2012

Wie op de pindakaas?

Voor de vogels hangt er aan de verre schuur een pindakaaspothouder met bijpassende vulling. Veel meesjes en een paar kauwtjes (grote happen snel klaar) doen zich er aan te goed. Bij het verwisselen van de pot zag ik gister de sporen van een andere bezoeker: een muis! Hoe dit daar komt? Niet dat die anderhalve meter hoog kan springen, denk ik. De kleinbladige klimop tegen de schuur is een perfecte wenteltrap voor zo'n beestje. Kan bovenin zo overstappen op de pindakaaspot. Zit ie nog droog ook...
pinda29dec2pinda29dec3
pinda29dec4pinda29dec1.

Maandfoto december 2012: Divaricatus

Eind december, bijna eind van het jaar. Laag winterzonnetje schijnt mooi door de pluimen van siergrassen en ander pluis. Op de foto de wintergedaante van aster divaricatus, een relatief kleine witbloeiende aster. Staat stevig rechtop, breidt zich gestaag uit. Om de paar jaar haal ik er wat stukken af. Liefhebbers kunnen in april een stukje komen halen. Doet het goed in halfschaduw.
aster29dec3
aster29dec4klaster29dec1kl.

Kerstwesp

Dat verwacht je niet, een lrondvliegende wesp met kerst.
Normaliter overwintert een koningin in een scheur, vermolmd hot, onder de schors van een boom. Of in een spouwmuur of onder een dak. De koningin kan rustig in de winter bevriezen en wordt pas weer wakker uit haar winterslaap als de temperatuur in het voorjaar een bepaalde temperatuur bereikt. De eerste koninginnen zie je meestal in april rondvliegen op zoek naar een nestelplek.
kerstwespmutskl
De wesp die ik ontmoette zat in de logeerkamer bij mijn ouders. De ontmoeting vond plaats om 2:49 uur in de zeer vroege ochtend van tweede kerstdag. De wesp wandelde rond onder het dekbed, en toen ik haar half in mijn slaap (uitgebreid kerstdiner gehad) opzij veegde: AU!
Verbazingwekkend hoe snel je van diepe slaap recht overeind in je bed kunt staan. Licht aan, bril op, pijnlijke duim, maar (nog) niets aan te zien. Heel voorzichtig dekbed optillen, en dan wandelt daar opeens een enorme wesp. Koninginnen zijn flink uit de kluiten gewassen. Ook zij was niet erg blij met de nachtelijke ontmoeting en begon geagiteerd door de kamer te vliegen. Op de muur, zoem, bovenop de platte lamp. Zoemmmm. Eddy was inmiddels ook wakker, en met een handdoek ving hij de kerstwesp. Raam open, handdoek uitschudden, snel raam weer dicht. De wekker gaf inmiddels 2:52 aan. Het duurde wel even voor ik weer in slaap viel, adrenaline van de schrik, opeens leek het overal te kriebelen, duim was enorm pijnlijk en werd (voor mijn gevoel) steeds groter en dikker. Buigen lukte bijna niet. De ochtend van tweede kerstdag was de directe pijn weg, duim wel rood en dik. En onhandig, goed dingen vastpakken, fijne motoriek, lukt niet zo met dikke duim Happy . Een paar dagen later zie je alleen nog een rode stip, waar de steek zat.

Tuinvoornemens 2012

Voordat ik in 2005 met dit digitale tuindagboek/tuinweblog begon, schreef ik al jaren mijn tuinbelevenissen op. In een hele serie boekjes-met-harde-kaft. Die heb ik nog steeds, maar het tempo van vullen van de boekjes ligt een stuk lager. Midden in de zomer komt het er niet zo van. Ik schrijf er wel in op (met tekeningetjes soms) waar ik verschillende planten of stekjes of bollen in de tuin heb geplant. Om er een jaar of half jaar later nog eens naar te gaan kijken. Begin 2012 heb ik er ook een lijst van tuinvoornemens in gezet. En nu, eind 2012 eens kijken wat daarvan terecht gekomen is. Verrassend veel, vind ik.
moestuinxxxhoutwalxxxstreep
bijenkastxxxstoelpootxxx

  1. Eddy's moestuin met op verzoek van Eddy: zonnebloemen, suikermais en aardbeien. --> tussen (herfstframbozen en buxuskruidentuintje begin mei moestuintje aangelegd. Aardbeien waren al in bloei bij verplanten, tikkie laat, zal beter zijn in 2013, suikermais prima, zie Suikermais | Tuin | 't Groentje, en zonnebloemen: wel gezaaid, maar ze hebben de slakken niet overleefd.
  2. Bruggetje over de vijver laten vervangen, te glad geworden. --> Gedaan, zie Nieuwe brug | Vijver | 't Groentje.
  3. Els op verhoogde wal in achtertuin omzagen, neemt te veel licht weg van appelboom. --> onderdeel geworden van houtwalpalen, zie oranje streep op foto.
  4. Op plek van uitelkaarvallende composthoop, takkenril. --> twee takkenrillen aangelegd en inmiddels flink vol met takken, zie ook nr.3
  5. Alle tuinminuten dit jaar in agenda schrijven, met nadruk op veel-tijd-kostende klussen. Op basis daarvan kijken hoe tuin onderhoudsarme kan. --> eerste deel van jaar goed gelukt, daarna minder. Komt ooit nog apart tuinlogje van.
  6. Miscanthus sinensis inperken, vooral voortuin. --> enorme pol miscanthus sinensis malepartus, met behulp van buurman plus bijl gevierendeeld, Sophie nam overblijvende delen mee. Zie De bijl erin | Tuin | 't Groentje.
  7. Grindpad onderhoud. --> Deel van oprit afgegraven en van nieuw grind laten voorzien.
  8. Extra bijenhotels bouwen of misschien wel een bijenkast huren. Schijnt te kunnen. --> vanaf juni een bijenkast in de tuin, en vanaf augustus een tweede. Regelmatig bezoek van Doeke de imker.
  9. Nieuwe tuinstoelen voor op het terras, in plaats van de rieten stoeltjes die uit elkaar vallen. --> tuinstoelen gekocht (bij ikea), geen foto, behalve foto van de stoelpoot, met eromheen wandelende slakken. Die kleur dus. Twee van de rieten stoeltjes staan ook nog op het terras, als poezenkrabpaal, andere twee staan dwars als 'hekje' op de paadjes naar plek waar bijenkast staat. Zodat tuinwandelaars een beetje afstand houden van de bijen.
  10. Iets doen voor Vrienden van de Hortus of de Mikkelhorst? Meer vrije dagen opnemen. --> Wel meer vrije dagen opgenomen, bijna elke vrijdag, echter deels in verband met studie. Dus (nog) geen extra groenactiviteiten op me genomen.

Nu nadenken over 2013….

Welk Witje?

Al surfend kun je van alles tegen komen. En kan iemand al dan niet toevallig op mijn weblog uitkomen. Van Tonia kreeg ik deze week een reactie op een stukje uit 2007! Daar schreef ik een stukje over een nectarbar voor vlinders, Nectarbar | Beestjes | 't Groentje. Tonia gaf aan dat de vlinder op de foto geen koolwitje is, maar een geaderd witje. Ze heeft gelijk, ik heb een bijschrift aan het logje toegevoegd. Ik denk dat het het klein geaderd witje is: zie Tandem van witjes | Beestjes | 't Groentje. Nog even verder doorzoeken leverde nog een verkeerd benoemd witje op, van 6 mei 2006! Een stukje met de titel "klein koolwitje", maar ook zijn het hier geaderde witjes: Klein Koolwitje | Beestjes | 't Groentje.

En wil je weten hoe echt een koolwitje eruit ziet:
Maandfoto september 2011: wit met wit | Maandfoto | 't Groentje, effen wit van onder.

groot geaderd witje 2008
Foto: zou dit dan een groot geaderd witje zijn?

Tonia schreef in haar mail dat ze ooit gelezen had dat witjes hun kleur krijgen doordat ze in hun vleugels hun afvalstoffen opslaan. Een soort vogelpoep-wit. Zou het?
Eigenlijk vlinderpoep-wit.

IJshockey stick?

Laagje ijzel op dag van de serre.
Begint langzaam te glijden.
Bijna de hele dag is de temperatuur nauwelijks boven nul.
Pas tegen het donker worden gaat het harder dooien en breken de hockeysticks af.
serre22dec1serre22dec2a
serre22dec3gr.

Morning Glory

Kerstvakantie. Tijd van het tuinlezen of tuin-surfen. Via het Boek: De ontdekking van de tuin | Letters | 't Groentje las ik over de eigenaren van de kwekerij 'Morning Glory'. Mooie aanleiding om ook op hun website te kijken. Veel eenjarigen en niet winterharde vaste planten. In allerlei kleuren. In deze grijzige dagen fleurt zoveel kleur me helemaal op.
2BloemspectrumBloemspectrumSpectrum%201d7BloemspectrumreepBloemspectrumreep5Spectrumab

De fotoreepjes komen van hun website,
Kwekerij Morning Glory gespecialiceerd in kweken van zomerbloeiers. Een prettig ogende website. En als je eenmaal door de plantenlijst begint te digi-bladeren….. Kijk bijvoorbeeld eens bij de vele verschillende pelargoniums. Voor plantenliefhebbers in de buurt van Amsterdam: in het seizoen kun je behalve de plantjes kopen ook nog eens meedoen met workshops hanging baskets. Ik houd het bij de mooie plaatjes.

Teunis met ijzel

We hebben elk jaar flink wat twee jarige teunisbloemen in de tuin. Bloeien lang, geuren heerlijk. En de uitgebloeide stengel is in de winter niet alleen een zadenbron voor vogeltjes, een overwinterplek voor lieveheersbeestjes, maar ook erg decoratief. Met een laagje sneeuw, of rijp, of ijzel!

teunisbloemijzel.

Bijenkunde

Vandaag kwam Doeke, de imker, even langs. Kijken hoe het er bij staat met de twee bijenkasten die bij ons in de tuin staat. Het had geijzeld de nacht ervoor, taken van omliggende struiken hingen zwaar van de sneeuw/ijzel-laag over tuinpad en boven bijenkasten. Voorzichtig het ijs er af geschud om de takken niet te beschadigen. Temperatuur rond het vriespunt, maar toch net een beetje dooi, de hele dag door gleden hompen sneeuw/ijs van dak en tak af.
Rond kerst is de beste tijd om -indien nodig- aan bestrijding van de Varroamijt te doen.
marco honingbij14mei08_30 kl
Foto: honingbij van Marco van mei 2008

We haalden het deksel van de bijenkast af, en voorzichtig lichtte ik het vel transparante folie op dat boven op de raten ligt; alleen het hoekje waar we de bijen dicht op een kluitje zagen. Omdat het nu zo koud is, zitten alle bijen dicht bij elkaar in de zogenaamde 'wintertros'. Er was een duidelijk verschil te zien in grootte van de kluit bijen, in de ene kast 20-25 cm in doorsnee, in de andere (achterste) kast een stuk kleiner, zo'n 15 cm.
Groter is beter. Zo snel mogelijk deden we de bijenkast weer dicht om afkoeling te beperken. Ik had voor de zekerheid mijn imkerhoedje op, maar dat was achteraf gezien niet nodig. De bijen waren heel traag, slechts twee bijen vlogen op en belanden buiten de kast.

Code oranje

Bij 'extreem weer' geeft het KNMI tegenwoordig een kleurcodering af. In de nacht van vrijdag op zaterdag was het CODE ORANJE voor Groningen en Drenthe. Vanwege de voorspelde ijzel. Vanmorgen een rondje door de tuin gewandeld om rond te kijken. Sommige plekken waren niet bereikbaar omdat de heestertakken ver doorbogen onder de zware last van sneeuw afgedekt met een laagje ijs/ijzel. De doorgaande weg (paadjes) werden erdoor versperd.

ijzel22dec1ijzel22dec3
ijzel22dec4ijzel22dec2

Van dicht bij wel mooie plaatjes. Rechtsonder een bevroren viooltje.
We hebben bij de voordeur twee manden staan met viooltjes dia al maandenlang bloeien. Ik ga er vanuit dat het nu wel gedaan is met de bloei. Maar je weet nooit. Na de nacht strenge vorst een paar weken geleden zijn ze ook weer overeind gekomen.

Sikkel

Zomaar een dinsdagochtend, kwart over 8, met de fiets aan de hand liep ik over onze oprit naar de straat. Op weg naar mijn werk. Boven het huis van de overburen, langs de inmiddels kale bomen, zag ik de donkerpaarse vroege ochtendhemel. Hartstikke helder. Eddy zwaaide me uit, zoals elke ochtend. En ik wees naar de hemel.
Net boven de bomen uit, zagen we een prachtige smalle maansikkel (2 dagen voor nieuwe maan, dat is als ie helemaal donker is). En links ervan, heel helder, Venus. Als je weet waar je moet kijken, zie je Venus op de grote foto. Op de uitvergroting, kun je Venus, zusterplaneet van de aarde, niet missen: in de linkerbovenhoek. Mooi, he.
11dec 8uur smorgens
11dec 8uur smorgensdetail

Foto heeft Eddy uit de hand genomen, met een kleine compactcamera.

Buxusrot

Het gaat niet zo goed met de buxussen in onze tuin. Een hegdeel van buxussen, van eigen kweek, is vorige winter vrij abrupt aangetast. Tegen het najaar werden bepaalde delen was gelig groen, later bruin, en nog later kaal. Deze zomer heb ik een aantal van de aangetaste planten weggehaald (bij de grond afgezaagd) en het afgevallen blad zoveel mogelijk verwijderd. Maar kijk nu eens: middenin de struik zie je alweer een bruin stuk, en die lichtgroene plukken bovenin vertrouw ik ook niet.

buxus15dec1buxus15dec2
Omdat ik weet dat buxusrot eigenlijk een schimmel is, ben ik altijd voorzichtig met het snoeien van buxus als het vochtig is. Vindt de schimmel fijn. Wel lastig met een natte zomer. En ik snoei ook niet als er felle zon verwacht wordt, dan zouden de blaadjes kunnen verbranden/ verschroeien. Als ik dan een keer snoei, haal ik tegenwoordig al het snoeisel weg. Buxussnoeisel is een van de weinige plantendelen die ik niet op een composthoop of takkenwal gooi, het gaat linea recta de groene kliko in. Welke voorzorgen nog meer? Zorgen dat buxus een beetje vrij staat, zodat de wind erom heen kan waaien en de blaadjes snel droog zijn. Beetje kalk geven (wij hebben zeer zure grond). Snoeischaar na elke struik ontsmetten (zeep gebruik ik), om te voorkomen dat de schimmel eventueel van de ene naar de andere struik meelift.
Tja, en als zelfs de buxuswolkenstruik, die ik dit jaar helemaal niet eens gesnoeid heb, en die ver van het aangetaste exemplaar staat, last begint te krijgen….. zou de buxus dan niet eens radicaal verbannen moeten worden uit onze tuin?

Neerzijgen

Een hele tijd staan allerlei planten nog stevig overeind in de herfst.
Grassen buigen mee in de wind, en komen weer overeind.
Ze schudden de eerste sneeuw af.
Sommige bladeren zitten nog aan de struiken.
Maar als er echt strenge vorst is geweest, al is het maar voor 1 nacht, dan is het opeens gedaan.
Planten zakken in elkaar, vlijen zich tegen de grond,
zijgen neer.

zijgen15dec
De hortensiabladeren hangen nu als natte lapjes omlaag, de zwaardvormige bladeren van de crocosmia zijn definitief gaan liggen. Waar eerst deels groene, deels bruine varenbladeren nog overeind stonden, is er nu een soort tipi ontstaan met omlaag gevouwen bladeren.
Rustig laten liggen.
Tot het lente wordt
.

Scheef

Een kort tuinrondje vandaag.
Appeltje voor de vogels.
Vetbollen bijgevuld.
En even bij de bijen kijken.
De bijenkasten staan een klein beetje scheef. Verbeeld ik het me nou, of worden ze schever? Ik zou de waterpas er bij kunnen halen, maar in plaats daarvan maak ik een foto. Zie hieronder.
bijen15dec
mijt15decmij15dec2
Ik check ook even de piepschuimen bodemplaten van de bijenkasten. Bij de eerste kast (rechts op de foto) vind ik twee varroa mijten op de uitschuifbare piepschuimen bodemplaten. De bodemplaat van de tweede kast is schoon. Geen bij te zien, acht graden voelt wel lekker voor ons, maar is zeker nog niet voldoende voor de bijen.

Ik leg mijn oor tegen de kasten. In de ene kast, hoor ik net als eerdere keren, een continu gezoem. De andere kast is stil: de bijen zitten blijkbaar verder van de rand af.

Snoeibeurt

Zaterdag 15 december was het opeens weer zeer zacht, 8 graden. Precies een week geleden was het weliswaar stralend weer, maar vroor het bijna de hele dag. Na wat koude dagen en nachten voelt het bijna als lente. Geen sneeuw meer, en de laatste restjes ijs op de vijvers. De dag ervoor was ik nog met een pannetje kokend water in weer om een gat in de ijsdeksel van de kleine vijver te smelten. Mooie tijd om de druif te snoeien. Goede tijd is december, op een niet vriezende dag.

pergola15dec0pergola15dec215dec4

Vandaag was die dag. Terwijl ik op de trap stond te snoeien, kwam op 'ooghoogte' -dus op 2 meter hoogte op de pergola- poes Baassie even meekijken.
"Wat doe jij daar?", leek ie te zeggen. Eddy rende (zonder jas) ook nog even door de tuin. Met een smalle steker stak ie paardenstekken uit, uit het grindpad. De bladhoop werd verrijkt met twee emmers blaadjes. Het druivensnoeisel in kleine stukjes, ging op een takkenril.

Dadels en vijgen

In het weekend, eind van de middag.
Buiten is het al donker. Gordijnen half dicht.
Dan lekker een glaasje port of rode wijn.
De laatste maanden nemen we er dan ook vaak een stukje dadel- of vijgenbrood bij. Het is eerder een soort taaie pasta dan een brood.Uitermate plakkerig en compact, een paar kleine stukjes is genoeg. Helemaal lekker is het om er een stukje (geiten) kaas bij te serveren. Bij Appie Happie hebben ze een paar soorten: dadelbrood met walnoten of vijgenbrood met amandel. Op dit moment hebben we een stukje vijgenbrood (kraakt lekker vanwege de vele pitjes) van de kruidenier bij ons in de straat. Ook lekker.

vijghouten1vijgritual3vijgsiscilie2
Foto 1. vijg in Houten (Frank, Alice herkennen jullie 'm?)
Foto 2: sinds onze laatste fietsvakantie in Z. Frankrijk, met steeds de heerlijke geur van een vijgenboom, hebben we geurstokjes in huis 'under a fig tree'.
Foto 3: rijpe vijg, foto van een vakantie in Sicili
ë aantal jaren geleden.
Geen foto's in onze collectie van dadels. Die zijn ook minder fotogeniek als ze eenmaal van de palm af zijn.

Tuinvideo's

De winter valt in.
Het tuinwerk valt stil.
Sneeuw vegen.
Vogels voeren.
Vogels kijken.
En binnen.
Tijdschriftje lezen.
Tuinboek bladeren.
Denken aan de lente.
Geen tuinprogramma's op TV.
Winterstop.

Wil je bewegende tuinbeelden, kijk dan eens een tuinvideo.

Zoals die hieronder (foto is alleen een plaatje, via de link eronder kom je bij de video's)
Screendump 2012-12-06 om 21.41.38
Video's | MijnTuin.org.





Kerstgroen

Komende week is het weer kerststukjesmaakavond van de locale afdeling van Groei en Bloei. Of we nog wat kerstgroen hadden. Ja hoor, mailde ik. Ik zet wel wat klaar.
Toen had ik geen rekening mee gehouden dat het opeens hard kon gaan vriezen, zoals van vrijdag op zaterdag. Zaterdag was alles stijf bevroren. Maar met de dooiaanval zondag, vergezeld van enorm veel regen, kwam het toch nog goed. Begin van de middag was het even droog en ik rende met snoeischaar naar buiten. Twee vuilniszakken vol met wintergroen staan klaar bij de schuur. Sinds jaar en dag zorgt Henk (Zie een van de vroege stukjes in dit weblog:
Kerststukjes maken | Binnen | 't Groentje uit december 2005!) voor het nodige groen. Hij komt een dezer dagen de vuilniszakken halen.

kerst9dec1kerst9dec4
kerst9dec3kerst9dec2

Wat heb ik geknipt:
Groene hulst en bonte hulst. Geen bessen, die hebben de merels al opgesnoept. En ook de kale stengels zijn best geinig. Klimop, glanzend donkergroen blad. Ook verschillende bessenschermen van de volwassen vorm van klimop. Lichtgroene prunus laurocerasus. Taxus, de donkergroene vorm, maar ook wat van de gelige vorm. Deze laatste zit vol met de kapseltjes waarin het stuifmeel zit, een soort minikerstballetjes onder de takken. Begin volgend jaar als het stuifmeel vrijkomt lijkt de taxus soms wel te roken als je er tegen aan stoot: een wolk van super fijn stof.
Waar rook is .... | Tuin | 't Groentje
Verder een hele berg takjes van een blauwgroenige (vooral onderkant) conifeer. En een flinke bundel wintertakjes brem, hoekig, groen, buigzaam. Ik was nog van plan taken van rode kornoelje af te knippen, die zien er ook mooi uit in kerststukjes. Maar toen begon het weer zo hard te regenen, dus snel naar binnen gegaan.

Tomatenkas

Ruim 10 graden vorst eind vorige week.
Dan denk je niet meteen aan een tomatenkas.
Of toch wel?

We hebben een serre aan de noordkant van het huis. Enkel glas. Daar overwinteren de nodige niet-winterharde planten. Er is een radiator om de ruimte vorstvrij te houden. Meestal lukt dat, maar niet bij langdurige (zeer) strenge vorst. Dan kan het er een paar graden vriezen. De serre is groot en hoog met wanden en dak van glas gaat er zo heel wat warmte verloren. Vandaar de tomatenkas. We hebben een foliekasje gekocht van twee meter hoog, 1,69 breed en 80 cm diep. En die hebben we om de radiator heen opgesteld, met alle planten erin. Zo blijft de warmte in het tomatenkasje hangen. Wel zal de rest van de serre kouder worden, maar daar zitten we toch niet in de winter.

tomatenkas9dec2tomatenkas9dec3
tomatenkas9dec1
Foto 1: van naar binnen.
Foto 2: in het kaasje, lekker knus
Foto 3: vanuit de eetkamer.


Met een ding had ik geen rekening gehouden. We zijn gewend om vanuit de eetkamer, door de bijkeuken heen, door de serre heen naar de achtertuin te kijken. En daar staat nu opeens een groene foliekas tussen…. Weg uitzicht. Nou ja, is maar voor paar maandjes, tot eind februari. En we hebben nog andere ramen.

Dopluiz'n

Naar aanleiding van een logje vorige week over bladluizen, kreeg ik een reactie van blog-lezer Jov.
Over dopluizen. Die zitten vooral op houtachtige planten. Vooral als je ze zomers buiten hebt en ' s winters binnen. Dan is het vaak te warm en te donker.
En dan slaan de dopluizen toe. Meestal merk je dat aan plakkerige bladeren en als je aan de onderkant van de bladeren kijkt, zie je de kleine bruinige vlekjes, vaak langs de bladnerf. Lastig te verwijderen. Bij ons is een grote ficus benjamina uiteindelijk na een paar jaar overleden. Zomers ging het prima buiten, en 's winters binnen was het een sneu geval. Nu ja, laatste keer heb ik de plant ook niet op tijd binnengehaald, en toen het ging vriezen….
Jov doet dat anders. En al heel lang! Ben benieuwd of andere lezers ook zo'n succes hebben.

Dag Tineke,

Je verhaal over bladluizen bracht me op het idee je iets te schrijven over dopluizen op planten die binnen overwinteren.
In 1965 nam ik uit Israël een takje mee van een plant die overduidelijk verwant is met de bekende Chinese roos (Hybiscus). Maar deze heeft scharlakenrode bloemen die half dicht zitten, maar waar de stamper en de meeldraden ver buiten de bloem uitsteken. Ik heb ze hier niet gezien.
Al die jaren heb ik de plant die er uit kwam doorgestekt. Maar het was een probleem om ze 's winters binnen goed te houden. Ze zaten altijd onder de dopluizen. Van die bruine wratten. En ook bladluizen kwamen er op voor. Bij toeval kwam ik er achter hoe je dat kunt voorkomen.
Bij het binnen halen in de herfst (deze kunnen een of twee dagen nachtvorst verdragen) bespuit ik ze met Spruzit (van Ecostyle, bevat pyrethrine) of Savona (een mengsel van alcohol en vetzuren) en misschien gaat het ook met een mengsel van spiritus en groene zeep. Ik doe dat een keer als ze nog buiten staan en nog een keer als ze net binnen zijn. Daarna heb ik helemaal totdat ze weer naar buiten gaan, half april, geen last meer van. Ik vermoed dat er eitjes op zaten, voor mij onzichtbaar, die ik ik 'de nek heb omgedraaid'.
Misschien werkt het ook bij andere planten die 's winters binnen moeten staan. Ik ben in ieder geval verbaasd dat het zo effectief werkt.

Hartelijke groet, Jov
.

Groen-geelgroen-oranje-groen-geel

Aan de zijkant van ons huis hebben we een strook van de oprit beplant met euphorbia cyparissas.
Op de hoek van het huis heb ik een klein polletje neergezet, meer dan 10 jaar geleden. En die heeft zich door het grind van de oprit verspreid. Vanzelf.
Onderhoud bestaat uit het in winter weghalen van bovengronds materiaal. En in het groeiseizoen de groeistrook een beetje beperken tot ongeveer 1 meter breedte. We moeten nog wel over het pad kunnen.

euphorbia1dec2euphorbia1dec1
euphorbia1dec3

Er zijn enkele perioden in het jaar waarin het kleurspektakel overweldigend is. In voorjaar komen nieuwe groene toefjes boven de grond en in april (foto 1) steekt de bijna neon-geelgroene zoom prachtig af tegen de rode bakstenen van het huis. Met de zon erop is de honinggeur van de nectar overweldigend. In mei (foto 3) als de bloemen beginnen af te vallen komt er een korte tijd een oranje gloed over de bloemen. Ook nu nog 'druipen' de bloempjes van de nectar.
Daarna is het een tijdje wat minder opvallend, allerlei andere bloemen trekken de aandacht in de tuin. Een brede groene loper met regelmatig een tweede bloei, wat minder spectaculair dan in april. Een laatste kleurvariant in de late herfst (foto 3, eind november). Het groen maakt steeds meer plaats voor botergeel. En zo tegen eind november/ half december vallen dan ook de laatste smalle blaadjes af. Voor kleur weer een maand of drie wachten.

Mist

Hoe zet je mist op de foto?
Met echt dikke mist zie je niets.
En daarmee juist de mist, die eruit ziet als niets.
Dus je ziet niets.

Als het een beetje minder mistig is, zie je mist juist beter.
Doordat een bekend stukje, het huis van de overburen, de boom in de tuin, niet zo goed te zien is.
Maar nog wel een beetje.
Dan weet je: het mist.

mist24nov2
mist24nov.

Koolmees van de maand

De pindasilo hangt er al een tijdje, en vanaf vandaag ook de voedersilo met high energy mix, en diverse ontrapties voor vetblokken en vetbollen. De bestelling van Vivara was binnen: hiermee helpen we de foto's de winter door. Nou ja, mooi excuus natuurlijk om veel vogeltjes te kijken. Als het kouder wordt lekker van een warm binnen naar buiten kijken. Meeste blad is nu gevallen dus ook in de nabije bomen is het makkelijk vogeltjes kijken.
koolmees24nov
Hierboven een parmantige, wel wat rafelige, koolmees. Binnenkort zal ik de telelens weer op onze camera zetten. Om nog meer vogelvolk te 'kieken'.

Granaatappel

Zat in ons groente & fruit pakket van deze week.
Naast sinaasappels en peren, ook een
granaatappel.
Ziet eruit als een uit de kluiten gegroeide rozenbottel.
Al bij de Egyptenaren bekend
Groeit aan grote struik
Veel werk om te pellen en te verdelen in losse sappige cellen (*).
Zo iets als een maiskorrel maar dan rood.
Vroeger bron van grenadine.
Morgen uitgeperst tot sap.
Als onderdeel van een niet eerder gemaakt recept.
Granaatappel met pompoen en pruim.
granaatappeleind nov
Veel gedoe om de pitjes tussen de velletjes uit te halen. Of niet?
Zie
Foodfilm: granaatappel demonteren | ELLE.
Heb ik nog niet zelf geprobeerd, maar de volgende keer haal ik er de pollepel bij….

Bladluizen

Groen op groen.
Dat zijn deze
bladluizen op een kaardebol. Gek misschien om begin december foto's van bladluizen te plaatsen. Die zie je toch in de zomer? Ja, als levende beestjes in de tuin zie je ze zomers, deze foto's zijn van juni 2009.

Waarom dan nu de foto's te plaatsen? Omdat elke keer dat ik in de bijkeuken ben, ik de bladluizen tegenkom. In de bijkeuken staat de plantengieter, maar vinden ook allerlei binnen-tuin-klusjes plaats. Zoals schoonmaken van potjes voor volgend jaar, zaaien of verspenen. En in de bijkeuken hangt op ooghoogte bij het aanrecht een grote ingelijste foto van deze bladluizen. In 2009 gebruikt voor een fotowedstrijd (buiten mededinging) van de locale afdeling van Groei & Bloei.

Laatst hadden we vrienden te logeren en in de bijkeuken staande raakten we aan de praat over de bladluizenfoto. 's Avonds ging ik eens kijken wat ik al eerder over de bladluizen had geschreven op dit weblog. NIETS!
bladluiszomer1
bladluiszomer2bladluiszomer3
Bij deze.
Wist je dat de vrouwtjesluizen onder bepaalde omstandigheden dochters kunnen baren zonder tussenkomst van een man-luis.

Maandfoto november 2012: varen

Nog steeds wat groen.
Op weg naar rood, oranje en daarna bruin.
varen24nov1
varen24nov3varen24nov2
Een kerstboom, met slingers.

Tegen de donkere dagen

Donkere dagen, mist, regen.
Waaien, duisternis.
Een droef bericht.
Als je daar wat somber van wordt, helpt dit misschien.

Neem een of twee mooie zomerse foto's, zet die op het bureaublad van je computer.
Klik ze open en vergroot die zo groot mogelijk uit op je computerscherm.
Liefst beeldvullend.
Leun dan achter over in je stoel of op de bank en kijk.
Neem een minuutje, of twee, voor jezelf.
zomerblikxxxxyzomerblikxxxx1
Bij mij helpt het altijd.
Deze twee foto's staan bij mij op het bureaublad.
Ik hoor de bijen al zoemen.
De wint ruist zachtjes door de bomen.
De zachte geur van een bloemenwei komt dichterbij
.
Blij.

Herfstlicht

Zo maar mooi.

herfstlicht24nov2herfstlicht24nov1.

Verbonden

Mistig, grijs.
Spinrag licht op.
Een ketting van druppeltjes.
Zo staan ze.
Samen, verbonden.

beeld 24nov1beeld24nov2beeld24novspinrag2
.

Maandfoto oktober 2012: herfstaster

De maand november is bijna afgelopen, tijd voor een stukje onder de titel: de maandfoto…. Ik blader altijd even terug in de blogs, om te kijken welke foto's ik afgelopen maanden heb uitgezocht. Dan blijkt de tijd soms snel te verlopen. Ik ben toe aan de maandfoto november, terwijl ik nog geen foto heb uitgezocht voor oktober!
Bij deze, stukje uit een foto van 3 oktober. Een herfstaster. Hier nog volop in bloei. Inmiddels zijn de bloemen verdroogd tot grijze 'knoopjes', prima schuilplek voor kleine beestjes en hapjes voor vogels (zowel de zaadjes als de beestjes).

herfstaster3oktober1.

Vierkante herfst

Een kwartet herfstgekleurde bladeren.
  • Epimediumblad kleurt rood (en later bruin), blijft wel stevig aan plant zitten.
  • Hazelaarblad gaat van groen naar geel en zal binnen een paar dagen afvallen.
  • De zachte naadjes van de cypreswolfsmelk vallen na hun botergele fase af, opgekrulde bruine ingedroogde stengels blijven over.
  • Sommige vaste planten verkleuren pas laat.

herfstvierkant2herfstvierkant3
herfstvierkant4herfstvierkant1.

Appelslak

Op de foto een appelslak, een slak op een appel. Er liggen niet veel valappels meer op de grond bij ons in de tuin. Met hulp van slakken, wespen, misschien reeën en vooral vogels zijn ze nu bijna allemaal opgeruimd. Een deel van de appels heb ik als vogelwintervoorraad in de schuur bewaard. De foto is van een paar weken terug, ik zie nu niet veel slakken meer kruipen.
slakappel4okt

Even googlen laat me zien dat er ook slakken zijn die echt
appelslak heten. Dit zijn slakken die in aquaria gehouden kunnen worden, en ze zijn er in verschillende kleuren. Van 5 tot 15 cm groot lees ik. Dat klinkt reusachtig, maar als het niet de grootte van het huisjes, maar de lengte van het uitgestrekte lichaam betreft, dan valt het me. De grootste naaktslakken in onze tuin komen ook wel tot een cm of 15.

Self seeding

Met het zaaien van verbascums heb ik niet zo veel succes. Toch heb ik al vele jaren de 2 jarige verbascums in de tuin. Hoe dat kan?
De plant zich zelf laten uitzaaien. Met de verbascums blijkt dat vooral goed te gaan als ik zo'n gele toorts vlak bij het tegelpad heb staan. In de tweede helft van de zomer zie ik dan de eerste viltgrijze blaadjes tussen de klinkertjes opkomen. Lastig alleen is dat ze vaak precies in de 'loop' ontkiemen, natuurlijk niet op een plekje waar ze niet in de weg zouden staan. De zaailingen die ik laat staan worden dan in de loop van de winter meestal vertrapt.
verbascums10okt2

Dus elk jaar priegel ik een paar zaailingen tussen de klinkertjes vandaan. Ik pot ze op, zie foto. Omdat het harige blad makkelijk verrot in de natte winterperiode strooi ik er een laagje grit omheen. En in het voorjaar gaan ze weer ergens de grond in.
Zo doe ik dat.

Praatplaatje half november

Hoewel sommige novemberdagen grijs en miezerig kunnen zijn, heb je andere momenten met veel kleur. Deze foto is van 17 november, de bladeren zitten nog deels aan de bomen, zonnetje schijnt. Kleuren in overvloed.
herfst17nove overzicht
herfst17nove overzichtklein1herfst17nove overzichtklein2

Detail 1: goudgele hazelaar met daarvoor de diep rode pluimen van de fluweelboom.
Detail 2: zilveren pluimen van miscanthus sinensis 'Kleine Silberspinne' met daarachter rode takken van de rode kornoelje.
Overzicht: groen van grasveld (rechts( en zwaardvormigblad van crocosmia (links); grijs van santolina (links voorgrond) en donkerrood van sedeum 'Herbstfreude' (rechtsvoorgrond)
.

Wilde bijen

14 november, lezing van de wilde planten tuin kring.
Club van liefhebbers van wilde planten in hun tuin.
40 jaar jong.
Lezing ging over bloemen en wilde bijen en dagvlinders.
En over het belang van bloemen in tuinen, vooral nadat alle bomen zijn uitgebloeid.
Dus is de 2e helft van de zomer en het najaar.
Cruciaal voor bijtjes en vlinders.

Altijd weer nieuwe weetjes.
350 wilde bijensoorten in Nederland.
In Groningen zijn er 90 soorten, aldus Warnske, ecologisch hovenier.
Je ziet steeds meer bijenhotels e.d., maar wist je dat maar 10% van de wilde bijen in oud hout en bijenhotels nestelt? 90 % nestelt in de grond, en daar vind je meestal weinig van terug!

Tip: haal uitgebloeide stevige stengels van bv teunisbloem en stokroos pas weg in juni na het jaar dat ze gebloeid hebben. Als er solitaire bijtjes nestelen in de oude stengels komt de nieuwe generatie pas de volgende zomer uit. Moet je maar net weten.
Alternatieve tip: als de afgestorven bloemstengels je in de weg staan, snijdt ze af, bind er een grote 'schoof' van en zet die verticaal neer op een halfbeschaduwde plek.
Dus niet in een horizontale bundel bovenop de takkenril (Eef en ik keken elkaar aan, hmmm volgende keer de stengels du rechtop zetten).
En de schoof ook niet in de volle zon zetten. Dan zijn de bijtjes de volgende zomer weliswaar uitgevlogen, maar ondertussen zal een nieuwe lichting eitjes gelegd zijn (dan nog een jaar laten staan).
eenbijhoorterbij
En nog een paar 'kreten':
  • Hommels horen bij de wilde bijen.
  • Reseda zou in meer tuinen moeten staan.
  • Vuilboom, bij Eef halen.
  • Klaver in de tuin om evt. tot parelmoervlinders te komen.
  • Waardplantenlijst opzoeken.
  • Bloemenwei niet in september maaien (of minstens 30% laten staan), wachten tot eind oktober.
  • Oranjetipje legt slechts 1 ei per pinksterbloemplant. Oranje.

Slapte

Ik had er al eerder over gelezen, straalscherm of orlaya grandiflora. Een eenjarige met fijngeveerd blad (als van een wilde peen/ wortel) en een kant-achtige witte schermbloem op stengels van 50-60 cm. Meestal ben ik niet zo van de eenjarigen, zo'n gedoe, maar deze klonk wel leuk. In dit voorjaar gezaaid, een tijdje in potje verder laten groeien. Helaas met verkeerde grond, zie Miskoop | Binnen | 't Groentje , dus weinig groeikracht. Eind van de zomer in goede grond overgepot en net naast terras gezet. Alwaar bleek dat slakken van orlaya houden. Geen bloem dus.

Van tuinvriendin Willie kreeg ik rond dezelfde tijd een orlaya in pot mee, al wat groter met bloemstengels en knoppen. Dat moest toch lukken. Pot nu op terras gezet om beter in de gaten te kunnen houden. Maar op moment dat de knop net open ging, verwelkte een stukje van de stengel en bungelde de bloem omlaag. Grrrrr. Toch weer slakken? Ik bekeek de pot van alle kanten goed, geen slak te zien. En nu staat de pot op een tafel, midden op het overdekte terras. hier komt geen slak bij. Knoppen genoeg, bloem ontvouwt zich en….. knak doet de stengel weer. En een paar kleine druppeltjes rond de buigplek.


orlaya10nov1orlaya10nov2orlaya10nov6
orlaya10nov3orlaya10nov5orlaya10nov4

Wie weet wat hier met de orlaya aan de hand is?

Vijversoep

Ooit kregen we van de buren een niet meer gebruikte zeskantige vijverbak. Een aantal jaren geleden heb ik die ingegraven vlakbij het terras. Bedoeling was dat de vijver ook 's winters vanuit huis zichtbaar was. Dat laatste is nog niet gelukt, er staat een heg voor.
De vijver ligt op een tamelijk schaduwrijke plek, ook nog eens onder een (aangewaaide) lijsterbes. Op onverklaarbare wijze heeft deze kleine vijver een heleboel kroos. Onverklaarbaar omdat ik de vijver gevuld heb met water uit onze grote vijver, geen kroosje te zien daar. Waarschijnlijk meegenomen door een amfibie die van een andere vijver met kroos naar onze kleine vijver is toegeworpen. Of ligt het misschien aan de schaduw?

vijversoep3nov

Het kroos zorgt voor nog meer schaduw en had een paar weken geleden het hele oppervlak bedekt. Met een zeef heb ik zo veel mogelijk er uit geschept. En ook de drijvende besjes die van de lijsterbesboom in het water vielen. Toch ziet het water er wat vreemd uit, een beetje melkig, helemaal niet helder:
vijversoep.
Toen ik er vandaag langsliep zag ik een bruine kikker met zijn koppie boven water op een drijvend takje hangen. Zou er te weinig zuurstof in het troebel water zitten? Ik ga morgen nog even met de zeef aan de gang om de laatste kroosjes weg te halen en de geheel over de vijver hangende irissen af te knippen.

Eieren (2)

Hoewel het grijs was vandaag, toch nog een uur of twee in de tuin geweest. Koud was het niet. Wat kleine klusjes gedaan. Een paar emmers compost rond de vorige week afgesnoeide herfstframbozen. De slapgeworden oostindische kers uitgetrokken. Wat blaadjes geharkt. Met buurman Jan door de heg heen gebabbeld. Houten paaltjes, die ik gebruikt had om de herfstframbozen te stutten gedroogd, van aarde ontdaan en opgeruimd. Laatste twee soorten tulpen in de grond gezet. Paar stekjes/plantdelen die nog in een emmer stonden ook in de grond gezet. Vetbol voor de vogels opgehangen en pindasilo bijgevuld.

Nestkastje aan de achterkant van de schuur schoongemaakt. Heel voorzichtig haalde ik hem van de schuur en de deksel eraf. Eerder deze zomer dacht ik dat het kastje leeg was, was zo licht en maakte hem open om er even in te kijken. En keek toen bovenop een geschrokken pimpeltje dat zat te broeden! IK hing de kast toen snel terug en bleef een tijdje staan kijken. Pimpeltje bleef binnen. Maar het zou toch kunnen dat ik het broedsel toen verstoord heb, helaas.
Vandaag zag ik op een fraai zacht bedje van mos-sliertjes en veertjes twee mini eitjes liggen ...

eitjes10nov1
eitjes10nov3.eitjes10nov2.

Eieren (1)

Dat een vogel eieren legt is bekend. De meeste tuinvogels leggen een, twee of drie nesten per jaar. Legkippen leggen veel vakere eieren. Een gelegd ei heeft een harde schaal, maar dat is binnenin de vogel natuurlijk niet zo. Toch had ik me nog nooit een voorstelling gemaakt van een ei-binnen-in-de vogel. Tot we vorige week soep gingen trekken van een lekker soepkip. Omdat de kip te groot was om onder water te gaan, knipte ik haar open. En daar zag ik tot mijn verrassing een tros eieren in wording. Zo ziet dat er dus uit! Ik kon mijn ogen er niet vanaf houden, en heb er ook nog een foto van gemaakt.
soepkip1soepkip2

NB. De soep was erg lekker en de volgende dag ook nog een maaltijd met stukje kippenvlees.

Vleermuiskelder

Zomers, als we s avonds laat op het terras zitten zien we ze vliegen. Vleermuizen, die tegen het donker worden op de vleugels gaan, op jacht naar smakelijke insectenhapjes. Avond aan avond vliegen ze rond. We hebben veel oude bomen, in te tuin en in de buurt. Dus waarschijnlijk hebben ze ook hun slaapplaatsen in de tuin. Maar ja, vind ze maar eens.
Ik ben wel eens met een zaklamp in de nok van onze oude stenen schuur gaan zoeken. Het raam staat altijd open, en er zijn genoeg kieren om er dagelijks naar binnen en buiten te gaan. Toch heb ik ze nooit overdag gevonden.
vleermuiskeldervleermuiskelder2vleermuis28okt1

Op nabij gelegen landgoed De Braak hebben ze een oude kelder/ bunker ter beschikking gesteld aan de vleermuizen. Boven de ronde deur een flinke kier zodat de vleermuizen makkelijk in en uit kunnen. De deur goed op slot, om te voorkomen dat mensen overdag gaan kijken en de beestjes verstoren. Volgende zomer zou ik daar eens moeten gaan kijken tegen zonsondergang. Dan zien we ze vast tevoorschijnkomen.
Vleermuiskelder op De Braak weer in trek | Natuurmonumenten
Volgens de website van De Braak overwintert er in ieder geval de grootoorvleermuis.

Landgoed

We gingen paddestoelen kijken op landgoed de Braak. Op een zonnige zondagmiddag eind oktober.
Niet als enige, hele kuddes mensen liepen er rond. Allemaal hetzelfde idee: even er uit op zondagmiddag. Veel paddestoelen zagen we niet, althans niet in het begin. De hele bosvloer was geel-bruin-oranje van de vers gevallen bladeren. De paddestoelen zaten er onder. Na een tijdje begonnen we er meer en meer te zien. Ook in de tinten geel-bruin-oranje. Voor het 'gemak'. Hieronder een bundel zwammen… zou het iets als oranjebruine bundelzwam zijn?
braak27okt1braak27okt2

Voet Eddy erbij om een indruk te hebben van de grootte.

Jonge eendjes

Oktobereendjes.
Vorige weekend, zondagmiddag, zonnig.
Even naar buiten, we fietsten langs de Meerweg (verlengde van onze straat).
Muskuseend in de berm, met een paar mensen erbij.
Waar keken ze naar?
In een flits zagen we baby-eendjes!
28 oktober.
Op de terugweg even gestopt en deze foto's gemaakt.
Drie stuks.
Eendekuikens.
eend28okt1
eend528okteend628okt28eendokt2.

Onderzetter bijenkast

Doeke, de imker, kwam half oktober langs. Om nog een laatste blik te werpen op zijn bijenkasten in onze tuin. De kasten 'winterklaar' gemaakt als het ware. Onder de kast schoof Doeke een stuk piepschuim, als een soort dienblaadje.
Heb je een vergrootglas, vroeg hij. Nee, hoezo? Nou, kijk maar even mee. Hij had het piepschuim onderzet stuk van een andere bijenkast meegenomen. Beetje stof, beetje zand, paar kleine pikkeltjes. Leken wel bloemenzaadjes. Of toch niet? Een zaadje wandelde, zijwaarts. En toen ik heel goed keek zag ik de pootjes. Dit is een mijt. Ongeveer 1 mm groot.
Nadat ik de mijten kon onderscheiden van andere zwarte vlekjes, spoelde Doeke het piepschuim schoon in de vijver. En nu hebben beide kasten een onderzetter. Op de foto is dat de witte streep tussen de pootjes.

bijenkast27okt

Waarvoor het piepschuim?
Om zicht te houden op eventuele ontwikkeling van de varroa mijt. Doeke vroeg mij om af en toe het stuk piepschuim onder de kast vandaan te halen, en te kijken of ik kon zien of er mijten waren. Tegen het witte oppervlak van het piepschuim steken evt. mijten goed af. Als er veel zijn, dan kan ik hem bellen. En dan? We'll see.

Ton ter Linden

Alweer een tijdje geleden, ging ik naar een lezing van Groei& Bloei, afdeling Haren + Groningen. De beide afdelingen hadden samen een lezing georganiseerd, konden door bundeling van activiteit, de kosten spreiden. De spreker van de avond was Gert Tabak, fotograaf, kunstenaar, en het onderwerp was Ton ter Linden, zijn partner, bekende Nederlandse tuinontwerper en ook kunstenaar.
Ik heb de tuinen van Ruinen destijds bezocht (augustus 2003), dat was niet zo lang nadat Ton en Gert verhuisd waren naar een ander plek. De tuinen hadden toen nog een duidelijke 'Ton'-sfeer, inmiddels (weer) nieuwe eigenaars en nu schijnen er dinosaurussen in de tuin te staan.

tonterlindenfoto

Hieronder een paar flarden van de aantekeningen die ik maakte tijdens de lezing. Voor zo ver ze nog te lezen waren (stel je donker zaaltje voor, klein papiertje op de knie, en gekrabbel bij het licht van de geprojecteerde dia's).

Ton ter Linden- Amsterdam- hongerwinter- Muntendam - ei- coma - leerling oppasser Artis - zwaar wit tekeningen dieren - 1951- Jac. P. Thijssepark - 1953 - ballet danser - zolderkamer - Anne van Dalen- ingekleurde linoleum sneden- huis Lida Polak - 1963 - 'schoenendoos' villa in Maarn, bos - 1971- Ruinen - 2000 - Neerbeek -2008- De Veenhoop.

Tuinen -Ton - irissen - alliums - bermooievaarsbek - wilde akelei - papavers- siergrassen - stipa gigantea - clematis curandi, over de grond kruipend - astrantia - phacelia - naast vaste planten, altijd eenjarigen, wilde planten, bollen.

Nieuw voor mij: veronicastrum fascination schijnt daarvoor 'Ton ter Linden' te hebben geheten, aldus Gert. Op wikipedia staat dat ie gevonden is in de tuin van Ton en Gert. Zou het? Wij hebben hem in ieder geval ook in de tuin, een jaar of 7 geleden een stekje van dorpsgenoot Mieke gekregen op een plantjesmarkt.

Bollen in pot

In september een hele sloot tulpenbollen gekocht (Tulpenmanie en windhandel | Elders | 't Groentje) en die laatst in grote potten gedaan. Althans een deel. De grootste potten die ik had, zodat de bollen van de winter niet bevriezen. En om te voorkomen dat ik per ongeluk weer wat anders in de schijnbaar lege potten plant, heb ik in elke pot een dekseltje van een plantje bovengronds plantje toegevoegd. Ziet het er niet zo kaal uit, en de tulpen groeien er wel doorheen.

tulpenbollen10okt1
Tulipa Queen of Night met zenegroen
Tulipa Groenland met kindje-op-moeder's-schoot (2x)
Tulipa Passionale met zaailingen primula postford white van vorig jaar
.
Tulipa Mistress met glanzende ooievaarsbek

Het andere deel van de tulpen ligt nog even te wachten. Ik heb wel alle verpakkingen geopend om schimmelvorming te voorkomen. Van Monty Don, Gardener's World, heb ik gehoord dat november de beste planttijd voor tulpen is. Dus een dezer dagen….

Journey

In veel tuinprogramma's en tuinboeken wordt gezegd of geschreven dat je een tuin niet in een keer moet kunnen zien. Dat je er als het ware een reis, of zoals de Engelsen zeggen, een 'journey', in kunt maken. Een paadje loopt uit beeld de bocht om, een doorkijkje door een heg, die een stukje verder op weer het beeld afschermt. Zo kom je regelmatig een verrassing tegen, en ziet de tuin er van verschillende kanten heel anders uit.

Een mooi voorbeeld vind ik de tuin van Willie en Gerard. De tuin begint niet zo breed, loopt heel ver naar achter door, verbreedt zich daar. Begin langs het paadje naar achter te lopen (foto 1 en 2), bij de grote boom kun je rechtsaf, en komt een schuurtje met blauwe deur in beeld (foto 3 en 4). Als je bij dat schuurtje bent kun je opeens weer naar rechts, er komt steeds een stukje tuin bij, hier een plaatsje. Steek het plaatsje over en je komt bij een open deur met rood deurkozijn en er tegenover een witte deur met een rood luikje (foto 5 en 6).
wilger1wilger2wilger3wilger4
wilger5wilger6eilger7wilger8

Ik ben al vaak in de tuin geweest, maar pas deze keer ontdekte ik via allerlei bochten dat extra schuurtje, met daarin de deur met een raamluikje: toen ik dat open deed keek ik recht het (Boerema) park in. Foto 7 en 8. Wat een verrassing!

Leonard's variety?

Water avens, nodding avens , Indian chocolate. Drie Engelse namen voor geum rivale ofwel knikkend nagelkruid. Wij hebben in de tuin lichtgele en roze-oranje-achtige. Het leuke van deze variëteiten is dat ze meer malen per jaar bloeien. In april mei de hoofdbloei, en daarna nog regelmatig een bloemstengel. Tot in september en soms zelfs in oktober, zoals onderstaand exemplaar.

nagelkruid8okt2
nagelkruid8okt1
Het knikkend nagelkruid houdt van vochtige grond, doet het heel goed langs vijverranden en plasjes, lees ik. Rivale betekend zoiets als " langs de beek groeiend". De Duitse naam is Bach-Nelkenwurz. Bij ons staan ze overigens niet aan de vijverrand, wel op allerlei andere plaatsen.

Leonard ('s Variety) heeft koperkleurige romig roze-oranje bloemen met gele meeldraden die er net uitsteken.
Lionel Cox heeft zacht geel groene bloemen.
Jeannie Ross bloeit roze.
Beach House Apricot is abrikooskleurig.
Album bloeit (jawel) wit.
Flames of Passion is wat hoger en bloeit bronsrood.

Loslaten

Loslaten en opvangen.

De bes valt.
Omarming van vlier.
Blad om bes.
Voor even samen.
Verstild.
gevangenbes8okt1.

Hertjes

Grote schrik bij onze poezen. De hele dag durfden ze al nauwelijks naar buiten te gaan. Ze zaten net buiten de deur, bewegingloos, met grote ogen starend naar de achtertuin. Uiteindelijk ging Eddy aan het eind van de dag toch maar eens kijken. En tot zijn verbazing zag hij twee reeën in de tuin staan, onder de appelboom. Snel naar binnen voor fototoestel. Ziehier het resultaat. Het begon al donker te worden. Maar als je goed kijkt, zie je er in ieder geval 1, vooral het witte plekje op zijn achterste.
hertjes22okt1
hertjes22okt2

Toen hij naderde sprongen de reeën pardoes dwars door de beukenhaag (nu nog volop in blad) naar de buren en verdwenen uit beeld. Nog dagenlang durfden de poezen nauwelijks in de achtertuin te komen. Als we meeliepen durfden ze wel, maar werd er heel uitgebreid aan alle struikjes en plantjes gesnuffeld. Blijkbaar hing er nog wel een reeën-geur.

Ik heb al een plant

Afgelopen weekend weer eens een plantenruil van de Wilde Planten Tuinkring Haren. Deze keer bij Willie en Gerard. Mooi weer, aangename temperatuur, klein groepje trouwe ruilers. Gezellig babbeltje over planten, en van alles. Willie had naast koffie/ thee ook gezorgd voor eigen gebakken kruidcake en pompoencake.

Plantjes gebracht en beperkt plantjes gehaald. Bij het kopen van een boek zegt Eddy vaak 'ik heb al een boek'. Dat zou ik natuurlijk ook kunnen zeggen bij de aanschaf (of ruil) van een plant, zie de titel van dit logje. Maar net als voor boeken geld voor mij dat er altijd wel een plantje bij kan.

willie20okt1willie20okt2
Dus een plekje gezocht voor: de wilde verbena (ik weet nog niet wat het gaat worden, zien we volgend groeiseizoen), de kardinaalsmuts op stam, de hartgespan, de carex en de blauwe knoop.

Oh, het licht

Het kan donker zijn in de herfst, maar er zijn ook dagen dat het licht zo zacht, zo bijzonder is. Eerder deze week kwam ik beneden, zon net op, en van buiten kwam zulk bijzonder licht binnen…
Warm, geel, onaards.
herfstlicht16okt1
licht16okt2herfstlicht17okt

Lage wolken, en de zon nog lager, de wolken werden van onder af beschenen.
De bomen en struiken in de tuin beginnen te kleuren. Als dan dit warme licht er over heen komt… Geweldig mooi. We hebben minutenlang gewoon stil gestaan, gekeken, genoten.
De gele is van 16 oktober, de roze van 17 oktober.

Baard

Old men's beard.
Dat is een Engelse volksnaam voor de clematis vitalba, de bosrank.
Deze inheemse clematis komt veel voor in bijvoorbeeld Limburg, en kan met gemak hele bomen overgroeien. Bij ons in de tuin groeit ie samen met een kamperfoelie in de pergola.
Het BBC programma Gardeners' World besteedde op 12 oktober aandacht aan clematissen, aanleiding om 13 oktober deze foto in onze tuin te maken en dit stukje te schrijven.
klimop8okt1
klimop8okt2klimop8okt3

Bedoeling in onze tuin was: de blauwe druif via de ene paal van de pergola laten groeien, de clematis via een andere paal: eerlijk delen van de ruimte. Het is echt een titanenstrijd geworden: beide planten hebben een enorme groeikracht. In het groeiseizoen knip ik diverse keren meters lange uitlopers van de een of de ander af, in een poging ze een beetje gescheiden en in toom te houden. Rechts van de pergola staat een enorme, oude laurierkers. De struik is meters breed en hoog. De clematis strekte eerst een voorzichtige rank uit naar de laurierkers, toen een beetje meer. En nog wat meer. Inmiddels is heeft de laurierkers een pruik van zilveren pluizenkrullen. In dit geval meer 'old men's hair', dan 'old men's beard'.

Paddestoelen

Klein rondje tuin, begin oktober.
Her en der komen ze weer te voorschijn.
Paddestoelen in soorten en maten.
Alleen wat plaatjes.

paddestoel8okt2padestoel8okt
paddestoel8okt4paddestoel8okt3.
Alhoewel, op de eerste foto geen plaatjes, maar buisjes.
Geen plaatjeszwam, maar een buisjeszwam.
De een of andere boleet.
Mijn indeling van paddestoelen: vliegenzwam, grote bruine paddestoel, kleine witte paddestoel, inktzwam, nog een bruine paddestoel. Ofwel: ik vind de echte namen erg moeilijk, dus gewoon beschrijvende namen.

Bonte Hoek

Op 8 oktober was er een open dag bij een kweker in ons dorp: de Bonte Hoek. Het had veel geregend en was net tussen buien door. Ik keek op de buienradar en zag dat ik ongeveer een uur de tijd had om een (droge) frisse neus te halen.

Op de fiets gesprongen, naar de kwekerij. Het ligt nogal afgelegen, en er waren niet veel bezoekers. Bijeffect was wel dat ik het rijk alleen had om tussen de rijen bomen door te lopen.
Ik kreeg een soort 'alex-van-warmerdam-gevoel'.
Al die bomen, rij na rij.
Over twee weken is het vast nog mooier, als alle esdoorns vlammende kleuren hebben.

bontehoek8okt1bontehoek8okt4bontehoek8okt2bontehoek5bontehoek8okt3

Ik kreeg een plattegrondje van de stukken land waar de Bonte Hoek bomen heeft staan. Recent is er een nieuw stuk bij, dat grenst aan de Drentse Aa (
langs de schapenboer, dan rechtsaf zandpad in…). Maar dat is iets over een volgende keer, waarschuwt de buienradar. Ik kom nog net droog thuis.

Herfst-lavendel

Herfst, veel wind, regen, eerste nachtvorstjes geweest.
2e helft oktober.
En dan nog opeens een opleving met hoge temperaturen.
Voelt lenteachtig.
Heerlijk.

lavendel8okt

Een enkele verse bloem-aar aan het lavendelstruikje.
Herfst-lavendel, dus.

Hommelnest

Deze foto is al van een maand of twee terug. Volop in de bloementijd en hommels in overvloed. Ik was al een tijdje op zoek naar nesten van hommels en uiteindelijk had ik er een gevonden. In de rechterbovenhoek van een luchtrooster in de buitenmuur van ons huis zat een 1 cm groot gat, waar de hommels in verdwenen. Dus ergens onder de vloer of in de spouw zat dit jaar een hommelnest!
hommelnest29juli

Je kunt ook speciale hommelkasten plaatsen in de tuin als nestelplaats voor een hommelvolkje. Als tip werd gezegd, voeg een paar hondenharen/ dierenharen toe. Waarom: de lucht van 'beest' vindt een hommelkoningin blijkbaar lekker, favoriete plekken zijn ook oude muizennesten in de grond.
Iets later in de zomer kon ik deze conclusie 'live' aanschouwen.
1. Het was een van die weinige hete dagen, en ik had tuinstoel 's middags in de schaduw, vlakbij het huis neer gezet, ongeveer op de plek waarvan de foto is genomen. Lekker boekje lezen. Tot ik uit de ooghoek iets zag bewegen. Een muis rende vanonder een struik (net buiten beeld rechts), langs de muur,
rits, het hommelgat in! En even later nog een.
2. Ik had op een andere plek in de tuin in het begin van de zomer een stenen bloempot op zijn kop neergezet, gevuld met wat pluis en droog gras, bedoeld als hommelpot. Toen ik daar een maand of twee later in keek (ik had daar nog geen hommel gezien), zag ik onder de pot een gegraven hol, en regelmatig hoorde ik muizenpiepjes!

Nu blijf ik achter met de vraag:
wil een hommel een oud muizennest, of wil een muis een oud hommelnest? Of zijn het gewoon concurrenten voor dezelfde woonruimte? Zitten jullie ook wel eens met dit soort vragen?

Anemoon

Je hebt ze ook in witte tinten. Wil ik ook nog wel eens een paar van in de tuin. Voorlopig hebben we alleen deze roze herfstanemoon. In sommige tuinen schijnt ie bijna woekerneigingen te vertonen. Hier niet. Een paar jaar heel zielig geweest (en last van slakkengeknaag), nu lijkt ie definitief doorgebroken en staan de bloemen fier overeind.
Niet aankomen, met rust laten!
herfstannemoon4okt.

Actie foto Mickey

De bijna-buurpoes Mickey is inmiddels 18 jaar. Al heel lang komt ie bij ons in de tuin en ik heb al regelmatig logies over hem geschreven. Van schrik van de buurt (in ieder geval van onze poezen: De verschrikkelijke Mick | Beestjes | 't Groentje en Toneelstuk voor drie poezen | Beestjes | 't Groentje) tot rafelig oud poezenmannetje (Krakke-mickey | Beestjes | 't Groentje).

Van de week zat ik op het vijverbruggetje en poes Mickey zat naast me. Vroeger dronk hij het vijverwater vanaf het bruggetje. Nu is het voor hem te moeilijk om zo ver voorover te buigen. Hij drinkt liever staande op het vijverstrandje. Maar na de regen staat het water zo hoog dat Mickey niet vanaf de brug op een droog randje kan stappen om naar het strandde te lopen.
mickeysprng4okt

Hij lijkt van de brug af te willen stappen en
ik zeg nog zo, "Niet doen Mickey, dan krijg je natte pootjes"! Ik wil een foto van hem maken op het randje van de brug en net op dat moment maakt ie een reuzensprong, om een eindje verder op, met bijna droge pootjes, op het strandje te belanden. Langdurig drinkt ie om de vijver wat leger te krijgen. Pas 's avonds op de computer zie ik de foto. Ik kom bijna niet meer bij van het lachen. Ook als ik de foto bij dit stukje plaats begin ik weer te grinniken. Die Mick, op zijn oude dag!
Volgens Eddy:
Mickey, de boskangoeroe.

Rose Buds

Omdat ik al eerder een stukje met de titel 'bottels' schreef, nu een Engelse titel.
Want ook dit jaar weer een vracht aan botteltjes.
bottels4okt1
Te mooi om weg te laten
. En er zijn nog veel meer talen voor de foto's van komende jaren….

Neuriende merel

Met handen op de rug liep ik een rondje door de tuin. Na bijna twee weken vakantie was het duidelijk: de herfst is ingezet. Regen en wind hebben paar bossen Miscanthus omver geblazen, 'bevallig' hangen de halmen over pad en andere planten. De eerste bladeren gaan kleuren. Bessen stralen rood. Vanuit het struikgewas hoor ik zacht geluid. Ik kom voorzichtig dichterbij. De zanger blijkt een merelman te zijn. Zijn melodietjes klinken lieflijk. Ik kijk nog eens goed en zie dat de merel zijn snavel gesloten houdt, maar als ik nog beter kijk gaat zijn keeltje wel op en neer. De merel zingt niet, hij neuriet zijn herfstliedjes!
merel4okt1.

Camarque: geel

De Camargue.
Lucht en water.
Wuivend riet.
Eind september, velden vol met gele bloemen.
Een soort Jacobskruid?

Heel succesvol in dit natuurgebied.
Grassen, russen, riet.
Soms heel klein, maar ook het reuzenriet Arundo.
camarquebloem2.

Camargue: blauwtje

Het is een blauwtje.
Maar welke?
Gezien eind september in Zuid Frankrijk, de Camargue.
camargueblauwtje

Werktitel: camargueblauwtje.

Camargue: flamingo

Dit weblog gaat meestal over onze tuin, onze tuin, of andersmens tuin. Maar ook wel eens over beestjes of plantjes of vogeltjes elders. Zoals deze tijdens onze vakantie.
Die zie je niet elke dag. Ik dacht altijd dat flamingo's in hun geheel zacht roze gekleurd waren. Meer nee, de onderkant van de vluggers is knaloranje met diepzwart!
flamingo2nogmaals
flaming3flamingoscamargue
En we hebben al eens eerder flamingo's gezien, gewoon in Nederland, maar lang niet zo veel. Zie
Flamingo's | Beestjes | 't Groentje.

Camargue: zoutwater-aster

De Camargue is een groot natuurgebied in het zuiden van Frankrijk. Vlak, moerassig, waterrijk. Het is de delta van de Rhone, en door combinatie van zoet rivier water en zout zeewater zijn er allerlei gradaties van zoutheid te vinden in het gebied. Zoutbekkens waar jaarlijks zout geoogst wordt, brakke gedeelten, waar zoutminnende of zout-tolererende planten groeien, en gewoon zoet water.
We hebben er een week rondgefietst eind september, begin oktober. En natuurlijk flamingo's gezien, in honderden, zo niet duizenden. En zilverreigers klein en groot, en hordes eenden en ander gevogelte. Dit is echt een vogelmekka (en dus ook vogelaarsmekka). En dan was het nog niet eens de tijd van de vogeltrek! Dan komen heel veel vogels uit (Noord) Europa even fourageren op weg naar Afrika.

astercamargue
Veel bloemen bloeien hier in het voorjaar, maar ook nu aan het begin van de herfst is er veel kleur. Deels van bloemen, maar ook van allerlei kleine struikjes die allerlei (herfst) tinten vertonen.

Camargue: boomkikker

Waar kijkt ie naar? Wat zet ie op de foto?
Even aanwijzen. Hij is klein en groen.
Ineens zag ie hem.
boomkikker3boomkikker2
boomkikkercamargue1
Mediterrane boomkikker ( Hyla meriddionalis) in de Camargue.

Tulpenmanie en windhandel

In de 17 eeuw waren tulpenbollen nieuw, echt een hype. En de prijzen stegen en stegen. Op een zeker moment kostte 1 tulpenbol evenveel als een Amsterdams grachtenpand. Zie Tulpenmanie - Wikipedia voor allerlei weetjes. Het was echt een bubbel, windhandel.
Naderhand stortte de prijs in. Nu kosten tulpenbollen een habbekrats en zijn te koop bij Action of Aldi. Ik ben wel bang dat als de bollen kip zouden zijn, het plofkip zou zijn.
Plofbol?
bolletje21sept1
Bij de Action dit weekend: 12 pakken met bollen, voor het enorme bedrag van 7,92 in totaal. Das 6 cent per bol! Daar koop je geen grachtenpand mee tegenwoordig...
De krokusjes gaan dit weekend de grond in, onder de pruimenbomen. De tulpenbollen kunnen nog even wachten. Waarschijnlijk doe ik die in potten om in voorjaar her en der neer te kunnen zetten.

Appelen

Afgelopen weekend bijna de laatste appels geplukt.
Een paar hangen nog aan de boom.
Mooi te wezen.
Lekker sappig, zuur.
zonnigeappels.

Septembertuin

Een zonnige dag, half september.
Ook in deze tijd van het jaar verandert er best veel in de tuin.
Onderstaande foto is van 16 september.
Klik op de link voor een foto van bijna hetzelfde stukje tuin, 2 weken eerder.
Laatste augustusdag | Tuin | 't Groentje.
De sedum is dieper rood, de heleniums (oranje) zijn inmiddels uitgebloeid.
herfsttuin16sept.

Helianthusbijen

Ik had er nog een paar.
Bijen en hommels op de helianthus lemon queen.
Zie ook:

Helianthusvlinders | Beestjes | 't Groentje

Helianthusvliegen | Beestjes | 't Groentje
Statief | Tuin | 't Groentje

zoem15jul7zoem15jul1
zoem15jul4zoem15jul3.

Vogeldagboek

Via Marijke kreeg ik deze tip, een link naar de Vogeldagboeken | de Vogeldagboeken van Adri de Groot. Gaat trouwens niet alleen over vogels, maar over allerlei beestjes en ook planten . Veel foto's, ook geluiden en filmpjes. Adri houdt al vanaf 1999 een weblog bij, eerst voornamelijk tekst, en nu steeds meer foto's. Een willekeurige maand, september 2002: over paapjes, nazomers in de polder, visarend, zondagsweer, hoog water, wat zijn ze toch mooi, waterkippies, boer zonder veren. Je kunt je ook abonneren op een nieuwsbrief van Adri.


vogelsdec
Als illustratie de eerste vogelfoto uit mijn eigen fotobibliotheek die ik tegenkwam. Obvious dat die niet van de laatste weken is...

Statief

Zaterdagochtend 15 september. Prachtig zonnig, niet veel wind, graad of 18. We dronken koffie op het terras. Vandaar hebben we mooi zicht op een grote bos helianthussen. Ze bloeien al een tijdje, maar in de nazomer is het helemaal feest. Een muur van gele bloemengezichtjes, zonnebloemachtig.

Vol nectar, te zien aan alle beestjes die er komen fourageren. Meestal fotografeer ik uit de hand, terwijl het voor dichtbij foto's handig is om een statief te gebruiken. Vooruit, statief erbij, op het grasveld, op een halve meter van de bos helianthus. Eens kijken wat er in korte tijd aan beestjes te fotograferen is op zo'n mooie dag.

Hieronder : de opstelling.
Voor een deel van de resultaten, zie de volgende weblogjes.
De rest volgt een volgende keer.
Want er is nog (veel) meer.
En dat allemaal in ongeveer een half uur.

statief15sep
Rechts in beeld de helianthus, de grote beestjeslokker.

Helianthusvliegen


zoem15jul6zoem0
zoem15jul2zoem15jul5
De namen kun je er zelf bij verzinnen. Ik houd het op respectievelijk zweefvlieg, vleesvlieg, zweefvlieg en zweefvlieg.

Helianthusvlinders

vlinder15jul2vlinder15jul3
vlinder15jul4vlinder15jul1.

Canadezen

Ganzen kijken in eigen tuin?
Ja dat kan.
In deze tijd van het jaar vliegen ze heen en weer.
Hoog boven onze tuin.
Van Zuidlaardermeer naar Paterswoldsemeer.
Of andersom.
En ze roepen luid dat ze er aan komen.
Wel zo makkelijk.
ganzen15jul1
ganzen15jul2ganzen15jul3

Op de grote foto zie je nog net de het topje van een boom achter in de tuin.
De grote Canadese gans, een exoot. Tot 1987 werden ze afgeschoten. Toen waren er maar 100 broedparen in Nederland. Nu rond de 1000-1400. Een vrij schaarse broedvogel.

Maandfoto september 2012: Joechee!!

Zonnige dag.
Half september.
Vuurvlindertjes, twee.
Alsof ie wil zeggen: joechee!
vuurvlinder15sep1.

Vakantiefoto

Prachtig weer.
Rimpelloos water.
Foto gemaakt tijdens het fietsen.
Waar?

willemskanaal27aug
Gewoon op mijn dagelijkse fietsroute naar mijn werk in Groningen.
Zo'n mooie spiegeling zie ik niet vaak.
Ik kon het niet laten even af te stappen om een foto te maken met mijn telefoon.

Moskou by night

Week in Moskou.
Geen tijd gehad om tuinen te bezoeken.
Dus ook geen tuin- of planten foto's.
Om te gebruiken bij een tuinlogje voor dit weblog.
Daarom, bij uitzondering, een plaatje dat niets met tuinen te maken heeft.
Alhoewel: als je goed kijkt staan er ook een paar bomen op de foto….

moskoubynight

NB. De uienkerk staat aan de rand van het rode plein. Dat was echter precies de week dat ik er was grotendeels gesloten. Feestweek, met allerlei optredens, oa. militaire kapellen. Op de voorgrond tenten waar de muzikanten overnachten.

Moskou: tuinvogels

Opvallend veel mussen in Moskovische parken. Zoals ik me dat van vroeger van vakanties herinner. In parken, in de buurt van prullenbakken, terrasjes, waar maar wat te kruimelen valt. Zo ook in de grasvelden en perkjes rondom het Kremlin in Moskou.


moskou bontekraisepmoskoumus2sept

Boven: de bonte kraai.
Onder: de Moskovische mus
.

Moskou: berken

Eindeloze berkenbossen.
Witte stammen zover je kunt kijken.

Dat is het beeld dat ik heb van Russisch landschappen.
Van de schilderijen van Russische landschapsschilders.
Shiskin, Levitan.

Ik ben een week in Rusland, maar alleen in centrum van Moskou.
Daar geen eindeloze bossen.
Wel een enkele berk.
De rest moet je er maar bij denken.
moskouberk2moskouberken1

Bovenste foto: vanuit de rijdende expresstrein vanuit Moskou naar het vliegveld.
Onderste foto: als je je ogen een beetje dichtknijpt, zie je de prullenbakken op de achtergrond niet. Foto genomen in klein parkje vlakbij Kremlin
.

Moskou: uien

Je hebt Hongaarse uien, Amsterdamse uien, zilver uitjes.
Grote uien, kleine uien, rode uien.
Maar ook Russische uien, op de top van de kerken.
Deze zijn te vinden in Moskou.

moskauui5moskouuien2sep1
moskouuien2sep2moskouui3.

Laatste augustusdag

Twee dagen geleden, op woensdag was het nog prachtig warm weer. Dat kwam mooi uit want ik had een aantal collega's te eten. We hebben heerlijk buiten gezeten en buiten gegeten op het terras. Prima uit te houden. Vandaag op vrijdag, heel stuk kouder, vanaf eind van de ochtend de nodige regen. Dat wordt vanavond niet buiten eten (voor het eerst sinds een hele tijd). Buiten is het vochtig en maar 13 graden. Met wat bewolking en lichte regen komen de kleuren wel mooi uit op de foto.

nazomer31aug
nazomer31aug2nazomer31aug3nazomer31aug1nazomer31aug4

Vanaf het terras, 4 uur ' middags, lichte regen.
NB. de sedum is nu flink roze, ter vergelijk een foto van precies een week geleden
Elf vossen | Beestjes | 't Groentje .

Opbrengst

Afgelopen week kwam Doeke een paar potjes brengen van de honing, deels van bijen die in onze tuin rond zoemen. Keurig in potjes, met etiketjes. Die etiketten herken ik, want Doeke verkoopt ze ook aan diverse winkels in 't dorp.
honing10aug1
honing20aug2honing20aug3
Met deze potjes komen we wel de winter door!

Ik liep nog even door naar de bijenkasten. Doeke bekeek een paar raten om te kijken of er vers broed (eitjes) inzit. Dat is nodig voor behoud van het volk. In kast 1 zagen we zo snel geen broed (maar we keken allen in bovenste kast). De kast zat wel 'belachelijk vol honing'. De oogst voor Doeke is al geweest, deze honing blijft in de kast als wintervoorraad voor de bijen. " Oude koninginnen" worden lui en leggen niet zoveel eitjes meer". In kast 2 zit een jonge, verse koningin. Volop broed hier. En ik zag voor het eerst de koningin: met groene stip! Ze is wel duidelijk groter dan de werksterbijen, maar ja, zonder stip is het lastig vinden tussen honderden wriemelende bijen.

Blauwe Knoop, de echte

Wil de echte blauwe knoop opstaan?
Een plant in onze tuin noemde ik steeds blauwe knoop, maar dat was 'm niet. Zie
Knoopkruid | Tuin | 't Groentje/

Van de plant op de foto heb ik zaad meegenomen uit een insectenbloemenweitje. Nu twee jaar later uitgebreid bloeiend, maar wat is het? Ik kende de naam niet, maar plant heeft duidelijk scabiosa-trekken, de bloemvorm zoals op de foto net voor het bloeien. De bladvorm.
blauwe knoop 10 aug
Ik hoefde niet lang te zoeken: dit is de blauwe knoop, echt waar. Sucissa pratensis. Meer info: Blauwe knoop - Succisa pratensis.

Slingeren

In de tweede week augustus kwam imker Doeke de honingkast ophalen. Dat was een van de drie verdiepingen van de bijenkast in onze tuin. Door de truc met het uitlooprooster, zie Honing | Elders | 't Groentje, zaten er bijna geen bijen in deze honingkast, da's makkelijk voor het honingslingeren, alleen de raten, zonder bijen. Doeke heeft zijn kasten op een paar plekken staan: sinds een paar maanden bij ons in de tuin, op een verborgen plekje op de golfbaan van Noordlaren, in een bijenstal in de tuinen van het kantoor van het Groningerlandschap in Haren.

  • Op een doordeweekse avond half augustus ging ik met hem mee.
  • Eerst kijken bij de kasten in Noordlaren, die maakte Doeke gereed voor verplaatsing de volgende dag naar de (bijna) bloeiende heide. Doeke is niet van de heidehoning, zeer taai, moeilijk slingeren, maar mede-imker Willem wel.
  • Toen naar de bijenstal in Haren: daar hielp ik mee de tjokvolle honingraten uit de kast te halen: Doeke haalde ze uit de bijenkast, schudde (bijna) alle bijen er af en gaf ze aan mij door. Ik plaatse ze dan weer in een lege kast. Daar gaan normaliter 12 raten in, maar als ze vol met honing zijn zijn ze zo zwaar dat een volle kast niet te tillen is: we deden dus maximaal 7-8 raten in een kast voor het transport.
  • Transport terug naar de 'slingerplek'. In de garage onder zijn flat stond een elektrische slingermachine en een rij emmers, en een tafel om de raten voor te behandelen. De bijen hebben elk celletje in een raat keurig afgedekt met een wasplaatje, dat slingert zo lastig. De imker halt met een speciale vork, de 'ontzegelvork' , alle dekseltjes van de cellen af, bij voorkeur met zo weinig mogelijk beschadigen van de cellen: dat kost opbrengst. Na uitleg door Doeke heb ik ook een paar raten 'ontzegeld', da's nog lastiger dan het lijkt.

  • doeke9aug1doeke 9aug 2doeke9aug3

  • Vier raten in de slingermachine, zachtjes beginnen, en pas later het toerental verhogen. Net als de trommen van een wasmachine die soms begint te stampen als de was wat verkeerd geladen is, begint de slingermachine te stuiteren als de vier raten niet netjes (naar gewicht) in de bak zijn gehangen. Onderaan de machine, een krantje waaruit de honing begint te druipen, door een zeef. Later gaan de honing door nog en tweede zeef in opvang emmers.

Sneeuwster-aster

Aster divaricatus, sneeuwster-aster, woodland aster.
Deze lage aster bloeit lang, van augustus tot oktober. Wittige bloemen op dunne stengels, 50-70 cm hoog. Een moeiteloze plant, prima bodembedekker. Geeft onkruid geen kans. Doet het zowel in zon als in droge schaduw. Ideaal voor en wat donkerder plek, die wordt mooi opgelicht door de wolk van witte bloempjes. De bloemen worden vanwege de nectar druk bevlogen door bijen en vlinders.

aster20aug

Na de bloei blijven de pluisjes lang op de kale bloemstengels staan en in de winter kunnen de vogels nog lang 'een pluisje pikken'. Niet alleen om te eten trouwens, ook lekker zacht als nestmateriaal. Bij ons blijft de plant mooi compact. Tip voor plekken waar de aster wat slungelig wordt: knip terug tot de helft in juni.

Maandfoto augustus 2012: Zonnekruid

Warme kleuren.
Zonnekruid.
Nazomer.
Bijen blij.


helenium 20aug

Helenium 'Rauchtopas'.
Wil ik er wel meer van, delen kan in vroege voorjaar.
Eens kijken of ik er aan denk….
Of misschien wat meer soorten aanschaffen?
Niet zo ver van ons vandaan is de 'nationale Helenium-collectie' bij
Kwekerij Jacobs.

Suikermais

Twee jaar geleden een minimoestuin van 1x 1 meter geprobeerd. Met daarin peultjes, leek ons lekker. Maar… een vrij stukje grond in het vroege voorjaar, blijft natuurlijk niet vrij. Later in het seizoen hingen alle 'buurplanten' over de minimoestuin heen. De peultjesplanten kwamen jammerlijk aan hun eind door slakkengeknaag.
Dit jaar nieuwe poging, groot(s) aangepakt, naast de herfstframbozen een stuk grond van maar liefst 3 x 3 meter vrijgemaakt. Eddy wilde aardbeien, zonnebloemen en (suiker)maïs. De aardbeien had ik een beetje laat verplant, ze waren al in bloei. Nog wel wat vrucht gedragen, maar niet overdadig. De zonnebloemen zijn mislukt. Die vinden de slakken te lekker, zelfs als ze al een halve meter hoog zijn.

suikermais20aug1suikermais20aug2
mais20aug0
De suikermais daarentegen…. reusachtig. Een van de planten is ruim twee meter hoog. Ik heb de plantjes voorgezaaid in wc-rollen binnen, binnen de kortste keren groeiden ze daaruit. Uitgeplant en een paar plantjes verloren in de nattigheid, en daar een paar nieuwe tussen gezet. Twee soorten, een zakje zaad van lokale tuincentrum, en een paar korrels van Frank. De ene soort geeft blonde 'pruiken', de andere 'koperrood'. Ik weet alleen niet meet wat wat is. De pruikjes, kolfkwast (of baardharen) genoemd, waaronder later de kolven groeien blijken de stampers van de vrouwelijke bloemen te zijn. En die grote pluim bovenaan is de mannelijke bloem. Zie voor meer weetjes: De teelt van suikermaïs : vers oogsten op het juiste moment! - GroentenInfo .

Gistermiddag de eerste twee kolven geplukt en direct in de pan gedaan. Het was vier uur 's middags toen we op het terras de eerste oogst oppeuzelden. Misschien toch nog iets te vroeg geplukt, had niet zo heel veel smaak en ook (na de kook) erg bleek van kleur. De andere kolven laten we nog even doorgroeien.

Elf vossen

Drie weken geleden was de landelijke tuinvlindertelling. Viel dit jaar wat tegen. Dat weekend zagen we bij ons in Haren geen enkele Kleine Vos, terwijl dat landelijk de meest getelde vlinder bleek te zijn….
Zie
Vlindertelling | Tuin | 't Groentje.

sedumkleinevos20aug1
Nu, eind augustus, hebben we ze opeens in bosjes. De dagpauwogen zie ik niet meer, maar Kleine Vossen…. in overvloed. Vanaf ons terras kijken we uit op een flink perk met Sedum 'Herbstfreude'. Heel zachtroze op dit moment. Vorige week toen het zo warm was, krioelde de Sedum al met honingbijen. Ik had nog niet eerder bewust de sterke honinggeur geroken.
Vrijdag 24 augustus was het zonnig en windstil. Perfect voor vlinders. Op een bepaald moment telden we elf (!) Kleine Vossen op deze bos Sedum. Op de foto zie je er 6. En bij uitvergroten van de foto zijn diverse honingbijen, vliegen en ander klein spul te zien.

Water halen

Begin dit jaar het rietmoerasje opgeheven. De wortels van het riet (samen met vorst) hadden de bakstenen muurtjes 'gemold'. Omdat riet nogal hardnekkig is met wortels heb ik de de aarde nog niet terug gedaan in het ommuurde moeras, in plaats daarvan een paar emmers zand. Kan ik makkelijk evt. opnieuw opkomend riet of aanwaaiende planten weer uit trekken.
zandbij24aug1
zandbij24aug2

Toen het vorig weekend zo warm was zoemden er ineens tien tot twintig honingbijen over het vochtige zand. Ze kwamen water drinken, of water halen om de bijenkast te koelen. Vandaag, op het warmst van de dag zag ik er weer een paar.

Vijf-op-een-rij

Een week of twee geleden vertelde collega Cora het droeve verhaal van een zwaluwnest dat van de dakrand was gevallen. Het nest hing op een beschutte plek, maar blijkbaar was de hechting van de klei niet voldoende, of de klei was te veel uitgedroogd, of….
Resultaat was in ieder geval, nest in stukken op de grond een paar meter lager en een zielig hoopje piepjonge zwaluwen op de grond. Ouderpaar zwaluw hevig ontsteld rondvliegend.

Maar toen kwam "
Hen to the rescue!" Hij nam een oud rieten bloemenmandje, vulde dat met zachte vulling, plaatste de babyzwaluwen uiterst voorzichtig in het mandje. Ladder er bij, en met mandje en gereedschap omhoog: het bloemenmandje werd op de plaats van het voormalige nest tegen de muur bevestigd. Even afwachten, maar na een tijdje kwam het ouderpaar weer terug en begon de jonkies weer te voeren!

corazwaluw0
corazwaluw1corazwaluw2

Bijgaande foto's maakte Hen deze week, de jongen waren klaar om uit te vliegen. Ze heten -van links naar rechts- Alfa, Beta, Gamma, Delta en Epsilon. Toch nog een happy ending.

Drop basilicum

Vorig jaar kreeg ik bij een zadenruil van iemand uit Engeland zaad van drop-basilicum, Ocimum basilicum 'Licorice'. Wordt ook wel anijs-basilicum of perzische basilicum genoemd. Heeft een wat eigenaardig drop/anijs achtige geur, komt van het stofje estragol. Bloemetje is fraai.

dropbasilicum20aug1

De smaak …. tja niet voor gerechten waar ik de 'gewone' basilicum in doe. Misschien wel voor gerechten waar je bv. munt voor gebruikt, lamsvlees of zo…

Hitte in Groningen

Pfff, dat was me een weekendje zeg. Zondagmorgen steeg de temperatuur razendsnel van een graad of 18 om 8 uur tot tegen de 30 begin van de middag. 's Morgens nog lekker op het terras gezeten. ijskoffie.

Later tot aan mijn knieën in de vijver gestaan, lekker koel, en wat waterplanten verwijderd. Tegen het middaguur was de schaduw daar weg en werd het te gortig. Later op de middag liep ik nog even langs de natte hoop waterplanten die op het vijverbrugje lagen uit te lekken. Tientallen honingbijen zoemden er om en er in rond, om wat vocht mee te nemen de bijenkasten in!

Hier in Haren is het 33,5 graden geworden, volgens de weerdienst. In de serre nog een stukkie warmer, zie foto. De was was wel snel droog!

heet19aug0heet19aug1

Rest van de middag binnen doorgebracht, deuren en ramen dicht. De plavuizen vloer is nu heerlijk koel om op te liggen. En tegen 7 uur 's avonds weer verder waar we gebleven waren: eten en daarna ijskoffie.

Drie roden

Rood is niet zomaar rood.
Allerlei tinten en variaties.
Niet altijd makkelijk op de foto te zetten.
Welk van deze drie roden….
rood12aug2
rood12aug3kleinrood12aug1klein
vind je het mooist?

Aardbeving in Groningen

Woensdag avond 15 en donderdag avond 16 augustus waren er twee aardbevingen in Groningen. Die van donderdag was stevig voor onze contreien, 3.4 op de schaal van Richter. De beving is ook in onze woonplaats Haren gevoeld. Wij hebben het zelf niet gevoeld, maar onze topzware pruimenboom wel! We hebben aardbevingsschade!

pruimberuk12aug4pruimbreuk12aug2
pruimbreuk12aug1pruimbreuk12aug3

Donderdagavond nog niets aan de hand en vrijdagochtend bij het rondje door de tuin…. in eerste instantie viel het niet op, maar toen ik iets verder de achtertuin inliep wel: een enorme tak, ongeveer 1/3 van de boom was afgebroken. Diameter tak zeker 10 centimeter.

In de loop van de dag heb ik de tak in stukjes gezaagd en alle -nog net niet rijpe- pruimen verwijderd. Zeker 20 kilo. Zou je er nog wat mee kunnen? Misschien na laten rijpen. Buurman Jan nam een emmer van 10 liter mee, tuinvriendin Willie kwam op haar scooter aan en nam inhoud van emmer van 35 liter mee! Ze reed twee keer, om ook nog twee emmers met super rijpe kleine paarse pruimpjes mee te nemen. Die hoefden overigens niet geplukt te worden, ze vielen continu vanzelf naar beneden. Hoefden alleen maar geraapt te worden.

Compostable

In de kantine van het bedrijf waar ik werk zijn werkzaamheden bezig. De transportband waarmee de dienbladen en eetgerei na de lunch op worden getransporteerd worden vervangen. Een week of twee hebben we daarom papieren bordjes en bekertjes en kunststof bestek (omdat afwassen nu even heel onhandig is). Het bestek is composteerbaar, althans, dat staat er op.
bestek13aug3
bestek13aug2kleinbestek13aug1klein

Collega Helmer zocht op internet even op hoe lang dat composteren duurt: in een industriële composteringsinstallatie 10 weken. Ga ik voor de gein eens proberen in onze composthoop. Zal wel een heel stuk langer duren….

Eekhoorn in pruimenboom

Zondagochtend 5 augustus zaten we op het terras koffie te drinken. Half twaalf. Pa aan de telefoon, zoals elke zondagochtend. Maar ik was even bezig. In de achtertuin. We hoorden namelijk een plof in de pruimenboom. En zagen een oranje flits. Het was zeker geen Gaai of andere grote vogel. Beweging was heel anders. Het was een eekhoorn!
Die lekker pruimen aan het oppeuzelen was. Heel langzaam liep ik over het tuinpad richting pruimenboom. Zie bijgaande plaatjes.

eekhoorn5auggroot
eekhoorn5aug1eekhoorn5aug5

De rest van de dag zagen we onze fruitetende gast een aantal keren terugkomen. Hij plukte een pruim. Hield die in zijn voorpootjes (handjes) vast en knabbelde al draaiend aan de pruim. Na een tijdje liet ie hem los. Plof. Na een paar minuten via een overstapje van pruimenboom op wilgentak verdween Eekie in de bomenrij.
NB. Vrijdag 10 augustus had ik een vrije dag, perfect tuinweer. Weer geritsel in de grote wilg, erg uitbundig geritsel. Zou de eekhoorn er weer zitten? Niet een, maar twee bleken tikkertje te doen rondom de stam. Razend snel, achter elkaar aan, omhoog, omlaag, rond jes rond de stam. Geinig geluidje, nu ik het eenmaal gehoord heb, vergeet ik het niet meer. Soms een soort tjuk, tjuk, tjuk. Maar ook een beetje fluitend.

Tweekleuren

De hortensia in onze achtertuin varieert wel eens in de kleur van de bloemen, het ene jaar wat rozet, het andere jaar wat blauwpaarser. Dit jaar met twee kleuren tegelijk. De hortensia staat onder een pruimenboom en niet zo ver van de boomwal aan de achterrand van onze achtertuin. In droge zomers staat de hortensia er in deze tijd van het jaar wat verdroogd bij. Zo niet dit jaar. Frisse stevige bloemen.
hortensia5aug
hortensia5augblauwhortensia5augroze.

Fluor-melde

In een hoekje van de 'moestuin' zijn dit jaar weer twee plantjes van de Chenopodium giganteum opgekomen. Boomspinazie wordt het ook genoemd of fluor-melde. De verschillende namen geven een goede beschrijving van deze eenjarige.
- Hij kan
groot worden (afhankelijk van de grond, plek), meer dan 2 meter. Bij ons is ie pas 50 cm.
- Familie van de
melde/ melganzevoet
- Eetbaar als
spinazie.
- Groen met
fluor-roze tipjes (die wel verdwijnen bij het koken).

fluormelde5aug1fluormelde5aug2.

Honing

Deze week kwam Doeke een 'uitlooprooster' plaatsen in de bijenkast die hij in onze tuin heeft gestald. Samen met collega imker Willem. Het uitlooprooster is een houten plaat die onder de honingkast wordt geplaatst. Een plastic cirkel in het middel, een centimeter of 10 in diameter. Hier kunnen de bijen als een soort trechter van de honingkast naar de kast er onder komen, maar niet terug. Dat maakt het makkelijker de honingkast een dag later mee te nemen, omdat er dan geen bijen in zitten.
honingbij5aug1.
Het was nog wel even spannend, de bijenkast begon te schuiven. Vonden de bijen niet leuk. Ik ging 'schielijk' naar binnen, terwijl Willem en Doeke (met rookpijp) de boel weer stabiliseerden. En passant liepen zij wel de nodige steken op. Inmiddels staat de kast weer stabiel met extra ondersteuning.

Antwoord raadplaatje 29 juli: tuinboon

Mooi scrabblewoord: tuinboonpeulaanhechtpunt.

En tegelijk de oplossing van het raadplaatje van eind juli:
Raadplaatje 29 juli 2012 | Binnen | 't Groentje. Marco en Wiel hebben het goed herkend.

Niet uit eigen tuin overigens, maar uit het groentepakket van 'De Ekonoom'.
Lekker, lekker. De boontjes hadden precies de goede rijpheid; bij het openen van de peulen vielen de losse bonen zo in mijn hand. Wat overbleef: de supergewatteerde peul zelf met een serie aanhechtpuntjes.
tuinboon29jul11

Bakerpraatje?
Vroeger toen ik nog bij mijn ouders woonde heb ik wel eens uren lang met een stukje binnestebuitengekeerde tuinboonpeul in mijn sol gelopen. Het verhaal was dat als je een wrat hebt je daar dan een tijdje de verse tuinboonpeuleschil tegen aan moet houden. Dat zou de wrat doen verdwijnen. Ik had toen midden onder mijn voet een wrat, stukje tuinboon er tegen aangedrukt, voorzichtig sok erover, zodat schil op zijn plaats viel. En toen een tijdje zo rondgelopen.
De wrat is wel verdwenen, maar of dat van de tuinboonschil kwam? Wie weet.

Vlindertelling 2012

Dit weekend was landelijk vlindertelweekend. Het is tot nu toe een droeve zomer wat vlinders betreft. Nat en soms koud. Dat was te merken aan de aantallen vlinders die we telden. Erg laag. Alleen de dagpauwogen deden het goed.

Dagpauwoog 8
Groot koolwitje 1
Klein koolwitje 3
Atalanta 1
Blauwtje 1
Bont Zandoogje 2

Vandaag niet gezien maar wel een paar dagen gelden: 1 distelvlinder, 1 gehakkelde Aurelia. En allerlei nachtvlinders, die zijn lastig uit elkaar te houden.
blauwtje5aug

Vergelijk dat eens met onze telling van 2009, zie
Vlindermee | Digi-letters | 't Groentje.
Voor de landelijke telling: zie
Vlinder Mee!. Winnaar is de Kleine Vos, die hebben wij dit jaar vrijwel niet gezien!

Donald Duck

Zaterdagochtend. Voor de middag was onweer en regen voorspeld, dus 's morgens op pad. We wandelden van Haren naar Groningen. Langs het Paterswoldse meer, Hoornse Dijk, richting Piccardhofplas, Winterpad, Hoornse Schans, naar de binnenstad. Ook nu weer paadjes en weggetjes die we niet eerder gezien hadden. En als je het een beetje uitzoekt loop je bijna de hele tijd in het groen.

In Zuid Groningen wandelden we over de Veenweg, en kwamen opeens een vlag van Groei en Bloei tegen. Groningen en omstreken houdt dit weekend open tuinen weekend! Meteen maar even een tuintje meegepikt. De tuin van Coby Swarte. Een hele lange, smalle tuin, bijna 2000 m2. Slingeren grasveld, heggetjes, en heel heel veel bloemen. Helemaal achterin een klein beekje.
Foto links, als je niet beter wist zijn we ergens in het buitenland aan het wandelen.
cobyswarte1cobyswarte2
cobyswarte3
Foto rechts: Ook achterin: vriend Donald. Foto onder: vlak bij het huis: een vijver met vriendelijk klaterende dolfijn-fontein. Twee stoelen nodigden ons uit om even te gaan zitten. Helemaal luxe was het, toen we ook nog een kopje koffie met koek aangeboden kregen. Mooie onderbreking van onze wandeling.


Hoogwerker

Een tijdje geleden kapvergunning aangevraagd en gekregen voor een zeer scheve berk achter in onze tuin. Zie Luchtfoto | Digi-letters | 't Groentje. We hebben even gewacht voordat we onze hovenier belden, na half juli, dan zijn alle nestelende vogels klaar. Op 1 augustus kwamen twee mannen van "de Natuurtuin". Met een hoogwerker die ze op het terrein van de flat achter ons konden zetten. De hele dag zijn ze met zijn tweeën bezig geweest. Lekker Zagen. Buurman Jan had wel interesse in het dikke hout. Toen hij 's morgens gezaag hoorde, reed hij met auto en aanhangwagen naar het terrein van de flat. Konden de 'zagers' meteen de dikke blokken hout in de kar leggen. Nu staan de hompen bij Jan achter in de tuin. Eerst drogen en tzt in mootjes hakken.
berk5aug1
berk5aug2
Onderaan was de stam zeker 40 cm in doorsnee.
Snelle telling van de jaarringen geeft een leeftijd van tussen de 30 en 35 jaar.

Achtervolging

Zomer.
Zomers onweersbui.
Nat.
Begin van de avond.
Olympische spelen in Londen.
Atletiek. Wielrennen.
Ook op ons terras.

slakken
slak5augubochtslak5augsbocht

Foto boven: de achtervolging.
Foto links onder: U-bocht
Foto rechtsonder: S-bocht
.

Felle kleuren

Het is augustus en dan kunnen de wespen weer wat lastiger worden in de buurt van het terras. Als we buiten ons boterhammetje met jam eten letten we nu goed op als we een hap nemen. Niet ongezien happen tijdens het krantenlezen, of zo. In de achtertuin hebben we een flinke pol persicaria amplexicaulis. Erg hoog dit jaar, met veel vocht en koelte, zo'n anderhalve meter hoog nu. En het was me nog niet eerder opgevallen, maar er zitten erg veel wespen op de knalrozerode bloemen.
wesp oppersicaria5aug

Volgens een Belgische website komt dit omdat wespen onweerstaanbaar aangetrokken worden door de felroze bloemen van persicaria en fuchsia. Zou het?

Tweede kast

Doeke de imker kwam de bijenkast in onze tuin weer een bekijken. De laatste twee keer was het niet gelukt de (gemerkte) koningin te vinden. En ook deze keer lukte het niet. Aangezien er wel verse eitjes waren moet er wel een koningin zijn, maar niet meer de oorspronkelijke. Da's niet gewenst, aldus Doeke, dan ken je het karakter van de koningin niet. Na het weer dicht doen van de bijenkast schoven we twee planken onder de kast door, kast een beetje opzij. Dan kan er een tweede kast naast.
Later die avond kwam Doeke weer langs met een kleine bijenkast (maar 1 verdieping), met een nieuw volkje. Dat had hij opgekweekt met wat stuifmeelraten uit deze kast en een nieuwe koningen die hij in Duitsland had gehaald. Daar worden ze speciaal opgekweekt en geselecteerd op hun zachtaardigheid. Die bijenkast staat nu naast de eerste. De bedoeling is om de bijen van de kleine kast beetje bij beetje over te doen in de grote kast, inclusief de nieuwe
lieve koningin. Wel eerst even aanzien of de twee volken niet bij elkaar honing gaan roven. Dat schiet natuurlijk niet op.

.
De twee rechterfoto's geven een indruk van het aantal bijen dat om je hoofd vliegt als je (met imkernet op!) bezig bent met de bijen.

Uitsluiping

Groen met groen en groen. Ik liep langs de vijver en zag tussen het snoekkruid opeens horizontale streepjes. Dichterbij gekomen zag ik een grote libel, die kort daarvoor uit het larvenomhulsel was gekropen. En daar lekker tussen het groen zichzelf aan het oppompen was. Zie foto. De hele dag hing ie er, de volgende ochtend ook nog. Dat duurde zo lang dat ik dacht dat de libel ter plekke was overleden. Toen ik het insect voorzichtig aanraakte, viel ie van het blad af in het water. En wapperde met zijn vleugels. Ik schepte de libel uit het water en hoepla, daar vloog ie weg.

Les voor mezelf: laat de libellen lekker zitten. Niet aankomen!

Tuin metafoor

Laatst gaf ik een presentatie op mijn werk. Ik gebruikte onze tuin als metafoor voor samenwerking in de afdeling. Een aantal jaren terug hebben we twee tuinen samengevoegd tot een grote tuin. En op mijn werk zijn twee afdelingen samengevoegd tot een afdeling. Hieronder een compilatie van een deel van de gebruikte foto's.

.

Stuifmeelklompjes

Als je goed oplet zie je dat hommels of bijen rondvliegen met klompjes stuifmeel aan hun achterpoten. Afhankelijk van de bloemen waar ze op vliegen kan dit cremelichtgeel zijn, zie foto, of knalgeel of oranje.
.
In een bijenkast worden in sommige raten de cellen gevuld met honing, in andere raten stoppen de bijen het stuifmeel. Een mozaiek van verschillende kleuren, door alle soorten stuifmeel.

Raadplaatje 29 juli 2012

Wat denk je dat dit is?


Een plantje, een zwammetje?


In het wild

Ha, expeditie gelukt.
Kort geleden schreef ik een stukje over het vleesetende plantje Kleine Zonnedauw. Zie :
Antwoord raadplaatje 30 juni: kleine zonnedauw | Elders | 't Groentje. Ik had het gezien in een kwekerij, in een ondiepe schaal met water, op tafelhoogte. Lokale bioloog Kees Boele (Zie Natuur en reisblog Kees Boele) vertelde me dat dit plantje ook vlakbij Haren te vinden is. Hij gaf me aanwijzingen waar ik het niet kon missen.
Eddy en ik gingen op expeditie, op jacht naar de zonnedauw. Bleek inderdaad niet erg moeilijk te zijn. Als je eenmaal weet waar je moet kijken. Vochtig, moerassig, zure grond. Beetje roodachtige gloed. Wel goed kijken want het plantje is echt piepklein. Zie stukje van mijn wijsvinger op foto 3.

.

Maandfoto juli 2012: Akkerhommel

Op de Cephalaria gigantea.
Minitieus elk deelbloempje aan het afspeuren.
Akkerhommel.
.

Bijensteek

Donderdag avond kwam ik thuis van mijn werk. Terwijl ik het pad op reed kwam imker Doeke nog even langs. Kwam een paar raampjes verwisselen in de bijenkast. Dus ik meteen mijn imkerhoed op en weer even mee kijken. Deze keer wel handschoentjes aan, van die tuinhandschoenen: aan de binnenkant rubber, aan de bovenkant stof.

Ik stond te kijken en de bijen waren redelijk geagiteerd. Op een van de ramen zaten alle bijen met hun kopjes in de honingraten. Dat doen ze als ze bang zijn. Niet om hun kop in het zand te steken, maar om zich vol te zuigen met honing. Als ze dan onverhoopt moeten vluchten hebben ze tenminste een vooraadje honing bij zich. Een paar bijen zoemden venijnig. Geen zorg. Imkerhoed-net beschermt mijn hoofd en gezicht.

Een bij gaat op mijn linkerhand zitten en brengt zijn achterlijf naar voren om te steken.
Ik realiseer me dat grof geweven stof natuurlijk geen bijensteek tegenhoudt. Dus ik probeer de bij met mijn rechterhand weg te tikken. Dat lukt, maar op rechterhand zit ook een bij. Steek. Tja, toch maar eens op zoek naar bij-bestendige handschoenen. Voelt overigens minder vervelend dan een wespesteek.
< hier stond een plaatje van gebak 'Bijensteek', op verzoek van eigenaar (copyright infringement), verwijderd>

Even gegoogled op bijensteek.
Bijensteek, wespensteek, dazenbeet - Reizen & vrije tijd - Gezondheid - dokterdokter.nl (Iets met een kalf en een gedempte put). Angel zsm verwijderen door weg te krabben. Gif uitzuigen. Zsm na de steek warm water gebruiken schijnt bijengif te inactiveren... Na de steek met wat gras of grond over de plek wrijven. De bij laat naast de angel ook een geurstof achter, die kan andere bijen aantrekken. Wil je dan even niet! Dit was mijn allereerste bijensteek. Bij de tweede even goed opletten. Als je allergisch bent (zeer zeldzaam) ontstaat dat bij de tweede bijensteek.

Kevers van alle kanten

Druk bezig waren ze.
Met elkaar.
Alle tijd.
Om ze rustig te bekijken.
Van alle kanten.
Behalve van onderen.
.
Dit is de rode smalbok. Mannetje bovenop, kleiner, slanker, geelachtig bruin. Vroutje onderop, groter, steviger, meer roodbruin. Een van de meest voorkomende boktorren in Nederland (en Belgie). Eieren liefst in naaldbomenstobben.

Kleine Pad

Kikkers hebben we volop in de tuin. Bruine en groene. Maar een pad heb ik nog nooit gezien. Terwijl we wel een goede habitat hebben. Genoeg rommelhoekjes, schuilplekken, een vijver om eitjes te leggen. Padden doen dat in snoeren, lange ketens van zwarte eitjes. Die heb ik ook nog nooit in onze vijver gezien. Kan zijn at de vijver te vol met planten zit, en dat de eitjes daardoor uit beeld zijn. Soms zie ik een bruine kikker in onze tuin aan voor een pad.
Deze kleine pad kwam ik tegen in een park in Amstelveen. Wat een leukie, he. Is toch echt heel anders dan de amfibieen in onze tuin. Blijven kijken dus.
.

Korenbloemblauw

Een veldje korenbloemen.
Zo blauw.
Zo blauw.

.

Tuinview

Een overzichtje van een stuk van de tuin.
Het is half juli.

Het pad naar achteren in bijna dichtgegroeid.
De knalrode crocosmia heeft net de eerste bloemen geopend.
Verbascum staat al weken te bloeien in geel.
De tweejarige teunisbloemen zijn ook al een tijdje bezig, elek dag een paar nieuwe bloemen.
De 'kaarsjes' van de fluweel boom beginnen al een beetje te kleuren, tegen de herfst zijn ze warm wijnrood.
De hemelsleutel, rechts op de foto, is nog helemaal groen, daar nog geen teken van herfst.

Astilbe

De zon is bijna achter de bomen verdwenen. De laatste zonnestralen vallen op de lichtroze pluimen van een astilbe. In mijn mijn herinnering waren de pluimen roomwit/ gebroken wit. Maar nee, het is toch echt roze. Suikerzoet, suikerspin-roze bijna. De Nederlandse naam is prachtspirea. Astilbes zijn vaste planten, inmiddels zijn er zoveel hybriden, dat het onmogelijk is om de juiste naam te weten. Van wit, zachtroze, naar knalroze en donkerrood. Astilbes houden van humusrijke grond die nooit uitdroogt. Je kunt ze in het voorjaar vlak voor het uitlopen scheuren. Aan te bevelen is om dit in ieder geval eens in de vijf jaar te doen, lees ik, omdat anders groei en bloeikracht gaat teruglopen. Hmmm. Heb ik nog nooit gedaan... Het is deeltijd als de kluit van de plant boven de grond begint te komen. Toch eens op letten.

.

Mijngangen

Al wandelend door de tuin zie ik regelmatig sporen van bladmineerders. Piepkleine beestjes die gangetjes maken tussen de boven en onderkant van een blad.

Links: primula. Rechts: akelei.

Ik heb geen idee hoe de beestjes eruit zien. Al zoekende op internet kwam ik de volgende website tegen:
index . Volgens de tekst op de website moet het makkelijk zijn de mineerders te determineren, omdat ze bijna allemaal specifiek op 1 plant leven. 'Makkie', dacht ik. Even zoeken op primula en akelei. Kijk zelf maar eens!

Extra verdieping

Half juni kregen we een bijenkast in onze tuin. Het gaat zo goed met de bijen dat ze een paar weken laten een extra verdieping hebben gekregen. Met ruimte om nog veel meer honing te maken. Ik keek mee met de imker toen hij alle raten een voor een uit de kasten haalde: op zoek naar de koningin. Die hebben we niet gezien tussen alle friemelende bijen, maar zat er vast nog tussen. Of in ieder geval heel kort geleden. In sommige raten zaten namelijk kleine eitjes, en die zijn maar drie dagen 'eitje', daarna zijn het larfjes.

Bovenste foto 17 juni, onderste foto 13 juli.

Op een van de raten werd een 'koninginnedop' gebouwd. Dat is een extra grote cel waarin een nieuwe koningin wordt gemaakt. Dat gebeurt als de oude koningin dood is OF als het volk zich klaarmaakt om te gaan zwermen: een deel van het volk gaat dan met de nieuwe koningin mee. Een imker probeert dat te voorkomen, voor ie het weet is hij dan een kilo bijen kwijt. De imker kwam 's avonds nog even terug met een kleine kast met bijen en deed daar het raam met de koninginnedop in: zo kan hij een nieuw volkje maken. En mocht de koningin uit 'onze' kast er echt niet meer zijn, dan kan de nieuwe koningin weer terug gezet worden.

Vijveropruiming

Helemaal volgegroeid met allerlei waterplanten. Onze vijver heeft bijna geen vrij wateroppervlak meer. Vorige week een heleboel waterplanten verwijderd. Waterdrieblad, gedoornd hoornblad, waterleliestengels en watergentiaan. En nog veel meer gedoornd hoornblad. Emmers vol. En ook nog wat gedoornd hoornblad. Alles op een enorme hoop op het bruggetje over de vijver gelegd om uit te druipen. Door de spleten in het bruggetje kunnen de beestjes het water dan weer vinden. De volgende ochtend maar liefst zeven tubtrugs (35 liter) vol met planten naar de composthoop gebracht.
.

Darrenbroed

Begin van de week kwam imker Doeke langs om te kijken hoe het met de bijen ging. De kast staat nu drie weken in onze tuin en er is flink veel activiteit. Doeke was tevreden, de bijen waren actief en productief. Hij plaatste een nieuwe honingkast boven op de twee delen die er al stonden. En verwijderde een van de raten met darrenbroed. Die verdween on-ceremonieel in de groene kliko.
Een paar dagen later viste ik de raat er uit om foto's te maken. Gefascineerd peuterde ik (met handschoenen aan, je weet maar nooit) de raat een beetje uit elkaar.



De darren zijn de mannetjes bijen, groter dan de werksters. Ze komen uit onvruchtbare eitjes. De darren-in-wording waren bijna klaar. Elk in zijn eigen cel, zo'n anderhalve centimeter groot, spierwit. De antennes ook wit en voor het gezicht langs opgevouwen. Reden om deze raat weg te doen: de varroamijt gaat bij voorkeur in darrenbroed zitten. Dus als je hier wat van verwijdert, heb je minder last van de mijt.

Vervolg : de zes van december

Een half jaar geleden heb ik een zestal koudekiemers gezaaid. In potjes, onder een glasplaat om de verdamping tegen te gaan. Zie De 6 van december | Tuin | 't Groentje.
De potjes heb ik neergezet aan de voet van de meidoornhaag, een beetje uit de loop. In het voorjaar ben ik er regelmatig langs gegaan om te kijken of/wat er gekiemd is. Toen nog niets.

Toevallig, bladerend op mijn eigen weblog voor inspiratie voor nieuwe blogjes, kom ik het 6 december stukje tegen. Tot mijn schrik moet ik bekennen dat ik sindsdien de potjes ben vergeten. De tuin is zo'n oerwoud van groen dat de potten-plus-glasplaat ook niet meer te zien zijn. Een beetje uit het oog, uit het hart. Je moet echt weten waar ze staan. Maar ik vrees.....

Resultaat: niets van het gezaaide is opgekomen.

Vertakte Graslelie

Mooie blauwgroen pol smalbladig gras. En daarboven elegante witte bloemen. Als je ogen een beetje dichtknijpt lijken het dansende elfjes in een licht briesje. Dit is de vertakte graslelie. Anthericum ramosum. In het Engels heet ie: St. Bernards Lily. Ik heb geprobeerd te achterhalen waarom, maar geen verwijzing gevonden. Ik ga er vanuit dat het naar de heilige genoemd is: de dag die bij de heilige Sint Bernard hoort is 20 augustus. De graslelie bloeit van juni tot augustus.



NB. Ik heb ooit de gewone graslelie (niet vertakt dus) proberen te zaaien, zaad had ik van Evert gekregen. Haplo pappus | Tuin | 't Groentje. Niks bovengekomen....

Roze sprinkhaan

Ik keek vandaag raar op. Een deel van de huislookjes op het stapelmuurtje is dit jaar gaan bloeien. Wat merkwaardige stervormige bloemen, oudroze van kleur. Ik keer nog eens goed naar de stengel . Daar zat een knalroze sprinkhaan op. Ik denk dat het een tandradje is.


Er komen wat variaties in kleur voor. Meestal zijn ze bruinig. Maar een enkele keer ook roze. En die kleur houden ze dan hun hele leven (van juni tot augustus). Wel slim dat dit exemplaar op roze bloemen is gaan zitten. Schutkleur.

Veel harmonia's

Het ene jaar meer, het andere minder. Dat heb je soms met beukenootjes (mastjaar) of appels. Maar ook met aziatische lieveheersbeestjes. Dit jaar hebben we heel veel exemplaren in de tuin. Ze lijken verschillend, verschillende pakjes aan, maar het zijn allemaal van dezelfde soort, Harmonia Axyridis.
.

Antwoord raadplaatje 30 juni: kleine zonnedauw

De vraag was van welke plant dit bloemetje was: Raadplaatje 30 juni | Elders | 't Groentje . Hilde en Marco zaten er heel dicht bij: ze dachten de Venus Vliegenvanger. Een vleesetend plantje. Heel dicht bij, wel een vleesetend plantje, maar net een andere. Het is namelijk de bloem van zonnedauw, ik denk de kleine zonnedauw. Groeit in moerassig, venig gebied. Staat in Nederland op de rode lijst van beschermde planten. Ook in Belgie beschermd.



De foto's zijn gemaakt met mijn telefoon, valt me niets tegen. Wat een bizar plantje.
Nou waren deze foto's van een 'tamme' zonnedauw, op de kwekerij van Thijssepark, in een bak met water neergezet om van dichtbij te bekijken. Inmiddels heb ik bij bevriende bioloog de plaats doorgekregen waar 'wilde' exemplaren groeien, hier in de directe omgeving van het dorp. Ik ga op expeditie!

Maandfoto juni 2012: Zonnedauw

Je ziet hem zo over het hoofd.
Bijzonder plantje.

Kleine Zonnedauw.
Met twee gevangen beestjes.

Miskoop

Eerder dit jaar schreef ik een stukje over cocospotgrond, uit een geperst blok.
Zie
Blok baksteen | Binnen | 't Groentje. Erg goedkoop, makkelijk op te slaan, licht in vervoer, makkelijk te gebruiken. Maar..... ook een miskoop.
Er blijkt nul komma nul voedingsstof in de grond te zitten, wat mij betreft is de omschrijving potgrond echt misleidend. (Of zou er iets
onwelgevoegelijks in de potgrond zitten? )
Alle plantjes en zaailingen die ik in de cocospotgrond zette zien er zeer sneu. Ze zijn
net niet overleden, maar staren me toch wat verdrietig aan met ziekelijk gelige blaadjes en vrijwel geen groei de afgelopen twee maanden.

Voorbeeld1: brugmansia stekken:
elk jaar overwinter ik een paar stekken die ik dan in het voorjaar in een grote pot zet. Vorig jaar had ik verzuimd de potgrond te verversen, dus minder groei dan het jaar daarvoor. Een brugmansia is door zijn reuzengroei erg hongerig. Dit jaar gebruikte ik twee 'bakstenen' cocosgrond. Met een bedroevend resultaat, zoals je op de foto ziet.
Links: juli 2012, rechts: juli 2007
(sindsdien elk jaar stekken genomen en overwinterd)



Voorbeeld 2: peper zaailingen:
deze waren bij het oppotten in cocosgrond 8 cm hoog. Dat was twee maanden geleden. Nu zijn ze .... 7 cm groot, wat ingezakt, en hebben bijna alle blaadjes laten vallen. Geen pepers van eigen oogst dit jaar. Ongeveer een maand geleden heb ik van een van die zaailingen zoveel mogelijk de cocosgrond afgeschud en die vervangen door potgrond uit een zak. Maar ook die heeft weinig groei laten zien. De planten lijken hun slechte start niet meer te boven te komen. Kwekerskwaliteit.
Ammehoela

Van een lezer van dit weblog hoorde ik dat ze vorig jaar het zelfde constateerde. Willie gebruikt de cocosgrond alleen nog gebruikt als afdeklaagje...


Raadplaatje 30 juni

Dit is het bloemetje van een heeel bijzonder plantje.
Ik ben benieuwd wie het herkent....

Volgende keer een verhaaltje en uiteraard foto's over de blaadjes.

WPTK

De Wilde Planten Tuin Kring Haren bestaat 40 jaar. Dit jubileum was aanleiding voor een excursie - per bus- naar heemtuin De Braak en heemtuin Thijssepark, beiden in Amstelveen. Ze bestaan al ruim 60 jaar bestaat. Mooi aangelegd.
De
Braak komt van doorbraak; ergens in 1500 is het gebied overstroomd en is er een plas achtergebleven. Deels verveend en dat leidt tot een gekke gewaarwording: als je stil staat op een van de wandelpaden en andere mensen lopen langs dan voel je de grond onder je voeten bewegen/ veren.
Het
Thijssepark bestaat uit een lange smalle strook, 50 meter breed, wel ruim een kilometer lang. Veel bomen, watertjes, varens, planten. Je zou echt niet zeggen dat je midden in de bebouwing zit. Zo'n heemtuin vergt wel veel onderhoud, steeds weg wieden van de (opdringerige) planten die je niet wil hebben.





We hadden bof met het weer, een uitstekend verzorgde excursie (met dank aan Ernst), een interessant verhaal van Hein Koningen (die bijna niet te stuiten was in zijn enthousiasme) en een lekkere lunch in de kwekerij van de heemtuin. Vervoer was ook prima geregeld in de 'spelersbus' van de GasTerra Flames (basketbal) .

Driekleur

Rood, wit, blauw.


Een paar foto's van het uitje van de WP(T)K, de Wilde Planten TuinKring Haren. Op de middelste foto het laatst niet uitgebloeide bloemscherm van de knolspirea. We waren op de kwekerij bij het Thijssepark in Amstelveen en daar stonden labels bij de planten. Dat loste meteen een klein 'dispuut' op dat Michiel en ik hadden bij een vorig uitje naar de Heliant De Heliant | Elders | 't Groentje.
Michiel had gelijk: het was inderdaad de knolspirea en niet het duizendblad.

Wollewei

Een stukje bloemrijk grasland, in Thijssepark in Amstelveen. Het zou ook zo maar een stukje kunnen zijn uit het schilderij Wollewei uit "Erik of het klein insectenboek'.

.

Rozenwaterval

Waar veel tuiniers afgelopen winter vorstschade hebben opgelopen aan hun rozen, is dat bij ons absoluut niet het geval. We hebben drie klimrozen in de tuin en allemaal zijn ze op dit moment overladen met bloemen. Nummer 1 is de Pauls Himalayan Musk.

De Pauls Himalayan Musk geeft een vracht lichtroze roosjes, verbloeiend naar wit. Het begin van de bloei valt samen met de bloei van de bruidsbloem waar de roos door heen klimt. Een week of twee roze met wit. Overweldigend. De musk houdt het langer vol en bloeit nog twee weken in zijn eentje door. Na de bloei zal ik proberen de roos wat in te tomen. Al zou je het op het eerste gezicht niet zeggen, op de foto bevindt zich ook een vijver. Die wordt inmiddels helemaal overschaduwd door de roos (en omringende planten).


Borderwei

Achter in de tuin in het grasveld rondom de oude appelboom ben ik al jaren bezig om een bloemenwei te maken. Langzaam maar zeker komen er meer bloemen in. Langzaam, om dat het grasveld vrij beschaduwd is en vlak langs een rij met hoge bomen ligt die nogal wat vocht wegtrekken.

Door een ander standpunt te kiezen ziet de wereld er soms heel anders uit.

Deze foto laat een heel klein stukje border zien, met daarin allerlei planten. Meestal neem ik de foto vanaf het grasveld erachter, naar de border toe. Nu heb ik de foto gemaakt vanaf de andere kant van de border, juist naar het grasveld toe. Hierdoor lijkt het alsof we een weelderige bloemenweide hebben. Of misschien een 'border-wei'. In Engelse tuin programma's hebben ze het over 'borrowing the landscape', in dit geval is het niet het landschap maar het grasveldje.



Zoemmm- adopteer een bijenvolk

Het is het Jaar van de Bij en een van de activiteiten heet Gastvrijvoordebij. Zie Home gastvrij voor de bij. Een tuinier wordt in contact gebracht met een nabije imker, tegen een vast 'huurtarief' zet de imker een bijenkast neer in de tuin. Als tuin-leverancier ondersteun je zo de (hobby) imkerij, de bijen, en deelt ook nog mee in de honing.


Een paar weken geleden nam Imker Doeke contact met ons op. Hij kwam een keer kijken of de tuin geschikt was (ja), of wij geschikt waren (ja), wat een goed plekje in de tuin zou zijn (schelpenterrasje achtertuin).
En sinds afgelopen zondag 17 juni hebben we een
live bijenkast in de tuin!
Vanwege de voetbalwedstrijd die zondagavond, en vertrek van Doeke op vakantie de maandagochtend, was het nog wel een beetje haasten/gedoe. Eigenlijk was het nog een beetje vroeg op de avond/temperatuur te hoog: nog niet alle bijen waren binnen, toen Doeke de kast afsloot met (rode) latje om in de auto te laden naar de nieuwe plek. Pech voor de buitengesloten bijtjes.

Op de foto's zie je Eddy (spijkerbroek) en Doeke de kast onze tuin insjouwen, niet superzwaar, maar vooral onhandig. Net voor Doeke de kast open deed (laatste foto) nog even met mijn oor tegen de kast geluisterd. Een gezoem van jewelste.
Spannund!!!!

Welke witte bloem is dit?

Naast een pol siergras kwam in dit voorjaar een plantje op. Een van de plantjes van de voorjaarsplantenruil, dacht ik. Damastbloem of zo. Plantje werd hoger en hoger.
De bloemstengels zijn nu ongeveer een meter hoog. Bloemen openen zich: kleine madeliefachtige (asterachtige?) witte bloempjes. Met hele fijne witte lintblaadjes.
Wie herkent deze plant/ heeft mij dit stukje gegeven?
--> toevoeging 30 juni 2012: van een heleboel kanten heb ik de naam gekregen Het is de zomerfijnstraal. Dank jullie wel. Ik heb ook begrepen dat als ik hem eenmaal heb, de plant niet meer kwijtraak. Prima.



NB. Een 'vers' aziatisch lieveheersbeestje loopt al een paar dagen over deze plant rond. Fraai kleurcontrast.

Klok loopt achter

Jaren geleden schreef ik over de bloemenklok van Linnaeus, een van de bloemen in die klok is biggenkruid. Biggenkruid | Beestjes | 't Groentje.


Volgens de Linnaeusklok sluit deze bloem zich om 13.00 uur, (of rekening houdend met zomertijd om 14.00 uur). Deze foto van een insect op biggenkruid is genomen op 16 juni om half 5 's middags.
Het lijkt er op dat de klok achter loopt...

Glas-in-Lood

Nog iets later in het seizoen worden ze zilverwit, de penningen van judas. Nu zijn ze nog groen, met een zweempje rood. Als de zon er van achter op schijnt, licht de warme kleurencombinatie mooi op.
.

Antwoord raadplaatje 15 juni: libel

Niet het pootje van een hommel of een insect, wel het achterlijf van een libel, een vrouwtjeslibel. Goed geraden door Ann, Jitske en Marco. Zie Raadplaatje 15 juni: uhmmm | Tuin | 't Groentje .
Om het iets moeilijker te maken had ik de detailfoto gekanteld zodat het achterlijf omhoog wees.

Het is het vrouwtje van de gewone oeverlibel, orthetrum cancellatum. Het mannetje heeft -net als mannetje van de platbuiklibel- een opvallend lichtblauw achterlijf. Zie Korenbout man | Beestjes | 't Groentje.

Zonnebaden

Ik zit op de grond op het pad om een foto te maken van een omgevallen vingerhoedskruid. Uit een ooghoek zie ik een zonnende bruine kikker doodgemoedereerd naast me zitten, op nog geen halve meter. Ik heb uitgebreid de tijd om hem (haar?) te bekijken. Glimmend.
.

2012 Jaar van de astrantia (5)

Deel 5 van een serie.

De eerste astrantia in bloei!
In april paar stekjes astrantia Shaggy gekocht. 3 in de volle grond gezet (ze hadden erg weinig wortel), de vierde in potje gelaten in het kader van risicospreiding. De plantjes in de volle grond werden aangevallen door slakken: 1 is opgegeten, de andere 2 hebben het overleefd, hebben een paar bladeren, geen bloem. Ze worden nu wel aan alle kanten ingesloten en overschaduwd door de omliggende planten.... Het plantje in het potje, op een vensterbank, buiten slakkenbereik, doet het beter. Die is wel in bloei gekomen.


Update over de zaailingen: opgepot in aparte potjes en buiten gezet. Ze zijn geen millimeter gegroeid, een paar zijn verpieterd. De resterende zal ik overpotten in verse aarde. Ik verdenk de gebruikte kokospotgrond van een ernstig gebrek aan voedingsstoffen (of ongerechtigheden). Bijna alle planten die ik er in opgepot heb zien er wat bleek, ziekelijk uit en groeien niet...

Zie ook :
2012 Jaar van de astrantia (1) | Tuin | 't Groentje
2012 Jaar van de astrantia (2) | Elders | 't Groentje
2012 Jaar van de Astrantia (3) | Elders | 't Groentje
2012 Jaar van de astrantia (4) | Tuin | 't Groentje
.

Admiraalvlinder

Meestal zien we ze pas een stuk later in het jaar, admiraalvlinders of atalantas. In augustus/ september als de vlinderstruiken bloeien zijn ze vaak te zien. Het zijn opvallende vlinders in heldere kleuren.
Deze exemplaar trof ik vandaag, heel even maar in beeld. 'Toevallig' liep ik met het fototoestel in aanslag. Net genoeg tijd om foto te maken...

Ze overwinteren in zuid-europa en trekken in voorjaar/zomer naar het noorden. In mei/juni komen ze hier aan, in de bloeitijd van de (grote) brandnetel. Dat is de waardplant voor de rupsen.

In vlucht

Volop bloemen en zonnig en niet te veel wind.
Dan kun je proberen een hommel of bij of vlinder in vlucht 'te vangen'.
Kies een bloeiende plant uit waar het zoemt van de beestjes.
Stel je fototoestel scherp op een takje waar je een mooie achtergrond hebt (effen).
Zorg dat je niet in een 'te bouwvallige' positie staat of zit.
En dan geduld.
Voor deze foto hoefde ik niet lang te wachten, een minuut of twee.
Wat hangt die aardhommel er relaxed bij!




NB. Eigenlijk zou je dat met een statief moeten doen, maar meestal doe ik het toch zonder.

Vorm en kleur

Het is 15 juni, een grijze dag. De buienradar kondigt aan dat het tegen 10 uur 's morgens gaat regenen. Het is negen uur, dus snel mijn kans grijpen en nog even de tuin in. Een grote klus aanpakken lukt niet in een uurtje, maar door de tuin wandelen wel. Compactcamera in de hand en genieten.
Van de nog ongeopende bloemknopjes, kleine roze balletjes op een stokje. Een heel ander kleur roze heeft de bloem van de zich ontrollende anjer. En daarbij kun je dan nog een overweldigende bloemengeur denken. Als laatste in dit drieluik: groen met rode puntjes, het stevige blad van de sedum.



Zoveel vormen, zoveel kleuren.

Raadplaatje 15 juni: uhmmm

Hier is er weer een: wat zie je hier op de foto?
.

Maandfoto mei 2012: Slangekruid

Voor de mooi.
.

A.Vogel

In een huisje aan de rand van de veluwe. Foldertje bekijken, wat is er zoal te doen in de omgeving. Bleken we vlakbij de tuinen van A. Vogel te zitten. Je weet wel, die meneer van de homeopatische middeltjes met de rode zonnehoed als de meest bekende. We hadden de fiets bij de hand, het was wel grijs, maar droog. Dus even er heen: landgoed Zwaluwenburg tussen 't Harde en Elsburg. In juni zou er heel veel in bloei staan. Dat viel een beetje tegen, het is koud en nat geweest. De zonnehoeden (echinacea) stonden helaas nog niet in bloei. Wel een veld vol roze en witte planten (iets van de brassicafamilie, slangenradijs misschien). Ruim anderhalve meter hoog, gezoem van bijtjes.

Zie het petje van Eddy, die er even tussen in ging staan.
Er bleek een excursie te zijn van 150 lezers van het tijdschrift 'happinez', dus in grote drommen liepen er mensen rond. Deels op blote voeten, met hemelvaart is het 'blotevoetenpad' geopend. Eerst over een graspad, daarna door bakken met stenen, grind, zand, leem, turf en bosgrond. Aan het eind een bak water om je voeten weer af te spoeloen. Moest ik natuurlijk ook even proberen Happy .

Geraniums

Tien dagen de tuin niet gezien.
Altijd spannend hoe het er dan weer uit ziet.
Hoe?

Heel veel kleur.


Heel veel geraniums.
Torens van vingerhoedskruid.
Tapijtjes van steenanjers.
Een impressie.

Marxveld

We waren even weg, paar dagen fietsen. Eerst een paar keer overnachten in een B&B, later met de familie in een drietal huisjes. In het plaatsje Vollenhove (wie kent het niet) overnachtten we in een oude Havezathe: Havezathe Plattenburg, een Bed & Breakfast met een (1) kamer. Lekker groot en met eigen opgang liggend aan de achtertuin. Niet dat het heel veel uitmaakt, Vollenhove is een klein stadje (vroeger havenstadje aan de Zuiderzee, nu nog net in Overijssel, aan de andere kant van de brug de noordoostpolder) dus erg veel verkeer is er niet in het centrum van het stadje.
In het straatje waar onze B&B was, de bisschopsstraat, lag ook een tuinencomplex: de historische tuinen van Marxveld. In het tuinencomplex is in 1988
een kunst- en cultuurtuin aangelegd waarin een beeld wordt gegeven van de historische ontwikkeling van de tuinen in Vollenhove. De historie van Vollenhove gaat terug tot de elfde eeuw toen het stadje een belangrijke sterkte was van de Bisschop van Utrecht. De volgende tuinstijlen zijn onderscheiden:



  • de middeleeuwen tot 1500
  • de renaissance van 1500 tot 1600
  • de barok van 1600 tot 1760
  • de landschapsstijl van 1760 tot 1880.

Linksonder een stukje baroktuin, rechtsonder stukje uit middeleeuwse tuin. Die vond ik het mooist, stond van alles in bloei. Maar wat deze gele bloemen zijn..... ik weet het niet.

Aanvulling 11 juni: Ann laat weter dat het de asphodeline lutea of jonkerlelie is. Niet te verwarren met de 'kale jonker' , dat is een distel.

Driekantig Look

Zo makkelijk kan het zijn, de plant heet zoals ie eruit ziet (driekantig) en zoals ie ruikt (look, uiengeur). Allium triqeutum, op zijn wetenschaps. Net als daslook, een familielid, kan dit plantje zich flink uitzaaien. In Australie is ie zelfs verboden, het is daar een ' invasive weed', men probeert deze allium weg te houden uit de natuur.


Foto van de doorsnede van de stengel: driehoek, maar ook met een extra ribje op elke punt. Geinig.

Mysterie op het dak

Tussen ons huis en de serre, beiden met puntdak, zit de bijkeuken met een plat dak. Daar komen we eigenlijk alleen als we de dakgoten schoonmaken. Daar was het vandaag (29 mei was dat) een prima dag voor. Wel hebben we iets vreemds opgemerkt. Elk jaar opnieuw liggen er op het platte dak een handvol kiezels. We hebben een oprit van grind, da's niet zo gek. Ook allerlei buren hebben zo'n oprit. Maar hoe komen die steentjes op het dak? Het zijn niet zomaar willekeurige kiezels: ze zijn bijna allemaal even groot, een centimeter of drie, langwerpig, een beetje hoekig (vuursteen?) en allemaal lichtbruin van kleur. Mysterieus.

Mijn eigen inschatting is dat een gaai de steentjes oppakt omdat hij denkt dat het eikels zijn (bijna dezelfde kleur). En dan op het dakje gaat proberen deze bijzondere eikels te kraken? Of heb je een beter idee?

Mevrouw oranjetip

Meneer is erg opvallend, zie je vanuit een ooghoek (zelfs met multifocale brillenglazen). De oranje vleugeleinden sluiten elke verwarring uit. Bij mevrouw oranjetip kan het wel eens mis gaan. Je zou haar kunnen aanzien voor een witje. Eerste indruk is namelijk een wit vlindertje. Geen oranje te zien. Als ze even stilzit, zoals vandaag op de witte damastbloem, dan kun je haar ook duidelijk herkennen. Opvallend vlekkenpatroon aan de onderkant van de vleugels, net als die van meneer.

Zie ook:
Maandfoto april 2012: Oranjetip | Maandfoto | 't Groentje.

Barry

Ik loop al een tijdje rond met het liedje "When my baby - smiles at me I- go to rio - de Janeiro" in mijn hoofd. Ik vroeg me af waar ik dat liedje gehoord kon hebben, een flard van radio muziek, op de TV ? Ik kwam er niet achter.
Zittend op het terras, kopje koffie in de hand, werd het opeens duidelijk. Een van de merels in onze tuin zingt de begin noten van dit liedje. Tuut-tu-du-duu..., when my baby....
We noemen de merel nu Barry, naar Barry Manilow. Dat was namelijk de zanger, dachten we. Al googlend kwam ik er achter dat de schrijver van ons merellied ene Peter Allen is. Zie
PETER ALLEN i Go To Rio (Live Midnight Special 1976) - YouTube
Dus eigenlijk had de merel Peter moeten heten. Maar ja, we kennen hem nu als Barry. Barry Manilow heeft allerlei liedjes gezogen, onder andere het lied
copacabana.

Elke avond komt ie op ons dak zitten zingen. When my baby - la-la-la-laa.
Deze foto is van vanavond 27 mei.

De Heliant

Op 26 mei was er een excursie van de Wilde Planten Tuinkring Haren (e.o.) naar Wilde Planten kwekerij 'De Heliant' in Wapserveen (Drenthe). Prachtige dag, kleine groep, met zijn zevenen in een auto. De kwekerij is door Nils (paars T shirt) en Kim van Ligten een aantal jaren geleden overgenomen van Heilien Tonckens.
We worden in de kwekerij ontvangen in het rustige Drentse landschap, aan een doodlopend weggetje. Landelijker kan bijna niet. Helemaal rustig is het vanmorgen overigens niet: naast de natuurlijke kwekerij, is buurman boer met een grote machine bezig gras te keren. Ook dat is platteland.


Nils leidt ons rond over het terrein. Zijn filosofie is: plantjes in de volle grond. Als je iets wilt kopen wordt het ter plekke uit de grond geschept en in een stukje natte krant mee gegeven. Het is duidelijk dat Nils echt passie voor planten heeft. Af en toe duikt ie opeens een strook gras in om op een ienie mini plantje te wijzen, zoals
heidekartelblad, een zeer zeldzaam rode lijst plantje. Zelfs als je weet waar het moet staan loop je er nog bijna langs. Ook legt Nils uit wat zijn manier is om de notoir lastig te vermeerderen bosbessenstruikjes met redelijke succeskans te kweken. Een overvloed aan kevers, zweefvliegen en bijtjes vliegt om ons heen. Zo veel rozenkevers heb ik nog nooit gezien. We eindigen de rondgang bij een grote tafel met stoelen rondom in de schaduw van een paar bomen. Koffie, thee en versgebakken appelcake van Kim vormen een mooie afsluiting van deze excursie. De Heliant, echt een kwekerij voor de liefhebber. We waren met ons groepje aan het goede adres!

Harener Weekblad

Van 't een komt 't ander.
Bijentelweekend 12-13 mei.
Stukje erover geschreven in dit weblog 't Groentje.
Paar bijtjes voor mij onbekend, maar via foto's gedetermineerd door Kees en Anne-Jan.
Zat een bijzonder bijtje bij.
Blauwe metselbij.

Of Kees mocht komen kijken.
Uiteraard.
Twee keer is ie geweest.
Met fototoestel.
En Kees schrijft o.a. columns voor het Harener Weekblad.
Een column over de wilde bijtjes in onze tuin, in een stuk hout van een oude appelboom.
Kees verwijst in zijn column weer naar dit weblog 't Groentje.
Cirkeltje rond.

Dag van het Park

Definitie: Een park is een door de mens ontworpen en aangelegd groen gebied met een overwegend recreatieve functie. In parken vinden we vrijwel altijd bomen, vijvers en paden met daarnaast vaak andere stijlkenmerken zoals kunstwerken.

Dag van het Park: wordt dit jaar voor de achtste keer door de ANWB georganiseerd, op 3 juni dit jaar, zie anwb.nl/dagvanhetpark - Gemeenten ; allerlei dorpen en steden doen mee. Diverse activiteiten in parken. Zo is er bij ons in Haren een muzikaal allerlei in het Boeremapark : http://www.boeremapark.nl/ .


NB. De foto
lijkt op park, maar is vanmorgen vroeg (om kwart over 6 's ochtends liep ik door de tuin met fototoestel!) in eigen tuin genomen.

Jagers

Prachtig weer afgelopen week. Een aantal dagen heb ik zelfs op het terras ontbeten. Afgelopen dinsdag, kwart voor acht, was dat een behoorlijk spektakel. Ik kwam buiten met mijn bakje muesli en hoorde een enorm gekrakeel in de bomenrij achter in de tuin. Een gaai was op het oorlogspad, op zoek naar een lekker vers uitgevlogen pimpelmeesje. De pimpelouders waren hier niet van gediend en probeerden de gaai weg te jagen. Een zwarte schicht stoof langs. Onze grote poes Sprot spurtte langs en dook ergens het struikgewas in. Hij lijkt zo groot en traag, maar kan razendsnel uit de hoek komen. Nog meer druk gefladder. Gaai waagt nieuwe poging. Nu met boze merelouders om zich heen. Ik loop 1 keer de achtertuin in om de gaai te verjagen en zwaai wat met mijn armen, de gaai vertrekt(nutteloos natuurlijk, zometeen ga ik de tuin uit en is de gaai weer terug, maar toch).
Achter in de tuin blijken 3 buurtpoezen plus onze Sprot zich in een soort loopgravensituatie te bevinden. Geen van de vier kan/wil zijn positie prijsgeven, en af en toe klinkt er een niet al te melodieus gezang. Heel langzaam 'druipen' de poezen af.

Terug naar terras, bakje muesli weer opgepakt. Even rust in de tuin. Ding, ding. Daar komt kleine poes Baassie aangewandeld. Met een jonge pimpelmees....
Op een meter afstand laat ie zien hoe goed de (inmiddels dode) pimpelmees kan vliegen, als je hem steeds in de lucht gooit. Even is de de pimpelmees kwijt als ie binnen in een buxus struik terecht komt. Even vissen en daar is de prooi weer. Genoeg gespeeld. Hap, slik, weg. Geen veertje te bekennen.

Tja, met zoveel jagers in de tuin is het echt het recht van de sterkste. Enerverend ontbijtje.

Formatievliegen

De grote bos helianthus lemon queen (ik was dit jaar te laat om hem een beetje in te tomen) stijgt langzaam op en is inmiddels zo'n 60 centimeter hoog. Een grote bos groen en de voorste rij stengels aangeknaagd door slakken.

Vreemd schouwspel vanmiddag op de helianthus: 4 beestjes in een verticaal rijtje boven elkaar; de onderste zat op het blad, de andere drie hevig zoemend er boven. In formatie. Nijdig, leek het, alsof ze boos waren op de onderste. Of drie mannetje boven een vrouwtje? Na een seconde of tien vloog het hele 'stapeltje' in dezelfde formatie omhoog. En bleef nog een tijdje gevieren zoemen. Ik stond er bij en keer er naar.
Tot de onderste de kornoelje in vloog, toen verbraken de anderen ook de formatie en verdwenen tussen het gebladerte.
.

Stukje Monet

Kleurexplosie.
Monet zou er blij van worden.
Vanaf het terras.
Verre schuur zinkt weg in bloemenzee.
.

Fireglow

Vorig jaar in de tuin gezet, dit jaar fraai in 'bloei'. Bloei tussen aanhalingstekens want de meest opvallende oranje bladeren zijn eigenlijk geen bloembladeren. De bloem zelf is het kleine gevalletje in het midden. Dat is bij veel euphorbia's zo.
Dit is de
Euphorbia Griffithii 'Fireglow', zie Euhorbia Jitskii | Tuin | 't Groentje.


NB. Een klein addertje onder het gras, oftewel 'worteltje in de grond': ik heb vorig jaar van Jitske een forse pol uitgeschept met onder andere deze euphorbia. Daarbij is per ongeluk ook een stuk wortel van
zevenblad mee gekomen! Dat had ik tot nu toe niet in de tuin en wil ik zo laten. Het scheelt dat ik de pol op een droge zonnige plek heb geplant. Misschien niet de ideale plek voor zevenblad, die van beschaduwde, vochtige grond houdt. Wel de omgeving goed in de gaten houden!

Nieuwe brug

Hovenier de Natuurtuin is bezig met wat klussen in onze tuin. Twee bomen wachten nog op kapvergunning. De vijver wacht nog op hout voor een nieuw bruggetje. De oprit met grind wacht op een graafhappertje om wat van het vastgelopen grind los te schrapen en bij te vullen. Afgelopen woensdag waren we beiden overdag niet thuis. We hadden gegeten, koffie gedronken, en vanuit de serre opeens een vreemde aanblik in de achtertuin. Een grote oranjige vlek waar we dat niet verwachtten.... Bleek die dag het bruggetje te zijn vervangen! Het verse hout is nog oranje van kleur, maar zal ook wel snel vergrijzen. En op speciaal verzoek zijn er antislip-groefjes in het hout aangebracht. Het werd ontzettend glad als het nat was.

Foto oude brug van april. Het vijverniveau op de foto is wat laag omdat de barsten in de halfronde bak van het rietmoerasje ook zijn gerepareerd. Hiervoor was de vijver een beetje leeggemaakt. Vandaag (18 mei) hebben we de vijver weer bijgevuld, anderhalve baksteen rand hoger.

Antwoord raadplaatje 12 mei 2012: Kaneelwants

Vorige week een beeldraadsel, zie bovenste fotostrip.
Welk insect is dit?
Bart dacht: een kleine wants.


Een wants is het zeker, en niet eens zo'n kleintje. De zeer kleurige kaneelwants. Neem even de tijd als je hem op de foto wilt zetten: iedere keer dat ik dichtbij kwam met de fotolens ging ie weer aan de onderkant van een bloem of blad zitten....
De onderste foto is van precies een week later, door Eddy genomen. Zou het hetzelfde exemplaar zijn? Zo vaak zien we ze niet in onze tuin...
Zie ook:
Vuurwants | Beestjes | 't Groentje .

Waaierkever

Trouwe lezers van dit weblog zullen het weten. Ik blijf me verbazen over de rijkdom aan plantjes en beestjes in onze tuin. Volgens mij zou ik elke dag van elk jaar wel iets nieuws kunnen zien. Als je er maar oog voor hebt. Ik voel me dan een soort Darwin (of recenter Richard O' Hanlon) in eigen tuin.
Bijna een jaar geleden schreef ik een stukje over een heel opvallend insect, tot dan toe voor mij onbekend, onontdekt. Zwart met geeloranje. Echt heel opvallend. Zat op een scherm bloem van wilde peen (eind juli). Zie
Onbekend insect | Beestjes | 't Groentje. Kort daarna kreeg ik een tip van K. voor de juiste naam. Rozenbladwesp. Rozenbladwesp | Beestjes | 't Groentje. Eureka, dacht ik, dat is hem. Tot vorige week. Toen kreeg ik van R. uit Belgie een mail....
Beste,
per toeval op uw site terecht gekomen: het vreemde insect op de wilde peen is geen bladwesp maar een vrouwelijke waaierkever. Het gaat om een parasiet in wespennesten. Wordt zeer zelden gezien. Topwaarneming dus.

Enkele Belgische waarnemingen:
http://waarnemingen.be/waarneming/view/40534516
eentje van mezelf (mannetje):
http://waarnemingen.be/waarneming/view/40122579
R.
Het is een Metoecus paradoxus. Waaierkever. Ook wel waaierdrager, wespenmoorder of zonderlinge waaierdrager. Weer contact met K. opgenomen. Die dacht nog even dat het geen kever kon zijn vanwege de korte dekschildjes, maar na overleg met A. kwam K. tot de conclusie dat het inderdaad de waaierkever is. Dus, totdat iemand anders met een ander voorstel komt: waaierkever, it is.

Speciaal voor R. en K. en A. ook nog (een stukje van) de laatste foto die ik op 23 juli 2011 maakte.


Ughh bijen

Zie ook het volgende logje over het bijentelweekend.
Zo veel bijen, zo veel ontbrekende namen....
Zoemende hommels, hele stille bijen, kleine snelle metselbijtjes.

Bijgaand voornamelijk plaatjes, van de meeste moet ik de juiste naam nog vinden. Dan staat er in de ondertitel: Bij X.
Mocht je weten welke bij het is, laat het me weten, dan vul ik de juiste namen aan.
Email: het.groentje (at) gmail.com
AANVULLING 17 mei 2012: meeste bijen inmiddels door Kees en Anne-Jan gedetermineerd, 1 is nog onbekend. daar heb ik nog twee extra foto's van maar die zijn niet erg scherp.







Onderschriften:
1. Akkerhommel, Bombus pascuorum
2. Roodgatje, Andrena haemorrhoea
3. Rosse metselbij, Osmia rufa, dame
4. Meidoornzandbij, Andrena carantonica
5. Blauwe metselbij Osmia caerulescens, man
6. Blauwe metselbij Osmia caerulescens, vrouw

7. Rosse metselbij, Osmia rufa
8.
Niet te determineren
9. Bloedbij, Sphecodos sp. (
niet verder te determineren)
10. Akkerhommel, Bombus pascuorum
11. Roodgatje, Andrena haemorrhoea
12. Ook Roodgatje, Andrena haemorrhoea
.

Bijentelweekend

In het jaar van de bij 2012 past ook een bijentelweekend. We doen jaarlijks mee met vogels tellen, soms ook met vlinders tellen, en nu dus bijen tellen. Zelfde recept. In het aangewezen weekend, 12 en 13 mei 2012 in dit geval, een half uur lang bijen tellen. Er is een bijenzoekkaart te koop of te downloaden en advies is om zoveel mogelijk bijen te fotograferen en ze dan van de foto's proberen te determineren. Letten op haren, kleuren, gezicht, lengte van tong! Op de bijenzoekkaart staan 'maar' 20 wilde bijen, meer kun je er vinden via een leuke website DierenZoeker .

Van kwart voor 1 tot ongeveer kwart over 1 op zondag 'renden' Eddy en ik door de tuin, elk met een fototoestel. Deels zonnig, ook een dikke wolk af en toen. Weinig wind. We fotografeerden veel lege bloemen, de bij was net weggevlogen bij het afdrukken, of bewogen bijtjes. Maar ook een hele serie fraaie foto's. En toen kwam het op determineren aan, van de foto. Hmmmm. Dat blijkt erg moeilijk! Een paar met zekerheid, maar een heleboel weet ik niet. Daar ga ik nog eens deskundigen voor raadplegen. Wel mooie plaatjes.

Bijgaand twee foto's, de bovenste bij van mij, de onderste bij van Eddy. Die laatste vind ik zo grappig, met de achterpootjes gestrekt.
Aanvulling 17 mei: Met dank aan Anne-Jan en Kees: beide keren een rosse metselbij, osmia rufa boven een vrouwtje, onder een mannetje.

Kornoeljes

Je hebt heel veel verschillende soorten kornoelje, in het Engels dogwood. Wij hebben zelf de rode kornoelje, een flinke heester, als je hem laat uitgroeien. Het rode hout is het mooist in de winter als het datzelfde jaar gegroeid is. De kale wintertakken, in een winterzonnetje. Prachtig. Naast struikvormen zijn er ook boomvormen, maar ook hele kleine kruidachtige kornoeljes. Vandaag tijdens een wandeling in Hortus Haren zag ik zowel een boom, als een zeer zeldzame kruidvorm (de zweedse kornoelje, rode lijst).

.
De bovenste twee foto's zijn van de boomvorm (zie mijn behandschoende hand om de grote te zien, het was koud en winderig). De onderste twee zijn van de minivorm, zie vingers erachter. )

Paula, heb je deze wel eens in Zweden gezien?

Laarmantuin

Zaterdag 12 mei was de jaarlijkse vriendendag van de vereniging 'Vrienden van de Hortus Henricus Munting'. Aansluitend aan de ledenvergadering waren er enkele rondwandelingen. Een van de wandelingen ging door mijn favoriete deel van de Hortus Haren, de Laarmantuin, daar heb ik mij dus snel voor aangemeld. Als ik in de Hortus ben, loop ik in ieder geval daar door heen. Van 1-2, klein groepje, met Marian H. , een van de bestuursleden, als gids. Het was koud en winderig (de fleece handschoenen kwamen goed van pas), wel droog en af en toe zon. De wandeling Laarmantuin was gecombineerd met 'markante bomen' route, en we kregen daarbij ook wat 'persoonlijke bomen verhalen'. De Laarmantuin is een landschapstuin, op de flank van de hondsrug, en wat geaccidenteerd. Veel bomen, en in voorjaar een feest van stinzenplanten. De meeste zijn nu, half mei verdwenen, maar als je goed kijkt zie je de restanten, het verdwijnende blad van de bosanemoon, de laatste kleurflarden van de bluebells, de zaaddozen van sleutelbloem en lenteklokje.


Bij elke excursie pik ik weer wat nieuwe weetjes op: de boswederik (geel bloempje op foto hierboven) is een bodembedekker die ik niet eerder bewust zag, en het japans hoefblad, een forse stinzenplant. Op de foto linksonder zie je Marian, die uitlegt wat er te zien valt; ze staat onder een enorme haagbeuk (uit ongeveer 1930). Haagbeuken gebruiken we vaak in gesnoeide vorm, maar met voldoende ruimte (en tijd) kunnen ze uitgroeien tot een monumentaal exemplaar (zo groot dat ze niet op een foto passen).

Raadplaatje 12 mei: kiekeboe

Ik zit achter de bloem van een geranium verstopt.
Ra, ra wie ben ik?
.

2012 Jaar van de astrantia (4)

Deel 4 van een serie.
Zie ook :
2012 Jaar van de astrantia (1) | Tuin | 't Groentje
2012 Jaar van de astrantia (2) | Elders | 't Groentje
2012 Jaar van de Astrantia (3) | Elders | 't Groentje
In december gezaaid in grote pot buiten, astrantiazaden zijn koudekiemers. In maart zag ik dat de zaden zijn gekiemd. Nog niet meer dan twee blaadjes, dus nog even laten staan. Begin mei verschenen de eerste echte blaadjes. Een ervan heeft al een (slakken)hapje eruit. Ik heb toen snel de pot op het terras gezet, en vandaag de mini-astrantia's elk een apart potje gegeven. Eerst maar eens flink opkweken voor ik ze in de volle grond zet. Als ik tegen die tijd tenminste nog een leeg plekje kan vinden. Dat is altijd het probleem wat later in het seizoen.



Pimpeltje

Een overvloed aan vogeltjes. Maar waar zitten toch de nesten? De nestkastjes lijken niet bewoond, ik zie geen vogeltjes heen en weer vliegen. Ik kijk in bomen, in struiken. Tuur naar holtes en nestkastjes.
Twee vers gebouwde maar nooit in gebruik genomen nesten kom ik tegen. Merelnest bij buurman Reint, op een ladder die aan de zijmuur van de garage is opgehangen. Winterkoninkjes nest in de klimop tegen de garage van buurman Jan. Op een meter hoogte.

Aan de achterkant van de verre schuur hangt een nestkastje. Ik haal hem van de muur, leeg denk ik, ik schud een beetje. Teleurgesteld, weer niet. Toch kijk ik nog even in het kastje, klap de deksel omhoog. Ik schrik, zij blijft roerloos zitten. Een pimpelmeesvrouwtje zit te broeden. Zo klein. O zo voorzichtig sluit ik de deksel weer. En met ingehouden adem hang ik het kastje weer aan de spijker.
Ik laat het wel uit mijn hoofd om de andere nestkastjes open te maken. Gelukkig heb ik haar niet te erg verstoord.

Foto's uit onze 'collectie', van eerdere jaren..

Nieuwe compostbak

De mannen van de Natuurtuin zijn weer langs geweest. Diverse klussen gedaan. Een heel opvallende is de aanleg van een nieuwe compostbak. Of eigenlijk twee, naast elkaar. Opgebouwd uit stevige palen, betimmerd met natuurplanken. In de schuur hadden we nog een aantal oude vloerplanken staan. Op ons verzoek zijn die ook gebruikt, een Vlaming zou misschien zeggen: gerecycleerd. Er komt nog een schuif aan de voorkant.
.

Maandfoto april 2012: Oranjetip

In april komen er weer steeds meer vlinders.
Tenminste als het weer goed genoeg is.
Droog, een zonnetje, weinig wind.
Da's ideaal vlinderweer.

En voor dit oranje vlindertje ga je kijken in de buurt zijn favoriete planten:

Pinksterbloem, look-zonder-look (foto). Daar kun je oranjetipjes vaak zien. Dit is het mannetje. De vrouwtjes hebben geen oranje vleugeleinden, zijn helemaal wit.

Tuinvogels van Nederland

Ik ben niet zo'n fanatiek gebruiker van mobiele telefoons.
Tenminste, dat
was ik niet.
Maar sinds ik een aantal maanden geleden een iphone van Eddy heb gekregen....
- af en toe bellen
- heel vaak mailtjes bekijken of versturen
- buienradar bekijken
- treinaansluitingen, vertragingen (ook heel handig als je al in een trein zit)
- maar ook vogelgeluiden
- foto's maken (als ik mijn fototoestel niet bij me heb)

Een leuk programmaatje vind ik " Tuinvogels van Nederland". Zie
ETI BioInformatics - iPhone and Android apps .


Plaatjes, tekst en ook de bijpassende geluiden!
NB.
De foto hierboven is een 'plaatje', op de balk met geluid klikken helpt niet!
Wil je toch horen hoe de goudvink klinkt, klik hier:
Goudvink en dan op het geluidsfragment. van de zang moet ie het overigens niet hebben.... dju, dju, dju.


De laatste tulpenloodjes

Eind april.
Stevige wind.
De laatste tulpenbloemblaadjes verwaaien.
Nog een meeldraad klampt zich vast aan de stamper.
.

Luchtfoto

Voor het aanvragen van een kapvergunning had ik een situatieschets nodig. Dan blijk het reuze handig om een beeld van google earth op te zoeken. Adres intypen en steeds verder inzoomen. En voila. Een mooie 'luchtfoto' van eigen huis en tuin.

Het witte kader hebben we er zelf opgetekend. Bij de groene cirkel staat de te kappen boom. Volgens de google informatie is de foto uit 2007. Het moet in het voorjaar zijn geweest, de bomen zijn nog kaal. En bij de buren rechts zie je net langs de erfgrens een gele forsythia bloeien. De zon staat vrij laag, dat zie ik aan de schaduw van de pergola rechts en de van spanten van de serre links. Het leuke van je eigen (of een bekende) tuin zo te bekijken is dat je je er van alles bij voor kunt stellen, net buiten de resolutie van de foto. Zo stel ik me voor dat ik buurpoes Mickey zie: op het vierkante schelpenterrasje, boven aan de foto net links van de vijver. Daar zie je in de linkerbovenhoek van het witte vierkantje een schuin grijs rechthoekje. Dat is een laag bankje waarop buurpoes Mickey vaak ligt te slapen. Zou kunnen, toch?
.

Koningsvaren

Het is morgen koninginnedag en daarom vandaag een 'koninklijk' stukje. Over de koningsvaren, Osmunda Regalis. In 2006 schreef ik er voor het eerst een stukje over, zie Osmunda | Tuin | 't Groentje. Daarna nog een tweede keer in 2010, bij de ontdekking van de sporen aan de bovenkant van de bladeren, zie Varens en de wet | Digi-letters | 't Groentje .


Deze keer voornamelijk foto's: wonderbaarlijk hoe vernuftig zo'n plant zijn blaadjes ingepakt heeft en dan langzaam uitrolt.

Smeerwortel

Na de felle vorst van februari 2012 was het smeerwortelblad bovengronds tot snot geworden. Dat zag er niet best uit. Maar de smeerwortel is onverwoestbaar. Inmiddels is de vorstschade onzichtbaar geworden. Bergen met nieuw blad en heel veel bloemen. De hommels en bijen vliegen al weken af en aan om van de nectarrijke bloemen te snoepen.
.

Voorjaarsplantenruil 2012

In 2011 heb ik de voorjaarsplantenruil en de najaarsplantenruil van de Wilde Planten TuinKring Haren gemist. Andere bezigheden. Maar dit jaar is het weer gelukt. Gister was een prima dag en heb ik allerlei plantjes uitgeschept om mee te nemen. Toen was het redelijk weer. vandaag was het schrikken, vanmorgen stortregen, daarna iets droger. Tegen half elf op de fiets met fietskar en zakken vol met plantjes. Regenbroek en laarzen aan. Die bleken niet zo nodig voor de regen, het was eind van de ochtend vrijwel droog. Wel handig tegen de wind, de andere tuiniers stonden te bibberen. Mijn regenbroek hield de wind lekker tegen.



De plantenruil is elk half jaar bij een ander lid van de Wilde Planten Tuinkring, deze keer bij de familie Thomas aan de Ruigelaan. Een smal onverhard wegje aan de rand van het dorp met een fietspad erlangs. Zomers fietsen we er vaak langs, een prachtig beschaduwd fietspaadje, heel veel bomen. Nu de kans om een kijkje te nemen in een van de tuinen. Volgens de bewoners hadden we eigenlijk twee weken eerde moeten zijn, toen was de tuin een lichtgele vlakte van primula's. De meeste zijn nu uitgebloeid, maar in een paar beschaduwde plekjes waren de laatste bloemen nog te zien. Het is allemaal begonnen met twee plantjes. En dan elk jaar zaad verzamelen en dat breedwerpig over de tuin uitstrooien. Inmiddels staat de primula ook buiten de tuin, langs het fietspad.

Heen:
diamantgras, geranium versicolor, persicaria campanulata, stipa gigantea, boszegge (met dank aan Ernst voor de naam), glanzende ooievaarsbek, moerasspirea, herfstframboos.

Terug: een dikke pol primula's (ruilen, ik ga nog een stukje van de stengelloze sleutelbloem terug brengen), echte valeriaan, kraailook, filipendula, goudveil, doronicum, wouw, echte koekoeksbloem, bosgierstgras (aureum?), poelruit, carex morrowii.

Meeste inmiddels ook al in de tuin gezet. Het is de hele dag wel zeer grijs gebleven.

Sunflower day

1 mei, dag van de arbeid.
Maar ook
internationale zonnebloemplantdag !
Plant een paar zonnebloemzaadjes bij je in de buurt.
Gemeenteperkje, berm, braakliggend landje, verwaarloosde tuin van de buren.

Zie : International Sunflower Guerrilla Gardening Day 1 May 2012.

Pagoda

Da's ook wat.
Al kijkend in dit jarenlange weblog blijk ik nog nooit over de hondstand geschreven te hebben.... Hoog tijd. De hondstand of Erythronium 'Pagoda' hebben we pas een paar jaar in de tuin, het tweede jaar in bloei. Ik had de plant eerder 'in het wild' (nou ja, bijna) in de Laarmantuin in de Hortus Haren zien staan. En in de tuin van een tuinkennis in de buurt.


2,5 half jaar geleden in het tuincentrum zag ik de knollen liggen, niet van die uivormige tulpenbollen, maar een eigenaardig gevormde knol: langwerpig met een bochtje. Daar komt ook de naam vandaan: hondstand, een beetje als de (hoek)tand van een hond. Een paar knollen gekocht en op twee plekken in de tuin gezet. Je weet maar nooit waar het goed groeit. Beetje schaduw. En nu staan de hondstandjes in bloei. Lichtgeel. Hoedjes.

Soldaten en zeelieden

Met de verandering van de seizoenen komen ook steeds vergelijkbare onderwerpen terug in tuinprogramma's op TV. Het verveelt mij nooit om eerst weer de sneeuwklokjes of kerstrozen, later longkruid en andere planten te zien ontluiken. Vertrouwde verhalen, steeds welkom. Regelmatig wordt ik weer verrast door een nieuw weetje, een leuke naam, een woordspeling, of een tot dan toe onbekend gebruik van een plant.


Deze kende ik nog niet: soldaten en zeelieden, soldiers & sailors.
In het BBC programma Gardeners World van vorige week ging het over longkruid, in maart en april bloeiend. De bloempjes bloeien, afhankelijk van bevruchting blauw of roze. Aan een trosje kunnen, naast elkaar de twee verschillende kleuren zitten. En daar schijnt dan de naam soldiers & sailors vandaan komen. Al googelend op 'longkruid en volksnaam vind ik er nog bij: Adam en Eva. En ook lieve-vrouwentepeltjes. Zie bv.
De Bloeiende Gaarde: LONGKRUID - Pulmonaria .




Cardamine pratensis

De bermen langs mijn dagelijkse fietsroute kleuren al een week lichtroze. Bij ons in de tuin hebben ze niet steeds de volle zon, bloeien wat later. Ik heb het over de cardamines, oftewel pinksterbloemen. Een paar dagen geleden gingen de eerste bloempjes in de tuin open. Als het weer nog wat aangenamer (zon, droog) wordt is het tijd om op de vlinders te letten. Speciaal de oranjetipjes die dol zijn op pinksterbloemen.

De achtergrond van de foto is wat donker en dreigend, dat kwam omdat ik tussen de buien door in de tuin foto's aan het maken was. Bij deze laatste foto, van de pinksterbloem, was de lucht donkergrijs en begonnen de eerste hagelstenen te vallen. Toch nog even snel afgedrukt.

2012 Jaar van de Astrantia (3)

Deel 3 van een serie.
Zie ook :
2012 Jaar van de astrantia (1) | Tuin | 't Groentje
2012 Jaar van de astrantia (2) | Elders | 't Groentje

Vandaag naar de plantjesmarkt geweest die werd georganiseerd in de Hortus Haren. Ik had mezelf voorgenomen om maar zeer beperkt plantjes te kopen. Twee soorten stonden op de lijst: astrantia en santolina. De eerste heb ik nog niet in de tuin en vind ik wel erg leuk. De tweede hebben we al jaren in de tuin, maar veel struikjes zijn al wat ouder en hebben deze winter een flinke opdoffer gehad.

Thuis gekomen met een drietal astrantia major subsp involucrata 'shaggy'. In een leuk stoffen tasje. Ze komen uit de tuin van Jan en Yvonne Wieringa. En het tasje is door Yvonne gemaakt. Iedereen die drie plantjes kocht kreeg zo'n tasje mee. Om niet steeds plastic tasjes te hoeven uitdelen. Leuk! Nu de astrantia's nog een plekje geven. En misschien een beetje kalk. Deze varieteit zou wittige bloemen met groenige schutblaadjes moeten geven.

Darmera peltata

Schildblad of darmera peltata is een zeer decoratieve bladplant. Grote breed uitgespreide bladeren, in de herfst fraai verkleurend. Houdt van vocht, een plek bij de vijver is perfect. De plant groeit uit grote wortelstokken, net onder/net op het oppervlak. Heel bijzonder: de bloem is eerder dan het blad. In de tweede helft van april groeit uit de resten van het afgestorven winterblad (of schijnbaar uit de kale grond als je blad al verwijderd hebt) opeens een harige bladloze stengel omhoog. In een paar dagen tijd tot 30-40 cm hoog. En daarboven op opent zich een scherm van zuurstokroze bloempjes.

.
En pas daarna, als de bloem al over haar top is, komen langzaam de bladeren te voorschijn. Mooi voor de rest van het jaar.

Plantjes in potjes

Zaterdag.
Een dag met buien.
Af en aan.
Grijs, bui, blauw, zon.
Om en om.


Ik had Sophie beloofd om plantjes op te potten voor de plantjesmarkt zondag. Op de buienradar zag ik dat er buien aankwamen. Nog een half uurtje droog. Heel snel boodschapjes gedaan en toen letterlijk rondgerend in de tuin.
Stel je het volgende voor: met van die grote emmers met handvaten en een schepje.
Zwoesh, daar steek ik een paar zaailingen digitalis uit. Schep, vork! Een flinke pol oregano. Whooom. Nieuwe emmer vol met stukken zenegroen, bijna in bloei. Spit, schep! En polletjes bieslook, zaailingen linaria. Gallop. Stukjes persicaria en geranium. De eerste drupjes beginnen te vallen. Stapel. Alle emmers op het overdekte terras gezet. Ren snel even naar de verre schuur en haal een grote stapel plastic potjea. Ook mee naar het terras. Wacht, ook nog even een uitlopers van wollige munt uitsteken. En om thee van te maken: (graai) citroenmelisse. Ik had een boel zaailingen al opgepot en wel van kleine lila viooltjes, daar gingen er ook 6 van mee.
Eind van de middag kwam Sophie langs en ging met zon 40 potjes weer weg. Als het weer een beetje meewerkt morgen ga ik ook even op de plantjes markt kijken.
Foto: zomaar een papaverhart, uit mijn fotoverzameling. Heeft niks met de opgepotte plantjes te maken. Gewoon mooi plaatje.

Vooraangekondigde akeleien

Nog heel even en de eerste akelei staat in bloei. Uit de blauwgroene pollen fijn blad stijgen lange rechte bloemstengels op. De bloemknoppen zwellen en staan op het punt om open te gaan. Dan wordt het weer een verrassing om de kleuren en vormen van de bloemen te zien.
Op de foto's: nu nog even in het groen, met wat rode tinten in blad en stengel.

.

Antwoord raadplaatje 13 april: hemelseutel

Blauwgroen blad met piepkleine druppeltjes op een vroege koude april ochtend. Zie Raadplaatje 13 april: druppeltjes. | Tuin | 't Groentje .


Riet had het goed geraden, het was een detail van een beginnend rozetje van sedum spectabile, hemelsleutel.

Raadplaatje 13 april: druppeltjes.

Weer eens een raadplaatje . Wat denk je dat dit is?
Foto is van vanochtend.
.

Eerlijkheid

De (tweejarige) judaspenning heet in het Engels 'Honesty', eerlijkheid. Die naam schijnt in de 16e eeuw (wiki-wijsheid) te zijn ontstaan, mogelijk vanwege de zaaddozen/ penningen. In Azie heet de judaspenning 'geldplant', in de VS ' Silver dollars', 'Chinese Money', of 'Chinese Coins'. In de meeste talen dus iets met zilveren munten.
De plant komt van oorsprong uit de Balkan en zuid-west azie. De plant is verwilderd en komt nu in grote delen van Europa, Noord Amerika en Azie voor.
Juli 2008: judaspenning | Maandfoto | 't Groentje .
.

Pruimenbloesem

Vorig weekend zat het er aan te komen.
Nu is het wit.
De pruimenbomen staan in witte wolken.
Hommelkoninginnen smullen.
Van bloesem tot bloesem.
.

Kerria

No nonsense struik.
Valt op in voorjaar, overladen met gele bloemen.
Lichtgroen blad, groene twijgen.
Rest van het jaar wat onopvallend op de achtergrond.
Kerria Japonica.

.

De bijl erin

In de voortuin hebben we een forse pol miscanthus sinensis malepartus staan. Een groot exemplaar met dikke stengels en forse pluimen. Na een jaar of 10 is de pol erg groot geworden en ik besluit hier wat aan te doen. Ik begin enthousiast met een spade en blote handen. Schep voorzichtig omringende plantjes er even uit. De zijkanten los spitten. En dan begin ik mijn pogingen de pol in stukken te hakken. Valt niet mee. Met blote handen breek ik de oude harde stengels eruit. Niet doen! Handschoenen aan bij zo'n soort werkje is een goed advies, merk ik al snel als oude stengels her en der hapjes uit mijn handen nemen. Met veel moeite heb ik een klein stukje uit de pol. Pfff. Extra gereedschap erbij: broodmes met karteltjes. Het binnenste van de pol is zo verhout dat het wel een boomstam lijkt. Zaag, zaag. Hak met de spade. Wrik, wrik. Uitpuffen. Ruim een uur bezig. Buurman Jan kijkt over de heg mee. En komt even helpen. Niet alleen met een scherpe spade, maar met een bijl! Met forse klappen gaat de bijl er. Met zijn tweeen hebben we niet lang daarna de reuze pol in een aantal brokken verdeeld. Met goed gereedschap gaat het een stuk sneller....
Een forse brok zet ik terug in de voortuin. De rest staat in grote kluiten op het pad. Voor de liefhebber.

De bovenstaande foto van de malepartus is van oktober 2011.

Zoooooo Lente

Allerlei vroege bloeiers kondigen de komende lente aan.
Voor mij is de echte lente-bloem de primula.
Of het nu de zachtgele primula veris is met zijn lange bloemstengel (foto's, Hortus) of de bijna stengelloze, even zachtgele primula vulgaris in onze achtertuin.

.

Eendjes

Dit voorjaar, eind maart waren ze even op bezoek.
Eddy hoorde een plons, ging kijken.
Geen poes in de vijver gevallen, maar twee eenden!
Heel toevallig was Eddy net kikkergeluiden aan het opnemen, zie
Hydrofoon | Vijver | 't Groentje.
De eenden dobberden wat, zaten op het bruggetje of op de muur.
Tukje doen, nog een plonsje.
Toen ze wat in het struikgewas naast de vijver begonnen te rommelen, tussen de narcissen en tulpen, heeft E. ze toch maar weggestuurd.
Niet echt handig om te gaan nestelen in een tuin met zoveel katten...


.

Maandfoto maart 2012: pulsatilla

Licht, zon, harige plantjes.
Haarscherp.
Fotogeniek.
Pulsatilla.
.

Zo voorjaar

Voorjaar en geel.
Paaseitjes en paaskuikentjes.
Hyacinthen en vooral .... narcissen.
Voorjaar en geel.


Veldje narcissen in Hortus Haren 1 april 2012, de dag dat de kangoeroes in de Hortus zijn uitgezet.

Voorjaars-strippen

31 maart.
De tuin ontwaakt.
De beestjes ook.

.

Brommende kikkers

Ik was de tweede helft van maart in het buitenland. Ik heb het paringsfeest van de bruine kikkers dit jaar niet kunnen zien. Maar ik kan het wel beluisteren. Eddy heeft met de hydrofoon ( Hydrofoon | Vijver | 't Groentje ) een geluidsopname gemaakt.
Zet het geluid van je computer flink hoog en klik op deze link:
kikkers2 of kikkers .

Raadsel: wat denk je dat de plons is aan het eind van het eerste fragment?
Zie stukje van 6 april.

In bovenstaand plaatje een visueel beeld (audiogram) van het geluid.
De kikkers hieronder zwommen in de vijver van Frank, het kikkerfeest in de buurt van Utrecht was op precies dezelfde dag als bij ons in Groningen.
.

Hydrofoon

In februari was ik jarig.

"Wat heb je op je verjaardag gekregen?", was dan vaak de vraag.
" Een hydrofoon", zei ik.
"Een wat?!"
" Een hydrofoon", zei ik weer.
Dat kunnen vast niet veel mensen mij nazeggen.
Een hydrofoon als verjaardagskado.



Met een hydrofoon kun je onderwatergeluiden opnemen.
Tussen de hydrofoon en de stekker (voor bv ipod of ipad of iphone) zit nog een kabel van ruim anderhalve meter. Het zwarte deel laat je in het water zakken en opnemen maar.
Het idee kwam van het TV programma Springwatch (BBC), vorig jaar waren er opnamen van onderwatergeluiden. Eddy heeft de hydrofoon ergens in Engeland besteld.

Geen kattepies

De tweede helft van maart, een tijd van verandering in de tuin.
Na een bezoek van twee weken buitenland.
Ik had de tuin al twee weken niet gezien.
Zat rustig op een boomstam in de tuin.
Kijken naar het bloeiende longkruid.
De hommels en bijen.
Primula's in zachtgeel.
Af en toe een zonnetje.
Poes Sprot komt er gezellig bij, kopjes geven.
Ronddraaien.
Staart in de lucht en wiebelen.
Maar wacht even...
Je bent toch niet.......?
Sprot!!!


Hij piest tegen mijn broek aan! Dat doet ie anders nooit.

Qatar: plant in de woestijn

Twee weken voor het werk/studie in Qatar. Dat betekent ook een weekend daar. Met de medestudenten een weekend tochtje gemaakt naar het uiterste zuiden van Qatar. Het is niet echt ver, Qatar heeft een oppervlak dat gelijk is aan dat van Friesland+Groningen+ Drenthe. Een groot deel is woestijn, her en der een klein grasje of struikje. Met aan de zuidkant van het land (schiereiland), aan de grens met Saoedie Arabie , een gebied met enorme zandduinen. Met four-wheel drives en Qatari chauffeurs (niet zelf proberen!) kun je daar een spectaculaire tocht over de zandduinen maken.



In het kamp waar we in tenten overnachten heb ik toch nog een minituintje gevonden. In een waterput, onder een afdakje. Het wordt hier zomers ruim 50, bijna 60 graden, met een zeer hoge vochtigheidsgraad. Dat moet rampzalig zijn als je buiten bent.


Qatar: kantoortuin

Twee weken lang in Qatar geweest voor een opleiding, voornamelijk in de hoofdstad Doha. In Doha is de groei van wolkenkrabbers en de economie (14% in 2011!) verbijsterend. In het zakencentrum een en al spiegelglas, en 's avonds aangelichte gebouwen, allemaal de laatste 5 jaar uit de grond gestampt.



Weinig groen in al dit geglim. Op de bovenste foto langs de boulevard de Corniche zie je een strook (uitgebreid gesproeid) gras en vers overgeplante palmen. Soms -in het winterseizoen als het nog koel genoeg is - ook een rij geel of paars van bloeiende vlijtige liesjes o.i.d. Op de foto linksonder de Tornado Tower, een kantoorgebouw van nog geen jaar oud: op de 41ste verdieping had ik de cursus. Aan de voet van de Tornado Tower liepen we door deze net aangelegde minimalistische tuin. Veel pennisetum, hier in losse toefjes te zien op de foto rechtsonder. Buiten de foto, een stukje naar links, was een hele zee van paarsbloeiende pennisetum. Dit was een van de zeldzame stukjes tuin die ik gezien heb in Qatar.

Qatar: Henna

De eerste week van de cursus in Qatar volgden we samen met een groep Qatari. Met de vrouwen uit beide groepen gingen we een avondje op stap. Naar een henna salon en dan lekker eten in een Indiaas restaurant in de Qatar Tennis Club. Henna wordt uit een plant gewonnen, dat is de link met dit log over tuin en planten.

Qatari vrouwen brengen versierselen van Henna aan voor bijzondere gelegenheden. Meestal handen, ook wel voeten, rug of schouder. En bij een trouwerij hoopt de vrouw op een hele donkere kleuring van de Henna, zij gelooft dat dat duidt op veel liefde van de aanstaande bruidegom. Henna slijt na een week of twee van de huid af. Een patroon vond ik wel leuk, toch maar niet op mijn handen, maar wel op mijn voeten. Nu weer terug in Nederland is het veel te koud om op teenslippers te lopen. Jullie zullen het met de foto moeten doen....

Foto van de eerste dag. Henna kleurt donkerder als het warm wordt. Omdat ik steeds sokken en schoenen aan heb en dat lekker warm wordt, is het patroon inmiddels donkerder geworden.

Oeps: pas nu ik wat meer informatie op internet lees, kom ik er achter dat er soms allergische bijwerkingen zijn, vooral als er toevoegingen aan de henna zijn (black henna).

Henna -weetjes:
Gewonnen uit de henna struik, lawsonia inermis.
Uit de kattenstaartfamilie.
Al duizenden jaren gebruikt.
Zeer geurende witte, lichtgele of roze bloemjes.
Van bloempjes wordt ook parfum gemaakt, henna parfum favoriet van Mohammed.
Struik groeit in Noord Afrika, Nabije oosten, India,
Uit gemalen blad wordt groen poeder gemaakt.
Met water of olie wordt pasta gemaakt: de henna.
Pasta met spuitzakje (soort mini slagroom spuit zak) op huid aangebracht.
Kleurstof voor huidversiering of haarkleuring.
Veel gebruikt in moslim landen, vaak versiering voor een trouwerij.
Tijdelijke versiering, blijft 2-3 weken zitten.
Hoe donkerder, des te beter.
Pas op voor 'black' henna.

Mussen, kippen, kraaien

Op 10 maart schreef ik een stukje over pluizen uit het pluizenfilter als nestvulling.
Van Sylvia kreeg ik een tip over hondenhaar. En een vergelijkbaar bericht van Paula, zie hieronder.
Hallo Tineke,
Nog een tip voor “nestjes-voering’’ :
Heb je een hond die in het voorjaar geplukt moet worden (of een hond die veel geborsteld moet worden), gooi dan de haren in je tuin. Wij doen dat ieder voorjaar en zijn dan heel populair bij de nestjes bouwers.
Meestal zijn de mussen er als de kippen bij, maar voorjaar 2011 waren het de kraaien J
Zie foto !
Paula

 

Ik vind de foto's onbedaarlijk grappig.

Waar rook is ....

..... is vuur.
Of toch niet?



Eddy is hier een tussen de struiken opgeschoten esdoorntje aan het verwijderen en komt met de schaar tegen de bonte taxus aan. De foto is van 10 maart, de taxus staat volop in het stuifmeel. Een lichte aanraking en het lijkt wel alsof de struik staat te roken!

Hazelvrouwtjes

Wonderbaarlijke schepseltjes, de vrouwelijke bloemen van de hazelaar. Waar je de mannelijke bloemen, de hangende katjes al van verre ziet, moet je voor de vrouwelijke bloemen echt heel goed kijken. Piepklein zijn ze, en ze zitten vlak tegen een tak aan, net bij een dikke knop waar straks de bladeren uit komen. Elke hazelaar heeft tegelijk bloeiende mannelijke en vrouwelijke bloempjes. Da's mooi, ze zijn beide nodig om aan het eind van het groeiseizoen voor een lading hazelnoten te zorgen. Voor ons, voor de gaai en voor de eekhoorn.


Op de tweede foto zag ik pas op de computer de wants zitten, de bruine vlek onder aan de knop.

Standplaats 1 en 2

Als ik er aan denk zal ik dit jaar vanaf steeds dezelfde plek een foto maken van hetzelfde stuk tuin vanaf dezelfde standplaats. Deze twee zijn van 10 maart in onze achtertuin. Beide foto's met de Canon digital iXUS 90. Niet ingezoomd.
Foto's overlappen een beetje.

Standplaats 1: achtertuin 85, middelste stoeptegel bij de linkerhoek van het bankje tegen fietsenschuurtje, voet van rode kornoelje ongeveer midden op de foto, richting verre schuur.

Standplaats 2: achtertuin 87, meest linkse stoeptegel net van het terras en eerste afstapje af. Wederom rode kornoelje-voet ongeveer midden op foto, richting vijver.

Rietmoeras ontgonnen.

Onze vijver heeft aan een kant een gemetselde muur, aan de andere kant een langzaam oplopende oever. Een stuk van de muur is in een cirkelvorm gemetseld, 1 meter in doorsnee. Daarin een rietmoeras, ommuurd om het riet in bedwang te houden. Maar vergeefs. Zie het logje van 28-8-2011 Welke dader? | Vijver | 't Groentje. Er zitten barsten in de muur door de druk van de wortels van het riet (en misschien ook we door vorst in de afgelopen paar winters). Bij de rode pijlen in foto 4.
Ik heb besloten om het riet eruit te halen, en in het moerasje gele lissen of andere hoge moerasplanten te planten.
Easier said than done.... Vandaag een eerste aanval op het riet. Met een schep en veel kracht, klont voor klont de wortels verwijderen. En dat allemaal op een bruggetje en deels op het muurtje, vlak langs de vijver. Na een uur of twee is het resultaat: een grote emmer vol met duim dikke wortels, een kruiwagen loodzwaar van klonten modder waar de wortels nog uit moeten worden gehaald, een 'moerasje' die nog zeker een spade dieper uitgeschept moet worden om alle rietresten te verwijderen, een zeer vermoeide tuinier.



Een aantal keren zag ik mezelf al in gedachten in de vijver plonzen. Maar ik heb het droog gehouden.

Komduur

Deze kwam ik tegen bij de installateur. Een ansicht kaart met een fraaie prent van een papaver. Blijkt van een lokale kunstenaar te zijn. Willem Komduur heet ie.

Met toestemming van Willem zie je hier een van de schilderijen. Willem schildert vaak planten, maar bijvoorbeeld ook het Drents landschap of een bos. En vaak erg kleurig. Kijk eens op de site van Willem.
http://www.willemkomduur.nl/ . Een selectie van zijn schilderijen is daar afgebeeld. Mooi hoor.

Dotje Pluis

Tip van Diana voor degenen die een wasdroger hebben: zet een emmertje in de buurt van de wasdroger. Stop de pluizen die je na elke droogbeurt uit het pluizenrooster haalt in het emmertje. Bind na een paar weken flinke dotten pluis met een touwtje aan elkaar en hang ze in een boom of aan een hek. Vogels halen er in het voorjaar/zomer elke keer wat pluisjes uit om hun nesten mee te stofferen. Lekker matrasje voor de toekomstige babyvogeltjes.

Niet met een touwtje er om heen maar in een zelfgevouwen 'doosje' van gaas. Hangt in de hazelaar achter in de tuin.


Blok baksteen

Blokje.
Baksteenformaat.
Samengeperst.
Alleen water toevoegen (3-4 liter).
20 minuten wachten.
Even roeren.
Klaar.
Resultaat: geen soep, maar 9-10 liter potgrond.
Van kokosvezel.
Nog niet eerder geprobeerd.


Het werkt, reuze handig. En goedkoop.
Veel makkelijker te transporteren dan grote 40 liter zakken.
Wel een beetje 'stoffig' luchtje.

Krokus-open-U

Vrijdag en zaterdag was het weliswaar aangenaam van temperatuur, maar wel grijs. De krokussen hielden hun bloemen stijf dicht. Zondag in de loop van de middag begon de zon te schijnen. En voorwaar, de eerste krokussen toonden hun binnenwerk. Geel of soms knaloranje. De eerste hommelkoningin had het snel door en deed zich meteen te goed aan de lekkere stuifmeelhapjes.

.

panorama

Nieuwe app voor de iphone: Pano Camera. In een handomdraai een fraaie panoramafoto, mooi aan elkaar geplakt.
LET OP: de foto is zo breed dat je wel even opzij moet scrollen om de hele tuin te zien ----->

Bakstenen gebouw links is garage van buurman Jan, meer naar het midden onze eigen 'verre schuur', en helemaal rechts op de foto de garage van buurman Reint (en nog een klein stukje van onze eigen fietsenschuur).
.

Kleine viooltjes

Er staan weer een boel potjes in bijkeuken en voorkamer. Deels met verse zaaisels en deels met vandaag verspeende viooltjes. Lilapaars moeten ze worden. De viooltjes. Tenminste als ze kleurecht terugkomen. Het zaad heb ik vorig jaar verzameld. Uit een hanging basket van de buren. Als ze op vakantie zijn zorgen wij voor de plantjes. En dan zet ik allerlei bakken en baskets gewoon bij ons op de buitentafel op oprit neer. Makkelijk om water te geven en heel fleurig. De buren gaan vaak in juni weg, en dan is ook meestal open tuinen weekend. Afgelopen jaren deed ik ook steeds een dag mee met onze tuin. De kleurige bloembakken kwamen goed van pas. En en passant mooi om wat zaad te verzamelen van de viooltjes.

Het zaad was erg kiemkrachtig. Ik had enthousiast ca. 30-40 zaadjes in een 9x9 potje gedaan. Tja, 30 kleine plantjes nu. Vandaag heb ik ze verspeend. 20 afzonderlijk in potjes. De rest in kleine plukjes van 4-5 zaailingen bij elkaar in een potje.

Honger

Zo'n schatig plantje, leverbloempje. Hepatica nobilis. In voorjaar 2009 kocht ik een plantje in volle bloei. Keurig volgens omschrijving in lommerrijk, schaduwachtig, stukje grond. Maar... ik had niet gerekend op de gevoeligheid van het plantje voor zure grond.... Blijkbaar heeft het leverbloempje een enorme kalk-honger. Als ik de foto's van de afgelopen jaren op een rijtje zet dan is het goed te zien, elk jaar minder bloempjes. Op internet lees ik dat de plant van kalkrijke grond houdt en een jaarlijkse kalkgift zeer op prijs stelt. Ga ik meteen doen.
-->
handjevol kalk gestrooid.



Bovenste 2 foto's: 2009; foto 3: 2011; foto 4: 2012.

Vogels van binnen gezien

19 februari. Net door de tuin gewandeld en inmiddels weer binnen. Fotocamera nog in de hand. Nog even een blik naar buiten, naar al het gevogelte. Vanuit de hand nog snel wat snapshotjes. In minder dan 5 minuten gemaakt. Wat is er veel te zien in de tuin.



1. Vinkenmannetje (die inmiddels al weer luidkeels zijn liedje zingt, met vinkenslag en al.)
2.
Roodborst (we hebben er een paar in de tuin, de tuin klingelt van hun liedjes)
3.
Staartmees (een staartmees komt nooit alleen, met hoge piepklankjes moet het pingpongbal-grote vogeltje het niet van het geluid hebben...)

Hobbelgras

De tuin is nog grotendeels in winterrust. Maar onder grond begint het te bruisen en bubbelen. De vaste planten maken zich klaar om in groei uit te barsten. En het grasveld. Dat is een hobbelveldje. Hoewel het in de afgelopen periode niet hard is gegroeid zijn er toch plekjes met meer en andere met minder groei. Resultaat: hobbel-die-bobbel.

Zal de eerste keer maaien wel lastig zijn. Maar nu nog even niet.

Maandfoto februari 2012: sneeuwklok

Wat bloeien ze mooi.
De sneeuwklokjes.
In de zon.
.

Elfjes

Eind van een zonnige dag.
Laagstaande zon over de lengte van het grasveld.
Dansende muggen in tegenlicht.
Grote en ook kleintjes.
Dansende lichtvlekjes.


De grote foto en detailfoto met belichtingstijd 1/250 seconde. De elfjes hangen stil in de lucht. Op de laatste foto een belichtingstijd van 1/25. Hierop zie je goed dat de mugjes op en neer dansen en 4-5 vleugelslagen maken in de 1/25 sec.
Zie ook :
Wintermuggen | Beestjes | 't Groentje .

Artist impression

Hij zat te smikkelen aan de pindakaaspothouder.
Deze kauw.
Ik liep met fototoestel die kant op toen hij recht op me af kwam vliegen.
In een flits maakte ik deze foto.
Best geinig door die beweging.
Kauw bijna stil en de bomen erachter uitgesmeerd.
.

Cashew-appel

Glaasje wijn, paar cashewnootjes er bij.
Op de verpakking staat dat de noot de pit van de cashew-appel is, die echter niet IN de vrucht maar er ONDER groeit. Aanleiding voor mij om eens uit te zoeken hoe zo'n appel eruit ziet.

Vreemde vrucht. Een beetje peervormig, maar dan met het nootje eronder. De cashewboom groeit in de tropen, groenblijvend, tot 15 meter hoog. Oorspronkelijk alleen in Afrika, maar al in de 16e eeuw brachten de Portugezen de boom naar India. Inmiddels op veel plekken in de tropen. India is inmiddels de grootste producent van de noten. Guinee-Bissau is voor 95% van haar inkomen afhankelijk van de export van de kromme nootjes!
De vruchten zijn schijnvruchten (de pit hangt er onder) en zijn eetbaar. Eigenlijk alleen voor lokaal gebruik omdat ze na de pluk maar 2-3 dagen houdbaar zijn. Als er direct sap van gemaakt wordt kan dat wel geexporteerd worden. Volgende keer bij de toko eens goed kijken. En dan de cashewnoot zelf. Die kun je niet rauw eten! Het omhulsel bevat een bijtende stof die ernstige huisirritaties kan veroorzaken. Als ik dat zo lees is het een heel gedoe om de nootjes (met de hand) uit hun giftige omhulsel te halen, en te branden. Dan pas worden ze lekker.

Tuinrantsoen

Zaterdag 25 februari. Na de korte hevige winter is het nu weer een stuk warmer. Vanmorgen begon met stralende zon (wel nog fris) en niet veel later liep de temperatuur op tot een graad of 11. Een uitstekende tuindag dus. De eerste dag om echt flink wat te doen. Ik stelde voor mezelf een rantsoen vast van 3 uur, om de tuinconditie weer een beetje op te bouwen. Bijna gehaald. Het werd 3,5 uur. En dan ook nog een beetje gespreid. Tussen uur 1 en uur 2: kopje koffie met koekje. Na uur 2: lunch. En toen nog een laatste blok van 1,5 uur. Ook beperkte ik de plek van de werkzaamheden tot het stukje 'voortuin van Ome Job'. Vroeger was dit de voortuin van onze buurman, inmiddels al weer ruim 10 jaar onze tweede voortuin. Voortuin op het zuiden, dus lekker om het zonnetje mee te pikken.

Grootste klus was het afknippen van de reusachtige pol siergras Miscanthus Sinensis 'Malepartus' en het opruimen van alle afgestorven grasdelen. Voorzichtig stappend want overal en nergens schieten de krokusjes uit de grond. Het levert een hoop tuinafval op, maar is wel een dankbare klus: in nog geen uur een totale metamorfose.
Veel meer werk, waar je overigens weinig van ziet, is het verwijderen van (kweek)gras. Op een paar plekken in dit stuk van de voortuin zit kweekgras, erg diep, tussen vaste planten en heesters. Vaste planten neem ik af en toe helemaal uit de grond om kweekvrij te maken. Met de heesters lukt dat niet.



De foto is uit 2001. Een paar planten staan er nu ook nog: de ligusterheg, de lijsterbes midden achter, randje armeria maritima langs het grindpad en de hoornbloem in plantenbak tegen het huis (grijswit hoekje linksonder).

Vrolijke klimmer

Vandaag weer een kleine portie zaden gezaaid. Zelf gewonnen zaad, of gekregen via een zadenruil. Een van de soorten is Eccremocarpus scaber (orange). Ik kreeg het zaad in en handgemaakt zakje, dus geen idee hoe de plant eruit zou zien. Wel had ik een vaag beeld in mijn geheugen van langwerpige bloempjes.
Naam intypen in google bracht me bij een leuk artikel van
Romke van der Kaa, in de Gelderlander. Een artikel van 12 januari 2008, maar dat maakt niet uit. Een tuinjaar is een tuinjaar.Vrolijke versierders - Buiten - specials - Gelderlander. En dat stukje gaf me meteen een idee voor een goede standplaats. Aan de schaduwkant van de grote ribesstruik achter in de tuin.

De Eccremocarpus is een rankende klimplant die van oorsprong uit Chili afkomstig is. Buisvormige oranje of rode bloemen, die door kolibries met hun lange snaveltjes bevrucht wordt. Ervaring van Romke is overigens dat de plant zelf in de winter afsterft, maar dat er altijd genoeg zaailingen zijn. Blijkbaar kan de plant ook zonder kolibries bevrucht worden. We zullen zien. Ik heb een rijtje van 7 in een zaaikastje gezaaid....


Terwijl ik dit stukje aan het schrijven was bedacht ik me dat ik misschien al wel eens een foto van een eccremocarpus had gemaakt. Tijdens een vakantie op La Palma. De foto blijkt bij nader inzien NIET van een eccremocarpus te zijn. Het is een wilde groeier die
pyrostegia venusta heet (flame vine). Komt van oorsprong ook uit Zuid Amerika, Brazilie in dit geval, en heeft buisvormige oranje bloemen. Dit exemplaar hing over een schutting als een oranje waterval.

Sneeuwklokjespraat

Zaterdagmiddag fiets ik even naar het locale tuincentrum. Om een zakje aarde te kopen, binnenkort weer aan het zaaien. Op dat moment zijn er geen andere klanten, mooi de tijd om eens uitgebreid met de eigenaren te praten.
Over alle bollen in kistjes met vochtig zand. Die nu buiten staan, het is zacht. Groene neusjes komen uit de bolletjes en witte wortelpruikjes aan de onderkant. Ze hebben veel werk gehad aan het naar binnen sjouwen van al die kistjes. Twee of drie graden vorst kunnen 'blote' bollen wel aan. De zeer strenge vorst tot -18/-19 die we gehad hebben, zou alle bolletjes stuk laten vriezen.
We raken aan de praat over sneeuwklokjes. Dat heb je deze tijd van het jaar. Ik weet dat ze sneeuwklokjes-gek zijn. Afgelopen week meegeweest op een sneeuwklokjes busreis naar Engeland, vertelt hij. En misschien komende week op eigen gelegenheid naar Duitsland. En of ik wist dat er ook heel veel sneeuwklokjes op Texel zijn... (nee), daar in de jaren 50 aangeplant in bossige delen.

Foto's: van gister, eigen tuin. Galanthus nivalis.

TRIVIA: Afgelopen week is via Ebay de duurste sneeuwklok ooit verhandeld, een spontane mutatie van de breedbladige galantus woronowii, naar de tuin van de schotse dame genoemd waar ie een paar jaar geleden is ontdekt: galantus woronowii 'Elizabeth Harrison'. Zie
http://gardendesigncompany.wordpress.com/2012/02/17/the-worlds-most-expensive-snowdrop/ .
Leuk bloempje, maar ja.

Kriebels

In deze tijd van het jaar begin ik er weer last van te krijgen.
Van de kriebels.
De
tuinkriebels.
Het begint met een verlangende blik naar buiten.
Droombeelden van alles wat nu nog onder de grond of in de knop zit.
Een belofte voor komende weken en maanden.
Ik voel dat het er aan komt.
Er is niets tegen te doen, gewoon laten gebeuren.

Ik hoor de koolmeesjes en de roodborstjes zingen.
Als ik mijn ogen sluit zie ik........



! Pas op, zeer besmettelijk, als je er vatbaar voor bent !

Helleborus snot

Ze stonden er zo fier bij, eind januari. Helleborussen in bloei. En nu... droevig. De bloem lijkt nog wel wat, ook al ligt ie op de grond. Maar bekijk de bloemstengel eens, bruin, slap, snottig. De groene blaadjes als kraag rond de bloem lijken nog wel wat, maar krijgen natuurlijk geen voedsel meer door de platte steeltjes. Afknippen maar en wachten op volgend jaar...
.

In het wak

Afgelopen weken elke dag bezig geweest een wak in de kleine vijver open te houden. Nu dooit het flink, maar de laag ijs is nog dik, zeker 15 cm. Wel ligt er een laagje water boven op het ijs en wordt het wakje langzaam groter. En deze kikker wordt bijna een bekende, die bijna de hele dag roerloos in het wak hangt. Af en toe een lome beweging makend. Vandaag zag ik ook een libellelarve bewegen. Heel langzaam komt er weer beweging in de vijver.



Foto recht van boven de spiegelende vijver genomen, beetje schaduw gemaakt om de kikker zichtbaar te maken.

Medicinale Planten

De jaarlijkse 'vriendenlezing' van de vereniging Vrienden van de Hortus "Henricus Munting" werd op 16 februari gehouden. De titel was " Medicinale planten : zegen of zorg". Spreker was Ben Westerink , emeritus hoogleraar van de Rijksuniversiteit Groningen.

Veel geneesmiddelen zijn gebaseerd op (werkzame bestanddelen) uit kruiden. Als die makkelijk te verkrijgen zijn, worden ze nog steeds uit de (gekweekte) planten gehaald, zijn de hoeveelheden werkzame bestanddelen te klein of moeilijk te verkrijgen, dan zijn ze vaak chemisch nagemaakt (als moleculen niet te ingewikkeld zijn).


Dit is het rijtje dat Ben 'behandelde':
- morfine ( papaver)
- aspirine (wilgenbast)
- digitalis
- nachtschade
- coumarines (akkerhoningklaver)
- kinine ((bast van kinaboom)
- ephedrine (ephedra)
- vinca
- taxanen
- progesteron (wortel van witte yam)
- artemisine (alsem)
- cannabis
- champix
- colonidone (soort maagdenpalm)
.

Honingbijen

Jaarvandebij.
Bijenboek.
Van Eddy gekregen.

Zo veel plaatjes, zoveel weetjes.
Heerlijk.

Rood Oranje

Toch nog maar een beetje oranje.
Koperwieken in een vuurdoorn.
Ton sur Ton.

Nu niet meer, want na een dag hadden de koperwieken, soms wel 10 tegelijk de hele struik leeggeplukt. De struik is gewoon weer groen.

Sneu groen

Weinig sneeuw en een aantal nachten strenge vorst. De plotselinge winter van de afgelopen twee weken "ijst" zijn tol in de tuin.
De halfwintergroene liguster is bruin tot zwart geworden. Sneu. Het schoenlapperskruid ligt amechtig over de grond. Het leerachtig blad heeft zijn glans verloren en is op plekken bijna zwart. Sneu. De bladeren van de boshyacinthen zijn weliswaar groen, maar van een beetje eng doorschijnende soort (ik ben benieuwd of dat komende week tijdens de dooi weer bijtrekt of gewoon in groen 'snot' verandert). Sneuer. En de bamboe: bleekjes staat ie er bij, blaadjes tot rolletjes opgerold.



Te sneu om op de foto te zetten: de bloemen van de helleborus. Die stonden een paar weken gelden fraai te bloeien. Nu pardoes voorover gevallen met bloemengezicht op de grond, en in die stand stijf bevroren. Sneust.

Grote zaagbek

Niet in het wakje in onze vijver, maar wel vlakbij. Stukje wandelen naar de plek waar de Meerwegbrug over het NoordWillemskanaal gaat. Het kanaal is vrijwel helemaal dichtgevroren op 11 februari, op een klein stukje na. Een flink open stuk van een paar meter is nog te vinden net onder en bij de Meerwegbrug. Opengehouden door samenscholende watervogels. Op de heenweg van onze wandeling naar het Paterswoldse meer maken we deze foto (met de telefoon). In het water paar meerkoetjes, en een achttal grote zaagbekken. De wilde eenden zitten voornamelijk op het ijs. En meer op de achtergrond een kudde meeuwen.

Zaagbekken zijn zee-eenden, die in winterperioden ook wel in binnenland gezien worden. Ze eten uitsluitend vis en hebben dus open water nodig. Je herkent ze van verre aan de opvallend witte borst, mannetjes met glanzend zwarte kop, vrouwtjes met warm bruine kop. Soms met een kuifje (vooral bij vrouwtje op de foto linksonder goed te zien). En uiteraard aan de snavel. Op de kleine foto rechtsonder zie je het kromme puntje aan de snavel, vooral in de weerspiegeling. Een heel andere snavelvorm dan de brede snavel van de gewone wilde eenden.



Op de terugweg hebben we -ter hoogte van de boom op de grote foto linksboven- overwogen het kanaal over het ijs over te steken. We zagen menselijke voetsporen in de sneeuw over het ijs naar de overkant lopen, maar ongeveer twee meter van de rechteroever weer omdraaien en terugkeren. Toch maar weer over de brug terug. Daar hadden twee zwanen bezit genomen van het wak, en zaten de resterende eenden op het ijs. De meeste zaagbekken waren verdwenen.

IJsnaalden

De foto is van 4 februari. Een foto van ijsnaalden. Wordt ook wel poolsneeuw genoemd. Deze 'neerslag' kan uit heldere hemel vallen, als de temperatuur lager dan - 8 graden is. In plaats van sneeuwvlokken met de bekende zesvoudige symmetrie, krijg je dan naaldjes en vlakjes. En de naam poolsneeuw? Makkelijk, normaliter valt dit soort sneeuw alleen in poolgebieden.

Maar vorig weekend dus ook een keertje bij ons in Groningen. Ik had net een stuk van de bevroren vijver sneeuwvrij gemaakt. Op het zwarte ijs was dit dunne laagje ijsnaaldjes mooi te zien.

.

Woordwolk

Op veel weblogs kom je zogenaamde woordwolken (tag clouds) tegen. Er zijn allerlei (gratis) programma's te vinden op internet om van die woordwolken te maken. Je kunt ze maken van een stuk tekst (brief, werkstuk) of van een website of weblog. Hoe vaker het woord in de tekst voorkomt, des te groter wordt het afgedrukt.


Bovenstaande woordwolk heb ik gemaakt van de teksten in dit weblog 't Groentje, hele jaar 2011. En het plaatje hieronder is alleen van de laatste 6 stukjes (eerste week februari 2012).



Ik heb het programma
Tagxedo (zie Tagxedo - Creator) gebruikt. Simpel programma waarbij je makkelijk 'ongewenste' woorden uit de woordwolk kan verwijderen (bv lidwoorden, maar ook veel gebruikte werkwoorden of woorden als dit en deze). Ook woordwolken in verschillende kleuren of vormen plaatsen is super eenvoudig. Lettertypen wijzigen is fluitje van een cent. Probeer het ook eens.

NB. Een ander veelgebruikt programma is
Wordle. Het mooie van Wordle is dat je de taal kunt instellen en dat dan bv. lidwoorden automatisch weggelaten kunnen worden.

Diepvries Salamander

De hele week al kom ik bij het ontdooien van wak in de kleine vijver een tweetal groene kikkers en een kleine watersalamander tegen. Die zitten dan aan de onderkant tegen het vers gegroeide ijs aan. Er drijven wat zuurstofplanten in het wakje, waardoor het wat minder snel dichtvriest. Daarnaast leg ik er de laatste dagen een stuk fleece/isolatiespul over; de ijsgroei beperkt zich tot een dun laagje, dat ik met een stokje kan doorprikken. Daaronder bewegen de kikkers.


Toen ik vanmorgen aanstalten maakte aansluitend het pannetje met heet water in het gat
te zetten om ook de randen van het gat weer wat te ontdooien, schrok ik. Aan de bovenkant van het dunne nachtijs,
vastgevroren in het ijs zal een kleine watersalamander. Bijna had ik de pan op het roerloze beestje gezet. Bij het doorprikken van het ijs brak ook een mini-ijsschotsje-met-salamander af! Uiterst voorzichtig schepte ik de salamander in een kommetje op, met ijs en al. Ik verwarmde het kommetje met mijn handen en goot er heel voorzichtig een beetje warm water bij. Stukje bij beetje smolt het dunne laagje ijs, en begon de salamander steeds meer te bewegen. Wat een opluchting. Als laatste liet het ijs los van het staartje, dat in een vreemde krul had vastgezeten. En de salamander zwom -zo te zien in goede staat- door het kommetje. Ik heb hem in de grote vijver teruggezet (niet in de kleine) waar hij na een laatste hap lucht te nemen diep weg dook in de vijver.

NB. Foto's zijn van zomer 2011. Ik was zo druk bezig met ontdooien van salamander dat ik niet aan een foto heb gedacht.

Maandfoto januari 2012: Redwing

Koperwiek heet in het Engels geen 'copperwing' maar redwing.
Met opvallende lichte streep boven zijn oog.

Foto: 4 februari, 4 uur 's middags, bij ons in de straat.
Deze kleine lijsterachtige broedt in Scandinavië; een deel trekt in grote groepen vanaf oktober over richting Italië. Een ander deel blijft als wintergast in Nederland. En eet bessen.

Koperwieken

Zo zie je ze heel lang niet, en dan ineens een hele vlucht. Koperwieken. In groepen vliegen ze rond, en met de plotselinge kou zijn ze nu ook opeens in Haren. In een berkenboom aan de straat een paar huizen verderop. 10tallen. Ik zie ze zitten als ik wandelend brood ga halen. In de loop van de middag ga ik nog even terug, met fototoestel.


Koperwieken in berk: hoeveel tel jij er?
De koperwieken gebruiken de berk als uitvalsbasis om en masse naar de hulst-met-bessen aan de overkant te vliegen, of naar de vuurdoorn tegen het naburige huis.

Winterhei (2)

Twee weken geleden stond de winterhei er een beetje verloren bij in een niet-winter.
Zie
Kwakkel-winterhei | Tuin | 't Groentje.


Da' s nu anders.

Rustiek riet

Rietpluim.
Toefje sneeuw.
IJs kristallen.



Op de detail foto, iets rechtsboven van het midden een zeshoekig kristal.

Vastgevroren

Sinds een week is de winter ingevallen, en ik ben er niet aan toe gekomen om elke morgen een wakje in het ijs op de vijver te smelten. Het ijs is inmiddels flink aangegroeid. Vrijdag heb ik een pannetje en drie waterkokers vol kokend water nodig om een rond gat in de grote vijver te smelten. Vrijwel meteen vormen zich al weer ijsnaalden op het oppervlak en de poezen komen snel water drinken. Ik zet een piepschuimen doos over het gat, en hoop dat het een beetje open blijft, zodat moerasgas kan ontsnappen. Anders worden de kikkers en salamanders vergiftigd.

Het vriest zo hard de nacht van vrijdag op zaterdag, dat er weer een een behoorlijke laag ijs op ligt. Pannetje met een waterkoker is nu genoeg. Pannetje zakt netjes door het ijs. Maar tot mijn schrik zie ik bij het verwijderen van de pan een hele hoop bootsmannetjes in het wakje. Die zaten (vastgevroren?) onder of in het ijs en drijven nu aan het oppervlak in het minivijvertje.
Zie de eerste drie foto's. Ze maken af en toe een flauwe beweging.


De laatste foto is een paar uur later genomen. Deze bootsman is helaas al weer voor de helft vastgevroren en niet meer te redden. Een paar andere worden in de loop van de dag wat actiever in het 'open' water en zwemmen weer wat rond. Als ze nou vannacht maar onder het ijs gaan zitten....
NB. De kleine vijver ligt geheel in de schaduw. Bijna de hele dag bezig geweest om daar een gat in te smelten, 8 waterkokers. Centimeter of 15 dik.

Brrrrr, frisjes

Twee weken geleden schreef ik over de kwakkelwinter. Die is nu al ruim een week ineens ingeruild voor matig tot strenge vorst.
B''', f'isjes!
Voor de kenners: dit is een uitspraak van de piraat in het kraaiennest van het piratenschip. Dat wordt altijd tot zinken gebracht in Asterix stripalbums, als de piraten de gallieers tegenkomen. Deze piraat kan de letter 'r' niet uitspreken en in de tekstballonnetjes staan dan apostrophjes voor elke weggelaten letter 'r'.


Afgelopen nacht was het zeer koud. Het eerste grafiekje van buienradar geeft de temperatuur in Groningen aan de vanaf 1 februari tot 4 februari. De rode lijn op 10 cm hoogte, de blauwe lijn op 2 meter (daar is het wat warmer). De dalen geven de nachttemperatuur aan. Met de sneeuw van vrijdag en heldere nacht van vrijdag op zaterdag is het kwik gedaald tot ruim -19 graden op 2 meter en zelfs -22 net boven de grond. Dat is echt frisjes!!!
Het tweede grafiekje geeft het temperatuur van zaterdag 4 februari in iets meer detail. Je ziet dat de temperatuur vanaf 9 uur/half 10 heel snel begint te stijgen. In amper 3 uur tijd stijgt de temperatuur 12 graden.
Zonnetje geen wind, dat helpt. Vanaf een uur of 1 begint de temperatuur vlak boven de grond al weer te dalen; op 2 meter hoogte zet de daling in tegen 5 uur 's middags, rechts in de grafiek.

Voorheen een vlier

Judasoor komt gedurende het hele jaar voor in Nederland, zowel op levende als dode bomen. De zwam heeft een voorkeur voor vlier. Volgens de overlevering omdat Judas Iskariot zich zelf ophing aan een vlier, nadat hij Jezus had verraden. En het lijkt op een oor.

De oren op de foto's zitten inderdaad op een vlier. Of eigenlijk, op
voorheen-een-vlier. Met de hevige wind een aantal weken geleden brak ineens een stammetje (doorsnee 8 cm) van onze vlier af. Judasoor is een parasiet op levende bomen en veroorzaakt daarbij witrot. De vlier gaat er aan dood. En dan leeft de zwam verder als saprofiet (hij leeft dan van het dode hout).

Rozet

Aan de rand van het bos, beetje zon, beetje schaduw. Dat vinden vingerhoedskruiden fijn. Deze tweejarige laat in het eerste jaar al zien hoe hoog de bloemstengel gaat worden. De grootte van de bladrozet is een maat voor de hoogte. Deze is ruim veertig centimeter in doorsnee. Dat wordt een hoge, ik gok ruim anderhalve meter, misschien wel 1.80 m. Als ik er aan denk zal ik rond mei-juni 2012 de hoogte meten.


In de winter is het blad heel wollig, kijk maar naar de close ups. Aaibaar. Zomers is het blad gladder.

Lenten Rose

Net voor de winter invalt, zeggen ze.
IJsnaalden op de vijvers.
Nog is het aangenaam.
De kerstroos bloeit.
Bescheiden.


Lenten Rose is een Engelse naam voor de helleborus of kerstroos.

Mollengrond

Nog is het vochtig.
Diepzwart.
Heuvel na heuvel.
Vers gedolven.
Gangen schoon.
Zwart Goud.

Mollengrond.


In een zachte winter zie je in januari, februari de heuvels verschijnen. Mollen plegen groot onderhoud aan hun gangenstelsel. En dan blijft er grond over, weg ermee. Op forse hopen in bermen, dijkjes en grasvelden. Omdat de grond van onder het maaiveld komt bevat het weinig gras/onkruidzaden. Lekker rul. Ideaal als zaai en stekgrond, schijnt het.
Vrijdagmiddag 27 januari ga ik op de fiets met grote emmer (tubtrug) en schepje op pad naar een nabije berm. En schep zo'n 20 liter verse mollengrond in de emmer. Hoe verser de hoop des te zwarter de grond. Na een paar uur wordt de molshoop al wat lichter van kleur.
Mevrouw met hondje kijkt me wat vreemd aan. De eerste zaailingen zijn binnenkort aan de beurt om verpot te worden. Dat ga ik voor het eerst proberen met de mollengrond. (29 januari in Vroege Vogels gaat dezelde tip gegeven worden!)


Fototip Mahonie (2)

Deze mahonie foto's zijn van vandaag, op een uitzonderlijk zonnig moment begin van de middag. Meer licht dan bij vorige foto, en tegelijk ook gespeeld met witbalans en lichtmeting.


Witbalans onbewolkt, spotmeting, 1/500, 105 mm, f/5.3
Hoe dan ook, veel meer kleur.

Fototip Mahonie (1)

Vorige week een avondje foto's bespreken met fotograaf-docent en enkele medecursisten van een fotocursus vorig jaar. Om de beurt lieten we een recente foto zien en bespraken met elkaar wat er goed aan was, wat er te verbeteren valt.
Bijvoorbeeld deze foto van de bloemtros van Mahonia. Gemaakt een week of twee terug. Begin januari, zo ongeveer de donkerste tijd van het jaar. Waar onze ogen zich makkelijk aanpassen aan het verminderde licht, blijkt het voor de digitale camera lastiger. Foto's vaak wat flets en kleurloos. En door de relatief lange belichtingstijd makkelijk onscherp. De geopende mahonia bloem is in werkelijkheid fel citroengeel.

ISO 400; 1/200; f 3.8; 105 mm; diafragmaprioriteit; lichtmeting patroon

Beter was geweest: scherpstellen op de geopende bloem, niet op de gesloten knoppen (spotmeting voor scherpstellen). Niet op automatische wit balans, maar op witbalans zon of bewolkt. Spotmeting voor lichtmeting. En zorg ervoor dat de sluitertijd onder de 'kritische sluitertijd' van je toestel/lens blijft. In het algemeen: bij weinig licht kiezen voor sluitertijdprioriteit (en dan met +/- spelen).

Vuistregel:
brandpuntsafstand 18 mm x 1,5 =27 dus sluitertijd <1/27ste
105 mm x 1,5= 157,5 --> sluitertijd < 1/158

Kwakkel-winterhei

Geen winter.
Wel winterhei.
Kleur in een donkere tijd van het jaar.
.

Tuinvogeltelling 2012

Weer vogeltjes geteld, in het tuinvogeltelweekend dit jaar.
Weekend van 21 en 22 januari 2012.
Regen, zeer vlagerige wind.
Daar storen de vogels zich niet aan: ze vliegen af en aan.

Winnaar in onze tuin dit jaar:
  • Groenling 6 tegelijk gezien.
  • Dan ex equo koolmees, pimpelmees en huismus (*) met 4 tegelijk
  • Merel: 3 tegelijk
  • Tweetallen: vonk, kauw, houtduif, turkse tortel
  • Eenling: zwartkop, heggemus, grote bonte specht, ekster, roodborst

*de mussen verdienen extra aandacht. Zie ook Tuinvogeltelling 2011 | Beestjes | 't Groentje. Als ik op het geluid van de mussen het aantal had kunnen schatten, hadden ze vast bij ons in de tuin ook gewonnen. Maar ja: of in een bruine beukenhaag of in de groene coniferen... je hoort ze wel, maar ziet ze niet. Klinkt in ieder geval spectaculair. En waar ze vorig jaar alleen maar aan de rechterkant van het huis, zaten hebben ze dit jaar ook de linkerkant (mijn vaste tuinvogeltel-kant) ontdekt.

Landelijk is de uitslag: huismus, koolmees, merel.

O zo blauw

Pentaglottis sempervirens ofwel overblijvende ossentong is een ruwbladige. Net zoals Borage, komkommerkruid. Bladeren en stengels zijn bedekt met stijve haren, die als je er gevoelig voor bent irritatie van de huid kunnen veroorzaken. Grote roze bladeren, met wittige stippen, waaruit steeds langer worden bloemstengels groeien.
Normale bloeitijd van mei tot september. Behalve deze zachte winter: er bloeien nog steeds/ alweer een paar planten! In januari, nou ja zeg.



Met o zo blauwe bloempjes. In de zomer zet de plant zaad en zaait zich heel makkelijk uit. Op plekken waar ik niet meer van deze planten wil trek ik dan altijd (me handschoenen) de bloemstengels uit de plant voordat ze zaad zetten. Dat is vaak in juni of juli. De plant heeft zwarte wortels die vrij diep de grond in gaan, uitspitten met spade.

Spiraal

Vele weken lang heeft ie gebloeid, onze cyclamen hederifolium.
Zie ook
Cyclaam uit knol | Tuin | 't Groentje en Cyclaam!!!! | Tuin | 't Groentje.




Na de bloei verschijnen de zaden. Deze cyclaam geeft een heel eigen manier om zijn zaden te beschermen: de bloem stengel krult zich op tot een spiraaltje, waarbinnen het zaadje beschermd is. Elk zaad is voorzien van een 'mierenbroodje', een zoet stukje materiaal. In het voorjaar komen de mieren die mierenbroodjes verzamelen en zo zaaien ze -en passant- de cyclamen her en der in de border.

Tot zover de theorie. Nu eens opletten op in de border onder de pergola waar deze cyclaam staat ook inderdaad zaailingen gaan opkomen.

Vroege Bloeiers

Sneeuwklokken en krokussen verwacht je als vroege bloeiers. Met deze gekke warme winter (ondanks een paar dagen ijs op de vijver) bloeien er allerlei planten op andere tijdstippen dan gebruikelijk. De meeste erg vroeg, maar een paar juist laat.
Bij ons in de tuin: pentaglottis, bloeit nog steeds. En een paar vroege bloeistengels van de smeerwortel! En een verdwaalde schijnpapaver.


Bij Margriet: kamperfoelie, een uitlopende hortensia, een rode zonnehoed, roze geranium, tulp in knop en bloeiend longkruid.
Bij Bea bloeit de rudbeckia (nog).
Bij station Haren de eerste narcissen gezien.
Bij ons in de straat: krokussen.

Geintrigeerd

Ik weet niet wat ik er van moet maken.
Bij de wandeling over de spinnendijk, zie
Christo-spinnen | Elders | 't Groentje zagen we een 'levende kei', een steen van een cm of tien en compleet bedekt met beestjes. Ik maakte onderstaande foto en blijf er maar naar kijken. Bij uitvergroten op mijn computerscherm zie ik steeds meer. Maar ik begrijp steeds minder van wat ik zie.



De steen is (net als de dijk) bedekt met een laagje spinrag. Er zijn kleine zwarte spinnetjes te zien, maar ook iets grotere lichtbruine. In grote hoeveelheden krioelen de langwerpige zwart-rode beestjes over de steen. Links boven een pluizig geheel, ik dacht eerst een harige rups. Maar misschien is het een soort nestje waar allerlei beestjes uit zijn gekomen. Op de eerste kleine foto (links linksonder) zie je als je goed kijkt het oranje en rode schildje van een lieveheersbeestje. Wie is de baas? Hebben de zwart rode beestjes de lieveheersbeestjes overmeesterd en dienen de laatste als eten. Of zijn de lieveheersbeestjes juist de baas en komen zij een maaltje halen op de steen. En wat doen de spinnen dan. Houden ze de rood zwarte beestjes als vee, binnen een hekwerk van spinrag? Hoe langer ik kijk, des te interessanter ik het vind. Jammer dat ik geen macrolens bij me had.
Ondertussen blijf ik doorzoeken naar de naam van de rood zwarte beestjes. Tot nu toe zonder succes....

--> When in doubt, vraag Ubel: hij zette mij op het spoor van de (slanke)kortschildkever: het middelste zwarte stukje bestaat uit sterk verkorte dekschildjes. Het zijn aaseters, het pluizige op de steen is waarschijnlijk een dode (beer)rups.

Christo-spinnen

Christo is een beeldend kunstenaar die vooral bekend is geworden door het inpakken van dingen; de strategie van Christo en zijn vrouw Jeanne-Claude was om opvallende bouwwerken of landschappen tijdelijk met witte stop aan te kleden: de Pont Neuf in Parijs, de Rijksdag in Berlijn en bomen in Central Park in New York.

Dat idee hebben ze misschien wel gekregen door de spinnetjes op de nieuwe dijk bij het Foxholstermeer: ik noem ze
Christo-spinnen.
.


Er loopt een (modderig) wandelpad rond, en er is een vogelkijkhut (die konden we vandaag overigens niet bereiken, door het het hoge water afgelopen week). Met de stralende zon vanmiddag en de zeer laagstaande winterzon werden talloze spinneragdraden mooi aangelicht. De hele dijk was in een zijdeachtig laagje verpakt. Op de tweede foto zie je de zuidzijde van de dijk, glimmend zilverachtig. Op andere plekken waren ook overal draden, maar die waren niet zo goed te zien. En op de hoogste plekken van de webben liepen honderden spinnetjes. Gelige, maar ook zwarte. En elk ander insect dat dacht even lekker in het zonnetje te zitten.... liep/vloog zich vast in dit 'dijk-grote' spinneweb.

Potjes

Een roestig tafeltje.
Een paar terracottapotten.
In de grootste, bieslook, je moet het weten.
De rand van de pot is er vorig jaar de rand 'afgevroren'.
In de kleine potjes: mos-steenbreek.
En in het achterste potje een verstekeling: een glanzend ooievaarsbekje.
Op de achtergrond, bamboe, een fargesia nitida denk ik.
Plantjes uit heel verschillende hoeken van de wereld!
.

Stekelbol

Zomer, groen, rechtop, met een ring van lila bloemjes.
Hommels volop.
Herfst, strokleurige stekelbol, vol met zaden.
Winter, zaden opgegeten, windverspreid.



De kaardebol is tweejarig.

Snoeien van Otto

Het is nu nog iets te vroeg om te snoeien.
Dat is iets voor april.
Maar omdat ie er bij zit te kijken, leg ik aan Sprot uit hoe ver de prunus laurocerasus 'Otto Luyken' gesnoeid gaat worden. Wel belangrijk om de vorm een beetje te behouden en geen bladeren doormidden te knippen.

.
Zie ook Otto Luyken | Tuin | 't Groentje.

Terugval

1. Helleborussen houden niet van verplaatsen.
2. Het is aan te raden om -als je zeker wilt zijn dat je een mooie bloemkleur hebt- een helleborus in bloei te kopen
.



Deze twee regels samen kunnen tot teleurstelling leiden.
In maart vorig jaar kocht ik een fraai gestippelde helleborus in bloei. Genoten van de bloei, zie bovenste foto, stevig blad. Vol verwachting kijk ik nu, begin 2012, de plant de grond uit. Ik weet precies waar ik de helleborus heb geplant. Ga daar kijken. Beetje sneu. Een klein blaadje is er te zien, foto 2, een centimeter of 8 groot. En geen spoor van een bloemstengel dit jaar. Jammer. Gelukkig hebben we de foto's nog.

Otto Luyken

Laurierkers of prunus laurocerasus. Leerachtige glanzende bladeren, wintergroen, witte kaarsjes van bloemen, zwarte bessen. We hebben twee soorten in de tuin. Een hele grote (3-4 meter hoog, 4-5 meter breed) met wat ronder blad, ik neem aan dat dat de prunus laurocerasus 'rotundofolia is. En een kleinere, minder snel groeiend, smaller, langwerpiger blad. Een beetje 'plaatjes' kijkend kom ik tot de conclusie dat het de prunus laurocerasus 'Otto Luyken' zou kunnen zijn.



En dan wil ik natuurlijk weten wie Otto Luyken is (of was).
Van wikipedia: Otto Luyken (4 november 1884 - 3 februari 1953), geboren in Siegen, Duitsland. Opgeleid in Belgie en Engeland, later baas van een boomkwekerij (Baumschulen Hesse). Hij kweekte onder andere laurierkers. De 'Otto Luyken' werd door de kwekerij geselecteerd in 1940 en werd in 1953 in de handel gebracht.
.

Pindastreng

Gereedschappen klaargelegd.
Waarvoor? Voor
pindastrengen.

Vorig jaar maakte ik
pindaslingers door met een scherpe grote naald gaatjes in de pinda's te prikken en ze aan een wollen draad te rijgen. Met regelmatig een gaatje in mijn vingers. Dit jaar probeer ik een nieuwe truc, n.a.v. een tip van Bart de Belg.
Zoek een stevig stuk elektriciteitsdraad van een centimeter of 80 lang (of langer als je wilt). Zoek een stevige spijker. Neem een hamer. Koop een zak ongebrande pinda's. Neem een houten blok, of een stapeltje kranten als ondergrond.

Maak met spijker en hamer gaten in de pinda's. Maak aan de onderkant van de draad een lusje of knoop. Rijg de pinda's op de draad. Laat de bovenste 15 cm van de draad pindavrij. Buig deze om als een lusje en hang aan een tak.

Jaar van de Bij

2012 is uitgeroepen tot het Jaar van de Bij. 'Geopend' in het programma Vroege Vogels. Dit jaar zal door de bijenstichting en allerlei Imker- en natuurorganisaties aandacht worden besteed aan bijen. Honingbijen, maar ook wilde bijen. Het gaat niet goed met de bijen en ze kunnen hulp gebruiken. Door geen bestrijdingsmiddelen te gebruiken en door te zorgen dat er voldoende voedsel en nestelplekken zijn. Er is bijvoorbeeld een rubriek 'de drachtplant van de maand' (in januari bloeit er nog geen, er vliegen ook geen bijen trouwens). En in het weekend van 12 en 13 mei is er een bijentelweekeind.
Zie: 2012 Jaar van de Bij


De foto's zijn van de boven genoemde website.

PPP

PPP of PimPelPoep.
Doordat de bomen grotendeels kaal zijn zijn de vogeltjes makkelijker te zien. Maar het valt niet mee een mus of pimpelmees goed op de foto te krijgen. Ze zitten vaak in de heg of tussen kleine takjes, en da's lastig scherpstellen. Een aardige tip is om (met een niet te opvallend gekleurde kleding (ik heb een mosgroene fleece aan) onder bomen te gaan staan waar de vogels vaak inzitten. En dan rustig af wachten tot ze komen en dan de camera omhoog richten.


Twee nadelen van deze methode.
1. je krijgt een stijve nek van het recht omhoog kijken.
2. je zit net in het valbereik van eventuele vogelpoepen.



Zie de pimpelmees poep dit ik gister op mijn camera kreeg, een paar seconden eerder en het was in mijn gezicht geweest!

Tuinboeken Groningen

Toch maar weer mijn bibliotheekabonnement verlengd.
" Ga je dan wel veel boeken lenen?" vraagt Eddy.
Terechte vraag want zo vaak kom ik niet meer in de bieb.
Meestal alleen op zaterdagen, en dan vooral in de winter.

Vandaag stapeltje tuintijdschriften terug gebracht plus wat reisgidsen (potentiële bestemmingen). De bibliotheek in Haren heeft tegenwoordig allerlei 'thema'- eilanden, waar de bibliotheekmedewerkers verschillende boeken bij elkaar leggen over dat thema:
reizen of spannend of net nieuw. Een van de eilanden had het thema 'Groningana'. Dat trekt mijn aandacht.

Met historische boeken over Groningen en Haren (ik weet nu ook waar de naam Haderaplein in Haren vandaan komt!), maar ook over het landschap, architectuur, mensen...... of tuinen!


Deze 2 tuin/plantenboeken heb ik geleend. Met een kopje thee erbij, poes op schoot, genoeglijk doorgebladerd. Verschillende tuinen ken ik (
W&W blz 139) en daar heb ik al eens een tuinlogje aan gewijd. Maar veel meer tuinen of parken zijn voor mij onbekend (en zo dichtbij). Ik heb de boeken inmiddels aan mijn 'boekenverlanglijst' toegevoegd. Mooie bron van fiets- of wandel-ideeen.

Chris Beardshaw: plantenlijst

Lijstje planten voor onderhoudsarme, natuurlijke tuin.
Ontwerp van Chris Beardshaw, Engels tuinontwerper en tuinprogrammapresentator.

Zie ook: volgende tuinlogje.

Polvormers
1. actaea simplex 'brunette', 1x, 1,30m niet te droog
2. eupatorium rugosum 'chocolate' x 2 in twee groepen, 1,20 m, niet te droog
3. echinacea purpurea `elton knight' (elbrook), 3 x, 60 cm, kan tegen droogte
4. eupatorium maculatum 'ankum's august', 1 x, 1,60 m
5. helianthus 'lemon queen', 2 x, in twee groepen, 1,75 m
6. helenium 'kanaria', 7x in twee groepen, 80 cm
7. monarda 'marshall's delight', x3 80 cm, elke 3 jr opgraven en verjongen
8. sedum spectabile 'brilliant' , x 3, 40 cm


Bodembedekkers
9. aster amellus 'veilchenkoenigin', 9x, in twee groepen, 50 cm, donkerviolet
10. astrantia major 'roma', 5x, 70 cm
11. achillea 'mondpagode', witte schermen,7 x, 60 cm
12. geranium rozanne ('gerwat'), x 5, lilablauw, wit hart, weeft, 60 cm
13. lobelia 'ruby slippers', x 6, 1,20 meter, behoorlijk winterhard, niet te droog, bordeaux, soms wat steun nodig
14. nepeta 'six hills giant' x 3, in twee groepen, 60 cm, snoei na bloei voor herbloei
15. persicaria amplexicaulis ' inverleith', 7 x, roze rood, kruipt , 50 cm
16. sanguisorba officinalis 'tanna' x 15 in 2 groepen, kantegen droogte, 45 cm
17. veronicastrum virginicum 'roseum' x 5, 1.50



Opportunisten
18. allium sphaerocephalon, x12 , 60 cm
19. stipa arundinacea x 9 in twee groepen, 1 m hoog
20. Calamagrostis x acutiflora 'Karl Foerster' 1 x, hoogte 1,50 m
21. deschampsia cespitosa 'goldschleier', x 12 in 3 groepen, 1 m.
22. Eryngium eburneum, 1 x, in strenge winters afdekken, 1,40 m
23. molinia arundinacea 'karl foerster' x3, stijf opgaand, 1,80 m

Chris Beardshaw: borderrecept

Voor het ontwerp van een onderhoudsarme tuin maakte Chris Beardshaw, Engels tuinontwerper en tuinprogrammapresentator, gebruik van drie typen planten: polvormers (sterke opgaande planten die netjes op hun plaats blijven en buurplanten niet verdringen), bodembedekkers (die hun uiterste best doen om grond te bedekken en onder andere planten doorgroeien) en opportunisten (planten die in het voorjaar de rond uit spuiten, groeien, zaad zetten, en dat zaad her en der tussen de andere planten verspreiden).

Tips voor de natuurlijke onderhoudsarme border
- geen formele lijnen maar vloeiende natuurlijke vormen
- 3-5 planten per vierkante meter
- 50% van oppervlak bodembedekkers, 25% polvormers en 25% opportunisten.
- polvormers in groepjes van 3-5
- grote polvormers aan buitenkant van border
- gebruik voor bodembedekkers steeds een paar groepjes om rond de polvormers te weven (kijk eerst in welke richting ze je blik trekken)
- groepeer dan de opportunisten rond de ander planten, soms heel dicht bij elkaar en dan (in de windrichting) wat verder uit elkaar (alsof de wind de zaden verspreidde)


En als voorbereiding:
- grond goed voorbereiden, verbeteren met veel organisch materiaal
- start polvormers en bodembedekkers gedeelte met containerplanten, liefst 2 liter
- opportunisten kun je prima zaaien
- eenmaal aan de groei: in voorjaar oud spul verwijderen en hele border voorzien van 5 cm dikke laag compost (niet spitten, doen de wormen)
- houdt (vooral) de opportunisten in de gaten en verwijder wat te veel is.

NB. In het voorbeeld in het artikel beschrijft Chris een border van 3,5 bij 5 meter. Het staat er niet bij, maar ik ga er van uit dat het een zonnige plek betreft ('bloemenweide voorbeeld').

De tuin is in de buurt van Liverpool. Welke grondsoort vraag ik mij af?