Binnen
Zijdeplant
24-12-11 15:49
Mooi zaad.
Een kunstwerkje van de natuur.
Zijdeplant.
Ik kreeg met een zadenruil een peul van de zijdeplant. Net geplukt door Annemarie, op een wijnberg in Hongarije. De peul is een centimeter of 7 groot en was nog een beetje vochtig bij ontvangst. Direct uit de enveloppe gehaald om goed te laten drogen. En nu, een paar dagen later, is de peul opengespleten en worden de zaadjes zichtbaar. Warmbruin van kleur liggen de zaden keurig op elkaar gestapeld. Elk zaadje heeft een bundeltje lange witte zijdeachtige haren, strak opgevouwen in de lengterichting van de peul. Een zuchtje wind, of aanraking en de haren beginnen zich uit te vouwen. Eenmaal buiten de zaadpeul gaat het pluis alle kanten op en zijn de zaadjes met geen mogelijkheid weer netjes terug in de peul te stoppen.
Zijdeplant weetjes
Wetenschappelijke naam: asclepias syriaca
Nederlandse naam ook: papegaaienplant (als ie hier in de tuin aanslaat zal ik uitleggen waarom, als je nieuwsgierig bent, even googlen).
Engelse naam: common milkweed
Melkwit sap, giftig voor schapen
Familie: maagdenpalmachtigen
Inheems in Noord- Amerika
"Nieuwe plant" in Nederland, dwz komt inmiddels op verschillende plaatsen in het wild voor, o.a. duinen bij Noordwijk
Scherm van geurende nectarrijke wit-roze bloemen.
Een kunstwerkje van de natuur.
Zijdeplant.
Ik kreeg met een zadenruil een peul van de zijdeplant. Net geplukt door Annemarie, op een wijnberg in Hongarije. De peul is een centimeter of 7 groot en was nog een beetje vochtig bij ontvangst. Direct uit de enveloppe gehaald om goed te laten drogen. En nu, een paar dagen later, is de peul opengespleten en worden de zaadjes zichtbaar. Warmbruin van kleur liggen de zaden keurig op elkaar gestapeld. Elk zaadje heeft een bundeltje lange witte zijdeachtige haren, strak opgevouwen in de lengterichting van de peul. Een zuchtje wind, of aanraking en de haren beginnen zich uit te vouwen. Eenmaal buiten de zaadpeul gaat het pluis alle kanten op en zijn de zaadjes met geen mogelijkheid weer netjes terug in de peul te stoppen.
Zijdeplant weetjes
Wetenschappelijke naam: asclepias syriaca
Nederlandse naam ook: papegaaienplant (als ie hier in de tuin aanslaat zal ik uitleggen waarom, als je nieuwsgierig bent, even googlen).
Engelse naam: common milkweed
Melkwit sap, giftig voor schapen
Familie: maagdenpalmachtigen
Inheems in Noord- Amerika
"Nieuwe plant" in Nederland, dwz komt inmiddels op verschillende plaatsen in het wild voor, o.a. duinen bij Noordwijk
Scherm van geurende nectarrijke wit-roze bloemen.
Lotus corniculatus
07-12-11 18:12
Lotus
corniculatus. Een voorname naam,
adellijk. De Nederlandse naam is 'gewone rolklaver'.
Klinkt wat minder bijzonder. Het plantje wordt er
niet anders van. Het is een waardplant voor allerlei
vlinder als het groentje (!), icarusblauwtje en de St
Jans vlinder. En rupsen van het bruine dikkopje
smuller ervan.
Een aantal jaren geleden maakte ik bovenstaande foto's van een klaver in 'De Beemd' in Warffum. De plant was toen uitgebloeid en ik heb wat zaad meegenomen. Ik denk dat het rolklaver is (*). Dat zaad is echter nooit uitgekomen. Herkansing, nu ik zaad in de zadenruil heb ontvangen.
NB. Eigenlijk wil de plant wat kalkrijke grond. Toch proberen. bv. naast het zenegroen.
--> Van Ben kreeg ik bericht dat het geen rolklaver is maar wondklaver, Anthyllis vulneraria. Dank je wel, Ben.
Een aantal jaren geleden maakte ik bovenstaande foto's van een klaver in 'De Beemd' in Warffum. De plant was toen uitgebloeid en ik heb wat zaad meegenomen. Ik denk dat het rolklaver is (*). Dat zaad is echter nooit uitgekomen. Herkansing, nu ik zaad in de zadenruil heb ontvangen.
NB. Eigenlijk wil de plant wat kalkrijke grond. Toch proberen. bv. naast het zenegroen.
--> Van Ben kreeg ik bericht dat het geen rolklaver is maar wondklaver, Anthyllis vulneraria. Dank je wel, Ben.
Hete pepers
06-11-11 10:42
Bij het
opruimen van de serre ook de pepertjes geoogst.
Zoals je ziet zijn de pepers errug heet!
Bij wijze van experiment heb ik een paar planten binnen gezet in de bijkeuken, na de oogst. Eens kijken of ik ze over kan houden.
Zoals je ziet zijn de pepers errug heet!
Bij wijze van experiment heb ik een paar planten binnen gezet in de bijkeuken, na de oogst. Eens kijken of ik ze over kan houden.
Uitverkocht
04-11-11 17:59
Al een
paar haar geleden een groen korfje gekocht waar
cilindrische vetblokken van 500 gram inpasten. En dit
jaar, toe ik mijn winterbestelling voor vogelvoer
wilde plaatsen bij vivara, bleek dit formaat vetblok
niet meer te koop. Wel een andere model, hoger en
smaller, cilindrisch en met een lusje om ergens aan
op te hangen. Dus ook nog maar een bijpassend
hangertje gekocht. En in de korfjes kan ik dan wel
appeltjes doen.
Foto 1: links nieuw, rechts oude korfje.
Foto 2: met bijpassende pindacake.
Foto 1: links nieuw, rechts oude korfje.
Foto 2: met bijpassende pindacake.
Romanesco
08-10-11 20:39
Bijzonder fraaie
groente. De Romanesco
of
torentjesbloemkool.
Ik had hem al eens in de winkel zien liggen, maar
afgelopen week aten we er voor het eerst zelf een.
Wat zachter van smaak dan bloemkool. Maar zo mooi.
Voordat we de groente opaten ging ie eerst op de
foto. Ik bleef maar kijken.
Naar de spiraalvormige torentjes,
die weer bestond uit spiraalvormige torentjes,
die elk weer bestond uit spiraalvormige torentjes....
Bijna een fractal.
.
Naar de spiraalvormige torentjes,
die weer bestond uit spiraalvormige torentjes,
die elk weer bestond uit spiraalvormige torentjes....
Bijna een fractal.
.Pepers verpot
01-04-11 20:48
Drie soorten pepers,
gezaaid in minikasje eind januari. Nu ze 2 tot 4
echte blaadjes hebben heb ik ze elk in een eigen
potje van 9 x 9 gezet. Voor eventjes, want ze moeten
nog een keer in een fors grotere pot gezet worden om
een goede oogst te gaan geven, over een aantal weken.
Van voor naar achter: peper kerinting (mijn favoriet, hoef je niet schoon te maken/ te ontpitten), peper trifetti met bont blad (wit, groen, paars) en centennial rainbow (met heel veel kleine pepertjes in verschillende kleuren aan de plant: groen, wit, geel, oranje en uiteindelijk rood).
De grote plant rechtsvoor is een stek van een geurgeranium, ruikend naar pepermunt. Ik weet niet of het werkt maar ik houd mezelf voor dat de sterke pepermuntgeur eventuele bladluizen of trips op een afstand houdt...
NB. De tomaten groeien flink veel harder. Ik had ze op dezelfde dag in de zelfde minikas gezaaid. Maar al weken geleden overgepot in 9x9 cm potjes. Inmiddels zijn de planten zo'n 25 cm groot en beginnen de worteltjes onder uit de potjes te piepen. Die zijn nu al aan de beurt om te verhuizen. Extra potgrond aanschaffen!
Van voor naar achter: peper kerinting (mijn favoriet, hoef je niet schoon te maken/ te ontpitten), peper trifetti met bont blad (wit, groen, paars) en centennial rainbow (met heel veel kleine pepertjes in verschillende kleuren aan de plant: groen, wit, geel, oranje en uiteindelijk rood).
De grote plant rechtsvoor is een stek van een geurgeranium, ruikend naar pepermunt. Ik weet niet of het werkt maar ik houd mezelf voor dat de sterke pepermuntgeur eventuele bladluizen of trips op een afstand houdt...
NB. De tomaten groeien flink veel harder. Ik had ze op dezelfde dag in de zelfde minikas gezaaid. Maar al weken geleden overgepot in 9x9 cm potjes. Inmiddels zijn de planten zo'n 25 cm groot en beginnen de worteltjes onder uit de potjes te piepen. Die zijn nu al aan de beurt om te verhuizen. Extra potgrond aanschaffen!
Ranonkels rood oranje
27-03-11 20:56
Onze eetkamer heeft een
erker. Vanuit die erker kijken we uit op op een
groene muur, conifeer, taxus, hulst. Meestal dan.
Maar nu staat midden in het groene beeld een
sprankelend rood-oranje. Een vaas met ranonkels,
aangeschenen door de zon.
Een paar bloemen zitten nog in de harige knop. De meest zijn open.
Een paar bloemen zitten nog in de harige knop. De meest zijn open.
Ontkiemen
02-03-11 22:47
Het begint met een
zaadje. Daarin is het hele bouwpakket voor een
toekomstige plant verstopt. De wortels, de stengel,
de bladeren. Ik blijf het leuk vinden om te kijken
hoe het verloopt. Een deel is onder de grond. Het
zaadje zit in de grond, met water er bij breekt het
buitenste vlies van het zaadje. Je ziet het nog niet,
maar een klein wit worteltje begint naar beneden te
groeien. Hiermee verankert het zaadje zich in de
grond. Aan de bovenkant van het zaadje begint zich
een scheutje te ontwikkelen. Vaak zie je eerst een
soort 'ruggetje' boven de grond komen. Die wordt
langzaam hoger, een omgekeerde letter 'u'. En dan in
een keer komen de twee kiemblaadjes boven de grond en
klapt het stengeltje uit, de kiemblaadjes richten
zich op.
In dit stadium is het vaak nog niet te zien welke plant het wordt. Aan de kiemblaadjes kun je nog niet zo veel zien. De eerste echte bladeren laten pas de uiteindelijke bladvorm zien. Dan gaat de groei gestaag verder, zowel boven als onder de grond. Hoe groeit een tomaat? - Schooltv Beeldbank
Voor de nieuwsgierige lezer: dit zijn peper-zaailingen.
In dit stadium is het vaak nog niet te zien welke plant het wordt. Aan de kiemblaadjes kun je nog niet zo veel zien. De eerste echte bladeren laten pas de uiteindelijke bladvorm zien. Dan gaat de groei gestaag verder, zowel boven als onder de grond. Hoe groeit een tomaat? - Schooltv Beeldbank
Voor de nieuwsgierige lezer: dit zijn peper-zaailingen.
Gruss aus Isernhagen
22-02-11 22:06
Van deze
plant heb ik het zaad gekocht om de naam.
Prunella grandiflora "Gruss aus Isernhagen".
Afgelopen week gezaaid.
Isernhagen is een plaatsje vlak bij Hannover.
Gemeinde Isernhagen - Tourismus
Ik heb niet kunnen achterhalen wie er de naam aan gegeven heeft. In ieder geval niet Hans Kramer, van kwekerij de Hessenhof in Ede. Hij verkoopt de plant wel. In zijn beschrijving staat als voordeel dat de plant niet vruchtbaar is en zich dus niet uitzaait, maar wel veel bijen trekt.
Dat leidt bij mij tot verwarring.
Ik heb immers dit zaad gekocht bij Diana, die erbij vermeldde dat het van een Prunella grandiflora 'Gruss aus Isernhagen' was, die bij de Hessenhof gekocht is...
Navraag bij Hans levert op dat deze Prunella zeer sporadisch wel zaad zet. Dit zaad komt echter niet echt terug en verbastert. De zaailingen mag ik dan ook nooit de naam P. 'Gruss uit Isernhagen' noemen, aldus Hans.
OK.
Dus: als de plantjes kiemen en volgroeid raken, zal ik ze jullie laten zien en presenteren als Prunella 'Geen groeten uit Isernhagen".
Prunella grandiflora "Gruss aus Isernhagen".
Afgelopen week gezaaid.
Isernhagen is een plaatsje vlak bij Hannover.
Gemeinde Isernhagen - Tourismus
Ik heb niet kunnen achterhalen wie er de naam aan gegeven heeft. In ieder geval niet Hans Kramer, van kwekerij de Hessenhof in Ede. Hij verkoopt de plant wel. In zijn beschrijving staat als voordeel dat de plant niet vruchtbaar is en zich dus niet uitzaait, maar wel veel bijen trekt.
Dat leidt bij mij tot verwarring.
Ik heb immers dit zaad gekocht bij Diana, die erbij vermeldde dat het van een Prunella grandiflora 'Gruss aus Isernhagen' was, die bij de Hessenhof gekocht is...
Navraag bij Hans levert op dat deze Prunella zeer sporadisch wel zaad zet. Dit zaad komt echter niet echt terug en verbastert. De zaailingen mag ik dan ook nooit de naam P. 'Gruss uit Isernhagen' noemen, aldus Hans.
OK.
Dus: als de plantjes kiemen en volgroeid raken, zal ik ze jullie laten zien en presenteren als Prunella 'Geen groeten uit Isernhagen".
Druifjes
20-02-11 10:59
Een keer per jaar,
meestal in februari, wordt de ledenavond van Groei en
Bloei, afdeling Haren/Eelde uitgebreid met de
algemene ledenvergadering. De avond begint dan een
half uurtje eerder, met meestal een wat bekendere
spreker. En als extraatje krijgen de aanwezigen aan
het eind van de avond vaak een presentje aangeboden
door het bestuur. Dit jaar was dat een potje met
blauwe druifjes. Op dat moment (8 feb) niet meer dan
wat groene sprietjes. Eenmaal binnen in de warme
kamer vertoonden de druifjes een groeispurt
en nu staan ze in de
vensterbank te pronken in de zon.
De afzonderlijke klokjes gaan van beneden naar boven open. En tegen de tijd dat de bovenste open gaan zijn de onderste over hun piek heen
.
Na de bloei zet ik de bolletjes gewoon ergens in de tuin. Daar staan nog een heleboel blauwe druifjes, met hun bloem nog diep verscholen in het loof, te wachten op warmere tijden.
Het vriest hier nu nog twee graden en met ijzige wind voelt als min 7. Dat zou je niet zeggen als je binnenzit, kwart over elf 's ochtends, genietend in de zon, kopje koffie erbij.
De afzonderlijke klokjes gaan van beneden naar boven open. En tegen de tijd dat de bovenste open gaan zijn de onderste over hun piek heen
.
Na de bloei zet ik de bolletjes gewoon ergens in de tuin. Daar staan nog een heleboel blauwe druifjes, met hun bloem nog diep verscholen in het loof, te wachten op warmere tijden.
Het vriest hier nu nog twee graden en met ijzige wind voelt als min 7. Dat zou je niet zeggen als je binnenzit, kwart over elf 's ochtends, genietend in de zon, kopje koffie erbij.
Rozen
15-02-11 22:27
14
februari.
Valentijns dag.
Mijn verjaardag.
Vrije dag.
Ik ga even weg, zei ie.
En kwam terug met een enorme vaas vol kleurige rozen.
Allerlei kleuren.
Die staan nu mooi te wezen in de kamer.
Een paar voorbeelden hierboven. Er zitten ook een paar hele donkerrode tussen, bijna zwart. Die zijn zo donker dat het fototoestel ervan in de war raakt. Onderbelicht is het commentaar...
Valentijns dag.
Mijn verjaardag.
Vrije dag.
Ik ga even weg, zei ie.
En kwam terug met een enorme vaas vol kleurige rozen.
Allerlei kleuren.
Die staan nu mooi te wezen in de kamer.
Een paar voorbeelden hierboven. Er zitten ook een paar hele donkerrode tussen, bijna zwart. Die zijn zo donker dat het fototoestel ervan in de war raakt. Onderbelicht is het commentaar...
Miss Haversham
29-01-11 22:00
Gezaaid: scabiosa 'Miss
Haversham'.
Zaden waarbij aangekondigd was dat de kiemkracht beperkt was.
Drie ervaren zaaiers kregen de zaden niet aan het kiemen....
Hmmm.
Een potje binnen in bijkeuken.
Een potje in (koude) serre.
De bloemen moeten worden: beige en oud roze. Vrijwel geen foto's te vinden op internet, alleen op website van Diana, waar ik de zaden van kreeg. Onderstaande grote foto is dus geen Miss Haversham, maar wel een scabiosa die we in 2010 in de tuin hadden. Ace of Spades.
Wie was Miss Haversham eigenlijk?. Even zoeken, en al snel het spoor gevonden. Naar Charles Dickens. Miss Haversham is een karakter in het boek 'Great Expectations'. Bedacht door Dickens. Miss Havisham - Wikipedia, the free encyclopedia. Of toch niet? Did Charles Dickens Really Invent Miss Havisham | Bookstove.
Ik houd jullie op de hoogte.
Zaden waarbij aangekondigd was dat de kiemkracht beperkt was.
Drie ervaren zaaiers kregen de zaden niet aan het kiemen....
Hmmm.
Een potje binnen in bijkeuken.
Een potje in (koude) serre.
De bloemen moeten worden: beige en oud roze. Vrijwel geen foto's te vinden op internet, alleen op website van Diana, waar ik de zaden van kreeg. Onderstaande grote foto is dus geen Miss Haversham, maar wel een scabiosa die we in 2010 in de tuin hadden. Ace of Spades.
Wie was Miss Haversham eigenlijk?. Even zoeken, en al snel het spoor gevonden. Naar Charles Dickens. Miss Haversham is een karakter in het boek 'Great Expectations'. Bedacht door Dickens. Miss Havisham - Wikipedia, the free encyclopedia. Of toch niet? Did Charles Dickens Really Invent Miss Havisham | Bookstove.
Ik houd jullie op de hoogte.
Barbarakruid
08-01-11 10:36
Toeval
of niet?
Een paar weken terug, in de kerstvakantie, was ik wat aan het surfen op internet en bleef toen hangen bij een stukje over Barbarakruid. Ik maakte in mijn gedachten een knoop-in-mijn-zakdoek om in 2011 op zoek te gaan naar dit plantje.
Bij een bestelling van zaden (Zie Diana Bestelling 2011 | Digi-letters | 't Groentje) kreeg ik een 'gratis' zakje bijgevoegd: Barbarea vulgaris, oftewel barbarakruid!
Toeval of niet?
Toen ik foto's van de bloeiende plant bekeek op internet, dacht ik meteen: dat is koolzaad. Gele bloemen op lange stengels boven een bladrozet. En het is inderdaad familie van koolzaad. Het barbarakruid is een tweejarige plant, met een wintergroene rozet. Lijkt erg op de kleine veldkers en pinksterbloem rozetten, maar dan groter.
Figuur: uit Flora von Deutschland Österreich und der Schweiz (1885)
De buitenste bladeren kunnen steeds geplukt worden. Zeer vitaminerijk (vit C) en lekker in de sla. Zelfs in de winter kun je er van plukken (dan wel een paar dennetakken er over leggen zodat je in sneeuwperioden makkelijk bij de blaadjes kunt). Naar verluidt was dit een vroeger tijden een probaat middel tegen scheurbuik in de winterperiode.
Advies bij plukken: steeds alleen de buitenste blaadjes plukken en opletten om de binnenste groeikern niet te beschadigen. Als de plant in het 2e jaar doorschiet zijn de blaadjes niet lekker meer, ze worden bitter.
Barbarakruid-weetjes
- genoemd naar Barbara van Nicomedië - Wikipedia
- wintergroene rozetten
- kruisbloemige, 2 jarig
- in 2e jaar: gele bloemen op diverse stengels, 30-60 cm hoog
- op niet te droge grond, halfschaduw
- inheems in grote delen van de wereld, van Turkije tot China, in Australie, Noord- Amerika, Zuid Afrika.
- synoniemen: winterkers, landkers, steenkers, moerasraket
- ENG: yellow rocket, garden yellow rocket, winter cress, dry land cress
Een paar weken terug, in de kerstvakantie, was ik wat aan het surfen op internet en bleef toen hangen bij een stukje over Barbarakruid. Ik maakte in mijn gedachten een knoop-in-mijn-zakdoek om in 2011 op zoek te gaan naar dit plantje.
Bij een bestelling van zaden (Zie Diana Bestelling 2011 | Digi-letters | 't Groentje) kreeg ik een 'gratis' zakje bijgevoegd: Barbarea vulgaris, oftewel barbarakruid!
Toeval of niet?
Toen ik foto's van de bloeiende plant bekeek op internet, dacht ik meteen: dat is koolzaad. Gele bloemen op lange stengels boven een bladrozet. En het is inderdaad familie van koolzaad. Het barbarakruid is een tweejarige plant, met een wintergroene rozet. Lijkt erg op de kleine veldkers en pinksterbloem rozetten, maar dan groter.
Figuur: uit Flora von Deutschland Österreich und der Schweiz (1885)
De buitenste bladeren kunnen steeds geplukt worden. Zeer vitaminerijk (vit C) en lekker in de sla. Zelfs in de winter kun je er van plukken (dan wel een paar dennetakken er over leggen zodat je in sneeuwperioden makkelijk bij de blaadjes kunt). Naar verluidt was dit een vroeger tijden een probaat middel tegen scheurbuik in de winterperiode.
Advies bij plukken: steeds alleen de buitenste blaadjes plukken en opletten om de binnenste groeikern niet te beschadigen. Als de plant in het 2e jaar doorschiet zijn de blaadjes niet lekker meer, ze worden bitter.
Barbarakruid-weetjes
- genoemd naar Barbara van Nicomedië - Wikipedia
- wintergroene rozetten
- kruisbloemige, 2 jarig
- in 2e jaar: gele bloemen op diverse stengels, 30-60 cm hoog
- op niet te droge grond, halfschaduw
- inheems in grote delen van de wereld, van Turkije tot China, in Australie, Noord- Amerika, Zuid Afrika.
- synoniemen: winterkers, landkers, steenkers, moerasraket
- ENG: yellow rocket, garden yellow rocket, winter cress, dry land cress
Nieuwjaarskaarten met zaden
27-12-10 16:56
Wij versturen geen
kerstkaarten, maar nieuwjaarskaarten.
Kort voor de kerst maakt Eddy een ontwerp voor de kaart.
Deze keer een weerhuisje (voor degenen die ons kennen, kijk goed naar de gezichtjes).
En bij de meeste kaarten heb ik ook een zakje bloemenzaden in de enveloppe gestopt.
Ik had nog een hele doos met zakjes zaad over.
Bijvoorbeeld Cleome (kattensnor) Kattensnor | Binnen | 't Groentje, of Cephalarea gigantea Cephalarea- not-so- gigantea | Tuin | 't Groentje.
Ik ben benieuwd of daar nog iets van gezaaid wordt.
Voor de meeste zaden is een goede tijd: maart of april in potten (beschut) of april-mei buiten. Voor details: google de naam van de plant + zaaien .
Kort voor de kerst maakt Eddy een ontwerp voor de kaart.
Deze keer een weerhuisje (voor degenen die ons kennen, kijk goed naar de gezichtjes).
En bij de meeste kaarten heb ik ook een zakje bloemenzaden in de enveloppe gestopt.
Ik had nog een hele doos met zakjes zaad over.
Bijvoorbeeld Cleome (kattensnor) Kattensnor | Binnen | 't Groentje, of Cephalarea gigantea Cephalarea- not-so- gigantea | Tuin | 't Groentje.
Ik ben benieuwd of daar nog iets van gezaaid wordt.
Voor de meeste zaden is een goede tijd: maart of april in potten (beschut) of april-mei buiten. Voor details: google de naam van de plant + zaaien .
Kerstboom
26-12-10 15:58
Kerstbomen, groot of
klein.
Met balletjes, sterretjes en lampjes.
Met piek, of niet.
Stalletje er bij.
Compleet.
Voor een week of twee.
Deze staan in Bunnik.
Met balletjes, sterretjes en lampjes.
Met piek, of niet.
Stalletje er bij.
Compleet.
Voor een week of twee.
Deze staan in Bunnik.
De Coco show
26-12-10 15:36
Met Kerst gaan we eten
bij Pa en Moe.
De rest van de familie is er ook.
Ma heeft altijd allerlei lekkers verzorgd en wordt in de keuken geholpen door grote kleinzoon Tristan en kleindochter Brittany.
Deze eerste kerstdag hadden we een special: er werd een show voor ons opgevoerd.
Al voor het eten kregen we handgeschreven toegangskaartjes voor 'De coco show'. Aanvang 20.00 uur. Toen dat toch wat lang duurde, werden de kaartjes weer ingenomen en werd de tijd vervroegd naar 19:45 uur.
Op de lage tafel voor de TV stond iets of iemand onder een wit laken.
En toen vond de onthulling plaats, door Kaylan en Brittany.
Taadaaaaah!
Hier is COCO, de papegaai.
COCO kan praten ('Lekker belangrijk!') en dansen.
En met zijn ogen knipperen.
Helemaal slap van de lach waren de kids toen COCO een wind liet.
Echt waar.
De rest van de familie is er ook.
Ma heeft altijd allerlei lekkers verzorgd en wordt in de keuken geholpen door grote kleinzoon Tristan en kleindochter Brittany.
Deze eerste kerstdag hadden we een special: er werd een show voor ons opgevoerd.
Al voor het eten kregen we handgeschreven toegangskaartjes voor 'De coco show'. Aanvang 20.00 uur. Toen dat toch wat lang duurde, werden de kaartjes weer ingenomen en werd de tijd vervroegd naar 19:45 uur.
Op de lage tafel voor de TV stond iets of iemand onder een wit laken.
En toen vond de onthulling plaats, door Kaylan en Brittany.
Taadaaaaah!
Hier is COCO, de papegaai.
COCO kan praten ('Lekker belangrijk!') en dansen.
En met zijn ogen knipperen.
Helemaal slap van de lach waren de kids toen COCO een wind liet.
Echt waar.
Leeuwenmuiltje
12-08-10 22:08
Is het een klimplant,
of juist een hangplant?
Bij ons een hangplant. Het potje staat boven op een kastje in de bijkeuken en de plant bungelt omlaag. Helder groene getande blaadjes, en rode buisbloemen met een witte hals.
De plant is niet winterhard. Bij ons staat hij eigenlijk altijd binnen. Wat rondstruinen op internet leert me dat het een goede kuipplant zou moeten zijn.
De plant heet asarina of leeuwenmuiltje.
Foto links: van opzij, ik vind het net een aquarel lijken (geen foto)
Foto rechts: van voren, recht in de muil van de leeuw...
Via de link van kwekerij morningglory www.kwekerijmorningglory.nl kun je een flink aantal asarina's vinden. Als ik hieruit zou moeten kiezen denk ik dat ons exemplaar een asarina x wislizensis 'Red Dragon' is.
Bij ons een hangplant. Het potje staat boven op een kastje in de bijkeuken en de plant bungelt omlaag. Helder groene getande blaadjes, en rode buisbloemen met een witte hals.
De plant is niet winterhard. Bij ons staat hij eigenlijk altijd binnen. Wat rondstruinen op internet leert me dat het een goede kuipplant zou moeten zijn.
De plant heet asarina of leeuwenmuiltje.
Foto links: van opzij, ik vind het net een aquarel lijken (geen foto)
Foto rechts: van voren, recht in de muil van de leeuw...
Via de link van kwekerij morningglory www.kwekerijmorningglory.nl kun je een flink aantal asarina's vinden. Als ik hieruit zou moeten kiezen denk ik dat ons exemplaar een asarina x wislizensis 'Red Dragon' is.
Lavendel bosjes
02-08-10 22:03
Hoogzomer.
Lavendelvelden.
In Frankrijk.
Overweldigende geur.
Parfum.
Op kleine schaal in onze tuin.
Een forse struik.
Volop bevlogen door hommels, bijen en zweefvliegen.
Nu heb ik de bloemen afgeknipt.
En er hangen een heleboel bosjes lavendelbloemen te drogen in de serre.
Dan hebben we nog tot ver in de winter een geur van de zomer.
Door de lavendelbosjes in huis.
Lavendelvelden.
In Frankrijk.
Overweldigende geur.
Parfum.
Op kleine schaal in onze tuin.
Een forse struik.
Volop bevlogen door hommels, bijen en zweefvliegen.
Nu heb ik de bloemen afgeknipt.
En er hangen een heleboel bosjes lavendelbloemen te drogen in de serre.
Dan hebben we nog tot ver in de winter een geur van de zomer.
Door de lavendelbosjes in huis.
Zadenmix
01-07-10 22:15
Ik
gebruik de bijkeuken als zaairuimte. Vanaf
januari/februari, als het buiten nog veel te koud is
om iets in de tuin te doen verhuzien zaadjes van
kleine papieren zakjes en plastic pakjes naar
zaaibakken en potten met een laagje magnetronfolie.
Ik heb maar zeer beperkte ruimte in kweekkasjes, en
de rest van de zaden gaat in potjes van 9x9 cm, in
eerste instantie afgedekt met een velletje
magnetronfolie, vastgehouden met een elastiekje.
Hierdoor blijft de zaaigrond vochtig en is het iets
warmer voor de ontkiemende zaadjes. Door de kleine
gaatjes is de magnetronfolie komt er nog een beetje
verse lucht bij het zaaigoed. Wel opletten, want als
de zaadjes eenmaal ontkiemd zijn, moet snel de folie
eraf.
Nu is het begin juli. Allerlei half open zaadzakjes liggen op het aanrecht in de bijkeuken. En lege zakjes. En labeltjes. Tijd om een beetje op te ruimen. Ik heb een hele stapel zaadzakjes klaarliggen om mee te geven met tuinkijkers op de open tuinen dagen. En als ik niet meer weet wat het is, of geen zin heb om extra zaad-zakjes te maken: alles in een grote bak. Die strooi ik binnenkort gewoon her en der in de tuin uit. Verrassing of er ergens nog iets opkomt.
Nu is het begin juli. Allerlei half open zaadzakjes liggen op het aanrecht in de bijkeuken. En lege zakjes. En labeltjes. Tijd om een beetje op te ruimen. Ik heb een hele stapel zaadzakjes klaarliggen om mee te geven met tuinkijkers op de open tuinen dagen. En als ik niet meer weet wat het is, of geen zin heb om extra zaad-zakjes te maken: alles in een grote bak. Die strooi ik binnenkort gewoon her en der in de tuin uit. Verrassing of er ergens nog iets opkomt.
Nachtschadebloemen
25-06-10 22:22
Planten
van de nachtschadefamilie zijn vaak giftig. De zwarte
nachtschade is zelfs zeer giftig. En toch zijn er ook
veel eetbare familieleden. Althans planten waarvan
delen, vaak de vruchten (of de wortelknollen) eetbaar
zijn. Denk aan: tomaat, peper, paprika, aubergine en
aardappel!
We hebben er een paar in de serre en op het terras (in potten).
Zie foto's.
1. aubergine, 2 .peper, 3. paprika, 4. tomaat.
Eerder in het voorjaar groeide op de composthoop ook een aardappel, maar die is door de droogte verdord....
We hebben er een paar in de serre en op het terras (in potten).
Zie foto's.
1. aubergine, 2 .peper, 3. paprika, 4. tomaat.
Eerder in het voorjaar groeide op de composthoop ook een aardappel, maar die is door de droogte verdord....
Alpenlijmkruid
16-05-10 22:12
Op de plantjesbeurs in
Hortus Haren eind april kocht ik een onweerstaanbaar
plantje. Bij een rotsplantjes-stand zag ik groene
kussentjes staan. Ik moest ze even aanraken (veel
steviger dan gedacht). En toen ik later nogmaals
langs het kraampje kwam, nog een keer kijken, nog een
keer 'aaien', en een plantje gekocht.
Die staat nu in een roodstenen potje op het terras. Het plantje is winterhard, maar dan alleen als ie 's winters niet te nat staat. Dus in een potje, op het overdekte terras. Ik ben vergeten te vragen wat de naam is. Ik denk Silene acaulis ofwel alpenlijmkruid. Nog een tot twee maanden wachten: als het de silene is dan zou ie in juni-juli moeten bloeien met kleine roze bloempjes....
.
Die staat nu in een roodstenen potje op het terras. Het plantje is winterhard, maar dan alleen als ie 's winters niet te nat staat. Dus in een potje, op het overdekte terras. Ik ben vergeten te vragen wat de naam is. Ik denk Silene acaulis ofwel alpenlijmkruid. Nog een tot twee maanden wachten: als het de silene is dan zou ie in juni-juli moeten bloeien met kleine roze bloempjes....
.
Gezaagd schubblad
27-02-10 14:44
Vandaag
weer een portie zaden gezaaid uit mijn bakje
'februarizaden'.
Een van de nieuwe soorten is Leuzea.
Veel informatie over te vinden op internet, maar niet al te eenduidig.
De naam 'gezaagd schubblad' ben ik maar op een plek tegengekomen, en als ik deze twee woorden als zoekterm in google intype zijn er geen 'hits'. Blijkbaar niet een erg gangbare naam.
Het moet in ieder geval een enorme insectenlokker zijn: veel bijen en hommels.
Paarse bloem, een beetje distelachtig, blauwe knoop, korenbloem, artisjok.
Ik ben benieuwd!
De plant wordt al genoemd in het eeuwenoude 'Cruidenboecke' van Dodoens (1554).
.
Een van de nieuwe soorten is Leuzea.
Veel informatie over te vinden op internet, maar niet al te eenduidig.
De naam 'gezaagd schubblad' ben ik maar op een plek tegengekomen, en als ik deze twee woorden als zoekterm in google intype zijn er geen 'hits'. Blijkbaar niet een erg gangbare naam.
Het moet in ieder geval een enorme insectenlokker zijn: veel bijen en hommels.
Paarse bloem, een beetje distelachtig, blauwe knoop, korenbloem, artisjok.
Ik ben benieuwd!
De plant wordt al genoemd in het eeuwenoude 'Cruidenboecke' van Dodoens (1554).
.
Wilde knoflook
27-02-10 14:29
Vandaag
weer een portie zaden gezaaid uit mijn bakje
'februarizaden'.
Een van de nieuwe soorten is Tulbaghia Violacea. Dofzwarte hoekige zaden, lijkend op die van bieslook. De soort wordt in het Nederlands wilde knoflook genoemd. Vormt pollen van 40-50 cm, met grijsgroen blad. Anders dan bij bieslook staan bij de wilde knoflook de meerdere bloemen in een open bloeiwijze aan de bloemstengel: veel minder, maar grotere bloemen. Zou heel lang moeten bloeien (de hele zomer lees ik hier: Tulbaghia Violacea ). Dat klinkt goed.
Zo zou de plant er uit moeten gaan zien. Hopelijk kan ik jullie later in het jaar een eigen foto laten zien. Deze foto is van Leontine Elsa Grattoni uit Argentinie http://www.flickr.com/photos/23132567@N03/3360014375/ .
Een van de nieuwe soorten is Tulbaghia Violacea. Dofzwarte hoekige zaden, lijkend op die van bieslook. De soort wordt in het Nederlands wilde knoflook genoemd. Vormt pollen van 40-50 cm, met grijsgroen blad. Anders dan bij bieslook staan bij de wilde knoflook de meerdere bloemen in een open bloeiwijze aan de bloemstengel: veel minder, maar grotere bloemen. Zou heel lang moeten bloeien (de hele zomer lees ik hier: Tulbaghia Violacea ). Dat klinkt goed.
Zo zou de plant er uit moeten gaan zien. Hopelijk kan ik jullie later in het jaar een eigen foto laten zien. Deze foto is van Leontine Elsa Grattoni uit Argentinie http://www.flickr.com/photos/23132567@N03/3360014375/ .
De eerste foto
14-02-10 12:04
De eerste
foto met de
nieuwe lens, zie hieronder.
Van een bloeiend kamerplantje. Deze hebben vaak piepkleine onooglijke bloempjes. Tenminste van een afstandje gezien. Maar ga er eens heel dicht op zitten. Met leesbril op indien gewenst. En kijk dan eens goed.
Of maak een foto met een goede lens.
En blaas de foto op tot je hele computerscherm gevuld is.
Dan kun je zoiets zien als dit...
Subtiel groen met wit bloemkelkje.
Met knal rozepaars met geel binnenwerk.
Een kunstwerkje, zo'n bloem.
Bij dit plantje gaan de bloempjes na elkaar open, eerst die het dichtst bij de steelaanzet, later steeds verder naar het uiteinde van het trosje.
Van een bloeiend kamerplantje. Deze hebben vaak piepkleine onooglijke bloempjes. Tenminste van een afstandje gezien. Maar ga er eens heel dicht op zitten. Met leesbril op indien gewenst. En kijk dan eens goed.
Of maak een foto met een goede lens.
En blaas de foto op tot je hele computerscherm gevuld is.
Dan kun je zoiets zien als dit...
Subtiel groen met wit bloemkelkje.
Met knal rozepaars met geel binnenwerk.
Een kunstwerkje, zo'n bloem.
Bij dit plantje gaan de bloempjes na elkaar open, eerst die het dichtst bij de steelaanzet, later steeds verder naar het uiteinde van het trosje.
Lens
14-02-10 11:59
Jarig.
Kado van Eddy gekregen.
Een prachtige nieuwe lens.
Voor op de Nikon D40.
Perfecte optische kwaliteit.
Voluit heet ie:
Nikkor 105mm f/2.8G ED IF AF-S VR
Heavy stuf (760 gram).
Gaan we nog veel plezier aan beleven.
Kado van Eddy gekregen.
Een prachtige nieuwe lens.
Voor op de Nikon D40.
Perfecte optische kwaliteit.
Voluit heet ie:
Nikkor 105mm f/2.8G ED IF AF-S VR
Heavy stuf (760 gram).
Gaan we nog veel plezier aan beleven.
Binnenbloemen
13-02-10 15:47
Buiten is het wit.
Winterrust.
Binnen hebben we een paar winterbloeiers.
Rood en Wit.
Christusdoorn en Jade.
Winterrust.
Binnen hebben we een paar winterbloeiers.
Rood en Wit.
Christusdoorn en Jade.
Januari zaailichting
16-01-10 21:55
Eerder in de winter
zaden gesorteerd op zaaimaand.
Vorige week de zak met potgrond en zand binnen gezet (om wat op te warmen).
Zaterdag potjes afgewassen en laten drogen.
Plantenlabeltjes beschreven met de naam van de zaden.
Mengsel zand/aarde gereed gezet.
En...
Zondag zaadjes in de potjes.
Zaaidatum 17 januari opgenomen in spreadsheet.
Drie van de potjes in kamerkasje.
Rest van de potten buiten (koudekiemers).
Wel overdekt.
Namen:
Ik ben benieuwd
wat er opkomt. Vooral de zaden van de drie soorten
anemonen zijn wat vreemd. Kleine zaadjes helemaal
ingepakt in een soort pluis. Zal dat goed gaan? Of
gaat het pluis schimmelen? Een van de anemonen heb ik
zowel binnen als buiten gezaaid. Test.
Vorige week de zak met potgrond en zand binnen gezet (om wat op te warmen).
Zaterdag potjes afgewassen en laten drogen.
Plantenlabeltjes beschreven met de naam van de zaden.
Mengsel zand/aarde gereed gezet.
En...
Zondag zaadjes in de potjes.
Zaaidatum 17 januari opgenomen in spreadsheet.
Drie van de potjes in kamerkasje.
Rest van de potten buiten (koudekiemers).
Wel overdekt.
Namen:
| anemone
japonica pink
|
| teucrium
hyrcanicum
|
| nectaroscordum
siculum
|
| rosa (roze)
|
| penstemon
george moon
|
| anemone
cylindrica
|
| anemone
cylindrica
|
| anemone
multifida annabelle pink
|
| cornus mas
|
| helleborus
|
| lilac le fleur devils trumpet |
The making of ...
01-01-10 16:03
The making of ....
Dat zie je steeds vaker op TV. Er is een film of een documentaire gemaakt. En aansluitend is er een documentaire over het maken van die film of documentaire. Meestal is de tweede camera dan iets verder naar achter: in plaats van alleen een plantje of beestje in beeld, zie je dan ook opeens een cameraman of zelfs hele ploeg in beeld.
Dit stukje gaat over: The making of ... onze nieuwjaarskaart 2010.
Je ziet Eddy in actie bij het voorbereiden van de kaart.
Foto's gemaakt op 17 december in de achtertuin, vanaf de overdekte veranda.
2009-12-29: De opblaasglobe is inmiddels verdwenen, waarschijnlijk weggewaaid....
2010-01-01: in de tuin gaan zoeken en achter de verre schuur, aan de rand van de greppel de besneeuwde opblaasglobe terug gevonden.
Dat zie je steeds vaker op TV. Er is een film of een documentaire gemaakt. En aansluitend is er een documentaire over het maken van die film of documentaire. Meestal is de tweede camera dan iets verder naar achter: in plaats van alleen een plantje of beestje in beeld, zie je dan ook opeens een cameraman of zelfs hele ploeg in beeld.
Dit stukje gaat over: The making of ... onze nieuwjaarskaart 2010.
Je ziet Eddy in actie bij het voorbereiden van de kaart.
Foto's gemaakt op 17 december in de achtertuin, vanaf de overdekte veranda.
2009-12-29: De opblaasglobe is inmiddels verdwenen, waarschijnlijk weggewaaid....
2010-01-01: in de tuin gaan zoeken en achter de verre schuur, aan de rand van de greppel de besneeuwde opblaasglobe terug gevonden.
Serre-sneeuw
17-12-09 16:14
Onze glazen serre met
aangebouwde veranda, heeft normaliter een
doorzichtig, glazen dak. Nu even niet. Een dikke laag
sneeuw maakt het wat donkerder. Ook wat warmer
trouwens (vijf graden). Of zou dat komen omdat we
vanmorgen de dakraampjes hebben dichtgedraaid (Oeps,
die stonden dus nog open...).
Fraaie ijspegels groeien uit de sneeuwlaag. En toen die in de loop van de dag iets begon uit te zakken, kregen de pegels wel heel bijzondere vormen.
Foto 1: gebogen pegels
Foto 2: van binnen uit, barst in sneeuwlaag
Foto 3: de sneeuwlaag zakt verder uit
Foto 4: bijna een daklawine
(Een half uur na foto 4 brak groot stuk van de sneeuwlaag af).
Fraaie ijspegels groeien uit de sneeuwlaag. En toen die in de loop van de dag iets begon uit te zakken, kregen de pegels wel heel bijzondere vormen.
Foto 1: gebogen pegels
Foto 2: van binnen uit, barst in sneeuwlaag
Foto 3: de sneeuwlaag zakt verder uit
Foto 4: bijna een daklawine
(Een half uur na foto 4 brak groot stuk van de sneeuwlaag af).
Op 't randje
13-12-09 17:07
Wel zonnig, deze zondag
half december.
Maar koud buiten.
Binnen is het warm.
Een rechtgeaarde zonliefhebber als onze poes Baassie kijkt de woonkamer eens rond. Vloerverwarming is natuurlijk lekker als bodemwarmte. Maar directe zonnestraling is natuurlijk helemaal top. En wie zegt dat een platte TV te smal is om op te liggen....
Kan best.
Met staart als stabilisator.
Maar koud buiten.
Binnen is het warm.
Een rechtgeaarde zonliefhebber als onze poes Baassie kijkt de woonkamer eens rond. Vloerverwarming is natuurlijk lekker als bodemwarmte. Maar directe zonnestraling is natuurlijk helemaal top. En wie zegt dat een platte TV te smal is om op te liggen....
Kan best.
Met staart als stabilisator.
Loge
02-12-09 20:22
Jaarlijks krijgen we
eind november, begin december een loge. Niet zomaar
voor een weekje, maar voor een paar maanden. Het is
een rustig type, stelt niet al te veel eisen. Houdt
zich stil, eigen plekje in huis. Nou ja, in de serre.
De loge is de buur-bouganvillea. Komt hier een paar maandjes vorstvrij overwinteren.
Af en toe een beetje water. Nu staat de bougainvillea net binnen, staat nog in bloei en zit volop in blad. De overwinteringsplaats is net iets te koud om het blad de hele periode vast te houden. Als het maart is zijn meestal alle blaadjes afgevallen en is de plant in diepe rust geraakt.
De loge is de buur-bouganvillea. Komt hier een paar maandjes vorstvrij overwinteren.
Af en toe een beetje water. Nu staat de bougainvillea net binnen, staat nog in bloei en zit volop in blad. De overwinteringsplaats is net iets te koud om het blad de hele periode vast te houden. Als het maart is zijn meestal alle blaadjes afgevallen en is de plant in diepe rust geraakt.
Cyclaam uit zaad
29-11-09 14:33
Al vaker over kleine
cyclaampjes geschreven, maar we hebben ze nog niet in
eigen tuin. Nu moet het er maar eens van komen. Dit
stukje gaat over de tweede zaaipoging.
Zie ook: Cyclamenzaad | Tuin | 't Groentje
Van Sylvia kreeg ik via Edwin zaaddoosjes van minicyclaampjes. Je ziet duidelijk dat de bloempjes oorspronkelijk vijf blaadjes hadden. Toen ik het zaadddosje openpeuterde kwam er een wat sponsachtig binnenwerk te voorschijn en kleine bruine 'dingetjes'. Het is wat onduidelijk of dit vruchtbaar zaad is. De meeste stukjes (zie foto 3) zien er wat ingedroogd uit, een paar waren wat dikker. Daarvan heb ik er een stel in een potje gedaan.
.
Op sommige websites lees ik dat de zaden 12 uur geweekt moeten worden. Oh, oh, heb ik niet gedaan. We zullen zien. Na 3-4 weken moeten ze kiemen.
Er is nog wat 'zaad' over, dat ligt nu te weken en gaat dan morgen in een potje.
Ter vergelijk.
Zie ook: Cyclamenzaad | Tuin | 't Groentje
Van Sylvia kreeg ik via Edwin zaaddoosjes van minicyclaampjes. Je ziet duidelijk dat de bloempjes oorspronkelijk vijf blaadjes hadden. Toen ik het zaadddosje openpeuterde kwam er een wat sponsachtig binnenwerk te voorschijn en kleine bruine 'dingetjes'. Het is wat onduidelijk of dit vruchtbaar zaad is. De meeste stukjes (zie foto 3) zien er wat ingedroogd uit, een paar waren wat dikker. Daarvan heb ik er een stel in een potje gedaan.
.
Op sommige websites lees ik dat de zaden 12 uur geweekt moeten worden. Oh, oh, heb ik niet gedaan. We zullen zien. Na 3-4 weken moeten ze kiemen.
Er is nog wat 'zaad' over, dat ligt nu te weken en gaat dan morgen in een potje.
Ter vergelijk.
Opgeruimd, gedroogd en ingevroren
22-11-09 16:24
Een paar weken geleden
de meeste pepers geoogst en het grootste deel van de
verleppende basilicumplanten die in de serre
stonden opgeruimd.
De zon staat inmiddels ook overdag zo laag dat er
geen zon meer in de serre komt (noordkant van huis).
Een paar peperplanten in de bijkeuken gezet,
misschien kleuren de lakzwarte pepers nog bij naar
rood. Een paprikaplant met halfrode paprika's ook
warmer gezet en de mooiste twee basilicumplanten.
Foto 1: Peper Trifetti aug 2008, begon al te kleuren van zwart naar rood
Foto 2: Peper Trifetti sept 2009, nog geen rood te zien.
De paprika's hebben we vorige week geoogst. Ze waren erg plakkerig. Door de warmte in de bijkeuken is er toch opeens nog een luizenuitbraak opgetreden, van die rode perzikluizen. Vandaag de laatste pepers geoogst en alle resterende peper- en basilicumplanten weggedaan.
Ook dit jaar weer veel pepers: een paar bakken staan op de verwarming in de bijkeuken om te worden gedroogd. De hele grote pepers (Numex Big Jim) heb ik stukjes geknipt en ingevroren. De lange dunne sperzieboon-achtige pepers Kerinting staan koelvers te wezen in de koelkast.
Foto 1: Peper Trifetti aug 2008, begon al te kleuren van zwart naar rood
Foto 2: Peper Trifetti sept 2009, nog geen rood te zien.
De paprika's hebben we vorige week geoogst. Ze waren erg plakkerig. Door de warmte in de bijkeuken is er toch opeens nog een luizenuitbraak opgetreden, van die rode perzikluizen. Vandaag de laatste pepers geoogst en alle resterende peper- en basilicumplanten weggedaan.
Ook dit jaar weer veel pepers: een paar bakken staan op de verwarming in de bijkeuken om te worden gedroogd. De hele grote pepers (Numex Big Jim) heb ik stukjes geknipt en ingevroren. De lange dunne sperzieboon-achtige pepers Kerinting staan koelvers te wezen in de koelkast.
Sinterklaas
30-10-09 21:42
Deze week
binnengekomen.
Pakketje met zaden van de seedswap 2009.
Zie Zadenruil 2009 | Tuin | 't Groentje
Het lijkt wel Sinterklaas.
Steeds meer kleine zakjes komen uit de grote envelop.
Ruim 100 verschillende soorten.
Ik ge mezelf op rantsoen zetten.
Slechts een beperkt aantal bewaren om vanaf februari/maart te zaaien.
En een paar koudekiemers misschien nog snel in een pot stoppen...
Vooral beperken met eenjarigen... (het is veel werk en levert dan maar 1 seizoen lol).
De rest van de zaden moet ik dan snel doorgeven/uitdelen aan andere zaailiefhebbers.
Zou het me lukken?
Pakketje met zaden van de seedswap 2009.
Zie Zadenruil 2009 | Tuin | 't Groentje
Het lijkt wel Sinterklaas.
Steeds meer kleine zakjes komen uit de grote envelop.
Ruim 100 verschillende soorten.
Ik ge mezelf op rantsoen zetten.
Slechts een beperkt aantal bewaren om vanaf februari/maart te zaaien.
En een paar koudekiemers misschien nog snel in een pot stoppen...
Vooral beperken met eenjarigen... (het is veel werk en levert dan maar 1 seizoen lol).
De rest van de zaden moet ik dan snel doorgeven/uitdelen aan andere zaailiefhebbers.
Zou het me lukken?
Groenten
17-10-09 19:30
Onze serre ligt aan de
noordkant van ons huis. En er komt in herfst en
winter steeds minder, en later geen, directe zon.
Voor de groenten die nog in de serre staan betekent dat, dat het rijpen van de tomaten en paprika's niet meer echt hard gaat. De nog groene tomaten heb ik geplukt en donker weg gelegd om na te rijpen. Ik las gister ergens dat je ze donker legt voor het narijpen. Meestal legde ik ze gewoon in de vensterbank. Eens kijken of het in het donker beter gaat. Alleen er wel opletten dat ik de tomaten niet vergeet. Ze liggen onderin een keukenkastje.
De kleine pepertjes laat ik nog even aan de planten zitten. De grote pepers (numex big jim) heb ik wel geplukt. Deel in stukjes ingevroren. Deel om vers te gebruiken. Ook de laatste puntpaprika's geplukt. Maar dat is nu wel goed opletten. Ze lijken sprekend op de pepers...
De groene is de paprika, de rode de peper.
Voor de groenten die nog in de serre staan betekent dat, dat het rijpen van de tomaten en paprika's niet meer echt hard gaat. De nog groene tomaten heb ik geplukt en donker weg gelegd om na te rijpen. Ik las gister ergens dat je ze donker legt voor het narijpen. Meestal legde ik ze gewoon in de vensterbank. Eens kijken of het in het donker beter gaat. Alleen er wel opletten dat ik de tomaten niet vergeet. Ze liggen onderin een keukenkastje.
De kleine pepertjes laat ik nog even aan de planten zitten. De grote pepers (numex big jim) heb ik wel geplukt. Deel in stukjes ingevroren. Deel om vers te gebruiken. Ook de laatste puntpaprika's geplukt. Maar dat is nu wel goed opletten. Ze lijken sprekend op de pepers...
De groene is de paprika, de rode de peper.
Serreoogst
04-10-09 20:48
Dit jaar in de serre
gekweekt: 3 soorten paprika's, 2 sooten basilicum, 4
soorten pepers. 2 soorten tomaten. Veel
basilicum
al geoogst (pesto, in
de diepvries, vers in de sla), een van de plantjes ga
ik in de kamer zetten: tot nu toe knip ik de
bloemetjes er steeds uit, maar over een tijdje laat
ik hem bloeien. Leuke, witte bloemetjes in de winter
op de vensterbank. En het ruikt lekker elke keer als
je langs het plantje loopt. Pepers
zijn deels groen, deels
geel, deels 'zwart', deels oranje, deels al rood.
Voor alle soorten pepers is rood de eindkleur. Maar
ook groen zijn ze prima te eten. Paprika's:
de vroegste soort is al op; de middelste soort is
bijna op, nog een plant met 2 groene blokpaprika's.
De late soort (golden treasure) zie je op de foto.
Een puntpaprika, die van groen, naar geel verkleurd,
en naar het schijnt later rood wordt. Tot nu toe
hebben we ze steeds geel geplukt en gegeten.
Tot slot de tomaten: Heerlijke kerstomaatjes 'Red Robin' (zie foto), met een rijke oogst. Steeds weer andere tomaatjes rijp en plukklaar. Soms halen ze de sla, soms verdwijnen ze meteen in mijn mond. De andere soort is 'Fuzzy Wuzzy', een wat harige tomaat, laat rijpend, stevig vruchtvlees, veel smaak. Deze planten hebben de hele zomer op het (overdekte) terras gestaan, maar heb ik vorige week binnen in de serre gezet. Misschien rijpen ze dan wat sneller af. De planten zelf worden steeds rafeliger.
Tot slot de tomaten: Heerlijke kerstomaatjes 'Red Robin' (zie foto), met een rijke oogst. Steeds weer andere tomaatjes rijp en plukklaar. Soms halen ze de sla, soms verdwijnen ze meteen in mijn mond. De andere soort is 'Fuzzy Wuzzy', een wat harige tomaat, laat rijpend, stevig vruchtvlees, veel smaak. Deze planten hebben de hele zomer op het (overdekte) terras gestaan, maar heb ik vorige week binnen in de serre gezet. Misschien rijpen ze dan wat sneller af. De planten zelf worden steeds rafeliger.
Ruilen
04-10-09 17:50
We gaan de komende
weken verbouwen.
Nieuwe keuken.
Voor de oude keuken hebben we een prima bestemming gevonden.
Zoon van een collega wilde hem graag hebben.
Hij heeft vandaag de keuken gehaald, met zijn schoonvader.
Het was mooi weer.
Op onderstaande foto, stukjes van de keuken op de oprit.
Klaar om ingeladen te worden.
En ervoor in de plaats kregen we twee vrolijk blauwe hortensia's in een mand.
Een staat nu bij de zijdeur, andere op het terras.
Goede ruil.
Michiel blij.
Wij blij.
Nieuwe keuken.
Voor de oude keuken hebben we een prima bestemming gevonden.
Zoon van een collega wilde hem graag hebben.
Hij heeft vandaag de keuken gehaald, met zijn schoonvader.
Het was mooi weer.
Op onderstaande foto, stukjes van de keuken op de oprit.
Klaar om ingeladen te worden.
En ervoor in de plaats kregen we twee vrolijk blauwe hortensia's in een mand.
Een staat nu bij de zijdeur, andere op het terras.
Goede ruil.
Michiel blij.
Wij blij.
Katoen
19-09-09 21:01
Katoen.
Dan denk ik aan pluizige bollen die aan struikjes groeien.
En aan de vele gifstoffen die nodig zijn om een beetje goede katoenoogst te krijgen. En ontbladeringsmiddelen die gebruikt worden om makkelijker te oogsten. En aan de enorme hoeveelheden water die de planten nodig hebben. Al met al niet al te milieuvriendelijk.
Tegenwoordig wordt er ook ecologisch katoen geteeld, steeds meer.
Een heel groot deel van de huidige katoenplanten bestaat uit genetisch gemanipuleerde (gentech) planten, die veel minder insecticiden nodig hebben. Zeggen ze.
Vorig jaar kreeg ik een katoenzaadje, die ik eerder dit jaar zaaide. Een armetierig plantje, dat zieltogend binnen op de vensterbank stond. Vensterbank op het zuiden. Te warm? Te weinig water? Met potje en al buiten gezet en vergeten.
Vandaag teruggevonden. Ziet er in ieder geval een stuk gezonder uit, en heeft twee knoppen gemaakt. Maar nog geen bloem, en nog geen pluis. De meeste foto's van katoen op internet laten gladde bladeren zien, ons plantje heeft spikkels.
Katoenweetjes:
- wetenschappelijke naam: gossypium
- familie, malvaceae, dus een kaasjeskruidachtige!
- er zijn 30 verschillende planten waarvan vezels gewonnen kunnen worden
- vroeger vaste plant, nu vaak eenjarige soorten gekweekt
- wordt al duizenden jaren gebruikt om kleding van te maken
- Griekse geschiedschrijver Herodotus schreef over Indische katoen: "Er zijn daar bomen die in het wild groeien, en het fruit daarvan is een wol die mooier en beter is dan die van schapen. De Indiers maken hun kleren van deze boomwol".
Dan denk ik aan pluizige bollen die aan struikjes groeien.
En aan de vele gifstoffen die nodig zijn om een beetje goede katoenoogst te krijgen. En ontbladeringsmiddelen die gebruikt worden om makkelijker te oogsten. En aan de enorme hoeveelheden water die de planten nodig hebben. Al met al niet al te milieuvriendelijk.
Tegenwoordig wordt er ook ecologisch katoen geteeld, steeds meer.
Een heel groot deel van de huidige katoenplanten bestaat uit genetisch gemanipuleerde (gentech) planten, die veel minder insecticiden nodig hebben. Zeggen ze.
Vorig jaar kreeg ik een katoenzaadje, die ik eerder dit jaar zaaide. Een armetierig plantje, dat zieltogend binnen op de vensterbank stond. Vensterbank op het zuiden. Te warm? Te weinig water? Met potje en al buiten gezet en vergeten.
Vandaag teruggevonden. Ziet er in ieder geval een stuk gezonder uit, en heeft twee knoppen gemaakt. Maar nog geen bloem, en nog geen pluis. De meeste foto's van katoen op internet laten gladde bladeren zien, ons plantje heeft spikkels.
Katoenweetjes:
- wetenschappelijke naam: gossypium
- familie, malvaceae, dus een kaasjeskruidachtige!
- er zijn 30 verschillende planten waarvan vezels gewonnen kunnen worden
- vroeger vaste plant, nu vaak eenjarige soorten gekweekt
- wordt al duizenden jaren gebruikt om kleding van te maken
- Griekse geschiedschrijver Herodotus schreef over Indische katoen: "Er zijn daar bomen die in het wild groeien, en het fruit daarvan is een wol die mooier en beter is dan die van schapen. De Indiers maken hun kleren van deze boomwol".
Wolken
05-09-09 22:33
In het
noorden van het land heeft het geregend. Veel
geregend. Zaterdag 5 september begon nat. Vanaf half
acht 's morgens tot bijna twee uur heeft het
langdurig en vaak hard geregend. Ruim 30 milimeter,
de regenmeter stroomde over. De krantenjongen was
doorweekt en de krant heeft een paar uur uitgespreid
op de grond gelegen om te drogen. De poezen zaten te
mokken op het overdekte terras.
Foto's vanuit de woonkamer. In de loop van de middag werd het droog en kwam er nog een zonnetje door. Lekker.
Foto's vanuit de woonkamer. In de loop van de middag werd het droog en kwam er nog een zonnetje door. Lekker.
Van peper naar paprika
19-07-09 13:38
Vorig jaar hebben we
allerlei pepers gezaaid en een flinke opbrengst
gehad. Dit jaar voor het eerst paprika's geprobeerd.
In pot en ook in de serre. De zaden heb ik via Diana,
van Diana's mooie moestuin, gekocht. Zie
Last van omvallende pepers? | Fruit | 't
Groentje voor pepers en
Sluimererwt | Digi-letters | 't Groentje
voor de website van
Diana.
Drie soorten paprika's heb ik gekocht en de eerste soort die inmiddels vruchten geeft is Paprika Etkezesi Pelso. Cremegeel beginnen deze paprika's, die volgens Diana 7-12 cm groot kunnen worden. Ze staan als ze klein zijn rechtop op de plant, met de punt naar boven. Nu ze groter worden, beginnen ze omlaag te hangen door het gewicht. Als ze rijpen schijnen ze van oranje naar rood te gaan.
NB. Waarschijnlijk heb ik de planten in te kleine potten staan, maar de grote potten waren op. Nu moet ik elke dag opletten of ze voldoende vocht hebben. Zeker omdat het in de serre zo 30 graden of meer is!
Drie soorten paprika's heb ik gekocht en de eerste soort die inmiddels vruchten geeft is Paprika Etkezesi Pelso. Cremegeel beginnen deze paprika's, die volgens Diana 7-12 cm groot kunnen worden. Ze staan als ze klein zijn rechtop op de plant, met de punt naar boven. Nu ze groter worden, beginnen ze omlaag te hangen door het gewicht. Als ze rijpen schijnen ze van oranje naar rood te gaan.
NB. Waarschijnlijk heb ik de planten in te kleine potten staan, maar de grote potten waren op. Nu moet ik elke dag opletten of ze voldoende vocht hebben. Zeker omdat het in de serre zo 30 graden of meer is!
Zwarte Viool
05-02-09 20:31
Een bak vol van
gezaaid. Zwarte viooltjes, viola cornuta
"Bowles Black".
Het zijn eenjarige (soms vaste) viooltjes. Niet
helemaal winterhard, maar zich schijnbaar goed
uitzaaiend. In het Engels heten ze o.a. jumping jack,
ik neem aan vanwege de openspringende rijpe
zaadpeultjes. De bloempjes zijn bijna zwart, meet een
geel hartje. Dit viooltje houdt van halfschaduw of
zelfs volledige scaduw en vochtige, maar goed
doorlatende grond. Zet ze niet in de zon, dan gaat
het mooie diepzwarte er van af en heb je 'gewone'
paarse bloemen.
Zaaien in september geeft bloei al in februari. Zaaien in februari geeft bloeiende planten in april. Ik heb de zaden dit weekend binnen gezaaid en ga de plantjes in potten opkweken. Mooi voor de tuinmarkt van de lokale tuinclub, die gehouden wordt in mei.
Ik ben op internet op zoek gegaan naar ' Bowles' de naamgever van dit viooltje. Dat was heel snel gevonden'. Klinkt als Engelsman (en waarschijnlijk ook : man): Met de google combinatie 'Bowles' en 'Plantsman' kwam ik al snel op E.A. Bowles, Edward Augustus Bowles (1865-1954).
E A Bowles of Myddelton House Society, Enfield
Op de bovenstaande website (zie link) is veel meer informatie over deze plantenman en tuinschrijver te vinden, en ook over het landgoed waar hij opgroeide. Op de website staat een overzicht van de soorten planten die naar hem genoemd zijn en nog steeds (in ieder geval in Engeland) te koop zijn. 46 stuks maar liefst. Naast het viooltje ook een buxus soort , een peperboompje, anemoontjes, cyclamen, longkruid, een narcis, en een rozemarijn-soort.
Hij had iets met voorjaarbolletjes. Schreef een boek over crocussen, en ook een boek (posthuum verschenen) over sneeuwklokjes. Op het landgoed in Enfield is ook nu nog de Britse 'National Collection' van crocussen te vinden.
Zaaien in september geeft bloei al in februari. Zaaien in februari geeft bloeiende planten in april. Ik heb de zaden dit weekend binnen gezaaid en ga de plantjes in potten opkweken. Mooi voor de tuinmarkt van de lokale tuinclub, die gehouden wordt in mei.
Ik ben op internet op zoek gegaan naar ' Bowles' de naamgever van dit viooltje. Dat was heel snel gevonden'. Klinkt als Engelsman (en waarschijnlijk ook : man): Met de google combinatie 'Bowles' en 'Plantsman' kwam ik al snel op E.A. Bowles, Edward Augustus Bowles (1865-1954).
E A Bowles of Myddelton House Society, Enfield
Op de bovenstaande website (zie link) is veel meer informatie over deze plantenman en tuinschrijver te vinden, en ook over het landgoed waar hij opgroeide. Op de website staat een overzicht van de soorten planten die naar hem genoemd zijn en nog steeds (in ieder geval in Engeland) te koop zijn. 46 stuks maar liefst. Naast het viooltje ook een buxus soort , een peperboompje, anemoontjes, cyclamen, longkruid, een narcis, en een rozemarijn-soort.
Hij had iets met voorjaarbolletjes. Schreef een boek over crocussen, en ook een boek (posthuum verschenen) over sneeuwklokjes. Op het landgoed in Enfield is ook nu nog de Britse 'National Collection' van crocussen te vinden.
Bevroren
04-02-09 22:30
Begin januari was het
koud, overdag lichte vorst, 's nachts matige vorst.
In onze serre (enkel) glas, hebben we een verwarming
om de ruimte vorstvrij te houden. Maar.... als je dan
de verwarmingsketel op de nachtklok hebt staan, zodat
-lekker zuinig- de pomp niet blijft draaien terwijl
er geen/nauwelijks warmtevraag is....dan kan het mis
gaan.
Op de hoog-laag-thermometer constarerden we een minimum temperatuur van -4 graden op 6 januari. En vlak bij de ramen is het vast nog kouder geweest.
En de verschillende Jade's, Crassula Ovata, hebben het erg koud gehad. En nu, ongeveer een maand later, is het effect te zien. Op de foto zie je dat een klein stuk van deze plant het heeft overleefd, dat is frisgroen. Maar een heel groot deel is bezig om af te sterven, bruin, slap hangend naar beneden.
Leerpunt: als het 's nachts kouder dan een graad of -5 wordt, dan de nachtklok van de verwarming maar even uitschakelen.
Wat betreft de Jades, ze stekken makkelijk genoeg.
Op de hoog-laag-thermometer constarerden we een minimum temperatuur van -4 graden op 6 januari. En vlak bij de ramen is het vast nog kouder geweest.
En de verschillende Jade's, Crassula Ovata, hebben het erg koud gehad. En nu, ongeveer een maand later, is het effect te zien. Op de foto zie je dat een klein stuk van deze plant het heeft overleefd, dat is frisgroen. Maar een heel groot deel is bezig om af te sterven, bruin, slap hangend naar beneden.
Leerpunt: als het 's nachts kouder dan een graad of -5 wordt, dan de nachtklok van de verwarming maar even uitschakelen.
Wat betreft de Jades, ze stekken makkelijk genoeg.
Ze staan klaar
31-01-09 16:53
We zijn er helemaal
klaar voor.
De zaadjes liggen voorgesorteerd in de kast.
Potgrond is gehaald en staat binnen (zodat de grond niet te koud en nat is).
De zak brekerzand staat klaar in de kruiwagen in de verre schuur. Kruiwagen als vervoermiddel, zo'n zak zand is onwaarschijnlijk zwaar...
Alleen potjes en bakjes nog bij elkaar zoeken. En nog heel even geduld. Het is bijna februari!
De zaadjes liggen voorgesorteerd in de kast.
Potgrond is gehaald en staat binnen (zodat de grond niet te koud en nat is).
De zak brekerzand staat klaar in de kruiwagen in de verre schuur. Kruiwagen als vervoermiddel, zo'n zak zand is onwaarschijnlijk zwaar...
Alleen potjes en bakjes nog bij elkaar zoeken. En nog heel even geduld. Het is bijna februari!
Bridal Crown
31-01-09 16:30
Een drietal potjes met
bollen gehad van Geertje en Roelie. Een bevatte de
gele tete-a-tete narcisjes. De andere twee deze
cremewitte Bridal Crown. Dit was de lentebloeier van
het jaar 2008.
Zie ook: http://www.tuinadvies.be/narcis_bridal_crown.htm
Het is ook een narcis, al zou je dat op het eerste gezicht niet zeggen. Een gevuldbloemige trosnarcis, met donkergeel tot oranje in het hart. Een beetje verkreukeld komen ze uit de knop. Geen echt trompetje.
In 2008 was het de 'lentebloeier van 2008'. Niet alleen lentebloeier, maar ook lentegeurder, is ons gebleken!
Zie ook: http://www.tuinadvies.be/narcis_bridal_crown.htm
Het is ook een narcis, al zou je dat op het eerste gezicht niet zeggen. Een gevuldbloemige trosnarcis, met donkergeel tot oranje in het hart. Een beetje verkreukeld komen ze uit de knop. Geen echt trompetje.
In 2008 was het de 'lentebloeier van 2008'. Niet alleen lentebloeier, maar ook lentegeurder, is ons gebleken!
Kattensnor
18-01-09 16:18
Afgelopen weekend bezig
geweest met het sorteren van zaden op zaaidatum.
Jawel, je leest het goed. Januari is
net
te vroeg voor het
zaaien van de meeste zaden, in februari begint het te
komen, en maart is topmaand. April en mei komen er
nog achteraan. Enkele soorten (2 jarigen) in
juli-augustus. En ik heb een (1) soort in het "bakje
september".
Vaak kun je zaaien in verschillende maanden, bijvoorbeeld maart-april. Dan zitten ze bij mij in "bakje maart".
Van sommige zaden ben ik nog aan het zoeken wat de beste maand is.
Zo dacht ik dat Cleome, of Kattensnor in januari gezaaid moest worden. Maar elders las ik maart. En weer op een andere website april. En als je buiten zaait nog later.
Cleome is een eenjarige die fors hoog groeit, een staak van ongeveer een meter, soms wel anderhalve meter hoog. Ik heb hem een paar jaar geleden al eens gezaaid. Drie plantjes, waarvan een exemplaar echt mooi uitgroeide (zie foto's). Deze stond in een pot op het terras. De andere twee had ik tussen allerlei plantjes in een volle border gezet. Die zijn kaalgeknaagd door slakken...
Vaak kun je zaaien in verschillende maanden, bijvoorbeeld maart-april. Dan zitten ze bij mij in "bakje maart".
Van sommige zaden ben ik nog aan het zoeken wat de beste maand is.
Zo dacht ik dat Cleome, of Kattensnor in januari gezaaid moest worden. Maar elders las ik maart. En weer op een andere website april. En als je buiten zaait nog later.
Cleome is een eenjarige die fors hoog groeit, een staak van ongeveer een meter, soms wel anderhalve meter hoog. Ik heb hem een paar jaar geleden al eens gezaaid. Drie plantjes, waarvan een exemplaar echt mooi uitgroeide (zie foto's). Deze stond in een pot op het terras. De andere twee had ik tussen allerlei plantjes in een volle border gezet. Die zijn kaalgeknaagd door slakken...
Lentebode
17-01-09 13:44
De winter is
voorbij.
De herfst lijkt weer in het land.
Grijs, nat en winderig.
De afgestorven vaste planten nat en kledderig.
De bollen zitten nog grotendeels onder de grond.
Her en der een 'groene neus' van een narcis.
En bossen groen loof van blauwe druifjes.
Die zijn er -wat blad betreft- altijd vroeg bij.
En binnen.
Een narcissenbootje.
Mandje met bolletjes.
En binnen een paar dagen: vrolijk gele bloempjes.
.
De herfst lijkt weer in het land.
Grijs, nat en winderig.
De afgestorven vaste planten nat en kledderig.
De bollen zitten nog grotendeels onder de grond.
Her en der een 'groene neus' van een narcis.
En bossen groen loof van blauwe druifjes.
Die zijn er -wat blad betreft- altijd vroeg bij.
En binnen.
Een narcissenbootje.
Mandje met bolletjes.
En binnen een paar dagen: vrolijk gele bloempjes.
.Bloem
17-01-09 13:27
Jade
of Crassula
Ovata is een
zeer lang levende kamerplant. Met vlezige ovale
blaadjes. Regelmatig breekt er een stukje af dat
super makkelijk te stekken is. De oervader (of
moeder) van al onze jades is een klein plantje dat
Eddy meenam toen hij -als zeventienjarige- op kamers
ging wonen. Dat is inmiddels een forse veel vertakte
plant die binnen in de vensterbank staat. Maar er
zijn tientallen nakomelingen, waarvan sommige bijna
even groot als de oorspronkelijke.
Binnen gaan ze in december bloeien.
Witte trosjes sterbloemen, met een licht roze zweempje.
Sierlijke kunstwerkjes.
Om te voorkomen dat de hele vensterbank vol staat met jade's zetten we er een heel stel elke zomer buiten. Daar groeien ze nog beter dan binnen. En 's winters overwinteren ze dan vorstvrij in de serre.
Althans dat was de bedoeling. Met de strenge vorst twee weken geleden is de temperatuur in de serre 3-4 graden onder nul uitgekomen! Ai. De planten. De Bougainvillea's laten hun bladeren vallen, maar dat doen ze elke winter. De pepermunt-geurgeraniums hebben alle blaadjes opgerold, maar misschien is er nog leven onder de grond. En de crassula's.... Nu het even boven nul is begint het wat vreemd te ruiken in de serre. Zouden alle jades bevroren zijn en langzaam gaan rotten nu ze ontdooien? Ze beginnen een wat ongezonde bruinige kleur te ontwikkelen...
Nog even aanzien.
Binnen gaan ze in december bloeien.
Witte trosjes sterbloemen, met een licht roze zweempje.
Sierlijke kunstwerkjes.
Om te voorkomen dat de hele vensterbank vol staat met jade's zetten we er een heel stel elke zomer buiten. Daar groeien ze nog beter dan binnen. En 's winters overwinteren ze dan vorstvrij in de serre.
Althans dat was de bedoeling. Met de strenge vorst twee weken geleden is de temperatuur in de serre 3-4 graden onder nul uitgekomen! Ai. De planten. De Bougainvillea's laten hun bladeren vallen, maar dat doen ze elke winter. De pepermunt-geurgeraniums hebben alle blaadjes opgerold, maar misschien is er nog leven onder de grond. En de crassula's.... Nu het even boven nul is begint het wat vreemd te ruiken in de serre. Zouden alle jades bevroren zijn en langzaam gaan rotten nu ze ontdooien? Ze beginnen een wat ongezonde bruinige kleur te ontwikkelen...
Nog even aanzien.
Toestellen
13-12-08 10:52
Een toestel, twee
toestellen (of op zijn vlaams: toestels).
Die gebruik ik om de foto's voor dit weblog te maken.
Digitale foto's.
Een grote zwarte spiegelreflex, met desgewenst een telelens er op.
En een schattig, klein lichtgewicht zilveren cameraatje. Met fijn zoomlensje en macromogelijkheden.
De Nikon D40 met telelens is ideaal voor bijvoorbeeld vogels of landschappen. In de tuin gebruik ik meestal de kleine Canon Digital IXUS 90 IS. Kan makkelijk in mijn jaszak. En meestal maak ik gebruik van de macromogelijkheid. Dan kan ik foto's van heel dichtbij maken. Perfect voor bloemetjes en niet te snelle insecten. Voor vlinders valt het nog niet mee, die vliegen vaak weg als ik te dicht bij kom.
Die gebruik ik om de foto's voor dit weblog te maken.
Digitale foto's.
Een grote zwarte spiegelreflex, met desgewenst een telelens er op.
En een schattig, klein lichtgewicht zilveren cameraatje. Met fijn zoomlensje en macromogelijkheden.
De Nikon D40 met telelens is ideaal voor bijvoorbeeld vogels of landschappen. In de tuin gebruik ik meestal de kleine Canon Digital IXUS 90 IS. Kan makkelijk in mijn jaszak. En meestal maak ik gebruik van de macromogelijkheid. Dan kan ik foto's van heel dichtbij maken. Perfect voor bloemetjes en niet te snelle insecten. Voor vlinders valt het nog niet mee, die vliegen vaak weg als ik te dicht bij kom.
Neverbend is gebroken...
04-12-08 22:01
Een
prachtig stuk gereedschap.
Een spitvork.
Brede platte tanden, wel een echte vork.
Maar prima om mee te spitten.
Of de compost hoop mee 'om te zetten'.
En ik heb een hele sjieke.
Een spitvork van Spear & Jackson, met de prachtige naam 'neverbend'.
Een kloeke spitvork, een stevig typ, niet voor een kleintje vervaard. Hoe zwaar het werk ook is, de tanden van de neverbend zullen niet buigen. Never. Nooit.
Helaas geld dit niet voor de steel. Het fraaie gladde essen is gebroken!. Net boven het metalen blad. En hoewel de tanden niet gebroken zijn, zit het toch niet helemaal goed met het aanzetblad, zie foto 4.
En van een deskundige boerenzoon die toevallig langs komt fietsen als ik in de voortuin sta te spitten (dit verhaal speelt zich in de nazomer 2008 af, terwijl een appeltaart in de oven staat te garen), kijkt wat hoofdschuddend naar de constructie van de steelaanzet.
Vroeger, toen er nog degelijk spul gemaakt werd, was er niet zomaar een spijker aan 1 kant ingeslagen (zie foto 3), maar zou er een pin door de hele steel zijn aangebracht, door de metalen schacht heen en met een popnagel vastgezet.
Zou ik de leverancier kunnen benaderen voor en een 'constructiefout kunnen claimen...
Een spitvork.
Brede platte tanden, wel een echte vork.
Maar prima om mee te spitten.
Of de compost hoop mee 'om te zetten'.
En ik heb een hele sjieke.
Een spitvork van Spear & Jackson, met de prachtige naam 'neverbend'.
Een kloeke spitvork, een stevig typ, niet voor een kleintje vervaard. Hoe zwaar het werk ook is, de tanden van de neverbend zullen niet buigen. Never. Nooit.
Helaas geld dit niet voor de steel. Het fraaie gladde essen is gebroken!. Net boven het metalen blad. En hoewel de tanden niet gebroken zijn, zit het toch niet helemaal goed met het aanzetblad, zie foto 4.
En van een deskundige boerenzoon die toevallig langs komt fietsen als ik in de voortuin sta te spitten (dit verhaal speelt zich in de nazomer 2008 af, terwijl een appeltaart in de oven staat te garen), kijkt wat hoofdschuddend naar de constructie van de steelaanzet.
Vroeger, toen er nog degelijk spul gemaakt werd, was er niet zomaar een spijker aan 1 kant ingeslagen (zie foto 3), maar zou er een pin door de hele steel zijn aangebracht, door de metalen schacht heen en met een popnagel vastgezet.
Zou ik de leverancier kunnen benaderen voor en een 'constructiefout kunnen claimen...
Tuinschilderij
29-11-08 11:24
Als ik deze foto zie
dan denk ik in eerste instantie aan een schilderij.
Een schilderij van een tuin.
He, het lijkt wel onze tuin.
Het is onze tuin!
En het is geen schilderij.
Het is een raam.
Met zicht op onze achtertuin.
Of beter: het was een raam.
En het was een muur, van onze bijkeuken.
Op het moment dat ik de foto maakte werd de bijkeuken gesloopt. Om plaats te maken voor een serre en veranda. Alleen de achtermuur van de bijkeuken stond er nog. Er was geen dak meer. Wel mooi voor de belichting van de foto.
De muur en het raam zijn verdwenen.
Ook het tuinschilderij is weg.
Maar mijn herinnering aan dit schilderij is er nog.
Een een foto om jullie in de herinnering te laten delen.
FOTO's
1. het tuinschilderij
2. als je de foto uitvergroot zie je alleen nog een stukje tuin, de schilderij-illusie is verdwenen.
.
Een schilderij van een tuin.
He, het lijkt wel onze tuin.
Het is onze tuin!
En het is geen schilderij.
Het is een raam.
Met zicht op onze achtertuin.
Of beter: het was een raam.
En het was een muur, van onze bijkeuken.
Op het moment dat ik de foto maakte werd de bijkeuken gesloopt. Om plaats te maken voor een serre en veranda. Alleen de achtermuur van de bijkeuken stond er nog. Er was geen dak meer. Wel mooi voor de belichting van de foto.
De muur en het raam zijn verdwenen.
Ook het tuinschilderij is weg.
Maar mijn herinnering aan dit schilderij is er nog.
Een een foto om jullie in de herinnering te laten delen.
FOTO's
1. het tuinschilderij
2. als je de foto uitvergroot zie je alleen nog een stukje tuin, de schilderij-illusie is verdwenen.
.
Charlotte en Bas
23-11-08 17:42
Er wonen twee motten
In mijn oude jas
Twee dotten van motten
En ze wonen er pas
Haar noem ik Charlotte
En hem noem ik Bas
Twee dotten van motten
In mijn oude jas.
http://www.youtube.com/watch?v=_URDoNhXXYc
Bovenstaande tekst is van Dorus, een lief liedje. Klik even op bovenstaande link voor een filmpje.
En bij motten denk ik dan ook aan oud, vroeger, lang geleden.
Wie heeft er NU nog last van motten.
Nou, wij dus.
En wel op een hele vreemde plek. Een wollen tapijtje dat aan de muur hangt, een souvenir uit Peru. Een fraaie vlinder. Het kleedje hangt al lang bij ons aan de muur, 20 jaar of zo, en is ooit door Pa meegenomen van een zakenreis. Ervoor hangen bossen droogbloemen, stengels uit de tuin. En er in steek ik zo af en toe fraaie bloeiwijzen, van een grashalm of van een allium. Er onder staan een poef. En toen ik er vandaag langs liep.... allemaal poeder op de poef.
Hmmm??
Omhoog kijkend, naar het kleedje, zag ik dat er gaten in vielen. En toen ik het kleedje van de muur tilde zag ik kleine kokons, gesponnen van de opgegeten wol, met 1 cm grote witte larfjes erin. Op het behang geplakt. Dat bleken mottenlarven te zijn. Ze zaten ook deels in de holle stengels van de droogbloemen.
Meer info over motten: PPD : De kleermot.
In mijn oude jas
Twee dotten van motten
En ze wonen er pas
Haar noem ik Charlotte
En hem noem ik Bas
Twee dotten van motten
In mijn oude jas.
http://www.youtube.com/watch?v=_URDoNhXXYc
Bovenstaande tekst is van Dorus, een lief liedje. Klik even op bovenstaande link voor een filmpje.
En bij motten denk ik dan ook aan oud, vroeger, lang geleden.
Wie heeft er NU nog last van motten.
Nou, wij dus.
En wel op een hele vreemde plek. Een wollen tapijtje dat aan de muur hangt, een souvenir uit Peru. Een fraaie vlinder. Het kleedje hangt al lang bij ons aan de muur, 20 jaar of zo, en is ooit door Pa meegenomen van een zakenreis. Ervoor hangen bossen droogbloemen, stengels uit de tuin. En er in steek ik zo af en toe fraaie bloeiwijzen, van een grashalm of van een allium. Er onder staan een poef. En toen ik er vandaag langs liep.... allemaal poeder op de poef.
Hmmm??
Omhoog kijkend, naar het kleedje, zag ik dat er gaten in vielen. En toen ik het kleedje van de muur tilde zag ik kleine kokons, gesponnen van de opgegeten wol, met 1 cm grote witte larfjes erin. Op het behang geplakt. Dat bleken mottenlarven te zijn. Ze zaten ook deels in de holle stengels van de droogbloemen.
Meer info over motten: PPD : De kleermot.
Recept van Bram's moeder
01-11-08 10:52
Twaalf van de twintig peperplanten kaalgeoogst en
opgeruimd. In de serre wordt het nu niet erg warm
meer (ligt op het noorden) en de pepers rijpen
nauwelijks nog na. Dus van de meeste planten alle
pepers geoogst, ook als ze nog groen zijn. Een
achttal planten in de bijkeuken gezet, daar is het
weliswaar donkerder, maar wel wat warmer. Eens kijken
of daar de narijping beter is.
Na het uitdelen van zakken peper aan enkele peper-liefhebbers op mijn werk, had ik nog een vergiet vol en een plastic bakje vol over. Wat nu?
Om te beginnen plastic huishoudhandschoenen gekocht. Want met blote handen veel pepers schoonmake is vragen om moeilijkheden. En daar na diverse recepten geprobeerd.
- Deel van peper schoongemaakt in klein pakjes in diepvries
- deel van lange dunne kerinting peper met de schaar in kleine ringetjes, pitjes en al, in potjes en overgoten met azijn. Ik heb een flinke pot met rode peperringetjes, en een kleiner potje met groene ringetjes.
- deel van mix van rode pepers (numex big jim, kerinthing en trifetti) tot sambal oelek verwerkt.
Sambal oelek bestaat alleen uit pepers en uit zout (voor een zoute versie 1: 4, voor iets minder zout 1:6 of 1:8). In sommige recepten stond dat je de keukenmachine moest gebruiken voor het fijnhakken. FOUT! Dan is het namelijk geen echte sambal OELEK. Want voor sambal oelek maak je de pepers met zout met de tjobek (stamper) fijn in de oelekan (vijzel). Vandaar de naam sambal oelek.
In het recept dat ik gebruikte (brams geurigste sambal, recept van zijn moeder) werd opgeroepen de sambal in keukenmachine zo fijn mogelijk te malen. Ik heb er juist een vrij grove sambal me flinke stukjes van gemaakt, wel gestampt in de vijzel.
Foto's: 2 en 3: Poes Sprot loopt enorm in de weg bij het foto's maken.
Foto 1: groene peper op azijn.
Foto 4: sambal oelek volgens recept Bram's moeder.
Ik heb ook recepten gevonden met andere kruiden en bijvoorbeeld knoflook of ui. Vast ook lekker, maar die zijn niet zo lang houdbaar. Er komen de komende weken nog wat verse pepers van de resterende planten, dus dan kan ik eens zo'n andere sambal maken (en meteen opeten).
Na het uitdelen van zakken peper aan enkele peper-liefhebbers op mijn werk, had ik nog een vergiet vol en een plastic bakje vol over. Wat nu?
Om te beginnen plastic huishoudhandschoenen gekocht. Want met blote handen veel pepers schoonmake is vragen om moeilijkheden. En daar na diverse recepten geprobeerd.
- Deel van peper schoongemaakt in klein pakjes in diepvries
- deel van lange dunne kerinting peper met de schaar in kleine ringetjes, pitjes en al, in potjes en overgoten met azijn. Ik heb een flinke pot met rode peperringetjes, en een kleiner potje met groene ringetjes.
- deel van mix van rode pepers (numex big jim, kerinthing en trifetti) tot sambal oelek verwerkt.
Sambal oelek bestaat alleen uit pepers en uit zout (voor een zoute versie 1: 4, voor iets minder zout 1:6 of 1:8). In sommige recepten stond dat je de keukenmachine moest gebruiken voor het fijnhakken. FOUT! Dan is het namelijk geen echte sambal OELEK. Want voor sambal oelek maak je de pepers met zout met de tjobek (stamper) fijn in de oelekan (vijzel). Vandaar de naam sambal oelek.
In het recept dat ik gebruikte (brams geurigste sambal, recept van zijn moeder) werd opgeroepen de sambal in keukenmachine zo fijn mogelijk te malen. Ik heb er juist een vrij grove sambal me flinke stukjes van gemaakt, wel gestampt in de vijzel.
Foto's: 2 en 3: Poes Sprot loopt enorm in de weg bij het foto's maken.
Foto 1: groene peper op azijn.
Foto 4: sambal oelek volgens recept Bram's moeder.
Ik heb ook recepten gevonden met andere kruiden en bijvoorbeeld knoflook of ui. Vast ook lekker, maar die zijn niet zo lang houdbaar. Er komen de komende weken nog wat verse pepers van de resterende planten, dus dan kan ik eens zo'n andere sambal maken (en meteen opeten).
Pesto
05-09-08 22:38
Eerder dit jaar veel
basilicumplantjes gezaaid. En steeds maar weer
blaadjes plukken voor in de tomatensla of pasta. Een
paar struikjes heb ik in bloei laten schieten, ze
bloeien langdurig met een wolk van witte
lipbloempjes. Van de andere planten knip ik steeds de
bloemen af, beter voor de smaak. Maar de planten zijn
nu zo groot dat ik de blaadjes met handenvol moet
plukken om de planten in toom te houden.
Ah, mooi moment om pesto te maken.
Op de foto: basilicum in snippers, geraspte pecorino, olijfolie, en in de vijzel: geroosterde pijnboompitjes.
Ik heb de pesto in kleine porties ingevroren, zodat we ook in wintermaanden kunnen genieten van verse basilicumsmaak.
Ah, mooi moment om pesto te maken.
Op de foto: basilicum in snippers, geraspte pecorino, olijfolie, en in de vijzel: geroosterde pijnboompitjes.
Ik heb de pesto in kleine porties ingevroren, zodat we ook in wintermaanden kunnen genieten van verse basilicumsmaak.
Verspenen
13-04-08 20:08
Begin maart allerlei
pepertjes en basilicum gezaaid.
Zie: Zaaikabouter
Dit weekend was het tijd voor het verspenen. Elke zaailing zijn eigen potje. En de meeste in de serre gezet. Dan groeien ze niet zo hard. Binnen worden ze namelijk was slungelig. Wel goed in de gaten houden, of ze genoeg water hebben en of ze niet besprongen worden door luis! Een van de planten in de serre heb ik vorige week zo goed mogelijk van luis ontdaan, maar of alle loslopende luizen nu verdwenen zijn.
Dit was voor het verspenen....
Van elk van de vijf soorten peper (een soort is niet opgekomen) voor de veiligheid 1 potje in koele voorkamer laten staan.
Zie: Zaaikabouter
Dit weekend was het tijd voor het verspenen. Elke zaailing zijn eigen potje. En de meeste in de serre gezet. Dan groeien ze niet zo hard. Binnen worden ze namelijk was slungelig. Wel goed in de gaten houden, of ze genoeg water hebben en of ze niet besprongen worden door luis! Een van de planten in de serre heb ik vorige week zo goed mogelijk van luis ontdaan, maar of alle loslopende luizen nu verdwenen zijn.
Dit was voor het verspenen....
Van elk van de vijf soorten peper (een soort is niet opgekomen) voor de veiligheid 1 potje in koele voorkamer laten staan.
Geheel ontbladerd
01-03-08 19:48
In onze serre staan twee
bougainvillea's te overwinteren. Een hele grote van de
buren en een kleinere (vorig jaar gekocht) van
onszelf.
De planten moeten zeker tot mei binnen blijven. 's Winters hoeven ze maar weinig water. Wel graag zo veel mogelijk licht. Vorig jaar zat er na de winter nog behoorlijk veel blad aan het buurexemplaar. Dit jaar zijn bijna alle blaadjes verdord. Maar volgens ons kuipplantenboek hoef je daar niet van de schrikken. Dat gebeurt wel vaker als het wat te koud wordt. Als je twijfelt of de plant nog in leven is: klein beetje van de schors van een tak afkrabben: als het daaronder helder groen is.... niets aan de hand. Plant in rust. Beide exemplaren tonen een mooi groen binnenwerk onder hun dorre onderlijk.
De dorre blaadjes blijven behoorlijk stevig aan de plant hangen en dat vind ik er niet mooi uitzien. Bovendien kunnen zich daar allerlei plagen in nestelen (spinnetjes, mijten, schimmels, etc). Vandaag ben ik bijna een uur bezig geweest alle dorre blaadjes 'te plukken'. Dat viel nog niet mee, de bougainvillea heeft venijnige stekels.
De linkerplant op de foto hierboven is van ons, in zijn eerste jaar. Hij had niet erg veel blad toen we hem kregen en in de zomer ook niet veel bloemen. Maar in het najaar, begin van de winter, kwam er nog een stortvloed aan bloemen. Je ziet nog wat verblekende bloemen, maar met een duidelijk roze gloed.
Onderstaande foto is van 17 november 2007 (Foto van buiten naar binnen genomen). Daar is onze Bougainvillea nog volop in bloei, en die van de buren op de achtergrond nog groen.
De planten moeten zeker tot mei binnen blijven. 's Winters hoeven ze maar weinig water. Wel graag zo veel mogelijk licht. Vorig jaar zat er na de winter nog behoorlijk veel blad aan het buurexemplaar. Dit jaar zijn bijna alle blaadjes verdord. Maar volgens ons kuipplantenboek hoef je daar niet van de schrikken. Dat gebeurt wel vaker als het wat te koud wordt. Als je twijfelt of de plant nog in leven is: klein beetje van de schors van een tak afkrabben: als het daaronder helder groen is.... niets aan de hand. Plant in rust. Beide exemplaren tonen een mooi groen binnenwerk onder hun dorre onderlijk.
De dorre blaadjes blijven behoorlijk stevig aan de plant hangen en dat vind ik er niet mooi uitzien. Bovendien kunnen zich daar allerlei plagen in nestelen (spinnetjes, mijten, schimmels, etc). Vandaag ben ik bijna een uur bezig geweest alle dorre blaadjes 'te plukken'. Dat viel nog niet mee, de bougainvillea heeft venijnige stekels.
De linkerplant op de foto hierboven is van ons, in zijn eerste jaar. Hij had niet erg veel blad toen we hem kregen en in de zomer ook niet veel bloemen. Maar in het najaar, begin van de winter, kwam er nog een stortvloed aan bloemen. Je ziet nog wat verblekende bloemen, maar met een duidelijk roze gloed.
Onderstaande foto is van 17 november 2007 (Foto van buiten naar binnen genomen). Daar is onze Bougainvillea nog volop in bloei, en die van de buren op de achtergrond nog groen.
Dikblad
01-03-08 19:11
Crassula Ovata is een
vetplant met dikke vlezige bladeren. Het is zo'n
kamerplant die niet stuk te krijgen is, hoe je hem
ook mishandelt. Als je hem laat vallen breken er
stukken af. Leg die op aarde, en er ontstaat een
nieuwe plant. Bijvoorbeeld in de pot van de naburige
kamerplant.
Als je hem veel water geeft groeit hij wat sneller maar wordt topzwaar: er gaat veel water in de bladeren zitten en het wortelgestel ontwikkelt zich matig. Voor je het weet duikelt de plant uit de vensterbank.
Geef de Crassula (of Jade) niet te veel water, dan kunnen de wortels gaan rotten.
Zet de plant op een zonnige plaats. Als de plant in de zomerperiode buiten staat (in een goed drainerende pot) dan wordt ie veel mooier dan de planten die het hele jaar door in de warme woonkamer staan. 's Winters naar binnen. Officieel mag de plant niet kouder staan dan 5-7 graden. Bij ons overwinteren de buiten-exemplaren in de serre, wel vorstvrij, maar dit jaar wel kouder dan eigenlijk mag (1 graad).
Naarmate de plant ouder wordt wordt de vorm steeds grilliger en daarmee steeds mooier. Aan de uiteinden komen er steeds nieuwe bladeren en wat meer naar binnen verschrompelen dan weer wat bladeren. Eerst worden ze geel en dan mummificeren ze bijna. Een of twee keer per jaar verwijder ik die gemummificeerde en gele bladeren. Dat heb ik vandaag gedaan met de vijf exemplaren in de serre. Die zien er meteen weer opgefleurd uit.
Bloeien kunnen de Jade's ook, maar dan moeten ze niet te warm staan. Mooie witte sterretjes in januari-februari.
Zie ook: Crassula
De Nederlandse naam is Dikblad. De plant komt uit Zuid-Afrika en kan daar bijna twee meter hoog worden.
Ons grootste exemplaar (de moeder van alle andere stekken) is inmiddels 30 jaar oud en 50 cm hoog en breed. Het grootste exemplaar dat ik ken staat in de hortus van Haren en is ongeveer 1.20 meter hoog en 1 meter breed.
Als je hem veel water geeft groeit hij wat sneller maar wordt topzwaar: er gaat veel water in de bladeren zitten en het wortelgestel ontwikkelt zich matig. Voor je het weet duikelt de plant uit de vensterbank.
Geef de Crassula (of Jade) niet te veel water, dan kunnen de wortels gaan rotten.
Zet de plant op een zonnige plaats. Als de plant in de zomerperiode buiten staat (in een goed drainerende pot) dan wordt ie veel mooier dan de planten die het hele jaar door in de warme woonkamer staan. 's Winters naar binnen. Officieel mag de plant niet kouder staan dan 5-7 graden. Bij ons overwinteren de buiten-exemplaren in de serre, wel vorstvrij, maar dit jaar wel kouder dan eigenlijk mag (1 graad).
Naarmate de plant ouder wordt wordt de vorm steeds grilliger en daarmee steeds mooier. Aan de uiteinden komen er steeds nieuwe bladeren en wat meer naar binnen verschrompelen dan weer wat bladeren. Eerst worden ze geel en dan mummificeren ze bijna. Een of twee keer per jaar verwijder ik die gemummificeerde en gele bladeren. Dat heb ik vandaag gedaan met de vijf exemplaren in de serre. Die zien er meteen weer opgefleurd uit.
Bloeien kunnen de Jade's ook, maar dan moeten ze niet te warm staan. Mooie witte sterretjes in januari-februari.
Zie ook: Crassula
De Nederlandse naam is Dikblad. De plant komt uit Zuid-Afrika en kan daar bijna twee meter hoog worden.
Ons grootste exemplaar (de moeder van alle andere stekken) is inmiddels 30 jaar oud en 50 cm hoog en breed. Het grootste exemplaar dat ik ken staat in de hortus van Haren en is ongeveer 1.20 meter hoog en 1 meter breed.
Droogbloemen
23-02-08 21:26
De vlinder komt uit peru: een wollen
wandkleed.
Erachter stengels van miscanthus, uitgebloeide wilde plant (raket?), allium zaadhoofd.
En ervoor ook nog een bos: halmen van een gras, zaadbolletjes van juffertje in het groen, gedroogde pluimen van astilbe etc.
Soms knip ik in de tuin wat af en dan vind ik het zo mooi dat het ergens binnen een plekje moet krijgen.
Nou, achter/bij het wandkleed dus.
Erachter stengels van miscanthus, uitgebloeide wilde plant (raket?), allium zaadhoofd.
En ervoor ook nog een bos: halmen van een gras, zaadbolletjes van juffertje in het groen, gedroogde pluimen van astilbe etc.
Soms knip ik in de tuin wat af en dan vind ik het zo mooi dat het ergens binnen een plekje moet krijgen.
Nou, achter/bij het wandkleed dus.
Bloemenwinkel
25-01-08 20:06
Het ruikt naar
bloemenwinkel, bij
ons in huis. Twee potten met hyacinthenbollen zorgen
voor een zware bloemengeur.
Maar het ziet er ook uit als een bloemenwinkel.
Maar het ziet er ook uit als een bloemenwinkel.
Delfts blauw?
22-01-08 21:40
Binnenbollentijd.
De bollenmakers trekken allerlei bollen en gooien de uitlopende bollen met drie of 5 tegelijk in potjes (soms zo slordig dat de aarde de worteltjes niet eens bedekt). Maar, de bollen hebben genoeg te eten, en met warmte en water, zie je ze bijna groeien (met zo'n time lapse filmpje, foto's elke 10 minuten en dan versneld afspelen).
Omdat er zo weinig daglicht is met deze regenachtige dagen, ook al staan de bollen in de vensterbak op het zuiden, worden ze wel slungelig en hebben neiging tot omvallen. Om dan gewoon in scheve stand verder te bloeien.
Bijgaand een paar foto's van hyacinten die ik van Geertje kreeg.
"Delft Blue' volgens het etiket.
De drie bollen komen niet gelijktijdig uit, maar om de beurt.
De eerste, bol 1, is blauw, een soort paarsblauw: paarsachtig de bloemblaadjes, wat meer naar het blauw het kelkje.
Maar bol twee ... zachtroze bloem.
En bol drie: roze met een donkerder roze randje...
Hmm.
Hier moet zich iemand vergist hebben.
Of het was een geintje van de bollenboer.
De bollenmakers trekken allerlei bollen en gooien de uitlopende bollen met drie of 5 tegelijk in potjes (soms zo slordig dat de aarde de worteltjes niet eens bedekt). Maar, de bollen hebben genoeg te eten, en met warmte en water, zie je ze bijna groeien (met zo'n time lapse filmpje, foto's elke 10 minuten en dan versneld afspelen).
Omdat er zo weinig daglicht is met deze regenachtige dagen, ook al staan de bollen in de vensterbak op het zuiden, worden ze wel slungelig en hebben neiging tot omvallen. Om dan gewoon in scheve stand verder te bloeien.
Bijgaand een paar foto's van hyacinten die ik van Geertje kreeg.
"Delft Blue' volgens het etiket.
De drie bollen komen niet gelijktijdig uit, maar om de beurt.
De eerste, bol 1, is blauw, een soort paarsblauw: paarsachtig de bloemblaadjes, wat meer naar het blauw het kelkje.
Maar bol twee ... zachtroze bloem.
En bol drie: roze met een donkerder roze randje...
Hmm.
Hier moet zich iemand vergist hebben.
Of het was een geintje van de bollenboer.
Vogeltaartjes
18-01-08 22:44
Hoewel de winter niet
echt wil komen, hier toch een recept voor
vogeltaartjes. In etappes maken, voor de mooiste
effecten. De vogels zijn er blij mee en het ziet er
prachtig uit. Voor de loterij op de ledenavond van de
tuinclub heeft Sophie diverse taarten en taartjes
gemaakt. Onder de foto's het recept.
Vogeltaartjes
Je hebt nodig:
Schoon nieuw frituurvet (b.v. Euroshopper,De Boer- ongeveer 0.39 euro per 500 gram)
Vogelzaad, zonnebloempitten, maiskorrels, pinda's, nootjes, bessen van struiken, stukjes appel en e.v. andere lekkernijen voor vogels
Puddingvormpje, kopjes, kartonnen bekertjes of een kleine springvorm voor een grote taart.
Werkwijze:
1. Frituurvet in een pannetje laten smelten maar niet warm laten worden. Zodra het vet bijna gesmolten is, de pan van het vuur nemen.
2. Zaden door het vet roeren. Er mag geen vet meer boven op het zaad drijven, anders nog wat zaden toevoegen. Reken voor 250 gram vet op ongeveer 500 gram zaden. Dit is voldoende voor 1 grote taart of 7 kleine taartjes.
3. Nu storten in vormpjes naar keuze of in een springvorm waarvan je de bodem hebt bedekt met plastic, ring er om en plastic buitenom omhoog vouwen (anders loopt het vet eruit!).
4. Laten stollen. Storten op een schoteltje. Dit gaat gemakkelijk door even het vormpje te dompelen in heet water.
Voor leuke effecten:
In puddingvorm, bekertje of kopje eerst wat rode bessen leggen en hieroverheen wat vloeibaar vet gieten, daarna wat gele bessen of mais en weer wat vloeibaar vet, daarna aanvullen met het vet-zaad mengsel. De springvorm, op de bovenkant van het gestolde vet-zaadmensel, nu versieren met bessen, zaden, halve appels, noten enz. Over het geheel nog wat vloeibaar vet gieten en ook laten stollen. Voor het verwijderen van de ring: de zijkant en bodem van de springvorm even onder een hete straal water houden. Plaats de taart op een oud bord om buiten te zetten.
Veel plezier ermee! Sophie
Vogeltaartjes
Je hebt nodig:
Schoon nieuw frituurvet (b.v. Euroshopper,De Boer- ongeveer 0.39 euro per 500 gram)
Vogelzaad, zonnebloempitten, maiskorrels, pinda's, nootjes, bessen van struiken, stukjes appel en e.v. andere lekkernijen voor vogels
Puddingvormpje, kopjes, kartonnen bekertjes of een kleine springvorm voor een grote taart.
Werkwijze:
1. Frituurvet in een pannetje laten smelten maar niet warm laten worden. Zodra het vet bijna gesmolten is, de pan van het vuur nemen.
2. Zaden door het vet roeren. Er mag geen vet meer boven op het zaad drijven, anders nog wat zaden toevoegen. Reken voor 250 gram vet op ongeveer 500 gram zaden. Dit is voldoende voor 1 grote taart of 7 kleine taartjes.
3. Nu storten in vormpjes naar keuze of in een springvorm waarvan je de bodem hebt bedekt met plastic, ring er om en plastic buitenom omhoog vouwen (anders loopt het vet eruit!).
4. Laten stollen. Storten op een schoteltje. Dit gaat gemakkelijk door even het vormpje te dompelen in heet water.
Voor leuke effecten:
In puddingvorm, bekertje of kopje eerst wat rode bessen leggen en hieroverheen wat vloeibaar vet gieten, daarna wat gele bessen of mais en weer wat vloeibaar vet, daarna aanvullen met het vet-zaad mengsel. De springvorm, op de bovenkant van het gestolde vet-zaadmensel, nu versieren met bessen, zaden, halve appels, noten enz. Over het geheel nog wat vloeibaar vet gieten en ook laten stollen. Voor het verwijderen van de ring: de zijkant en bodem van de springvorm even onder een hete straal water houden. Plaats de taart op een oud bord om buiten te zetten.
Veel plezier ermee! Sophie
Laagstapelen
05-01-08 16:26
Op Belgische
tuin-websites kom je het werkwoord
'laagstapelen'
regelmatig tegen, ook
wel 'stratificeren'
genoemd. Dit is een techniek die gebruikt wordt om
(grote) hoeveelheden bessen of noten te laten kiemen.
Wordt voornamelijk gebruikt door boomkwekers, maar ik
ga het ook eens proberen.
Veel zaden, bessen en noten die in de herfst van de bomen vallen kiemen nog niet direct. In de winterkou kunnen de kiemplantjes dan bevriezen. Dus Moeder N. heeft bedacht dat de zaden en bessen maar voorzien moeten worden van kiemkrachtremmers. Pas na een periode van een paar maanden (en soms nog langer) van koud en nat weer wordt de kiemrust doorbroken en kunnen de zaden kiemen.
Dat kun je gewoon 'vanzelf' laten gebeuren in de tuin (ik heb niet voor niets overal kleine hulstjes in de tuin), maar je kunt de omstandigheden ook nabootsen: in een pot of kistjes (afhankelijk van de hoeveelheid bessen/noten) om en om een laagje zand en een laagje bessen/zaden. En dan een paar maanden koud en vochtig wegzetten.
Op internet kom ik wat varianten tegen
- altijd stenen pot (vochtregulerend) en bij noord-muur ingraven afgedekt met fijn gaas (tegen muizen) en een laag aarde van 15 cm.
- altijd plastic pot (want stenen pot schilfert/breekt) bij bevriezing
- helemaal geen zand, maar zaden in vochtig keukenpapier en dan in plastic zipzakje in koelkast
Gewoon maar eens proberen.
- Gele hulstbessen (vers eind december, gepeld)
- gelderse roos (ingedroogd, september)
- eonymus (september, ingedroogd, gepeld)
- sleedoorn (ingedroogd, september)
Plastic pot: onderin laag potscherven, laag fijn grind, dan fijn zand.
Over pot heen wat kippengaas, tegen graagwerkzaamheden van onze of buur-poezen.
Pot ingegraven tussen wat struiken, om te voorkomen dat iemand de pot omver loopt.
Veel zaden, bessen en noten die in de herfst van de bomen vallen kiemen nog niet direct. In de winterkou kunnen de kiemplantjes dan bevriezen. Dus Moeder N. heeft bedacht dat de zaden en bessen maar voorzien moeten worden van kiemkrachtremmers. Pas na een periode van een paar maanden (en soms nog langer) van koud en nat weer wordt de kiemrust doorbroken en kunnen de zaden kiemen.
Dat kun je gewoon 'vanzelf' laten gebeuren in de tuin (ik heb niet voor niets overal kleine hulstjes in de tuin), maar je kunt de omstandigheden ook nabootsen: in een pot of kistjes (afhankelijk van de hoeveelheid bessen/noten) om en om een laagje zand en een laagje bessen/zaden. En dan een paar maanden koud en vochtig wegzetten.
Op internet kom ik wat varianten tegen
- altijd stenen pot (vochtregulerend) en bij noord-muur ingraven afgedekt met fijn gaas (tegen muizen) en een laag aarde van 15 cm.
- altijd plastic pot (want stenen pot schilfert/breekt) bij bevriezing
- helemaal geen zand, maar zaden in vochtig keukenpapier en dan in plastic zipzakje in koelkast
Gewoon maar eens proberen.
- Gele hulstbessen (vers eind december, gepeld)
- gelderse roos (ingedroogd, september)
- eonymus (september, ingedroogd, gepeld)
- sleedoorn (ingedroogd, september)
Plastic pot: onderin laag potscherven, laag fijn grind, dan fijn zand.
Over pot heen wat kippengaas, tegen graagwerkzaamheden van onze of buur-poezen.
Pot ingegraven tussen wat struiken, om te voorkomen dat iemand de pot omver loopt.
Blauwe druif
24-11-07 16:43
18 november al gezien,
24 november op de foto gezet. Het eerste bloeiende
blauwe druifje bij ons in de tuin. Blauwe druifjes
kunnen lang op dezelfde plaats blijven staan, de
normale bloeitijd is voorjaar (april). In de zomer
sterft het loof af. Maar in de herfst is er vaak al
weer volop groen loof, zeker op een wat beschutte
plek waar de druifjes al langer staan. Maar een bloem
in november is me nog niet eerder
opgevallen.
Deze staat vlak bij een stenen muurtje op het zuiden.
Het is wat onduidelijk tot welke familie de Blauwe Druif, Muscari, behoort.
Op verschillenden sites kom ik verschillende families tegen:
de aspergefamilie
de hyacintenfamilie
en ook ergens leliefamilie...
Deze staat vlak bij een stenen muurtje op het zuiden.
Het is wat onduidelijk tot welke familie de Blauwe Druif, Muscari, behoort.
Op verschillenden sites kom ik verschillende families tegen:
de aspergefamilie
de hyacintenfamilie
en ook ergens leliefamilie...
Verzopen?
16-11-07 23:16
De dagen van de
kortedagbloeiers zijn weer aangebroken. De twee
lidcactussen in de koele voorkamer zijn weer in bloei
uitgebarsten. Het hele jaar krijgen ze zuinig water,
maar in het bloeiseizoen een stevige slok. Misschien
wel te stevig. We gebruiken deze kamer niet zo veel
en uit een ooghoek zag ik in het voorbijgaan de
grootste van de twee lidcactussen slap hangen. Een
flinke slok water. Een paar dagen, ooghoek, slap,
watergeven. Weer een paar dagen later, ooghoek, slap,
klater, klater?
Klater?
Dat verwacht ik niet, ik verwacht uitgedroogde grond, misschien zelfs wel een slurpend geluid van kurkdroge grond die het water opzuigt. Maar ik verwacht geen 'klater'. Voorzichtig vinger onder de bladeren door naar de potgrond. Oeps, water staat tot bijna aan de rand van de pot! Heel voorzichtig mee naar het aanrecht en pot voorzichtig op zijn kop. Een enorme voorraad water, met een uitermate onprettige geur komt uit de pot...
Ik ben vakkundig de plant aan het verdrinken...
Tja, je kunt nog wel zo enthousiast met planten en tuinieren bezig zijn, maar af en toe let je niet op en dan gaat er iets grandioos mis.
FOTO's: de lidcactus in beter tijden (november 2005). Stevige glanzende bladeren en fraaie bloemen.
Een volgende keer iets over de grote ficus en de dopluis die ik nu al maanden negeer ...
Als een struisvogel: als ik het niet zie, dan is het er niet (toch?)
Klater?
Dat verwacht ik niet, ik verwacht uitgedroogde grond, misschien zelfs wel een slurpend geluid van kurkdroge grond die het water opzuigt. Maar ik verwacht geen 'klater'. Voorzichtig vinger onder de bladeren door naar de potgrond. Oeps, water staat tot bijna aan de rand van de pot! Heel voorzichtig mee naar het aanrecht en pot voorzichtig op zijn kop. Een enorme voorraad water, met een uitermate onprettige geur komt uit de pot...
Ik ben vakkundig de plant aan het verdrinken...
Tja, je kunt nog wel zo enthousiast met planten en tuinieren bezig zijn, maar af en toe let je niet op en dan gaat er iets grandioos mis.
FOTO's: de lidcactus in beter tijden (november 2005). Stevige glanzende bladeren en fraaie bloemen.
Een volgende keer iets over de grote ficus en de dopluis die ik nu al maanden negeer ...
Als een struisvogel: als ik het niet zie, dan is het er niet (toch?)
Slappe Hap
16-11-07 23:05
Paar graden vorst. Ik
kijk uit het keukenraam en zie de Brugmansia buiten
staan. HIj staat een beetje beschut, in ieder geval
uit de wind. Op wikipedia gelezen dat je de
brugmansia zo laat mogelijk binnen moet halen,
tenminste als je hem koud binnen overwintert. Maar nu
ben ik misschien wel te laat. De hele grote bladeren
waren er al eerder afgevallen, maar de resterende
bladeren hangen nu als slappe groene vaatdoekjes
omlaag. Oh, oh.
Na het eten, het is al donker, loop ik in het licht vanuit het keukenraam te sjouwen met de enorme pot. Op de veranda gezet, in het weekend bij daglicht de plant goed bekijken en eventuele slakken of andere beestjes verwijderen en dan toch maar binnen zetten.
Misschien is het toch niet te laat en loopt de plant na de winterslaap weer uit.
De grootste bladeren zijn inmiddels afgevallen of drogen in. Maar een paar kleinere zijn weer overeind gaan staan.
Ik zal in ieder geval ook stekken maken, moet heel makkelijk gaan.
Na het eten, het is al donker, loop ik in het licht vanuit het keukenraam te sjouwen met de enorme pot. Op de veranda gezet, in het weekend bij daglicht de plant goed bekijken en eventuele slakken of andere beestjes verwijderen en dan toch maar binnen zetten.
Misschien is het toch niet te laat en loopt de plant na de winterslaap weer uit.
De grootste bladeren zijn inmiddels afgevallen of drogen in. Maar een paar kleinere zijn weer overeind gaan staan.
Ik zal in ieder geval ook stekken maken, moet heel makkelijk gaan.
Bloemschikken is .... bij elkaar scharrelen
17-09-07 23:17
Bij elkaar scharrelen
van materialen. Dat is een belangrijk onderdeel van
bloemschikken.
Aldus Johan Wolfard, die o.a. voor de afdeling Haren van Groei & Bloei cursussen bloemschikken geeft.
Hij boort een gat in een halve baksteen, steekt er een betonijzeren staaf van 80-100 cm in en plakt het geheel op een grotere tegel.
Dan heb je al een stevige standaard. In de schuur heb je misschien nog wel een oud stuk koperen buis (100-120 cm). Zet die over de staaf heen. Met metaaldraad of zelfs met plastic tie-wraps hang je dan wat reageerbuisjes of kleine flesjes aan de bovenkant van die buis. Beetje aankleden met 'wat-je-ook-maar-tegen-komt'. En weer een mooie basisstandaard voor een bloemstuk.
Afhankelijk van het seizoen zet je bloemen en takjes in de reageerbuisjes/flesjes met water. Zet de standaard naast je leunstoel en dan heb je op ooghoogte een fleurig stel bloemen. En in tussenliggende perioden zet jet de 'standaard' gewoon in de tuin of op het balkon. Ook zonder bloemen zeer decoratief.
FOTO's: 1 Johan Wolfard in actie; 2. Resultaat
Johan gaf een paar mooie voorbeelden van lange hoge bloemstukken, maar ook een breed tafelstuk: een paar prachtige (hard)houten stronken, daarin kleine buisjes met heel spaarzaam wat plantmateriaal. Mooi.
Johan is al 23 jaar docent in bloemschikken, maar stoort zich niet aan allerlei 'bloemschikregels': als het uitkomt zijn er wel wat nuttige richtlijnen (bijvoorbeeld over verhoudingen van kleuren (geel: paars: 1: 4) ), maar regels en richtlijnen zijn er om vanaf te wijken.
Aldus Johan Wolfard, die o.a. voor de afdeling Haren van Groei & Bloei cursussen bloemschikken geeft.
Hij boort een gat in een halve baksteen, steekt er een betonijzeren staaf van 80-100 cm in en plakt het geheel op een grotere tegel.
Dan heb je al een stevige standaard. In de schuur heb je misschien nog wel een oud stuk koperen buis (100-120 cm). Zet die over de staaf heen. Met metaaldraad of zelfs met plastic tie-wraps hang je dan wat reageerbuisjes of kleine flesjes aan de bovenkant van die buis. Beetje aankleden met 'wat-je-ook-maar-tegen-komt'. En weer een mooie basisstandaard voor een bloemstuk.
Afhankelijk van het seizoen zet je bloemen en takjes in de reageerbuisjes/flesjes met water. Zet de standaard naast je leunstoel en dan heb je op ooghoogte een fleurig stel bloemen. En in tussenliggende perioden zet jet de 'standaard' gewoon in de tuin of op het balkon. Ook zonder bloemen zeer decoratief.
FOTO's: 1 Johan Wolfard in actie; 2. Resultaat
Johan gaf een paar mooie voorbeelden van lange hoge bloemstukken, maar ook een breed tafelstuk: een paar prachtige (hard)houten stronken, daarin kleine buisjes met heel spaarzaam wat plantmateriaal. Mooi.
Johan is al 23 jaar docent in bloemschikken, maar stoort zich niet aan allerlei 'bloemschikregels': als het uitkomt zijn er wel wat nuttige richtlijnen (bijvoorbeeld over verhoudingen van kleuren (geel: paars: 1: 4) ), maar regels en richtlijnen zijn er om vanaf te wijken.
Kefir-plantjes
12-09-07 20:55
Kefir, dat is een soort
yoghurt.
En dat maak je van melk en 'kefir-plantjes'.
Huh?
Dat lijkt me wat. Collega Miranda belooft me wat kefir-plantjes.
Ik vraag hoe het er uit ziet: "als natte bloemkool".
En sinds ruim een week ben ik de eigenaar van de kefir. Meegekregen in een jampotje met melk en een gebruiksaanwijzing. Zelfs een verzorgingsinstructie voor als ik op vakantie ben en de kefir niet dagelijks van verse melk kan voorzien.
Een nieuwe huisgenoot, eigenlijk.
Maar wat is het eigenlijk? Een plantje? Of een schimmel?
Snorren op internet geeft vooral nogal zweverige websites, waar de kefir als wondermiddel tegen zo ongeveer alle mogelijke ziekten en kwalen wordt aangeprezen. Het moet in ieder geval ERRUG GEZOND zijn.
In wikipedia staan gewoon feiten, daar ben ik naar op zoek:
- kefir bestaat uit een conglomeraat van melkzuurbacterieen en gisten (meer dan 30 soorten)
- kefir is dus geen plant, maar omdat de culturen 'groeien' wordt vaak gesproken van kefirplantjes
- verdubbeld in omvang na ongeveer 2 weken (bij goede verzorging)
- de kefir cultuur leeft van eiwitten uit melk en polysachariden
- kan met koeiemelk, geitemelk, sojamelk, gepasteurizeerd, gesteriliseerd, halfvol, vol etc.
- de melk gaat gisten (fermenteren), krijgt een friszure smaak
- gistingsproducten zijn koolzuur (vandaar beetje prikkelende smaak) en alcohol (dat is nieuw voor mij!)
- alcohol% varieert van 0.2-2% (hoezo lekker muesli-ontbijtje met kefir)
Na een paar dagen experimenteren met melk hoeveelheid en standplaats, lijk ik nu de goede omstandigheden te hebben gevonden.
Een lekker portie kefir per dag.
Ongeveer 1 eetlepel kefir (zie foto 3) voor 250 ml melk.
En dat maak je van melk en 'kefir-plantjes'.
Huh?
Dat lijkt me wat. Collega Miranda belooft me wat kefir-plantjes.
Ik vraag hoe het er uit ziet: "als natte bloemkool".
En sinds ruim een week ben ik de eigenaar van de kefir. Meegekregen in een jampotje met melk en een gebruiksaanwijzing. Zelfs een verzorgingsinstructie voor als ik op vakantie ben en de kefir niet dagelijks van verse melk kan voorzien.
Een nieuwe huisgenoot, eigenlijk.
Maar wat is het eigenlijk? Een plantje? Of een schimmel?
Snorren op internet geeft vooral nogal zweverige websites, waar de kefir als wondermiddel tegen zo ongeveer alle mogelijke ziekten en kwalen wordt aangeprezen. Het moet in ieder geval ERRUG GEZOND zijn.
In wikipedia staan gewoon feiten, daar ben ik naar op zoek:
- kefir bestaat uit een conglomeraat van melkzuurbacterieen en gisten (meer dan 30 soorten)
- kefir is dus geen plant, maar omdat de culturen 'groeien' wordt vaak gesproken van kefirplantjes
- verdubbeld in omvang na ongeveer 2 weken (bij goede verzorging)
- de kefir cultuur leeft van eiwitten uit melk en polysachariden
- kan met koeiemelk, geitemelk, sojamelk, gepasteurizeerd, gesteriliseerd, halfvol, vol etc.
- de melk gaat gisten (fermenteren), krijgt een friszure smaak
- gistingsproducten zijn koolzuur (vandaar beetje prikkelende smaak) en alcohol (dat is nieuw voor mij!)
- alcohol% varieert van 0.2-2% (hoezo lekker muesli-ontbijtje met kefir)
Na een paar dagen experimenteren met melk hoeveelheid en standplaats, lijk ik nu de goede omstandigheden te hebben gevonden.
Een lekker portie kefir per dag.
Ongeveer 1 eetlepel kefir (zie foto 3) voor 250 ml melk.
Kamerbamboe
23-07-07 22:37
Gekocht op 15 juni
onder de naam: kamerbamboe.
Bij Appie Happie, voor 99 cent per stuk. Er stonden karren vol bij de ingaang van de winkel, en ik zag heel veel winkelbezoekers met een of twee groene toefjes in hun winkelwagentje vertrekken. Ook ik kwam thuis met twee exemplaren.
De pot zat erg vol met grond gepropt, het water liep er bij het watergeven grotendeels langs. Remedie: in een buitenpot zetten, zo kun je makkelijk watergeven; het erlangs lopende water blijft gewoon in de buitenpot. Hiervan kan de plant via zijn voetjes drinken.
FOTO's: bij ons is de kamerbamboe geen kamerbamboe, maar een (bij)keukenbamboe.
Fris groen bolletje: blaadjes en kleine bruine aartjes als bloeiwijze.
Info zoeken op internet. Wat zou de latijnse naam zijn, waar komt de plant vandaan, verzorgingstips e.d.
Kamerbamboe-weetjes
- Het is geen bamboe, maar een gras. Sommigen zeggen dat de plant dichter bij het suikerriet staat dan bij bamboe.
- oorsprong: regenwouden zuid-oost azie
- meestal gebruikt als kamerplant, in gebied van oorspriong ook als veevoer
- de Latijnse naam is pogonatherum paniceum : in het grieks: pogon = baard, ather = bloem
-->als de plant bloeit lijkt ie een stoppelbaardje te hebben van de bloeiende aartjes.
- de plant mag absoluut niet uitdrogen (heb ik een keer laten gebeuren, alle blaadjes rolden zich op tot een soort grassprietjes; gelukkig was ik op tijd met watergeven en de plant is weer 'uitgerold')
- veel water gedurende de groeiperiode april-augustus, daarna minder water
- je kunt hem ook 1 x per week dompelen
- in actieve periode elke 14 dagen vloeibare mest
- koele plaats in winter, probeer zomer's buiten (niet te heet!)
- erg makkelijk te delen, gewoon klont in stukken snijden (daarom ook zo goedkoop)
- houdt van dagelijkse bestuiving met water (heb ik nog nooit gedaan)
- wordt soms gebruikt als kattengras, voor binnenblijvende katten. Onze katten hebben dit nog niet ondekt.
- als plant na de bloei lelijk wordt: tot aan de grond afknippen, mesten en wachten
- hoewel de plant afkomstig is uit de tropen schijnt ie lichte vorst te kunnen hebben (mmmm)
- kan als bodembedekker gebruikt worden, maar moet dan regelmatig kaalgeschoren worden
Bij Appie Happie, voor 99 cent per stuk. Er stonden karren vol bij de ingaang van de winkel, en ik zag heel veel winkelbezoekers met een of twee groene toefjes in hun winkelwagentje vertrekken. Ook ik kwam thuis met twee exemplaren.
De pot zat erg vol met grond gepropt, het water liep er bij het watergeven grotendeels langs. Remedie: in een buitenpot zetten, zo kun je makkelijk watergeven; het erlangs lopende water blijft gewoon in de buitenpot. Hiervan kan de plant via zijn voetjes drinken.
FOTO's: bij ons is de kamerbamboe geen kamerbamboe, maar een (bij)keukenbamboe.
Fris groen bolletje: blaadjes en kleine bruine aartjes als bloeiwijze.
Info zoeken op internet. Wat zou de latijnse naam zijn, waar komt de plant vandaan, verzorgingstips e.d.
Kamerbamboe-weetjes
- Het is geen bamboe, maar een gras. Sommigen zeggen dat de plant dichter bij het suikerriet staat dan bij bamboe.
- oorsprong: regenwouden zuid-oost azie
- meestal gebruikt als kamerplant, in gebied van oorspriong ook als veevoer
- de Latijnse naam is pogonatherum paniceum : in het grieks: pogon = baard, ather = bloem
-->als de plant bloeit lijkt ie een stoppelbaardje te hebben van de bloeiende aartjes.
- de plant mag absoluut niet uitdrogen (heb ik een keer laten gebeuren, alle blaadjes rolden zich op tot een soort grassprietjes; gelukkig was ik op tijd met watergeven en de plant is weer 'uitgerold')
- veel water gedurende de groeiperiode april-augustus, daarna minder water
- je kunt hem ook 1 x per week dompelen
- in actieve periode elke 14 dagen vloeibare mest
- koele plaats in winter, probeer zomer's buiten (niet te heet!)
- erg makkelijk te delen, gewoon klont in stukken snijden (daarom ook zo goedkoop)
- houdt van dagelijkse bestuiving met water (heb ik nog nooit gedaan)
- wordt soms gebruikt als kattengras, voor binnenblijvende katten. Onze katten hebben dit nog niet ondekt.
- als plant na de bloei lelijk wordt: tot aan de grond afknippen, mesten en wachten
- hoewel de plant afkomstig is uit de tropen schijnt ie lichte vorst te kunnen hebben (mmmm)
- kan als bodembedekker gebruikt worden, maar moet dan regelmatig kaalgeschoren worden
De truc met het pijpje
15-07-07 15:16
Kuipplanten lopen altijd het risico
dat ze te veel uitdrogen.
Dus niet vergeten water te geven.
Aan de andere kant houden kuipplanten meestal niet van natte voeten.
Dus niet te veel watergeven.
Van hovenier De Natuurtuin in Haren leerde ik een goede truc, toegepast op de olijf op ons terras in een grote terracottapot.
Zie fotoserie, de truc toegepast op een nieuwe pot tbv een bougainvillea. Evt overtollig water loopt niet meteen van onder de pot uit maar blijft in het grind reservoir achter. Als de potgrond dreigt uit te drogen wordt er eerst water vanuit het grindreservoir opgezogen. Als er echt veel te veel water is en het waterniveau komt boven de rand van het pijpje dan loopt dit overtollige water wel de pot uit. Maar de potgrond zelf, en daarmee de wortels van de plant staan zelf nooit echt onder water.
Stap 1: zoek een buisje (stukje PVCbuis, filmrolkokkertje zonder bodem, of ga langs bij de buurman die altijd van alles bewaart) vanca. 5 cm lengte en een doorsnede groter dan het afwateringsgat in de bodem van de pot.
Stap 2: smeer bodem bloempot rondom gat in met lijm, laat drogen.
Stap 3: smeer onderrand kokertje in met lijm en plaats op bodem pot. Leg er een baksteen op. laat drogen.
Stap 4: vul pot voorzichtig, tot aan bovenrand koker met fijn grind, dek gat evt af met lapje of netje.
Stap 5: vul pot verder met potgrond en plant.
Dus niet vergeten water te geven.
Aan de andere kant houden kuipplanten meestal niet van natte voeten.
Dus niet te veel watergeven.
Van hovenier De Natuurtuin in Haren leerde ik een goede truc, toegepast op de olijf op ons terras in een grote terracottapot.
Zie fotoserie, de truc toegepast op een nieuwe pot tbv een bougainvillea. Evt overtollig water loopt niet meteen van onder de pot uit maar blijft in het grind reservoir achter. Als de potgrond dreigt uit te drogen wordt er eerst water vanuit het grindreservoir opgezogen. Als er echt veel te veel water is en het waterniveau komt boven de rand van het pijpje dan loopt dit overtollige water wel de pot uit. Maar de potgrond zelf, en daarmee de wortels van de plant staan zelf nooit echt onder water.
Stap 1: zoek een buisje (stukje PVCbuis, filmrolkokkertje zonder bodem, of ga langs bij de buurman die altijd van alles bewaart) vanca. 5 cm lengte en een doorsnede groter dan het afwateringsgat in de bodem van de pot.
Stap 2: smeer bodem bloempot rondom gat in met lijm, laat drogen.
Stap 3: smeer onderrand kokertje in met lijm en plaats op bodem pot. Leg er een baksteen op. laat drogen.
Stap 4: vul pot voorzichtig, tot aan bovenrand koker met fijn grind, dek gat evt af met lapje of netje.
Stap 5: vul pot verder met potgrond en plant.
Terrasweer
14-07-07 22:09
Het was
lang nat en aan de koele kant.
Onze vijver is voller dan ooit.
Maar het weekend van 14/15 juli is opeens heel zomers.
Echt terrasweer.
Gelukkig hebben we een eigen terras.
Dus thuis in de achtertuin is het alsof we op vakantie zijn.
Witte wijn in de koelkast.
Paar olijfjes en nootjes.
Glaasje inschenken en genieten maar.
Poes komt er bij zitten in rieten stoeltje.
Dit is de Baas.
Onze vijver is voller dan ooit.
Maar het weekend van 14/15 juli is opeens heel zomers.
Echt terrasweer.
Gelukkig hebben we een eigen terras.
Dus thuis in de achtertuin is het alsof we op vakantie zijn.
Witte wijn in de koelkast.
Paar olijfjes en nootjes.
Glaasje inschenken en genieten maar.
Poes komt er bij zitten in rieten stoeltje.
Dit is de Baas.
Terracotta
07-07-07 21:28
Terracotta of
letterlijk: aarde gebakken.
De benaming voor potten en schalen van gebakken klei, meestal ongeglazuurd.
Recent een bougainvillea aangeschaft, staat op de veranda.
Daar hoort een mooie terracottapot bij.
Die pot heb ik vandaag gekocht bij het tuincentrum in het dorp.
Een cilindrische pot, uit Italie, vorstbestendig.
Veel terracotta van het betere (en duurdere) soort komt uit Toscane, en helemaal het neusje van de zalm is terracotta uit Impruneta. Een paar jaar geleden waren we hier op vakantie en het hele dorp stond vol met terracotta.
FOTO: menshoge terracotta urn op centrale pleintje van Impruneta (Toscane).
Let op: in volgend stukje: de truc met het pijpje. Moet ik nog foto's van maken.
De benaming voor potten en schalen van gebakken klei, meestal ongeglazuurd.
Recent een bougainvillea aangeschaft, staat op de veranda.
Daar hoort een mooie terracottapot bij.
Die pot heb ik vandaag gekocht bij het tuincentrum in het dorp.
Een cilindrische pot, uit Italie, vorstbestendig.
Veel terracotta van het betere (en duurdere) soort komt uit Toscane, en helemaal het neusje van de zalm is terracotta uit Impruneta. Een paar jaar geleden waren we hier op vakantie en het hele dorp stond vol met terracotta.
FOTO: menshoge terracotta urn op centrale pleintje van Impruneta (Toscane).
Let op: in volgend stukje: de truc met het pijpje. Moet ik nog foto's van maken.
Varen door de straat
23-06-07 21:07
Vanuit het
slaapkamerraam (raam dicht vanwege de vele regen),
maakte Eddy deze foto's van langsvarende
auto's.
Nou wonen we aan de Meerweg, dus dat er water in de buurt is is niet zo gek: het Paterswoldse meer.
Wij wonen ongeveer halverwege de 'helling' van de hondsrug op.
Op zaterdagavond 23 juni begon het om ongeveer half acht te onweren.
En daarna gingen de hemelsluizen open.
Tja, en dan krijg je dit...
We hebben een keer eerder zoveel water in de straat gehad, jaren geleden. Het water stond tot aan de stoep.
Maar dat was voor er een nieuw bergbassin gebouwd was, aan het (lage) eind van de straat.
Sindsdien was het droog, ook bij hevige regen.
Is het bassin vol?
Nou wonen we aan de Meerweg, dus dat er water in de buurt is is niet zo gek: het Paterswoldse meer.
Wij wonen ongeveer halverwege de 'helling' van de hondsrug op.
Op zaterdagavond 23 juni begon het om ongeveer half acht te onweren.
En daarna gingen de hemelsluizen open.
Tja, en dan krijg je dit...
We hebben een keer eerder zoveel water in de straat gehad, jaren geleden. Het water stond tot aan de stoep.
Maar dat was voor er een nieuw bergbassin gebouwd was, aan het (lage) eind van de straat.
Sindsdien was het droog, ook bij hevige regen.
Is het bassin vol?
Calla
15-06-07 22:43
Begin dit jaar kreeg ik twee calla
knollen kado. Opgepot en binnen in de wintervensterbank
gezet. Eerst kwamen opgerolde bladeren (een beetje
zoals lelietjes van dalen) boven de grond die zich
daarna sierlijk ontvouwden. Even dacht ik dat
vervelende vliegjes de plant hadden gevonden: er leken
bleke 'zuigvlekjes' te ontstaan op de bladeren. Goed
kijken: de vlekjes waren wel heel regelmatig, dat hoort gewoon zo.
Beide potten op de veranda gezet. In de ene pot zitten
inmiddels twee bloemen, van een paarsrood
ZO
DONKER HET BIJNA ZWART IS. Behalve als de zon erop schijnt,
dan blijkt het heel donkerrood te zijn. In de andere
pot was heel lang niets te zien, maar daar beginnen de
bladeren zich nu ook te ontvouwen.
Onweder
10-06-07 22:01
Zaterdag 9 juni.
Klefwarm.
Vrijdag was het bijna 30 graden, maar ook zaterdag werd het in het noordoosten des lands ruim 27 graden.
Tegen de avond kwam er een fors onweer, vanaf de veranda konden we een en ander mooi aanschouwen.
De Vingerhoedskruiden hebben hun hoedjes al naar beneden gericht, die hadden niet veel last.
De enorme rode rozen, met de bloemen omhooggericht, liepen langzaam vol en draaiden na een tijdje hun zware bloemhoofden naar de grond. De leek even te sneeuwen, maar dat bleken de blaadjes te zijn van de witte wilde roos, heel veel blaadjes regenden naar beneden. het blijft lastig regen goed op de foto te krijgen.
FOTO 1: poezen sprot (links) en bolle baassie (rechts) wisten niet hoe snel ze moesten komen schuilen bij het vallen van de eerste grote regendruppels
FOTO 2: de regensporen gutsend langs het glazen dak en ramen van de serre.
Vrijdag was het bijna 30 graden, maar ook zaterdag werd het in het noordoosten des lands ruim 27 graden.
Tegen de avond kwam er een fors onweer, vanaf de veranda konden we een en ander mooi aanschouwen.
De Vingerhoedskruiden hebben hun hoedjes al naar beneden gericht, die hadden niet veel last.
De enorme rode rozen, met de bloemen omhooggericht, liepen langzaam vol en draaiden na een tijdje hun zware bloemhoofden naar de grond. De leek even te sneeuwen, maar dat bleken de blaadjes te zijn van de witte wilde roos, heel veel blaadjes regenden naar beneden. het blijft lastig regen goed op de foto te krijgen.
FOTO 1: poezen sprot (links) en bolle baassie (rechts) wisten niet hoe snel ze moesten komen schuilen bij het vallen van de eerste grote regendruppels
FOTO 2: de regensporen gutsend langs het glazen dak en ramen van de serre.
Violier
10-06-07 21:39
Weer een kat in de zak? Een plant die
zou moeten geuren, maar het niet
doet?
Nee hoor, gewoon op het goede tijdstip ruiken.
Eerder dit jaar kocht ik een zakje violier zaad.
De piepkleine zeer brosse plantjes verspeend en in een grote pot op de veranda gezet.
Nog steeds brosse, slungelige plantjes.
En sinds een paar dagen bleekroze bloempjes.
Tegen 6 uur vanavond besnuffeld.
Niks. Vrijwel geen geur.
Zucht.
Maar, op half 12 ' s nachts, nog steeds 25 graden in Haren.
Nog even buiten zitten. In het donker.
En net voor het naar binnen gaan nog even de neus in de bloemen.
Wouw!
NU ruikt ie dus wel.
En niet zo'n beetje ook.
Hoe zal ik het omschrijven?
Zoiets als: peperige kaneel met een vleugje zoet.
Nee hoor, gewoon op het goede tijdstip ruiken.
Eerder dit jaar kocht ik een zakje violier zaad.
De piepkleine zeer brosse plantjes verspeend en in een grote pot op de veranda gezet.
Nog steeds brosse, slungelige plantjes.
En sinds een paar dagen bleekroze bloempjes.
Tegen 6 uur vanavond besnuffeld.
Niks. Vrijwel geen geur.
Zucht.
Maar, op half 12 ' s nachts, nog steeds 25 graden in Haren.
Nog even buiten zitten. In het donker.
En net voor het naar binnen gaan nog even de neus in de bloemen.
Wouw!
NU ruikt ie dus wel.
En niet zo'n beetje ook.
Hoe zal ik het omschrijven?
Zoiets als: peperige kaneel met een vleugje zoet.
Roos van vier kanten
10-06-07 21:36
Op de veranda, een roos dobbert in
een schaaltje water.
FOTO-serie: de roos van alle kanten bekeken.
1. Van boven
2. Van rechts
3. Van links
4. Van onderen (ja daarvoor ben ik op mijn rug onder het tafeltje gaan liggen)
FOTO-serie: de roos van alle kanten bekeken.
1. Van boven
2. Van rechts
3. Van links
4. Van onderen (ja daarvoor ben ik op mijn rug onder het tafeltje gaan liggen)
AH-klavertjes
24-03-07 18:09
In januari deeltje Appie Happie
(geluks)klavertjes uit bij alle boodschappen (of
biologische boodschappen). We hadden in totaal 20
bolletjes. Deel buiten in potjes geplant, deel binnen.
5 bolletjes per pot. Kleintjes bij kleintjes en grotere
bij grotere.
Begin februari geplant. De binnenklavers zijn opgekomen en de meesten hebben hun blaadjes inmiddels uitgevouwen. De buitenbolletjes zijn nog in ruste.
Sommige klavers hebben een groot rood hart, uit andere bolletjes komt een vrijwel groene klaver met een heel dun rood kartelrandje. Ze worden wel wat slungelig binnen (zuidvensterbank, veel water). De pot met kleine bolletjes levert geen trouwens geen kleinere plantjes op..
Begin februari geplant. De binnenklavers zijn opgekomen en de meesten hebben hun blaadjes inmiddels uitgevouwen. De buitenbolletjes zijn nog in ruste.
Sommige klavers hebben een groot rood hart, uit andere bolletjes komt een vrijwel groene klaver met een heel dun rood kartelrandje. Ze worden wel wat slungelig binnen (zuidvensterbank, veel water). De pot met kleine bolletjes levert geen trouwens geen kleinere plantjes op..
Crassula
20-01-07 19:54
Crassula of Jade of
dikblad.
Van deze kamerplant hebben we inmiddels heel veel exemplaren.
Elke keer als een van de poezen een stuk van de plant afbreekt is dat het begin van een nieuwe.
De oermoeder van de plant hebben we ook nog: als piepklein plantje meegenomen door Eddy toen hij als 17-jarige op kamers ging wonen. De planten krijgen steeds meer zijtakken en een steeds dikkere hoofdstam.
(In de Hortus Haren is een exemplaar van bijna 1 meter hoog en breed!)
Enkele planten staan de hele zomer buiten en vinden het daar eigenlijk prettiger dan binnen. De 'moeder' staat binnen in een mand in een vensterbank op het zuiden. Hartje zomer zijn de binnenplanten wat dorstiger, de bladeren tamelijk dun en roodachtig. De buitenexemplaren hebben dan dikke sappige groene bladeren.
Van vorst houden ze niet, dus de buitenplanten staan nu in de serre.
En eind december/begin januari gaan ze allemaal bloeien.
Zowel binnenplanten als buitenplanten.
Planten van een jaar of 5 en ouder.
Met kleine 5 puntige witte sterretjes bloemen.
FOTO: de sterretjes zijn nog net niet open.
Van deze kamerplant hebben we inmiddels heel veel exemplaren.
Elke keer als een van de poezen een stuk van de plant afbreekt is dat het begin van een nieuwe.
De oermoeder van de plant hebben we ook nog: als piepklein plantje meegenomen door Eddy toen hij als 17-jarige op kamers ging wonen. De planten krijgen steeds meer zijtakken en een steeds dikkere hoofdstam.
(In de Hortus Haren is een exemplaar van bijna 1 meter hoog en breed!)
Enkele planten staan de hele zomer buiten en vinden het daar eigenlijk prettiger dan binnen. De 'moeder' staat binnen in een mand in een vensterbank op het zuiden. Hartje zomer zijn de binnenplanten wat dorstiger, de bladeren tamelijk dun en roodachtig. De buitenexemplaren hebben dan dikke sappige groene bladeren.
Van vorst houden ze niet, dus de buitenplanten staan nu in de serre.
En eind december/begin januari gaan ze allemaal bloeien.
Zowel binnenplanten als buitenplanten.
Planten van een jaar of 5 en ouder.
Met kleine 5 puntige witte sterretjes bloemen.
FOTO: de sterretjes zijn nog net niet open.
Ranonkeltjes
28-12-06 11:10
Eigeel zijn de bloemen,
maar dan wel van kippen die voldoende karoteen hebben
gegeten voor ze de eieren legden.
Van dat diepe, warme geel. Sommige krokussen hebben deze kleur geel.
Ik kreeg de ranonkels van Margriet en die staan nu midden op de tafel te pronken.
Sommige zijn nog helemaal dicht, een soort gele ballen. Andere zijn al behoorlijk ver open en worden steeds platter.
En een enkeling is niet donker eigeel, maar meer citroelgeel.
Lastig van deze bloemen is dat ze zulke vlezige dikke stengels hebben.
Lastig althans om een bijpassende vaas te vinden. Die moet eigenlijk een hele brede opening hebben, maar niet zo hoog (diep) zijn. Zo'n vaas heb ik niet. Dus toch een hoge vaas, de bloemen zitten bovenin 'knus' tegen elkaar aan, de onderste helft van de vaas is leeg. En omdat het een glazen vaas is lijkt het alsof de ranonkels zweven.
Ranonkel-weetjes
Latijnse naam: Ranunculus asiaticus
Goede snijbloem met een 'vaasleven' 8 - 14 dagen (niet te warm graag)
Meeste ranonkels (>50%) worden geimporteerd: Israel en Frankrijk.
Opgekweekt uit knollen, klauwtjes (handvormige bijwortels aan stengelvoet) of zaad
Geel, wit, roze, oranje , rood en zalmkleurig.
Witte en gele bloeien makkelijker open dan roze of rode cultivars.
Ranonkels zijn dorstig, regelmatig waterniveau in vaas controleren!
Ranonkels kunnen in de vaas nog zo'n 5 cm groeien, dit kan tot slappe stelen leiden.
Verkrijgbaar van september tot mei.
In de tuin:
Niet winterhard, dus knollen in oktober binnen halen en vorstvrij overwinteren.
Mooi in grote groepen.
Uitgebloeide bloemstelen afsnijden.
Van dat diepe, warme geel. Sommige krokussen hebben deze kleur geel.
Ik kreeg de ranonkels van Margriet en die staan nu midden op de tafel te pronken.
Sommige zijn nog helemaal dicht, een soort gele ballen. Andere zijn al behoorlijk ver open en worden steeds platter.
En een enkeling is niet donker eigeel, maar meer citroelgeel.
Lastig van deze bloemen is dat ze zulke vlezige dikke stengels hebben.
Lastig althans om een bijpassende vaas te vinden. Die moet eigenlijk een hele brede opening hebben, maar niet zo hoog (diep) zijn. Zo'n vaas heb ik niet. Dus toch een hoge vaas, de bloemen zitten bovenin 'knus' tegen elkaar aan, de onderste helft van de vaas is leeg. En omdat het een glazen vaas is lijkt het alsof de ranonkels zweven.
Ranonkel-weetjes
Latijnse naam: Ranunculus asiaticus
Goede snijbloem met een 'vaasleven' 8 - 14 dagen (niet te warm graag)
Meeste ranonkels (>50%) worden geimporteerd: Israel en Frankrijk.
Opgekweekt uit knollen, klauwtjes (handvormige bijwortels aan stengelvoet) of zaad
Geel, wit, roze, oranje , rood en zalmkleurig.
Witte en gele bloeien makkelijker open dan roze of rode cultivars.
Ranonkels zijn dorstig, regelmatig waterniveau in vaas controleren!
Ranonkels kunnen in de vaas nog zo'n 5 cm groeien, dit kan tot slappe stelen leiden.
Verkrijgbaar van september tot mei.
In de tuin:
Niet winterhard, dus knollen in oktober binnen halen en vorstvrij overwinteren.
Mooi in grote groepen.
Uitgebloeide bloemstelen afsnijden.
Rood en Groen
19-12-06 21:54
Rood en Groen zijn de
hoofdkleuren voor kerststukjes.
Groen van hulst, taxus of dennentakjes.
Rood van bessen en kornoelje.
Maar als je het leuk vind kunnen ook allerlei gouden, zilveren of tegenwoordig blauwe kerstballetjes een stukje opfleuren.
Of kaarsen of glitter of wat je maar leuk vind.
Groen van hulst, taxus of dennentakjes.
Rood van bessen en kornoelje.
Maar als je het leuk vind kunnen ook allerlei gouden, zilveren of tegenwoordig blauwe kerstballetjes een stukje opfleuren.
Of kaarsen of glitter of wat je maar leuk vind.
Lavendel en lobelia
19-12-06 21:47
Een ondiepe blauwe
schaal, gekregen van een buurvrouw die ging
verhuizen.
Ik koop eigenlijk nooit eenjarigen, maar hoorde zo'n enthousiast verhaal van een tuinvriendin over de enorm lange bloei van deze plantjes. Vooruit, een bak met lobelia's gekocht.
Die konden dan mooi in de blauwe schaal.
En je kunt in zo'n schaal natuurlijk ook leuk combineren nietwaar.
Dus middenin een lavendel struikje, er om heen een krans van lobelia's.
Het was in de hete, droge julimaand van 2006.
Planten in bakken hadden dorst, veel dorst.
Zeker in zo'n ondiepe schaal.
Dus water geven, dagelijks water geven.
De lavendel stond er nog steeds slap bij, dus nog wat meer water.
Maar na een paar weken bleek..... de lavendel is verdronken.
WAARSCHUWING: Een plant kan slap hangen als ie te weinig water krijgt, maar ook als ie te veel krijgt!
De lavendelrestjes uit de schaal verwijderd, maar de lobelia's groeien en bloeien nog steeds lustig door.
Ze staan op het terras onder een afdak. Het is 20 december!
Ik koop eigenlijk nooit eenjarigen, maar hoorde zo'n enthousiast verhaal van een tuinvriendin over de enorm lange bloei van deze plantjes. Vooruit, een bak met lobelia's gekocht.
Die konden dan mooi in de blauwe schaal.
En je kunt in zo'n schaal natuurlijk ook leuk combineren nietwaar.
Dus middenin een lavendel struikje, er om heen een krans van lobelia's.
Het was in de hete, droge julimaand van 2006.
Planten in bakken hadden dorst, veel dorst.
Zeker in zo'n ondiepe schaal.
Dus water geven, dagelijks water geven.
De lavendel stond er nog steeds slap bij, dus nog wat meer water.
Maar na een paar weken bleek..... de lavendel is verdronken.
WAARSCHUWING: Een plant kan slap hangen als ie te weinig water krijgt, maar ook als ie te veel krijgt!
De lavendelrestjes uit de schaal verwijderd, maar de lobelia's groeien en bloeien nog steeds lustig door.
Ze staan op het terras onder een afdak. Het is 20 december!
Leven van de lucht
19-12-06 21:20
Niemand kan leven van
de lucht.
Alhoewel?
Er zijn plantjes die dat wel lijken te doen.
Op de foto een stukje vetplant, waarschijnlijk een xxxxx (*).
Deze is ruim twee jaar geleden afgebroken van een grotere kamerplant.
Ik had hem op het aanrecht in de bijkeuken (inmiddels afgebroken) gelegd om in een nieuw potje te zetten.
Daar is het nooit van gekomen en na een jaar lag het 'stekje' nog steeds in de vensterbank.
Zonder water, zonder aarde.
En een x per jaar gaat ie zelfs bloeien...
In eerste instantie liet ie een aantal bladeren, de onderste, grootste bladen van het rozet, afvallen.
En sindsdien komen er af en toe wat witte worteltjes, die later weer verdrogen.
Blijkbaar is dat genoeg om alle vocht die de plant nodig heeft uit de lucht te halen.
De plant past wel zijn energiegebruik wat aan (door kleiner te worden), maar gaat verder rustig verder.
(*) Ik dacht dat ik op internet wel snel even de naam van deze vetplant kon 'googlen'. Dat viel tegen.
Wel allerlei cactus websites gevonden, met cactusplaatjes met namen.
Of wel een foto van een vetplant die hierop leek, maar zonder naam.
Geen mooie overzichtspagina's van vetplanten met naam gevonden.
Wel een link met Cactus humor (hoe verzin je het): Cactuspagina Foto Album - Cactus Humor
Alhoewel?
Er zijn plantjes die dat wel lijken te doen.
Op de foto een stukje vetplant, waarschijnlijk een xxxxx (*).
Deze is ruim twee jaar geleden afgebroken van een grotere kamerplant.
Ik had hem op het aanrecht in de bijkeuken (inmiddels afgebroken) gelegd om in een nieuw potje te zetten.
Daar is het nooit van gekomen en na een jaar lag het 'stekje' nog steeds in de vensterbank.
Zonder water, zonder aarde.
En een x per jaar gaat ie zelfs bloeien...
In eerste instantie liet ie een aantal bladeren, de onderste, grootste bladen van het rozet, afvallen.
En sindsdien komen er af en toe wat witte worteltjes, die later weer verdrogen.
Blijkbaar is dat genoeg om alle vocht die de plant nodig heeft uit de lucht te halen.
De plant past wel zijn energiegebruik wat aan (door kleiner te worden), maar gaat verder rustig verder.
(*) Ik dacht dat ik op internet wel snel even de naam van deze vetplant kon 'googlen'. Dat viel tegen.
Wel allerlei cactus websites gevonden, met cactusplaatjes met namen.
Of wel een foto van een vetplant die hierop leek, maar zonder naam.
Geen mooie overzichtspagina's van vetplanten met naam gevonden.
Wel een link met Cactus humor (hoe verzin je het): Cactuspagina Foto Album - Cactus Humor
Zakkies plakken
02-12-06 22:12
Zaterdag 2
december.
Druilerige dag.
Binnen zakjes zitten knippen.
En toen zakjes plakken.
En dan nu zakjes vullen.
Met zaadjes.
Voor de zadenruil.
Met andere zadenverzamelaars.
In de bijkeuken staan allerlei bakjes en schaaltjes met zaden te wachten:
Bieslook en slangenkruid en borage en steenanjer en siergraszaden en .....
Ik hoop dat ik overal een briefje heb bijgedaan.
Op het moment dat ik zaden verzamel denk ik dat ik wel onthoud wat het is.
Vaak doe ik er dan ook een uitgebloeid bloemhoofdje bij.
Maar toch,..... regelmatig zit ik met zaad waarvan ik niet meer weet wat het is.
Dat strooi ik dan gewoon ergens uit.
Druilerige dag.
Binnen zakjes zitten knippen.
En toen zakjes plakken.
En dan nu zakjes vullen.
Met zaadjes.
Voor de zadenruil.
Met andere zadenverzamelaars.
In de bijkeuken staan allerlei bakjes en schaaltjes met zaden te wachten:
Bieslook en slangenkruid en borage en steenanjer en siergraszaden en .....
Ik hoop dat ik overal een briefje heb bijgedaan.
Op het moment dat ik zaden verzamel denk ik dat ik wel onthoud wat het is.
Vaak doe ik er dan ook een uitgebloeid bloemhoofdje bij.
Maar toch,..... regelmatig zit ik met zaad waarvan ik niet meer weet wat het is.
Dat strooi ik dan gewoon ergens uit.
Lege diepvries, volle kelder
26-11-06 19:15
Langzamerhand begint de
diepvries leeg te raken.
Vanaf juli van dit jaar kwamen er steeds meer zakken met schoongemaakte vruchten in.
De aanvoer van vruchten uit eigen tuin was zo groot dat er geen jam, taart of milkshake tegen te maken viel.
De resterende vruchten gingen in afgepaste porties de diepvries in.
In zakken van 500 gram of 1000 gram.
En nu probeer ik elk weekend 3-4 potten jam te maken.
Dit weekend:
jam van gele pruimen (reine victoria) met een scheutje limoensap en een snufje ketoembar.
Maar.... de kelder begint steeds voller te raken met potten jam en chutney.
(En de lege potjes verdwijnen als sneeuw voor de zon).
Meestal bewaar ik de potten tot de tuinmarkt die Groei en Bloei afdeling Haren in mei organiseert.
Naast plantjes uit eigen tuin, heb ik al een paar jaar veel succes met de eigengemaakte jam verkoop.
Misschien moet ik al een voorverkoop gaan houden.
Bijvoorbeeld voor de kerst.
De meeste potjes die op de foto staan in bijgaand stukje (Tijdelijke stop: jampotjes ) zijn inmiddels gevuld...
Vanaf juli van dit jaar kwamen er steeds meer zakken met schoongemaakte vruchten in.
De aanvoer van vruchten uit eigen tuin was zo groot dat er geen jam, taart of milkshake tegen te maken viel.
De resterende vruchten gingen in afgepaste porties de diepvries in.
In zakken van 500 gram of 1000 gram.
En nu probeer ik elk weekend 3-4 potten jam te maken.
Dit weekend:
jam van gele pruimen (reine victoria) met een scheutje limoensap en een snufje ketoembar.
Maar.... de kelder begint steeds voller te raken met potten jam en chutney.
(En de lege potjes verdwijnen als sneeuw voor de zon).
Meestal bewaar ik de potten tot de tuinmarkt die Groei en Bloei afdeling Haren in mei organiseert.
Naast plantjes uit eigen tuin, heb ik al een paar jaar veel succes met de eigengemaakte jam verkoop.
Misschien moet ik al een voorverkoop gaan houden.
Bijvoorbeeld voor de kerst.
De meeste potjes die op de foto staan in bijgaand stukje (Tijdelijke stop: jampotjes ) zijn inmiddels gevuld...
Kortedagbloeier
18-11-06 17:30
Allerlei kamerplanten, vaak
vetplanten, beginnen pas te bloeien als de dagen korter
worden.
Momenteel staan onze lidcactussen weer in volle bloei.
In Engeland worden ze 'Christmas cactus' genoemd.
Onze lidcactus is dan meestal weer uitgebloeid.
(Wel hebben we Crassula's die rond kerst bloeien.)
De bloemen van de lidcactus zijn echte beeldhouwwerkjes.
Alhoewel....
Een kunstenaar zal nog behoorlijk veel moeite moeten doen om de elegante bloemvormen in brons of een andere materiaal vast te leggen.
Momenteel staan onze lidcactussen weer in volle bloei.
In Engeland worden ze 'Christmas cactus' genoemd.
Onze lidcactus is dan meestal weer uitgebloeid.
(Wel hebben we Crassula's die rond kerst bloeien.)
De bloemen van de lidcactus zijn echte beeldhouwwerkjes.
Alhoewel....
Een kunstenaar zal nog behoorlijk veel moeite moeten doen om de elegante bloemvormen in brons of een andere materiaal vast te leggen.
Het fietsenschuurtje
11-11-06 17:36
Naast ons huis hebben we een houten
fietsenschuurtje.
Maar naast een parkeerplaats voor de fietsen is het ook een tuingereedschapschuurtje.
Overdag staat de deur altijd open, dus bij regen een mooie schuilplek voor de poezen.
En in de hoek een krat voor de lege flessen.
En de plek waar de postbode een pakje neerlegt als we toevallig niet thuis zijn.
En een ideaal plekje om een tuinbank tegen aan te zetten.
FOTO 1: fietsenschuurtje van opzij
FOTO 2: fietsenschuurtje van voren
FOTO 3: Sprot achter de drempel (ook op foto 2 als je goed kijkt)
Maar naast een parkeerplaats voor de fietsen is het ook een tuingereedschapschuurtje.
Overdag staat de deur altijd open, dus bij regen een mooie schuilplek voor de poezen.
En in de hoek een krat voor de lege flessen.
En de plek waar de postbode een pakje neerlegt als we toevallig niet thuis zijn.
En een ideaal plekje om een tuinbank tegen aan te zetten.
FOTO 1: fietsenschuurtje van opzij
FOTO 2: fietsenschuurtje van voren
FOTO 3: Sprot achter de drempel (ook op foto 2 als je goed kijkt)
Binnenbol
06-11-06 21:10
De donkere maanden van
het jaar zijn begonnen.
Rond deze tijd worden allerlei bollen in huis gezet.
Een beetje zomer in de winter.
Een hele bekende is de reuzenbol hippeastrum, meestal met de naam amaryllis aangeduid.
Iets later in de winter gevolgd door hyacinthen en nog iets later -al richting voorjaar- door kleine narcisjes.
In november is een amaryllisbol een vaak gegeven kadootje aan groenliefhebbers.
Bijna elk jaar krijg ik er een van mijn moeder.
Het exemplaar van dit jaar is volgens het plaatje op de doos rood met witte aders.
Een naam staat er niet bij, alleen dat ie 'from good stock' is.
Op 6 november opgepot in bijgeleverde pot en zakje aarde, flinke slok water en op de plavuizenvloer in de woonkamer.
We hebben vloerverwarming en de bol houdt van bodemwarmte bij het uitlopen.
Eens kijken wanneer ie bloeit.
NB1. Ik heb nog twee andere bollen, van voorgaande jaren. Elk jaar laat ik ze na de bloei afsterven en dan in voorjaar weer op te potten en flink te voeren. Het is de bedoeling dat ze dan nog een tweede keer gaan bloeien, maar dat is tot nu toe niet gelukt. Ik ben inmiddels voor dit groeiseizoen weer gestopt met het water geven.
NB2. Ik heb een tante in Venezuela, die regelmatig uit Nederland zo'n bol heeft meegenomen en na de binnenbloei in de tuin heeft gezet. Ze heeft inmiddels een heel perk vol bollen in de tuin die elk jaar opnieuw weer uitbundig bloeien.
Weetjes
- de hippeastrum komt oorspronkelijk uit subtropisch of tropisch Zuid-Amerika.
- de echte amaryllis (amaryllis belladonna is een plant uit Zuid-Afrika, voor koude kas of oranjerie
- het verschil tussen amaryllis en hippeastrum is makkelijk te zien als je de bloem afsnijdt: een amaryllis heeft een gevulde stengel en een hippeastrum een holle stengel
Op de website van een zekere Irene vond ik een 'recept' om de bollen elk jaar weer opnieuw in bloei te krijgen.
Irene heeft een bol die nu al 20 jaar achtereen heeft gebloeid.
Wel in mei overigens, niet rond de kerst...
Zie bijgaande link :Amaryllis (Hippeastrum)
Ook als je van Fuchsia's houdt.
Rond deze tijd worden allerlei bollen in huis gezet.
Een beetje zomer in de winter.
Een hele bekende is de reuzenbol hippeastrum, meestal met de naam amaryllis aangeduid.
Iets later in de winter gevolgd door hyacinthen en nog iets later -al richting voorjaar- door kleine narcisjes.
In november is een amaryllisbol een vaak gegeven kadootje aan groenliefhebbers.
Bijna elk jaar krijg ik er een van mijn moeder.
Het exemplaar van dit jaar is volgens het plaatje op de doos rood met witte aders.
Een naam staat er niet bij, alleen dat ie 'from good stock' is.
Op 6 november opgepot in bijgeleverde pot en zakje aarde, flinke slok water en op de plavuizenvloer in de woonkamer.
We hebben vloerverwarming en de bol houdt van bodemwarmte bij het uitlopen.
Eens kijken wanneer ie bloeit.
NB1. Ik heb nog twee andere bollen, van voorgaande jaren. Elk jaar laat ik ze na de bloei afsterven en dan in voorjaar weer op te potten en flink te voeren. Het is de bedoeling dat ze dan nog een tweede keer gaan bloeien, maar dat is tot nu toe niet gelukt. Ik ben inmiddels voor dit groeiseizoen weer gestopt met het water geven.
NB2. Ik heb een tante in Venezuela, die regelmatig uit Nederland zo'n bol heeft meegenomen en na de binnenbloei in de tuin heeft gezet. Ze heeft inmiddels een heel perk vol bollen in de tuin die elk jaar opnieuw weer uitbundig bloeien.
Weetjes
- de hippeastrum komt oorspronkelijk uit subtropisch of tropisch Zuid-Amerika.
- de echte amaryllis (amaryllis belladonna is een plant uit Zuid-Afrika, voor koude kas of oranjerie
- het verschil tussen amaryllis en hippeastrum is makkelijk te zien als je de bloem afsnijdt: een amaryllis heeft een gevulde stengel en een hippeastrum een holle stengel
Op de website van een zekere Irene vond ik een 'recept' om de bollen elk jaar weer opnieuw in bloei te krijgen.
Irene heeft een bol die nu al 20 jaar achtereen heeft gebloeid.
Wel in mei overigens, niet rond de kerst...
Zie bijgaande link :Amaryllis (Hippeastrum)
Ook als je van Fuchsia's houdt.
Olijf: kleuter en oude wijze
20-10-06 09:09
Op ons overdekte
terras hebben we een olijfboom in kuip staan. De boom
is ruim twee meter hoog en een paar jaar oud. Een
kleutertje nog in olijftermen gerekend. De stam is
kaarsrecht en een paar centimeter in
doorsnee.
Zie foto's 1 en 2.
Afgelopen week hebben we gewandeld in het ruige berggebied van Noord Mallorca. Naast veel zomereiken kom je daar ook heel veel terrassen met olijfgaarden tegen.
Eerbiedwaardige oude bomen van soms een paar honderd jaar oud en met de meest fantastische, grillig gebeeldhouwde stammen.
Zie foto's 3-5.
Zie foto's 1 en 2.
Afgelopen week hebben we gewandeld in het ruige berggebied van Noord Mallorca. Naast veel zomereiken kom je daar ook heel veel terrassen met olijfgaarden tegen.
Eerbiedwaardige oude bomen van soms een paar honderd jaar oud en met de meest fantastische, grillig gebeeldhouwde stammen.
Zie foto's 3-5.
Tulp in september (3)
17-09-06 22:40
Het verhaal van de tulp in
blik.
Het begon zo mooi, na een koude start in de koelkast, werd in augustus het blik geopend. Puntje van de bol was al aan het uitlopen. De eerste week, mooi stevig blad. Nog een week, anderhalve week verder: maar liefst 4 bladeren op verschillende plekken uit het blikje, wel wat slungelig en slap. Flink water geven.
O je, teveel watergegeven? Of gewoon mislukt... De bladeren beginnen er akelig bleek uit te zien, groen verdwijnt.
Misschien te nat, dus onmiddelijk gestopt met water geven en goed laten uitlekken. Opgerold in het eerste/grootse blad zat een poging tot tulp, ook ingedroogd.
Er is nog een kleine kans.
Het wordt niets meer met de bladeren, maar net boven het grit komt nog een heel klein wit puntje boven het oppervlak uit. Op foto 4 is dat te zien, als je heel goed kijkt, tussen het verdorde eerste blad van rechts en het verdroogde tweede blad van rechts in.
Foto 1: 19 augustus
Foto 2: 26 augustus
Foto 3: 3 september
Foto 4: 15 september
Het begon zo mooi, na een koude start in de koelkast, werd in augustus het blik geopend. Puntje van de bol was al aan het uitlopen. De eerste week, mooi stevig blad. Nog een week, anderhalve week verder: maar liefst 4 bladeren op verschillende plekken uit het blikje, wel wat slungelig en slap. Flink water geven.
O je, teveel watergegeven? Of gewoon mislukt... De bladeren beginnen er akelig bleek uit te zien, groen verdwijnt.
Misschien te nat, dus onmiddelijk gestopt met water geven en goed laten uitlekken. Opgerold in het eerste/grootse blad zat een poging tot tulp, ook ingedroogd.
Er is nog een kleine kans.
Het wordt niets meer met de bladeren, maar net boven het grit komt nog een heel klein wit puntje boven het oppervlak uit. Op foto 4 is dat te zien, als je heel goed kijkt, tussen het verdorde eerste blad van rechts en het verdroogde tweede blad van rechts in.
Foto 1: 19 augustus
Foto 2: 26 augustus
Foto 3: 3 september
Foto 4: 15 september
Tulp in september (2)
27-08-06 16:33
19 augustus begonnen met watergeven
van de tulp-in-blik.
Zie: Tulp in september (1)
Deze tweede foto is van 26 augustus.
Het witte puntje werd eerst groen, en ziet er inmiddels al als een opgerold blad uit.
En na een paar dagen verscheen een tweede puntje.
Zie: Tulp in september (1)
Deze tweede foto is van 26 augustus.
Het witte puntje werd eerst groen, en ziet er inmiddels al als een opgerold blad uit.
En na een paar dagen verscheen een tweede puntje.
Tulp in september (1)
15-08-06 22:08
Begin juni was ik op op
een grote beurs in de rai-Amsterdam. Bij een van de
standjes kreeg ik een tulpenbol in een blikje. Mooie
plaatjes van Rembrandt er op in het kader van het
Rembrandt jaar, en een plantinstructie.
Het blikje moest eerst minimaal 6 weken in de koelkast, en dan blikje openen en bol oppotten.
Binnen 6 weken zou ik dan een bloeiende tulp moeten hebben.
Vandaag (19 augustus) blikje geopend, er was al een puntje te zien.
Wordt vervolgd.
Het blikje moest eerst minimaal 6 weken in de koelkast, en dan blikje openen en bol oppotten.
Binnen 6 weken zou ik dan een bloeiende tulp moeten hebben.
Vandaag (19 augustus) blikje geopend, er was al een puntje te zien.
Wordt vervolgd.
Groene rupsen en miniwatermeloen
15-08-06 22:05
Het grootste deel van
de dag staan de tuindeuren van onze serre open. Zeker
toen het in juli zo warm was.
Binnen staan allerlei zaailingen en stekken, veilig weg van knagende insecten en knabbelende slakken. Vandaar dat de stokroosjes er nog zo ongeschonden bij staan.
Af en toe fladdert een vlindertje voorbij en een bijtje of ander insect zorgt voor bestuiving van de tomatenplant.
Ineens bleken de scharlei zaailingen niet meer te groeien en verdwenen er zelfs blaadjes. POTVER...
Inspectie leverde twee 1 cm grote groene rupsjes op.
Afgelopen weeken zag ik gaten verschijnen in enkele van de bijna 20 basilicumplanten. Al weken lang woont een hoogpotige spin in de toppen van de basilicums. Hij vangt daar alle minivliegjes weg die vaak rond basilicums vliegen. Maar dat ie ook aan de bladeren zou knagen...
Nee dus, weer een groene rups, deze had inmiddels zoveel gegeten dat ie ruim drie centimeter groot was en behoorlijk vet. Humpfff, opgepakt en verweg in de tuin gezet (op de hop).
Dat is natuurlijk het resultaat van die zo gezellig langsfladderende koolwitjes. Die hebben gewoon her en der eitjes gelegd...
Nu kijk ik elke dag naar knaagsporen. Vooral de watermeloen houdt ik in de gaten. Blijkbaar smaakt het blad nu al lekker, er zitten steeds kleine vliegen op die aan de bladeren sabbelen.
Twee maanden terug vond ik nog een oud en verkleurd zakje met zaad van een watermeloen (Sugarbaby). Die heb ik, rijkelijk laat, geplant. Sinds een week komen er bloemen aan en vandaag zag ik dat we een watermeloen in aanbouw hebben: grootte 4 mm, dus die moet nog wat groeien.!
Binnen staan allerlei zaailingen en stekken, veilig weg van knagende insecten en knabbelende slakken. Vandaar dat de stokroosjes er nog zo ongeschonden bij staan.
Af en toe fladdert een vlindertje voorbij en een bijtje of ander insect zorgt voor bestuiving van de tomatenplant.
Ineens bleken de scharlei zaailingen niet meer te groeien en verdwenen er zelfs blaadjes. POTVER...
Inspectie leverde twee 1 cm grote groene rupsjes op.
Afgelopen weeken zag ik gaten verschijnen in enkele van de bijna 20 basilicumplanten. Al weken lang woont een hoogpotige spin in de toppen van de basilicums. Hij vangt daar alle minivliegjes weg die vaak rond basilicums vliegen. Maar dat ie ook aan de bladeren zou knagen...
Nee dus, weer een groene rups, deze had inmiddels zoveel gegeten dat ie ruim drie centimeter groot was en behoorlijk vet. Humpfff, opgepakt en verweg in de tuin gezet (op de hop).
Dat is natuurlijk het resultaat van die zo gezellig langsfladderende koolwitjes. Die hebben gewoon her en der eitjes gelegd...
Nu kijk ik elke dag naar knaagsporen. Vooral de watermeloen houdt ik in de gaten. Blijkbaar smaakt het blad nu al lekker, er zitten steeds kleine vliegen op die aan de bladeren sabbelen.
Twee maanden terug vond ik nog een oud en verkleurd zakje met zaad van een watermeloen (Sugarbaby). Die heb ik, rijkelijk laat, geplant. Sinds een week komen er bloemen aan en vandaag zag ik dat we een watermeloen in aanbouw hebben: grootte 4 mm, dus die moet nog wat groeien.!
Boterham met kaas en libelle
06-08-06 14:11
Regelmatig vliegen er insecten onder
de glazen kap van onze veranda.
Deze libel zocht en vond een landingsplaats om even lekker uit te rusten.
Deze libel zocht en vond een landingsplaats om even lekker uit te rusten.
Lavendelvingers
26-07-06 22:49
Aan de rand van de grindborder
hangend over het tuinpad naar de schuur staat een
lavendelstruik.
Op deze plek heeft ie het buitengewoon daar de zin en het struikje is inmiddels flink uit de kluiten gewassen met een 'spanwijdte' van bijna een meter. Op een andere plek in de tuin, in de volle grond staat een haagje van lavendels, die zijn niet breder dan een cm of 40.
Op een warme zomeravond de bloemstengels vrijwel stuk voor stuk uit de struik geknipt (heel therapeutisch). Af en toe een hommel mee 'geplukt' die aan de allerlaatste bloempjes bezig was. Wat verstoord vlogen de hommels weer weg.
De lavendel bloemen in bosjes bij elkaar gebonden. Mijn vingers ruiken nu ook heerlijk naar lavendel.
De bosjes hangen nu te drogen.
Daarna kunnen ze tussen de lakens in de kast, alhoewel....
Ik heb genoeg bosjes lavendel voor de lakenvoorraad van een weeshuis.
FOTO: lavendelstruik in volle bloei.
Op deze plek heeft ie het buitengewoon daar de zin en het struikje is inmiddels flink uit de kluiten gewassen met een 'spanwijdte' van bijna een meter. Op een andere plek in de tuin, in de volle grond staat een haagje van lavendels, die zijn niet breder dan een cm of 40.
Op een warme zomeravond de bloemstengels vrijwel stuk voor stuk uit de struik geknipt (heel therapeutisch). Af en toe een hommel mee 'geplukt' die aan de allerlaatste bloempjes bezig was. Wat verstoord vlogen de hommels weer weg.
De lavendel bloemen in bosjes bij elkaar gebonden. Mijn vingers ruiken nu ook heerlijk naar lavendel.
De bosjes hangen nu te drogen.
Daarna kunnen ze tussen de lakens in de kast, alhoewel....
Ik heb genoeg bosjes lavendel voor de lakenvoorraad van een weeshuis.
FOTO: lavendelstruik in volle bloei.
Het regent en het is droog
22-07-06 21:30
Het
regent buiten en het is droog buiten.
Ra, ra hoe kan dat?
Gewoon op een veranda buiten zitten.
Overdekt en toch buiten.
Na zoveel droogte regent het eindelijk.
Zaterdag 22 juli. Vanmiddag nog te warm om in de tuin te zitten.
Met pet tegen de zon rondlopend en wat meewarig naar al die verdorde planten kijkend.
Een grote tak van de kornoelje is verdroogd. Een eerder dit jaar verplant stuk liguster heeft slap hangende blaadjes.
Het grasveld ziet er mediterraan uit (stro kleurig).
Ik vind dat de planten in de tuin zich zelf moeten behelpen, dus water geven we in principe alleen aan planten in potten en kuipen of net geplante planten.
Vanmiddag, tegen 6 uur begon het te regenen, niet heel veel, en nu (half 10) regent het nog.
Geen stortbui waarvan de planten plat tegen de grond gaan, maar een malse bui.
Ik hoor de planten bijna zuchten (ha lekker, drinken).
Nu worden ook meteen de spaarbekkens in de kaardebol gevuld.
In deze reservoirtjes blijft nog verrassend lang water staan.
Drinkplaats voor insecten (hoewel ze er soms ook in verdrinken).
FOTO 1: drooggevallen drinkbassin kaardebol met wespenresten
FOTO 2: vers gevuld met regenwater.
Gedachte:
Zou de plant er zelf ook voordeel van hebben?
Voor het vocht, of misschien toch een klein beetje vleesetende plant?
Die insecten vangt, verzuipt en de voedingsstoffen eruit opneemt?
Ra, ra hoe kan dat?
Gewoon op een veranda buiten zitten.
Overdekt en toch buiten.
Na zoveel droogte regent het eindelijk.
Zaterdag 22 juli. Vanmiddag nog te warm om in de tuin te zitten.
Met pet tegen de zon rondlopend en wat meewarig naar al die verdorde planten kijkend.
Een grote tak van de kornoelje is verdroogd. Een eerder dit jaar verplant stuk liguster heeft slap hangende blaadjes.
Het grasveld ziet er mediterraan uit (stro kleurig).
Ik vind dat de planten in de tuin zich zelf moeten behelpen, dus water geven we in principe alleen aan planten in potten en kuipen of net geplante planten.
Vanmiddag, tegen 6 uur begon het te regenen, niet heel veel, en nu (half 10) regent het nog.
Geen stortbui waarvan de planten plat tegen de grond gaan, maar een malse bui.
Ik hoor de planten bijna zuchten (ha lekker, drinken).
Nu worden ook meteen de spaarbekkens in de kaardebol gevuld.
In deze reservoirtjes blijft nog verrassend lang water staan.
Drinkplaats voor insecten (hoewel ze er soms ook in verdrinken).
FOTO 1: drooggevallen drinkbassin kaardebol met wespenresten
FOTO 2: vers gevuld met regenwater.
Gedachte:
Zou de plant er zelf ook voordeel van hebben?
Voor het vocht, of misschien toch een klein beetje vleesetende plant?
Die insecten vangt, verzuipt en de voedingsstoffen eruit opneemt?
Hanging Basket
17-06-06 22:51
Grassen geplant in zijborder.
Naar de braderie in het dorp.
Met fietskar naar tuincentrum.
Potgrond en drie plantjes.
Vulling voor 'het hangende mandje'.
Blauwe schaal met lavendel gevuld.
Nog even naar de braderie: lobelia's.
Lobelia's bij lavendel in schaal.
Schaal op terras.
Mand gevuld.
Opgehangen.
Eind van de dag.
Uitrusten.
Naar de braderie in het dorp.
Met fietskar naar tuincentrum.
Potgrond en drie plantjes.
Vulling voor 'het hangende mandje'.
Blauwe schaal met lavendel gevuld.
Nog even naar de braderie: lobelia's.
Lobelia's bij lavendel in schaal.
Schaal op terras.
Mand gevuld.
Opgehangen.
Eind van de dag.
Uitrusten.
Ruit en Muur
20-05-06 21:38
Foto 1:
Ruit
in een oerwoud van
groen
Foto 2: Muurbloem
Bijzondere rood-oranje kleur. Zit net te veel geel in om baksteenrood te heten.
Wie kent nog ander planten die in de naam een onderdeel van een huis hebben?
Foto 2: Muurbloem
Bijzondere rood-oranje kleur. Zit net te veel geel in om baksteenrood te heten.
Wie kent nog ander planten die in de naam een onderdeel van een huis hebben?
Bezet!
13-05-06 20:56
De hele week op de veranda buiten
gegeten en koffie gedronken.
En als het wat frisser wordt, stoelen naar binnen en lekker een tijdschriftje lezen met zwart pluizig kussentje voor in de rug.
Of toch niet....
Even op het raam tikken en de kussentjes bewegen en blijken oren te hebben.
Links Sprot, rechts Baassie, in het midden, tuintijdschrift.
En als het wat frisser wordt, stoelen naar binnen en lekker een tijdschriftje lezen met zwart pluizig kussentje voor in de rug.
Of toch niet....
Even op het raam tikken en de kussentjes bewegen en blijken oren te hebben.
Links Sprot, rechts Baassie, in het midden, tuintijdschrift.
Hoop zand
22-04-06 19:36
Serre/veranda is klaar,
althans aluminium opbouw en glas. Nou ja, twee
afdeklatjes moeten nog, er waren er niet genoeg, deze
moeten nabesteld worden.
En vrijdag 21 april zijn de stratenmakers geweest om het terras, zowel serre-deel als veranda-deel, te leggen. Grote lichte granietachtige tegels met de mooie naam Florida. MOOI!
Uiteraard is er nog het een en ander af te werken, gaatjes vullen, schilderwerk (doen we zelf), en stopcontacten e.d. (uitbesteed).
Vandaag af en toe fijn zand tussen de kiertjes in de tegels geveegd, ze 'rammelen' nog een beetje als je er over loopt.
En een beetje proefzitten. Rotanstoeltjes die normaal in de voorkamer staan verhuisden naar serre en veranda.
Fraai uitzicht over de achtertuin, ik zou het bijna een panorama willen noemen.
Hier zal ik nog wel de nodige uurtjes gaan doorbrengen.
Er was een behoorlijke hoop zand over, die nog op straat lag.
Achter in de tuin moet ik tzt nog een klein paadje leggen en ook het pad vlak bij de nieuw achterdeur moet nog wat gerestaureerd worden. Dus (met enige moeite) een plek gevonden in de tuin waar we het zand tijdelijk konden storten.
Foto: restant van hoop zand... Zie onder de foto.
TIP: Als je in contact wilt komen met straatgenoten moet je af en toe een kuub zand op de stoep voor je huis storten. Binnen de kortste keren kwamen allerlei buren en straatgenoten aangekuierd. De ene wilde een kruiwagen vol voor de zandbak van kleinkind, de ander vroeg een emmertje om tussen de keitjes in de voortuin te strooien (minder onkruid). Een derde kon ook goed een kruiwagen zand gebruiken, of ie het mocht komen halen. Uiteraard!
En tot slot een overbuurman, hij had wat zand nodig om een terrasje te maken. Deze straatgenoot kende ik alleen nog van zijn weblog, nog niet live ontmoet. Vorige week had ie al een beetje een 'bedding' uitgegraven en nu moest er zand komen. Geen probleem, ga je gang. Afgesproken dat ie het dezelfde dag nog weg zou halen, zodat de straat weer vrij was. Kindjes met een klein schepje en pa met de grote schep. En in no time was de zandhoop weg.
Ik blijf verrast over de vele aanspraak, in ongeveer een klein uurtje, aan het eind van de vrijdagmiddag. Niet alleen van zandliefhebbers, maar ook van voorbijgangers. Dus goede contacttruc.
En vrijdag 21 april zijn de stratenmakers geweest om het terras, zowel serre-deel als veranda-deel, te leggen. Grote lichte granietachtige tegels met de mooie naam Florida. MOOI!
Uiteraard is er nog het een en ander af te werken, gaatjes vullen, schilderwerk (doen we zelf), en stopcontacten e.d. (uitbesteed).
Vandaag af en toe fijn zand tussen de kiertjes in de tegels geveegd, ze 'rammelen' nog een beetje als je er over loopt.
En een beetje proefzitten. Rotanstoeltjes die normaal in de voorkamer staan verhuisden naar serre en veranda.
Fraai uitzicht over de achtertuin, ik zou het bijna een panorama willen noemen.
Hier zal ik nog wel de nodige uurtjes gaan doorbrengen.
Er was een behoorlijke hoop zand over, die nog op straat lag.
Achter in de tuin moet ik tzt nog een klein paadje leggen en ook het pad vlak bij de nieuw achterdeur moet nog wat gerestaureerd worden. Dus (met enige moeite) een plek gevonden in de tuin waar we het zand tijdelijk konden storten.
Foto: restant van hoop zand... Zie onder de foto.
TIP: Als je in contact wilt komen met straatgenoten moet je af en toe een kuub zand op de stoep voor je huis storten. Binnen de kortste keren kwamen allerlei buren en straatgenoten aangekuierd. De ene wilde een kruiwagen vol voor de zandbak van kleinkind, de ander vroeg een emmertje om tussen de keitjes in de voortuin te strooien (minder onkruid). Een derde kon ook goed een kruiwagen zand gebruiken, of ie het mocht komen halen. Uiteraard!
En tot slot een overbuurman, hij had wat zand nodig om een terrasje te maken. Deze straatgenoot kende ik alleen nog van zijn weblog, nog niet live ontmoet. Vorige week had ie al een beetje een 'bedding' uitgegraven en nu moest er zand komen. Geen probleem, ga je gang. Afgesproken dat ie het dezelfde dag nog weg zou halen, zodat de straat weer vrij was. Kindjes met een klein schepje en pa met de grote schep. En in no time was de zandhoop weg.
Ik blijf verrast over de vele aanspraak, in ongeveer een klein uurtje, aan het eind van de vrijdagmiddag. Niet alleen van zandliefhebbers, maar ook van voorbijgangers. Dus goede contacttruc.
Het hoogste punt
17-04-06 20:39
De hele week voor Pasen hebben we
weer bouwertjes over de vloer gehad.
De aluminiumconstructie van serre en veranda is neergezet.
Het hoogte punt is bereikt!
En GROOT dat het is. Ongelooflijk.
Voor een deel zijn de glazen ramen er al ingezet, de rest volgt deze week. Verder zijn de tegels gebracht, dus nadat het glas er in zit kan de stratenmaker de vloertjes leggen. En de installateur kan de elektriciteitsdraden doortrekken (loze leidinkjes liggen er al).
Er begint schot in te komen.
De aluminiumconstructie van serre en veranda is neergezet.
Het hoogte punt is bereikt!
En GROOT dat het is. Ongelooflijk.
Voor een deel zijn de glazen ramen er al ingezet, de rest volgt deze week. Verder zijn de tegels gebracht, dus nadat het glas er in zit kan de stratenmaker de vloertjes leggen. En de installateur kan de elektriciteitsdraden doortrekken (loze leidinkjes liggen er al).
Er begint schot in te komen.
't Schiet niet op
17-03-06 13:26
Tja dan is het half maart en dan vriest het 's nachts behoorlijk en overdag bijna.
Dat schiet natuurlijk niet op met zo'n verbouwing.
Afgelopen week is de stukadoor geweest om het eerste stukje van de aanbouw te stukadoren. De ramen en deuren zitten erin, wel nog met een kier van ongeveer 8 cm onder de deur die richting serre/veranda gaat. Sprot en Baasie hebben proefondervindelijk uitgetest dat dat toch echt te weinig is voor een poes om onderdoor te gaan. Vanwege de kou de kier flink dichtgestopt met proppen krantenpapier: de deur van de aanbouw naar de eetkamer er achter is namelijk ook verwijderd, inclusief kozijn, daar komt ook een nieuwe deur in, deze is in bestelling.
In de tussentijd maar een lap plastic in de deuropening gehangen...
Het was de bedoeling om afgelopen week het plafond en de muren te stukadoren en de vloer te voorzien van deklaag beton. Dan zijn de leidingen weggewerkt en kan de installatie van verwarming, water en stroom afgerond worden. Daarna kunnen we dan verder met het binnenwerk.
Niets van dat al: wel muren en plafond aangesmeerd, maar geen beton: de betoncentrale blijkt niet te werken als het (flink) vriest, dus ook dat kleine beetje beton voor een afdeklaagje is niet beschikbaar. Pffff.
Hoe moet het worden:
Op de lage muurtjes die naar voren lopen komt een aluminium met glas bovenbouw (model 'huisje', dus met puntdak). Daar waar nu planken dwars op de muurtjes in de sneeuw liggen komt een glazen wand met openslaande tuindeuren. Verder naar voren, de rechteronderhoek van de foto komt een deel dat wel overdekt is met een glazen afdak, maar waarvan de voorkant en deels de zijkanten open zijn. Dat is bedoeld voor al die warme zomeravonden waarbij de temperatuur prima is, maar waar een mals zomer buitje buiten zitten zonder regenjas een natte aangelegenheid maakt.
NB. Dit weekend ga ik schuren en schroefgaatjes in het houtwerk vullen ter voorbereiding op het schilderwerk, tenminste als het in de uitbouw warmer dan 5 graden wordt. Het houtvulmiddel dient niet onder de 5 graden verwerkt te worden.
Het is half maart...
Ruimte (3): Ruimtetomaten
07-03-06 23:18
In 1990 hebben we mee
gedaan met een experiment waarbij het effect van een
(langdurig) verblijf in de ruimte werd vergeleken met
identieke zaadjes die op aarde gebleven waren. De
bedoeling was oorspronkelijk dat de zaadjes die in
1984 met de space shuttle in de ruimte werden
gebracht (LDEF long duration exposure facility), daar
ongeveer een jaar zouden blijven. Toen in 1986 het
(eerste) ongeluk met een space shuttle gebeurde, werd
het ruimtevaartprogramma voor een aantal jaren
gestopt. Uiteindelijk werden de zaden pas in januari
1990 teruggehaald.
Naast allerlei wetenschappelijke experimenten werd er ook een experiment voor scholieren opgezet. De meeste deelnemers in de Verenigde staten, maar ook in Nederland deden enkele tientallen kinderen mee. Ik zat destijds in het bestuur van de landelijke sterrenkunde vereniging voor jongeren (JWG) en had via NASA de beschikking gekregen over een aantal pakketjes 'ruimtezaden'.
Ik probeerde aanvankelijk via de plantenziektekundige dienst van de universiteit van wageningen toestemming te krijgen om deze zaden formeel het land in te mogen voeren. Mocht niet.... , mocht alleen voor wetenschappelijke doeleinden en niet voor educatieve doeleinden. Maar ondertussen had ik via NASA, al wat zakjes zaad toegestuurd gekregen, gewoon in de enveloppe met hun antwoordbrief meegestuurd).
De zaadjes verdeelden we over geinteresseerde leden van de vereniging.
Het experiment bestond uit het doen van waarnemingen: waren in verschillen in groei, bloei, vruchten e.d. tussen 'ruimtezaden' en 'aardse zaden'?
Erg leuk en fantasievol waren de reacties van de deelnemers, met tekeningen en verhalen. Veel van de kinderen zagen duidelijke verschillen, waarbij de ruimtetomaten volgens zeggen groter en wilder groeiden of soms juist helemaal niet.
Ons eigen experiment thuis leidde wel tot monstergroei van de planten, maar dat lag meer aan de plaats van de planten (een lege slaapkamer met raam op het zuiden, warme zomer, een buurvrouw die tijdens onze vakantie de tomaten zeer veel water gaf), dan aan het wel/niet in de ruimte geweest zijn. Langs touwtjes die we door de hele kamer gespannen hadden groeiden en groeiden de planten maar door, een wirwar van stengels en bladeren. Heel veel blad en slungelige stengels, maar weinig vruchten. Uiteindelijk zijn twee mini tomaatjes rijp geworden. Genoeg om één boterham met kaas mee te versieren.
P.S. De echt wetenschappelijk experimenten met deze zaden leidden overigens niet tot significante verschillen.
Naast allerlei wetenschappelijke experimenten werd er ook een experiment voor scholieren opgezet. De meeste deelnemers in de Verenigde staten, maar ook in Nederland deden enkele tientallen kinderen mee. Ik zat destijds in het bestuur van de landelijke sterrenkunde vereniging voor jongeren (JWG) en had via NASA de beschikking gekregen over een aantal pakketjes 'ruimtezaden'.
Ik probeerde aanvankelijk via de plantenziektekundige dienst van de universiteit van wageningen toestemming te krijgen om deze zaden formeel het land in te mogen voeren. Mocht niet.... , mocht alleen voor wetenschappelijke doeleinden en niet voor educatieve doeleinden. Maar ondertussen had ik via NASA, al wat zakjes zaad toegestuurd gekregen, gewoon in de enveloppe met hun antwoordbrief meegestuurd).
De zaadjes verdeelden we over geinteresseerde leden van de vereniging.
Het experiment bestond uit het doen van waarnemingen: waren in verschillen in groei, bloei, vruchten e.d. tussen 'ruimtezaden' en 'aardse zaden'?
Erg leuk en fantasievol waren de reacties van de deelnemers, met tekeningen en verhalen. Veel van de kinderen zagen duidelijke verschillen, waarbij de ruimtetomaten volgens zeggen groter en wilder groeiden of soms juist helemaal niet.
Ons eigen experiment thuis leidde wel tot monstergroei van de planten, maar dat lag meer aan de plaats van de planten (een lege slaapkamer met raam op het zuiden, warme zomer, een buurvrouw die tijdens onze vakantie de tomaten zeer veel water gaf), dan aan het wel/niet in de ruimte geweest zijn. Langs touwtjes die we door de hele kamer gespannen hadden groeiden en groeiden de planten maar door, een wirwar van stengels en bladeren. Heel veel blad en slungelige stengels, maar weinig vruchten. Uiteindelijk zijn twee mini tomaatjes rijp geworden. Genoeg om één boterham met kaas mee te versieren.
P.S. De echt wetenschappelijk experimenten met deze zaden leidden overigens niet tot significante verschillen.
Ruimte (2) : Raketsla
07-03-06 23:15
Hoe weet een ontkiemend
zaadje dat zijn wortel naar beneden moet groeien en
zijn stengel naar boven?
Heeft dat te maken met Zwaartekacht? Of groeit de stengel naar het licht toe en de wortel ervan af?
En wat is het effect op zaden die geruime tijd in gewichtsloze omstandigheden buiten de beschermende dampkring hebben doorgebracht?
Met de mogelijkheden van de (on)bemande ruimtevaart zijn er de afgelopen jaren diverse experimenten uitgevoerd.
Met twee experimenten heb ik zelf meegedaan: raketsla en ruimtetomaten.
RAKETSLA
Meest recent is het experiment met raketsla. Uitgevoerd in 2004 met onze tweede Nederlandse Astronaut Andre Kuipers.
Andre deed experimenten in de ruimte in gewichtsloze omstandigheden tijdens zijn ruimtevlucht ; in Nederland deden 70.000 kinderen van de basisschool (en andere geinteresseerden) mee met de experimenten op aarde.
Alle deelnemers kregen een 'groeiraket' met zaadjes van Rucola-sla, in het nederlands ook wel raketsla genoemd. In twee doosjes, de ene lichtdicht, de ander met een lichtgaatje aan de zijkant, lieten de deelnemers de zaden ontkiemen. Op aarde 'met zwaartekracht', in de ruimte 'zonder zwaartekracht'.
De uitkomst van het experiment:
Vier dagen na het begin van het experiment Seeds in Space hebben de ruim 70.000 schoolkinderen en Andre Kuipers de 'groeiraket' geopend om te zien hoe de raketsla erbij stond. De slaplantjes op aarde en die in de ruimte vertoonden opvallende verschillen. Ruimtesla die in de donkere container ontkiemde, was nog heel klein, zag wat bleekjes en groeide alle kanten op. In het donker en zonder zwaartekracht wisten de plantjes duidelijk niet wat boven of onder was. Hoe het komt dat de sla zo klein is gebleven, weten de onderzoekers nog niet. Op aarde groeien planten in het donker juist sneller. De plantjes in de lichte container lieten zich niet ontmoedigen door de gewichtloosheid aan boord van het ruimtestation ISS: ze waren mooi groen en groeiden hard en - net als op aarde - naar het licht toe.
Heeft dat te maken met Zwaartekacht? Of groeit de stengel naar het licht toe en de wortel ervan af?
En wat is het effect op zaden die geruime tijd in gewichtsloze omstandigheden buiten de beschermende dampkring hebben doorgebracht?
Met de mogelijkheden van de (on)bemande ruimtevaart zijn er de afgelopen jaren diverse experimenten uitgevoerd.
Met twee experimenten heb ik zelf meegedaan: raketsla en ruimtetomaten.
RAKETSLA
Meest recent is het experiment met raketsla. Uitgevoerd in 2004 met onze tweede Nederlandse Astronaut Andre Kuipers.
Andre deed experimenten in de ruimte in gewichtsloze omstandigheden tijdens zijn ruimtevlucht ; in Nederland deden 70.000 kinderen van de basisschool (en andere geinteresseerden) mee met de experimenten op aarde.
Alle deelnemers kregen een 'groeiraket' met zaadjes van Rucola-sla, in het nederlands ook wel raketsla genoemd. In twee doosjes, de ene lichtdicht, de ander met een lichtgaatje aan de zijkant, lieten de deelnemers de zaden ontkiemen. Op aarde 'met zwaartekracht', in de ruimte 'zonder zwaartekracht'.
De uitkomst van het experiment:
Vier dagen na het begin van het experiment Seeds in Space hebben de ruim 70.000 schoolkinderen en Andre Kuipers de 'groeiraket' geopend om te zien hoe de raketsla erbij stond. De slaplantjes op aarde en die in de ruimte vertoonden opvallende verschillen. Ruimtesla die in de donkere container ontkiemde, was nog heel klein, zag wat bleekjes en groeide alle kanten op. In het donker en zonder zwaartekracht wisten de plantjes duidelijk niet wat boven of onder was. Hoe het komt dat de sla zo klein is gebleven, weten de onderzoekers nog niet. Op aarde groeien planten in het donker juist sneller. De plantjes in de lichte container lieten zich niet ontmoedigen door de gewichtloosheid aan boord van het ruimtestation ISS: ze waren mooi groen en groeiden hard en - net als op aarde - naar het licht toe.
Ruimte (1): Bronvermelding
07-03-06 22:24
Vorige week schreef ik
over een 'achterstallig onderhoud' aan onze
spathiphyllum.
Daar bij plaatste ik ook wat 'weetjes', die ik her en der van internet had geplukt.
Zoals: Spathiphyllum is goed voor luchtzuivering. Heeft NASA onderzocht.
Ik schreef er weliswaar bij dat het zo schijnt te zijn. Maar het blijft gevaarlijk om klakkeloos iets over te nemen, zo kunnen allerlei beweringen een eigen leven gaan leiden. Juist met het makkelijke 'knippen en plakken' van digitale teksten in het internettijdperk.
Door de bronvermelding 'NASA', de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie, lijkt het een betrouwbare bewering.
Maar nu zit mijn partner Eddy toevallig in de 'sterrenkunde en ruimtevaart' en hij dacht ' laat ik de bron van dit onderzoek eens controleren'.
En wat blijkt.
NASA heeft wel onderzoek gedaan naar de luchtzuiverende werking van planten als spathiphyllum, maar heeft geen resultaat kunnen aantonen.
Als er al een effect is dan is dit verwaarloosbaar in vergelijking tot gewoon goede ventilatie in de kamer of kantoor!
(En zelfs een kleine waarschuwing: Decoratieve bladplanten zijn weliswaar esthetisch fraai, maar bij te natte potgrond kan juist de groei van ongezonde micro-organismen gestimuleerd worden).
Via bijgaande link kom je bij de bron:
http://www.epa.gov/iaq/pubs/hpguide.html#faq7
Daar bij plaatste ik ook wat 'weetjes', die ik her en der van internet had geplukt.
Zoals: Spathiphyllum is goed voor luchtzuivering. Heeft NASA onderzocht.
Ik schreef er weliswaar bij dat het zo schijnt te zijn. Maar het blijft gevaarlijk om klakkeloos iets over te nemen, zo kunnen allerlei beweringen een eigen leven gaan leiden. Juist met het makkelijke 'knippen en plakken' van digitale teksten in het internettijdperk.
Door de bronvermelding 'NASA', de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie, lijkt het een betrouwbare bewering.
Maar nu zit mijn partner Eddy toevallig in de 'sterrenkunde en ruimtevaart' en hij dacht ' laat ik de bron van dit onderzoek eens controleren'.
En wat blijkt.
NASA heeft wel onderzoek gedaan naar de luchtzuiverende werking van planten als spathiphyllum, maar heeft geen resultaat kunnen aantonen.
Als er al een effect is dan is dit verwaarloosbaar in vergelijking tot gewoon goede ventilatie in de kamer of kantoor!
(En zelfs een kleine waarschuwing: Decoratieve bladplanten zijn weliswaar esthetisch fraai, maar bij te natte potgrond kan juist de groei van ongezonde micro-organismen gestimuleerd worden).
Via bijgaande link kom je bij de bron:
http://www.epa.gov/iaq/pubs/hpguide.html#faq7
Spathiphyllum
04-03-06 18:15
De Spathiphyllum
is een populaire
kamerplant.
Per jaar worden er in Nederland zo'n 16 miljoen verhandeld!
Dat lijkt me wel een erg hoog getal, dan zou elke Nederlander er jaarlijks een bij moeten kopen.
Waarschijnlijk omvat dit aantal ook de geexporteerde exemplaren.
En ze kunnen ook heel oud worden.
Ons exemplaar is bijna dertig jaar oud. Wel af en toe wat uitlopers afgehaald.
De laatste 8 jaar staat de plant in een puntvormig toelopend mandje op pootjes. Hierdoor hangen de blaadjes sierlijk over de pot heen, maar raken de grond niet. Jarenlang heeft de plant het prachtig gedaan maar laatste jaren niet meer zo erg, blaadjes wat dof. Soms verdroogd bladren, bloemen verdorden al voor ze goed en wel ontrold waren.
Maar wat wil je, als je een plant uithongert (en laat verdorsten)...
De spathiphyllum was meestal de eerste plant die slap hing, signaal om snel de planten water te geven.
En dit weekend maar eens uit de pot gehaald, zie de foto's.
Een en al wortels, uitgedroogd, geen aarde te bekennen.
Ik heb wortelkluit deels met de handen uitelkaar gepeuterd, deels met een broodmes in stukken gezaagd.
Zo'n 12 losse onderdelen.
De wortels heb ik ongeveer tot de helft ingekort, grote delen apart opgepot en kleinere met zijn drieen in een pot.
Als de planten allemaal aanslaan heb ik wel een hele voorraad!
Goed voor de luchtzuivering, naar het schijnt. Heeft NASA onderzocht. Dus handig in kantoorruimtjes waar printers, kopieerapparaten e.d. staan.
Weetjes
- Spathiphyllum is een moerasplant uit de onderbegroeiing van het tropisch regenwoud die in de natuur soms maanden lang onder water staat. Dan maakt de plant speciale bladeren aan, die aangepast zijn aan het onderwaterleven. De bloemen bloeien boven het wateroppervlak.
- Spathiphyllum groeit van oorsprong in Colombia, tropisch Amerika en de indo-Maleisische archipel.
- De plant is familie van de Araceae (aronskelkachtigen), waartoe ook Anthurium en Philodendron behoren.
- De naam Spathiphyllum (Spathe = lemmet of kolfschede; phyllon = blad) verwijst naar de vorm van de bloeiwijze.
- Warmteminnende plant, die goed tegen schaduw kan en veel water nodig heeft. Plaats de Spathiphyllum bij kamertemperatuur (niet onder de 15 graden, en niet boven de 23 graden). Zet de planten op een plek met (half)schaduw, zeker niet in de volle zon
- Geef Spathiphyllum het liefst 2 keer per week water, de potkluit mag niet uitdrogen. Regelmatig besproeien van het blad komt de groei ten goede. Hoge luchtvochtigheid gaat bruine bladpunten tegen. (Dit is vooral van belang in de winter als de verwarming aanstaat).
- Na half mei kan een Spathiphyllum naar buiten, uit de volle zon en op een plek met zo weinig mogelijk wind om uitdroging te voorkomen. Voor de vorst binnenhalen.
- En pas op voor slakken! Ze vinden dit een prachtige schuilplant en klimmen zelfs langs kleine dunne pootjes omhoog heb ik gemerkt.
Er is zelfs een landelijke commissie Spathiphyllum die zich bezighoud met de promotie van deze plant. Zie de website (in 6 talen!)
http://www.spathiphyllum.nl/mmbase-spathiphyllum/ ( http://www.spathiphyllum.nl )
Het laatste nieuwtje op de website:
Floridareis uitgesteld
De landelijke commissie Spathiphyllum was druk doende om een excursie te organiseren naar Florida in het voorjaar van 2006. Maar de reis gaat helaas niet door in voorjaar 2006. De orkanen eind vorig jaar hebben een flink deel van de te bezoeken bedrijven vernield. Er valt nu dus nog niet veel te bekijken.
Sneu.
Per jaar worden er in Nederland zo'n 16 miljoen verhandeld!
Dat lijkt me wel een erg hoog getal, dan zou elke Nederlander er jaarlijks een bij moeten kopen.
Waarschijnlijk omvat dit aantal ook de geexporteerde exemplaren.
En ze kunnen ook heel oud worden.
Ons exemplaar is bijna dertig jaar oud. Wel af en toe wat uitlopers afgehaald.
De laatste 8 jaar staat de plant in een puntvormig toelopend mandje op pootjes. Hierdoor hangen de blaadjes sierlijk over de pot heen, maar raken de grond niet. Jarenlang heeft de plant het prachtig gedaan maar laatste jaren niet meer zo erg, blaadjes wat dof. Soms verdroogd bladren, bloemen verdorden al voor ze goed en wel ontrold waren.
Maar wat wil je, als je een plant uithongert (en laat verdorsten)...
De spathiphyllum was meestal de eerste plant die slap hing, signaal om snel de planten water te geven.
En dit weekend maar eens uit de pot gehaald, zie de foto's.
Een en al wortels, uitgedroogd, geen aarde te bekennen.
Ik heb wortelkluit deels met de handen uitelkaar gepeuterd, deels met een broodmes in stukken gezaagd.
Zo'n 12 losse onderdelen.
De wortels heb ik ongeveer tot de helft ingekort, grote delen apart opgepot en kleinere met zijn drieen in een pot.
Als de planten allemaal aanslaan heb ik wel een hele voorraad!
Goed voor de luchtzuivering, naar het schijnt. Heeft NASA onderzocht. Dus handig in kantoorruimtjes waar printers, kopieerapparaten e.d. staan.
Weetjes
- Spathiphyllum is een moerasplant uit de onderbegroeiing van het tropisch regenwoud die in de natuur soms maanden lang onder water staat. Dan maakt de plant speciale bladeren aan, die aangepast zijn aan het onderwaterleven. De bloemen bloeien boven het wateroppervlak.
- Spathiphyllum groeit van oorsprong in Colombia, tropisch Amerika en de indo-Maleisische archipel.
- De plant is familie van de Araceae (aronskelkachtigen), waartoe ook Anthurium en Philodendron behoren.
- De naam Spathiphyllum (Spathe = lemmet of kolfschede; phyllon = blad) verwijst naar de vorm van de bloeiwijze.
- Warmteminnende plant, die goed tegen schaduw kan en veel water nodig heeft. Plaats de Spathiphyllum bij kamertemperatuur (niet onder de 15 graden, en niet boven de 23 graden). Zet de planten op een plek met (half)schaduw, zeker niet in de volle zon
- Geef Spathiphyllum het liefst 2 keer per week water, de potkluit mag niet uitdrogen. Regelmatig besproeien van het blad komt de groei ten goede. Hoge luchtvochtigheid gaat bruine bladpunten tegen. (Dit is vooral van belang in de winter als de verwarming aanstaat).
- Na half mei kan een Spathiphyllum naar buiten, uit de volle zon en op een plek met zo weinig mogelijk wind om uitdroging te voorkomen. Voor de vorst binnenhalen.
- En pas op voor slakken! Ze vinden dit een prachtige schuilplant en klimmen zelfs langs kleine dunne pootjes omhoog heb ik gemerkt.
Er is zelfs een landelijke commissie Spathiphyllum die zich bezighoud met de promotie van deze plant. Zie de website (in 6 talen!)
http://www.spathiphyllum.nl/mmbase-spathiphyllum/ ( http://www.spathiphyllum.nl )
Het laatste nieuwtje op de website:
Floridareis uitgesteld
De landelijke commissie Spathiphyllum was druk doende om een excursie te organiseren naar Florida in het voorjaar van 2006. Maar de reis gaat helaas niet door in voorjaar 2006. De orkanen eind vorig jaar hebben een flink deel van de te bezoeken bedrijven vernield. Er valt nu dus nog niet veel te bekijken.
Sneu.
Bevroren of beschimmeld?
22-02-06 21:59
Een aantal weken terug schreef ik
over de goed ingepakte dahliaknollen,
in kranten ingepakt in de schuur.
Afgelopen weekend keek ik even onder de kranten gekeken
en tot mijn schrik voelde de kranten klam en vochtig aan. En onder de kranten tot mijn schrik: schimmels!
Zo veel mogelijk schimmels van de knollen afgeborsteld.
Toen merkte ik dat delen van de knollen bij aanpakken barsten vertoonden en zacht en rot waren....
Misschien zijn de knollen ook bevroren geweest...
Kijken wat er nog te redden is:
ik heb de knollen zo goed mogelijk schoongemaakt, rotte delen verwijderd en de knollen luchtig in een krat opgestapeld.
En de krat nu in een echt droge kelder neergezet, niet in de koude schuur.
Afwachten maar.
Mocht het niets meer worden dan heb ik in ieder geval de foto's nog.
Afgelopen weekend keek ik even onder de kranten gekeken
en tot mijn schrik voelde de kranten klam en vochtig aan. En onder de kranten tot mijn schrik: schimmels!
Zo veel mogelijk schimmels van de knollen afgeborsteld.
Toen merkte ik dat delen van de knollen bij aanpakken barsten vertoonden en zacht en rot waren....
Misschien zijn de knollen ook bevroren geweest...
Kijken wat er nog te redden is:
ik heb de knollen zo goed mogelijk schoongemaakt, rotte delen verwijderd en de knollen luchtig in een krat opgestapeld.
En de krat nu in een echt droge kelder neergezet, niet in de koude schuur.
Afwachten maar.
Mocht het niets meer worden dan heb ik in ieder geval de foto's nog.
Verbouwing week ughh
26-01-06 23:12
Het is even rustig op
het bouwterrein achter in de tuin.
De aannemer heeft de bouwkeet weggehaald en de meeste resterende bakstenen, ladders, steigermateriaal, planken, kruiwagens e.d. zijn ook weg.
Dat ziet er meteen een stuk beter uit. Het enorme bord van de aannemer in de voortuin staat er nog wel (*).
Even rust.
De muurtjes zijn gemetseld (nog niet gevoegd), het deel dat aan het huis vast zit heeft een dakje, zink wordt aangebracht.
Alle maten zijn opgenomen voor de aluminiumconstructie waaruit de serre/veranda wordt opgetrokken.
Het in elkaar lassen van de constructie en het spuiten van de aluminiumspanten, wordt in de werkplaats voorbereid en duurt een paar weken.
Er is nog voldoende te doen en de volgorde der dingen is precair:
- het voegen kan alleen als het droog is en niet vriest (hmmmm, midden in de winter...is dat wel zo handig);
- het plaatsen aluminiumconstructie kan pas als er gevoegd is;
- het plaatsen van de ramen in de serre kan het beste nadat de bestrating is aangebracht;
- de bestrating kan pas na het voegen etc.
Dus even op adem komen.
Foto 1: overzicht
Foto 2: en dit is de deuropening
Foto 3: en hier komt een raam
Foto 4 en 5: weet je wel hoe leuk het is op zo'n bouwplaats te spelen...
(*) Vroeger zetten aannemers en schilders een klein reclamebord buiten tegen het hek of de heg.
Dat mag niet meer van de gemeente. Borden mogen niet meer op de openbare weg geplaatst worden.
In plaats daarvan verschijnt er nu een gigantisch bord, drie tot vier keer zo groot
en op palen getimmerd net aan de binnenkant van de heg.
Veel opvallender, groter en aanweziger.
Misschien niet zo'n slimme zet van de gemeente.
De aannemer heeft de bouwkeet weggehaald en de meeste resterende bakstenen, ladders, steigermateriaal, planken, kruiwagens e.d. zijn ook weg.
Dat ziet er meteen een stuk beter uit. Het enorme bord van de aannemer in de voortuin staat er nog wel (*).
Even rust.
De muurtjes zijn gemetseld (nog niet gevoegd), het deel dat aan het huis vast zit heeft een dakje, zink wordt aangebracht.
Alle maten zijn opgenomen voor de aluminiumconstructie waaruit de serre/veranda wordt opgetrokken.
Het in elkaar lassen van de constructie en het spuiten van de aluminiumspanten, wordt in de werkplaats voorbereid en duurt een paar weken.
Er is nog voldoende te doen en de volgorde der dingen is precair:
- het voegen kan alleen als het droog is en niet vriest (hmmmm, midden in de winter...is dat wel zo handig);
- het plaatsen aluminiumconstructie kan pas als er gevoegd is;
- het plaatsen van de ramen in de serre kan het beste nadat de bestrating is aangebracht;
- de bestrating kan pas na het voegen etc.
Dus even op adem komen.
Foto 1: overzicht
Foto 2: en dit is de deuropening
Foto 3: en hier komt een raam
Foto 4 en 5: weet je wel hoe leuk het is op zo'n bouwplaats te spelen...
(*) Vroeger zetten aannemers en schilders een klein reclamebord buiten tegen het hek of de heg.
Dat mag niet meer van de gemeente. Borden mogen niet meer op de openbare weg geplaatst worden.
In plaats daarvan verschijnt er nu een gigantisch bord, drie tot vier keer zo groot
en op palen getimmerd net aan de binnenkant van de heg.
Veel opvallender, groter en aanweziger.
Misschien niet zo'n slimme zet van de gemeente.
Bloemen houden van buiten
26-01-06 22:41
't is winter. 't is
vroeg donker. 't is koud.
Veel tuinliefhebbers kijken -met mij- vooruit naar lente, warmer weer en de start van een nieuw groeiseizoen.
Om dat wat dichterbij te halen zijn we gevoelig voor de bakjes met voorjaarbolletjes, narcisjes en krokussen, breed uitgestald bij de bloemist.
Maar eigenlijk willen bollen liever buiten staan.
Binnen is het 's winters vaak te warm en donker en worden de bloemstengels slungelig en slap.
Voor een korte tijd dromen we de lente, maar het mooie is er snel van af.
Tip: zet zo'n bak of mandje met bollen op een klein tafeltje, buiten, net voor het raam.
Vanaf de bank zie je dan toch de vrolijke gekleurde bloemen.
De stengels blijven korter, steviger en de bloemen bloeien een stuk langer.
Met snijbloemen merk je ook goed: buiten is beter.
Een hele goeie bos rozen 'doet' het in de warme huiskamer een week of een dag of tien.
Maar buiten, beschut tegen wind, regen en sneeuw kan dit in de winter veel langer zijn...
Een prachtige bos rozen, half december 2005 buiten neergezet, trotseerde vrieskou en winterweer.
Na 35 (!) dagen stonden de rozen, beschut onder een afdakje en met een klein beetje water in de vaas, nog steeds mooi te wezen.
Iets voor het Guinness Book of Records?
Veel tuinliefhebbers kijken -met mij- vooruit naar lente, warmer weer en de start van een nieuw groeiseizoen.
Om dat wat dichterbij te halen zijn we gevoelig voor de bakjes met voorjaarbolletjes, narcisjes en krokussen, breed uitgestald bij de bloemist.
Maar eigenlijk willen bollen liever buiten staan.
Binnen is het 's winters vaak te warm en donker en worden de bloemstengels slungelig en slap.
Voor een korte tijd dromen we de lente, maar het mooie is er snel van af.
Tip: zet zo'n bak of mandje met bollen op een klein tafeltje, buiten, net voor het raam.
Vanaf de bank zie je dan toch de vrolijke gekleurde bloemen.
De stengels blijven korter, steviger en de bloemen bloeien een stuk langer.
Met snijbloemen merk je ook goed: buiten is beter.
Een hele goeie bos rozen 'doet' het in de warme huiskamer een week of een dag of tien.
Maar buiten, beschut tegen wind, regen en sneeuw kan dit in de winter veel langer zijn...
Een prachtige bos rozen, half december 2005 buiten neergezet, trotseerde vrieskou en winterweer.
Na 35 (!) dagen stonden de rozen, beschut onder een afdakje en met een klein beetje water in de vaas, nog steeds mooi te wezen.
Iets voor het Guinness Book of Records?
Dubbele poort van Apollo
10-01-06 20:27
Op het Griekse eiland Naxos staat de
Poort van Apollo, de overgebleven toegangspoort van een
nooit afgebouwde tempel voor Apollo. Het is het symbool
van het eiland en komt op allerlei ansichtkaarten en
souveniers voor. Sinds deze week hebben we tijdelijk
ook zo'n poort in de tuin, of eigenlijk een 'dubbele
poort van apollo'. De poort maakt onderdeel uit van de
verbouwing: de verbinding tussen het serredeel met
puntdak en het gedeelte met plat dak.
Onze 'bouwertjes' zijn na een kerstreces van twee weken nu weer begonnen. Nu hopen we op een paar vorstvrije, droge weken zodat de bouwwerkzaamheden zo snel mogelijk afgerond kunnen worden.
Foto 1en 3: de poort van Apollo op Naxos (met half maantje) , overdag met doorkijkje
Foto 2: de dubbele poort te Haren, met bijna volle maan
Onze 'bouwertjes' zijn na een kerstreces van twee weken nu weer begonnen. Nu hopen we op een paar vorstvrije, droge weken zodat de bouwwerkzaamheden zo snel mogelijk afgerond kunnen worden.
Foto 1en 3: de poort van Apollo op Naxos (met half maantje) , overdag met doorkijkje
Foto 2: de dubbele poort te Haren, met bijna volle maan
Knollen en Sprot
30-12-05 17:26
Voor de vorst ruim een maand geleden de dahliaknollen uit tuin en potten gehaald en binnen gelegd in de 'verre schuur', de stenen schuur, helemaal achter in de tuin. Vandaag eens bekeken hoe het er mee staat. Aarde rondom knollen laat ik meestal zitten, zijn dan wel 'gewichtige' knollen. Ik heb er nog 5. Zo langzamerhand wordt de voorraad kleiner. Ik heb eigenlijk nog nooit geprobeerd de knollen de delen of de eerste uitlopers in het voorjaar te stekken. Moet relatief eenvoudig zijn, tenminste dat zeggen ze altijd in het tuinprogramma 'Gardeners World' op de BBC.
De schuur heeft twee schuine ramen die altijd open staan, goed voor de frisse lucht. Maar met vorst wordt het dan toch kouder dan ik dacht. Enkele potten met Zantedetia (zo'n mooie witte bloem, aronskelkachtig) had ik in de schuur gezet, met het idee dat het daar redelijk vorstvrij blijft. Hmmm, de aardkluiten waren stijf bevroren. Ik heb de Zantedetia's nu maar meegenomen in huis, maar of dat nog wat wordt....
De dahliaknollen liggen op een houten tafel een stuk verder van de open ramen, ze voelden niet zo koud. Toch maar omwikkeld met krantenpapier. Voor een beetje extra isolatie.
Foto's
1. dahlia knol onverpakt
2. krat vol met in kranten gepakte dahlia's, met de stengels naar beneden
3. Sprot vindt het reuze interessant in de schuur (meestal is de deur dicht)
4. Je kunt er omhoogklimmen langs een ladder, op een vlierinkje rond lopen,
5/6 en demonstreren hoe je door het open raam weer naar buiten kunt.
Kerststukjes maken
24-12-05 22:23
Op kerstavond een
stukje schrijven over kerststukjes, hoe toepasselijk.
Een van de vaste activiteiten van 'de tuinclub'
(afdeling Haren e.o. van Groei en Bloei) is het
jaarlijkse kerststukjes maken. Het wordt
georganiseerd door een van onze bestuursleden, Henk,
die o.a. door zijn werk bij de gemeente Haren de hand
weet te leggen op mooi groen voor kerststukjes. Ook
kunnen de deelnemers terecht in de gemeentelijke
loods, dit jaar op 15 December. Bijgaand een paar
foto's die ik tijdens een bliksembezoekje aan de
creatievelingen maakte, de eerste stukjes waren al
klaar. Er zijn trouwe bezoekers, die elk jaar weer
komen en soms wel met 5 of meer stukje naar huis
gaan. Met dank aan meester-organisator Henk.
Foto 1: het begin, stapels groen
Foto 2: de ruwe vorm
Foto 3: vaste klanten
Foto 4: Stuk met hoogte
Foto 5/6: Met en zonder kaarsen
Foto 1: het begin, stapels groen
Foto 2: de ruwe vorm
Foto 3: vaste klanten
Foto 4: Stuk met hoogte
Foto 5/6: Met en zonder kaarsen
Verbouwing week 3
18-12-05 17:09
Vorig jaar was er een documentaire
serie op TV van Frans Bromet. Daarin werd de verbouwing
van een aantal huizen gevolgd. Het waren verbouwingen
in eigen beheer en meestal liep dat aardig uit de hand.
Het begon met de tekst 'dag 1', dan 'dag 7', dan elke
keer als er weer een stukje gefilmd werd, 'dag 53',
'dag 87' en als het echt niet goed ging 'dag 123', 'dag
255' etc..
En dan het droge commentaar van Frans Bromet 'Of alles nog wel onder controle was'. Met enige huivering bekeek ik die documentaires, met een beetje leedvermaak en de gedachte 'waar ben je aan begonnen'.
Gelukkig gaat het bij ons volgens plan. We zitten in week drie, komende week nog een paar dagen en dan twee weken kerstreces.
Toch is het wel een flinke bedoening, ook al hebben we het werk uitbesteed.
Hieronder een paar foto's van de wederopbouw.
1: de muurtjes staan er al, op deze borstwering wordt de glazen opbouw van de serre gezet.
2: onder deze emmers met metselspecie zit een grasveldje, echt waar!
3. Sprot beziet de werkzaamheden vanuit de vensterbank. Wat een rotzooi.
En dan het droge commentaar van Frans Bromet 'Of alles nog wel onder controle was'. Met enige huivering bekeek ik die documentaires, met een beetje leedvermaak en de gedachte 'waar ben je aan begonnen'.
Gelukkig gaat het bij ons volgens plan. We zitten in week drie, komende week nog een paar dagen en dan twee weken kerstreces.
Toch is het wel een flinke bedoening, ook al hebben we het werk uitbesteed.
Hieronder een paar foto's van de wederopbouw.
1: de muurtjes staan er al, op deze borstwering wordt de glazen opbouw van de serre gezet.
2: onder deze emmers met metselspecie zit een grasveldje, echt waar!
3. Sprot beziet de werkzaamheden vanuit de vensterbank. Wat een rotzooi.
Zylinderputzer
17-12-05 18:10
De Callistemon is een
groenblijvende heester, die van oorsprong in Oost
Australie en Tasmanie voorkomt. Ik heb de struik voor
het eerst gezien in 2000 tijdens een reis door
Tasmanie, na een flinke klim (puf puf), half door de
mist, kwamen we op een heuveltop. Door de mist een
vaag uitzicht over de zee verderop, maar vlakbij....:
de oogverblindende rode kwastbloemen van de
lampenpoetser met de opvallende meeldraden. Aan elke
meeldraad een ragfijn waterdruppeltje. Het is
moeilijk het zo mooi op de foto te krijgen als het
beeld in mijn herinnering.
De naam Callistemon is samengesteld uit twee Griekse woorden: kallos (schoonheid, mooi) en stemon (meeldraad). Passende naam.
Weer in Nederland kreeg ik -waarschijnlijk als reactie op onze enthousiaste Australie/Tasmanie-verhalen- een Callistemon struikje kado. Je ziet ze inmiddels steeds vaker in tuincentra. De heester is niet winterhard, ik behandel hem als kuipplant. De hele zomer buiten en tegen oktober/november weer naar binnen. Binnen weinig water geven, maar pas op dat ie niet helemaal opdroogt. Echt prettig vind de Lampenpoetser het niet binnen. De eerste winter op koude slaapkamer (buiten beeld) heb ik de plant bijna laten verdrogen (van schrik vielen vrijwel alle blaadjes af). Volgende zomer buiten weer bijgetrokken, maar voor straf een jaar niet gebloeid. De volgende winter beneden in koele kamer, meer in beeld. Maar hier was het eigenlijk te warm en de schildluis sloeg toe. Wat een plakboel. De beestjes met vingers en een satestokje voor de moeilijke plekjes verwijderd.
De lampenpoetser bloeit in de periode vanaf april tot ongeveer september. Dit jaar begon ons exemplaar in de zeer warme oktobermaand weer allemaal bloemknoppen te maken. In november bij de eerste nachtvorst naar binnengehaald en nu staat binnen een struikje met weel 10 prachtig rode pluimbloemen. Ze bloeien niet allemaal tegelijk dus er valt ook de komende tijd nog wat te genieten. Ik mis alleen de mistdruppeltjes binnen.
NL : Lampenpoetser
D : Zylinderputzer
VK : Bottlebrush
F : Goupillon, Rince-Bouteille, Rince-Biberon
Latijn: Callistemon
De naam Callistemon is samengesteld uit twee Griekse woorden: kallos (schoonheid, mooi) en stemon (meeldraad). Passende naam.
Weer in Nederland kreeg ik -waarschijnlijk als reactie op onze enthousiaste Australie/Tasmanie-verhalen- een Callistemon struikje kado. Je ziet ze inmiddels steeds vaker in tuincentra. De heester is niet winterhard, ik behandel hem als kuipplant. De hele zomer buiten en tegen oktober/november weer naar binnen. Binnen weinig water geven, maar pas op dat ie niet helemaal opdroogt. Echt prettig vind de Lampenpoetser het niet binnen. De eerste winter op koude slaapkamer (buiten beeld) heb ik de plant bijna laten verdrogen (van schrik vielen vrijwel alle blaadjes af). Volgende zomer buiten weer bijgetrokken, maar voor straf een jaar niet gebloeid. De volgende winter beneden in koele kamer, meer in beeld. Maar hier was het eigenlijk te warm en de schildluis sloeg toe. Wat een plakboel. De beestjes met vingers en een satestokje voor de moeilijke plekjes verwijderd.
De lampenpoetser bloeit in de periode vanaf april tot ongeveer september. Dit jaar begon ons exemplaar in de zeer warme oktobermaand weer allemaal bloemknoppen te maken. In november bij de eerste nachtvorst naar binnengehaald en nu staat binnen een struikje met weel 10 prachtig rode pluimbloemen. Ze bloeien niet allemaal tegelijk dus er valt ook de komende tijd nog wat te genieten. Ik mis alleen de mistdruppeltjes binnen.
NL : Lampenpoetser
D : Zylinderputzer
VK : Bottlebrush
F : Goupillon, Rince-Bouteille, Rince-Biberon
Latijn: Callistemon
Geurgeranium
11-12-05 16:21
We hebben al jaren een
of meerdere citroengeraniums in de vensterbank staan
als kamerplant. Elke keer bij het watergeven of dorre
blaadjes wegplukken ruik je de frisse citroengeur.
Ook als een poes wat door tussen de planten op de
vensterbank dartelt.
De geranium (of eigenlijk Pelargonium) is makkelijk te stekken. Regelmatig knip ik de toppen uit de kamerplanten als de plant wat te slungelig wordt en die zet ik dan even in een glaasje water. Bewortelt snel en kan dan worden opgepot. Op water blijft de plant trouwens ook erg lang in leven, maandenlang heb ik van de zomer de stekken in een glaasje water in de vensterbank gehad. Een wirwar van wortels in het glas.
Een paar jaar geleden zette ik een wat lelijk geworden citroengeranium in de tuin. Daar bleek ie het veel prettiger te vinden dan binnen!
Terwijl binnen de stengels zo'n halve cm in doorsnee zijn en ik de plant zo'n 30-40 cm hoog laat worden, worden de citroengeraniums buiten veel groter en bossiger. Ik heb de afgelopen jaren exemplaren gehad van 70-80 cm hoog en 60-70 cm in doorsnee, met stengels dit onderaan bijna 2 cm in doorsnee waren. Terwijl de plant binnen nooit bloeit verschijnen buiten wel bloemetjes, kleine rose-met-witte bloempjes, niet spectaculair maar wel grappig afstekend tegen het knalgroene blad van de plant zelf. De planten blijven groeien en groeien met fris (lente)groen blad tot dat de vorst erover heen gaat. Daar houden ze niet van... Blaadjes vallen pardoes af en er blijven kale, verhoute stengels over. Een keer is een van de planten na de winter weer uitgelopen. Maar meestal sterven ze af en rotten weg in de winter. Ik rooi ze dan ook meestal op in de winter en zet in het voorjaar weer een paar nieuwe stekken buiten.
Er schijnen allerlei variaties in geurpelargoniums te zijn. Soorten die naar appeltjes (appelshampoo) ruiken of naar munt of nootmuskaat of kruidnagel of roos of... (Bij het zoeken naar meer geuren op internet kwam ik het recept tegen van een cake met citroengeranium blaadjes. Dat kan natuurlijk ook).
De geranium (of eigenlijk Pelargonium) is makkelijk te stekken. Regelmatig knip ik de toppen uit de kamerplanten als de plant wat te slungelig wordt en die zet ik dan even in een glaasje water. Bewortelt snel en kan dan worden opgepot. Op water blijft de plant trouwens ook erg lang in leven, maandenlang heb ik van de zomer de stekken in een glaasje water in de vensterbank gehad. Een wirwar van wortels in het glas.
Een paar jaar geleden zette ik een wat lelijk geworden citroengeranium in de tuin. Daar bleek ie het veel prettiger te vinden dan binnen!
Terwijl binnen de stengels zo'n halve cm in doorsnee zijn en ik de plant zo'n 30-40 cm hoog laat worden, worden de citroengeraniums buiten veel groter en bossiger. Ik heb de afgelopen jaren exemplaren gehad van 70-80 cm hoog en 60-70 cm in doorsnee, met stengels dit onderaan bijna 2 cm in doorsnee waren. Terwijl de plant binnen nooit bloeit verschijnen buiten wel bloemetjes, kleine rose-met-witte bloempjes, niet spectaculair maar wel grappig afstekend tegen het knalgroene blad van de plant zelf. De planten blijven groeien en groeien met fris (lente)groen blad tot dat de vorst erover heen gaat. Daar houden ze niet van... Blaadjes vallen pardoes af en er blijven kale, verhoute stengels over. Een keer is een van de planten na de winter weer uitgelopen. Maar meestal sterven ze af en rotten weg in de winter. Ik rooi ze dan ook meestal op in de winter en zet in het voorjaar weer een paar nieuwe stekken buiten.
Er schijnen allerlei variaties in geurpelargoniums te zijn. Soorten die naar appeltjes (appelshampoo) ruiken of naar munt of nootmuskaat of kruidnagel of roos of... (Bij het zoeken naar meer geuren op internet kwam ik het recept tegen van een cake met citroengeranium blaadjes. Dat kan natuurlijk ook).
Gracht in de tuin
04-12-05 15:41
Hoe is het met de verbouwing? Wat vorige week nog binnen was (er stonden muren, maar geen dak) is nu echt buiten. Niet alleen de vloeren en muren zijn weg, maar er is ook een flinke gracht gegraven. Op de plekken waar de fundamenten van de muurtjes van de serre moeten komen is een greppel van een meter diep (tot op het woudzand) gegraven. Ons huis staat op de hondsrug, op zo'n 1.5 meter diep is een ondoordringbare leemlaag, hetgeen betekent dat het grondwater daar boven op blijft staan. Al tijdens het graven kwam het water in de geulen naar boven.
De bouwertjes zullen komende week wel natte voeten halen, ik ga ervan uit dat ze goede rubberlaarzen hebben.
De kleine kraan en rijplaten zijn verdwenen, en het modderlandschap ziet er wat troosteloos uit.
De buurvrouw vertelde dat ze een klacht had ontvangen vanwege onze verbouwing. GROTE SCHRIK. Vanwege de rommel/stapels hout op straat, container, of...
Nee, van onze grote poes Sprot. Hij melde zich beledigd bij de buren, het was hem te lawaaiig in eigen huis en zijn hele tuin werd overhoop gehaald. In plaats van mooie tegelpaden moet ie nu over de modder. Sprot gaat dan voor de deur zitten bij de buren en tikt met zijn rechterpootje tegen de deur tot dat er opengedaan wordt.
Sprot kijkt het eens aan, vanuit de warme vensterbank binnen, naar buiten.
Sprot zit nog steeds binnen, in het raam rechts. De vroegere binnen deur is tijdelijk dichtgetimmerd, achter het zeil is de kelderdeur.
De Budleija houdt moedig stand. De struik heeft zich zelf een aantal jaar terug op het hoekje van de voormalige uitbouw genesteld. IK was nog van plan geweest hem te verplanten, maar had niet direct een geschikt plekje. Toen waren de slopers er al en werd de Budleija afgeschreven. Maar... zo te zien is het een overlever. De sloper heeft zorgvuldig om de struik heen gegraven. Als ie het overleeft, mag ie blijven (en anders heb ik nog wel wat nazaten).
Het regent binnen..
27-11-05 17:22
Het heeft lang geduurd,
maar we gaan verbouwen.
Afgelopen vrijdag is de aannemer begonnen met het slopen van een drietal bijgebouwtjes aan de achterkant van ons huis. Op deze plek komt dan een serre met veranda. Ook kunnen we dan vanuit de eetkamer de achtertuin in kijken. We hebben een vrijstaand huis met veel ramen. Mooi uitzicht op zijtuin, voortuin, andere zijtuin, maar nauwelijks op de achtertuin. Ook wilde ik graag een plek (vorstvrij) waar in de winter planten kunnen overwinteren. Nu zet ik ze in een niet vaak gebruikte kamer, maar daar blijkt het toch gauw te warm te worden. Gevolg is bijvoorbeeld schildluis.
Ruim een jaar geleden hebben we een architect een ontwerp laten maken en toen begon het vergunningen gedoe. Zowel sloopvergunning als bouwvergunning was nodig. En tja, dat gaat allemaal niet zo hard. Zeker niet als dan ook nog eens een speciale procedure gevolgd moet worden omdat de bouw niet aan het huidige bestemmingsplan voldoet (wel aan het nieuwe bestemmingsplan, maar dat wordt pas in de loopt van 2006 goedgekeurd...)
De muren staan nog overeind, maar het dak is er af. Althans aan de buitenkant. In het eerste deel van de uitbouw zit nog een schrootjesplafond. Dit betekent dat het niet meteen binnen regende en sneeuwde afgelopen weekend, maar met een beetje vertraging lekte de neerslag door naar binnen. Zittend in de eetkamer hoorden we het gedrup in de bijkeuken op het zeil. Dat blijft gek. Het is inmiddels een soort 'buiten' geworden, maar we beschouwen het nog als binnen, en daar past gedrup niet bij. Ik moest steeds de neiging onderdrukken om een emmer onder het druipende plafond te zetten.
Links: Goed geventileerd dak.
Rechts: De sloper aan het werk. Het gebouwtje op de achtergrond is onze 'verre' schuur.
Het lijkt wel een schilderij. Laatste foto van raampje is achterste deel van te slopen bijgebouwtjes. Op de achtergrond links weer een blik op de 'verre' schuur. De oranje vlek in het midden is het stapelmuurtje (zie stukje van vorige week: grijsbladig en zwartharig) en rechts op het 'schilderij' lange halmen van Miscanthus Sinensis 'Kleine Silberspinne'.
Afgelopen vrijdag is de aannemer begonnen met het slopen van een drietal bijgebouwtjes aan de achterkant van ons huis. Op deze plek komt dan een serre met veranda. Ook kunnen we dan vanuit de eetkamer de achtertuin in kijken. We hebben een vrijstaand huis met veel ramen. Mooi uitzicht op zijtuin, voortuin, andere zijtuin, maar nauwelijks op de achtertuin. Ook wilde ik graag een plek (vorstvrij) waar in de winter planten kunnen overwinteren. Nu zet ik ze in een niet vaak gebruikte kamer, maar daar blijkt het toch gauw te warm te worden. Gevolg is bijvoorbeeld schildluis.
Ruim een jaar geleden hebben we een architect een ontwerp laten maken en toen begon het vergunningen gedoe. Zowel sloopvergunning als bouwvergunning was nodig. En tja, dat gaat allemaal niet zo hard. Zeker niet als dan ook nog eens een speciale procedure gevolgd moet worden omdat de bouw niet aan het huidige bestemmingsplan voldoet (wel aan het nieuwe bestemmingsplan, maar dat wordt pas in de loopt van 2006 goedgekeurd...)
De muren staan nog overeind, maar het dak is er af. Althans aan de buitenkant. In het eerste deel van de uitbouw zit nog een schrootjesplafond. Dit betekent dat het niet meteen binnen regende en sneeuwde afgelopen weekend, maar met een beetje vertraging lekte de neerslag door naar binnen. Zittend in de eetkamer hoorden we het gedrup in de bijkeuken op het zeil. Dat blijft gek. Het is inmiddels een soort 'buiten' geworden, maar we beschouwen het nog als binnen, en daar past gedrup niet bij. Ik moest steeds de neiging onderdrukken om een emmer onder het druipende plafond te zetten.
Links: Goed geventileerd dak.
Rechts: De sloper aan het werk. Het gebouwtje op de achtergrond is onze 'verre' schuur.
Het lijkt wel een schilderij. Laatste foto van raampje is achterste deel van te slopen bijgebouwtjes. Op de achtergrond links weer een blik op de 'verre' schuur. De oranje vlek in het midden is het stapelmuurtje (zie stukje van vorige week: grijsbladig en zwartharig) en rechts op het 'schilderij' lange halmen van Miscanthus Sinensis 'Kleine Silberspinne'.
Een basilicum, twee basilicums...
19-11-05 20:40
Regelmatig staat in het tijdschrift
Groei en Bloei een artikeltje van de Hortus Botanicus
in Amsterdam. Een paar jaar geleden was dat een
artikeltje over 10 verschillende soorten basilicum. Van
de beschreven soorten kun je dan zaad bestellen. Ik heb
toen 4 soorten besteld.
1. Basilicum Osmin Yiotis : stevige struikje, grote bladeren. Eerst in een kweekbakje en later verspeend in kleine potjes. In wat grotere potjes deed ik er drie tegelijk. Deze deden het beter. De plantjes, binnen op de vensterbank, zijn erg dorstig. Het eerste jaar is een groot deel van de eerste lichting verdorst. We waren in juni op vakantie. Onze huisoppasser, Nynke, was ze een dag (te lang) vergeten te voeren... Eind juni nog een tweede lichting gezaaid, beetje laat, maar toch nog flink wat kunnen oogsten.
2. Basilicum Spice Globe: kleine blaadjes, bolvormig struikje (als je goed snoeit om steeds te laten vertakken). Elke keer bij het water geven goed opletten of er zich geen bloemknopjes vormen. Als basilicum gaat bloeien worden de blaadjes bitterder en minder lekker.
3. Basilicum Purple Delight: met paarse blaadjes, binnen blijven de plantjes een vreemde kleur groenig paars of paarsig vlekkerig groen. Buiten in de volle zon wordt de plant heel diep donker paars. Buiten wordt de plant ook veel steviger, tenminste als ie de slakken overleeft. Het eerste jaar werden alle plantjes, toen ik ze een centimeter of 8 groot buiten zetten, stonder er de volgende dag alleen nog steeltjes. De afgelopen zomer heb ik er een paar in een potje op een tafeltje gezet. Voor de buiten-basilicums geld wel dat ze heel snel in bloei schieten. Je let even niet op ....
4. De vierde soort is een niet eetbare soort, het heilige basielkruid uit India. Eenjarig, zou een mooie terrasplant zijn, tot ca. 90 cm hoog. Maar dit heb ik nooit gezien. Zowel vorig jaar als dit jaar kwam deze soort het minst goed op. De plantjes waren klein en ielig, en na verspenen werd het ook niet veel. Tja, ze missen waarschijnlijk de Indiase zon.
Ik heb nog steeds wat zaad over, dus volgend jaar ga ik het weer proberen. De vraag is of het -dan drie jaar oude zaad- het nog goed doet. We zullen zien.
Voorlopig heb ik in ieder geval genoeg pakjes ingevroren basilicumblaadjes in de diepvries. En ook afgelopen zomer hebben we genoten van verse basilicum, vooral in de (tomaten)sla, maar ook in de pasta, op de pizza en een keer verse pesto gemaakt (met olijfolie, pijnboompitten, verse pecorinokaas en veel, heel veel basilicum. Wauw, de smaak spatte van ons bord.
Voor het oogsten geven de binnenplantjes betere resultaten,
a) omdat ik ze niet vergeet water te geven,
b) omdat de slakken er niet bij kunnen (wij hebben culinaire onderlegde slakken, ze zijn dol op basilicum) en
c) omdat het zo makkelijk knippen is en de blaadjes meteen 'panklaar zijn (geen opspattende aarde of modder).
Bijgaande foto is begin november 2005 gemaakt. De meeste plantjes heb ik al eerder buiten gezet, daar is inmiddels weinig van over. Twee exemplaren heb ik binnen op de vensterbank laten staan. Ze zijn inmiddels in bloei, niet meer echt lekker om te eten maar elke keer als ik er langs loop en ze aanraak komt er weer een heerlijke zomerse basilicumgeur vanaf. Zelfs de verdrogende blaadjes ruiken lekker.
Erg apart is de combinatie met de citroengeranium die er naast staat.
Kijk ook eens op http://www.basilicum.tomaatnet.nl/
1. Basilicum Osmin Yiotis : stevige struikje, grote bladeren. Eerst in een kweekbakje en later verspeend in kleine potjes. In wat grotere potjes deed ik er drie tegelijk. Deze deden het beter. De plantjes, binnen op de vensterbank, zijn erg dorstig. Het eerste jaar is een groot deel van de eerste lichting verdorst. We waren in juni op vakantie. Onze huisoppasser, Nynke, was ze een dag (te lang) vergeten te voeren... Eind juni nog een tweede lichting gezaaid, beetje laat, maar toch nog flink wat kunnen oogsten.
2. Basilicum Spice Globe: kleine blaadjes, bolvormig struikje (als je goed snoeit om steeds te laten vertakken). Elke keer bij het water geven goed opletten of er zich geen bloemknopjes vormen. Als basilicum gaat bloeien worden de blaadjes bitterder en minder lekker.
3. Basilicum Purple Delight: met paarse blaadjes, binnen blijven de plantjes een vreemde kleur groenig paars of paarsig vlekkerig groen. Buiten in de volle zon wordt de plant heel diep donker paars. Buiten wordt de plant ook veel steviger, tenminste als ie de slakken overleeft. Het eerste jaar werden alle plantjes, toen ik ze een centimeter of 8 groot buiten zetten, stonder er de volgende dag alleen nog steeltjes. De afgelopen zomer heb ik er een paar in een potje op een tafeltje gezet. Voor de buiten-basilicums geld wel dat ze heel snel in bloei schieten. Je let even niet op ....
4. De vierde soort is een niet eetbare soort, het heilige basielkruid uit India. Eenjarig, zou een mooie terrasplant zijn, tot ca. 90 cm hoog. Maar dit heb ik nooit gezien. Zowel vorig jaar als dit jaar kwam deze soort het minst goed op. De plantjes waren klein en ielig, en na verspenen werd het ook niet veel. Tja, ze missen waarschijnlijk de Indiase zon.
Ik heb nog steeds wat zaad over, dus volgend jaar ga ik het weer proberen. De vraag is of het -dan drie jaar oude zaad- het nog goed doet. We zullen zien.
Voorlopig heb ik in ieder geval genoeg pakjes ingevroren basilicumblaadjes in de diepvries. En ook afgelopen zomer hebben we genoten van verse basilicum, vooral in de (tomaten)sla, maar ook in de pasta, op de pizza en een keer verse pesto gemaakt (met olijfolie, pijnboompitten, verse pecorinokaas en veel, heel veel basilicum. Wauw, de smaak spatte van ons bord.
Voor het oogsten geven de binnenplantjes betere resultaten,
a) omdat ik ze niet vergeet water te geven,
b) omdat de slakken er niet bij kunnen (wij hebben culinaire onderlegde slakken, ze zijn dol op basilicum) en
c) omdat het zo makkelijk knippen is en de blaadjes meteen 'panklaar zijn (geen opspattende aarde of modder).
Bijgaande foto is begin november 2005 gemaakt. De meeste plantjes heb ik al eerder buiten gezet, daar is inmiddels weinig van over. Twee exemplaren heb ik binnen op de vensterbank laten staan. Ze zijn inmiddels in bloei, niet meer echt lekker om te eten maar elke keer als ik er langs loop en ze aanraak komt er weer een heerlijke zomerse basilicumgeur vanaf. Zelfs de verdrogende blaadjes ruiken lekker.
Erg apart is de combinatie met de citroengeranium die er naast staat.
Kijk ook eens op http://www.basilicum.tomaatnet.nl/
Lidcactus
13-11-05 22:02
De dagen worden korter.
's Morgens is het net licht als ik naar mijn werk ga,
en 's avonds is het licht op de fiets nu echt nodig.
Veel planten buiten gaan nu in rust, maar sommige
kamerplanten beginnen juist nu te bloeien. Twee jaar
geleden brak ik een paar segmentjes om te stekken af
van een lidcactus bij mijn ouders thuis. Al jarenlang
staat de moederplant (in dit geval ook plant van mijn
moeder) op een koele zolderkamer om tegen
november/december naar beneden te worden gehaald: vol
met tientallen knalrode bloemen. De Latijnse naam is
Schlumbergera.
De stekken zijn goed aangeslagen en flink gegroeid. En dit jaar bloeit de lidcactus voor het eerst bij mij thuis. Een paar weken terug kleine roodachtige knopjes en deze week... een adembenemend overvloed van bloemen. Van dichtbij gezien zijn ze echt bijzonder. Alsof een zeer deskundige Japanse origamikunstenaar zijn uiterste best gedaan heeft. Maar dan niet zomaar met papier, maar met de fijnste zijde, een beetje doorschijnend in het licht van de lage zon.
Als de knop begint open te gaan komt eerst het roze puntje van de stamper naar buiten, daarna vouwen de schutbladeren omhoog en komt een bosje witte meeldraden in beeld. Fascinerend.
Bijgaand twee foto's uit een hele serie
De stekken zijn goed aangeslagen en flink gegroeid. En dit jaar bloeit de lidcactus voor het eerst bij mij thuis. Een paar weken terug kleine roodachtige knopjes en deze week... een adembenemend overvloed van bloemen. Van dichtbij gezien zijn ze echt bijzonder. Alsof een zeer deskundige Japanse origamikunstenaar zijn uiterste best gedaan heeft. Maar dan niet zomaar met papier, maar met de fijnste zijde, een beetje doorschijnend in het licht van de lage zon.
Als de knop begint open te gaan komt eerst het roze puntje van de stamper naar buiten, daarna vouwen de schutbladeren omhoog en komt een bosje witte meeldraden in beeld. Fascinerend.
Bijgaand twee foto's uit een hele serie
