Binnen

Warmtecamera

Via mijn werk heb ik een paar dagen een infrarood camera kunnen lenen. Met de afdeling doe ik mee aan een actie 'Check je Warmtelek'. Dat houdt in dat je met de camera foto's maakt van je huis, en dan kijkt waar evt. energie naar buiten lekt. Vervolgens kun je dat dan te isoleren en uiteindelijk energie besparen. Maar zo'n camera is ook een onweerstaanbaar stuk speelgoed. Om -al zijn de foto's klein- eens door infrarood ogen te kijken. Op elke foto staat de kleurenschaal rechts aangegeven.

FLIR0061FLIR0058
FLIR0069FLIR0139
FLIR0137FLIR0141
1. deur (van binnen) met warmtelek bij brievenbus en kier onderaan
2. in ketelhok: de verwarmingsleidingen naar boven
3. buitenmuur tussen woonkamer en werkkamer: we hebben geen spouw en de verwarmingsbuizen in de muur kun je me warmteogen buiten gewoon zien!
4. het warmtespoor van mijn voeten op het tapijt in de woonkamer
5. poes heeft koele staart en warme kop
6. maar oren en puntje neus (geen vacht) toch weer koeler

Geinig nietwaar? Het is er niet meer van gekomen om een foto te maken van de heg met daarin musjes. Als lichtgevende balletjes. Wel 's avonds even door de tuin gelopen met camera, om te kijken of ik warme bolletjes in de heg zag (vogels) maar OF ze zaten er niet, OF ze zijn zo goed ge
isoleerd dat ik ze niet zag met de resolutie van de camera. Ben benieuwd naar de foto's van collega's.

20 liter potgrond

Van het een komt het ander. Hoe je van 1 blaadje afknippen komt tot een lege zak potgrond.
Ik begon vanmorgen met wat dorre blaadjes wegplukken bij enkele kamerplanten in de voorkamer. Dat werd allengs een groter berg blaadjes op de grond. emmer erbij om de blaadjes in een keer in te stoppen. Toen bleek de philodendron scandens, die op 1,80 hoog boven op de boekenkast staat langzaam de kamer over te nemen. Achter een plank van de boekenkast langs en dan weer een paar meter omlaag naar voren. Tegen de zijkant van de kast aangeklommen en zich aan een paar boeken vastgehaakt met luchtwortels. De didgeridoo die tegen de kast aan leunt was ook opgenomen in het groen en over de grond groeide een tak langs de plint tot aan het erkerraam. Daar in de hoek begon de plant weer omhoog te klimmen. Blijkbaar blij met zijn plek, een echte oerwoudplant. Toch maar een paar meter stengel afgeknipt voor de composthoop.
Een groene en wit-met-groen graslelie van een kindplantje ontdaan en deze opgepot, vers materiaal.
Een paar streptocarpussen verpot, nu ik toch bezig was.
diefenbachiasoort1vensterbank

Een van de bladplanten, een
aglaonema Silver Bay heb ik snel even gegoogled, zag er wat sneu uit. Die had ik in het voorjaar in de zon staan, terwijl ie daar nu net niet van houd. Inmiddels al een paar maanden op een donkere plek, maar nog steeds gelig blad. Toen bleek al snel wat er aan de hand was. De plant barste zo ongeveer uit zijn pot. De plastic pot moest ik stuk knippen om hem te kunnen verwijderen, zo strak zat ie. De aglaonema staat nu in een grotere pot met verse potgrond.
En tot slot een stek van een naar pepermunt geurende geranium opgepot en nieuwe stekken op water gezet van de citroengeranium.
Toen was ik 20 liter potgrond verder.

Pininana

In september binnen gezaaid, echium pininana (reuzenslangekruid). 1 zaad opgekomen en nu, half november, een plant van 25 cm hoog in de vensterbank. Groot blad en fijn behaarde stengels. Wel een beetje een iel pootje, aanvankelijk is de zaailing wat slungelig opgegroeid, en op zijn kant gaan liggen (foto 3). Hoog tijd om te verplanten, want het is een jonge reus. Tenminste als het een hete zomer gaat worden. In een pot van 25 cm doorsnee gezet, kan ie flink doorgroeien in de bijkeuken, voordat ie volgend voorjaar/zomer de tuin in gaat. Het scheve pootje heb ik onder de grond gestopt, en de lage bladeren verwijderd. Misschien gaat ie daar wel wat meer steunwortels maken (zoals tomaten doen als je ze bij het verpotten wat dieper zet).
In het voorjaar zal ik nog wat meer zaad zaaien, om de risico's wat te spreiden.
pininana1
pininanadetailpininanadetail2

Of het zo goed lukt als in Zuid Engeland....

Belofte

Belofte in een bol.
Wit of bruin of beetje onbestendig gekleurd.

bollen20nov

"In volle grond of in pot", vroeg ik de meneer van het tuincentrum.
"In volle grond", zei ie, "in de volle zon.
Hoe heter hoe beter."

Nou dat ga ik dan maar doen.
De ene bol gaat
deze worden.

OTE15-tas

Als dank vooraf voor het open stellen van onze tuin volgende week, kwam Sophie van het bestuur van de plaatselijk Groei & Bloei afdeling een tas met leuke spulletjes brengen. Met wat voorbeeld exemplaren van het tijdschrift Groei& Bloei, een mooie aanbieding voor bezoekers die zich als lid aanmelden (kan in alle open tuinen, weekend van 13-14 juni in Haren en Eelde, of landelijk 20-21 juni!), flyers met adressen voor alle deelnemende tuinen, en wat zakjes zaad om uit te delen aan bezoekers.

tasOTE2015
De week van 13-21 juni is ook nationale tuinweek. Met als thema 'water in de tuin'. Als dat maar niet te letterlijk is (water vanuit de lucht....)

Klimplanten

BIj het mei nummer van het tijdschrift Groei en Bloei zat een zakje met zaden van klimplanten.10 verschillende soorten volgens het zakje. In het tijdschrift stond ook een plaatje van de zaden, zie hieronder, en ik heb ze zo goed mogelijk op vorm gesorteerd. Een soort, nr 6, heb ik niet gevonden (dolichos labfab, een soort boon), en de zaden van drie soorten ipomoea (nr 1, 5 en 10) leken te veel op elkaar om te onderscheiden.
Derde week april, vlak voor onze vakantie heb ik ze gezaaid en verschillende soorten zijn nu klaar om te verspenen/ in eigen potjes te zetten. De ipomoea's zien er nu
wel verschillend uit, moet alleen nog vaststellen welke welke is als ze gaan bloeien. Ik noem ze voor het gemak even a,b en c. (Nog) niet opgekomen o.a. thunbergia, kanariekers en cardiospermum.

klimplanten groei en bloei

Heb wel een probleem: waar kunnen we ze tegenaan laten groeien. Een van de soorten, Cobea Scandens blijkt een reuzengroeier en kan wel 20 voet (6-7 meter) in een jaar groeien... Eerst maar eens kijken welke soorten de slakken overleven als ik ze over een week of twee buiten zet.

Knollentuin omgekeerd

In november schreef ik een logje Knollentuin over bollen en knollen die ik naar binnen heb gehaald om te overwinteren. Nu is het weer andersom. De eerste lichting 7 maart opgepot en dit weekende de laatste. Ik had ze in zaagsel en in zand bewaard, in de kelder. Allebei gaat goed. De meeste knollen begonnen al neusjes te maken. Als laatste gisteren de gloriosaknollen opgepot. De planten staan nog wel in de serre, het is pas maart...
knollenplanten7mrt2015gloriosa21mrt0gloriosa21mrt4
gloriosa21mrt 2gloriasa21mrt1.

Ikebana van sneeuwklok

Afgelopen week bezig geweest met het delen van polletjes sneeuwklokken. Daar bij braken enkele bloempjes af. Die plonkte ik in een klein vaasje.
De volgende ochtend werd ik getroffen door de mooie schikking van de drie bloemen.

ikebanasneeuwklok
Zo mooi kan eenvoud zijn.

Comfortabel vogels kijken

's Winters beleven we er veel plezier aan om naar de vogels in de tuin te kijken. Zoveel, dat we ze allerlei voer aanbieden. Om nog meer vogeltjes te lokken. Zaden, pinda's, vetblokken en appels. Strategisch opgesteld om (ook) makkelijk vanuit huis te bekijken. Vanaf de bank in de woonkamer, of vanaf de poef in de eetkamer (foto 1). Met een kopje thee in de hand, en soms een verrekijker erbij. Kom maar op, vogeltjes!
vogelkijkhut25jan1vogelkijkhut25jan2
Foto 2: Dit voedersysteem staat op ongeveer anderhalve meter afstand van de poef in foto 1. Als ik daar heel rustig zit en niet te wild beweeg komen er allerlei vogeltjes op zitten.

Terugblik 2014

2014 is afgesloten.
Een uitzonderlijk warm (tuin)jaar.

Toen ik 31 december bij de oliebollenkraam op het dorpsplein stond te wachten was het heerlijk warm en lenteachtig in de zon. Dat is wel eens anders geweest, met sneeuw, ijs, snijdende wind, kou. Vandaag is het 1 januari.
Het jaar is jarig geweest en heeft nu een nieuwe leeftijd: 2015. Het is overwegend grijs en met de wind voelt het rond 1 graad (is ruim 4 graden). Onze nieuwjaarswandeling hebben we vandaag kort gehouden. Straks gaat de laatste oliebol op.

Terug naar de tuin, het tuinjaar 2014.
Een samenvatting van de maandfoto's, door elkaar.

maandfotos 2014

Als je de foto's in het groot wilt zien, of wilt checken of je goed geraden hebt welke foto bij welke maand hoort, klik dan in de rechter groene balk de rubriek 'maandfoto' aan.

De kerstman kwam langs...

... en bracht kadootjes.
Voor het bijenseizoen 2015.

bijenhandschoenen

Imker handschoenen en een kastbeitel.
De kastbeitel (met schraper) is het universele gereedschap voor de imker. Met de beitel kun je kasten openmaken (goed aan de zijkant!) en de raampje lichten. Ook te gebruiken als schraper als de raampjes aan elkaar zijn geplakt door was en propolis.
Bedankt Doeke de kerstman.

Kersttoetje

In de tuin nu geen eigen fruit, maar in de winkel is er volop. En met gedroogde vruchten kun je elk tijdstip van het jaar aan de gang. Hieronder een toetje met banaan, vijgen en dadels. UIt het tijdschrift 'smaakmakend' van de ecologische winkels. Foto (links) zag er zo lekker uit, dat wilde ik wel eens proberen! Rechts het resultaat, was heerlijk.
toetje1dec1toetje14dec2

Recept
nagerecht 4 personen
300 g rijpe banaan, schoongemaakt; 100 g medjooldadels, schoongemaakt; 2 zakjes groene thee met jasmijn; 8 gedroogde vijgen; 5 eetlepels volle yoghurt; 1 eetlepel vers geraspte gember; 2 eetlepels gedroogde cranberry's; extra nodig: keukenmachine

Snijd de banaan in stukken van 3 cm. Snijd de dadels in kleine stukjes. Leg ze samen in een bakje en laat ze in 2 uur bevriezen.
Breng 450 ml water tot tegen de kook aan, neem de pan van het vuur en laat de thee 5 minuten in het water trekken. Snijd de harde steeltjes van de vijgen. Verwijder de theezakjes, leg de vijgen minimaal 30 minuten in de thee.
Scheur vlak voor serveren de vijgen open en verdeel ze over 4 mooie schaaltjes. Doe de yoghurt en gember in een keukenmachine. Voeg de banaan en dadels toe en pureer in 30 seconden tot een zacht ijs. Schep het ijs naast de vijgen en garneer met de cranberry's.

Collegiale Bos Bloemen

Gekregen van Pe en Annie en Dick en Klaas en Bart Jan en Erik en Cees.
Oranje bos met veel soorten bloemen.
Die staan nu vrolijk te wezen in de woonkamer.
oranje11111oranje3333333
oranje44444oranje22222

Dank collega's, voor de prettige samenwerking de afgelopen 4,5 jaar!

Zaagsel

Bollen en knollen
in zaagsel.
Winterslaap. Winterrust
voor een paar maanden,
met rust laten.
Niet vergeten, later.
Voorjaar en ontwaken.

zaagsel.

Gekke tijd om te verspenen

Vingerhoedskruid is twee jarig, rozet in jaar 1 en bloei in jaar 2. Beste zaaitijd is rond juli, dan heb je al een flinke rozet voor de winter. In het najaar kun je de plant dan op de gewenste plek zetten. En in volgende zomer genieten van de enorme bloementoorts.
Ik zit iets later in de tijd. 13 september 2014 heb ik zaadjes van twee soorten digitalis gezaaid in potten buiten. Lang niets gezien en ineens piepkleine zaailingen, en nu al iets grotere zaailingen. Ik had ze niet zo dun gezaaid (weer niet!) om de afzonderlijke plantjes genoeg ruimte te laten hebben om goed uit te groeien. Vandaag, 7 december (!) heb ik het er op gewaagd om de plantjes te verspenen. 1-2 cm klein zijn ze. Gekkenwerk natuurlijk, want de zaailingen zijn in winterrust. Aan de andere kant, als nu ook de winter heel zacht is, net als de rest van 2014.....

digi7dec3digi7dec4
digi7dec2dgi7dec1

Ik laat een paar potjes in de koude (maar wel beschutte) serre overwinteren, de rest zet ik buiten. Ben benieuwd of ze aanslaan. 16 potjes met digitalis purpurea
Sutton's Apricot en 8 potjes met digitalis purpurea Red Velvet. Als ik er aan denk (of iemand mij er aan herinnert, zal ik ook nog wat zaaien in maart/ april. Dan kunnen het hele grote planten worden in het tweede jaar.

Knoflookbieslook

Allium tuberosum, of knoflookbieslook. En de naam zegt ook wat het is, bieslook, met iets breder en grover blad. En een smaak die dichter tegen knoflook dan tegen uit aan zit. In plaats van paarse bolletjes in mei, geeft deze allium witte bloemenschermen in juli- augustus. Plek in zon of halfschaduw, zo'n 50 cm hoog. Net als bij andere alliums blijven de zaden maar heel kort kiemkrachtig. Dus snel zaaien na de oogst. Deze week kreeg ik zaadjes binnen die ik bij Diana besteld heb. 'Knettervers', aldus Diana, met advies om ook al wat zaden binnen en buiten nu direct (begin dec) te zaaien. Heb nu vier potjes met elk ca 15 zaden. Staan nu nog in de koude serre, twee ga ik ervan buiten zetten. Koudekiemers. En dan ben ik van plan ook nog een keer eind februari wat te zaaien.
knoflookbieslook7dec

Al twee keer eerder geprobeerd om knoflookbieslook te zaaien, maar dat leidde nog niet tot succes. Drie maal is scheepsrecht! Een andere allium die ik ook nog graag zou hebben in de tuin is de
witbloeiende bieslook. Dat blijft nog een wens. Heb ik geen zaad van.....

Avalanche

avalanche1
avalanche2avalanche3

Avalanche is de naam van deze roos.
Grootbloemig.
Perzikkleurig.
Met zijn twee
en in de vaas.

Googlen levert op dat de roos vanaf begin 2000 in de handel is, inmiddels zeer veel verkocht wordt, o.a. in bruidsboeketten. Heb niet kunnen vinden door wie de roos initieel gekweekt (en genaamd) is. De perzikkleurige was in 2008 roos van het jaar.


Bollen raden

Vorige week schreef ik over bollen en knollen die liggen te drogen in de serre, zie Knollentuin. Het zijn allemaal bollen die ik gekregen heb. Eigenlijk wel een heel mooi kado, bollen zijn eigenlijk een soort vergeet-mij-nietjes, nu ik er zo over nadenk. Uit de bruine knollen en bollen komen prachtige bloemen. Elke keer dat ik de bollen weer oppot of binnenhaal, of mooi in bloei zie staan denk ik -met een glimlach- aan de mensen van wie ik de planten kreeg.

Van Willie, van Geertjan de bloemenman, van iemand van de wildeplantenkring bij de tuinruil, van Simone uit Beilen die Jitske en mij een lift gaf naar de tuinen Mien Ruys, en van collega's van mijn toenmalige afdeling LTM.

Onderstaande links naar eerdere logjes over de planten in bloei. Met plaatjes.

De namen
Foto 1: Commelina tuberosa of
Spinkruid.
Foto 2:
Begonia van de Bloemenman
Foto 3:
Gloriosa
Foto 4:
Abessijnse gladiool of Acidanthera murielae
Foto 5:
Calla: in 2007 gekregen, eerste twee jaar gebloeid, daarna niet meer, wel mooi gespikkeld blad.

Van blog lezeres Carla kreeg ik de tip om de (gloriosa) knollen in zaagsel (voor konijnenhokken) te bewaren. Dat doet zij al tien jaar, bevalt goed.

Knollentuin

Naast dit weblog ' t Groentje schrijf ik regelmatig stukjes op een andere weblog, van Groei & Bloei. Een van de andere vaste schrijvers is Paul. En zijn tuin noemt hij de knollentuin. Vol met bollen en knollen. Mooie naam, waar ik aan denk als ik de niet-winterharde- bollen in de serre zie liggen. Vijf soorten inmiddels, die ik afgelopen weekend en dit weekend uit hun potten heb gehaald. Ik ga ze dit jaar proberen in zand te bewaren. Eerder deed ik dat in turfmolm. In de kelder.
knol28novknol58nov
knol18novknol48novknol38nov
Eigenlijk vind ik het te veel werk om de knollen te laten overwinteren en dan weer oppotten in het voorjaar. Maar weggooien is ook zo wat. Misschien kan ik ze iemand kado doen. Interesse?

Raad de bol: weet je welke soort op welke foto staat?

Avocado

Toen ik vanmorgen op de composthoop een paar emmers compost weg schepte, stak er een klein 'boompje' uit. En toen ik die er uit trok kwam er een avocadopit mee. Een avocado-boom dus. Ik heb wel eens geprobeerd om avocadopitten te laten ontkiemen boven een glas water, zoals op allerlei websites (en in boekje van Frank 'plant een pit' ) is aangegeven. Maar in de composthoop gaat ook prima. Meer info, zie bv. NEERLANDs Tuin - Persea americana, avocado .
avocado8nov

Boompje opgepot, staat nu in de serre. Moet ik binnenkort wel naar de bijkeuken halen. Een avocado wil het eigenlijk niet kouder dan 10 graden hebben.

Tip van Marion: fruitvliegjes vangen

Collega Marion had de volgende tip als je in de keuken of de bijkeuken last hebt van fruitvliegjes. Omdat die ananas of banaan toch net iets rijper was dan gedacht.

Tip: neem een bakje en doe daar een laagje witte wijnazijn is. Dek stevig af met een stukje vershoudfolie. Prik er een paar gaatjes in. Wacht.

Truc is dat vliegjes wel door de gaatjes naar binnen kunnen, niet meer naar buiten.
fruitvlieg1oktfruitvlieg2okt

Wij hadden geen witte wijnazijn, wel een restje oude rode wijn, vanzelf zuur geworden, gebruiken we regelmatig als 'scheutje in het eten'. Wel lastiger om te zien of er vliegjes in zitten. Op de (vage) tweede foto zie je dat de vliegjes ook rode wijn lusten. En kefir ook ontdekte ik vanochtend bij het ontbijt....

Bossen bloemen

Drie bossen bloemen heb ik afgelopen week gekregen.Ter ere van mijn afstuderen van de EMFC-EI of voluit Executive Master of Finance & Control for the Energy Industry. Na het afstudeeretentje op 17 september gingen we met twee bossen op de fiets naar huis, een achterop, 1 in de hand. De volgende dag, opnieuw met bos in de hand naar huis gefietst: de dames van het secretariaat verrasten me ook nog met een mooie bos bloemen. Kon net genoeg vazen vinden.... En toen was het nog lastig om een plekje voor de bloemen te vinden. Moest namelijk ook een poesveilig plekje zijn, dwz niet in de loop van een langslopende poes.
Mooie afronding van een stevige, maar zeer interessante studie!
bloemen17sep0
bloemen17spt1bloemen17sept2

Nb. Afgelopen weekend de drie bossen samengevoegd tot 1 binnenbos, die staat er nog mooi bij, en een paar andere bloemen in de vaas met bloemen op het terras buiten toegevoegd, de zogenaamde buitenbos.

Raad dit zaad (2)

Voordat ik de zaden voor de zaaiwedstrijd van Onze Eigen Tuin (zie vorige logje) zaai, kan ik me niet inhouden. Even foto's maken. Van al die verschillende zaden. Kijk nou, wat een vormen en kleuren! Misschien helpt me dat later nog bij het 'determineren' .
raadditzaad1raadditzaad3raadditzaad5raadditzaad6raadditzaad4.

Kikkerdril recept

Gijsje en Annechien waren op bezoek. Zoals altijd renden ze meteen de tuin in. Met al die paadjes en hoekjes is dat altijd een avontuur. De vijver trekt veel belangstelling, zeker nu er nog grote hoeveelheden kikkerdril in ligt. Uitermate interessant voor beide dames. Hoe die eitjes allemaal aan elkaar plakken. En dat sommige eitjes al aan het uitkomen zijn.
gijs6april1gijs6april2gijs6april3
Gijsje ziet een experiment wel zitten. "Kunnen we de kikkereitjes bakken?", vraagt ze. Omdat de eitjes zo nat zijn, en dat zo'n gespetter in de pan geeft, doen we dat niet. Maar pocheren lukt misschien wel. Gijsje gaat in de vijver vissen naar 'uitgekomen' eitjes (of leeggegeten). Alleen nog een doorzichtig dril-balletje, anders is het zo zielig voor het kikkervisje-in-wording. We nemen een glazen schaal en vullen die met kokend water. Uiterst zorgvuldig worden de eitjes in het water gedaan. Hmm. Het eiwit stolt niet echt hard. Alhoewel..... Als we de schaal tegen de achtergrond van de zwarte keukenvloer houden (mind the voetjes) lijken de eitjes toch wat ondoorzichtiger geworden.

Magnolia

Om de hoek waren ze een beetje onhandig aan het werken. Met een busje reden ze een paar takken van de magnolia af, de doenertjes. Jitske fietste erlangs en zag die afgebroken takken liggen, met prachtige dikke knoppen. Ze stopte er een paar in de fietstas, en leverde enkele takken bij mij af. Magnolia takken, met bijna open knoppen. Een week stonden ze in een vaas in de serre. Met een prachtig zacht roze.
magnolia1apr14magnoliaapr142
magnoliaapr143.
Magnolia's zijn hele oude planten, die al zijn ontstaan voordat er bijen bestonden. Ze worden door kevers bestoven, die waren er al wel.

Vandaag heb ik ze weer opgeruimd, een tapijt van bloembladeren lag rondom de vaas op de grond.

Babyblauw

Van Erik kreeg ik een zinken teiltje met voorjaarsbollen.
Blauwe druifjes, kleine narcisjes, knalroze hyacinten.
Prachtig gebloeid en zeer geurend (de hyacinthen vooral).
Vergeleken met de blauwe druifjes in de tuin zijn deze heel licht blauw, babyblauw.
Niet duidelijk of dat komt door het binnenklimaat, of doordat het een andere soort is.
Volgend jaar maar eens kijken.

stins1stins2
Binnen zijn de bollen al weer uitgebloeid, ze staan inmiddels in de serre en en ze verhuizen binnenkort naar de tuin. Als ik er aan denk, schrijf ik op waar ik ze neer zet, om volgend jaar om deze tijd te kijken hoe het met het kleurverschil staat. Of als een van de groentjelezers mij een seintje geeft.

Netatmo

We hebben sinds kort een Netatmo.
Een wat??
Een Netatmo, een weerstationnetje, met een meetmodule binnen en eentje buiten. Buiten meet ie temperatuur en luchtvochtigheid (pas op, niet op een plek in de regen of volle zon hangen!). Binnen temperatuur, luchtvochtigheid, luchtkwaliteit, luchtdruk en geluidsniveau. Met een appje voor ipad of iphone. Geinig.
Zo vertelt de Netatmo me nu dat het op 4 januari 2014 om 22:45 uur nog 7.2 graden is. Bizar. Hoezo winter? Vandaar overdag was het 8.2 graden.
Het grafiekje met de luchtdruk vind ik het leukst, zeker met de grote drukverschillen die in deze wisselvallige periode optreden. Dat is het enige grafiekje dat niet een duidelijk 24 uurs patroon heeft.
netatmo1netatmo3netatmo2

NB. De buitenmodule mag niet in volle zon en niet in de regen. Een goede plek is dus aan de regenpijp, net onder een overhangende dakgoot, aan de schaduwkant van het huis. De eerste dag hadden we die aan een regenpijp net naast een openslaand raam gehangen. Om te kijken hoe het werkte. Raam kon niet meer goed open, vandaar het briefje met herinnering aan de raamhendels. Volgende dag toch maar op een veiliger plek gehangen...
http://www.netatmo.com/nl-NL.

Krans

Hoi Mam.
Dit is de kerstkrans.
In vol ornaat.
krans2013
krans2013det2krans2013det4.

Kerstkaars

Elk jaar met Kerst eten we met zijn allen bij mijn ouders.
Naast kerstboom, kerststukje, lekkere maaltijd, hebben we ook altijd de
kerstkaarsjes.

Als we aan tafel gaan voor het kerstdiner wordt voor ieder een theelichtje aangestoken.
En na de uitgebreide maaltijd, en ijs toe, en Franse kaasjes, en koffie, thee, koekjes …. branden de kaarsjes nog steeds.

Ze worden naast elkaar in de vensterbank gezet, met de bijpassende naambordjes.
De rest van de avond gaat om de beurt iemand kijken wie dit jaar 'wint'.
Welk kaarsje blijft het langst branden?

kerstkaarsjes

Op de foto de kaarsjes van 2012.

Blinkend terras

Ons -overdekte- terras heeft een vloer van vrij witte stenen, witgespikkeld. In de wintermaanden worden de buitenste rijen tegels, degene die steeds nat worden van regen e.d. groenig van de algen. Het terras ligt vrijwel op het noorden en krijgt in de winter geen zon. Vorig weekend alle grasjes en mosjes tussen de kieren uitgepeuterd, alle tuinmeubels aan de kant. En met schrobber en emmer met groene zeep over de tegels. Gaat heel goed. Nog even naspoelen met de tuinslang, en schoon is het terras. Glimmend wit.
terras6juli
De olijf, die 's winters overdekt buiten staat, hebben we ook weer op het hoekje van het terras gezet, net buiten de overkapping. Vierkante terracotta pot rechts in beeld. Scheelt water geven, en de blaadjes worden niet zo stoffig.

Jumbo-hyacinth

Sinds kort hebben we een nieuwe Jumbo in het dorp. Met een bloemenhoek, en in deze tijd van het jaar ook mandjes met bollen. Hyacinthen in dit geval.
hyacinth24feb1
Die staan nu sinds 2 dagen volop in bloei. Niet in de woonkamer, maar in de eetkamer. Volop geur. Nadeel van bollen binnen is dat ze zo slungelig worden. Ik had ze meteen een flinke sloot water gegeven, dan blijven ze een beetje stevig, dacht ik. De dag erna las ik in een tuinblaadje: houd bollen binnen zeer droog. Spaarzaam water geven! Nou ja, nu heb ik hang-hyacinten.
huacintkl3hyacintkleinzw
Foto's heb ik met verschillend achtergrondje gemaakt. Kleurverschil is opvallend: spierwit tegen een donkere achtergrond, crème-geel tegen een lichtere achtergrond. De lichte achtergrond vind ik mooier voor de subtiele kleuren. De donkere achtergrond is mooi voor de vorm, silhouet, contrast. 't Is maar wat voor sfeer je met een foto wilt bereiken….

Zand-in-beeld

Eerst plaatjes, later tekst.
zand22feb1zand22feb2
zand22feb4zand22feb3
Ik verzamel zand.
Van allerlei plaatsen in de wereld.
Meeste soorten, nu ruim boven de honderd, hebben we zelf verzameld.
Maar als vrienden of collega's ergens naar Verwegistan gaan, en ik denk eraan, dan vraag ik ze een plastic zakje met zand mee terug te brengen. Voor de verzameling. Van Rudi en Erwin, van Ineke en Gerdina, van Willem en Sieneke en Willie. Een steeds groeiende verzameling, die al vele jaren staat te wachten om eens mooi op de foto gezet te worden. Meer dan 10 jaar geleden kreeg ik van Eddy voor mijn verjaardag een microscoop. Stevige Russische makelij. Met een adapter voor een -toen nog analoge- fotocamera. Is er nooit van gekomen om foto's te maken; het hielp niet dat de handleiding -net als de microscoop- Russisch was. Kort geleden was ik weer jarig, en kreeg nu van Eddy een skylight, zie
iPhone Microscope Camera Adapter | SkyLight. Een kunststof-contraptie om op oculair van de microscoop te schuiven en met een iphone (of andere smartphone) foto's door de microscoop heen te nemen. Super simple. Zie hierboven de eerste resultaten. Wordt vervolgd.

Gekke Plek

In 2012 kreeg je bij het tuintijdschrift Groei& Bloei een aantal keren een zakje zaad bijgeleverd. Bij het septembernummer was dat bladmosterd 'Red Giant'. Bladmosterd is een bladgroente met een pittige smaak, tegen mosterd aan, maar ook een beetje radijsachtig. Ik heb meteen wat zaad gezaaid, deels direct in de volle grond, deels in een pot op het terras. Af en toe een paar blaadjes geplukt en in snippers door de salade.
Red Giant zou mooi donker van kleur zijn, althans bij een zonnige standplaats. De plantjes buiten hadden inderdaad rode nerven, de zaailingen in pot heb ik voor de vorst naar binnen gehaald. Die staan nu in de vensterbank binnen. De bladeren zijn niet rood, maar gewoon hel groen.
eikje19feb0
eikje19feb1eikje19feb2
Vanmorgen bij het watergeven zag ik opeens een vreemde bladvorm. Van dichtbij kijken: er staan opeens twee heel andere plantjes tussen de bladmosterd.

Plantjes?
Bomen-in-wording zul je bedoelen!
Twee net ontkiemde eikenboompjes!
Blijkbaar heeft een gaai vlak voor de winter bedacht dat de pot met losse aarde op het terras een prima plek was om eikels te verstoppen…

Kerstwesp

Dat verwacht je niet, een lrondvliegende wesp met kerst.
Normaliter overwintert een koningin in een scheur, vermolmd hot, onder de schors van een boom. Of in een spouwmuur of onder een dak. De koningin kan rustig in de winter bevriezen en wordt pas weer wakker uit haar winterslaap als de temperatuur in het voorjaar een bepaalde temperatuur bereikt. De eerste koninginnen zie je meestal in april rondvliegen op zoek naar een nestelplek.
kerstwespmutskl
De wesp die ik ontmoette zat in de logeerkamer bij mijn ouders. De ontmoeting vond plaats om 2:49 uur in de zeer vroege ochtend van tweede kerstdag. De wesp wandelde rond onder het dekbed, en toen ik haar half in mijn slaap (uitgebreid kerstdiner gehad) opzij veegde: AU!
Verbazingwekkend hoe snel je van diepe slaap recht overeind in je bed kunt staan. Licht aan, bril op, pijnlijke duim, maar (nog) niets aan te zien. Heel voorzichtig dekbed optillen, en dan wandelt daar opeens een enorme wesp. Koninginnen zijn flink uit de kluiten gewassen. Ook zij was niet erg blij met de nachtelijke ontmoeting en begon geagiteerd door de kamer te vliegen. Op de muur, zoem, bovenop de platte lamp. Zoemmmm. Eddy was inmiddels ook wakker, en met een handdoek ving hij de kerstwesp. Raam open, handdoek uitschudden, snel raam weer dicht. De wekker gaf inmiddels 2:52 aan. Het duurde wel even voor ik weer in slaap viel, adrenaline van de schrik, opeens leek het overal te kriebelen, duim was enorm pijnlijk en werd (voor mijn gevoel) steeds groter en dikker. Buigen lukte bijna niet. De ochtend van tweede kerstdag was de directe pijn weg, duim wel rood en dik. En onhandig, goed dingen vastpakken, fijne motoriek, lukt niet zo met dikke duim Happy . Een paar dagen later zie je alleen nog een rode stip, waar de steek zat.

Dadels en vijgen

In het weekend, eind van de middag.
Buiten is het al donker. Gordijnen half dicht.
Dan lekker een glaasje port of rode wijn.
De laatste maanden nemen we er dan ook vaak een stukje dadel- of vijgenbrood bij. Het is eerder een soort taaie pasta dan een brood.Uitermate plakkerig en compact, een paar kleine stukjes is genoeg. Helemaal lekker is het om er een stukje (geiten) kaas bij te serveren. Bij Appie Happie hebben ze een paar soorten: dadelbrood met walnoten of vijgenbrood met amandel. Op dit moment hebben we een stukje vijgenbrood (kraakt lekker vanwege de vele pitjes) van de kruidenier bij ons in de straat. Ook lekker.

vijghouten1vijgritual3vijgsiscilie2
Foto 1. vijg in Houten (Frank, Alice herkennen jullie 'm?)
Foto 2: sinds onze laatste fietsvakantie in Z. Frankrijk, met steeds de heerlijke geur van een vijgenboom, hebben we geurstokjes in huis 'under a fig tree'.
Foto 3: rijpe vijg, foto van een vakantie in Sicili
ë aantal jaren geleden.
Geen foto's in onze collectie van dadels. Die zijn ook minder fotogeniek als ze eenmaal van de palm af zijn.

Tomatenkas

Ruim 10 graden vorst eind vorige week.
Dan denk je niet meteen aan een tomatenkas.
Of toch wel?

We hebben een serre aan de noordkant van het huis. Enkel glas. Daar overwinteren de nodige niet-winterharde planten. Er is een radiator om de ruimte vorstvrij te houden. Meestal lukt dat, maar niet bij langdurige (zeer) strenge vorst. Dan kan het er een paar graden vriezen. De serre is groot en hoog met wanden en dak van glas gaat er zo heel wat warmte verloren. Vandaar de tomatenkas. We hebben een foliekasje gekocht van twee meter hoog, 1,69 breed en 80 cm diep. En die hebben we om de radiator heen opgesteld, met alle planten erin. Zo blijft de warmte in het tomatenkasje hangen. Wel zal de rest van de serre kouder worden, maar daar zitten we toch niet in de winter.

tomatenkas9dec2tomatenkas9dec3
tomatenkas9dec1
Foto 1: van naar binnen.
Foto 2: in het kaasje, lekker knus
Foto 3: vanuit de eetkamer.


Met een ding had ik geen rekening gehouden. We zijn gewend om vanuit de eetkamer, door de bijkeuken heen, door de serre heen naar de achtertuin te kijken. En daar staat nu opeens een groene foliekas tussen…. Weg uitzicht. Nou ja, is maar voor paar maandjes, tot eind februari. En we hebben nog andere ramen.

Bladluizen

Groen op groen.
Dat zijn deze
bladluizen op een kaardebol. Gek misschien om begin december foto's van bladluizen te plaatsen. Die zie je toch in de zomer? Ja, als levende beestjes in de tuin zie je ze zomers, deze foto's zijn van juni 2009.

Waarom dan nu de foto's te plaatsen? Omdat elke keer dat ik in de bijkeuken ben, ik de bladluizen tegenkom. In de bijkeuken staat de plantengieter, maar vinden ook allerlei binnen-tuin-klusjes plaats. Zoals schoonmaken van potjes voor volgend jaar, zaaien of verspenen. En in de bijkeuken hangt op ooghoogte bij het aanrecht een grote ingelijste foto van deze bladluizen. In 2009 gebruikt voor een fotowedstrijd (buiten mededinging) van de locale afdeling van Groei & Bloei.

Laatst hadden we vrienden te logeren en in de bijkeuken staande raakten we aan de praat over de bladluizenfoto. 's Avonds ging ik eens kijken wat ik al eerder over de bladluizen had geschreven op dit weblog. NIETS!
bladluiszomer1
bladluiszomer2bladluiszomer3
Bij deze.
Wist je dat de vrouwtjesluizen onder bepaalde omstandigheden dochters kunnen baren zonder tussenkomst van een man-luis.

Eieren (1)

Dat een vogel eieren legt is bekend. De meeste tuinvogels leggen een, twee of drie nesten per jaar. Legkippen leggen veel vakere eieren. Een gelegd ei heeft een harde schaal, maar dat is binnenin de vogel natuurlijk niet zo. Toch had ik me nog nooit een voorstelling gemaakt van een ei-binnen-in-de vogel. Tot we vorige week soep gingen trekken van een lekker soepkip. Omdat de kip te groot was om onder water te gaan, knipte ik haar open. En daar zag ik tot mijn verrassing een tros eieren in wording. Zo ziet dat er dus uit! Ik kon mijn ogen er niet vanaf houden, en heb er ook nog een foto van gemaakt.
soepkip1soepkip2

NB. De soep was erg lekker en de volgende dag ook nog een maaltijd met stukje kippenvlees.

Hommelnest

Deze foto is al van een maand of twee terug. Volop in de bloementijd en hommels in overvloed. Ik was al een tijdje op zoek naar nesten van hommels en uiteindelijk had ik er een gevonden. In de rechterbovenhoek van een luchtrooster in de buitenmuur van ons huis zat een 1 cm groot gat, waar de hommels in verdwenen. Dus ergens onder de vloer of in de spouw zat dit jaar een hommelnest!
hommelnest29juli

Je kunt ook speciale hommelkasten plaatsen in de tuin als nestelplaats voor een hommelvolkje. Als tip werd gezegd, voeg een paar hondenharen/ dierenharen toe. Waarom: de lucht van 'beest' vindt een hommelkoningin blijkbaar lekker, favoriete plekken zijn ook oude muizennesten in de grond.
Iets later in de zomer kon ik deze conclusie 'live' aanschouwen.
1. Het was een van die weinige hete dagen, en ik had tuinstoel 's middags in de schaduw, vlakbij het huis neer gezet, ongeveer op de plek waarvan de foto is genomen. Lekker boekje lezen. Tot ik uit de ooghoek iets zag bewegen. Een muis rende vanonder een struik (net buiten beeld rechts), langs de muur,
rits, het hommelgat in! En even later nog een.
2. Ik had op een andere plek in de tuin in het begin van de zomer een stenen bloempot op zijn kop neergezet, gevuld met wat pluis en droog gras, bedoeld als hommelpot. Toen ik daar een maand of twee later in keek (ik had daar nog geen hommel gezien), zag ik onder de pot een gegraven hol, en regelmatig hoorde ik muizenpiepjes!

Nu blijf ik achter met de vraag:
wil een hommel een oud muizennest, of wil een muis een oud hommelnest? Of zijn het gewoon concurrenten voor dezelfde woonruimte? Zitten jullie ook wel eens met dit soort vragen?

Opbrengst

Afgelopen week kwam Doeke een paar potjes brengen van de honing, deels van bijen die in onze tuin rond zoemen. Keurig in potjes, met etiketjes. Die etiketten herken ik, want Doeke verkoopt ze ook aan diverse winkels in 't dorp.
honing10aug1
honing20aug2honing20aug3
Met deze potjes komen we wel de winter door!

Ik liep nog even door naar de bijenkasten. Doeke bekeek een paar raten om te kijken of er vers broed (eitjes) inzit. Dat is nodig voor behoud van het volk. In kast 1 zagen we zo snel geen broed (maar we keken allen in bovenste kast). De kast zat wel 'belachelijk vol honing'. De oogst voor Doeke is al geweest, deze honing blijft in de kast als wintervoorraad voor de bijen. " Oude koninginnen" worden lui en leggen niet zoveel eitjes meer". In kast 2 zit een jonge, verse koningin. Volop broed hier. En ik zag voor het eerst de koningin: met groene stip! Ze is wel duidelijk groter dan de werksterbijen, maar ja, zonder stip is het lastig vinden tussen honderden wriemelende bijen.

Drop basilicum

Vorig jaar kreeg ik bij een zadenruil van iemand uit Engeland zaad van drop-basilicum, Ocimum basilicum 'Licorice'. Wordt ook wel anijs-basilicum of perzische basilicum genoemd. Heeft een wat eigenaardig drop/anijs achtige geur, komt van het stofje estragol. Bloemetje is fraai.

dropbasilicum20aug1

De smaak …. tja niet voor gerechten waar ik de 'gewone' basilicum in doe. Misschien wel voor gerechten waar je bv. munt voor gebruikt, lamsvlees of zo…

Hitte in Groningen

Pfff, dat was me een weekendje zeg. Zondagmorgen steeg de temperatuur razendsnel van een graad of 18 om 8 uur tot tegen de 30 begin van de middag. 's Morgens nog lekker op het terras gezeten. ijskoffie.

Later tot aan mijn knieën in de vijver gestaan, lekker koel, en wat waterplanten verwijderd. Tegen het middaguur was de schaduw daar weg en werd het te gortig. Later op de middag liep ik nog even langs de natte hoop waterplanten die op het vijverbrugje lagen uit te lekken. Tientallen honingbijen zoemden er om en er in rond, om wat vocht mee te nemen de bijenkasten in!

Hier in Haren is het 33,5 graden geworden, volgens de weerdienst. In de serre nog een stukkie warmer, zie foto. De was was wel snel droog!

heet19aug0heet19aug1

Rest van de middag binnen doorgebracht, deuren en ramen dicht. De plavuizen vloer is nu heerlijk koel om op te liggen. En tegen 7 uur 's avonds weer verder waar we gebleven waren: eten en daarna ijskoffie.

Antwoord raadplaatje 29 juli: tuinboon

Mooi scrabblewoord: tuinboonpeulaanhechtpunt.

En tegelijk de oplossing van het raadplaatje van eind juli:
Raadplaatje 29 juli 2012 | Binnen | 't Groentje. Marco en Wiel hebben het goed herkend.

Niet uit eigen tuin overigens, maar uit het groentepakket van 'De Ekonoom'.
Lekker, lekker. De boontjes hadden precies de goede rijpheid; bij het openen van de peulen vielen de losse bonen zo in mijn hand. Wat overbleef: de supergewatteerde peul zelf met een serie aanhechtpuntjes.
tuinboon29jul11

Bakerpraatje?
Vroeger toen ik nog bij mijn ouders woonde heb ik wel eens uren lang met een stukje binnestebuitengekeerde tuinboonpeul in mijn sol gelopen. Het verhaal was dat als je een wrat hebt je daar dan een tijdje de verse tuinboonpeuleschil tegen aan moet houden. Dat zou de wrat doen verdwijnen. Ik had toen midden onder mijn voet een wrat, stukje tuinboon er tegen aangedrukt, voorzichtig sok erover, zodat schil op zijn plaats viel. En toen een tijdje zo rondgelopen.
De wrat is wel verdwenen, maar of dat van de tuinboonschil kwam? Wie weet.

Tuin metafoor

Laatst gaf ik een presentatie op mijn werk. Ik gebruikte onze tuin als metafoor voor samenwerking in de afdeling. Een aantal jaren terug hebben we twee tuinen samengevoegd tot een grote tuin. En op mijn werk zijn twee afdelingen samengevoegd tot een afdeling. Hieronder een compilatie van een deel van de gebruikte foto's.

.

Raadplaatje 29 juli 2012

Wat denk je dat dit is?


Een plantje, een zwammetje?


Miskoop

Eerder dit jaar schreef ik een stukje over cocospotgrond, uit een geperst blok.
Zie
Blok baksteen | Binnen | 't Groentje. Erg goedkoop, makkelijk op te slaan, licht in vervoer, makkelijk te gebruiken. Maar..... ook een miskoop.
Er blijkt nul komma nul voedingsstof in de grond te zitten, wat mij betreft is de omschrijving potgrond echt misleidend. (Of zou er iets
onwelgevoegelijks in de potgrond zitten? )
Alle plantjes en zaailingen die ik in de cocospotgrond zette zien er zeer sneu. Ze zijn
net niet overleden, maar staren me toch wat verdrietig aan met ziekelijk gelige blaadjes en vrijwel geen groei de afgelopen twee maanden.

Voorbeeld1: brugmansia stekken:
elk jaar overwinter ik een paar stekken die ik dan in het voorjaar in een grote pot zet. Vorig jaar had ik verzuimd de potgrond te verversen, dus minder groei dan het jaar daarvoor. Een brugmansia is door zijn reuzengroei erg hongerig. Dit jaar gebruikte ik twee 'bakstenen' cocosgrond. Met een bedroevend resultaat, zoals je op de foto ziet.
Links: juli 2012, rechts: juli 2007
(sindsdien elk jaar stekken genomen en overwinterd)



Voorbeeld 2: peper zaailingen:
deze waren bij het oppotten in cocosgrond 8 cm hoog. Dat was twee maanden geleden. Nu zijn ze .... 7 cm groot, wat ingezakt, en hebben bijna alle blaadjes laten vallen. Geen pepers van eigen oogst dit jaar. Ongeveer een maand geleden heb ik van een van die zaailingen zoveel mogelijk de cocosgrond afgeschud en die vervangen door potgrond uit een zak. Maar ook die heeft weinig groei laten zien. De planten lijken hun slechte start niet meer te boven te komen. Kwekerskwaliteit.
Ammehoela

Van een lezer van dit weblog hoorde ik dat ze vorig jaar het zelfde constateerde. Willie gebruikt de cocosgrond alleen nog gebruikt als afdeklaagje...


Dotje Pluis

Tip van Diana voor degenen die een wasdroger hebben: zet een emmertje in de buurt van de wasdroger. Stop de pluizen die je na elke droogbeurt uit het pluizenrooster haalt in het emmertje. Bind na een paar weken flinke dotten pluis met een touwtje aan elkaar en hang ze in een boom of aan een hek. Vogels halen er in het voorjaar/zomer elke keer wat pluisjes uit om hun nesten mee te stofferen. Lekker matrasje voor de toekomstige babyvogeltjes.

Niet met een touwtje er om heen maar in een zelfgevouwen 'doosje' van gaas. Hangt in de hazelaar achter in de tuin.


Blok baksteen

Blokje.
Baksteenformaat.
Samengeperst.
Alleen water toevoegen (3-4 liter).
20 minuten wachten.
Even roeren.
Klaar.
Resultaat: geen soep, maar 9-10 liter potgrond.
Van kokosvezel.
Nog niet eerder geprobeerd.


Het werkt, reuze handig. En goedkoop.
Veel makkelijker te transporteren dan grote 40 liter zakken.
Wel een beetje 'stoffig' luchtje.

Kleine viooltjes

Er staan weer een boel potjes in bijkeuken en voorkamer. Deels met verse zaaisels en deels met vandaag verspeende viooltjes. Lilapaars moeten ze worden. De viooltjes. Tenminste als ze kleurecht terugkomen. Het zaad heb ik vorig jaar verzameld. Uit een hanging basket van de buren. Als ze op vakantie zijn zorgen wij voor de plantjes. En dan zet ik allerlei bakken en baskets gewoon bij ons op de buitentafel op oprit neer. Makkelijk om water te geven en heel fleurig. De buren gaan vaak in juni weg, en dan is ook meestal open tuinen weekend. Afgelopen jaren deed ik ook steeds een dag mee met onze tuin. De kleurige bloembakken kwamen goed van pas. En en passant mooi om wat zaad te verzamelen van de viooltjes.

Het zaad was erg kiemkrachtig. Ik had enthousiast ca. 30-40 zaadjes in een 9x9 potje gedaan. Tja, 30 kleine plantjes nu. Vandaag heb ik ze verspeend. 20 afzonderlijk in potjes. De rest in kleine plukjes van 4-5 zaailingen bij elkaar in een potje.

Vrolijke klimmer

Vandaag weer een kleine portie zaden gezaaid. Zelf gewonnen zaad, of gekregen via een zadenruil. Een van de soorten is Eccremocarpus scaber (orange). Ik kreeg het zaad in en handgemaakt zakje, dus geen idee hoe de plant eruit zou zien. Wel had ik een vaag beeld in mijn geheugen van langwerpige bloempjes.
Naam intypen in google bracht me bij een leuk artikel van
Romke van der Kaa, in de Gelderlander. Een artikel van 12 januari 2008, maar dat maakt niet uit. Een tuinjaar is een tuinjaar.Vrolijke versierders - Buiten - specials - Gelderlander. En dat stukje gaf me meteen een idee voor een goede standplaats. Aan de schaduwkant van de grote ribesstruik achter in de tuin.

De Eccremocarpus is een rankende klimplant die van oorsprong uit Chili afkomstig is. Buisvormige oranje of rode bloemen, die door kolibries met hun lange snaveltjes bevrucht wordt. Ervaring van Romke is overigens dat de plant zelf in de winter afsterft, maar dat er altijd genoeg zaailingen zijn. Blijkbaar kan de plant ook zonder kolibries bevrucht worden. We zullen zien. Ik heb een rijtje van 7 in een zaaikastje gezaaid....


Terwijl ik dit stukje aan het schrijven was bedacht ik me dat ik misschien al wel eens een foto van een eccremocarpus had gemaakt. Tijdens een vakantie op La Palma. De foto blijkt bij nader inzien NIET van een eccremocarpus te zijn. Het is een wilde groeier die
pyrostegia venusta heet (flame vine). Komt van oorsprong ook uit Zuid Amerika, Brazilie in dit geval, en heeft buisvormige oranje bloemen. Dit exemplaar hing over een schutting als een oranje waterval.

Zijdeplant

Mooi zaad.
Een kunstwerkje van de natuur
.
Zijdeplant.

Ik kreeg met een zadenruil een peul van de zijdeplant. Net geplukt door Annemarie, op een wijnberg in Hongarije. De peul is een centimeter of 7 groot en was nog een beetje vochtig bij ontvangst. Direct uit de enveloppe gehaald om goed te laten drogen. En nu, een paar dagen later, is de peul opengespleten en worden de zaadjes zichtbaar. Warmbruin van kleur liggen de zaden keurig op elkaar gestapeld. Elk zaadje heeft een bundeltje lange witte zijdeachtige haren, strak opgevouwen in de lengterichting van de peul. Een zuchtje wind, of aanraking en de haren beginnen zich uit te vouwen. Eenmaal buiten de zaadpeul gaat het pluis alle kanten op en zijn de zaadjes met geen mogelijkheid weer netjes terug in de peul te stoppen.



Zijdeplant weetjes
Wetenschappelijke naam: asclepias syriaca
Nederlandse naam ook:
papegaaienplant (als ie hier in de tuin aanslaat zal ik uitleggen waarom, als je nieuwsgierig bent, even googlen).
Engelse naam: common milkweed
Melkwit sap, giftig voor schapen
Familie: maagdenpalmachtigen
Inheems in Noord- Amerika
"Nieuwe plant" in Nederland, dwz komt inmiddels op verschillende plaatsen in het wild voor, o.a. duinen bij Noordwijk
Scherm van geurende nectarrijke wit-roze bloemen
.


Lotus corniculatus

Lotus corniculatus. Een voorname naam, adellijk. De Nederlandse naam is 'gewone rolklaver'. Klinkt wat minder bijzonder. Het plantje wordt er niet anders van. Het is een waardplant voor allerlei vlinder als het groentje (!), icarusblauwtje en de St Jans vlinder. En rupsen van het bruine dikkopje smuller ervan.

Een aantal jaren geleden maakte ik bovenstaande foto's van een klaver in 'De Beemd' in Warffum. De plant was toen uitgebloeid en ik heb wat zaad meegenomen. Ik denk dat het rolklaver is (*). Dat zaad is echter nooit uitgekomen. Herkansing, nu ik zaad in de zadenruil heb ontvangen.
NB. Eigenlijk wil de plant wat kalkrijke grond. Toch proberen. bv. naast het zenegroen.
--> Van Ben kreeg ik bericht dat het geen rolklaver is maar wondklaver, Anthyllis vulneraria. Dank je wel, Ben.

Hete pepers

Bij het opruimen van de serre ook de pepertjes geoogst.
Zoals je ziet zijn de pepers
errug heet!

Bij wijze van experiment heb ik een paar planten binnen gezet in de bijkeuken, na de oogst. Eens kijken of ik ze over kan houden.

Uitverkocht

Al een paar haar geleden een groen korfje gekocht waar cilindrische vetblokken van 500 gram inpasten. En dit jaar, toe ik mijn winterbestelling voor vogelvoer wilde plaatsen bij vivara, bleek dit formaat vetblok niet meer te koop. Wel een andere model, hoger en smaller, cilindrisch en met een lusje om ergens aan op te hangen. Dus ook nog maar een bijpassend hangertje gekocht. En in de korfjes kan ik dan wel appeltjes doen.

Foto 1: links nieuw, rechts oude korfje.
Foto 2: met bijpassende pindacake.

Romanesco

Bijzonder fraaie groente. De Romanesco of torentjesbloemkool. Ik had hem al eens in de winkel zien liggen, maar afgelopen week aten we er voor het eerst zelf een. Wat zachter van smaak dan bloemkool. Maar zo mooi. Voordat we de groente opaten ging ie eerst op de foto. Ik bleef maar kijken.
Naar de spiraalvormige torentjes,
die weer bestond uit spiraalvormige torentjes,
die elk weer bestond uit spiraalvormige torentjes....
Bijna een fractal.




.

Pepers verpot

Drie soorten pepers, gezaaid in minikasje eind januari. Nu ze 2 tot 4 echte blaadjes hebben heb ik ze elk in een eigen potje van 9 x 9 gezet. Voor eventjes, want ze moeten nog een keer in een fors grotere pot gezet worden om een goede oogst te gaan geven, over een aantal weken.


Van voor naar achter: peper kerinting (mijn favoriet, hoef je niet schoon te maken/ te ontpitten), peper trifetti met bont blad (wit, groen, paars) en centennial rainbow (met heel veel kleine pepertjes in verschillende kleuren aan de plant: groen, wit, geel, oranje en uiteindelijk rood).
De grote plant rechtsvoor is een stek van een geurgeranium, ruikend naar pepermunt. Ik weet niet of het werkt maar ik houd mezelf voor dat de sterke pepermuntgeur eventuele bladluizen of trips op een afstand houdt...

NB. De tomaten groeien flink veel harder. Ik had ze op dezelfde dag in de zelfde minikas gezaaid. Maar al weken geleden overgepot in 9x9 cm potjes. Inmiddels zijn de planten zo'n 25 cm groot en beginnen de worteltjes onder uit de potjes te piepen. Die zijn nu al aan de beurt om te verhuizen. Extra potgrond aanschaffen!

Ranonkels rood oranje

Onze eetkamer heeft een erker. Vanuit die erker kijken we uit op op een groene muur, conifeer, taxus, hulst. Meestal dan. Maar nu staat midden in het groene beeld een sprankelend rood-oranje. Een vaas met ranonkels, aangeschenen door de zon.



Een paar bloemen zitten nog in de harige knop. De meest zijn open.

Ontkiemen

Het begint met een zaadje. Daarin is het hele bouwpakket voor een toekomstige plant verstopt. De wortels, de stengel, de bladeren. Ik blijf het leuk vinden om te kijken hoe het verloopt. Een deel is onder de grond. Het zaadje zit in de grond, met water er bij breekt het buitenste vlies van het zaadje. Je ziet het nog niet, maar een klein wit worteltje begint naar beneden te groeien. Hiermee verankert het zaadje zich in de grond. Aan de bovenkant van het zaadje begint zich een scheutje te ontwikkelen. Vaak zie je eerst een soort 'ruggetje' boven de grond komen. Die wordt langzaam hoger, een omgekeerde letter 'u'. En dan in een keer komen de twee kiemblaadjes boven de grond en klapt het stengeltje uit, de kiemblaadjes richten zich op.

In dit stadium is het vaak nog niet te zien welke plant het wordt. Aan de kiemblaadjes kun je nog niet zo veel zien. De eerste echte bladeren laten pas de uiteindelijke bladvorm zien. Dan gaat de groei gestaag verder, zowel boven als onder de grond. Hoe groeit een tomaat? - Schooltv Beeldbank
Voor de nieuwsgierige lezer: dit zijn peper-zaailingen.

Gruss aus Isernhagen

Van deze plant heb ik het zaad gekocht om de naam.
Prunella grandiflora "Gruss aus Isernhagen".
Afgelopen week gezaaid.
Isernhagen is een plaatsje vlak bij Hannover.



Gemeinde Isernhagen - Tourismus
Ik heb niet kunnen achterhalen wie er de naam aan gegeven heeft. In ieder geval niet Hans Kramer, van kwekerij de Hessenhof in Ede. Hij verkoopt de plant wel. In zijn beschrijving staat als voordeel dat de plant niet vruchtbaar is en zich dus niet uitzaait, maar wel veel bijen trekt.

Dat leidt bij mij tot verwarring.
Ik heb immers dit zaad gekocht bij Diana, die erbij vermeldde dat het van een Prunella grandiflora 'Gruss aus Isernhagen' was, die bij de Hessenhof gekocht is...
Navraag bij Hans levert op dat deze Prunella zeer sporadisch wel zaad zet. Dit zaad komt echter niet echt terug en verbastert. De zaailingen mag ik dan ook nooit de naam P. 'Gruss uit Isernhagen' noemen, aldus Hans.

OK.
Dus: als de plantjes kiemen en volgroeid raken, zal ik ze jullie laten zien en presenteren als Prunella 'Geen groeten uit Isernhagen".

Druifjes

Een keer per jaar, meestal in februari, wordt de ledenavond van Groei en Bloei, afdeling Haren/Eelde uitgebreid met de algemene ledenvergadering. De avond begint dan een half uurtje eerder, met meestal een wat bekendere spreker. En als extraatje krijgen de aanwezigen aan het eind van de avond vaak een presentje aangeboden door het bestuur. Dit jaar was dat een potje met blauwe druifjes. Op dat moment (8 feb) niet meer dan wat groene sprietjes. Eenmaal binnen in de warme kamer vertoonden de druifjes een groeispurt en nu staan ze in de vensterbank te pronken in de zon.

De afzonderlijke klokjes gaan van beneden naar boven open. En tegen de tijd dat de bovenste open gaan zijn de onderste over hun piek heen
.
Na de bloei zet ik de bolletjes gewoon ergens in de tuin. Daar staan nog een heleboel blauwe druifjes, met hun bloem nog diep verscholen in het loof, te wachten op warmere tijden.
Het vriest hier nu nog twee graden en met ijzige wind voelt als min 7. Dat zou je niet zeggen als je binnenzit, kwart over elf 's ochtends, genietend in de zon, kopje koffie erbij.

Rozen

14 februari.
Valentijns dag.
Mijn verjaardag.
Vrije dag.
Ik ga even weg, zei ie.
En kwam terug met een enorme vaas vol kleurige rozen.
Allerlei kleuren.
Die staan nu mooi te wezen in de kamer.




Een paar voorbeelden hierboven. Er zitten ook een paar hele donkerrode tussen, bijna zwart. Die zijn zo donker dat het fototoestel ervan in de war raakt. Onderbelicht is het commentaar...

Miss Haversham

Gezaaid: scabiosa 'Miss Haversham'.
Zaden waarbij aangekondigd was dat de kiemkracht beperkt was.
Drie ervaren zaaiers kregen de zaden niet aan het kiemen....
Hmmm.
Een potje binnen in bijkeuken.
Een potje in (koude) serre.

De bloemen moeten worden: beige en oud roze. Vrijwel geen foto's te vinden op internet, alleen op website van Diana, waar ik de zaden van kreeg. Onderstaande grote foto is dus geen Miss Haversham, maar wel een scabiosa die we in 2010 in de tuin hadden. Ace of Spades.


Wie was Miss Haversham eigenlijk?. Even zoeken, en al snel het spoor gevonden. Naar Charles Dickens. Miss Haversham is een karakter in het boek 'Great Expectations'. Bedacht door Dickens.
Miss Havisham - Wikipedia, the free encyclopedia. Of toch niet? Did Charles Dickens Really Invent Miss Havisham | Bookstove.
Ik houd jullie op de hoogte.

Barbarakruid

Toeval of niet?

Een paar weken terug, in de kerstvakantie, was ik wat aan het surfen op internet en bleef toen hangen bij een stukje over Barbarakruid. Ik maakte in mijn gedachten een
knoop-in-mijn-zakdoek om in 2011 op zoek te gaan naar dit plantje.
Bij een bestelling van zaden (Zie Diana
Bestelling 2011 | Digi-letters | 't Groentje) kreeg ik een 'gratis' zakje bijgevoegd: Barbarea vulgaris, oftewel barbarakruid!

Toeval of niet?

Toen ik foto's van de bloeiende plant bekeek op internet, dacht ik meteen: dat is koolzaad. Gele bloemen op lange stengels boven een bladrozet. En het is inderdaad familie van koolzaad. Het barbarakruid is een tweejarige plant, met een wintergroene rozet. Lijkt erg op de kleine veldkers en pinksterbloem rozetten, maar dan groter.


Figuur: uit
Flora von Deutschland Österreich und der Schweiz (1885)

De buitenste bladeren kunnen steeds geplukt worden. Zeer vitaminerijk (vit C) en lekker in de sla. Zelfs in de winter kun je er van plukken (dan wel een paar dennetakken er over leggen zodat je in sneeuwperioden makkelijk bij de blaadjes kunt). Naar verluidt was dit een vroeger tijden een probaat middel tegen scheurbuik in de winterperiode.
Advies bij plukken: steeds alleen de buitenste blaadjes plukken en opletten om de binnenste groeikern niet te beschadigen. Als de plant in het 2e jaar doorschiet zijn de blaadjes niet lekker meer, ze worden bitter.

Barbarakruid-weetjes
- genoemd naar
Barbara van Nicomedië - Wikipedia
- wintergroene rozetten
- kruisbloemige, 2 jarig
- in 2e jaar: gele bloemen op diverse stengels, 30-60 cm hoog
- op niet te droge grond, halfschaduw
- inheems in grote delen van de wereld, van Turkije tot China, in Australie, Noord- Amerika, Zuid Afrika.
- synoniemen: winterkers, landkers, steenkers, moerasraket
- ENG: yellow rocket, garden yellow rocket, winter cress, dry land cress

Nieuwjaarskaarten met zaden

Wij versturen geen kerstkaarten, maar nieuwjaarskaarten.
Kort voor de kerst maakt Eddy een ontwerp voor de kaart.
Deze keer een weerhuisje (voor degenen die ons kennen, kijk goed naar de gezichtjes).




En bij de meeste kaarten heb ik ook een zakje bloemenzaden in de enveloppe gestopt.
Ik had nog een hele doos met zakjes zaad over.
Bijvoorbeeld Cleome (kattensnor)
Kattensnor | Binnen | 't Groentje, of Cephalarea gigantea Cephalarea- not-so- gigantea | Tuin | 't Groentje.
Ik ben benieuwd of daar nog iets van gezaaid wordt.
Voor de meeste zaden is een goede tijd: maart of april in potten (beschut) of april-mei buiten. Voor details: google de naam van de plant + zaaien .


Kerstboom

Kerstbomen, groot of klein.
Met balletjes, sterretjes en lampjes.
Met piek, of niet.

Stalletje er bij.
Compleet.
Voor een week of twee.
Deze staan in Bunnik.

De Coco show

Met Kerst gaan we eten bij Pa en Moe.
De rest van de familie is er ook.
Ma heeft altijd allerlei lekkers verzorgd en wordt in de keuken geholpen door grote kleinzoon Tristan en kleindochter Brittany.
Deze eerste kerstdag hadden we een special: er werd een show voor ons opgevoerd.

Al voor het eten kregen we handgeschreven toegangskaartjes voor '
De coco show'. Aanvang 20.00 uur. Toen dat toch wat lang duurde, werden de kaartjes weer ingenomen en werd de tijd vervroegd naar 19:45 uur.

Op de lage tafel voor de TV stond iets of iemand onder een wit laken.
En toen vond de onthulling plaats, door Kaylan en Brittany.
Taadaaaaah!
Hier is COCO, de papegaai.

COCO kan praten ('Lekker belangrijk!') en dansen.
En met zijn ogen knipperen.


Helemaal slap van de lach waren de kids toen COCO een wind liet.
Echt waar.

Leeuwenmuiltje

Is het een klimplant, of juist een hangplant?

Bij ons een hangplant. Het potje staat boven op een kastje in de bijkeuken en de plant bungelt omlaag. Helder groene getande blaadjes, en rode buisbloemen met een witte hals.
De plant is niet winterhard. Bij ons staat hij eigenlijk altijd binnen. Wat rondstruinen op internet leert me dat het een goede kuipplant zou moeten zijn.
De plant heet
asarina of leeuwenmuiltje.

Foto links: van opzij, ik vind het net een aquarel lijken (geen foto)
Foto rechts: van voren, recht in de muil van de leeuw...


Via de link van kwekerij morningglory www.kwekerijmorningglory.nl kun je een flink aantal asarina's vinden. Als ik hieruit zou moeten kiezen denk ik dat ons exemplaar een asarina x wislizensis 'Red Dragon' is.

Lavendel bosjes

Hoogzomer.
Lavendelvelden.
In Frankrijk.
Overweldigende geur.
Parfum.




Op kleine schaal in onze tuin.
Een forse struik.
Volop bevlogen door hommels, bijen en zweefvliegen.
Nu heb ik de bloemen afgeknipt.
En er hangen een heleboel bosjes lavendelbloemen te drogen in de serre.
Dan hebben we nog tot ver in de winter een geur van de zomer.
Door de lavendelbosjes in huis.

Zadenmix

Ik gebruik de bijkeuken als zaairuimte. Vanaf januari/februari, als het buiten nog veel te koud is om iets in de tuin te doen verhuzien zaadjes van kleine papieren zakjes en plastic pakjes naar zaaibakken en potten met een laagje magnetronfolie. Ik heb maar zeer beperkte ruimte in kweekkasjes, en de rest van de zaden gaat in potjes van 9x9 cm, in eerste instantie afgedekt met een velletje magnetronfolie, vastgehouden met een elastiekje. Hierdoor blijft de zaaigrond vochtig en is het iets warmer voor de ontkiemende zaadjes. Door de kleine gaatjes is de magnetronfolie komt er nog een beetje verse lucht bij het zaaigoed. Wel opletten, want als de zaadjes eenmaal ontkiemd zijn, moet snel de folie eraf.

Nu is het begin juli. Allerlei half open zaadzakjes liggen op het aanrecht in de bijkeuken. En lege zakjes. En labeltjes. Tijd om een beetje op te ruimen. Ik heb een hele stapel zaadzakjes klaarliggen om mee te geven met tuinkijkers op de open tuinen dagen. En als ik niet meer weet wat het is, of geen zin heb om extra zaad-zakjes te maken: alles in een grote bak. Die strooi ik binnenkort gewoon her en der in de tuin uit. Verrassing of er ergens nog iets opkomt.

Nachtschadebloemen

Planten van de nachtschadefamilie zijn vaak giftig. De zwarte nachtschade is zelfs zeer giftig. En toch zijn er ook veel eetbare familieleden. Althans planten waarvan delen, vaak de vruchten (of de wortelknollen) eetbaar zijn. Denk aan: tomaat, peper, paprika, aubergine en aardappel!
We hebben er een paar in de serre en op het terras (in potten).
Zie foto's.
1. aubergine, 2 .peper, 3. paprika, 4. tomaat.



Eerder in het voorjaar groeide op de composthoop ook een aardappel, maar die is door de droogte verdord....

Alpenlijmkruid

Op de plantjesbeurs in Hortus Haren eind april kocht ik een onweerstaanbaar plantje. Bij een rotsplantjes-stand zag ik groene kussentjes staan. Ik moest ze even aanraken (veel steviger dan gedacht). En toen ik later nogmaals langs het kraampje kwam, nog een keer kijken, nog een keer 'aaien', en een plantje gekocht.

Die staat nu in een roodstenen potje op het terras. Het plantje is winterhard, maar dan alleen als ie 's winters niet te nat staat. Dus in een potje, op het overdekte terras. Ik ben vergeten te vragen wat de naam is. Ik denk Silene acaulis ofwel alpenlijmkruid. Nog een tot twee maanden wachten: als het de silene is dan zou ie in juni-juli moeten bloeien met kleine roze bloempjes....


.

Gezaagd schubblad

Vandaag weer een portie zaden gezaaid uit mijn bakje 'februarizaden'.

Een van de nieuwe soorten is
Leuzea.
Veel informatie over te vinden op internet, maar niet al te eenduidig.
De naam 'gezaagd schubblad' ben ik maar op een plek tegengekomen, en als ik deze twee woorden als zoekterm in google intype zijn er geen 'hits'. Blijkbaar niet een erg gangbare naam.

Het moet in ieder geval een enorme
insectenlokker zijn: veel bijen en hommels.
Paarse bloem, een beetje distelachtig, blauwe knoop, korenbloem, artisjok.
Ik ben benieuwd!

De plant wordt al genoemd in het eeuwenoude 'Cruidenboecke' van Dodoens (1554).

.

Wilde knoflook

Vandaag weer een portie zaden gezaaid uit mijn bakje 'februarizaden'.

Een van de nieuwe soorten is
Tulbaghia Violacea. Dofzwarte hoekige zaden, lijkend op die van bieslook. De soort wordt in het Nederlands wilde knoflook genoemd. Vormt pollen van 40-50 cm, met grijsgroen blad. Anders dan bij bieslook staan bij de wilde knoflook de meerdere bloemen in een open bloeiwijze aan de bloemstengel: veel minder, maar grotere bloemen. Zou heel lang moeten bloeien (de hele zomer lees ik hier: Tulbaghia Violacea ). Dat klinkt goed.



Zo zou de plant er uit moeten gaan zien. Hopelijk kan ik jullie later in het jaar een eigen foto laten zien. Deze foto is van Leontine Elsa Grattoni uit Argentinie http://www.flickr.com/photos/23132567@N03/3360014375/ .

De eerste foto

De eerste foto met de nieuwe lens, zie hieronder.

Van een bloeiend kamerplantje. Deze hebben vaak piepkleine onooglijke bloempjes. Tenminste van een afstandje gezien. Maar ga er eens heel dicht op zitten. Met leesbril op indien gewenst. En kijk dan eens goed.

Of maak een foto met een goede lens.
En blaas de foto op tot je hele computerscherm gevuld is.
Dan kun je zoiets zien als dit...


Subtiel groen met wit bloemkelkje.
Met knal rozepaars met geel binnenwerk.
Een kunstwerkje, zo'n bloem.

Bij dit plantje gaan de bloempjes na elkaar open, eerst die het dichtst bij de steelaanzet, later steeds verder naar het uiteinde van het trosje.

Lens

Jarig.
Kado van Eddy gekregen.
Een prachtige nieuwe lens.
Voor op de Nikon D40.
Perfecte optische kwaliteit.
Voluit heet ie:

Nikkor 105mm f/2.8G ED IF AF-S VR

Heavy stuf (760 gram).



Gaan we nog veel plezier aan beleven.

Binnenbloemen

Buiten is het wit.
Winterrust.

Binnen hebben we een paar winterbloeiers.
Rood en Wit.




Christusdoorn en Jade.

Januari zaailichting

Eerder in de winter zaden gesorteerd op zaaimaand.
Vorige week de zak met potgrond en zand binnen gezet (om wat op te warmen).
Zaterdag potjes afgewassen en laten drogen.
Plantenlabeltjes beschreven met de naam van de zaden.
Mengsel zand/aarde gereed gezet.


En...
Zondag zaadjes in de potjes.
Zaaidatum 17 januari opgenomen in spreadsheet.
Drie van de potjes in kamerkasje.
Rest van de potten buiten (koudekiemers).
Wel overdekt.

Namen:

anemone japonica pink
teucrium hyrcanicum
nectaroscordum siculum
rosa (roze)
penstemon george moon
anemone cylindrica
anemone cylindrica
anemone multifida annabelle pink
cornus mas
helleborus
lilac le fleur devils trumpet
Ik ben benieuwd wat er opkomt. Vooral de zaden van de drie soorten anemonen zijn wat vreemd. Kleine zaadjes helemaal ingepakt in een soort pluis. Zal dat goed gaan? Of gaat het pluis schimmelen? Een van de anemonen heb ik zowel binnen als buiten gezaaid. Test.

The making of ...

The making of ....


Dat zie je steeds vaker op TV. Er is een film of een documentaire gemaakt. En aansluitend is er een documentaire over het maken van die film of documentaire. Meestal is de tweede camera dan iets verder naar achter: in plaats van alleen een plantje of beestje in beeld, zie je dan ook opeens een cameraman of zelfs hele ploeg in beeld.

Dit stukje gaat over:
The making of ... onze nieuwjaarskaart 2010.
Je ziet Eddy in actie bij het voorbereiden van de kaart.


Foto's gemaakt op 17 december in de achtertuin, vanaf de overdekte veranda.

2009-12-29: De opblaasglobe is inmiddels verdwenen, waarschijnlijk weggewaaid....

2010-01-01: in de tuin gaan zoeken en achter de verre schuur, aan de rand van de greppel de besneeuwde opblaasglobe terug gevonden.

Serre-sneeuw

Onze glazen serre met aangebouwde veranda, heeft normaliter een doorzichtig, glazen dak. Nu even niet. Een dikke laag sneeuw maakt het wat donkerder. Ook wat warmer trouwens (vijf graden). Of zou dat komen omdat we vanmorgen de dakraampjes hebben dichtgedraaid (Oeps, die stonden dus nog open...).

Fraaie ijspegels groeien uit de sneeuwlaag. En toen die in de loop van de dag iets begon uit te zakken, kregen de pegels wel heel bijzondere vormen.



Foto 1: gebogen pegels
Foto 2: van binnen uit, barst in sneeuwlaag
Foto 3: de sneeuwlaag zakt verder uit
Foto 4: bijna een daklawine
(Een half uur na foto 4 brak groot stuk van de sneeuwlaag af).

Op 't randje

Wel zonnig, deze zondag half december.
Maar koud buiten.
Binnen is het warm.

Een rechtgeaarde zonliefhebber als onze poes Baassie kijkt de woonkamer eens rond. Vloerverwarming is natuurlijk lekker als bodemwarmte. Maar directe zonnestraling is natuurlijk helemaal top. En wie zegt dat een platte TV te smal is om op te liggen....

Kan best.
Met staart als stabilisator.

Loge

Jaarlijks krijgen we eind november, begin december een loge. Niet zomaar voor een weekje, maar voor een paar maanden. Het is een rustig type, stelt niet al te veel eisen. Houdt zich stil, eigen plekje in huis. Nou ja, in de serre.



De loge is de buur-bouganvillea. Komt hier een paar maandjes vorstvrij overwinteren.
Af en toe een beetje water. Nu staat de bougainvillea net binnen, staat nog in bloei en zit volop in blad. De overwinteringsplaats is net iets te koud om het blad de hele periode vast te houden. Als het maart is zijn meestal alle blaadjes afgevallen en is de plant in diepe rust geraakt.

Cyclaam uit zaad

Al vaker over kleine cyclaampjes geschreven, maar we hebben ze nog niet in eigen tuin. Nu moet het er maar eens van komen. Dit stukje gaat over de tweede zaaipoging.
Zie ook:
Cyclamenzaad | Tuin | 't Groentje

Van Sylvia kreeg ik via Edwin zaaddoosjes van minicyclaampjes. Je ziet duidelijk dat de bloempjes oorspronkelijk vijf blaadjes hadden. Toen ik het zaadddosje openpeuterde kwam er een wat sponsachtig binnenwerk te voorschijn en kleine bruine 'dingetjes'. Het is wat onduidelijk of dit vruchtbaar zaad is. De meeste stukjes (zie foto 3) zien er wat ingedroogd uit, een paar waren wat dikker. Daarvan heb ik er een stel in een potje gedaan.

.

Op sommige websites lees ik dat de zaden 12 uur geweekt moeten worden. Oh, oh, heb ik niet gedaan. We zullen zien. Na 3-4 weken moeten ze kiemen.

Er is nog wat 'zaad' over, dat ligt nu te weken en gaat dan morgen in een potje.
Ter vergelijk.

Opgeruimd, gedroogd en ingevroren

Een paar weken geleden de meeste pepers geoogst en het grootste deel van de verleppende basilicumplanten die in de serre stonden opgeruimd. De zon staat inmiddels ook overdag zo laag dat er geen zon meer in de serre komt (noordkant van huis). Een paar peperplanten in de bijkeuken gezet, misschien kleuren de lakzwarte pepers nog bij naar rood. Een paprikaplant met halfrode paprika's ook warmer gezet en de mooiste twee basilicumplanten.

Foto 1: Peper Trifetti aug 2008, begon al te kleuren van zwart naar rood
Foto 2: Peper Trifetti sept 2009, nog geen rood te zien.



De paprika's hebben we vorige week geoogst. Ze waren erg plakkerig. Door de warmte in de bijkeuken is er toch opeens nog een luizenuitbraak opgetreden, van die rode perzikluizen. Vandaag de laatste pepers geoogst en alle resterende peper- en basilicumplanten weggedaan.

Ook dit jaar weer veel pepers: een paar bakken staan op de verwarming in de bijkeuken om te worden
gedroogd. De hele grote pepers (Numex Big Jim) heb ik stukjes geknipt en ingevroren. De lange dunne sperzieboon-achtige pepers Kerinting staan koelvers te wezen in de koelkast.

Sinterklaas

Deze week binnengekomen.
Pakketje met zaden van de seedswap 2009.
Zie
Zadenruil 2009 | Tuin | 't Groentje

Het lijkt wel
Sinterklaas.
Steeds meer kleine zakjes komen uit de grote envelop.
Ruim 100 verschillende soorten.



Ik ge mezelf op rantsoen zetten.
Slechts een beperkt aantal bewaren om vanaf februari/maart te zaaien.
En een paar koudekiemers misschien nog snel in een pot stoppen...
Vooral beperken met eenjarigen... (het is veel werk en levert dan maar 1 seizoen lol).
De rest van de zaden moet ik dan snel doorgeven/uitdelen aan andere zaailiefhebbers.
Zou het me lukken?

Groenten

Onze serre ligt aan de noordkant van ons huis. En er komt in herfst en winter steeds minder, en later geen, directe zon.

Voor de groenten die nog in de serre staan betekent dat, dat het rijpen van de tomaten en paprika's niet meer echt hard gaat. De nog groene tomaten heb ik geplukt en
donker weg gelegd om na te rijpen. Ik las gister ergens dat je ze donker legt voor het narijpen. Meestal legde ik ze gewoon in de vensterbank. Eens kijken of het in het donker beter gaat. Alleen er wel opletten dat ik de tomaten niet vergeet. Ze liggen onderin een keukenkastje.

De kleine pepertjes laat ik nog even aan de planten zitten. De grote pepers (numex big jim) heb ik wel geplukt. Deel in stukjes ingevroren. Deel om vers te gebruiken. Ook de laatste puntpaprika's geplukt. Maar dat is nu wel goed opletten. Ze lijken sprekend op de pepers...



De groene is de paprika, de rode de peper.

Serreoogst

Dit jaar in de serre gekweekt: 3 soorten paprika's, 2 sooten basilicum, 4 soorten pepers. 2 soorten tomaten. Veel basilicum al geoogst (pesto, in de diepvries, vers in de sla), een van de plantjes ga ik in de kamer zetten: tot nu toe knip ik de bloemetjes er steeds uit, maar over een tijdje laat ik hem bloeien. Leuke, witte bloemetjes in de winter op de vensterbank. En het ruikt lekker elke keer als je langs het plantje loopt. Pepers zijn deels groen, deels geel, deels 'zwart', deels oranje, deels al rood. Voor alle soorten pepers is rood de eindkleur. Maar ook groen zijn ze prima te eten. Paprika's: de vroegste soort is al op; de middelste soort is bijna op, nog een plant met 2 groene blokpaprika's. De late soort (golden treasure) zie je op de foto. Een puntpaprika, die van groen, naar geel verkleurd, en naar het schijnt later rood wordt. Tot nu toe hebben we ze steeds geel geplukt en gegeten.



Tot slot de tomaten: Heerlijke kerstomaatjes 'Red Robin' (zie foto), met een rijke oogst. Steeds weer andere tomaatjes rijp en plukklaar. Soms halen ze de sla, soms verdwijnen ze meteen in mijn mond. De andere soort is 'Fuzzy Wuzzy', een wat harige tomaat, laat rijpend, stevig vruchtvlees, veel smaak. Deze planten hebben de hele zomer op het (overdekte) terras gestaan, maar heb ik vorige week binnen in de serre gezet. Misschien rijpen ze dan wat sneller af. De planten zelf worden steeds rafeliger.

Ruilen

We gaan de komende weken verbouwen.
Nieuwe keuken.
Voor de oude keuken hebben we een prima bestemming gevonden.
Zoon van een collega wilde hem graag hebben.

Hij heeft vandaag de keuken gehaald, met zijn schoonvader.
Het was mooi weer.
Op onderstaande foto, stukjes van de keuken op de oprit.
Klaar om ingeladen te worden.



En ervoor in de plaats kregen we twee vrolijk blauwe hortensia's in een mand.
Een staat nu bij de zijdeur, andere op het terras.
Goede ruil.



Michiel blij.
Wij blij.

Katoen

Katoen.
Dan denk ik aan pluizige bollen die aan struikjes groeien.
En aan de vele gifstoffen die nodig zijn om een beetje goede katoenoogst te krijgen. En ontbladeringsmiddelen die gebruikt worden om makkelijker te oogsten. En aan de enorme hoeveelheden water die de planten nodig hebben. Al met al niet al te milieuvriendelijk.
Tegenwoordig wordt er ook ecologisch katoen geteeld, steeds meer.
Een heel groot deel van de huidige katoenplanten bestaat uit genetisch gemanipuleerde (gentech) planten, die veel minder insecticiden nodig hebben. Zeggen ze.

Vorig jaar kreeg ik een katoenzaadje, die ik eerder dit jaar zaaide. Een armetierig plantje, dat zieltogend binnen op de vensterbank stond. Vensterbank op het zuiden. Te warm? Te weinig water? Met potje en al buiten gezet en vergeten.

Vandaag teruggevonden. Ziet er in ieder geval een stuk gezonder uit, en heeft twee knoppen gemaakt. Maar nog geen bloem, en nog geen pluis. De meeste foto's van katoen op internet laten gladde bladeren zien, ons plantje heeft spikkels.





Katoenweetjes:
- wetenschappelijke naam: gossypium
- familie, malvaceae, dus een kaasjeskruidachtige!
- er zijn 30 verschillende planten waarvan vezels gewonnen kunnen worden
- vroeger vaste plant, nu vaak eenjarige soorten gekweekt
- wordt al duizenden jaren gebruikt om kleding van te maken
- Griekse geschiedschrijver Herodotus schreef over Indische katoen: "Er zijn daar bomen die in het wild groeien, en het fruit daarvan is een wol die mooier en beter is dan die van schapen. De Indiers maken hun kleren van deze boomwol
".

Wolken

In het noorden van het land heeft het geregend. Veel geregend. Zaterdag 5 september begon nat. Vanaf half acht 's morgens tot bijna twee uur heeft het langdurig en vaak hard geregend. Ruim 30 milimeter, de regenmeter stroomde over. De krantenjongen was doorweekt en de krant heeft een paar uur uitgespreid op de grond gelegen om te drogen. De poezen zaten te mokken op het overdekte terras.


Foto's vanuit de woonkamer. In de loop van de middag werd het droog en kwam er nog een zonnetje door. Lekker.

Van peper naar paprika

Vorig jaar hebben we allerlei pepers gezaaid en een flinke opbrengst gehad. Dit jaar voor het eerst paprika's geprobeerd. In pot en ook in de serre. De zaden heb ik via Diana, van Diana's mooie moestuin, gekocht. Zie Last van omvallende pepers? | Fruit | 't Groentje voor pepers en Sluimererwt | Digi-letters | 't Groentje voor de website van Diana.

Drie soorten paprika's heb ik gekocht en de eerste soort die inmiddels vruchten geeft is
Paprika Etkezesi Pelso. Cremegeel beginnen deze paprika's, die volgens Diana 7-12 cm groot kunnen worden. Ze staan als ze klein zijn rechtop op de plant, met de punt naar boven. Nu ze groter worden, beginnen ze omlaag te hangen door het gewicht. Als ze rijpen schijnen ze van oranje naar rood te gaan.



NB. Waarschijnlijk heb ik de planten in
te kleine potten staan, maar de grote potten waren op. Nu moet ik elke dag opletten of ze voldoende vocht hebben. Zeker omdat het in de serre zo 30 graden of meer is!

Zwarte Viool

Een bak vol van gezaaid. Zwarte viooltjes, viola cornuta "Bowles Black". Het zijn eenjarige (soms vaste) viooltjes. Niet helemaal winterhard, maar zich schijnbaar goed uitzaaiend. In het Engels heten ze o.a. jumping jack, ik neem aan vanwege de openspringende rijpe zaadpeultjes. De bloempjes zijn bijna zwart, meet een geel hartje. Dit viooltje houdt van halfschaduw of zelfs volledige scaduw en vochtige, maar goed doorlatende grond. Zet ze niet in de zon, dan gaat het mooie diepzwarte er van af en heb je 'gewone' paarse bloemen.

Zaaien in september geeft bloei al in februari. Zaaien in februari geeft bloeiende planten in april. Ik heb de zaden dit weekend binnen gezaaid en ga de plantjes in potten opkweken. Mooi voor de tuinmarkt van de lokale tuinclub, die gehouden wordt in mei.

Ik ben op internet op zoek gegaan naar ' Bowles' de naamgever van dit viooltje. Dat was heel snel gevonden'. Klinkt als Engelsman (en waarschijnlijk ook : man): Met de google combinatie 'Bowles' en 'Plantsman' kwam ik al snel op E.A. Bowles, Edward Augustus Bowles (1865-1954).




E A Bowles of Myddelton House Society, Enfield
Op de bovenstaande website (zie link) is veel meer informatie over deze plantenman en tuinschrijver te vinden, en ook over het landgoed waar hij opgroeide. Op de website staat een overzicht van de soorten planten die naar hem genoemd zijn en nog steeds (in ieder geval in Engeland) te koop zijn. 46 stuks maar liefst. Naast het viooltje ook een buxus soort , een peperboompje, anemoontjes, cyclamen, longkruid, een narcis, en een rozemarijn-soort.

Hij had iets met voorjaarbolletjes. Schreef een boek over crocussen, en ook een boek (posthuum verschenen) over sneeuwklokjes. Op het landgoed in Enfield is ook nu nog de Britse 'National Collection' van crocussen te vinden.

Bevroren

Begin januari was het koud, overdag lichte vorst, 's nachts matige vorst. In onze serre (enkel) glas, hebben we een verwarming om de ruimte vorstvrij te houden. Maar.... als je dan de verwarmingsketel op de nachtklok hebt staan, zodat -lekker zuinig- de pomp niet blijft draaien terwijl er geen/nauwelijks warmtevraag is....dan kan het mis gaan.
Op de hoog-laag-thermometer constarerden we een minimum temperatuur van -4 graden op 6 januari. En vlak bij de ramen is het vast nog kouder geweest.

En de verschillende Jade's, Crassula Ovata, hebben het erg koud gehad. En nu, ongeveer een maand later, is het effect te zien. Op de foto zie je dat een klein stuk van deze plant het heeft overleefd, dat is frisgroen. Maar een heel groot deel is bezig om af te sterven, bruin, slap hangend naar beneden.



Leerpunt: als het 's nachts kouder dan een graad of -5 wordt, dan de nachtklok van de verwarming maar even uitschakelen.

Wat betreft de Jades, ze stekken makkelijk genoeg.

Ze staan klaar

We zijn er helemaal klaar voor.
De zaadjes liggen voorgesorteerd in de kast.
Potgrond is gehaald en staat binnen (zodat de grond niet te koud en nat is).
De zak brekerzand staat klaar in de kruiwagen in de verre schuur. Kruiwagen als vervoermiddel, zo'n zak zand is onwaarschijnlijk zwaar...



Alleen potjes en bakjes nog bij elkaar zoeken. En nog heel even geduld. Het is bijna februari!

Bridal Crown

Een drietal potjes met bollen gehad van Geertje en Roelie. Een bevatte de gele tete-a-tete narcisjes. De andere twee deze cremewitte Bridal Crown. Dit was de lentebloeier van het jaar 2008.
Zie ook:
http://www.tuinadvies.be/narcis_bridal_crown.htm
Het is ook een narcis, al zou je dat op het eerste gezicht niet zeggen. Een gevuldbloemige trosnarcis, met donkergeel tot oranje in het hart. Een beetje verkreukeld komen ze uit de knop. Geen echt trompetje.





In 2008 was het de 'lentebloeier van 2008'. Niet alleen lentebloeier, maar ook
lentegeurder, is ons gebleken!

Kattensnor

Afgelopen weekend bezig geweest met het sorteren van zaden op zaaidatum. Jawel, je leest het goed. Januari is net te vroeg voor het zaaien van de meeste zaden, in februari begint het te komen, en maart is topmaand. April en mei komen er nog achteraan. Enkele soorten (2 jarigen) in juli-augustus. En ik heb een (1) soort in het "bakje september".

Vaak kun je zaaien in verschillende maanden, bijvoorbeeld maart-april. Dan zitten ze bij mij in "bakje maart".



Van sommige zaden ben ik nog aan het zoeken wat de beste maand is.
Zo dacht ik dat
Cleome, of Kattensnor in januari gezaaid moest worden. Maar elders las ik maart. En weer op een andere website april. En als je buiten zaait nog later.

Cleome is een eenjarige die fors hoog groeit, een staak van ongeveer een meter, soms wel anderhalve meter hoog. Ik heb hem een paar jaar geleden al eens gezaaid. Drie plantjes, waarvan een exemplaar echt mooi uitgroeide (zie foto's). Deze stond in een pot op het terras. De andere twee had ik tussen allerlei plantjes in een volle border gezet. Die zijn kaalgeknaagd door slakken...

Lentebode

De winter is voorbij.
De herfst lijkt weer in het land.
Grijs, nat en winderig.

De afgestorven vaste planten nat en kledderig.
De bollen zitten nog grotendeels onder de grond.
Her en der een 'groene neus' van een narcis.
En bossen groen loof van blauwe druifjes.
Die zijn er -wat blad betreft- altijd vroeg bij.

En binnen.
Een
narcissenbootje.
Mandje met bolletjes.
En binnen een paar dagen: vrolijk gele bloempjes.

.

Bloem

Jade of Crassula Ovata is een zeer lang levende kamerplant. Met vlezige ovale blaadjes. Regelmatig breekt er een stukje af dat super makkelijk te stekken is. De oervader (of moeder) van al onze jades is een klein plantje dat Eddy meenam toen hij -als zeventienjarige- op kamers ging wonen. Dat is inmiddels een forse veel vertakte plant die binnen in de vensterbank staat. Maar er zijn tientallen nakomelingen, waarvan sommige bijna even groot als de oorspronkelijke.

Binnen gaan ze in december bloeien.
Witte trosjes sterbloemen, met een licht roze zweempje.
Sierlijke kunstwerkjes.



Om te voorkomen dat de hele vensterbank vol staat met jade's zetten we er een heel stel elke zomer buiten. Daar groeien ze nog beter dan binnen. En 's winters overwinteren ze dan
vorstvrij in de serre.

Althans dat was de bedoeling. Met de strenge vorst twee weken geleden is de temperatuur in de serre 3-4 graden onder nul uitgekomen! Ai. De planten. De Bougainvillea's laten hun bladeren vallen, maar dat doen ze elke winter. De pepermunt-geurgeraniums hebben alle blaadjes opgerold, maar misschien is er nog leven onder de grond. En de crassula's.... Nu het even boven nul is begint het wat vreemd te ruiken in de serre. Zouden alle jades bevroren zijn en langzaam gaan
rotten nu ze ontdooien? Ze beginnen een wat ongezonde bruinige kleur te ontwikkelen...
Nog even aanzien.

Toestellen

Een toestel, twee toestellen (of op zijn vlaams: toestels).

Die gebruik ik om de foto's voor dit weblog te maken.
Digitale foto's.



Een grote zwarte spiegelreflex, met desgewenst een telelens er op.
En een schattig, klein lichtgewicht zilveren cameraatje. Met fijn zoomlensje en macromogelijkheden.

De Nikon D40 met telelens is ideaal voor bijvoorbeeld vogels of landschappen. In de tuin gebruik ik meestal de kleine Canon Digital IXUS 90 IS. Kan makkelijk in mijn jaszak. En meestal maak ik gebruik van de macromogelijkheid. Dan kan ik foto's van heel dichtbij maken. Perfect voor bloemetjes en niet te snelle insecten. Voor vlinders valt het nog niet mee, die vliegen vaak weg als ik te dicht bij kom.

Neverbend is gebroken...

Een prachtig stuk gereedschap.
Een spitvork.
Brede platte tanden, wel een echte vork.
Maar prima om mee te spitten.
Of de compost hoop mee 'om te zetten'.
En ik heb een hele sjieke.
Een spitvork van
Spear & Jackson, met de prachtige naam 'neverbend'.

Een kloeke spitvork, een stevig typ, niet voor een kleintje vervaard. Hoe zwaar het werk ook is, de tanden van de neverbend zullen niet buigen. Never. Nooit.

Helaas geld dit niet voor de steel. Het fraaie gladde essen is gebroken!. Net boven het metalen blad. En hoewel de tanden niet gebroken zijn, zit het toch niet helemaal goed met het aanzetblad, zie foto 4.

En van een deskundige boerenzoon die toevallig langs komt fietsen als ik in de voortuin sta te spitten (dit verhaal speelt zich in de nazomer 2008 af, terwijl een appeltaart in de oven staat te garen), kijkt wat hoofdschuddend naar de constructie van de steelaanzet.
Vroeger, toen er nog degelijk spul gemaakt werd, was er niet zomaar een spijker aan 1 kant ingeslagen (zie foto 3), maar zou er een pin door de hele steel zijn aangebracht, door de metalen schacht heen en met een popnagel vastgezet.




Zou ik de leverancier kunnen benaderen voor en een 'constructiefout kunnen claimen...

Tuinschilderij

Als ik deze foto zie dan denk ik in eerste instantie aan een schilderij.
Een schilderij van een tuin.
He, het lijkt wel
onze tuin.

Het
is onze tuin!
En het is geen schilderij.
Het is een raam.
Met zicht op onze achtertuin.

Of beter: het
was een raam.
En het
was een muur, van onze bijkeuken.

Op het moment dat ik de foto maakte werd de bijkeuken gesloopt. Om plaats te maken voor een serre en veranda. Alleen de achtermuur van de bijkeuken stond er nog. Er was geen dak meer. Wel mooi voor de belichting van de foto.

De muur en het raam zijn verdwenen.
Ook het tuinschilderij is weg.
Maar mijn herinnering aan dit schilderij is er nog.
Een een foto om jullie in de herinnering te laten delen.

FOTO's
1. het tuinschilderij
2. als je de foto uitvergroot zie je alleen nog een stukje tuin, de schilderij-illusie is verdwenen.




.

Charlotte en Bas

Er wonen twee motten
In mijn oude jas
Twee dotten van motten
En ze wonen er pas

Haar noem ik Charlotte
En hem noem ik Bas
Twee dotten van motten
In mijn oude jas.

http://www.youtube.com/watch?v=_URDoNhXXYc
Bovenstaande tekst is van Dorus, een lief liedje. Klik even op bovenstaande link voor een filmpje.

En bij motten denk ik dan ook aan oud, vroeger, lang geleden.
Wie heeft er NU nog last van
motten.
Nou,
wij dus.

En wel op een hele vreemde plek. Een wollen tapijtje dat aan de muur hangt, een souvenir uit Peru. Een fraaie vlinder. Het kleedje hangt al lang bij ons aan de muur, 20 jaar of zo, en is ooit door Pa meegenomen van een zakenreis. Ervoor hangen bossen droogbloemen, stengels uit de tuin. En er in steek ik zo af en toe fraaie bloeiwijzen, van een grashalm of van een allium. Er onder staan een poef. En toen ik er vandaag langs liep.... allemaal poeder op de poef.
Hmmm??




Omhoog kijkend, naar het kleedje, zag ik dat er gaten in vielen. En toen ik het kleedje van de muur tilde zag ik kleine kokons, gesponnen van de opgegeten wol, met 1 cm grote witte larfjes erin. Op het behang geplakt. Dat bleken
mottenlarven te zijn. Ze zaten ook deels in de holle stengels van de droogbloemen.

Meer info over motten:
PPD : De kleermot.

Recept van Bram's moeder

Twaalf van de twintig peperplanten kaalgeoogst en opgeruimd. In de serre wordt het nu niet erg warm meer (ligt op het noorden) en de pepers rijpen nauwelijks nog na. Dus van de meeste planten alle pepers geoogst, ook als ze nog groen zijn. Een achttal planten in de bijkeuken gezet, daar is het weliswaar donkerder, maar wel wat warmer. Eens kijken of daar de narijping beter is.

Na het uitdelen van zakken peper aan enkele peper-liefhebbers op mijn werk, had ik nog een vergiet vol en een plastic bakje vol over. Wat nu?

Om te beginnen plastic
huishoudhandschoenen gekocht. Want met blote handen veel pepers schoonmake is vragen om moeilijkheden. En daar na diverse recepten geprobeerd.

- Deel van peper schoongemaakt in klein pakjes in diepvries
- deel van lange dunne kerinting peper met de schaar in kleine ringetjes, pitjes en al, in potjes en overgoten met azijn. Ik heb een flinke pot met rode peperringetjes, en een kleiner potje met groene ringetjes.
- deel van mix van rode pepers (numex big jim, kerinthing en trifetti) tot sambal oelek verwerkt.

Sambal oelek bestaat alleen uit pepers en uit zout (voor een zoute versie 1: 4, voor iets minder zout 1:6 of 1:8). In sommige recepten stond dat je de keukenmachine moest gebruiken voor het fijnhakken.
FOUT! Dan is het namelijk geen echte sambal OELEK. Want voor sambal oelek maak je de pepers met zout met de tjobek (stamper) fijn in de oelekan (vijzel). Vandaar de naam sambal oelek.
In het recept dat ik gebruikte (brams geurigste sambal, recept van zijn moeder) werd opgeroepen de sambal in keukenmachine zo fijn mogelijk te malen. Ik heb er juist een vrij grove sambal me flinke stukjes van gemaakt, wel gestampt in de vijzel.




Foto's: 2 en 3: Poes Sprot loopt enorm in de weg bij het foto's maken.
Foto 1: groene peper op azijn.
Foto 4: sambal oelek volgens recept Bram's moeder.


Ik heb ook recepten gevonden met andere kruiden en bijvoorbeeld knoflook of ui. Vast ook lekker, maar die zijn niet zo lang houdbaar. Er komen de komende weken nog wat verse pepers van de resterende planten, dus dan kan ik eens zo'n andere sambal maken (en meteen opeten).

Pesto

Eerder dit jaar veel basilicumplantjes gezaaid. En steeds maar weer blaadjes plukken voor in de tomatensla of pasta. Een paar struikjes heb ik in bloei laten schieten, ze bloeien langdurig met een wolk van witte lipbloempjes. Van de andere planten knip ik steeds de bloemen af, beter voor de smaak. Maar de planten zijn nu zo groot dat ik de blaadjes met handenvol moet plukken om de planten in toom te houden.

Ah, mooi moment om pesto te maken.



Op de foto: basilicum in snippers, geraspte pecorino, olijfolie, en in de vijzel: geroosterde pijnboompitjes.

Ik heb de pesto in kleine porties ingevroren, zodat we ook in wintermaanden kunnen genieten van verse basilicumsmaak.

Verspenen

Begin maart allerlei pepertjes en basilicum gezaaid.
Zie: Zaaikabouter

Dit weekend was het tijd voor het verspenen. Elke zaailing zijn eigen potje. En de meeste in de serre gezet. Dan groeien ze niet zo hard. Binnen worden ze namelijk was slungelig. Wel goed in de gaten houden, of ze genoeg water hebben en of ze niet besprongen worden door luis! Een van de planten in de serre heb ik vorige week zo goed mogelijk van luis ontdaan, maar of alle loslopende luizen nu verdwenen zijn.

Dit was voor het verspenen....



Van elk van de vijf soorten peper (een soort is niet opgekomen) voor de veiligheid 1 potje in koele voorkamer laten staan.

Geheel ontbladerd

In onze serre staan twee bougainvillea's te overwinteren. Een hele grote van de buren en een kleinere (vorig jaar gekocht) van onszelf.
De planten moeten zeker tot mei binnen blijven. 's Winters hoeven ze maar weinig water. Wel graag zo veel mogelijk licht. Vorig jaar zat er na de winter nog behoorlijk veel blad aan het buurexemplaar. Dit jaar zijn bijna alle blaadjes verdord. Maar volgens ons kuipplantenboek hoef je daar niet van de schrikken. Dat gebeurt wel vaker als het wat te koud wordt. Als je twijfelt of de plant nog in leven is: klein beetje van de schors van een tak afkrabben: als het daaronder helder groen is.... niets aan de hand. Plant in rust. Beide exemplaren tonen een mooi groen binnenwerk onder hun dorre onderlijk.

De dorre blaadjes blijven behoorlijk stevig aan de plant hangen en dat vind ik er niet mooi uitzien. Bovendien kunnen zich daar allerlei plagen in nestelen (spinnetjes, mijten, schimmels, etc). Vandaag ben ik bijna een uur bezig geweest alle dorre blaadjes 'te plukken'. Dat viel nog niet mee, de bougainvillea heeft venijnige stekels.



De linkerplant op de foto hierboven is van ons, in zijn eerste jaar. Hij had niet erg veel blad toen we hem kregen en in de zomer ook niet veel bloemen. Maar in het najaar, begin van de winter, kwam er nog een stortvloed aan bloemen. Je ziet nog wat verblekende bloemen, maar met een duidelijk roze gloed.

Onderstaande foto is van 17 november 2007 (Foto van buiten naar binnen genomen). Daar is onze Bougainvillea nog volop in bloei, en die van de buren op de achtergrond nog groen.

Dikblad

Crassula Ovata is een vetplant met dikke vlezige bladeren. Het is zo'n kamerplant die niet stuk te krijgen is, hoe je hem ook mishandelt. Als je hem laat vallen breken er stukken af. Leg die op aarde, en er ontstaat een nieuwe plant. Bijvoorbeeld in de pot van de naburige kamerplant.
Als je hem veel water geeft groeit hij wat sneller maar wordt topzwaar: er gaat veel water in de bladeren zitten en het wortelgestel ontwikkelt zich matig. Voor je het weet duikelt de plant uit de vensterbank.
Geef de Crassula (of Jade) niet te veel water, dan kunnen de wortels gaan rotten.

Zet de plant op een zonnige plaats. Als de plant in de zomerperiode buiten staat (in een goed drainerende pot) dan wordt ie veel mooier dan de planten die het hele jaar door in de warme woonkamer staan. 's Winters naar binnen. Officieel mag de plant niet kouder staan dan 5-7 graden. Bij ons overwinteren de buiten-exemplaren in de serre, wel vorstvrij, maar dit jaar wel kouder dan eigenlijk mag (1 graad).

Naarmate de plant ouder wordt wordt de vorm steeds grilliger en daarmee steeds mooier. Aan de uiteinden komen er steeds nieuwe bladeren en wat meer naar binnen verschrompelen dan weer wat bladeren. Eerst worden ze geel en dan mummificeren ze bijna. Een of twee keer per jaar verwijder ik die gemummificeerde en gele bladeren. Dat heb ik vandaag gedaan met de vijf exemplaren in de serre. Die zien er meteen weer opgefleurd uit.



Bloeien kunnen de Jade's ook, maar dan moeten ze niet te warm staan. Mooie witte sterretjes in januari-februari.
Zie ook: Crassula

De Nederlandse naam is Dikblad. De plant komt uit Zuid-Afrika en kan daar bijna twee meter hoog worden.
Ons grootste exemplaar (de moeder van alle andere stekken) is inmiddels 30 jaar oud en 50 cm hoog en breed. Het grootste exemplaar dat ik ken staat in de hortus van Haren en is ongeveer 1.20 meter hoog en 1 meter breed.

Droogbloemen

De vlinder komt uit peru: een wollen wandkleed.
Erachter stengels van miscanthus, uitgebloeide wilde plant (raket?), allium zaadhoofd.
En ervoor ook nog een bos: halmen van een gras, zaadbolletjes van juffertje in het groen, gedroogde pluimen van astilbe etc.

Soms knip ik in de tuin wat af en dan vind ik het zo mooi dat het ergens binnen een plekje moet krijgen.
Nou, achter/bij het wandkleed dus.

Bloemenwinkel

Het ruikt naar bloemenwinkel, bij ons in huis. Twee potten met hyacinthenbollen zorgen voor een zware bloemengeur.
Maar het ziet er ook uit als een bloemenwinkel.


Delfts blauw?

Binnenbollentijd.

De bollenmakers trekken allerlei bollen en gooien de uitlopende bollen met drie of 5 tegelijk in potjes (soms zo slordig dat de aarde de worteltjes niet eens bedekt). Maar, de bollen hebben genoeg te eten, en met warmte en water, zie je ze bijna groeien (met zo'n time lapse filmpje, foto's elke 10 minuten en dan versneld afspelen).

Omdat er zo weinig daglicht is met deze regenachtige dagen, ook al staan de bollen in de vensterbak op het zuiden, worden ze wel slungelig en hebben neiging tot omvallen. Om dan gewoon in scheve stand verder te bloeien.

Bijgaand een paar foto's van hyacinten die ik van Geertje kreeg.
"Delft Blue' volgens het etiket.

De drie bollen komen niet gelijktijdig uit, maar om de beurt.
De eerste, bol 1, is blauw, een soort paarsblauw: paarsachtig de bloemblaadjes, wat meer naar het blauw het kelkje.



Maar bol twee ... zachtroze bloem.
En bol drie: roze met een donkerder roze randje...
Hmm.
Hier moet zich iemand vergist hebben.
Of het was een geintje van de bollenboer.

Vogeltaartjes

Hoewel de winter niet echt wil komen, hier toch een recept voor vogeltaartjes. In etappes maken, voor de mooiste effecten. De vogels zijn er blij mee en het ziet er prachtig uit. Voor de loterij op de ledenavond van de tuinclub heeft Sophie diverse taarten en taartjes gemaakt. Onder de foto's het recept.




Vogeltaartjes

Je hebt nodig:

Schoon nieuw frituurvet (b.v. Euroshopper,De Boer- ongeveer 0.39 euro per 500 gram)
Vogelzaad, zonnebloempitten, maiskorrels, pinda's, nootjes, bessen van struiken, stukjes appel en e.v. andere lekkernijen voor vogels
Puddingvormpje, kopjes, kartonnen bekertjes of een kleine springvorm voor een grote taart.

Werkwijze:
1. Frituurvet in een pannetje laten smelten maar niet warm laten worden. Zodra het vet bijna gesmolten is, de pan van het vuur nemen.
2. Zaden door het vet roeren. Er mag geen vet meer boven op het zaad drijven, anders nog wat zaden toevoegen. Reken voor 250 gram vet op ongeveer 500 gram zaden. Dit is voldoende voor 1 grote taart of 7 kleine taartjes.
3. Nu storten in vormpjes naar keuze of in een springvorm waarvan je de bodem hebt bedekt met plastic, ring er om en plastic buitenom omhoog vouwen (anders loopt het vet eruit!).
4. Laten stollen. Storten op een schoteltje. Dit gaat gemakkelijk door even het vormpje te dompelen in heet water.

Voor leuke effecten:
In puddingvorm, bekertje of kopje eerst wat rode bessen leggen en hieroverheen wat vloeibaar vet gieten, daarna wat gele bessen of mais en weer wat vloeibaar vet, daarna aanvullen met het vet-zaad mengsel. De springvorm, op de bovenkant van het gestolde vet-zaadmensel, nu versieren met bessen, zaden, halve appels, noten enz. Over het geheel nog wat vloeibaar vet gieten en ook laten stollen. Voor het verwijderen van de ring: de zijkant en bodem van de springvorm even onder een hete straal water houden. Plaats de taart op een oud bord om buiten te zetten.

Veel plezier ermee! Sophie

Laagstapelen

Op Belgische tuin-websites kom je het werkwoord 'laagstapelen' regelmatig tegen, ook wel 'stratificeren' genoemd. Dit is een techniek die gebruikt wordt om (grote) hoeveelheden bessen of noten te laten kiemen. Wordt voornamelijk gebruikt door boomkwekers, maar ik ga het ook eens proberen.

Veel zaden, bessen en noten die in de herfst van de bomen vallen kiemen nog niet direct. In de winterkou kunnen de kiemplantjes dan bevriezen. Dus Moeder N. heeft bedacht dat de zaden en bessen maar voorzien moeten worden van kiemkrachtremmers. Pas na een periode van een paar maanden (en soms nog langer) van koud en nat weer wordt de kiemrust doorbroken en kunnen de zaden kiemen.
Dat kun je gewoon 'vanzelf' laten gebeuren in de tuin (ik heb niet voor niets overal kleine hulstjes in de tuin), maar je kunt de omstandigheden ook nabootsen: in een pot of kistjes (afhankelijk van de hoeveelheid bessen/noten) om en om een laagje zand en een laagje bessen/zaden. En dan een paar maanden koud en vochtig wegzetten.

Op internet kom ik wat varianten tegen
- altijd stenen pot (vochtregulerend) en bij noord-muur ingraven afgedekt met fijn gaas (tegen muizen) en een laag aarde van 15 cm.
- altijd plastic pot (want stenen pot schilfert/breekt) bij bevriezing
- helemaal geen zand, maar zaden in vochtig keukenpapier en dan in plastic zipzakje in koelkast

Gewoon maar eens proberen.
- Gele hulstbessen (vers eind december, gepeld)
- gelderse roos (ingedroogd, september)
- eonymus (september, ingedroogd, gepeld)
- sleedoorn (ingedroogd, september)



Plastic pot: onderin laag potscherven, laag fijn grind, dan fijn zand.
Over pot heen wat kippengaas, tegen graagwerkzaamheden van onze of buur-poezen.
Pot ingegraven tussen wat struiken, om te voorkomen dat iemand de pot omver loopt.

Blauwe druif

18 november al gezien, 24 november op de foto gezet. Het eerste bloeiende blauwe druifje bij ons in de tuin. Blauwe druifjes kunnen lang op dezelfde plaats blijven staan, de normale bloeitijd is voorjaar (april). In de zomer sterft het loof af. Maar in de herfst is er vaak al weer volop groen loof, zeker op een wat beschutte plek waar de druifjes al langer staan. Maar een bloem in november is me nog niet eerder opgevallen.
Deze staat vlak bij een stenen muurtje op het zuiden.



Het is wat onduidelijk tot welke familie de Blauwe Druif, Muscari, behoort.
Op verschillenden sites kom ik verschillende families tegen:
de aspergefamilie
de hyacintenfamilie
en ook ergens leliefamilie...

Verzopen?

De dagen van de kortedagbloeiers zijn weer aangebroken. De twee lidcactussen in de koele voorkamer zijn weer in bloei uitgebarsten. Het hele jaar krijgen ze zuinig water, maar in het bloeiseizoen een stevige slok. Misschien wel te stevig. We gebruiken deze kamer niet zo veel en uit een ooghoek zag ik in het voorbijgaan de grootste van de twee lidcactussen slap hangen. Een flinke slok water. Een paar dagen, ooghoek, slap, watergeven. Weer een paar dagen later, ooghoek, slap, klater, klater?

Klater?

Dat verwacht ik niet, ik verwacht uitgedroogde grond, misschien zelfs wel een slurpend geluid van kurkdroge grond die het water opzuigt. Maar ik verwacht geen 'klater'. Voorzichtig vinger onder de bladeren door naar de potgrond. Oeps, water staat tot bijna aan de rand van de pot! Heel voorzichtig mee naar het aanrecht en pot voorzichtig op zijn kop. Een enorme voorraad water, met een uitermate onprettige geur komt uit de pot...

Ik ben vakkundig de plant aan het verdrinken...
Tja, je kunt nog wel zo enthousiast met planten en tuinieren bezig zijn, maar af en toe let je niet op en dan gaat er iets grandioos mis.

FOTO's: de lidcactus in beter tijden (november 2005). Stevige glanzende bladeren en fraaie bloemen.



Een volgende keer iets over de grote ficus en de dopluis die ik nu al maanden negeer ...
Als een struisvogel: als ik het niet zie, dan is het er niet (toch?)

Slappe Hap

Paar graden vorst. Ik kijk uit het keukenraam en zie de Brugmansia buiten staan. HIj staat een beetje beschut, in ieder geval uit de wind. Op wikipedia gelezen dat je de brugmansia zo laat mogelijk binnen moet halen, tenminste als je hem koud binnen overwintert. Maar nu ben ik misschien wel te laat. De hele grote bladeren waren er al eerder afgevallen, maar de resterende bladeren hangen nu als slappe groene vaatdoekjes omlaag. Oh, oh.

Na het eten, het is al donker, loop ik in het licht vanuit het keukenraam te sjouwen met de enorme pot. Op de veranda gezet, in het weekend bij daglicht de plant goed bekijken en eventuele slakken of andere beestjes verwijderen en dan toch maar binnen zetten.



Misschien is het toch niet te laat en loopt de plant na de winterslaap weer uit.
De grootste bladeren zijn inmiddels afgevallen of drogen in. Maar een paar kleinere zijn weer overeind gaan staan.

Ik zal in ieder geval ook stekken maken, moet heel makkelijk gaan.

Bloemschikken is .... bij elkaar scharrelen

Bij elkaar scharrelen van materialen. Dat is een belangrijk onderdeel van bloemschikken.
Aldus Johan Wolfard, die o.a. voor de afdeling Haren van Groei & Bloei cursussen bloemschikken geeft.
Hij boort een gat in een halve baksteen, steekt er een betonijzeren staaf van 80-100 cm in en plakt het geheel op een grotere tegel.
Dan heb je al een stevige standaard. In de schuur heb je misschien nog wel een oud stuk koperen buis (100-120 cm). Zet die over de staaf heen. Met metaaldraad of zelfs met plastic tie-wraps hang je dan wat reageerbuisjes of kleine flesjes aan de bovenkant van die buis. Beetje aankleden met 'wat-je-ook-maar-tegen-komt'. En weer een mooie basisstandaard voor een bloemstuk.

Afhankelijk van het seizoen zet je bloemen en takjes in de reageerbuisjes/flesjes met water. Zet de standaard naast je leunstoel en dan heb je op ooghoogte een fleurig stel bloemen. En in tussenliggende perioden zet jet de 'standaard' gewoon in de tuin of op het balkon. Ook zonder bloemen zeer decoratief.

FOTO's: 1 Johan Wolfard in actie; 2. Resultaat



Johan gaf een paar mooie voorbeelden van lange hoge bloemstukken, maar ook een breed tafelstuk: een paar prachtige (hard)houten stronken, daarin kleine buisjes met heel spaarzaam wat plantmateriaal. Mooi.

Johan is al 23 jaar docent in bloemschikken, maar stoort zich niet aan allerlei 'bloemschikregels': als het uitkomt zijn er wel wat nuttige richtlijnen (bijvoorbeeld over verhoudingen van kleuren (geel: paars: 1: 4) ), maar regels en richtlijnen zijn er om vanaf te wijken.

Kefir-plantjes

Kefir, dat is een soort yoghurt.
En dat maak je van melk en 'kefir-plantjes'.
Huh?

Dat lijkt me wat. Collega Miranda belooft me wat kefir-plantjes.
Ik vraag hoe het er uit ziet: "als natte bloemkool".

En sinds ruim een week ben ik de eigenaar van de kefir. Meegekregen in een jampotje met melk en een gebruiksaanwijzing. Zelfs een verzorgingsinstructie voor als ik op vakantie ben en de kefir niet dagelijks van verse melk kan voorzien.
Een nieuwe huisgenoot, eigenlijk.

Maar wat is het eigenlijk? Een plantje? Of een schimmel?

Snorren op internet geeft vooral nogal zweverige websites, waar de kefir als wondermiddel tegen zo ongeveer alle mogelijke ziekten en kwalen wordt aangeprezen. Het moet in ieder geval ERRUG GEZOND zijn.

In wikipedia staan gewoon feiten, daar ben ik naar op zoek:
- kefir bestaat uit een conglomeraat van melkzuurbacterieen en gisten (meer dan 30 soorten)
- kefir is dus geen plant, maar omdat de culturen 'groeien' wordt vaak gesproken van kefirplantjes
- verdubbeld in omvang na ongeveer 2 weken (bij goede verzorging)
- de kefir cultuur leeft van eiwitten uit melk en polysachariden
- kan met koeiemelk, geitemelk, sojamelk, gepasteurizeerd, gesteriliseerd, halfvol, vol etc.
- de melk gaat gisten (fermenteren), krijgt een friszure smaak
- gistingsproducten zijn koolzuur (vandaar beetje prikkelende smaak) en alcohol (dat is nieuw voor mij!)
- alcohol% varieert van 0.2-2% (hoezo lekker muesli-ontbijtje met kefir)

Na een paar dagen experimenteren met melk hoeveelheid en standplaats, lijk ik nu de goede omstandigheden te hebben gevonden.
Een lekker portie kefir per dag.
Ongeveer 1 eetlepel kefir (zie foto 3) voor 250 ml melk.



Kamerbamboe

Gekocht op 15 juni onder de naam: kamerbamboe.
Bij Appie Happie, voor 99 cent per stuk. Er stonden karren vol bij de ingang van de winkel, en ik zag heel veel winkelbezoekers met een of twee groene toefjes in hun winkelwagentje vertrekken. Ook ik kwam thuis met twee exemplaren.

De pot zat erg vol met grond gepropt, het water liep er bij het watergeven grotendeels langs. Remedie: in een buitenpot zetten, zo kun je makkelijk watergeven; het erlangs lopende water blijft gewoon in de buitenpot. Hiervan kan de plant via zijn voetjes drinken.

FOTO's: bij ons is de kamerbamboe geen kamerbamboe, maar een (bij)keukenbamboe.



Fris groen bolletje: blaadjes en kleine bruine aartjes als bloeiwijze.
Info zoeken op internet. Wat zou de latijnse naam zijn, waar komt de plant vandaan, verzorgingstips e.d.

Kamerbamboe-weetjes
- Het is geen bamboe, maar een gras. Sommigen zeggen dat de plant dichter bij het suikerriet staat dan bij bamboe.
- oorsprong: regenwouden zuid-oost azie
- meestal gebruikt als kamerplant, in gebied van oorspriong ook als veevoer
- de Latijnse naam is pogonatherum paniceum : in het grieks: pogon = baard, ather = bloem
-->als de plant bloeit lijkt ie een stoppelbaardje te hebben van de bloeiende aartjes.
- de plant mag absoluut niet uitdrogen (heb ik een keer laten gebeuren, alle blaadjes rolden zich op tot een soort grassprietjes; gelukkig was ik op tijd met watergeven en de plant is weer 'uitgerold')
- veel water gedurende de groeiperiode april-augustus, daarna minder water
- je kunt hem ook 1 x per week dompelen
- in actieve periode elke 14 dagen vloeibare mest
- koele plaats in winter, probeer zomer's buiten (niet te heet!)
- erg makkelijk te delen, gewoon klont in stukken snijden (daarom ook zo goedkoop)
- houdt van dagelijkse bestuiving met water (heb ik nog nooit gedaan)
- wordt soms gebruikt als kattengras, voor binnenblijvende katten. Onze katten hebben dit nog niet ondekt.
- als plant na de bloei lelijk wordt: tot aan de grond afknippen, mesten en wachten
- hoewel de plant afkomstig is uit de tropen schijnt ie lichte vorst te kunnen hebben (mmmm)
- kan als bodembedekker gebruikt worden, maar moet dan regelmatig kaalgeschoren worden

De truc met het pijpje

Kuipplanten lopen altijd het risico dat ze te veel uitdrogen.
Dus niet vergeten water te geven.
Aan de andere kant houden kuipplanten meestal niet van natte voeten.
Dus niet te veel watergeven.

Van hovenier De Natuurtuin in Haren leerde ik een goede truc, toegepast op de olijf op ons terras in een grote terracottapot.
Zie fotoserie, de truc toegepast op een nieuwe pot tbv een bougainvillea. Evt overtollig water loopt niet meteen van onder de pot uit maar blijft in het grind reservoir achter. Als de potgrond dreigt uit te drogen wordt er eerst water vanuit het grindreservoir opgezogen. Als er echt veel te veel water is en het waterniveau komt boven de rand van het pijpje dan loopt dit overtollige water wel de pot uit. Maar de potgrond zelf, en daarmee de wortels van de plant staan zelf nooit echt onder water.

Stap 1: zoek een buisje (stukje PVCbuis, filmrolkokkertje zonder bodem, of ga langs bij de buurman die altijd van alles bewaart) vanca. 5 cm lengte en een doorsnede groter dan het afwateringsgat in de bodem van de pot.
Stap 2: smeer bodem bloempot rondom gat in met lijm, laat drogen.
Stap 3: smeer onderrand kokertje in met lijm en plaats op bodem pot. Leg er een baksteen op. laat drogen.
Stap 4: vul pot voorzichtig, tot aan bovenrand koker met fijn grind, dek gat evt af met lapje of netje.

Stap 5: vul pot verder met potgrond en plant.




Terrasweer

Het was lang nat en aan de koele kant.
Onze vijver is voller dan ooit.
Maar het weekend van 14/15 juli is opeens heel zomers.
Echt terrasweer.

Gelukkig hebben we een eigen terras.
Dus thuis in de achtertuin is het alsof we op vakantie zijn.

Witte wijn in de koelkast.
Paar olijfjes en nootjes.
Glaasje inschenken en genieten maar.

Poes komt er bij zitten in rieten stoeltje.



Dit is de Baas.

Terracotta

Terracotta of letterlijk: aarde gebakken.

De benaming voor potten en schalen van gebakken klei, meestal ongeglazuurd.

Recent een bougainvillea aangeschaft, staat op de veranda.
Daar hoort een mooie terracottapot bij.
Die pot heb ik vandaag gekocht bij het tuincentrum in het dorp.
Een cilindrische pot, uit Italie, vorstbestendig.

Veel terracotta van het betere (en duurdere) soort komt uit Toscane, en helemaal het neusje van de zalm is terracotta uit Impruneta. Een paar jaar geleden waren we hier op vakantie en het hele dorp stond vol met terracotta.

FOTO: menshoge terracotta urn op centrale pleintje van Impruneta (Toscane).



Let op: in volgend stukje: de truc met het pijpje. Moet ik nog foto's van maken.

Varen door de straat

Vanuit het slaapkamerraam (raam dicht vanwege de vele regen), maakte Eddy deze foto's van langsvarende auto's.
Nou wonen we aan de Meerweg, dus dat er water in de buurt is is niet zo gek: het Paterswoldse meer.
Wij wonen ongeveer halverwege de 'helling' van de hondsrug op.
Op zaterdagavond 23 juni begon het om ongeveer half acht te onweren.
En daarna gingen de hemelsluizen open.
Tja, en dan krijg je dit...




We hebben een keer eerder zoveel water in de straat gehad, jaren geleden. Het water stond tot aan de stoep.
Maar dat was voor er een nieuw bergbassin gebouwd was, aan het (lage) eind van de straat.
Sindsdien was het droog, ook bij hevige regen.

Is het bassin vol?

Calla

Begin dit jaar kreeg ik twee calla knollen kado. Opgepot en binnen in de wintervensterbank gezet. Eerst kwamen opgerolde bladeren (een beetje zoals lelietjes van dalen) boven de grond die zich daarna sierlijk ontvouwden. Even dacht ik dat vervelende vliegjes de plant hadden gevonden: er leken bleke 'zuigvlekjes' te ontstaan op de bladeren. Goed kijken: de vlekjes waren wel heel regelmatig, dat hoort gewoon zo. Beide potten op de veranda gezet. In de ene pot zitten inmiddels twee bloemen, van een paarsrood ZO DONKER HET BIJNA ZWART IS. Behalve als de zon erop schijnt, dan blijkt het heel donkerrood te zijn. In de andere pot was heel lang niets te zien, maar daar beginnen de bladeren zich nu ook te ontvouwen.

Onweder

Zaterdag 9 juni. Klefwarm.
Vrijdag was het bijna 30 graden, maar ook zaterdag werd het in het noordoosten des lands ruim 27 graden.
Tegen de avond kwam er een fors onweer, vanaf de veranda konden we een en ander mooi aanschouwen.
De Vingerhoedskruiden hebben hun hoedjes al naar beneden gericht, die hadden niet veel last.
De enorme rode rozen, met de bloemen omhooggericht, liepen langzaam vol en draaiden na een tijdje hun zware bloemhoofden naar de grond. De leek even te sneeuwen, maar dat bleken de blaadjes te zijn van de witte wilde roos, heel veel blaadjes regenden naar beneden. het blijft lastig regen goed op de foto te krijgen.

FOTO 1: poezen sprot (links) en bolle baassie (rechts) wisten niet hoe snel ze moesten komen schuilen bij het vallen van de eerste grote regendruppels
FOTO 2: de regensporen gutsend langs het glazen dak en ramen van de serre.

Violier

Weer een kat in de zak? Een plant die zou moeten geuren, maar het niet doet?
Nee hoor, gewoon op het goede tijdstip ruiken.
Eerder dit jaar kocht ik een zakje violier zaad.
De piepkleine zeer brosse plantjes verspeend en in een grote pot op de veranda gezet.
Nog steeds brosse, slungelige plantjes.
En sinds een paar dagen bleekroze bloempjes.

Tegen 6 uur vanavond besnuffeld.
Niks. Vrijwel geen geur.
Zucht.

Maar, op half 12 ' s nachts, nog steeds 25 graden in Haren.
Nog even buiten zitten. In het donker.
En net voor het naar binnen gaan nog even de neus in de bloemen.
Wouw!

NU ruikt ie dus wel.
En niet zo'n beetje ook.
Hoe zal ik het omschrijven?
Zoiets als: peperige kaneel met een vleugje zoet.

Roos van vier kanten

Op de veranda, een roos dobbert in een schaaltje water.

FOTO-serie: de roos van alle kanten bekeken.

1. Van boven
2. Van rechts
3. Van links
4. Van onderen (ja daarvoor ben ik op mijn rug onder het tafeltje gaan liggen)


AH-klavertjes

In januari deeltje Appie Happie (geluks)klavertjes uit bij alle boodschappen (of biologische boodschappen). We hadden in totaal 20 bolletjes. Deel buiten in potjes geplant, deel binnen. 5 bolletjes per pot. Kleintjes bij kleintjes en grotere bij grotere.
Begin februari geplant. De binnenklavers zijn opgekomen en de meesten hebben hun blaadjes inmiddels uitgevouwen. De buitenbolletjes zijn nog in ruste.

Sommige klavers hebben een groot rood hart, uit andere bolletjes komt een vrijwel groene klaver met een heel dun rood kartelrandje. Ze worden wel wat slungelig binnen (zuidvensterbank, veel water). De pot met kleine bolletjes levert geen trouwens geen kleinere plantjes op..

Crassula

Crassula of Jade of dikblad.
Van deze kamerplant hebben we inmiddels heel veel exemplaren.
Elke keer als een van de poezen een stuk van de plant afbreekt is dat het begin van een nieuwe.
De oermoeder van de plant hebben we ook nog: als piepklein plantje meegenomen door Eddy toen hij als 17-jarige op kamers ging wonen. De planten krijgen steeds meer zijtakken en een steeds dikkere hoofdstam.
(In de Hortus Haren is een exemplaar van bijna 1 meter hoog en breed!)

Enkele planten staan de hele zomer buiten en vinden het daar eigenlijk prettiger dan binnen. De 'moeder' staat binnen in een mand in een vensterbank op het zuiden. Hartje zomer zijn de binnenplanten wat dorstiger, de bladeren tamelijk dun en roodachtig. De buitenexemplaren hebben dan dikke sappige groene bladeren.

Van vorst houden ze niet, dus de buitenplanten staan nu in de serre.

En eind december/begin januari gaan ze allemaal bloeien.
Zowel binnenplanten als buitenplanten.
Planten van een jaar of 5 en ouder.
Met kleine 5 puntige witte sterretjes bloemen.

FOTO: de sterretjes zijn nog net niet open.

Ranonkeltjes

Eigeel zijn de bloemen, maar dan wel van kippen die voldoende karoteen hebben gegeten voor ze de eieren legden.
Van dat diepe, warme geel. Sommige krokussen hebben deze kleur geel.
Ik kreeg de ranonkels van Margriet en die staan nu midden op de tafel te pronken.
Sommige zijn nog helemaal dicht, een soort gele ballen. Andere zijn al behoorlijk ver open en worden steeds platter.
En een enkeling is niet donker eigeel, maar meer citroelgeel.

Lastig van deze bloemen is dat ze zulke vlezige dikke stengels hebben.
Lastig althans om een bijpassende vaas te vinden. Die moet eigenlijk een hele brede opening hebben, maar niet zo hoog (diep) zijn. Zo'n vaas heb ik niet. Dus toch een hoge vaas, de bloemen zitten bovenin 'knus' tegen elkaar aan, de onderste helft van de vaas is leeg. En omdat het een glazen vaas is lijkt het alsof de ranonkels zweven.



Ranonkel-weetjes
Latijnse naam: Ranunculus asiaticus
Goede snijbloem met een 'vaasleven' 8 - 14 dagen (niet te warm graag)
Meeste ranonkels (>50%) worden geimporteerd: Israel en Frankrijk.
Opgekweekt uit knollen, klauwtjes (handvormige bijwortels aan stengelvoet) of zaad
Geel, wit, roze, oranje , rood en zalmkleurig.
Witte en gele bloeien makkelijker open dan roze of rode cultivars.
Ranonkels zijn dorstig, regelmatig waterniveau in vaas controleren!
Ranonkels kunnen in de vaas nog zo'n 5 cm groeien, dit kan tot slappe stelen leiden.
Verkrijgbaar van september tot mei.
In de tuin:
Niet winterhard, dus knollen in oktober binnen halen en vorstvrij overwinteren.
Mooi in grote groepen.
Uitgebloeide bloemstelen afsnijden.

Rood en Groen

Rood en Groen zijn de hoofdkleuren voor kerststukjes.
Groen van hulst, taxus of dennentakjes.
Rood van bessen en kornoelje.



Maar als je het leuk vind kunnen ook allerlei gouden, zilveren of tegenwoordig blauwe kerstballetjes een stukje opfleuren.
Of kaarsen of glitter of wat je maar leuk vind.

Lavendel en lobelia

Een ondiepe blauwe schaal, gekregen van een buurvrouw die ging verhuizen.
Ik koop eigenlijk nooit eenjarigen, maar hoorde zo'n enthousiast verhaal van een tuinvriendin over de enorm lange bloei van deze plantjes. Vooruit, een bak met lobelia's gekocht.
Die konden dan mooi in de blauwe schaal.
En je kunt in zo'n schaal natuurlijk ook leuk combineren nietwaar.
Dus middenin een lavendel struikje, er om heen een krans van lobelia's.



Het was in de hete, droge julimaand van 2006.
Planten in bakken hadden dorst, veel dorst.
Zeker in zo'n ondiepe schaal.
Dus water geven, dagelijks water geven.
De lavendel stond er nog steeds slap bij, dus nog wat meer water.
Maar na een paar weken bleek..... de lavendel is verdronken.

WAARSCHUWING: Een plant kan slap hangen als ie te weinig water krijgt, maar ook als ie te veel krijgt!

De lavendelrestjes uit de schaal verwijderd, maar de lobelia's groeien en bloeien nog steeds lustig door.
Ze staan op het terras onder een afdak. Het is 20 december!

Leven van de lucht

Niemand kan leven van de lucht.
Alhoewel?
Er zijn plantjes die dat wel lijken te doen.

Op de foto een stukje vetplant, waarschijnlijk een xxxxx (*).
Deze is ruim twee jaar geleden afgebroken van een grotere kamerplant.
Ik had hem op het aanrecht in de bijkeuken (inmiddels afgebroken) gelegd om in een nieuw potje te zetten.
Daar is het nooit van gekomen en na een jaar lag het 'stekje' nog steeds in de vensterbank.
Zonder water, zonder aarde.
En een x per jaar gaat ie zelfs bloeien...



In eerste instantie liet ie een aantal bladeren, de onderste, grootste bladen van het rozet, afvallen.
En sindsdien komen er af en toe wat witte worteltjes, die later weer verdrogen.
Blijkbaar is dat genoeg om alle vocht die de plant nodig heeft uit de lucht te halen.

De plant past wel zijn energiegebruik wat aan (door kleiner te worden), maar gaat verder rustig verder.

(*) Ik dacht dat ik op internet wel snel even de naam van deze vetplant kon 'googlen'. Dat viel tegen.
Wel allerlei cactus websites gevonden, met cactusplaatjes met namen.
Of wel een foto van een vetplant die hierop leek, maar zonder naam.
Geen mooie overzichtspagina's van vetplanten met naam gevonden.
Wel een link met Cactus humor (hoe verzin je het): Cactuspagina Foto Album - Cactus Humor

Zakkies plakken

Zaterdag 2 december.
Druilerige dag.

Binnen zakjes zitten knippen.
En toen zakjes plakken.
En dan nu zakjes vullen.
Met zaadjes.
Voor de zadenruil.
Met andere zadenverzamelaars.



In de bijkeuken staan allerlei bakjes en schaaltjes met zaden te wachten:
Bieslook en slangenkruid en borage en steenanjer en siergraszaden en .....

Ik hoop dat ik overal een briefje heb bijgedaan.
Op het moment dat ik zaden verzamel denk ik dat ik wel onthoud wat het is.
Vaak doe ik er dan ook een uitgebloeid bloemhoofdje bij.

Maar toch,..... regelmatig zit ik met zaad waarvan ik niet meer weet wat het is.
Dat strooi ik dan gewoon ergens uit.

Lege diepvries, volle kelder

Langzamerhand begint de diepvries leeg te raken.
Vanaf juli van dit jaar kwamen er steeds meer zakken met schoongemaakte vruchten in.

De aanvoer van vruchten uit eigen tuin was zo groot dat er geen jam, taart of milkshake tegen te maken viel.
De resterende vruchten gingen in afgepaste porties de diepvries in.
In zakken van 500 gram of 1000 gram.
En nu probeer ik elk weekend 3-4 potten jam te maken.

Dit weekend:
jam van gele pruimen (reine victoria) met een scheutje limoensap en een snufje ketoembar.

Maar.... de kelder begint steeds voller te raken met potten jam en chutney.
(En de lege potjes verdwijnen als sneeuw voor de zon).

Meestal bewaar ik de potten tot de tuinmarkt die Groei en Bloei afdeling Haren in mei organiseert.
Naast plantjes uit eigen tuin, heb ik al een paar jaar veel succes met de eigengemaakte jam verkoop.



Misschien moet ik al een voorverkoop gaan houden.
Bijvoorbeeld voor de kerst.

De meeste potjes die op de foto staan in bijgaand stukje (Tijdelijke stop: jampotjes ) zijn inmiddels gevuld...

Kortedagbloeier

Allerlei kamerplanten, vaak vetplanten, beginnen pas te bloeien als de dagen korter worden.

Momenteel staan onze lidcactussen weer in volle bloei.
In Engeland worden ze 'Christmas cactus' genoemd.
Onze lidcactus is dan meestal weer uitgebloeid.
(Wel hebben we Crassula's die rond kerst bloeien.)

De bloemen van de lidcactus zijn echte beeldhouwwerkjes.
Alhoewel....
Een kunstenaar zal nog behoorlijk veel moeite moeten doen om de elegante bloemvormen in brons of een andere materiaal vast te leggen.

Het fietsenschuurtje

Naast ons huis hebben we een houten fietsenschuurtje.
Maar naast een parkeerplaats voor de fietsen is het ook een tuingereedschapschuurtje.
Overdag staat de deur altijd open, dus bij regen een mooie schuilplek voor de poezen.
En in de hoek een krat voor de lege flessen.
En de plek waar de postbode een pakje neerlegt als we toevallig niet thuis zijn.
En een ideaal plekje om een tuinbank tegen aan te zetten.

FOTO 1: fietsenschuurtje van opzij
FOTO 2: fietsenschuurtje van voren
FOTO 3: Sprot achter de drempel (ook op foto 2 als je goed kijkt)

Binnenbol

De donkere maanden van het jaar zijn begonnen.
Rond deze tijd worden allerlei bollen in huis gezet.
Een beetje zomer in de winter.
Een hele bekende is de reuzenbol hippeastrum, meestal met de naam amaryllis aangeduid.
Iets later in de winter gevolgd door hyacinthen en nog iets later -al richting voorjaar- door kleine narcisjes.

In november is een amaryllisbol een vaak gegeven kadootje aan groenliefhebbers.
Bijna elk jaar krijg ik er een van mijn moeder.
Het exemplaar van dit jaar is volgens het plaatje op de doos rood met witte aders.
Een naam staat er niet bij, alleen dat ie 'from good stock' is.

Op 6 november opgepot in bijgeleverde pot en zakje aarde, flinke slok water en op de plavuizenvloer in de woonkamer.
We hebben vloerverwarming en de bol houdt van bodemwarmte bij het uitlopen.
Eens kijken wanneer ie bloeit.

NB1. Ik heb nog twee andere bollen, van voorgaande jaren. Elk jaar laat ik ze na de bloei afsterven en dan in voorjaar weer op te potten en flink te voeren. Het is de bedoeling dat ze dan nog een tweede keer gaan bloeien, maar dat is tot nu toe niet gelukt. Ik ben inmiddels voor dit groeiseizoen weer gestopt met het water geven.

NB2. Ik heb een tante in Venezuela, die regelmatig uit Nederland zo'n bol heeft meegenomen en na de binnenbloei in de tuin heeft gezet. Ze heeft inmiddels een heel perk vol bollen in de tuin die elk jaar opnieuw weer uitbundig bloeien.


Weetjes
- de hippeastrum komt oorspronkelijk uit subtropisch of tropisch Zuid-Amerika.
- de echte amaryllis (amaryllis belladonna is een plant uit Zuid-Afrika, voor koude kas of oranjerie
- het verschil tussen amaryllis en hippeastrum is makkelijk te zien als je de bloem afsnijdt: een amaryllis heeft een gevulde stengel en een hippeastrum een holle stengel

Op de website van een zekere Irene vond ik een 'recept' om de bollen elk jaar weer opnieuw in bloei te krijgen.
Irene heeft een bol die nu al 20 jaar achtereen heeft gebloeid.
Wel in mei overigens, niet rond de kerst...
Zie bijgaande link :Amaryllis (Hippeastrum)

Ook als je van Fuchsia's houdt.

Olijf: kleuter en oude wijze

Op ons overdekte terras hebben we een olijfboom in kuip staan. De boom is ruim twee meter hoog en een paar jaar oud. Een kleutertje nog in olijftermen gerekend. De stam is kaarsrecht en een paar centimeter in doorsnee.

Zie foto's 1 en 2.


Afgelopen week hebben we gewandeld in het ruige berggebied van Noord Mallorca. Naast veel zomereiken kom je daar ook heel veel terrassen met olijfgaarden tegen.

Eerbiedwaardige oude bomen van soms een paar honderd jaar oud en met de meest fantastische, grillig gebeeldhouwde stammen.

Zie foto's 3-5.

Tulp in september (3)

Het verhaal van de tulp in blik.
Het begon zo mooi, na een koude start in de koelkast, werd in augustus het blik geopend. Puntje van de bol was al aan het uitlopen. De eerste week, mooi stevig blad. Nog een week, anderhalve week verder: maar liefst 4 bladeren op verschillende plekken uit het blikje, wel wat slungelig en slap. Flink water geven.
O je, teveel watergegeven? Of gewoon mislukt... De bladeren beginnen er akelig bleek uit te zien, groen verdwijnt.
Misschien te nat, dus onmiddelijk gestopt met water geven en goed laten uitlekken. Opgerold in het eerste/grootse blad zat een poging tot tulp, ook ingedroogd.

Er is nog een kleine kans.
Het wordt niets meer met de bladeren, maar net boven het grit komt nog een heel klein wit puntje boven het oppervlak uit. Op foto 4 is dat te zien, als je heel goed kijkt, tussen het verdorde eerste blad van rechts en het verdroogde tweede blad van rechts in.

Foto 1: 19 augustus
Foto 2: 26 augustus
Foto 3: 3 september
Foto 4: 15 september



Tulp in september (2)

19 augustus begonnen met watergeven van de tulp-in-blik.
Zie: Tulp in september (1)

Deze tweede foto is van 26 augustus.
Het witte puntje werd eerst groen, en ziet er inmiddels al als een opgerold blad uit.
En na een paar dagen verscheen een tweede puntje.

Tulp in september (1)

Begin juni was ik op op een grote beurs in de rai-Amsterdam. Bij een van de standjes kreeg ik een tulpenbol in een blikje. Mooie plaatjes van Rembrandt er op in het kader van het Rembrandt jaar, en een plantinstructie.



Het blikje moest eerst minimaal 6 weken in de koelkast, en dan blikje openen en bol oppotten.
Binnen 6 weken zou ik dan een bloeiende tulp moeten hebben.

Vandaag (19 augustus) blikje geopend, er was al een puntje te zien.

Wordt vervolgd.

Groene rupsen en miniwatermeloen

Het grootste deel van de dag staan de tuindeuren van onze serre open. Zeker toen het in juli zo warm was.
Binnen staan allerlei zaailingen en stekken, veilig weg van knagende insecten en knabbelende slakken. Vandaar dat de stokroosjes er nog zo ongeschonden bij staan.

Af en toe fladdert een vlindertje voorbij en een bijtje of ander insect zorgt voor bestuiving van de tomatenplant.

Ineens bleken de scharlei zaailingen niet meer te groeien en verdwenen er zelfs blaadjes. POTVER...
Inspectie leverde twee 1 cm grote groene rupsjes op.
Afgelopen weekend zag ik gaten verschijnen in enkele van de bijna 20 basilicumplanten. Al weken lang woont een hoogpotige spin in de toppen van de basilicums. Hij vangt daar alle minivliegjes weg die vaak rond basilicums vliegen. Maar dat ie ook aan de bladeren zou knagen...
Nee dus, weer een groene rups, deze had inmiddels zoveel gegeten dat ie ruim drie centimeter groot was en behoorlijk vet. Humpfff, opgepakt en ver weg in de tuin gezet (op de hop).

Dat is natuurlijk het resultaat van die zo gezellig langsfladderende koolwitjes. Die hebben gewoon her en der eitjes gelegd...



Nu kijk ik elke dag naar knaagsporen. Vooral de watermeloen houdt ik in de gaten. Blijkbaar smaakt het blad nu al lekker, er zitten steeds kleine vliegen op die aan de bladeren sabbelen.
Twee maanden terug vond ik nog een oud en verkleurd zakje met zaad van een watermeloen (Sugarbaby). Die heb ik, rijkelijk laat, geplant. Sinds een week komen er bloemen aan en vandaag zag ik dat we een watermeloen in aanbouw hebben: grootte 4 mm, dus die moet nog wat groeien.!

Boterham met kaas en libelle

Regelmatig vliegen er insecten onder de glazen kap van onze veranda.
Deze libel zocht en vond een landingsplaats om even lekker uit te rusten.

Lavendelvingers

Aan de rand van de grindborder hangend over het tuinpad naar de schuur staat een lavendelstruik.
Op deze plek heeft ie het buitengewoon daar de zin en het struikje is inmiddels flink uit de kluiten gewassen met een 'spanwijdte' van bijna een meter. Op een andere plek in de tuin, in de volle grond staat een haagje van lavendels, die zijn niet breder dan een cm of 40.

Op een warme zomeravond de bloemstengels vrijwel stuk voor stuk uit de struik geknipt (heel therapeutisch). Af en toe een hommel mee 'geplukt' die aan de allerlaatste bloempjes bezig was. Wat verstoord vlogen de hommels weer weg.

De lavendel bloemen in bosjes bij elkaar gebonden. Mijn vingers ruiken nu ook heerlijk naar lavendel.
De bosjes hangen nu te drogen.

Daarna kunnen ze tussen de lakens in de kast, alhoewel....

Ik heb genoeg bosjes lavendel voor de lakenvoorraad van een weeshuis.

FOTO: lavendelstruik in volle bloei.

Het regent en het is droog

Het regent buiten en het is droog buiten.
Ra, ra hoe kan dat?
Gewoon op een veranda buiten zitten.
Overdekt en toch buiten.

Na zoveel droogte regent het eindelijk.
Zaterdag 22 juli. Vanmiddag nog te warm om in de tuin te zitten.

Met pet tegen de zon rondlopend en wat meewarig naar al die verdorde planten kijkend.
Een grote tak van de kornoelje is verdroogd. Een eerder dit jaar verplant stuk liguster heeft slap hangende blaadjes.
Het grasveld ziet er mediterraan uit (stro kleurig).

Ik vind dat de planten in de tuin zich zelf moeten behelpen, dus water geven we in principe alleen aan planten in potten en kuipen of net geplante planten.

Vanmiddag, tegen 6 uur begon het te regenen, niet heel veel, en nu (half 10) regent het nog.
Geen stortbui waarvan de planten plat tegen de grond gaan, maar een malse bui.
Ik hoor de planten bijna zuchten (ha lekker, drinken).

Nu worden ook meteen de spaarbekkens in de kaardebol gevuld.
In deze reservoirtjes blijft nog verrassend lang water staan.
Drinkplaats voor insecten (hoewel ze er soms ook in verdrinken).


FOTO 1: drooggevallen drinkbassin kaardebol met wespenresten
FOTO 2: vers gevuld met regenwater.




Gedachte:
Zou de plant er zelf ook voordeel van hebben?
Voor het vocht, of misschien toch een klein beetje vleesetende plant?
Die insecten vangt, verzuipt en de voedingsstoffen eruit opneemt?

Hanging Basket

Grassen geplant in zijborder.
Naar de braderie in het dorp.
Met fietskar naar tuincentrum.
Potgrond en drie plantjes.
Vulling voor 'het hangende mandje'.
Blauwe schaal met lavendel gevuld.
Nog even naar de braderie: lobelia's.
Lobelia's bij lavendel in schaal.
Schaal op terras.
Mand gevuld.
Opgehangen.

Eind van de dag.
Uitrusten.



Ruit en Muur

Foto 1: Ruit in een oerwoud van groen




Foto 2: Muurbloem
Bijzondere rood-oranje kleur. Zit net te veel geel in om baksteenrood te heten.



Wie kent nog ander planten die in de naam een onderdeel van een huis hebben?

Bezet!

De hele week op de veranda buiten gegeten en koffie gedronken.
En als het wat frisser wordt, stoelen naar binnen en lekker een tijdschriftje lezen met zwart pluizig kussentje voor in de rug.



Of toch niet....

Even op het raam tikken en de kussentjes bewegen en blijken oren te hebben.

Links Sprot, rechts Baassie, in het midden, tuintijdschrift.

Hoop zand

Serre/veranda is klaar, althans aluminium opbouw en glas. Nou ja, twee afdeklatjes moeten nog, er waren er niet genoeg, deze moeten nabesteld worden.
En vrijdag 21 april zijn de stratenmakers geweest om het terras, zowel serre-deel als veranda-deel, te leggen. Grote lichte granietachtige tegels met de mooie naam Florida. MOOI!
Uiteraard is er nog het een en ander af te werken, gaatjes vullen, schilderwerk (doen we zelf), en stopcontacten e.d. (uitbesteed).

Vandaag af en toe fijn zand tussen de kiertjes in de tegels geveegd, ze 'rammelen' nog een beetje als je er over loopt.
En een beetje proefzitten. Rotanstoeltjes die normaal in de voorkamer staan verhuisden naar serre en veranda.

Fraai uitzicht over de achtertuin, ik zou het bijna een panorama willen noemen.
Hier zal ik nog wel de nodige uurtjes gaan doorbrengen.

Er was een behoorlijke hoop zand over, die nog op straat lag.
Achter in de tuin moet ik tzt nog een klein paadje leggen en ook het pad vlak bij de nieuw achterdeur moet nog wat gerestaureerd worden. Dus (met enige moeite) een plek gevonden in de tuin waar we het zand tijdelijk konden storten.

Foto: restant van hoop zand... Zie onder de foto.



TIP: Als je in contact wilt komen met straatgenoten moet je af en toe een kuub zand op de stoep voor je huis storten. Binnen de kortste keren kwamen allerlei buren en straatgenoten aangekuierd. De ene wilde een kruiwagen vol voor de zandbak van kleinkind, de ander vroeg een emmertje om tussen de keitjes in de voortuin te strooien (minder onkruid). Een derde kon ook goed een kruiwagen zand gebruiken, of ie het mocht komen halen. Uiteraard!
En tot slot een overbuurman, hij had wat zand nodig om een terrasje te maken. Deze straatgenoot kende ik alleen nog van zijn weblog, nog niet live ontmoet. Vorige week had ie al een beetje een 'bedding' uitgegraven en nu moest er zand komen. Geen probleem, ga je gang. Afgesproken dat ie het dezelfde dag nog weg zou halen, zodat de straat weer vrij was. Kindjes met een klein schepje en pa met de grote schep. En in no time was de zandhoop weg.

Ik blijf verrast over de vele aanspraak, in ongeveer een klein uurtje, aan het eind van de vrijdagmiddag. Niet alleen van zandliefhebbers, maar ook van voorbijgangers. Dus goede contacttruc.

Het hoogste punt

De hele week voor Pasen hebben we weer bouwertjes over de vloer gehad.
De aluminiumconstructie van serre en veranda is neergezet.
Het hoogte punt is bereikt!
En GROOT dat het is. Ongelooflijk.

Voor een deel zijn de glazen ramen er al ingezet, de rest volgt deze week. Verder zijn de tegels gebracht, dus nadat het glas er in zit kan de stratenmaker de vloertjes leggen. En de installateur kan de elektriciteitsdraden doortrekken (loze leidinkjes liggen er al).

Er begint schot in te komen.

't Schiet niet op



Tja dan is het half maart en dan vriest het 's nachts behoorlijk en overdag bijna.
Dat schiet natuurlijk niet op met zo'n verbouwing.
Afgelopen week is de stukadoor geweest om het eerste stukje van de aanbouw te stukadoren. De ramen en deuren zitten erin, wel nog met een kier van ongeveer 8 cm onder de deur die richting serre/veranda gaat. Sprot en Baasie hebben proefondervindelijk uitgetest dat dat toch echt te weinig is voor een poes om onderdoor te gaan. Vanwege de kou de kier flink dichtgestopt met proppen krantenpapier: de deur van de aanbouw naar de eetkamer er achter is namelijk ook verwijderd, inclusief kozijn, daar komt ook een nieuwe deur in, deze is in bestelling.
In de tussentijd maar een lap plastic in de deuropening gehangen...

Het was de bedoeling om afgelopen week het plafond en de muren te stukadoren en de vloer te voorzien van deklaag beton. Dan zijn de leidingen weggewerkt en kan de installatie van verwarming, water en stroom afgerond worden. Daarna kunnen we dan verder met het binnenwerk.
Niets van dat al: wel muren en plafond aangesmeerd, maar geen beton: de betoncentrale blijkt niet te werken als het (flink) vriest, dus ook dat kleine beetje beton voor een afdeklaagje is niet beschikbaar. Pffff.

Hoe moet het worden:
Op de lage muurtjes die naar voren lopen komt een aluminium met glas bovenbouw (model 'huisje', dus met puntdak). Daar waar nu planken dwars op de muurtjes in de sneeuw liggen komt een glazen wand met openslaande tuindeuren. Verder naar voren, de rechteronderhoek van de foto komt een deel dat wel overdekt is met een glazen afdak, maar waarvan de voorkant en deels de zijkanten open zijn. Dat is bedoeld voor al die warme zomeravonden waarbij de temperatuur prima is, maar waar een mals zomer buitje buiten zitten zonder regenjas een natte aangelegenheid maakt.

NB. Dit weekend ga ik schuren en schroefgaatjes in het houtwerk vullen ter voorbereiding op het schilderwerk, tenminste als het in de uitbouw warmer dan 5 graden wordt. Het houtvulmiddel dient niet onder de 5 graden verwerkt te worden.

Het is half maart...

Ruimte (3): Ruimtetomaten

In 1990 hebben we mee gedaan met een experiment waarbij het effect van een (langdurig) verblijf in de ruimte werd vergeleken met identieke zaadjes die op aarde gebleven waren. De bedoeling was oorspronkelijk dat de zaadjes die in 1984 met de space shuttle in de ruimte werden gebracht (LDEF long duration exposure facility), daar ongeveer een jaar zouden blijven. Toen in 1986 het (eerste) ongeluk met een space shuttle gebeurde, werd het ruimtevaartprogramma voor een aantal jaren gestopt. Uiteindelijk werden de zaden pas in januari 1990 teruggehaald.

Naast allerlei wetenschappelijke experimenten werd er ook een experiment voor scholieren opgezet. De meeste deelnemers in de Verenigde staten, maar ook in Nederland deden enkele tientallen kinderen mee. Ik zat destijds in het bestuur van de landelijke sterrenkunde vereniging voor jongeren (JWG) en had via NASA de beschikking gekregen over een aantal pakketjes 'ruimtezaden'.

Ik probeerde aanvankelijk via de plantenziektekundige dienst van de universiteit van wageningen toestemming te krijgen om deze zaden formeel het land in te mogen voeren. Mocht niet.... , mocht alleen voor wetenschappelijke doeleinden en niet voor educatieve doeleinden. Maar ondertussen had ik via NASA, al wat zakjes zaad toegestuurd gekregen, gewoon in de enveloppe met hun antwoordbrief meegestuurd).

De zaadjes verdeelden we over geinteresseerde leden van de vereniging.
Het experiment bestond uit het doen van waarnemingen: waren in verschillen in groei, bloei, vruchten e.d. tussen 'ruimtezaden' en 'aardse zaden'?

Erg leuk en fantasievol waren de reacties van de deelnemers, met tekeningen en verhalen. Veel van de kinderen zagen duidelijke verschillen, waarbij de ruimtetomaten volgens zeggen groter en wilder groeiden of soms juist helemaal niet.
Ons eigen experiment thuis leidde wel tot monstergroei van de planten, maar dat lag meer aan de plaats van de planten (een lege slaapkamer met raam op het zuiden, warme zomer, een buurvrouw die tijdens onze vakantie de tomaten zeer veel water gaf), dan aan het wel/niet in de ruimte geweest zijn. Langs touwtjes die we door de hele kamer gespannen hadden groeiden en groeiden de planten maar door, een wirwar van stengels en bladeren. Heel veel blad en slungelige stengels, maar weinig vruchten. Uiteindelijk zijn twee mini tomaatjes rijp geworden. Genoeg om één boterham met kaas mee te versieren.



P.S. De echt wetenschappelijk experimenten met deze zaden leidden overigens niet tot significante verschillen.

Ruimte (2) : Raketsla

Hoe weet een ontkiemend zaadje dat zijn wortel naar beneden moet groeien en zijn stengel naar boven?
Heeft dat te maken met Zwaartekacht? Of groeit de stengel naar het licht toe en de wortel ervan af?

En wat is het effect op zaden die geruime tijd in gewichtsloze omstandigheden buiten de beschermende dampkring hebben doorgebracht?

Met de mogelijkheden van de (on)bemande ruimtevaart zijn er de afgelopen jaren diverse experimenten uitgevoerd.

Met twee experimenten heb ik zelf meegedaan: raketsla en ruimtetomaten.

RAKETSLA
Meest recent is het experiment met raketsla. Uitgevoerd in 2004 met onze tweede Nederlandse Astronaut Andre Kuipers.
Andre deed experimenten in de ruimte in gewichtsloze omstandigheden tijdens zijn ruimtevlucht ; in Nederland deden 70.000 kinderen van de basisschool (en andere geinteresseerden) mee met de experimenten op aarde.
Alle deelnemers kregen een 'groeiraket' met zaadjes van Rucola-sla, in het nederlands ook wel raketsla genoemd. In twee doosjes, de ene lichtdicht, de ander met een lichtgaatje aan de zijkant, lieten de deelnemers de zaden ontkiemen. Op aarde 'met zwaartekracht', in de ruimte 'zonder zwaartekracht'.




De uitkomst van het experiment:
Vier dagen na het begin van het experiment Seeds in Space hebben de ruim 70.000 schoolkinderen en Andre Kuipers de 'groeiraket' geopend om te zien hoe de raketsla erbij stond. De slaplantjes op aarde en die in de ruimte vertoonden opvallende verschillen. Ruimtesla die in de donkere container ontkiemde, was nog heel klein, zag wat bleekjes en groeide alle kanten op. In het donker en zonder zwaartekracht wisten de plantjes duidelijk niet wat boven of onder was. Hoe het komt dat de sla zo klein is gebleven, weten de onderzoekers nog niet. Op aarde groeien planten in het donker juist sneller. De plantjes in de lichte container lieten zich niet ontmoedigen door de gewichtloosheid aan boord van het ruimtestation ISS: ze waren mooi groen en groeiden hard en - net als op aarde - naar het licht toe.

Ruimte (1): Bronvermelding

Vorige week schreef ik over een 'achterstallig onderhoud' aan onze spathiphyllum.

Daar bij plaatste ik ook wat 'weetjes', die ik her en der van internet had geplukt.

Zoals: Spathiphyllum is goed voor luchtzuivering. Heeft NASA onderzocht.

Ik schreef er weliswaar bij dat het zo schijnt te zijn. Maar het blijft gevaarlijk om klakkeloos iets over te nemen, zo kunnen allerlei beweringen een eigen leven gaan leiden. Juist met het makkelijke 'knippen en plakken' van digitale teksten in het internettijdperk.

Door de bronvermelding 'NASA', de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie, lijkt het een betrouwbare bewering.
Maar nu zit mijn partner Eddy toevallig in de 'sterrenkunde en ruimtevaart' en hij dacht ' laat ik de bron van dit onderzoek eens controleren'.

En wat blijkt.
NASA heeft wel onderzoek gedaan naar de luchtzuiverende werking van planten als spathiphyllum, maar heeft geen resultaat kunnen aantonen.
Als er al een effect is dan is dit verwaarloosbaar in vergelijking tot gewoon goede ventilatie in de kamer of kantoor!

(En zelfs een kleine waarschuwing: Decoratieve bladplanten zijn weliswaar esthetisch fraai, maar bij te natte potgrond kan juist de groei van ongezonde micro-organismen gestimuleerd worden).



Via bijgaande link kom je bij de bron:
http://www.epa.gov/iaq/pubs/hpguide.html#faq7

Spathiphyllum

De Spathiphyllum is een populaire kamerplant.
Per jaar worden er in Nederland zo'n 16 miljoen verhandeld!
Dat lijkt me wel een erg hoog getal, dan zou elke Nederlander er jaarlijks een bij moeten kopen.
Waarschijnlijk omvat dit aantal ook de geexporteerde exemplaren.

En ze kunnen ook heel oud worden.
Ons exemplaar is bijna dertig jaar oud. Wel af en toe wat uitlopers afgehaald.
De laatste 8 jaar staat de plant in een puntvormig toelopend mandje op pootjes. Hierdoor hangen de blaadjes sierlijk over de pot heen, maar raken de grond niet. Jarenlang heeft de plant het prachtig gedaan maar laatste jaren niet meer zo erg, blaadjes wat dof. Soms verdroogd bladren, bloemen verdorden al voor ze goed en wel ontrold waren.

Maar wat wil je, als je een plant uithongert (en laat verdorsten)...
De spathiphyllum was meestal de eerste plant die slap hing, signaal om snel de planten water te geven.



En dit weekend maar eens uit de pot gehaald, zie de foto's.
Een en al wortels, uitgedroogd, geen aarde te bekennen.
Ik heb wortelkluit deels met de handen uitelkaar gepeuterd, deels met een broodmes in stukken gezaagd.
Zo'n 12 losse onderdelen.
De wortels heb ik ongeveer tot de helft ingekort, grote delen apart opgepot en kleinere met zijn drieen in een pot.

Als de planten allemaal aanslaan heb ik wel een hele voorraad!

Goed voor de luchtzuivering, naar het schijnt. Heeft NASA onderzocht. Dus handig in kantoorruimtjes waar printers, kopieerapparaten e.d. staan.

Weetjes
- Spathiphyllum is een moerasplant uit de onderbegroeiing van het tropisch regenwoud die in de natuur soms maanden lang onder water staat. Dan maakt de plant speciale bladeren aan, die aangepast zijn aan het onderwaterleven. De bloemen bloeien boven het wateroppervlak.
- Spathiphyllum groeit van oorsprong in Colombia, tropisch Amerika en de indo-Maleisische archipel.
- De plant is familie van de Araceae (aronskelkachtigen), waartoe ook Anthurium en Philodendron behoren.
- De naam Spathiphyllum (Spathe = lemmet of kolfschede; phyllon = blad) verwijst naar de vorm van de bloeiwijze.
- Warmteminnende plant, die goed tegen schaduw kan en veel water nodig heeft. Plaats de Spathiphyllum bij kamertemperatuur (niet onder de 15 graden, en niet boven de 23 graden). Zet de planten op een plek met (half)schaduw, zeker niet in de volle zon
- Geef Spathiphyllum het liefst 2 keer per week water, de potkluit mag niet uitdrogen. Regelmatig besproeien van het blad komt de groei ten goede. Hoge luchtvochtigheid gaat bruine bladpunten tegen. (Dit is vooral van belang in de winter als de verwarming aanstaat).
- Na half mei kan een Spathiphyllum naar buiten, uit de volle zon en op een plek met zo weinig mogelijk wind om uitdroging te voorkomen. Voor de vorst binnenhalen.
- En pas op voor slakken! Ze vinden dit een prachtige schuilplant en klimmen zelfs langs kleine dunne pootjes omhoog heb ik gemerkt.

Er is zelfs een landelijke commissie Spathiphyllum die zich bezighoud met de promotie van deze plant. Zie de website (in 6 talen!)

http://www.spathiphyllum.nl/mmbase-spathiphyllum/ ( http://www.spathiphyllum.nl )

Het laatste nieuwtje op de website:
Floridareis uitgesteld
De landelijke commissie Spathiphyllum was druk doende om een excursie te organiseren naar Florida in het voorjaar van 2006. Maar de reis gaat helaas niet door in voorjaar 2006. De orkanen eind vorig jaar hebben een flink deel van de te bezoeken bedrijven vernield. Er valt nu dus nog niet veel te bekijken.

Sneu.

Bevroren of beschimmeld?

Een aantal weken terug schreef ik over de goed ingepakte dahliaknollen, in kranten ingepakt in de schuur.

Afgelopen weekend keek ik even onder de kranten gekeken
en tot mijn schrik voelde de kranten klam en vochtig aan. En onder de kranten tot mijn schrik: schimmels!
Zo veel mogelijk schimmels van de knollen afgeborsteld.
Toen merkte ik dat delen van de knollen bij aanpakken barsten vertoonden en zacht en rot waren....
Misschien zijn de knollen ook bevroren geweest...

Kijken wat er nog te redden is:
ik heb de knollen zo goed mogelijk schoongemaakt, rotte delen verwijderd en de knollen luchtig in een krat opgestapeld.
En de krat nu in een echt droge kelder neergezet, niet in de koude schuur.

Afwachten maar.

Mocht het niets meer worden dan heb ik in ieder geval de foto's nog.

Verbouwing week ughh

Het is even rustig op het bouwterrein achter in de tuin.
De aannemer heeft de bouwkeet weggehaald en de meeste resterende bakstenen, ladders, steigermateriaal, planken, kruiwagens e.d. zijn ook weg.
Dat ziet er meteen een stuk beter uit. Het enorme bord van de aannemer in de voortuin staat er nog wel (*).

Even rust.
De muurtjes zijn gemetseld (nog niet gevoegd), het deel dat aan het huis vast zit heeft een dakje, zink wordt aangebracht.
Alle maten zijn opgenomen voor de aluminiumconstructie waaruit de serre/veranda wordt opgetrokken.
Het in elkaar lassen van de constructie en het spuiten van de aluminiumspanten, wordt in de werkplaats voorbereid en duurt een paar weken.

Er is nog voldoende te doen en de volgorde der dingen is precair:
- het voegen kan alleen als het droog is en niet vriest (hmmmm, midden in de winter...is dat wel zo handig);
- het plaatsen aluminiumconstructie kan pas als er gevoegd is;
- het plaatsen van de ramen in de serre kan het beste nadat de bestrating is aangebracht;
- de bestrating kan pas na het voegen etc.

Dus even op adem komen.

Foto 1: overzicht
Foto 2: en dit is de deuropening
Foto 3: en hier komt een raam
Foto 4 en 5: weet je wel hoe leuk het is op zo'n bouwplaats te spelen...



(*) Vroeger zetten aannemers en schilders een klein reclamebord buiten tegen het hek of de heg.
Dat mag niet meer van de gemeente. Borden mogen niet meer op de openbare weg geplaatst worden.
In plaats daarvan verschijnt er nu een gigantisch bord, drie tot vier keer zo groot
en op palen getimmerd net aan de binnenkant van de heg.
Veel opvallender, groter en aanweziger.
Misschien niet zo'n slimme zet van de gemeente.

Bloemen houden van buiten

't is winter. 't is vroeg donker. 't is koud.

Veel tuinliefhebbers kijken -met mij- vooruit naar lente, warmer weer en de start van een nieuw groeiseizoen.
Om dat wat dichterbij te halen zijn we gevoelig voor de bakjes met voorjaarbolletjes, narcisjes en krokussen, breed uitgestald bij de bloemist.

Maar eigenlijk willen bollen liever buiten staan.
Binnen is het 's winters vaak te warm en donker en worden de bloemstengels slungelig en slap.
Voor een korte tijd dromen we de lente, maar het mooie is er snel van af.

Tip: zet zo'n bak of mandje met bollen op een klein tafeltje, buiten, net voor het raam.
Vanaf de bank zie je dan toch de vrolijke gekleurde bloemen.
De stengels blijven korter, steviger en de bloemen bloeien een stuk langer.

Met snijbloemen merk je ook goed: buiten is beter.
Een hele goeie bos rozen 'doet' het in de warme huiskamer een week of een dag of tien.
Maar buiten, beschut tegen wind, regen en sneeuw kan dit in de winter veel langer zijn...

Een prachtige bos rozen, half december 2005 buiten neergezet, trotseerde vrieskou en winterweer.
Na 35 (!) dagen stonden de rozen, beschut onder een afdakje en met een klein beetje water in de vaas, nog steeds mooi te wezen.

Iets voor het Guinness Book of Records?

Dubbele poort van Apollo

Op het Griekse eiland Naxos staat de Poort van Apollo, de overgebleven toegangspoort van een nooit afgebouwde tempel voor Apollo. Het is het symbool van het eiland en komt op allerlei ansichtkaarten en souveniers voor. Sinds deze week hebben we tijdelijk ook zo'n poort in de tuin, of eigenlijk een 'dubbele poort van apollo'. De poort maakt onderdeel uit van de verbouwing: de verbinding tussen het serredeel met puntdak en het gedeelte met plat dak.

Onze 'bouwertjes' zijn na een kerstreces van twee weken nu weer begonnen. Nu hopen we op een paar vorstvrije, droge weken zodat de bouwwerkzaamheden zo snel mogelijk afgerond kunnen worden.

Foto 1en 3: de poort van Apollo op Naxos (met half maantje) , overdag met doorkijkje

Foto 2: de dubbele poort te Haren, met bijna volle maan



Knollen en Sprot


Voor de vorst ruim een maand geleden de dahliaknollen uit tuin en potten gehaald en binnen gelegd in de 'verre schuur', de stenen schuur, helemaal achter in de tuin. Vandaag eens bekeken hoe het er mee staat. Aarde rondom knollen laat ik meestal zitten, zijn dan wel 'gewichtige' knollen. Ik heb er nog 5. Zo langzamerhand wordt de voorraad kleiner. Ik heb eigenlijk nog nooit geprobeerd de knollen de delen of de eerste uitlopers in het voorjaar te stekken. Moet relatief eenvoudig zijn, tenminste dat zeggen ze altijd in het tuinprogramma 'Gardeners World' op de BBC.

De schuur heeft twee schuine ramen die altijd open staan, goed voor de frisse lucht. Maar met vorst wordt het dan toch kouder dan ik dacht. Enkele potten met Zantedetia (zo'n mooie witte bloem, aronskelkachtig) had ik in de schuur gezet, met het idee dat het daar redelijk vorstvrij blijft. Hmmm, de aardkluiten waren stijf bevroren. Ik heb de Zantedetia's nu maar meegenomen in huis, maar of dat nog wat wordt....

De dahliaknollen liggen op een houten tafel een stuk verder van de open ramen, ze voelden niet zo koud. Toch maar omwikkeld met krantenpapier. Voor een beetje extra isolatie.

Foto's
1. dahlia knol onverpakt
2. krat vol met in kranten gepakte dahlia's, met de stengels naar beneden
3. Sprot vindt het reuze interessant in de schuur (meestal is de deur dicht)
4. Je kunt er omhoogklimmen langs een ladder, op een vlierinkje rond lopen,
5/6 en demonstreren hoe je door het open raam weer naar buiten kunt.








Kerststukjes maken

Op kerstavond een stukje schrijven over kerststukjes, hoe toepasselijk. Een van de vaste activiteiten van 'de tuinclub' (afdeling Haren e.o. van Groei en Bloei) is het jaarlijkse kerststukjes maken. Het wordt georganiseerd door een van onze bestuursleden, Henk, die o.a. door zijn werk bij de gemeente Haren de hand weet te leggen op mooi groen voor kerststukjes. Ook kunnen de deelnemers terecht in de gemeentelijke loods, dit jaar op 15 December. Bijgaand een paar foto's die ik tijdens een bliksembezoekje aan de creatievelingen maakte, de eerste stukjes waren al klaar. Er zijn trouwe bezoekers, die elk jaar weer komen en soms wel met 5 of meer stukje naar huis gaan. Met dank aan meester-organisator Henk.

Foto 1: het begin, stapels groen
Foto 2: de ruwe vorm
Foto 3: vaste klanten
Foto 4: Stuk met hoogte
Foto 5/6: Met en zonder kaarsen







Verbouwing week 3

Vorig jaar was er een documentaire serie op TV van Frans Bromet. Daarin werd de verbouwing van een aantal huizen gevolgd. Het waren verbouwingen in eigen beheer en meestal liep dat aardig uit de hand. Het begon met de tekst 'dag 1', dan 'dag 7', dan elke keer als er weer een stukje gefilmd werd, 'dag 53', 'dag 87' en als het echt niet goed ging 'dag 123', 'dag 255' etc..
En dan het droge commentaar van Frans Bromet 'Of alles nog wel onder controle was'. Met enige huivering bekeek ik die documentaires, met een beetje leedvermaak en de gedachte 'waar ben je aan begonnen'.

Gelukkig gaat het bij ons volgens plan. We zitten in week drie, komende week nog een paar dagen en dan twee weken kerstreces.
Toch is het wel een flinke bedoening, ook al hebben we het werk uitbesteed.
Hieronder een paar foto's van de wederopbouw.

1: de muurtjes staan er al, op deze borstwering wordt de glazen opbouw van de serre gezet.
2: onder deze emmers met metselspecie zit een grasveldje, echt waar!
3. Sprot beziet de werkzaamheden vanuit de vensterbank. Wat een rotzooi.






Zylinderputzer

De Callistemon is een groenblijvende heester, die van oorsprong in Oost Australie en Tasmanie voorkomt. Ik heb de struik voor het eerst gezien in 2000 tijdens een reis door Tasmanie, na een flinke klim (puf puf), half door de mist, kwamen we op een heuveltop. Door de mist een vaag uitzicht over de zee verderop, maar vlakbij....: de oogverblindende rode kwastbloemen van de lampenpoetser met de opvallende meeldraden. Aan elke meeldraad een ragfijn waterdruppeltje. Het is moeilijk het zo mooi op de foto te krijgen als het beeld in mijn herinnering.

De naam Callistemon is samengesteld uit twee Griekse woorden: kallos (schoonheid, mooi) en stemon (meeldraad). Passende naam.

Weer in Nederland kreeg ik -waarschijnlijk als reactie op onze enthousiaste Australie/Tasmanie-verhalen- een Callistemon struikje kado. Je ziet ze inmiddels steeds vaker in tuincentra. De heester is niet winterhard, ik behandel hem als kuipplant. De hele zomer buiten en tegen oktober/november weer naar binnen. Binnen weinig water geven, maar pas op dat ie niet helemaal opdroogt. Echt prettig vind de Lampenpoetser het niet binnen. De eerste winter op koude slaapkamer (buiten beeld) heb ik de plant bijna laten verdrogen (van schrik vielen vrijwel alle blaadjes af). Volgende zomer buiten weer bijgetrokken, maar voor straf een jaar niet gebloeid. De volgende winter beneden in koele kamer, meer in beeld. Maar hier was het eigenlijk te warm en de schildluis sloeg toe. Wat een plakboel. De beestjes met vingers en een satestokje voor de moeilijke plekjes verwijderd.
De lampenpoetser bloeit in de periode vanaf april tot ongeveer september. Dit jaar begon ons exemplaar in de zeer warme oktobermaand weer allemaal bloemknoppen te maken. In november bij de eerste nachtvorst naar binnengehaald en nu staat binnen een struikje met weel 10 prachtig rode pluimbloemen. Ze bloeien niet allemaal tegelijk dus er valt ook de komende tijd nog wat te genieten. Ik mis alleen de mistdruppeltjes binnen.




NL : Lampenpoetser
D : Zylinderputzer
VK : Bottlebrush
F : Goupillon, Rince-Bouteille, Rince-Biberon

Latijn: Callistemon

Geurgeranium

We hebben al jaren een of meerdere citroengeraniums in de vensterbank staan als kamerplant. Elke keer bij het watergeven of dorre blaadjes wegplukken ruik je de frisse citroengeur. Ook als een poes wat door tussen de planten op de vensterbank dartelt.

De geranium (of eigenlijk Pelargonium) is makkelijk te stekken. Regelmatig knip ik de toppen uit de kamerplanten als de plant wat te slungelig wordt en die zet ik dan even in een glaasje water. Bewortelt snel en kan dan worden opgepot. Op water blijft de plant trouwens ook erg lang in leven, maandenlang heb ik van de zomer de stekken in een glaasje water in de vensterbank gehad. Een wirwar van wortels in het glas.

Een paar jaar geleden zette ik een wat lelijk geworden citroengeranium in de tuin. Daar bleek ie het veel prettiger te vinden dan binnen!
Terwijl binnen de stengels zo'n halve cm in doorsnee zijn en ik de plant zo'n 30-40 cm hoog laat worden, worden de citroengeraniums buiten veel groter en bossiger. Ik heb de afgelopen jaren exemplaren gehad van 70-80 cm hoog en 60-70 cm in doorsnee, met stengels dit onderaan bijna 2 cm in doorsnee waren. Terwijl de plant binnen nooit bloeit verschijnen buiten wel bloemetjes, kleine rose-met-witte bloempjes, niet spectaculair maar wel grappig afstekend tegen het knalgroene blad van de plant zelf. De planten blijven groeien en groeien met fris (lente)groen blad tot dat de vorst erover heen gaat. Daar houden ze niet van... Blaadjes vallen pardoes af en er blijven kale, verhoute stengels over. Een keer is een van de planten na de winter weer uitgelopen. Maar meestal sterven ze af en rotten weg in de winter. Ik rooi ze dan ook meestal op in de winter en zet in het voorjaar weer een paar nieuwe stekken buiten.


Er schijnen allerlei variaties in geurpelargoniums te zijn. Soorten die naar appeltjes (appelshampoo) ruiken of naar munt of nootmuskaat of kruidnagel of roos of... (Bij het zoeken naar meer geuren op internet kwam ik het recept tegen van een cake met citroengeranium blaadjes. Dat kan natuurlijk ook).

Gracht in de tuin


Hoe is het met de verbouwing? Wat vorige week nog binnen was (er stonden muren, maar geen dak) is nu echt buiten. Niet alleen de vloeren en muren zijn weg, maar er is ook een flinke gracht gegraven. Op de plekken waar de fundamenten van de muurtjes van de serre moeten komen is een greppel van een meter diep (tot op het woudzand) gegraven. Ons huis staat op de hondsrug, op zo'n 1.5 meter diep is een ondoordringbare leemlaag, hetgeen betekent dat het grondwater daar boven op blijft staan. Al tijdens het graven kwam het water in de geulen naar boven. De bouwertjes zullen komende week wel natte voeten halen, ik ga ervan uit dat ze goede rubberlaarzen hebben.
De kleine kraan en rijplaten zijn verdwenen, en het modderlandschap ziet er wat troosteloos uit.
De buurvrouw vertelde dat ze
een klacht had ontvangen vanwege onze verbouwing. GROTE SCHRIK. Vanwege de rommel/stapels hout op straat, container, of...
Nee, van onze grote poes Sprot. Hij melde zich beledigd bij de buren, het was hem te lawaaiig in eigen huis en zijn hele tuin werd overhoop gehaald. In plaats van mooie tegelpaden moet ie nu over de modder. Sprot gaat dan voor de deur zitten bij de buren en tikt met zijn rechterpootje tegen de deur tot dat er opengedaan wordt.



Sprot kijkt het eens aan, vanuit de warme vensterbank binnen, naar buiten.



Sprot zit nog steeds binnen, in het raam rechts. De vroegere binnen deur is tijdelijk dichtgetimmerd, achter het zeil is de kelderdeur.



De buddleja houdt moedig stand. De struik heeft zich zelf een aantal jaar terug op het hoekje van de voormalige uitbouw genesteld. Ik was nog van plan geweest hem te verplanten, maar had niet direct een geschikt plekje. Toen waren de slopers er al en werd de buddleja afgeschreven. Maar... zo te zien is het een overlever. De sloper heeft zorgvuldig om de struik heen gegraven. Als ie het overleeft, mag ie blijven (en anders heb ik nog wel wat nazaten).

Het regent binnen..

Het heeft lang geduurd, maar we gaan verbouwen.
Afgelopen vrijdag is de aannemer begonnen met het slopen van een drietal bijgebouwtjes aan de achterkant van ons huis. Op deze plek komt dan een serre met veranda. Ook kunnen we dan vanuit de eetkamer de achtertuin in kijken. We hebben een vrijstaand huis met veel ramen. Mooi uitzicht op zijtuin, voortuin, andere zijtuin, maar nauwelijks op de achtertuin. Ook wilde ik graag een plek (vorstvrij) waar in de winter planten kunnen overwinteren. Nu zet ik ze in een niet vaak gebruikte kamer, maar daar blijkt het toch gauw te warm te worden. Gevolg is bijvoorbeeld schildluis.

Ruim een jaar geleden hebben we een architect een ontwerp laten maken en toen begon het vergunningen gedoe. Zowel sloopvergunning als bouwvergunning was nodig. En tja, dat gaat allemaal niet zo hard. Zeker niet als dan ook nog eens een speciale procedure gevolgd moet worden omdat de bouw niet aan het huidige bestemmingsplan voldoet (wel aan het nieuwe bestemmingsplan, maar dat wordt pas in de loopt van 2006 goedgekeurd...)

De muren staan nog overeind, maar het dak is er af. Althans aan de buitenkant. In het eerste deel van de uitbouw zit nog een schrootjesplafond. Dit betekent dat het niet meteen binnen regende en sneeuwde afgelopen weekend, maar met een beetje vertraging lekte de neerslag door naar binnen. Zittend in de eetkamer hoorden we het gedrup in de bijkeuken op het zeil. Dat blijft gek. Het is inmiddels een soort 'buiten' geworden, maar we beschouwen het nog als binnen, en daar past gedrup niet bij. Ik moest steeds de neiging onderdrukken om een emmer onder het druipende plafond te zetten.


Links: Goed geventileerd dak.
Rechts: De sloper aan het werk. Het gebouwtje op de achtergrond is onze 'verre' schuur.




Het lijkt wel een schilderij. Laatste foto van raampje is achterste deel van te slopen bijgebouwtjes. Op de achtergrond links weer een blik op de 'verre' schuur. De oranje vlek in het midden is het stapelmuurtje (zie stukje van vorige week: grijsbladig en zwartharig) en rechts op het 'schilderij' lange halmen van Miscanthus Sinensis 'Kleine Silberspinne'.

Een basilicum, twee basilicums...

Regelmatig staat in het tijdschrift Groei en Bloei een artikeltje van de Hortus Botanicus in Amsterdam. Een paar jaar geleden was dat een artikeltje over 10 verschillende soorten basilicum. Van de beschreven soorten kun je dan zaad bestellen. Ik heb toen 4 soorten besteld.

1.
Basilicum Osmin Yiotis : stevige struikje, grote bladeren. Eerst in een kweekbakje en later verspeend in kleine potjes. In wat grotere potjes deed ik er drie tegelijk. Deze deden het beter. De plantjes, binnen op de vensterbank, zijn erg dorstig. Het eerste jaar is een groot deel van de eerste lichting verdorst. We waren in juni op vakantie. Onze huisoppasser, Nynke, was ze een dag (te lang) vergeten te voeren... Eind juni nog een tweede lichting gezaaid, beetje laat, maar toch nog flink wat kunnen oogsten.
2.
Basilicum Spice Globe: kleine blaadjes, bolvormig struikje (als je goed snoeit om steeds te laten vertakken). Elke keer bij het water geven goed opletten of er zich geen bloemknopjes vormen. Als basilicum gaat bloeien worden de blaadjes bitterder en minder lekker.
3.
Basilicum Purple Delight: met paarse blaadjes, binnen blijven de plantjes een vreemde kleur groenig paars of paarsig vlekkerig groen. Buiten in de volle zon wordt de plant heel diep donker paars. Buiten wordt de plant ook veel steviger, tenminste als ie de slakken overleeft. Het eerste jaar werden alle plantjes, toen ik ze een centimeter of 8 groot buiten zetten, stonder er de volgende dag alleen nog steeltjes. De afgelopen zomer heb ik er een paar in een potje op een tafeltje gezet. Voor de buiten-basilicums geld wel dat ze heel snel in bloei schieten. Je let even niet op ....
4. De vierde soort is een niet eetbare soort, het
heilige basielkruid uit India. Eenjarig, zou een mooie terrasplant zijn, tot ca. 90 cm hoog. Maar dit heb ik nooit gezien. Zowel vorig jaar als dit jaar kwam deze soort het minst goed op. De plantjes waren klein en ielig, en na verspenen werd het ook niet veel. Tja, ze missen waarschijnlijk de Indiase zon.

Ik heb nog steeds wat zaad over, dus volgend jaar ga ik het weer proberen. De vraag is of het -dan drie jaar oude zaad- het nog goed doet. We zullen zien.

Voorlopig heb ik in ieder geval genoeg pakjes ingevroren basilicumblaadjes in de diepvries. En ook afgelopen zomer hebben we genoten van verse basilicum, vooral in de (tomaten)sla, maar ook in de pasta, op de pizza en een keer verse pesto gemaakt (met olijfolie, pijnboompitten, verse pecorinokaas en veel, heel veel basilicum. Wauw, de smaak spatte van ons bord.

Voor het oogsten geven de binnenplantjes betere resultaten,
a) omdat ik ze niet vergeet water te geven,
b) omdat de slakken er niet bij kunnen (wij hebben culinaire onderlegde slakken, ze zijn dol op basilicum) en
c) omdat het zo makkelijk knippen is en de blaadjes meteen 'panklaar zijn (geen opspattende aarde of modder).

Bijgaande foto is begin november 2005 gemaakt. De meeste plantjes heb ik al eerder buiten gezet, daar is inmiddels weinig van over. Twee exemplaren heb ik binnen op de vensterbank laten staan. Ze zijn inmiddels in bloei, niet meer echt lekker om te eten maar elke keer als ik er langs loop en ze aanraak komt er weer een heerlijke zomerse basilicumgeur vanaf. Zelfs de verdrogende blaadjes ruiken lekker.

Erg apart is de combinatie met de citroengeranium die er naast staat.

Kijk ook eens op
http://www.basilicum.tomaatnet.nl/


Lidcactus

De dagen worden korter. 's Morgens is het net licht als ik naar mijn werk ga, en 's avonds is het licht op de fiets nu echt nodig. Veel planten buiten gaan nu in rust, maar sommige kamerplanten beginnen juist nu te bloeien. Twee jaar geleden brak ik een paar segmentjes om te stekken af van een lidcactus bij mijn ouders thuis. Al jarenlang staat de moederplant (in dit geval ook plant van mijn moeder) op een koele zolderkamer om tegen november/december naar beneden te worden gehaald: vol met tientallen knalrode bloemen. De Latijnse naam is Schlumbergera.

De stekken zijn goed aangeslagen en flink gegroeid. En dit jaar bloeit de lidcactus voor het eerst bij mij thuis. Een paar weken terug kleine roodachtige knopjes en deze week... een adembenemend overvloed van bloemen. Van dichtbij gezien zijn ze echt bijzonder. Alsof een zeer deskundige Japanse origamikunstenaar zijn uiterste best gedaan heeft. Maar dan niet zomaar met papier, maar met de fijnste zijde, een beetje doorschijnend in het licht van de lage zon.
Als de knop begint open te gaan komt eerst het roze puntje van de stamper naar buiten, daarna vouwen de schutbladeren omhoog en komt een bosje witte meeldraden in beeld. Fascinerend.

Bijgaand twee foto's uit een hele serie