zijn naam eer aan te laten doen.

Op de linkerfoto zijn de buitendoosjes nog intact, op de linker foto -wat lastig te zien trouwens- zijn de buitendoosjes bijna vergaan/verdwenen, en zijn alleen de nerfjes nog intact. Advies, bekijk zelf zo'n zaaddoos eens van dichtbij.

De wetenschappelijke naam is Rhinanthus angustifolius (=met smal blad). Een eenjarige halfparasiet. Parasiteert op wortels van gras. Uit de bremraapfamilie. De soort was zeldzaam geworden, maar komt weer redelijk veel voor. Langs de Drentsche Aa bleek de maaimachine van de beheerder van wegbermen zelfs de grootste verspreider van de zaden. Zaden zijn maar kort kiemkrachtig dus pas maaien als het zaad gezet is. Anders ben je de ratelaar weer kwijt.

Sedum Spurium

In de tuin hebben we diverse vetplantjes, vaak van de sedum familie. Ik noem ze gewoon allemaal sedum, maar da's best lastig als in een familie iedereen de zelfde naam heeft. Een beetje als de Monthy Python sketch die zich in Australie afspeelt en waarin alle spelers Bruce heten, behalve Michael. En om verwarring te voorkomen wordt Michael ook maar Bruce genoemd. (Google Monthy Python + Bruce).
Terug naar de sedums. Op de foto zette ik deze bodembedekker, met helder groene rozetjes. Bloeit in juli met schermen van roze of witte bloemetjes. De naam van deze sedum (b)lijkt te zijn:
sedum spurium, of ook wel roze vetkruid.


.

Textuur

Zomaar kleine stukjes uit verschillende tuinfoto's van een zomerdag in juli.
En dan op de computer een beetje met plaatjes heen en weer schuiven totdat ik het een mooie collage vindt. De groene naast de rode, of toch maar de roze? Glad naast harige textuur, rechte vormen naast gebogen vormen. Met geen ander doel dan een prettige vlakvulling.



En voor wie toch wil weten wat wat is:
- irisblad omgebogen na een forse regenbui, met de laatste druppels als pareltjes
- een glad stukje stengel en deel van blad van reuzenbalsemien
- een teunisbloem in harige knop en er tegen aan hangend de uitgebloeide bloem van de dag ervoor
- elkaar omhelzende astilbes, onderdeel van een heel veldje (aanvankelijk allemaal creme kleurig, maar een stek die ik van Hilja kreeg (voor de bloei) en die ik gezellig bij de soortgenoten zette bleek opeens een heel andere kleur te hebben. Ook goed
.

Trifolium pratense

Al eeuwenlang veelvuldig gebruikt als remedie tegen allerlei kwalen en kwaaltjes
Gedroogd en als thee gedronken. Als tinctuur.
Trifolium pratense.

Ook bekend als Rode Klaver.
Tussen ons terras en een tuinpaadje erlangs is een smal strookje gras, 5 meter bij 40-50 cm. Dit is een soort bloemenweitje, het merendeel is kort, maar een klein stukje van 50 x 50 cm is nog niet gemaaid. Hier groeit de klaver, en roomse kamille, en over een week of twee de virginische ereprijs, en nog veel meer. Een gezellige bende van bloemen met nu als opvallendste een forse pol rode klaver.

Rode klaver weetje 1
Komt breed verspreid over Europa en VS voor. Werd vroeger gebruikt als voedergewas voor vee. Is hiervoor ook in Australie ingevoerd. Maar in Australie waren geen insecten waarvan de tong lang genoeg was om de bloemen te bestuiven. Dus zijn er ook Europese hommelvolken met lange tongen naar toe gebracht.

Rode klaver weetje 2.
De rode klaver heeft twee verschillende bladvormen. Is je dat al opgevallen? De onderste zijn (drietallig) en min of meer rond, terwijl de hogere bladeren veel langwerpiger en spitser zijn. Ook met drie bij elkaar vandaar de naam.

Rode klaver weetje 3.
Het blad is het nationaal symbool van Ierland.

Iraanse gamander

Vorig jaar gezaaid en als groen plantje in najaar 2010 in volle grond gezet. En natuurlijk naamkaartje niet er bij gezet. En nu bloeit de plant met een karmijnrode kaars en wist ik de naam niet meer! Maar een vraag op een tuinlogje gaf uitkomst. Marjolein, waarvan ik ook het zaad kreeg, herkende de plant van de foto: het is teucrium hyrcanicum.
Met die naam als sleutel kon ik vervolgens weer verdere informatie googlen.


Teucrium (of gamander) is een geslacht met ongeveer 100 soorten. Het zijn lipbloemen maar niet in alle gevallen is het lipje duidelijk te herkennen. De meest bekende soort is de echte gamander, teucrium chamaedrys, met kleine donkergroene, aromatische blaadjes, een beetje gelobt als mini-eikenblaadjes. Jaren geleden hadden we zo'n struikje in de tuin, totdat ie wreed aan zijn einde kwam doordat ie verdween onder een berg aarde bij het uitgraven van de vijver. Toen ik daarna de berg aarde stukje bij beetje verwijderde was het heestertje zo beschadigd dat ie de volgende winter niet overleefde.

Maar nu heb ik een soortgenoot, teucrium hyrcanicum, in het Engels heet ie Iraanse Gamander. Ook deze heeft aromatisch blad, behaard, meer grijsgroen dan donkergroen. En bloeiaren van zeker 20 cm.

Chelsea Chop (2)

Begin juni schreef ik over het rigoreus halveren van allerlei vaste planten. Zie Chelsea Chop | Tuin | 't Groentje. En kijk nu eens, ruim een maand later! De afgeknipte veronicastrum-bloemstengels staan in een vaas op een hoekje van het terras. De bloemen zijn prachtig in bloei gekomen en trekken ook nu nog (14 juli) allerlei hommels. Al weken lang. Zie foto 1. De plant zelf is zich gaan vertakken (foto 2). En over een paar weken hebben we dan weer bloeiende bloemen.
.

GGG

Grote Grijns.
Groene Grijns.
Grote Groene Grijns.
Brede Grijns.
Brede Groene kikker Grijns.

Of is het een glimlach. Zoals van de Cheshire cat?

Uiltjes

Eind van de lente begin van de zomer is een tijd voor tuin en TV. Tuin omdat alles zo snel verandert in de tuin en ik daar zo weinig mogelijk van wil missen. En TV omdat er al jaren een Engels 'natuurprogramma' is dat springwatch heet. Dat duurt een paar weken en er wordt veel gebruik gemaakt van webcams. In vogelnesten, dassenburcht, nestkasten, zolders. Sinds een paar jaar kun je ook Nederlandse vogels volgen tijdens de 'Beleef-de Lente' periode. Elke avond keek ik dan minuten lang naar de bewegende beelden (en heel vaak ook stilstaande beelden als de vogels sliepen). Het lente-TV-seizoen is al lang weer voorbij, maar op mijn desktop heb ik nog een paar screendumps staan, die ik graag met lezers van dit log deel.


Mijn favorieten dit jaar zijn weer de uiltjes. Ik twijfel nog even of het de pluche-beest- achtige steenuiltjes zijn op de bovenste twee foto's; of toch de wat rafelige Engelse kerkuilen, met elk een eigen karakter en een bizar gesis als stemgeluid.

Uitsluiper

Mooie tuindag begin juli. Het heeft een beetje geregend, maar is weer droog. Mooi licht in de tuin, en na de lunch loop ik een rondje door de tuin met fototoestel in aanslag. Op de oever van de vijver zit een kikker, en ik 'sluip' steeds dichter bij, op mijn buik op het houten bruggetje. Poes Sprot vindt het spannend en komt ook kijken. Plons. De kikker is met een flinke sprong onder water verdwenen.
Ik draai me op mijn zij om poes toe te spreken en zit opeens neus aan neus met een fraaie libelle. De libelle is net uit het larvenomhulsel (nimf) gekropen en zit te 'drogen'. In libelle-deskundigen taal heet dat uitsluipen. Van een paar centimeter afstand kan ik de grote libelle bewonderen. En uitgebreid fotograferen.


Wonderlijk. Uit dat hulsje van een paar centimeter lang in de nacht, vroege ochtend een nog 'zachte' libelle. Door het rondpompen van bloed worden de vleugels opgepompt. Op de grote foto zie je dat het hulsje net achter de poten kleine uitstulpsels heeft. Daar zaten de vleugels in opgevouwen. Ook het achterlijf wordt in een paar uur tijd flink opgepompt, van kort en breed naar lang en dun. En de ogen! De twee detailfoto's zijn op dezelfde schaal afgebeeld, je zou zeggen dat de grote libellenogen nooit is de oogbolletjes van de larve hebben gepast. Toch is het zo. Na een paar uur uitharden vliegt de libelle weg. Altijd maar hopen dat de libelle in die paar uur niet gevonden wordt door een rover.

Dag-egels

Je ziet ze niet vaak overdag, egels. Meestal is er dan iets niet helemaal in orde. Maar in de paartijd kan dat anders zijn. Nu dus, eind juni, begin juli. Dan zie (of hoor) je vaak twee egels. Vorig weekend hoorde ik geritsel en gesnuif onder de beukenhaag. Even op de knieen er onder kijken. Ja hoor daar liep mevrouw egel. En toen ik nog eens ging kijken zag ik -de veel kleinere- meneer egel. Net voor de heg strooide ik een paar katteknabbels. Meneer egel kwam even poseren voor de camera en nam en passant een knabbel mee. Mevrouw liet zich niet zien. En de rest van de knabbels waren voor buurpoes Mickey.
.

Biggenkruid

Een van de vele composietbloemen, biggenkruid. Dit is gewoon biggenkruid, een hele platte rozet met langwerpige gelobde bladeren. Hypochaeris radicata. En een gele bloem op een lange stengel. Prachtige landingsplaats voor zweefvliegen. Twee verschillende soorten zweefvlieg.
Deze bloem vormt onderdeel van de Linnauesklok, zie
Bloemenklok van Linnaeus | Digi-letters | 't Groentje. Tegen de middag gaat de bloem weer dicht.
.
Verklaring voor de naam biggenkruid?
Op een website zie ik staan dat de rozet zo plat tegen de grond ligt dat koeien of schapen hem niet kunnen eten. En dat varkens (biggen) dat wel zouden kunnen. Klinkt een beetje als 'broodje aap'.

Spinkruid

Commelina Tuberosa of wel spinkruid.
Ik heb nog niet kunnen achterhalen waar de naam spinkruid (*) vandaan komt.
Het tuberosa is wel duidelijk: groeit uit een wortelknol, zoiets als een dahlia, maar dan veel dunnere uitlopers.


De bloemen bloeien achtereenvolgens, elk maximaal een dag (wordt ook wel dagbloem genoemd). Met het allerblauwste blauw waar mee een bloem zich kan tooien. Knollen zijn niet winterhard, ik laat ze in een pot groeien en haal ze in het najaar binnen.

(*)
Nu ik dit opschrijf bedenk ik me opeens dat de naam spinkruid van de vorm van de knol kan komen: de uitlopers van de knol zijn dun en langwerpig, net de vlezige bruine poten (wel meer dan acht) van een grote spin...
Als ik er aan denk plaats ik in het najaar bij her oprooien een foto van de knol.

Narrenmuts

Verschillende planten maken dezelfde keuze, bijvoorbeeld in bladvorm.
Of in vorm van de zaaddozen. Akeleien hebben zaaddozen in de vorm van een narrenmuts. Dit jaar bloeide voor het eerst een delphinium requienii in onze tuin. En voor de vorm van de zaaddozen blijkt deze plant in dezelfde winkel geweest te zijn als de akeleien. Ook narrenmutsmodel!

Links akelei, rechts delphinium.

Zo zomer

Zooo zomer.
Hommel hangt moeiteloos in de lucht.
Hang-houvast aan lavendelbar.
Nog een slokje, om het af te leren.
Tijd staat stil, hier en nu.
Zo zomer.
.

De merels hebben gewonnen dit jaar

Onze rode bessen struiken zijn erg oud en geven weinig bessen. De laatste jaren laat ik ze dan ook gewoon hangen voor de merels. Die beginnen er meestal aan voordat ze voor ons lekker zijn. De zwarte bessen zijn voor ons. Tenminste dat is de bedoeling. Ze zijn minder zichtbaar voor de vogels en ik ben er meestal vroeg genoeg bij om 2-3 kg te plukken.

Dit jaar ging het mis.
De merels hebben gewonnen.

Foto: geen zwarte bessen, wel kruisbessen op de foto.

Woensdagavond zaten we na het eten op het terras en keken naar een merelman die vlak bij ons in een lijsterbes zat. De lijsterbesjes zijn nog niet rijp, daar bleef ie af. Wij probeerden de merel over te halen om te fluiten in plaats van doordringend te piepen. Maar dat bleek zijn uitroep van enthousiasme te zijn met het zicht op de zwarte bessen struiken vlakbij. Toen drong het pas tot met door dat ik snel moest zijn als ik nog bessen wilde hebben dit jaar. Niet wachten tot het weekend. En een half uur later had ik de hele oogst: 500 gram.... En de natuurlijk de besjes die ik tijdens het plukken oppeuzelde. Dit jaar dus
geen zwarte bessen jam, maar gemengde bosvruchtenjam.
NB. De lage oogst is ook deels te wijten aan de grootste en oudste zwarte bessen struik, eerder dit jaar bleek een deel afgestorven te zijn. Die struik had dit jaar ook beduidend minder vruchtdragende takken.

Z.A.?

Op een tuinbezoekje brachten Elly en Rob dit plantje voor ons mee. Hadden ze zelf uit zaad opgekweekt. Zaad dat ze meegenomen hadden uit Zuid Afrika. Maar ja, naam onbekend. Het is ook onduidelijk of dit een eenjarige, een vast plant, een struik of misschien wel een boom wordt. Omdat de afkomst Zuid Afrika is zal ik in ieder geval de plant in een pot laten staan om binnen te overwinteren.



Eigenschappen
groen ovaal blad, 2 aan 2 tegenover elkaar, duidelijke nerven, van onder ook rozenerven
jong blad begint als geheel rozig van kleur
vierkante, rozerode stengel, zacht
Stengel verdikt naar boven toe bij een bladpaar en is daar net boven weer iets dunner
in de oksel van de plant de aanzet voor nieuwe bladparen

Maar zou dit genoeg zijn om te vinden wat het is? Wie het weet die mag het mailen.

Elly, kun je je nog iets herinneren van de vindplaats, omstandigheden, grondsoort?

Open tuinen weekend 2011

In 2011 deden we mee met het opentuinen-weekend.
28 juni.
Een prachtige zomerse zondag.
Tuinpraatjes.
Tuinplaatjes.


.
FOTO'S: Ik ben die met het hoedje.
Groot succes was de slangenradijs. En onverminderd enthousiasme van bezoekers bij het zien van onze heldere vijver, met nog steeds tientallen (zichtbare) kikkervisjes.

Maandfoto juni 2011: kattekruid

En zo is dit kruid aan zijn naam gekomen....


Een van de 'resident cats' van de Mikkelhorst.

Mikkelhorst (2)

Het tuinfietsrondje van juni 2011 bracht ons in de Mikkelhorst, ecologische zorgboerderij in Haren. Op een zeer warme zomeravond werden we hartelijk ontvangen door Geert Naber, de enthousiaste directeur. HIj had voor ons in de ontvangstruimte de airco aangezet om wat af te koelen van het eerder tuinbezoek en fietstochtje. Onder het genot van water, koffie of thee en vers gebakken appeltaart vertelde hij ons het verhaal van De Mikkelhorst. Zie ook Mikkelhorst | Elders | 't Groentje.
Inspirerend.



Met zijn 30 'client-medewerkers' die onder begeleiding van enkele professionals hier overdag aan het werk kunnen. In de winkel, in de theeschenkerij, bij het bakken van appeltaart. Of buiten, bij het verzorgen van de dieren, het kloven van hout, het onderhouden van de tuinen, het oogsten van groenten. Met allerlei samenwerkingsverbanden, met zorgverzekeraars, maar ook met lokale middenstanders.
Nieuwste activiteit: een aantal schooltuinen, wekelijks komen drie lagere schoolklassen hier een tuinles volgen.

Vijf vijvers

Eind juni met de locale afdeling van Groei & Bloei meegefietst met een tuinfietsrondje. We bezochten onder andere een tuinparadijs met maar liefst vijf vijvers. Van redelijk strak in de voortuin tot een natuurlijke vijver in de achtertuin. Drie (folie) vijvers en tussen'kanaal' waren omlijst door een smalle betonnen rand, dat tegelijker tijd dienst deel als een smal wandelpaadje. Niet geschikt voor mensen die een beetje instabiel in hun evenwicht zijn. Op dit tuinfietsrondje wilde toch iedereen zich over deze smalle paadjes begeven. Leverde mij de leuke foto's 2 en 3 op, met voetjes in ganzenpas..
Een vierde vijver was omlijst door rood natuursteen. Een vijfde was uitgegraven in de grond en gevuld met een flinke keileemlaag. Soort moerasje vol met bloeiende krabbescheer.

.

Onweer

Laatste weekend van juni. Zaterdag grijs en koel met eind van de middag lichte regen. Zondag droog en zonnig, 22-23 graden, maar voelde veel warmer met de zon. Prachtig voor Open Tuinen Weekend. Zie Open tuinen weekend 2011 | Tuin | 't Groentje.
Maandag was het erg warm, net boven de dertig graden, en dat gold ook voor de dinsdag. Er was een abrupte weersomslag voorspeld, met onweer en zware windstoten. De trein dienstregeling werd er zelfs op aangepast. In Groningen hadden we geluk, en bleef het lang droog. Genoeg om 's avonds nog te genieten van een tuinfietsrondje. Zie
Mikkelhorst (2) | Elders | 't Groentje .
En
laatste schouwspel van de dag... vanaf ons met glazen dak overdekte terras veilig en droog het onweer afwachten. Tegen 10 uur 's avonds zagen we vanuit het westen de wolken aankomen. Uit de eerste wolk kwam een flits en enorme donder, zo onverwacht. En direct daarop vlogen allerlei geschrokken vogels van west naar oost over ons heen, scholeksters, een eend, merels en van alles.
De eerste grote foto van de wolken heb ik -per ongeluk- gemaakt met flits, het stukje boom was goed belicht, de lucht pikzwart op de oorspronkelijke foto. Tijdstip 22:16:04. Ik schakelde de automatische flits uit en maakte de derde foto om 22:16.16. Daarop zie je de wolken zoals we ze zelf zagen. Maar foto 1, bewerkt in fotoprogramma laat iets bijzonders zien. Toen ik de foto wat lichter maakte zag ik opeens allemaal witte stippen. Vreemd. Stofjes? Nee, het zijn een heleboel vogeltjes, een stukje van de grote foto het ik uitvergroot weergeven als detail: en hier zie je dat de stippen geen stippen zijn, maar 'kruisjes', de silhoutjes van vogels, als kleine vliegtuigjes, aangelicht door de toevallige flits.
Bijzonder, op de laatste foto die maar een paar seconden later is genomen, is niets te zien van vogels, ook niet bij uitvergroting: ze zijn letterlijk 'overgewaaid'.

.

Zoem boven bieslook

Bieslook bolle bloemen.
Zoemen.
Hommel en bij.
Erbij.
.

Ridderspoor

Bij ridderspoor of delphinium denk ik aan diepblauwe hoge bloemtoortsen. In Engelse bloemenborders. Stuk voor stuk gesteund met een stok, anders vallen ze om. En voer voor slakken.

Toen ik vorig jaar de tweejarige
delphinium requienii zaaide, had ik zo'n ridderspoor voor ogen. Twee zaailingen heb ik de hele winter binnen gehouden, stevige zaailingen van een centimeter of 10. In mei 2011 heb ik uit slakken-voorzorg de ene plant in een pot op het terras gezet, de andere in de verhoogde border bij het stapelmuurtje. De slakken bleven er af, de plant staat stevig rechtop zonder stok. En de kleur? Paars grijzig en helemaal niet blauw!


Deze soort blijkt een plant te zijn uit middellandse zee gebied, bijvoorbeeld Corsica. Niet echt winterhard, maar schijnt zich goed uit te zaaien. (Zelfs overvloedig lees ik hier en daar). Een paar zaailingen oppotten en binnenhouden garandeert nieuwe planten voor volgend jaar.

Geen Patty's Plum

Soms haal je namen door elkaar, prent je een naam in je geheugen die niet de juiste is, maar steeds weer oppopt. Dat heb ik met meerkoetjes en waterhoentjes, had ik met Ronald en Roland. Dat heb ik nog steeds met een vingerhoedskruid die ik vorig jaar zaaide en dit voorjaar in de tuin heb gezet.

Ik denk steeds dat ie
digitalis purpurea Patty's Plum heet.
Maar de Pruim van Patty is een Papaver.
En de digitalis?
Die heet
digitalis purpurea Pam's Choice.

Toch klopt het niet helemaal. Als ik deze plant google kom ik steeds een bloem tegen met grote (room)witte kelken met de grote paarse vlek. Die van ons heeft toch echt paarsroze kelken. Of zou ie niet kleurecht uit het zaad terug komen?

Waterlelie

Het hart is dooiergeel.
De bloem wit.
Een hint van zachtroze.


Overdag, in de zon gaat de bloem open,
's Avonds gesloten.
Na een paar dagen sluit de bloem zich definitief.
Zakt naar de bodem.

Driebladige Braakwortelspirea

De Nederlandse naam klinkt niet echt prettig, dan maar de wetenschappelijke naam, die klinkt mooier: gillenia trifoliata. Mooie fijne witte bloempjes, met een rood kelkje. Drietallige blaadjes. Een licht en luchtige plant voor in halfschaduw. Na de bloei vormen zich vijftallige zaaddoosjes, met 5 zaden. Ik heb deze al regelmatig verzameld en proberen te zaaien. Geen succes.

Nu las ik in een weblogje dat je de zaden altijd 'vers' moet zaaien. Als de zaden eenmaal in kiemrust is moet je van goede huize komen om ze nog te laten ontkiemen. Het kan wel een jaar duren. Ik zal een nieuwe poging wagen als er zaad is gevormd. Meteen zaaien. En de pot met zaad die ik in februari heb gezaaid laat ik nog staan. Het moet ook mogelijk zijn de plant te vermeerderen door wortelstek. Ook nog een optie.


Op de ene plek staat dat de naam komt van de 17e eeuwse Duitse botanist Arnold Gillenius (Gill), maar in een wetenschappelijk artikel uit 1898 staat dat dit onwaarschijnlijk is. Zie http://www.swsbm.com/AJP/AJP_1898_No_10.pdf . De plant komt van oorsprong uit bosgebieden in Noord Amerika.

Engelse naam: Indian Psychic, medicinaal gebruik of Bowman's root. Niet genoemd naar een meneer Bowman maar naar indianen: man met een boog (man with bow).

Tuindeel in nummers

Een stukje tuin.
Met nummertjes.


1. helianthus
2. helenium 'moerheim beauty'
3. geranium endressii
4. aangewaaide berk
5. calamagrostis 'overdam'
6. stipa gigantea
7. santolina
8. uit de losse hand gelegd tegelpaadje
9. uitgebloeide bieslook
10. heuchera
11. buxus vorm

(midden bovenaan: dak van de garage van de buren)

Witte papaver

Een jarig. Bloeit (per bloem) maar twee dagen. Dus wel goed opletten, anders mis je de bloei. Eerst in potjes gezaaid en toen ze een cm of 5 hoog waren verplant. Ter slakkenrisicospreiding twee zaailingen in de volle grond en twee in roodstenen potten op het terras. Beiden hebben tegelijk hun eerste bloem laten zien. En in de oksels van de bladeren aan de hoofdstengel zie ik nieuwe bloemknoppen ontstaan, voor volgende week of zo. Daarna vormen zich mooie papaverbollen die nog lang mooi blijven, terwijl het blauwgroenige blad al weer afsterft.
.

Kolibrie

Ik had hem al een paar keer eerder gezien, maar dan laat in de zomer, na een warme zomer. Vorige week, uit een ooghoek, zag ik hem weer. De kolibrievlinder. Onmiskenbaar als je hem eenmaal gezien hebt. Een stevig bonkje van een vlinder, bijna stationair hangend boven een bloem. Op dit moment, begin juni, zijn de anjers favoriet. Met een supersnelle vleugelslag hangt de vlinder bijna roerloos boven een bloem en met de lange tong zuigt ie nectar uit een bloemenkelk.



Eigenwijze snoet, bolle ogen, stevige antennes.
De vleugelslag is zo snel dat de vleugels op bovenstaande opnamen, met belichtingstijd 1/250 sec, nog bijna niet te zien zijn. Ik ben de afgelopen dagen regelmatig in de buurt van de anjers gaan kijken en diverse keren hing deze 'zuid-europeaan' daar rond.

Spechten piep

We dachten altijd dat het een merel was, een beetje als de alarm roep, maar dan slechts een (1) piep. Nee dus, het is de roep van de Grote Bonte Specht. Ze zitten regelmatig in de bomenrij achter in onze tuin en aangrenzende tuinen. Meestal horen we ze alleen roepen. Maar nu komen ze heel dicht bij (bijna te dicht bij vond poes Sprot....). Op deze foto's van zaterdag 11 juni hangt de pot pindakaas ongeveer op 180 cm hoog, makkelijk te bevestigen vanaf de grond.
Dat was niet handig. De spechten kwamen laag aanvliegen en begonnen op ongeveer een halve meter boven de grond op de stam. En hipten dan omhoog. Levensgevaarlijk voor ze, met poezen in de tuin. Dus zondagochtend meteen met lange ladder erbij en de pot een stuk hoger gehangen, op 3,5 meter. De koolmeesjes hadden binnen een kwartier de nieuwe hogere plek gevonden. De spechten hadden iets meer tijd nodig, maar binnen twee uur ging dat ook goed.

Het is een familie van spechten, met jongen die net zijn uitgevlogen. De jongen zijn groter dan het vrouwtje, maar worden nog wel steeds gevoerd. Piep links, piep rechts. Aan het eind van de middag zag Eddy zelfs 5 spechten tegelijk. Wauw!

Op foto 1 alleen een kopje. Links om, rechtsom. Omhoog hippend. Dan weer met kleine sprongetjes achteruit omlaag. En dan een flinke hap pindakaas. Op foto 6 zit een jong bovenin al te wachten.


.

Raadplaatje 13 juni 2011: Weelderige bloesem

Een wolk van bloesem.
Of niet?
Wie herkent deze plant.
.

Oplossing: bloem van duizendblad.

Plantje van Joop

Ik kreeg op 3 juni een mailtje van Joop. Ik ken Joop niet, maar via een zoektocht naar een plantje kwam hij op dit weblog terecht. En via het weblog bij mij. Joop is op zoek naar de naam van een plantje dat bij hem in de tuin is komen aanwaaien. Hieronder een paar foto's en een stukje uit de mail van Joop.



" Hij staat bij ons tussen de perkplanten zo in onze tuin. Vruchtbare (rivier) klei en redelijk zonnige plek. Het plantje bloeit nu, kleine witte bloempjes, in de oksel van een pijl/hartvormig blad. Ik zag hem al een paar weken aankomen en had besloten het te laten staan. Ben benieuwd of we er achter gaan komen."

Wie (her)kent dit plantje?
--> het was geen witte koekkoeksbloem, maar wel.....boekweit (waarschijnlijk uit vogelvoer)

Green Apples

Vorig jaar heb ik een paar akeleien gezaaid met de naam 'Green Apple' . Ik had verwacht dat ze lichtgroen zouden bloeien, maar ze zijn eigenlijk voornamelijk wit. En spoorloos, in de betekenis van "geen sporen".
.
Van de in totaal 9 opgekweekte en uitgeplante zaailingen waren er 8 zoals op de foto, 1 exemplaar had een afwijkende kleur, namelijk zacht roze.

Digitalis

Veel vingerhoedskruiden.
Vooral in een stuk van de voortuin waar we niet zo vaak komen.


Elke bloem heeft weer een iets ander vlekkenpatroon. Aan de binnenkant van de vingerhoedjes zitten kleine haartjes. Waarom zou dat zijn? Om de hommels wat houvast te geven als ze naar binnen kruipen? Of juist om het ze een beetje moeilijk te maken, zodat ze langer in de bloem bezig blijven en de kans op bevruchting groter maken?

Kreukelgeranium

Kwekers proberen door gericht kruizen van planten nieuwe en bijzonder soorten te kweken. In andere gevallen is het niet gericht, maar toeval. Dan zaaien ze enorme hoeveelheden uit, en kijken wat er uitkomt. En uit 10.000 zaailingen komt dan bijvoorbeeld een nieuwe soort die het waard is om verder te kweken. Meestal niet door zaaien, want dan weet je weer niet wat je krijgt. Maar door delen en stekken (en misschien weefselkweek).

Wij hebben in de tuin veel (tuin)geraniums. Die groeien er lustig op los, en regelmatig ontstaan er weer net andere varieteiten. Ik heb er nu een gevonden die ik in de gaten ga houden. Bijna zuiver wit. Het was erg droog toen de plant voor het eerst begon te bloeien. Bloemetjes een beetje verdroogd. Dat dacht ik. Maar inmiddels heeft het diverse keren geregend, de geranium staat er fris bij. En de bloemen zijn nog steeds gerimpeld. Alle bloempjes. Een nieuwe varieteit: de
witte kreukelgeranium! Een zaailing van geranium versicolor. Misschien vind ik wel een geinteresseerde kweker....

.

Bulgaarse ui(tgebloeid)

Eind mei liet ik een foto zien van de bloeiende Bulgaarse ui, oftewel honinglook.
Zie
Bulgaarse ui | Tuin | 't Groentje. De hommels waren er helemaal gek op. Nu niet meer. De bloemen zijn uitgebloeid, de afzonderlijke klokjes hebben zich gesloten en omhooggericht.
Een kerk met heel veel torenspitsen.
.

Witte akelei

Mei is akeleien-maand. Nu is het juni. De meeste akeleien zijn uitgebloeid, maar een enkele bloem is nog te vinden. Op plekken waar de akelei enigszins in de schaduw staat. Hier een beetje zachtroze, daar de laatste paarse bloem. En onder een zwarte bes, aan de noordkant, een witte. Bevlogen door hommels.
.

3x3=9

Negen kleine plaatjes, details van de grote foto in het onderstaande stukje.




Van links naar rechts en van boven naar onder.
  • wit: anjer
  • rozerood: steenanjer
  • grijs: santolina
  • lila: salie
  • geel: tripmadam
  • paars: allium
  • groen: buxus
  • oranje: oranje havikskruid
  • creme: bulgaarse ui.

Kleurige border

Zonnig stukje tuin.
11 juni 2011.

Met twee tub-trugs.
Reuzehandig en in felle kleuren.
Dan raak ik ze niet kwijt in het groen.
In zo'n kleurige tuin vallen ze minder op.

Chelsea Chop

De Chelsea Flower show in Engeland vindt meestal in 3e week van mei plaats. De show bestaat inmiddels 98 jaar en is zeer beroemd. Een week lang elke avond op TV en ook overdag schijnt er nog een TV programma te zijn. Voor allerlei tuinontwerpers is Chelsea het hoogst haalbare, als je DAAR een gold medal haalt, dan heb je het wel gemaakt. En veel kwekers proberen een plekje in de grote tent (Great Pavilion) te krijgen. De mooiste planten gaan mee om het standje zo mooi mogelijk op te maken. Met alle planten volop een bloei. Maar ja, daar zit je dan als kweker eind mei, met allerlei planten volop in bloei, en na een week show een beetje over hun top. Niet meer te verkopen in deze vorm. Alles werd mee terug genomen naar de kwekerij. De planten werden vaak fors teruggesnoeid en veel planten gingen hierdoor later in het jaar nog eens bloeien. Mooie verkoopwaar.

In Engeland wordt dit nu de
Chelsea Chop (spreek uit tsjop) genoemd. Rond de tijd van de Chelsea Flower show (maar zeker niet later dan eind juni) kun je veel planten tot de helft terugsnoeien. De plant blijft lager en steviger, maakt meer bloemen, later in het jaar.

Dit 50% terugknippen werkt goed bij bijvoorbeeld heleniums, asters, sedum, phloxen, solidago, en eupatorium. Longkruid kun je nu tot net boven de grond afknippen. Dan komt ie weer terug met vers-bespikkeld blad.

Vandaag dus chop chop chop gedaan:
  • Phlox: een bos phlox tot de helft (bos A), een bos de helft van de stengels tot 50% (bos B) en de rest niet gesnoeid (Foto 2).
  • Veronicastrum -chop, chop- ook gehalveerd (de bloemtoortsen kwamen er al aan!).
  • Sedum Herbstfreude: een paar pollen sedum -chop, chop- geknipt. Ik heb nu een emmer vol met prachtig stekmateriaal. Maar ja, zoveel stekken en de tuin is al vol. Een paar in een pot gezet, misschien nog een paar stukjes op een leeg plekje (ha, ha) in de tuin.
  • Aster: een pol wel, een pol niet; van een derde pol: een paar stengels ingekort (Foto1).

Boze Vogeltjes

Ik kan vele uren kan doorbrengen in de tuin, met grasjes uittrekken, of takjes knippen, of plantjes verpotten en uitplanten. Of zomaar op het bankje zitten of op het bruggetje over de vijver of zelfs midden op een tuinpad. En kijken en mijmeren. In het hier en nu.
Luisteren naar de vogels, kijken naar de koolmeesjes en pimpelmeesjes die op de pindakaaspot af komen.
Zingende vogeltjes. Kwetterende vogeltjes. En soms boze vogeltjes, als de een te dicht bij de ander komt, of in het territorium van de ander.

Eddy heeft ook iets met
boze vogeltjes. Maar dat zijn digitale vogeltjes die met een boogje door de lucht stuiteren met als doel varkentjes te pletten. Ja, echt waar. En zo als ik al die uren in de tuin kan doorbrengen, zo lang kan Eddy met die boze vogeltjes spelen (zonder geluid!). Inmiddels staat hij op de wereldranglijst bij de eerste 200 van de wereld, vertelt hij met een grijns van oor tot oor. En voor de kenners: in wereld 8 staat hij op plaats 43. Terwijl er meer dan 140 miljoen spelers zijn

Angry Birds Hits 140 Million Players, Goes To China
28 april 2011

Angry Birds has been downloaded 140 million times, and its maker Rovio Mobile thinks it can nearly double that number in China alone. The game, which gained initial success on Apple’s iOS platform, is now available on Android, Windows Phone and Sony’s PlayStation 3 gaming console. Rovio also plans to release a Facebook version of the game soon. The company announced crossing the 100 million download mark in MArch (2011) when it released Angry Birds Rio, showing that growth has continued.

Dikkopje

Vanmorgen wandelde ik door de tuin. Zonnig, windstil, graad of 17. Overal om me heen vlinders vooral de verse oranje Kleine Vossen. Bieslookbloemen vonden ze erg lekker, en ook het (in kleur bijpassende) oranje havikskruid. Ineens zag ik een klein vlindertje dat ik nog niet eerder in de tuin zag. Nieuw!

Oranje bruin, duidelijk een andere vorm van de stand van de vleugels dan vlinders die ik al kende. Mooi dat ik fototoestel bij me had en flink wat foto's kon maken.


En 's avonds op de bank 'vlinders googlen'. Al snel kwam ik er achter dat het een dikkopje is, dat is een familie van kleine dagvlinders. Ik denk dat het het Groot Dikkopje is, een vrouwtje. Opvallend is -echt waar- de dikke brede kop. En verder hebben de sprieten niet een afgerond knopje, maar een soort haakje. Dit zie je goed op de foto's 3 en 4.

Variaties op een thema

Zelfde plantaardige hoofdpersoon.
In verschillende hoedanigheden.
Oranje schijnpapaver.

.
Foto 2: Omhulsel van de knop hangt nog als een olijk petje op de bloem.
Foto 3: "Kraag" zit een beetje strak!

Allium

Allium
Allii
Allio
Allium
Allio

Allia
Alliorum
Alliis
Alia
Alliis


Dit zijn de vervoegingen van het Latijnse woord Allium.


Op de foto's
Allium Christophii, bollen die ik eind vorig jaar van een tuinvriendin kreeg en die nu voor het eerst bloeien. Niet zo supergroot als in sommige tuinen, misschien komt dat nog wel als de bol wat langer staat.

Maandfoto mei 2011: tuingeranium

We hebben allerlei tuingeraniums in de tuin.
Wit, allerlei rozen, diverse blauwen, knalpaars.
Deze vind ik wel heel mooi.


Naam onbekend.

Nieuwe aanwinsten van 2011

Hieronder twee nieuwe aanwinsten dit jaar in onze tuin.


Herken je ze?
De een heet (in het Engels) Siciliaanse honing-knoflook.
De ander (in het Spaans): ster van goud, Stella 'd Oro

Korenbout man

Ik heb al eens eerder een stukje geschreven over de platbuiklibelle, van de korenboutfamilie.
Zie
Korenbout | Beestjes | 't Groentje. Ik zet altijd op verschillende zonnige plekken in de een stok, een beetje schuin, in de grond. Perfecte plek voor de libellen. Het vrouwtje van de platbuik heb ik al vaak op de foto gezet, het mannetje was lastiger. Niet dat ie niet opvalt valt met zijn lichtblauwe achterlijf. Nee, hij is gewoon zo beweeglijk, en vliegt heel snel op.


Toch werkt de volgende truck: als je merkt dat een platbuik steeds op het zelfde plekje gaat zitten, ga er dan naar toe. Dit is vaak een uitstekende tak, of zoals op de foto's, het puntje van een nog niet geopende allium knop, of de stengel van de allium, of een uitgebloeide bloemaar. De libelle is weggevlogen, maar geen nood. Ga gewoon lekker zitten op de grond of een klein krukje. Neem rustig de tijd om het fototoestel goed in te stellen op de punt van de tak. Geniet van het zonnetje. Wacht rustig af. FFRRRRTTTTT. Daar komt de libelle weer, cirkelt wat rond, en gaat precies op dat zelfde puntje zitten. Langzaam fototoestel in aanslag en knippen maar.

Bulgaarse ui

Allium nectaroscordum siculum.
Bulgaarse ui.
Ik heb hem vorig jaar, als uitgebloeide bloem, bij iemand in de tuin gezien.
Hele opvallende zaaddozen.
Leek me leuk.
In het najaar 5 bollen gekocht en tussen pollen bieslook gezet.

Eerst een lange stengel, een centimeter of 50, dan een knop met spitse punt (zie stukje hierboven 'korenbout man'). De knop vouwt zich uit tot een bundel klokjes, zo'n 2 cm lang. Van buiten bleek bruin. Van binnen, ook gele en rode tinten. Na de bloei gaan de uitgebloeide klokjes zich oprichten en komen er allemaal spitsjes rechtop te staan.

Stella de Oro

Ik noem de Hemerocallis Stella de Oro een nieuwe aanwinst in 2011.
Dat is eigenlijk een beetje smokkelen.
Ik heb deze daglelie al jaren in de tuin. Alleen in het jaar van aankoop (2003) een paar bloemen (ik had hem in de knop gekocht), daarna niets meer. Alleen groen. Elke keer probeerde ik de plant op een andere plek, nog steeds geen bloem. Blad soms helemaal aangeknaagd door de slakken. Maar dit jaar, 2011, eindelijk!
Flink wat bloemstengels uit een forse pol groen. En nu sinds een ruime week, elke dag een of meer gele bloemen.



Op foto 2 een uitvergroting van foto 4. Een insectje op een meeldraad. Foto 3 nog verder uitvergroot, op een andere meeldraad zat een nog veel kleiner beestje.

Stella de Oro -weetjes
  • bladeren groen, langwerpig, irisachtig
  • bloem geel, oranjegeel, met zeer kleine groene keel
  • welriekend
  • kleine soort hemerocallis, blad ca. 30 cm hoog, met bloem 50 cm.
  • Nederlandse naam: daglelie
  • deze soort is door W. Jablonski geintroduceerd in 1975
  • goed verkrijgbaar
  • niet woekerende soort
  • staat graag in volle zon, eventueel halfschaduw
  • goed doorlatende, af en toe vochtig wordende, grond
  • van oorsprong weideplant
  • na 4-5 jaar pol in vroege voorjaar (of in najaar) delen
  • vaste plant
  • bloei: afhankelijk van de website: mei-juni, juli-aug, juni-juli, mei-sept
Bij ons is ie begonnen te bloeien half mei.

Tip van Wim Willemsen: na de bloei de plant op 10-15 cm hoogte geheel afknippen, bijmesten en bij droog weer wat water geven. Dan krijg je snel weer een pol prachtig blad en kan de plant nieuwe scheuten maken voor volgend jaar.

Vliegkunstenaars: Boomklevers

Een boomklever wil een nestruimte met een groot gat, een holte in een boom, of evt. een nestkast. En dat grote gat gaat ie dan dichtmetselen. Op de foto zie je dat een deel van het gat al is dichtgemetseld en ook onder de overhang van het dak zit e.e.a. aan modder.


Hieronder een filmpje met een highspeed camera. Klik op onderstaande foto. De film is een beetje donker. Meneer is een tijdje bezig geweest met metselen, mevrouw komt aanvliegen, bekijkt de boel eens en kijkt of ze nog door het gat naar binnen kan. Even wurmen, ja het kan nog net.

Foto's zijn gemaakt in Wageningen, zie ook Vliegkunstenaars | Elders | 't Groentje .

Meconopsis Cambrica

Mooi.
Ziet er breekbaar uit.
Oersterk.

Meconopsis Cambrica.
In onze tuin geel en oranje door elkaar.
Opvallend: in noord Engeland, wandelend, zagen we in bermen en aan bosranden ook meconopsissen, maar alleen gele!

Muur

Noord Engeland, Northumbia. Geen hekken maar muurtjes. Heel veel muurtjes. Als afscheiding van weilanden, om de schapen binnen de perken te houden. Heel veel schapen ook. De huizen en boerderijen zijn van steen. En ook daar muurtjes. Hier bedekt met een tapijt van paarse bloempjes.



Dit is Gibbs Hill Farm, Bardon Mill, Northumbria, UK. Hier verbleven wij een paar nachten tijdens onze wandelweek langs een hele lange
muur, Hadrian's Wall.

Blue bells

We zijn een weekje op vakantie geweest, wandelen in noord Engeland. Het is daar net iets kouder en de planten in de bermen zijn net iets later, een week of twee, drie. Veel planten herken ik, die zijn ook hier in Nederland inheems en heel wat groeien in onze tuin. De blue bells zijn net anders. De Engelse vorm is iets fijner en eleganter dan de soort die wij in de tuin hebben staan (de Spaanse boshyacinth). En het ziet er ronduit spectaculair uit als je door een lentegroen beukenbos wandelt met een blauwpaars tapijt van blue bells.

Ook sommige bermen waren blauw van de blue bells. De roze zweem tussen de blue bells is van koekoeksbloemen.

Boerenzwaluw --> huiszwaluw

Wij wonen zelf in een dorp en zien zwaluwen hoog boven ons langsvliegen in de zomer. Op het platteland kun je zien nestelen. Onder een overhangende dakgoot. In een hoek van een raam. In een stal of schuur. Ze willen wel een vrije aanvliegroute hebben. En voldoende klei of modder om hun halfronde nesten te bouwen. Stukje bij beetje voeren ze de modder aan. In kleine balletjes in de snavel die ze 'met spuug' aan elkaar plakken. Als de modder droogt heb je dan een mooi hard gekleid nestje. Wij hebben waargenomen dat ze soms te snel willen bouwen of de klei te nat is en dan valt een heel stuk van het nest uit elkaar voordat het gedroogd is. Met zwaluwen heb je wel een kliederboel aan klei en modder onder het nest liggen.

Deze zwaluwen voerden hun geweldig acrobatische vliegkunsten uit in noordoost Engeland. Ik heb er eindeloos naar gekeken toen we van onze wandelingen terug waren. In de hoek van het raam van onze kamer van het B&B Gibbs Hill Farm in Northumbria waren ze een nest aan het bouwen. Wel twintig foto's heb ik gemaakt om de supersnelle vogels in beeld te krijgen. De meest foto's waren 'leeg', maar op een deze waren ze toch nog terechtgekomen.



Niet super scherp, maar ja. Hier had ik eigenlijk een high speed camera voor moeten hebben. Zie
Vliegkunstenaars | Elders | 't Groentje.
NB. een van de drie dagen die we hier verbleven waaide het zo hard rond de boerderij dat zelfs de zwaluwen niet bij het nest konden komen om verder te bouwen. Ze kwamen niet tegen de wind in. Goed bijeffect was dat het natte metselwerk van de dag er voor goed opdroogde en een stevig fundament vormde voor het nest om de volgende dag mee verder te gaan.
NB. Met dank aan Bart die (heel stilletjes) meldde dat het geen boerenzwaluw is maar een huiszwaluw.

Insectenhotels

8 mei was er een tuinmarkt in de Hortus Haren. Professionele standhouders, maar ook stands van de locale tuinclub (Groei en Bloei, afdeling Haren-Eelde), De Wilde Plantenkring Haren, IVN, en hobby plantenverkopers. Ik stond een tijdje achter de stand van de Wilde Planten Kring en keek uit op een heel kleurig standje. Aline Westerhof en dochter stonden daar met een kraam vol insectenhotels. Aline heeft afgelopen winter een heleboel hotels in elkaar geknutseld en geschilderd (zo veel dat de kinderen af en toe riepen: Mam, ben je nou nog niet klaar?).
Een impressie van de resultaten.

Tijdens de tuinmarkt waaide het flink, dus niet zo veel insecten. Aline vertelde dat de dag ervoor, bij het 'proef'-opzetten van de stand op een zonnige windstille plek, er allemaal bijtjes rond de hotels vlogen. Alvast uitproberen.
Dus wie weet heeft een van de kopers van zo'n insectenblok er een gekocht inclusief huurders...



Meer informatie: Aline Westerhof, Yde, email arjanyde (at) wanadoo.nl .

Bzz-halte

Je hebt bijenhotels in soorten en maten. De grootste die ik tot nu toe gezien heb is de bushalte in de Belmonte botanische tuin in Wageningen. Of beter gezegd, de Bzz-halte, het bord stond er naast. Ik was er op een zeer zonnige en warme eerste paasdag. Door het dak en de halfronde vorm en de richting op het zuiden, was het aangenaam warm voor de bijtje en het gezoem was onvoorstelbaar. Af en aan vlogen de nijvere beestjes. In en uit de buisjes en gaatjes en kiertjes.



Een goed idee om thuis in het klein na te doen vind ik dat tussen de verschillende bijenblokken en holle stengels hele vakken waren 'gemetseld' met leem. Er zijn ook bijen die in leem nestelen. En andere soorten solitaire bijen hoeven dan niet ver te vliegen als ze op zoek zijn naar materiaal om hun nestholte af te sluiten.

Stuifmeel

Begin mei. Het kantelraampje in de WC boven had al die tijd standaard op een kiertje gestaan maar ging nu open. Met ogen groot van verbazing keek ik naar een enorme berg stuifmeel die naar binnen leek te zijn gewaaid. In het richeltje aan de onderkant van het raam. Nadere inspectie wees uit dat het geen toeval kon zijn. Over de breedte van zo'n 25 cm lag stuifmeel, min of meer in balletjes aan elkaar geplakt, met aan weerszijden een klontje modder. En toen ik nog beter keek, foto 4, zag ik op elk bolletje stuifmeel een larfje vastgeplakt. Dit was het werk van een metselbijtje!
Meestal wordt dit in een holle stengel of een gaatje in een speciaal opgehangen bijenhotel gedaan. Dan zie je er niks van, alleen het klontje modder aan de buitenkant. Het larfje groeit langzaam, leeft van het stuifmeel, en volgend voorjaar, als stuifmeel op is en de larve ontwikkeld is tot een bijtje, dan maakt ie een gaatje in de modderdeksel en vliegt uit.



Heel voorzichtig schepte ik de balletjes stuifmeel+ larven met een theelepel in een potje met wat papier. Ze staan nu in de schuur op een koele plek, in een roodstenen bloempot, met een grotere er over heen op zijn kop. Af en toe zal ik kijken of ze er nog zijn...

Pluizebol

Kort geleden kleurden de weilanden prachtig geel met groen.
Een zee van paardebloemen.
Nu is het meer zilver met groen.
De
paardepluizentijd is aangebroken.
Ook in de tuin.


Als de zaadjes goed gerijpt zijn...
...laten ze een voor een (of met zijn allen tegelijk) de bloembodem los.
Vliegen weg met hun eigen parachute.
Zo ingenieus
.

Paringswiel

Het is weer tijd voor libellen en waterjuffers. Rond allerlei watertjes vliegen ze rond. Bij onze vijver zie ik nu weer volop de roodgekleurde vuurjuffers. Vliegende lucifers. En nu het paringstijd is vliegen ze in tandems. Twee lucifertjes achter elkaar. Mannetje voorop. Vrouwtje 'lieflijk' in de nek gevat door manlief. En dan een beetje acrobatiek. Mannetje zoekt een mooi plekje op een riethalm. Buigt zijn achterlijf in een boogje naar zijn buik toe, Vrouwtje buigt uiteinde van haar achterlijk naar mannetje. En zo vormen ze samen een paringswiel (eigenlijk meer een hartje-op-zijn-kop dan een wiel).



Minuten lang hingen ze zo. Toen vlogen ze samen weg.

Vijverkids

Onze vijver is absoluut het favoriete tuinonderdeel voor kinderen.
Brittany en Kaylan bewezen dat ook weer.
Met schepnet gewapend gingen ze op kikkerjacht.
Vooral de minikikkertjes waren in trek.
Ze werden voorzichtig gevangen.
Ze kregen een naam (junior, stipje).
Ze werden toegesproken.
En weer heel voorzichtig te water gelaten.

.

Een tweede leven

Precies vijf jaar geleden waaide onze oude appelboom om. Een Groninger Rode Kroon, oude boom. Zie Geveld | Tuin | 't Groentje. Erg jammer dat zo'n markante boom, met veel appeltjes voor de vogels, er niet meer is. De boom was oorspronkelijk driestammig, en is ook in drie delen uiteengevallen. Eerst een stam die al was aangetast en helemaal uitgehold door insecten. Een stukje holle stam is nu in gebruik als insectenhotel (gevuld met bamboetjes), de rest als schuilplek voor allerlei beestjes in een houtstapel. De 2e stam in 2005 en de laatste in 2006. De laatste twee stammen zijn nog gevuld, maar wel inmiddels zonder schors. Ze liggen als rustieke houten banken langs een schaduwrijk perk. Ook geliefd als zitplek voor de poezen. De vork van de boom, staat omgekeerd in de tuin als een driepoot van ruim 1 meter hoog. Op het plateau staat nu een bak met blauwe druifjes (uitgebloeid) en 's winters leg ik er vaak een vetbol, kruimels of pinda's neer. En kort geleden hebben we ook nog her en der gaatjes geboord voor de solitaire bijtjes.
Volop hergebruik van het oude hout. Een tweede leven.


Maar ook de appelboom zelf doet mee, de boom, helemaal hol geworden, brak 5 jaar geleden af op een centimeter of 30 boven de grond. Vanuit de nog resterende opstaande smalle rand is een nieuwe tak ontsproten, die inmiddels een aardig boompje begint te worden. De bloei is rijkelijk, nu uitkijken naar appeltjes.

Boomkikker

Deze heb ik nog nooit in het 'echt' gezien: de boomkikker. Hyla Arborea. Maar met de foto van Marco kan ik een beetje meegenieten.

De kikker is lichtgroen van boven, het donkergroen op de foto wordt veroorzaakt door de schaduw van de takken. Deze is gefotografeerd in het Berkheide-gebied in de duinen tussen Katwijk en Wassenaar.


Het beestje is zeldzaam in Nederland en staat op de Rode Lijst.
Boomkikker - Hyla arborea - Verspreiding - Nederlands Soortenregister
In de paartijd kan mannetje boomkikker veel lawaai maken om een vrouwtje te lokken naar het paringspoeltje. Klik op het volgende linkje (geluid op PC aan!) voor de
boomkikkerroep.

Antwoord raadplaatje 17 april: paardestaart

Dit was het raadplaatje. Foto gemaakt in de Hortus Haren.
Als je hem in de tuin hebt, dan
HEB je hem ook.
En dan
houd je hem ook.

Een hele oude plant, de paardestaart. Heermoes.

Zie ook: Onkruid of geen onkruid dat is de vraag: heermoes | Tuin | 't Groentje.

Oranjeboven

Niet in de tuin, maar wel vlakbij.
Aan het eind van onze straat ligt het Raadhuisplein.
En daar vinden op allerlei activiteiten plaats.
Elke vrijdag de markt.
De aankomst van Sinterklaas.
En op koninginnedag de aubade.
De Oranjevereniging staat klaar met oranjekoeken, ranja en jus d'orange.
Er zijn ballonnetjes voor de kids.
Maar eerst wordt er gezonden.
Het W-lied.

Hierboven twee foto's met een instelling op onze compactcamera die ik nooit eerder gebruikte, je kunt een (1) kleur selecteren. Hieronder een filmpje. Klik op het pijltje linksonder.
.

Raadplaatje 17 april 2011

Wat is dit?


Hint: aanhangsel van edel dier.

Twee camera's, een vlinder

Zo'n vrolijk, vlinderachtig vlindertje. Het oranjetipje fladdert en vlindert in april door tuinen en langs bloemrijke wegbermen en bosranden. Vrouwtje vooral wit, mannetje met de opvallende oranje vleugelpunten. Actieve vlinder en lastig om te fotograferen (een voorbijganger zal wel gek opkijken als ie mij met de camera door de tuin ziet rennen en huppelen, achter de oranjetipjes aan...), maar soms lukt het. Vooral in de buurt van pinksterbloemen of look-zonder-look gaan zitten. Op 28 april lukte het. Zelfs met twee camera's.

Verschillen zitten vooral in de achtergrond. Zie Toestellen | Binnen | 't Groentje .
Bovenste foto met Nikon, onderste met Canon.

Vliegkunstenaars

Een team van de universiteit van Wageningen won eind vorig jaar de Academische Jaarprijs 2010 voor haar project Vliegkunstenaars. De prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan een groep onderzoekers en studenten die op de meest creatieve manier hun wetenschap weten te vertalen naar een breed publiek.

Kern van dit project is het beter begrijpen van vlieggedrag, van vogels, van insecten, van esdoornzaadjes. Hoe: door het maken van filmpjes met een high-speed camera! Ruim 800 deelnemers hebben zich aangemeld voor een 1 daagse cursus, vanaf half april 2011 tot november 2011.

Ik heb meegedaan op een prachtig zonnige Eerste Paasdag 24 april. Cursus werd gehouden in het Arboretum Belmonte boven op de Wageningse Berg (wel even een gedoe om er te komen met openbaar vervoer vanuit Groningen....).

Zie link naar de website van het project:
Home | Vliegkunstenaars en een hommelfilmpje dat ik maakte:

Klik op bovenstaande beeld en blijf even kijken.
Eerst zie je de hommel (in de vertraging van zo'n high speed camera, 600 beeldjes per seconde) bungelen aan de smeerwortelbloem. Dan trilt ie met zijn vleugels en zie je stuifmeel uit de bloemkelk waaien. Lichtgele stuifmeelklompjes aan de achterpootjes. En weer even later vliegt de hommel achteruit weg, met zijn lange tong nog uitgestoken.

Lente met een K

Lente komt in vele vormen.
De knoppen komen uit.
In vele kleuren ook.

Als
katje
Als
kwastje
Als
kaarsje
Als
klokje.




Wilg, larix, gagel, chamaedaphne.

Bosbingelkruid

Collega Jan komt langs.
Of ik eens tussen onze daslook wil kijken.
Of daar bosbingelkruid tussen staat.
Hoezo?

Een aantal jaren terug, op een snikhete dag in mei, kreeg ik van Jan een flinke pol daslook. De plant hing op half zeven van de dorst, maar heeft het goed overleefd, de wortelknolletjes onder de grond gaven voldoende reserve. De daslook staat sindsdien elk jaar enthousiast te groeien en bloeien (en zaait zich flink uit). Jan heeft nog steeds veel daslook in de tuin en werd laatst door een plantkundige voorbijganger aangesproken op een plantje dat
tussen de daslook groeide: bosbingelkruid, een zeldzaam plantje.
Dat was Jan niet eerder opgevallen, maar het groeide al vele jaren goed. Jan had niet alleen daslook aan mij gegeven, maar ook aan collega Paula. En daar was ook bosbingelkruid meegekomen.

Vol verwachting ging ik kijken.... en?
Nee, bij ons geen bosbingelkruid. Dus dat blijft een zeldzaam plantje dat bij ons in de tuin
had kunnen staan. Waarschijnlijk de hitte van het overplanten destijds niet overleefd. Dus geen live foto, maar een oude prent van Thome: Flora von Deutschland Österreich und der Schweiz (1885)


Bosbingelkruid-weetjes
- er zijn mannelijke en vrouwelijke exemplaren
- kan gebruikt worden als verfstof voor kleding: blauw OF rood (afh. zuurgraad verfbad)
- mercuriallis perennis
- heet in Belgie schijtkruid (sterk laxerend)
- zeldzaam, van nature alleen in Limburg
- schaduw
Zie voor meer weetjes
bosbingelkruid . Zo wordt een verklaringen gegeven over roze en blauw voor babykamers/babykleertjes e.d. die toe te wijzen zou zijn aan bosbingelkruid. Ik weet niet of het waar is, maar wel leuk verhaal.

Op warmen

Een frisse vroege ochtend in april. Een struikje in de voortuin, ik moet nog eens opzoeken wat voor een struikje, staat in bloei met kleine kaarsjes van groenige bloempjes. Bovenop diverse van deze kaarsjes zitten lieveheersbeestjes zich op te warmen. Zowel onze inheemse zevenstippel (foto), als de exoot (aziatisch lieveheersbeestje). Als ik later op de dag nog eens ga kijken, kan ik ze niet meer vinden.

Jammer, want ik ben op zoek naar een lieveheersbeestje om de brugmansia stek, die nog binnen staat, luisvrij te eten. Nou, dan moet de brugmansia maar snel naar buiten, en in een grote pot.

Pulmonaria

Het tuinpad naar de verre schuur is niet erg breed, een centimeter of 60, baksteentjes. In deze tijd van het jaar is het pad nog smaller. Waarom net nu?

Een heel stuk wordt geflankeerd (aan een kant dan) door longkruid. In een tijd dat er nog niet veel bloeit, en het nog flink kan vriezen, komt het eerste longkruid_bloempje te voorschijn. Een nectarbar voor de eerste hommels. En nu, een paar weken later, veel bloemen, ook al de nodige uitgebloeide. Maar nog steeds hommels en andere insecten. Een deel van de dag staat de strook longkruid in de zon, en dan zoemt het. De bloemstengels worden langer en langer. Flop, bloeiend en wel, liggen de stengels over het pad. Dus als ik achter in de tuin wil zijn loop ik voorzichtig over het tijdelijk 30 cm brede (smalle) pad dat overblijft. Als het longkruid echt uitgebloeid is, knip ik in ieder geval de bloemstengels en soms een deel van het blad terug. Pad is dan weer breder en de pulmonaria kan weer fris vers gespikkeld blad maken.

Artistiek?

Is dit kunst.
Is dit artistiek?

Het is in ieder geval
geen toevallige foto.
Ik heb bewust hoek, belichting, sluitertijd, compositie ingesteld/bedacht.

Leuk als de foto dan ook wordt zoals ie bedoeld was.
De lichte achtergrond is een enorme net uitlopende treurwilg met lange verticale twijgen.

Bosanemonen-blauw

Gestaag breiden ze zich uit. De lucifertjes van wortelstokjes van de blauwe bosanemoon. Regelmatig geef ik (in de rusttijd) wortelstokjes weg. Van de plant is dan niets te zien boven de grond. Toch is het niet moeilijk ze te vinden. Een groot oppervlak in de zijborder bij onze tuin staat er vol mee. Dus, ongeveer in de buurt van die border, schepje in de grond, klaar.
Maar nu even niet. De anemoontjes staan nu mooi te bloeien. In de halfschaduw. 's Morgens zon, 's middags lichte schaduw van de berk van de buren.


Ze heten wel blauw, maar zijn eigenlijk meer paars.

Weelderige bloemenwei

Kijk, zo stel ik me nou een bloemenwei voor. Weelderig. Volop bloemen en kleuren. Zon blijkt wel belangrijk. En ook de ondergrond. Foto's genomen 17 april in de Laarman tuin van de Hortus Haren. Hier zie je een klein stukje van de weide, met vooral echte sleutelbloemen en kievitsbloemen. En nog wat verdwaalde witte bosanemonen.


Dat is nog even verder proberen in onze eigen tuin. Onder de appelboom, een weitje. stuk of acht kievitsbloemen. Verdwaalde boterbloem. Veel paardebloemen. Oranje havikskruid. Maar lijkt in de verste verte niet op bovenstaande....

Judaspenning-paars

Voor in de tuin had ik paarse, achter in de tuin een witte.
Ik heb ze speciaal een eind uit elkaar gezet omdat de paarse makkelijk de overhand neemt. Dus zorgvuldig gescheiden, en gezorgd dat zaad van de witte niet in de buurt van de paarse kwam.
Maar, het maakt helemaal niet uit. De paarse genen zitten gewoon al in de zaden van een witte judaspenning. Soms komt er een witte uit, maar meestal ook weer paarse. Dus nu heb ik achter ook paarsbloeiende judaspenningen.



Ze staan nu eind april volop in bloei. Ruiken trouwens ook lekker, wel even met je neus er boven op gaan staan. De bloemen beginnen opgerold, zijn dan nog heel donker roze. Dan ontvouwen ze zich tot een vierbladig bloempje.

Wildemanskruid

Pulsatilla vulgaris of wildemanskruid staat al jarenlang op mijn wensenlijstje voor de tuin. De paarse kleur, de lange haren, de mooie pluizige zaaddoos. Een bescheiden schoonheid.

Toch staat het kruid niet bij ons in de tuin, en komt er waarschijnlijk ook niet. Wildemanskruid groeit op kalkrijke grond op arme weidegrond, in heigebieden of in droge bossen. Kalk in de grond is een absolute voorwaarde om de plant ook in de tuin te laten floreren. Tja, daar zit je dan met zure veengrond. Dat wordt nooit wat. Ik probeer zo veel mogelijk planten in de tuin te laten groeien die zich in onze tuin ook prettig voelen. Daar past -helaas- geen eigen pulsatilla bij.



Gelukkig is er een plek, vlak bij huis, waar ik ze kan bekijken.
In de Laarman tuin van Hortus Haren.
Ik heb sinds twee weken een jaarabonnement voor de Hortus, als 'vriend' van de Hortus. Vandaag ook weer even geweest. Ze staan nog steeds fraai te bloeien, de wildemannetjes. Bovenstaande foto's zijn van twee weken geleden.

Rok of trompet?

Je hebt trompetnarcissen, met de trompet in het midden van de bloem. Je zou het ook een rokjesnarcissen kunnen noemen. En die rokjes zijn er in soorten en maten. De kleur, de lengte, de vorm, alles kan varieren.



Hierboven twee foto's van narcissen in onze tuin.
De ene met een kort geel rokje met oranje zoom, de ander met een gele lange gerimpelde rok.
Nog wat foto's:
Narcis | Tuin | 't Groentje .

Heb je zelf een narcis met bijzonder rok in de tuin, stuur eens een foto.



Rietje

Er was eens een vlinder.
En nog een.
Op een mooie lentedag, vliegen ze rond.
Ze landen op het strandje bij een vijver.
Dorst, een slokje drinken.


Handig, zo'n roltong als rietje.
Boven, kleine vos, onder eerst blauwtje van het jaar.
Op 10 april.

Wilgenkatjes

Voor een grote foto, zie Maandfoto april 2011: wilgenkatje | Tuin | 't Groentje .
Voor een paar details, lees verder.




Net als veel andere wilgen groeit deze struik wilg snel. De maximale hoogte is een meer of 4 en 2-3 meter breed. In een van onze borders staat de wilg als miniknotwilg. Als in de herfst de smalle grijze blaadjes zijn afgevallen, staat de slank twijgen die in dat jaar gegroeid zijn mooi glanzend donkerrood te wezen in de winterzon. De knot-stam is zelf maar 50 cm hoog. Ik geef toe dat het een beetje kort is voor een struik van twee meter hoog.
Elk jaar knip ik uiterlijk in het voorjaar de twijgen van het voorgaande jaar terug tot op de knot. Inmiddels na een jaar of tien een knoestig geheel. Die twijgen zijn dan zeker anderhalve meter lang. Het ene jaar zet ik ze in een grote pot bij de voordeur, de pluizige witte katjes afstekend tegen het donkerrode hout. Een andere keer knip ik de toppen van de takken af en zet die binnen in een vaas. Dit jaar was ik iets later met snoeien en gingen de eerste katjes al open, in bloei. Van heel dichtbij blijken ze verrassend mooie kleuren te hebben. Het lijkt erop dat ze van pluizig wit, eerst de rode steeltjes krijgen en daarna de gele stuifmeelstaafje.
NB. De blaadjes zitten er al aan te komen.
NB2. Ik weet de naam van de wilg niet, ik zal tzt ook een foto van de volledig blaadjes plaatsen, misschien kan een van de lezers mij aan de naam helpen. Ooit gekocht op een plantjesmarkt in de Hortus Haren.

Maandfoto april 2011: wilgenkatje

Deze foto had ik nog niet eerder gemaakt.
Wilgenkatjes van heel dicht bij.

Wat een kleuren, knalrood, knalgeel, pluizig wit.

Teek is schaap

Een teek is als een schaap.

Een volgezogen volwassen teek die per ongeluk op zijn rug terecht kom, kan zich niet meer zelfstandig omdraaien. Het achterlijf is te groot, de pootjes komen niet meer bij de grond (zie foto 2). Althans niet zolang het lijf nog vol zit met bloed van zijn gastheer. In dit geval een van onze katten. Ik kwam dit exemplaar tegen in de woonkamer, inmiddels los van de kat, op zijn rug liggend midden in de kamer.



Een schaap dat in een weiland op zijn rug ligt, wordt soms door een voorbijganger weer rechtop gezet. Deze teek kon kortstondig genieten van het weer op zijn pootjes staan. Lang genoeg om op de foto gezet te worden. Daarna was het einde teek.

Pruimebloesem

Witte wolk.
Pruimenbloesem.
Nectar.
Voor hommel.
Voor bij.
Voor vogel.
Voor mij.
Om te kijken.

.

Met de zon mee of ...

Mooi zonnig lenteweer nodigt uit om door de tuin te wandelen, te genieten. Maar ook om de nieuwe bloemen op de foto vast te leggen. Meer dan eens blijkt de foto bij nader inzien lang niet zo mooi als het beeld in je herinnering was. Het licht blijkt te fel, te hard. De kleuren niet zo mooi.

Hierboven drie foto's van hetzelfde bloemtrosje van de bloeiende ribes. Het is 10 uur 's morgens. De linkerfoto is min of meer tegen de zon in in genomen. De middelste foto is met de zon mee genomen. De zon staat en beetje schuin achter me. De derde foto heb ik vanuit dezelfde positie genomen -maar met een hand tussen de bloem en de zon- zodat het bloemtrosje in de schaduw hangt. Welke vind je het mooist?

NB. Alle drie met belichtingstijd 1/250 sec. De eerste twee hebben wel een wat grotere scherpte diepte (F10.0 ipv F6.3).

Groen + bruin + bruin

Als het paartijd voor de bruine kikkers is, eind maart, begin april, dan springen de bruine kikker-mannen op elke kikker in de buurt : vrouwtje bruine kikker, andere mannetje bruine kikker, of (als die in de buurt is) een groene kikker. Op de foto een groene kikker, met twee mannetjes bruine kikker er boven op. Een paar minuten ervoor zat er nog maar een (1) mannetje op. Het was heel koddig om te zien: de groene kikker wilde uit de vijver, klom op de oever, en hopste rond met de bruine op de rug. Hij liet niet los.


Een groene kikker dus, maar welke soort, dat weet ik niet!
Zie tekst hieronder uit een mail die ik (desgevraagd) kreeg van Bobby Bok
Welkom

De groene kikkers zijn altijd een wat lastiger verhaal aangezien er drie soorten van zijn die ook weer met elkaar kunnen kruizen. Meerkikker en bastaardkikker vind je vaak in tuinvijvers, poelkikkers niet zo vaak. Ook hebben poelkikkers geen vlekken op de onderzijde van de kop wat ik bij jou wel zie. Die valt dus af. Dan hebben we er twee over die soms moeilijk te onderscheiden zijn, om het zeker te weten moet je kijken naar de hielknobbel aan de onderzijde van de achterpoot, als je er van de zijkant opkijkt is die van de meerkikker klein en asymmetrisch, van de bastaardkikker groot en asymmetrisch en van poelkikker groot en symmetrisch.
Ook kan je een strekproef doen, bij poelkikker rijkt de hiel tot aan de ogen als je het pootje voorzichtig over de kop strekt, bij bastaardkikker tot de neus en bij meerkikker voorbij de neus.


Tja, voordat ik een groene kikker heb gevangen..... de bruine heb ik al een paar keer kunnen pakken, maar de groene springen, zeker zo vroeg in het seizoen, meteen de vijver in als ik er aan kom.

Leverbloempje

Blauw juweeltje. Hepatica Nobilis, ofwel het leverbloempje.

Zowel de Nederlandse als de wetenschappelijke naam is ontleend aan de vorm van de bladeren, nog niet zichtbaar op de foto. De bladeren hebben de vorm van een lever. In de middeleeuwen werd het plantje dan ook gebruikt tegen leveraandoeningen. In de volksgeneeskunde van tegenwoordig schijnt het gebruikt te worden in behandelingen tegen puistjes, bronchitis, jicht, traag helende wonden en ook lever- of galkwalen.
Veelzijdig, voor zo'n klein plantje
.

Corydalis solida

Beeld zegt soms meer dan woorden. Er zijn twee helmbloemsoorten die erg op elkaar lijken.
De
holwortel (corydalis cava) en de vingerhelmbloem (corydalis solida). Ik schreef er al eens eerder over en legde toen uit dat je onder de grond moet kijken en een knolletje moet doorsnijden. Holwortel heeft een hol knolletje, de vingerhelmbloem een gevuld/solide knolletje. Maar het kan veel simpeler. Kijk naar de vorm van het schutblaadje, het blaadje direct onder de bloemen aan de bloeistelen. Is het blaadje handvormig (foto 1 en 2) dan is het de vingerhelmbloem. Is het gaafrandig, foto 3, dan is het de holwortel.

.
Holwortel komt in witbloeiende en de paarsroze bloeiende vorm voor en is iets forser en groter. Dat zie je pas als ze direct naast elkaar staan. De exemplaren op de onderste twee foto's stonden naast elkaar, in de Hortus Haren. Toen viel me inderdaad het verschil in grootte op.

Mystery bug

Van vaste weblog-lezers A&M kreeg ik onderstaande foto's. Van een zwarte kever, met zilverachtig achtereind en witte vlekken. De hele familie had proberen te vinden welke kever dit was. Maar zelfs 'het grote keverboek' bracht geen oplossing.



Ik heb ook een tijdje zitten zoeken, op internet.
Allerlei kevers, zwarte kevers, waterkevers.
Maar niet een die leek op de foto's.
Tot mijn oog ineens viel op het schildje aan de achterkant.
Dat hebben wantsen ook!

Dus gaan zoeken op wantsen. En ja hoor. Al snel gevonden. Een
tritomegas (sehirus) bicolor of dovenetelwants. Dovenetelwants - Tritomegas bicolor - NATUURFOTOALBUM NFA . Familie cydnidae of doornwantsen. Deze familie van wantsen heeft niet zulke duidelijke 'schouders' als andere schildwantsen, en de beestjes worden daarmee makkelijk verward met kevers. Nog nooit bewust gezien in onze tuin, terwijl ze er vast voorkomen. Ik moet in de tuin maar eens op zoek gaan in de buurt van de uitbundig groeiende bosandoorn, daar voeden de nimfen zich mee.

Dril-kalender

In 2006: kikkerdril op 31 maart. Zie De vijver golft

In 2007: dril op 25 maart. Zie Maart 2007: dril

In 2008: kikkerdril op 23 maart, eerste paasdag. Weer iets eerder | Beestjes | 't Groentje

In 2009: 3 april
Rokjesdag | Vijver | 't Groentje

In 2010: voor 2 april
Kikker-eitjes | Vijver | 't Groentje



En vandaag: 2 april 2011. De hele dag een geknotter en geknor van jewelste. Af een toe een plons, of een golf. De mannetjes hangen wat rond en als je heel rustig beweegt kun je ze makkelijk uit het water vissen. Ze houden zich heel slapjes, om dan snel weer het water in te plonzen.

Bosbodem

Onder loofbomen groeien stinzenplanten op hun best. Humeuze bodem en in het vroege voorjaar nog volop zon onder de nog kale bomen. Eigenlijk houden ze nog meer van een kalkhoudende bodem, maar blijkbaar kunnen ze ook de zure veengrond in onze tuin aan. En met stinzenplanten geldt: hoe meer bij elkaar des te mooier. Liever flinke groepen (eilanden) van een soort dan alles door elkaar.




Vingerhelmbloem in oudroze.
Bosanemoon in wit.
Speenkruid in stralend geel.
Op de bovenste foto de stam van omgevallen appelboom en helemaal linksboven nog een stukje ribes (donkerroze) en forsithia (geel).

Pepers verpot

Drie soorten pepers, gezaaid in minikasje eind januari. Nu ze 2 tot 4 echte blaadjes hebben heb ik ze elk in een eigen potje van 9 x 9 gezet. Voor eventjes, want ze moeten nog een keer in een fors grotere pot gezet worden om een goede oogst te gaan geven, over een aantal weken.


Van voor naar achter: peper kerinting (mijn favoriet, hoef je niet schoon te maken/ te ontpitten), peper trifetti met bont blad (wit, groen, paars) en centennial rainbow (met heel veel kleine pepertjes in verschillende kleuren aan de plant: groen, wit, geel, oranje en uiteindelijk rood).
De grote plant rechtsvoor is een stek van een geurgeranium, ruikend naar pepermunt. Ik weet niet of het werkt maar ik houd mezelf voor dat de sterke pepermuntgeur eventuele bladluizen of trips op een afstand houdt...

NB. De tomaten groeien flink veel harder. Ik had ze op dezelfde dag in de zelfde minikas gezaaid. Maar al weken geleden overgepot in 9x9 cm potjes. Inmiddels zijn de planten zo'n 25 cm groot en beginnen de worteltjes onder uit de potjes te piepen. Die zijn nu al aan de beurt om te verhuizen. Extra potgrond aanschaffen!

Al lang uitgebloeid

Mooie foto in de NRC van 31 maart 2011.
Van een plant.
Niet zomaar een plant, maar een uitgestorven plant.
De foto was niet van een oude pentekening of grottekening (al lijkt het daar op), maar van een fossiel. Een fossiel van een inmiddels uitgestorven plant. Zo mooi alsof het lijkt dat iemand de plant heeft geprepareerd voor een herbarium: blaadjes breed uitgespreid, (uitgebloeide) bloem er elegant tussen.

Het fossiel is gevonden in het noordoosten van China. Paleontologen die het fossiel vonden hebben er deze week een artikel overgeschreven in het wetenschappelijk tijdschrift
Nature. Ze noemen hem Leefructus merus. In het artikel staat beschreven dat naar alle waarschijnlijkheid een plant uit de ranonkel familie is, die ongeveer 124 miljoen jaar geleden (vroege Krijt) bloeide. Het blad lijkt op dat van de huidige boterbloem, levend lid van de ranonkelfamilie.

Maandfoto maart 2011: mosjes

Mooie mosjes, in bloei.
De sporenkapsels op ragfijne steeltjes.

Welk mos? Tja. Haarmos?
Onder de volgende link
Foto's/beelden van Mossen veel mooie plaatjes, maar helaas geen makkelijke determinatietabel om de juiste naam van ons mosje te vinden. Mosjes schijnen trouwens notoir lastig te determineren te zijn..

Mijntuin.org

Op het bureaublad van mijn laptop staan twee linkjes naar vlaamse weblogs, van Bart van de Eigenwijze Tuin en Ann van Anne Tannes kruidenklets. Minstens 1 x per week kijk ik even naar de nieuwste stukjes. Een tijdje geleden kwam ik zo op het spoor van een soort 'facebook' voor tuiniers. het heet mijntuin.org. Zie MijnTuin.org als je je ook zou willen aanmelden. Mijn eigen account is Tineke @mijngroentje.nl | MijnTuin.org.

Wat kun je er eigenlijk mee, met zo'n 'social medium'?
Plantjes toevoegen aan je eigen 'virtuele tuin', berichtjes of foto's plaatsen, andere tuiniers 'favoriet zetten', en anderen kunnen ook fan van jou worden. Vragen stellen, of anderen adviseren.

Jahaaa, echt waar. Als je wilt krijg je 1 x per week een email met daarin tips voor alle planten die je aan je eigen virtuele tuin hebt toegevoegd. Wannneer te snoeien, bemesten, zaaien e.d. Geinig.

Ruige rijp

Vannacht vorst, zes graden.
Vanmorgen stralende zon.
In de schaduw plekken rijp.
Op gras.
Op de blauwgroene tulpenbladeren.



Lange dunne rijpkristallen.
Naast elkaar.
In waaiers.

Ranonkels rood oranje

Onze eetkamer heeft een erker. Vanuit die erker kijken we uit op op een groene muur, conifeer, taxus, hulst. Meestal dan. Maar nu staat midden in het groene beeld een sprankelend rood-oranje. Een vaas met ranonkels, aangeschenen door de zon.



Een paar bloemen zitten nog in de harige knop. De meest zijn open.

Compost

Gemeentebomenblaadjes worden bij de compostmaker afgeleverd.
Onder de voorwaarde dat de gemeente ook weer compost afneemt.
En 1 x per jaar kunnen de inwoners van de gemeente dan gratis compost halen bij de gemeentewerf.

Buurman R. haalt elk jaar een kar vol, een deel voor hem en een deel voor ons.
Maar ons uitstrooitempo is nog al verschillend. R. is in enorm tempo bezig en strooit de compost royaal over de brede border langs zijn oprit. Maar onze tuin is vol en ik heb wat meer tijd nodig om te kijken waar ik compost kan strooien.



Dit jaar een mooi compromis: zeiltje op onze oprit, R. rijdt met kar achter auto oprit op, stort een grote bult compost op het zeiltje, en vertrekt weer. De komende uren heb ik voldoende tijd om in alle rust de compost uit te rijden. 10 kruiwagens vol x elk 20 spades-vol. En ook weer 10 kruiwagens leeg natuurlijk. Omdat de compost bijna niets weegt valt het overigens reuze mee om zoveel te scheppen.

Krokus

Echt voorjaar is het als de krokussen stralen.
Ze bloeien niet al te lang, maar het is wel volop genieten.
Vooral als je er heel veel bij elkaar zet.
Met dank aan de mieren die de zaden versjouwen....
.... worden het er steeds meer.

.

Roffelhuis

Al weer ruim een week worden we 's morgens wakker geroffeld door de grote bonte specht. Al een paar jaar in de vroege lente horen we hem langskomen. Eerste week nog zachtjes, in de grote wilg en tegen andere bomen. Dan heeft hij weer het vogelhuisje van de buurman gevonden. En door de extra klankkast van het huisje klinkt het geroffel nu heel hard. Tegen een uur of half zeven begint ie (wintertijd nog).
.

Aankopen 2011 (1)

Lijstje aankopen 2011, versie maart

Tubantia, tuincentrum Haren
- een takkenzaag die op een steel kan
- nieuwe tuinhandschoenen, rozenbestendig
- twee 4 L zakken potgrond



Kwekerij de Kleine Plantage
- crambe maritima (
zie foto)
- aster ericoides 'pink cloud'
- 2 x helenium 'rauchtopas'
- helleborus orientalis "TM Gemengd", van Thierry Delabroye.

Heibij

De hommelkoningen brommen weer door de tuin. Van krokus naar krokus. De paarsbloeiende winterhei wordt ook af en toe door de hommels bezocht. Maar bijtjes zijn er helemaal dol op zo vroeg in het jaar. Toen ik een tijdje bleef kijken zag ik 5 tot 6 bijen op dezelfde pol hei. Ze verzamelen stuifmeel, kijk eens naar het klompje stuifmeel aan de pootjes (2e foto, blauwe pijl).
.
Onze vlinder stand staat op twee: citroen vlinder en kleine vos.
Van de laatste zelfs drie exemplaren tegelijk.

Bos in tuin

Bosanemoontjes horen in een bos. De naam zegt het al. Of in een tuin met bosachtige delen. Onder bladverliezende struiken. Bij ons staan ze op diverse plekken, onder andere ineen struikborder. Een stuk van 4 x 4 meter, met o.a. cotoneaster en kornoelje. Forse heesters 3-4 meter hoog. Na de sneeuwklokje en winteraconietjes, die nu bijna uitgebloeid zijn, komen de bosanemoontjes en het longkruid. Vorig weekend kwamen de eerste fijngeveerde blaadjes boven de grond. En dit weekend, met twee dagen stralende zon: grote pollen met de eerste witte sterbloempjes. Volende week is het een groot wit vlak.


Mooi zo'n 'bos' heel dicht bij.

De peen van vorig jaar

De restanten van de wilde-peen-van-vorig-jaar staan nog steeds langs het pad. Veel van de zaadjes aan de buitenrand van de schermen zijn inmiddels verdwenen. In het midden zijn nog wat zaadjes blijven hangen, op een kluitje. Een mooie winterschuilplek voor kleine beestjes. Nog even, dan ruim ik de oude staken op. Om in de buurt rond te kijken. Naar verse rozetjes voor de wilde-peen-van-dit-jaar.

Foto: de paarsroze achtergrond bestaat uit bloeiende winterheide.
Voor een foto van de bloeiende peen, zie
Van onder | Tuin | 't Groentje voor het bloeiende exemplaar.
Echt een succesplant in onze tuin. Elk jaar op een ander plekje.

Tuin surfen

Zoals je soms op internet surft.
Google woord a, en voor je het weet dwaal je af naar b, c, en d.
De tijd glijdt voorbij.
Je hebt van alles gevonden, gelezen en gezien.
Niet woord a.

Dat laat ik vaak gebeuren in de tuin.
De avond tevoren, voor het naar bed gaan, maak ik een lijstje.
Op de schoorsteenmantel.
Dingen-in-de-tuin, om de volgende dag te doen.

En dan.
De tuin in.
Dat wel.
Bezig, van voor naar achter.
Zijtuin en terug.
Niet ding a.

Euhorbia Jitskii

Kwekerijbezoekje met Jitske afgesloten met wederzijdse rondjes door ons beider tuinen. En wat is er dan leuker dan even een plantje voor elkaar uit de tuin scheppen. Ik kreeg een kluit met enkele net uitlopende oranje neuzen: Euphorbia Griffithii 'Fireglow'. Het groen er om heen is het loof van alliumpjes. Waarschijnlijk Allium Christophii, dacht J.

De euphorbia komt oorspronkelijk uit Bhutan. Groen blad met een rode nerf, en herfstkleuren (geel met rood). Bloemen worden knaloranje. De plant vormt lange ondergrondse uitlopers, en wandelen zo een beetje door de tuin. De scheuten vormen rechtopstaande stengels van 80-90 cm hoog. De euphorbia staat inmiddels in de achtertuin, vlak bij ons stapelmuurtje. In de zon. Even afwachten of het daar niet te droog is (deze euphorbia houdt van volle zon, maar ook van vochtige grond....).


Uit onze tuin schepte ik voor J. een paar kluiten met daslook. Net uitlopend blad, met een fijne uiensmaak (in reepjes door de sla, gebruik als bieslook). Nu nog blad, binnenkort de witte daslook bloempjes.

Viltig

Viltige hoornbloem heet deze plant.
Het onderdeel viltig is makkelijk te begrijpen als je naar de foto's kijkt.

Het onderdeel 'hoornbloem' schijnt te komen van de vorm van de zaaddozen, na de bloei van de witte bloempjes.
Hoornvormige zaaddoosjes. Ook de wetenschappelijke naam Cerastium Tomentosum geeft dit al aan. Tomentosum betekent harig. Cerastium is afgeleid van het Griekse woord 'keras' dat hoorn betekent.

De hoornbloem kan heel goed tegen droogte, groeit vaak in rotstuinen, in bloembakken. Na de bloei (april/mei) zal ik dit jaar goed opletten op de vorm van de zaaddozen. In mijn herinnering zijn het gewoon 'rechte', symmetrische zaaddoosjes. Bij hoornvormig denk ik aan iets met een boogje. Maar misschien hadden de oude Grieken koeien of geiten met rechte hoorns in gedachten...

Roze stippel

Gekocht.
Vervoerd.
Geplant.


Onder de pergola met druif. Vlak bij de deur. Zo zien we hem elke dag weer in de bloeiperiode. Dichtbij het pad, zodat er ruimte is om de bloem even op te tillen, om in de roze stippel-snoet van de bloem te kijken. Zou ie zich uitzaaien?
De bloem was al open bij de kwekerij, en daar stonden tientallen andere h'borussen. Ook zag ik de eerste hommel rondvliegen. Dikke kans dat de bloem inmiddels bevrucht is. Maar met welk stuifmeel?

De eerste

Wat is er bijzonder aan deze foto? Gemaakt op 12 maart 2011. In de achtertuin.

Je ziet een stukje van de vijver (zand rechtsonder), een paar beginnende irissen (linksonder), een stuk klimop (bovenkant). De bruine tak rechts is een restant van een kattestaart aan de vijverrand.
Is dat alles?
Nee!
Kijk eens heel goed naar het lichte vlekje midden op de foto.
Wat zie je daar?
Zie detail hieronder, geen erg scherpe foto, want toen ik dichter bij wilde komen bleek het geheugenkaartje van mijn camera vol te zijn. Maar toch herkenbaar. Mijn eerste waarneming van een citroenvlinder!
.

Terras en ramen poetsen

Vorige week lag er nog ijs op de vijver. Deze week is het ruim boven de 10 graden. Wat een verschil. Eddy heeft zich 'lamme armen gepoetst'. Met de nieuwe Gardena holle steel + borstel systeem: een telescopische steel, met een zwenkwasborstel, aangesloten op de tuinslang, met zeepcapsules (zie Gardena Cleansystem | Gardena webshop: officieel dealer Gardena tuingereedschap). Zo kon hij zelfs de bovenkant van de serre/overdekte terras goed schoonmaken, zonder al te veel met de ladder te schuiven.

Zie je de ramen al weer glimmen?
En daarna nog even de witte terrastegels ontdoen van hun winterse groene algenlaagje. Stoeltjes weer buitengezet. Zaterdag hebben we voor het eerst buiten op het terras geluncht!

Helleborusdagen

Eenrum, een oud dorpje ten noorden van Groningen. 1500 inwoners, beschermd dorpsgezicht. Met molen en kerkje en mosterd museum. Mooie oude huizen en huisjes. Een oud collega van me woont in Eenrum, aan de hoofdweg door het dorp. [Henk, wat hebben jullie veel krokussen in het grasveld staan! Prachtig.]

Maar ook: kwekerij 'de kleine Plantage': dit weekend waren er helleborusdagen. Samen met tuinvriendin Jitske ben ik daar geweest. Allerlei helleborussen. En uiteraard op de kwekerij ook nog van alles te zien.



Op de derde foto, degene die ik gekocht heb. Op de vijfde foto degene die Jitske alsnog niet gekocht heeft (was op zoek naar een dubbele, witte).

Twee dozijn

Twee dozijn heestertjes. Voor de winter had ik stekjes genomen en in een teiltje met een beetje grond en veel grof zand gezet. Stekjes van santolina en van een kleine grijsgroenbladige hebe. De meeste zijn aangeslagen en zien er nog fris uit. Die heb ik allemaal in hun eigen potjes (9x9 cm) gezet. Ik kweek ze eerst wat verder op en zal ze later in het jaar uitplanten.

.

Oog van de lijster

Van wie was dit oog? Zie Wie zijn oog? | Beestjes | 't Groentje.

De zanglijster komt in veel tuinen voor, niet zo vaak als merels, maar toch regelmatig.
Van achter gezien lijkt de lijster op een merelvrouwtje.
Maar van de voorkant zie je het meteen.
De lichte, gespikkelde borst.
Kan niet missen.
Deze lijster komt ook af en toe op de voedersilo.


Zanglijster.

Dun ijs

Baassie ging uit wandelen.
Vaste route naar de vijver om een slokje water te halen.
Potstausend.
Alweer dicht gevroren.


Voorzichtig pootje op ijs.
Krak.
Nat pootje.
Maar prima drinkplek.

Bouwwerkzaamheden

Ze zijn weer druk bezig. Het eksterpaar dat een nest heeft hoog in de wilg in onze achtertuin. Vorig jaar hadden ze ook een nest. Begin dit jaar hebben ze eerst het dak er af gehaald om het nest weer te verstevigen. Eksters maken een bijna bolvormig nest, van ruim een halve meter in doorsnee. Buurman Jan vertelde dat ze gister mot hadden met twee overvliegende Canadese ganzen. Een van de twee ganzen dacht even uit te kunnen rusten op het nest, maar daar moest familie ekster niets van hebben. En vandaag hebben d'eksters een paar keer last gehad van twee kraaien, die het hooggelegen onroerend goed kwamen bekijken. Een heel gekrakeel zo hoog in de boom. Paar ekster is zeer volhardend, en is inmiddels flink gevorderd met de bouw. De muren zijn weer op hoogte. Nu alleen het dak nog.

.

Ontkiemen

Het begint met een zaadje. Daarin is het hele bouwpakket voor een toekomstige plant verstopt. De wortels, de stengel, de bladeren. Ik blijf het leuk vinden om te kijken hoe het verloopt. Een deel is onder de grond. Het zaadje zit in de grond, met water er bij breekt het buitenste vlies van het zaadje. Je ziet het nog niet, maar een klein wit worteltje begint naar beneden te groeien. Hiermee verankert het zaadje zich in de grond. Aan de bovenkant van het zaadje begint zich een scheutje te ontwikkelen. Vaak zie je eerst een soort 'ruggetje' boven de grond komen. Die wordt langzaam hoger, een omgekeerde letter 'u'. En dan in een keer komen de twee kiemblaadjes boven de grond en klapt het stengeltje uit, de kiemblaadjes richten zich op.

In dit stadium is het vaak nog niet te zien welke plant het wordt. Aan de kiemblaadjes kun je nog niet zo veel zien. De eerste echte bladeren laten pas de uiteindelijke bladvorm zien. Dan gaat de groei gestaag verder, zowel boven als onder de grond. Hoe groeit een tomaat? - Schooltv Beeldbank
Voor de nieuwsgierige lezer: dit zijn peper-zaailingen.

Wie zijn oog?

Van dicht bij gezien.
Een oog in de tuin.
Wie kijkt hier en waar naar?
.

Maandfoto februari 2011: sneeuwklok

Paar centimeter boven de grond.
Bloemetje met gezichtje naar beneden.
Hoe krijg ik dat in beeld?



Compactcamera op macro/zoom stand.
Camera net boven de grond houden, naar boven gericht.
Goed mikken.
En dan krijg je dit bijvoorbeeld.
De petticoat-rokken van de gevuldbloemige sneeuwklok 'Flore Plena'.
Er bloeien er twee in onze tuin.

Standpunten

Bepaal je tuinstandpunten.
Kies een paar plekken in je tuin, waar je een stuk van de tuin kunt overzien.
Schrijf op welke punten dat zijn (dit zijn voorbeelden, ik heb nog niet besloten).
  • hoekje linksachter op het terras, met zicht op het noorden,
  • rug tegen stam van appelboom en kijkend naar de hazelaar
  • op de vijfde trede van de tuintrap die op het tuinpad staat ter hoogte van de buxusbol en uitkijkend over de kruidentuin
  • liggend op het bruggetje over de vijver, kijken naar de struikborder.
Maak vervolgens elke maand of twee maanden een foto vanaf deze plekken.
Steeds met hetzelfde fototoestel en dezelfde lens.
En steeds proberen het beeldveld zo gelijk mogelijk te houden aan die van eerder foto's.
In de loop van een jaar krijg je dan een mooie serie foto's waarop de veranderingen in je tuin te zien zijn. Als je ze digitaal op de PC in elkaar laat overvloeien heb je een minifilmpje.

Hoe kom ik hier op?
Gezien in TV programma van Carol Klein, zie
Life in a cottage garden | Digi-letters | 't Groentje.


Naarmate het jaar vorderde vloeiden de verschillende beelden vanuit een bepaald standpunt steeds meer in elkaar over. Leuk idee om ook in eigen tuin te doen. Wie doet mee?

Life in a cottage garden

Ik ben dol op (Engelse) tuinprogramma's op TV. Gardeners world in het seizoen. Nu even niet. De afgelopen weken een leuke serie gezien met Carol Klein. Een jaar lang opnamen in haar eigen tuin in Devon. Steeds twee maanden van het jaar. Het eerste programma had ik gemist (januari februari), maar die heb ik van internet gedownload. En toen aan het eind van de serie bekeken. Dat kan met een tuinprogramma die een heel jaar volgt. Na herfst komt weer winter en dan weer lente en zomer. Rond en rond en rond. Steeds een beetje anders, maar ook steeds hetzelfde.

Ik vond de programma's zo leuk dat ik ze alle zes gedownload heb. Dan kan ik steeds weer opnieuw genieten van de mooie tuinplaatjes. Vanmiddag na de lunch "maart/april" bekeken. Het motregende een beetje. En daarna weer de tuin in!

Anemoonpluis

Vorige week toen er geen sneeuw lag, zag ik ineens toch iets sneeuw-wits in de tuin. Op kniehoogte. Huh?
Een vogelveertje? Een aangewaaid papiertje?
Nee. Weet je wat het was?
Een zaadbolletje van een herfstanemoon.
Die heb ik pas kort in de tuin staan, vorige herfst goed gebloeid. Na de bloei vielen de bloemblaadjes af. En bleef het bloemhartje, donkerbruin, over. En nu een paar maanden later zijn de bloemhartjes sneeuwwit geworden. In eerste instantie lijken ze op een onrijpe aardbei op een steeltje. Daarna vouwen ze open als een schoteltje wit pluis.

Pffff, en de zaadjes vliegen weg.

Modderklompen

Vandaag, vrijdag, had ik een vrij dag. Om lekker in de tuin te gaan werken. Vanmorgen vroeg, nog in bed, lag ik te denken waar ik eens zou beginnen. Eerst maar een nieuwe houten klompen kopen, dat loopt zo lekker in de tuin, je krijgt geen koude voeten, en je kunt ze snel uit doen als je naar binnen gaat. Winkel ging pas om 9 uur open, dus rustig ontbeten en glaasje verse sinaasappelsap. Om 10 over 9 had ik de nieuwe klompen, blank gelakt, gekocht en om kwart over 9 stond ik met de verse klompen in de tuin. Beetje fris nog, graad of 2, maar wel droog.
Eerste actie was een stuk van de vijver ijsvrij maken. Ik dacht dat ik toch te laat was, allerlei bellen onder het ijs en ook twee omstrengelde kikkers, roerloos op de bodem van de vijver, ondersteboven. Als het hele oppervlak van de vijver met ijs bedekt is kunnen de bellen moerasgas niet ontsnappen uit het water en kunnen de kikkers en salamanders stikken. IJs is niet stevig genoeg om op te staan, maar toch een paar cm dik.
(Op de minivijver was het ijs ruim 8 cm dik).



Na een paar uur kwam ik weer kijken bij de vijver, met schepnet, om de 'dode' kikkers uit de vijver te scheppen. Nou, zo dood waren ze toch niet, gewoon aan het rusten, want ze waren vertrokken in het onderwatergroen. Gelukkig maar.
(Of de reigers is langs geweest terwijl ik even niet oplette en heeft ze door het wak in het ijs uit de vijver gevist. Maar dat geloof ik niet.)

Van kwart over 9 tot half 11.
Koffie.
Van 11 uur tot half twee.
Lunch.
Van 10 voor twee tot half vier.
Heerlijk!

Details

Wat is er bijzonder aan de twee foto's van koolmeesjes (en pimpel) hieronder?

Op het eerste gezicht is er niets bijzonders te zien. Een pimpelmees en koolmees tegelijk aan de voedersilo. Kan. En op de linkerrfoto alleen een koolmees (een andere overigens). Pinda's etend.
Pas bij de uitvergroting op het computerscherm zag ik toch details die ik 'live' niet gezien had. Zie de detailfoto's hieronder.

De koolmees links blijkt een ringetje te hebben.
Mocht je een vogelring vinden, geef de informatie op de ring door aan een vogeltrekstation:
http://www.vogeltrekstation.nl/resultaten/algemene-informatie-voor-spreekbeurten
En de pimpel rechts zwaait naar me.
Hihi.

Rotbeesten

Je kunt weer stemmen.
Nee, niet op politici (dat is voor de provinciale staten op 2 maart).
Maar op beesten.
Rotbeesten wel te verstaan.
Stemmen kan via internet, zie
Vroege Vogels: Rotbeest



Mijn keuze was:
  • Daas.
  • Teek.
  • Steekmug.

De eerste twee had ik snel gekozen, dazen komen we (helaas) wel eens op vakantie tegen, teken regelmatig in eigen tuin (eerste teek op poes Baassie dit jaar al eind januari!).
Ik vond het moeilijk om nummer drie te kiezen. Uiteindelijk toch maar de mug genomen, alhoewel echt vervelend..... neuh. En ook die blote slakken in de tuin. Of wespen. Zijn toch eigenlijk ook heel nuttige opruimers.

Gruss aus Isernhagen

Van deze plant heb ik het zaad gekocht om de naam.
Prunella grandiflora "Gruss aus Isernhagen".
Afgelopen week gezaaid.
Isernhagen is een plaatsje vlak bij Hannover.



Gemeinde Isernhagen - Tourismus
Ik heb niet kunnen achterhalen wie er de naam aan gegeven heeft. In ieder geval niet Hans Kramer, van kwekerij de Hessenhof in Ede. Hij verkoopt de plant wel. In zijn beschrijving staat als voordeel dat de plant niet vruchtbaar is en zich dus niet uitzaait, maar wel veel bijen trekt.

Dat leidt bij mij tot verwarring.
Ik heb immers dit zaad gekocht bij Diana, die erbij vermeldde dat het van een Prunella grandiflora 'Gruss aus Isernhagen' was, die bij de Hessenhof gekocht is...
Navraag bij Hans levert op dat deze Prunella zeer sporadisch wel zaad zet. Dit zaad komt echter niet echt terug en verbastert. De zaailingen mag ik dan ook nooit de naam P. 'Gruss uit Isernhagen' noemen, aldus Hans.

OK.
Dus: als de plantjes kiemen en volgroeid raken, zal ik ze jullie laten zien en presenteren als Prunella 'Geen groeten uit Isernhagen".

Druifjes

Een keer per jaar, meestal in februari, wordt de ledenavond van Groei en Bloei, afdeling Haren/Eelde uitgebreid met de algemene ledenvergadering. De avond begint dan een half uurtje eerder, met meestal een wat bekendere spreker. En als extraatje krijgen de aanwezigen aan het eind van de avond vaak een presentje aangeboden door het bestuur. Dit jaar was dat een potje met blauwe druifjes. Op dat moment (8 feb) niet meer dan wat groene sprietjes. Eenmaal binnen in de warme kamer vertoonden de druifjes een groeispurt en nu staan ze in de vensterbank te pronken in de zon.

De afzonderlijke klokjes gaan van beneden naar boven open. En tegen de tijd dat de bovenste open gaan zijn de onderste over hun piek heen
.
Na de bloei zet ik de bolletjes gewoon ergens in de tuin. Daar staan nog een heleboel blauwe druifjes, met hun bloem nog diep verscholen in het loof, te wachten op warmere tijden.
Het vriest hier nu nog twee graden en met ijzige wind voelt als min 7. Dat zou je niet zeggen als je binnenzit, kwart over elf 's ochtends, genietend in de zon, kopje koffie erbij.

Herbarium van Greet

Herbarium van planten in de (voormalige) tuin van Greet in Ospel.
Van elke plant een collage.
Foto's, teksten, verwante informatie.
Vanaf 2001 mee aan het werk en bijna af.



GREET BOEKHOLT.
De afzonderlijke collages zijn gemaakt van geverfde oude lakens. Borduurwerk, foto's, af een toe gedroogde bladeren (uit de tijd dat er nog telefoonboeken waren om ze te drogen), tekeningen en teksten maken de werkjes af. Ingelijst in formaat 40 x 40.

Antwoord raadplaatje 13 februari 2011

Voor degenen die ze zelf in de tuin hebben, was deze raadplaat niet zo moeilijk, Raadplaatje: 13 februari 2011 | Tuin | 't Groentje.
Een
helleborus orientalis, ook vastenroos of lenteroos genoemd. Uit het geslacht nieskruid, waar ook de helleborus niger of kerstroos toe behoort.
Groeit in het wild in Bulgarije, noord Griekenland, Turkije, in bossen tot 2000 m. Houdt van kalk en humeuze grond, maar staat ook al vele jaren in ons zure grond-tuintje.
.

Blauwe merel

Met buurvrouw Sieneke aan de praat. Ze had al tot twee maal toe een blauwe merel gezien in de tuin. Echt waar! Of wij die ook gezien hadden. Niet gezien, maar haar wel geadviseerd om de volgende keer snel een foto te maken, om huisgenoten en buren te overtuigen.
Zoals deze.


Geintje.
De foto heb ik afgelopen week gemaakt in onze achtertuin. E. heeft hem digitaal en beetje 'bijgeblauwd'.
Toch bestaat er wel degelijk een lijster-achtige (een merel is een lijsterachtige) die blauw/blauwig van kleur is. Je hebt de
blauwe rotslijster en de beflijster. Lastig alleen is dat deze niet of nauwelijks in Nederland voorkomen. Hoogstzelden worden ze hier waargenomen, maar onmogelijk is het niet. Wij zullen in ieder geval in het vervolg opletten op de kleur van onze merels.

Rozen

14 februari.
Valentijns dag.
Mijn verjaardag.
Vrije dag.
Ik ga even weg, zei ie.
En kwam terug met een enorme vaas vol kleurige rozen.
Allerlei kleuren.
Die staan nu mooi te wezen in de kamer.




Een paar voorbeelden hierboven. Er zitten ook een paar hele donkerrode tussen, bijna zwart. Die zijn zo donker dat het fototoestel ervan in de war raakt. Onderbelicht is het commentaar...

Drietonig

Als het nog winter is, maar de lente begint er zachtjes aan te komen....
... dan beginnen vogeltjes weer te zingen.
Een van de vroegere is het koolmeesje.
Tweetonig liedje: tjie tuu, tjie tuu, tjie tuu.
Het koolmeesventje kan het lang volhouden en begint al in januari.
We noemen het zelf altijd 'het fietspompje', een piepend fietspompje wel te verstaan.
Op internet kom ik vaak de omschrijving 'zagen' tegen.
Tjie tuu, tjie tuu, tjie tuu.

En nou lees ik vorige week in de digitale nieuwsbrief van Nico de Haan -je weet wel, die vogelmeneer met baard- dat de koolmees tweetonig begint, maar na een tijdje over gaat op drietonige zang. Wonderlijk. Dat had ik nog nooit gehoord. Maar toen ik er afgelopen week op ging letten.....
Tjie tjie tuu, tjie tjie tuu.
Drietonig.
SoortenBank.nl : Koolmees - Parus major
Asjemenou.

Maandfoto januari 2011: Bekertjesmos

Kunst?
Artistiek?

Ik vind 'm gewoon mooi.
Bekertjesmos.

Tuinpost

Zomaar een paar reacties op stukjes in 't Groentje.




Een boom met een droevig gezichtje van Alida. Gemaakt in het Eeserbos.
De jaarlijkse sneeuwklokjes van Edwin. Waar de meeste mensen maar een enkel bosje in de tuin hebben, moet je eens op een landgoed gaan kijken! Dit is een heel klein plukje van een veld vol in Amelisweerd bij Utrecht. Zie ook
Amelisweerd | Elders | 't Groentje.
Vrolijk bloeiende amandelboom, eind januari, Mallorca van Rob.

Tijd voor een vogeltje

Een snelle beweging.
Twit twit.
Luchtakrobaat in mini-formaat.
Behendig bungelend.

Op uitnodiging.
Aan de zadenbar.

Raadplaatje: 13 februari 2011

't Is al weer een paar maanden geleden.
Tijd voor een raadplaatje.
Welke plant is dit?
TIP: de foto's zijn vandaag gemaakt in eigen tuin.

.

Heikie

Lezing van tuinclub Groei & Bloei. 8 februari, buiten donker en helder, tegen de vrieskou aan. Binnen een groep tuinliefhebbers die komt luisteren naar een bijzonder man: Heikie Hoeksma uit Harkema. Hij introduceert zich zelf als: weidevogelkenner, tuinkunstenaar, dichter en muzikant. In die volgorde. Als echte Fries, opgegroeid aan de rand van de weilanden, heeft Heikie zijn hart verpand aan dit landschap en zijn vogels en bloemen. Hij vertelde dat zijn eerste woorden als klein jongetje "ie ie" waren, nog voor hij "heit en mem" kon zeggen. Dat was de poging van kleine Heikie om de kreten van de buitelende kieviten na te doen.

In de lezing worden de dia's begeleid door een verhaal van Heikie, zittend bij de projector. Elke dia even scherpstellend met de hand. De mooiste foto's heeft hij 's morgens vroeg genomen, zacht strijklicht door de planten. De plantennamen en plantencombinaties vlogen door de lucht, afgewisseld met af en toe een eigen gedicht. Volop anekdotes, van de hak op de tak, regelmatig doorspekt met verhalen over zijn eigen roodborstje of zijn langdurige tandarts bezoek de voorgaande dag. Een bijzonder soort humor, een bijzonder man.


NB. een bezoekje aan Heiki's tuin in augustus is zeker aan te bevelen.
In 2011 van 3 tot 22 augustus.
Zie
Harkema | Elders | 't Groentje .

Paula d'r musjes

Reacties op weblog 't Groentje zijn altijd welkom.
In de mail van 6 februari zat deze, van Paula.
Geniet mee van haar musjes...

Hoi Tineke,
Over de tuinvogeltelling schreef je onderstaand stukje in ’t Groentje:
 
En de musjes, ja die verrekte musjes. Die komen bijna nooit aan de (west) kant van het huis waar ik zit te tellen. En nu, een uur later, aan de oostkant van het huis, en gekrakeel van jewelste van musjes bij de hangende voedertafel. Ik tel ze vrijwel nooit in de tuinvogeltelling, misschien moet ik volgende telling zorgen dat er ook een tuinvoedertafel aan de westkant van het huis staat of hangt. De musjes zijn niet zo van de voedersilo. Deze winter was er regelmatig 1 musje die wel op de silo zat, maar dat was een 'lonely' mus.
 
Toen ik de bijgevoegde foto’s maakte moest ik daar ineens aan denken J en kan het niet laten je even te plagen… en hoezo “zijn niet van de voedersilo” …..


Groet, Paula.

Bruin heidestaartje gesignaleerd

Ik heb wat nieuws gezien in de tuin en zoek op internet wat de naam kan zijn.
Ik twijfel tussen
bruin heidestaartje of rode heidelucifer of dove (melige) heidelucifer.

He, zegt Eddy, die zijn er toch niet midden in de winter.
Hij denkt dat ik het over libellen of waterjuffers heb.

De naam
klinkt misschien wel naar een libel, maar het is iets heel anders.
Namelijk een korstmos.
Dit exemplaar groeit
in onze picknick tafel.



De tafel is gemaakt van tamme kastanjehout in 1997. Dit is weliswaar tamelijk hard hout, maar na zoveel jaar begint de tafel her en der tekenen van vermolming en veroudering te vertonen ('s zomers voorzichtig je glas op plaatsen).
En van oud hout, daar houdt dit korstmosje van!

Ik ben nog niet helemaal zeker van de naam is niet helemaal zeker, maar plaatjes kijkend gok ik toch op het bruine heidestaartje, zie
Bruin heidestaartje.

Akoniet deel 3: blijvers

Ze zijn definitief goed aangeslagen: de winterakonieten in onze tuin.
Op 5 februari 2011 heb ik het eerste open bloempje gezien. Eind januari kwamen de nog gebogen 'nekjes' van de bloemstengels boven de grond uit, halverwege afgelopen week hadden de eerste bloemknoppen zich om hoog gebogen, en vandaag de eerste voorzichtig geopende bloem. Nu nog een zonnestraaltje en dan is het helemaal perfect.



De bloei is dit jaar een paar weken eerder dan in 2010. Zie
Akoniet deel 2: achtertuin | Tuin | 't Groentje.

Neuzen 2011

De vorst is ver weg.
De eerste bollen duwen hun groene neuzen langzaam aan boven de grond.
Door de aarde, door het verterende blad.
Herken je ze?



FOTO's: sneeuwklok, winterakoniet, boshyacinth en .. verrassing.

Op de laatste foto, gelige neuzen. Ik kan me niet herinneren wat er op die plek staat. In de buurt staan een paar narcisjes, maar ik dacht dat die wat meer blauwgroen gekleurd blad hadden... Krokussen zijn het zeker niet. Even wachten nog.

Hoe zet je wind op de foto?

Veel wind, enorme vlagen.
In de bomenrij achter in de tuin een continu laag loeiend geluid. Zo hard dat het de eerste vogelliedjes overstemt. Het is erg zacht buiten, graad of 10, wel grijs, maar droog. Ik sta een tijdje buiten in de tuin, genietend van de kracht van de wind, dan weer van links, dan weer van de andere kant. Soms een zachte aai, dan weer een stevige stoot die me aan het wankelen brengt. Ik vind harde wind altijd iets spannends hebben.

Zo niet onze poezen. Die willen nauwelijks naar buiten, lawaai, ze horen niet goed waar de geluiden vandaan komen, ze liggen liever binnen op de vloer(verwarming). Wachtend op betere tijden.

Fototoestel bij de hand, maar
hoe zet je wind op de foto, op een manier die iets van de kracht weergeeft? Tja. Ik hou het maar bij wuivend gras.




Deze foto's zijn een paar seconden na elkaar genomen. Middenin staat een stevige bos miscanthus sinensis, met een dik touw (zie je niet op de foto) op ongeveer een meter hoog bij elkaar gebonden. Meestal staat de bos stevig rechtop, maar met de stevige windvlagen buigt de bos mee. Aan de rechterkant kun je de takken van een rode kornoelje zien.

Antropomorfisme

Antropomorfisme is het toedichten van menselijke eigenschappen, gedrag of waardeoordelen aan dieren of planten (of goden). Letterlijk betekent het 'van menselijke gedaante' naar de Griekse woorden voor mens (antropos) en uiterlijke vorm (morphe).
Als ik rondkijk in eigen tuin zie ik duidelijke voorbeelden.



Zeg nou zelf, deze libelle heeft toch echt een glimlach op het gezicht.
Deze bloem heeft een gezicht:
Bloemengezichtje | Tuin | 't Groentje
En dit bloemengezicht is eerder 'muppet'-morf:
Muppet | Tuin | 't Groentje .

NB. Heb je 'antropomorfe' foto's in je tuin gemaakt, stuur ze me dan toe. Mailadres onder aan dit weblog.

Mysterie vd merel

Merel onder motorkap.
Tot 2 maal toe.
Bij de buren.
Vreemd.

Een paar weken terug.
Sporen in de sneeuw.
Naar de auto toe.
Niet er vandaan?

Stukje in krant.
Dagblad van het Noorden.
28 januari.
Kabelknagers.

Steenmarters!
Ik enthousiast.
Buurvrouw iets minder.
Een steenmarter in de tuin!

Beschermd.
Met geur verdrijven.
Zakje met hondenhaar.
Natuurlijke vijand
.

Miss Haversham

Gezaaid: scabiosa 'Miss Haversham'.
Zaden waarbij aangekondigd was dat de kiemkracht beperkt was.
Drie ervaren zaaiers kregen de zaden niet aan het kiemen....
Hmmm.
Een potje binnen in bijkeuken.
Een potje in (koude) serre.

De bloemen moeten worden: beige en oud roze. Vrijwel geen foto's te vinden op internet, alleen op website van Diana, waar ik de zaden van kreeg. Onderstaande grote foto is dus geen Miss Haversham, maar wel een scabiosa die we in 2010 in de tuin hadden. Ace of Spades.


Wie was Miss Haversham eigenlijk?. Even zoeken, en al snel het spoor gevonden. Naar Charles Dickens. Miss Haversham is een karakter in het boek 'Great Expectations'. Bedacht door Dickens.
Miss Havisham - Wikipedia, the free encyclopedia. Of toch niet? Did Charles Dickens Really Invent Miss Havisham | Bookstove.
Ik houd jullie op de hoogte.

Landschap

Fraaie zonnige dag.
Midden in de winter.
De zon gaat bijna onder, kleurt de stoppelvelden.
Warm geel.



In het water, de omgekeerde wereld.
Drenthe vanuit de bus.

.

IJS fossiel

Flink gevroren vannacht. De grond is hard en komt in bultjes omhoog. De afgevallen bladeren knisperen als ik er over heen loop. We hebben zure veengrond in de tuin en dat is een prima plek voor mos. In de winter is er weinig concurrentie en het mos ziet kans flink door te groeien. Tussen het mos verstoppen zich allerlei insecten en kleine beestjes. Ze spelen verstoppertje met de merels en lijsters. Heel vaak winnen de vogels. De mosjes liggen inmiddels overal over de tuinpaden verspreid. Omdat het het grootste deel van de dag weer heeft gevroren, kraken ook de mosjes van de vorst. Behalve de plekjes waar ze in de zon liggen. Daar vormen ze een zacht tapijtje. Zondagochtend weer een rondje vogelvoer-vullen gedaan. En toen op een vreemd 'fossiel' gestuit.


Vaalwit, langwerpig. Ik zie ijskristallen, maar van dichtbij ook witte draden. Het is een
kattedrol! Stijfbevroren. Waarschijnlijk een paar weken geleden in de sneeuw begraven. Niet zo diep dat ie ook onder de grond lag. Nu de sneeuw weg is valt de drol erg op tegen de donkere achtergrond van aarde. De witte draden zijn schimmels die druk bezig zijn met het afbreken van de drol.

Bovenrijns

Kleine paradijstuin, Paradiesgärtlein. Geschilderd omstreeks 1410, 600 jaar oud dus. Het kleine paneeltje van 26 x 33 centimeter, hangt in het Städel Museum in Frankfurt am Main. De naam van de schilder is niet bekend gebleven, staat benoemd als 'anonieme bovenrijnse kunstenaar'. De schilder heeft Maria, lezend in een boek, afgebeeld. Opvallend is dat Maria niet midden in beeld staat, maar een beetje naar linksboven. Samen met de andere figuren bevindt Maria zich in een omsloten tuin, met allerlei planten en vogels.




DETAIL: sleutelbloem, pioenroos, bosaardbei.

Langs de muren zijn allerlei populaire planten afgebeeld met symbolische betekenis of in gebruik als geneeskrachtige planten. Roos, salie, prikneus, judaspenning, muurbloem, iris, heemst (rood, wit). Rechts een witte lelie, de enige soort die niet inheems is in west-europa (symbool van Maria's maagdelijkheid).

Aan de voeten van de figuren kleinere plantjes: viooltje, sleutelbloem, lenteklokje, bosaardbei, madelief, margriet, lelietje van dalen. Langs de bron nog: weegbree, ereprijs en paarse dovenetel.

De schilder was ook een vogelkenner en schilderde de meest kleurige vogels: ijsvogel, hop, wielewaal, putter, roodborstje, koolmees, klapekster en goudvink.

Buxusschaap

Het bureaublad van mijn laptop thuis staat altijd vol met linkjes en foto's die ik nog eens kan gebruiken voor een tuinlogje. Nu is dan eindelijk het buxusschaap aan de beurt. Sinds 29 augustus 2010 staan onderstaande twee foto's al te wachten. Ze zijn gemaakt in Frankrijk, in de grote tuin bij een chateau waar we overnachtten.
De eerste foto is van een nog
bloot schaap. Van ijzeren staven, aan elkaar gelast. Een kop van hout. De tweede foto laat een meer aangekleed schaap zien, alleen de nek moet nog een beetje dichtgroeien.
Het zag er prachtig uit: lange oprijlaan naar het kasteel, brede grasbanen aan weerszijden. En op dat gras af en toe een buxusschaap. Sommige in graasstand, anderen starend in de verte, zoals Ursula het schaap in een verhaal van Anton Koolhaas.

Knutsel-ideetje (voor Rob?).

Bodemloos

Aan het begin van de winter doe ik altijd een vogelvoer-bestelling. Vetblokken en zaden enzo. Zie Vogelvoer | Beestjes | 't Groentje . Dit jaar had ik er ook een hangende waterschaal bijgekocht. Leuk. Hangt aan de pergola.
En vanmorgen lag opeens de bodem er onder.
Het water was bevroren (-7 graden vannacht).
De bodem was er uit geduwd.


Gelukkig had ik de doos nog bewaard (*). Ik was van plan om de kapotte waterschaal terug te sturen naar de fabrikant. Totdat ik op de doos las: NIET VORSTBESTENDIG. Tja, daar is geen eer meer aan te behalen. Het is wel verbazingwekkend dat de schaal de vorige vorstperiode overleefde.

(*) Nou ja, de doos is eigenlijk geclaimd door Poes Sprot. De doos staat op de vloerverwarming onder het raam, lekkere lage instap voor onze stevige kater. Al sinds november slaapt Sprot vrijwel de hele dag in dit doosje. Hij puilt over de rand.

Tuinboeken

En als het dan donker is...
...dan lees je toch gewoon een boek.
Een tuinboek, wel te verstaan.


Op de foto een stukje van 1 plank in een kast vol tuinboeken.
O ja, en de kast er naast staat ook nog vol.

Het blauw van de gaai

Als kind ging ik vaak wandelen met de hele familie.
In mijn herinnering gingen we elke week naar '
De Kaapse Bossen': een natuurgebied bij Doorn, onderdeel van Nationaal Park de Utrechtse Heuvelrug.
Tijdens de wandeling was ik steeds op zoek naar 'iets' om mee te nemen.
Een mooi eikeldopje, een glanzende steen, een denneappel.
Een keer vond ik een hele mooie trofee:
een prachtig
blauw-zwart gestreept vogelveertje.
Heel klein, maar sprankelend van kleur.
Ik stelde me daar een prachtige, helemaal blauwe vogel bij voor.
Het veertje heb ik jarenlang bewaard in een doosje.
Als een kostbare kleine schat.

Pas jaren later zag ik foto's van de (vlaamse) gaai en ontdekte dat de eigenaar van mijn veertje helemaal geen helemaal blauwe vogel was geweest. Eigenlijk maar een heel klein beetje blauw. Maar dat maakte de vondst voor mij nog bijzonderder. Een vogel die maar een of twee mooie blauwe veertjes heeft, en juist dat veertje had ik gevonden!

Foto: de gaai op de foto heb ik in februari 2010 bij ons in de tuin gefotografeerd.

Bloem voor Marijke

.

Taal van de Tuin

Deze week ben ik naar een lezing geweest van de Vrienden van de Hortus (Haren). Taal van het Landschap was de titel van de lezing. De spreker was prof. dr. ir. Theo Spek, hoogleraar landschapsgeschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen (RUG). In de lezing ging Theo in op de -waarschijnlijke of mogelijke- herkomst van veldnamen, plaatsnamen of waternamen. Deze namen werden vroeger gebruikt om aan anderen uit te leggen waar een bepaalde plek was; in de tijd dat er nog geen straatnamen waren op het platteland, middeleeuwen of nog eerder. In de lezing gebruikte hij vooral voorbeelden op het noordelijke deel van de Hondsrug, in Drenthe tot aan Groningen.
  • Haren : een haar is een hoogte (in dit geval de Hondsrug); de uitgang -en betekent: 'bij de". Dus Haren = bij de haar = nederzetting op de zandrug;
  • Groningen: gruon of gron = weelderig begroeid; de uitgang -en betekent: 'bij de". Dus Groningen = plaats bij de weelderige begroeiing; hier was vroeger blijkbaar veel bos.
  • Emmen : komt van emni = vlakte; de uitgang -n is weer een bepaling van plaats; logisch dus Emmen = nederzetting op een hoogvlakte.
  • Hunze, riviertje in Drenthe: heette vroeger hunisa; komt van het woord hun dat bruin of geelbruin betekent. Letterlijk is de hunze = bruine rivier.
  • Laren: een laar is een gebied met vochtige grond; Laren = bij het laar. Plaatsen met laar of laren in hun naam zullen vrijwel altijd in de buurt van water of (voorheen) moeras liggen.

Dat kan ook in de tuin: een gedeelte van de tuin noemen iets waar het op lijkt: toponiemen.



Foto's: de horst, op de bovenste foto achter het muurtje, op de onderste foto voor het muurtje. Poes staat boven 'de afgrond' van 30-40 cm.

Een stukje tuin ingeklemd tussen twee paadjes heet dan 't
Hem.
Het drogere grasveldje of open plek omzoomd door bomen is 't
Loo.
De gebogen aarden wal aan het eind van de tuin heet nu de
Heurn (of hoorn).
De natte hoek in de tuin is 't
Laar.
Het verhoogde bed tegen de stapelmuur aan:
de Horst.
Het deel met de twee pruimenbomen en een appelboom heet al jaren '
het bos'.
NB. Collega Sybren heeft een stuk is zijn ruime tuin om een oude boerderij dat hij '
de Savanne' noemt. Grasland.

Tuinvogeltelling 2011

Ja hooor, daar is ie weer...
Het tuinvogeltelweekend.
Tuinvogeltelling | Home
Het weekend van 22 en 23 januari 2011.
Droog, bewolkt, een gaard of 10.
Om half 10 's morgens zit ik op mijn vaste stekje:
in de erker van de eetkamer, op de poef.
Schrijfblok, pen en verrekijker in aanslag.

Ik heb van deze plek maar zicht op een klein stukje van de tuin, vlakbij het huis.
Met voedersilo vol zaad en vetblokken in huisje Moldau zijn er altijd volop kleine vogeltjes.
De grotere vogels wagen zich niet zo dicht bij huis, maar die zijn ook makkelijker van grote afstand en uit een ooghoek te herkennen.


De vast gastjes kwamen langs (zaterdagtelling 9.30-10.00 uur)
1: staartmees x 7
2: koolmees x 3
3: merel, pimpelmees, ekster, roek, groenling, elk 2
4: vink, keep, roodborst, gaai, houtduif, elk 1
Totaal 12 soorten
De staartmeesjes waren van Eddy, die in de woonkamer zat. Vanuit de woonkamer riep hij dat ie
3, 4, nee 5, wacht 6, toch totaal 7 staartmeesjes op de vetblokken zag hangen.

En de musjes, ja die verrekte musjes.
Die komen bijna nooit aan de (west) kant van het huis waar ik zit te tellen. En nu, een uur later, aan de oostkant van het huis, en gekrakeel van jewelste van musjes bij de hangende voedertafel. Ik tel ze vrijwel nooit in de tuinvogeltelling, misschien moet ik volgende telling zorgen dat er ook een tuinvoedertafel aan de westkant van het huis staat of hangt. De musjes zijn niet zo van de voedersilo. Deze winter was er regelmatig 1 musje die wel op de silo zat, maar dat was een 'lonely' mus.

NB. Zondagochtend nog een keer geteld: toen ook 12 soorten, een paar nieuwe.
1. merel en groenlink, elk 4
2. vink, koolmees , elk 3
3. pimpelmees, ekster, mus(!), elk 2
4. keep, roodborst, roek, lijster, goudvink, elk 1
De heggemus hipte wel regelmatig rond, maar niet tijdens de twee tellingen ...

Spoorbloem

Sinds kort ben ik lid van een (vlaams) sociaal netwerk: een soort facebook, maar dan over tuinen. Daar kon ik aangeven welke planten er in onze tuin staan.
En nu krijg ik wekelijks een 'persoonlijke mail' met de planten waar ik deze week iets mee kan doen. Boven aan deze mail staat steeds de Centranthus ruber als eerste plant.
Met als actie "
delen van 8 januari tot 31 december". Op zich intrigerend: wat is zo bijzonder aan de eerste week januari? Dat lijkt de enige week te zijn waarin je ze niet kan delen.

Vroeger werd
Centranthus Ruber rode valeriaan genoemd. Tegenwoordig is de Nederlandse naam rode spoorbloem. En er is een witte versie: de witte spoorbloem. Centranthus Ruber 'Albus'.
De plant kende ik van plaatjes en van (wandel) vakanties in zuid-europese landen. Zie
Cinque Terre - Wilde Bloemen | Elders | 't Groentje. Twee jaar geleden heb ik een mix (rood + wit) gezaaid, uitgeplant op een warme plaats in de voortuin: op het zuiden, tegen een muur, in grindpad).
In de zomer van 2010 bloeiden de planten uitbundig, vooral witte, een enkele rode. Bij het lezen van de omschrijving 'met
gespoorde witte bloemen' begrijp ik opeens de naam spoorbloem.... De vorm van de bloemen! Dat wil ik zelf zien. De planten in de tuin zijn in winterrust, maar gelukkig hebben we foto's.


Ik verbaas me er weer over dat die sporen me niet eerder opgevallen zijn. Vooral bij het laatste bloempje in de herfst (tikkie onscherp) vallen de sporen op. Centranthus kan zich behoorlijk uitzaaien, schijnt het. En inderdaad: het lijkt erop dat er veel zaailingen in het grindpad staan. Als deze de winter overleven kan ik heel wat spoorbloempjes oppotten!

Mosjes

De bomen zijn nog kaal. De meeste vaste planten nog onder de grond. De tuin, maar ook het bos is bruin, geel, oranje. Nog geen lentegroen. Maar als je goed kijkt zie je wel groen. Het donkere groen van dennen. Maar kijk eens lager. Op de grond. Als de omstandigheden goed zijn zie je heleboel verschillende mossen, in verschillende tinten groen.
Kleine kussentjes
muisjesmos van 1 cm op een steen, tot grote bulten sterrenmos tussen de bladeren van bijna 1 meter. Of bekermos.


.

Peelo, Potklei, Pingo

Ik had vandaag de hele dag in de tuin rond kunnen rennen.
Hier even kijken, daar wat snoeien.
Het weer was prachtig, volop zon, weinig wind , 12 graden!

Maar vandaag geen tuin, voor mij. We gingen op excursie. Een ijstijdenexcursie. Met de bus met 15 collega's en aanhang. Begeleid door Femke en Jaap. Jaap is fysisch geograaf, heeft de route bedacht en vertelde ons van alles over de ijstijd. Niet eentje, maar drie ijstijden. De excursie bracht ons op verschillende plekken in Noord Drenthe.




Peelo is de naam van het zand dat we zagen in een 'ontsluiting', een plek in een geitenweitje waar in een verticale wand van zand de laatste drie (!) ijstijden terug konden zien. De onderste laag, wel een stukje graven daarvoor, is 450.000 jaar geleden gevormd.
Potklei is de naam van de klei die in het kleibos in Roden vlak onder het grondoppervlak is. Met een grondboor was het meteen raak. De potklei is ca. 400.000 jr geleden afgezet.
Tot slot
Pingo: een berg van ijs, althans in de laatste ijstijd. En nu is het een rond meer, de restanten van de pingo, een zogenaamde pingoruine. Veel van de pingoruines, in het noorden van Nederland waren kleiner, 100-150 meter in doorsnee. Deze zijn inmiddels 'verveend' en vind je haast niet terug. Deze pingo ruine, het Esmeer net ten westen van Assen is een van de grootsten van Nederland, 600 meter doorsnee, 13 meter diep. En daarom nog intact als meertje, hoewel het heel langzaam dichtgroeit.

Tja, ik
had ook in de tuin kunnen werken vandaag.
Maar dit was ook een prima tijdsbesteding.

Tuin Tv

Vrijdagavond is de gebruikelijk tuinprogramma-avond op BBC 2.
Een deel van het jaar wordt de zendtijd gevuld met Gardeners World.
Maar die heeft een winterstop (en een zomerstop).
En als je even niet oplet kan in zo'n stopperiode weer een korte tuinserie begonnen zijn.
Afgelopen vrijdag keek ik naar deel 2 van een serie met Carol Klein.
A year in a cottage garden.

Maar ik had deel 1 gemist.
Op zoek naar de engelse versie van 'uitzending' gemist bleek dat je gemiste uitzendingen alleen via I-player kunt downloaden/bekijken als je in engeland woont.
Jammer, maar helaas? Nee dus.
Eddy ging op zoek en vond voor mij de volgende website:
Moving-Gardens » shows, series & books for gardeners & nature lovers.


Met allerlei tuinprogramma's, nieuwe en oude, uit Engeland, maar ook uit Australie! En ook het door mij gemiste programma.

Wel even gedoe de eerste keer. De bestanden staan op de site in .rar formaat.

Zie Stukje van wikipedia:
RAR is een datacompressie-algoritme, bekend van WinRAR. Het woord RAR is afkomstig van de makers van de software: Rarlab uit Duitsland. Naast WinRAR dat voor het Microsoft Windows platform is bedoeld bestaan er ook programma's die RAR-bestanden kunnen uitpakken voor Linux, FreeBSD, MS-DOS en Mac OS X.
Het bestandsformaat is bedacht door
Eugene Roshal. Zijn belangrijkste product is WinRAR, dat als shareware beschikbaar is. De commandline-tool is als freeware beschikbaar voor Windows. Pocket RAR voor de Pocket PC platform, is freeware. De jongste telgen aan de RAR-boom zijn WinRAR voor het U3 systeem en WinRAR unplugged. Sedert versie 3.90 zijn zowel 32-bit als 64-bit versies beschikbaar voor het Windows en Linux platform. Vanaf versie 4.00 wordt RAR voor MS-DOS en PocketRAR niet verder meer ontwikkeld. Ook is voor WinRAR de minimumversie vereist Windows 2000.

Je moet dus eerst een decompressie programma downloaden, is gratis. Kijk bv. op WinRAR download and support. WinRAR is a powerful Windows tool to compress and decompress zip, rar a… of zoek met een internetbrowser: download WinRar.

Als dit eenmaal gelukt is: kijken maar!


Insecten-appartementen-complex

In de zorgboerderij bij ons in het dorp worden diverse cursussen gegeven.
Binnenkort een cursus natuurlijk tuinieren.
En een tweetal vrijwilligers maakt insectenhotels.
Of misschien beter: een appartementen complex voor insecten.
Zie deze foto van kerst 2010.
Niet meer voor deze winter 2010-2011, alle beestjes zijn al ergens aan het overwinteren.
Maar het komende seizoen kunnen verschillende beestjes hun intrek nemen.


Ik kreeg de foto toegestuurd door Geert Naber, sinds kort algemeen manager van de Mikkelhorst.
Het lijkt me wel heel leuk om zo'n huisje te maken.

Zie
Mikkelhorst | Elders | 't Groentje.

H.S. te O.

Regelmatig krijg ik vragen over tuinzaken. Dan probeer ik dan zo goed mogelijk antwoord op te geven (wat ik zelf doe, eigen ervaringen) of door te verwijzen. Is voor mij altijd een mooi 'excuus' om weer lekker rond te snuffelen op internet.

Zo ook een paar vragen van nieuwe lezer H.S. te O.
Hij vroeg:
Wanneer moet ik mijn rozen snoeien ?
Al 30 jaar heb ik aan de zon kant een hele grote druivenplant, die voor drie jaar geleden
het heel goed gedaan heeft. De laatste jaren is er schimmel op de bladeren.
Ik heb van alles erop gespoten o.a. zwavel, maar niets helpt. Is het ouderdom?
Kan ik een Hortensia snoeien?


Rozen: ik snoei in april.

Druif: afgevallen druivenblad verwijderen. En wat ik zelf ook doe (toevallig afgelopen weekend, toen ik de druif snoeide) is voorzichtig de losse 'repen' schors van de dikke stammen/takken aftrekken. Daar kan de schimmel overwinteren. Als je er bij kunt: tijdens de groei echt aangetaste bladeren verwijderen. Dat is natuurlijk lastig als het een hele grote plant is geworden die tegen het huis opgroeit. Verder is het handig als er frisse lucht langs/door de druif kan waaien. Zodat de bladeren niet te lang vochtig blijven. Tja en ouderdom: volgens mij kunnen druiven nog veel ouder worden.


FOTO: links schapekophortensia, rechts boerenhortensia

Hortensia snoeien: kan zeker gesnoeid worden. Het beste tijdstip hangt af van de soort: de soorten die bloeien op eenjarig hout in mrt/april: bv schapekophortensia. Als je soorten die al voor de winter knoppen maken snoeit, dan heb je dat jaar mogelijk geen bloemen. Beste is dan een deel van de oude takken tot aan de grond wegsnoeien, en volgend jaar een andere deel. Zo verjong je de struik in een paar jaar. Ik snoei zelf na de laatste vorst alle dode takken weg en de andere takken een klein beetje terug: de oude bloem van vorig jaar eraf en soms een stukje tak tot net boven een dik knoppenpaar eraf.

Doorgeefplant

Soms krijg je van iemand een stek of deel van een plant.
Een plant die je al jaren in je tuin hebt staan, en waar je iemand anders blij mee maakt.
En het is mooi te zien dat jouw plant ook in de tuin van de ander aanslaat.
Groeit en bloeit.
En als dan je eigen exemplaar het loodje legt....dan is het mooi als je de oorspronkelijke ontvanger van je plant om een stukje terug kunt vragen..
Kringloop rond.




Dat is het geval met een vroege herfstaster bij ons in de tuin. Toen we 19 jaar geleden in ons huidige huis kwamen wonen, stond er een pol herfstasters in de achtertuin. Mooie volle pol. Dat bleek een stukje te zijn van een aster die de vorige bewoonster van ons huis van onze toenmalige buurman, Ome Job, had gekregen. Ome Job was 93 toe hij heen ging, en wij konden zijn huis (andere helft van de dubbele woning) overnemen. Met een tuin erbij. De grote pol asters in onze achtertuin, deelden we, en een stuk van de plant staat inmiddels in de voortuin. Vlak achter de ligusterheg.
Op een nieuwjaarsborrel bij onze schuin-over-buren, sprak onze overbuurman mij aan. Hij keek vanuit zijn huis (linksboven op foto1) uit op onze voortuin waar in september zo'n prachtige bos asters stond te bloeien. Hij vroeg of hij een stukje
terug mocht hebben. Ruim 20 jaar geleden had hij een stukje aan Ome Job gegeven en de aster was inmiddels uit zijn tuin verdwenen.

Uiteraard.
Dus op mijn to-do-lijstje van april staat nu: stukje herfstaster afsteken voor overbuurman B.!


Bestelling 2011

Tussen kerst en nieuwjaar.
Vaste prik.
Rondsnuffelen in de nieuwe zadenlijst van Diana.
Zie:
Home - Diana's mooie moestuin

Bestelling dit jaar:

1. Heuchera Mix  
2. Erigeron glaucus Elstead Pink  
3. Papaver somniferum Album   
4. Polygonum orientale  
5. Prunella grandiflora Gruss aus Isernhagen  
6. Scutellaria altissima  
7. Valeriana officinalis   
8. Foeniculum vulgare Giant Bronze  
9. Boomspinazie   (Chenopodium giganteum)
10. Tomaat Garden Pearl  
11."Tomaat" Granny Smit     
en
12. Scabiosa Miss Haversham  


Uitgezocht op bijenlokvermogen of mooie naam of gekke beschrijving of gewoon leuk plaatje. De polygonum orientale koop ik voor de tweede keer. Een late lange bloeier, september-oktober en een mooie beestjeslokker.
Zie
Persicariabeestjes (4) | Beestjes | 't Groentje


Een leuke eenjarige, die zich helaas niet uitgezaaid had bij ons. Ik had wel wat zaad verzameld, maar dat is ofwel zoekgeraakt, ofwel niet uitgekomen.

Bloem

Gedicht

Roze rood.
Roze wit.
Roze paars.
Bloem, bloem, bloem.
Gezoem.
Rond het roze.

.

Barbarakruid

Toeval of niet?

Een paar weken terug, in de kerstvakantie, was ik wat aan het surfen op internet en bleef toen hangen bij een stukje over Barbarakruid. Ik maakte in mijn gedachten een
knoop-in-mijn-zakdoek om in 2011 op zoek te gaan naar dit plantje.
Bij een bestelling van zaden (Zie Diana
Bestelling 2011 | Digi-letters | 't Groentje) kreeg ik een 'gratis' zakje bijgevoegd: Barbarea vulgaris, oftewel barbarakruid!

Toeval of niet?

Toen ik foto's van de bloeiende plant bekeek op internet, dacht ik meteen: dat is koolzaad. Gele bloemen op lange stengels boven een bladrozet. En het is inderdaad familie van koolzaad. Het barbarakruid is een tweejarige plant, met een wintergroene rozet. Lijkt erg op de kleine veldkers en pinksterbloem rozetten, maar dan groter.


Figuur: uit
Flora von Deutschland Österreich und der Schweiz (1885)

De buitenste bladeren kunnen steeds geplukt worden. Zeer vitaminerijk (vit C) en lekker in de sla. Zelfs in de winter kun je er van plukken (dan wel een paar dennetakken er over leggen zodat je in sneeuwperioden makkelijk bij de blaadjes kunt). Naar verluidt was dit een vroeger tijden een probaat middel tegen scheurbuik in de winterperiode.
Advies bij plukken: steeds alleen de buitenste blaadjes plukken en opletten om de binnenste groeikern niet te beschadigen. Als de plant in het 2e jaar doorschiet zijn de blaadjes niet lekker meer, ze worden bitter.

Barbarakruid-weetjes
- genoemd naar
Barbara van Nicomedië - Wikipedia
- wintergroene rozetten
- kruisbloemige, 2 jarig
- in 2e jaar: gele bloemen op diverse stengels, 30-60 cm hoog
- op niet te droge grond, halfschaduw
- inheems in grote delen van de wereld, van Turkije tot China, in Australie, Noord- Amerika, Zuid Afrika.
- synoniemen: winterkers, landkers, steenkers, moerasraket
- ENG: yellow rocket, garden yellow rocket, winter cress, dry land cress

Hortensia

Winter.
Maar ondertussen gebeurt er van alles.
Knoppen zwellen.
Voorbereiding voor de lente.



Deze foto's zijn gemaakt op 31 december 2010, net een beetje dooi, maar nog volop sneeuw in de tuin. Laagstaand winterzonnetje licht de hortensia aan. De knoppen glimmen paarsrood. De schijnbloemen van afgelopen zijn fijn als papier. En sommigen bestaan alleen nog uit een kantwerkje van nerfjes.

Natuurfotografie

In de vrij week tussen kerst en nieuwjaar een paar tijdschriftjes Grasduinen uit de bieb geleend. Veel over plant en dier, maar ook over het fotograferen ervan.
Als je even de tijd neemt:

In bijna elk nummer staat de verwijzing naar een mooie website.
Kijk bijvoorbeeld eens bij Misja Smits.
misja_smits's Photo Galleries at pbase.com

en als je toch bezig bent: http://www.nature-inspirations.com/Gallery
.

Ook mooie plaatjes bij Tim Oord:
www.timoord.nl . Mooi dat ie er bij zet wat het is (welk plantje of insect. En naast macrofoto's ook zeer fraaie landschappen.

Vooruit, nog eentje dan:
Edwin Kats - Photography Images With Passion


En voor je het weet is er weer een uur voorbij met het bekijken van prachtige foto's!
Met af en toe een diepe zucht. Zoooo moooooi
....