Elders

Nieuwjaarswandeling

Op 1 januari maken we altijd een nieuwjaarswandeling.
Soms ijzig en grijs, dan blijft de wandeling kort.
Soms een verstilde witte wereld.
En dit jaar, windstil en zonnig.
Zo mooi.
nieuwjaar2016 1
nieuwjaar2016 2
nieuwjaar2016 3

Gewoon vanuit huis.
Door het fietsersttunneltje, linksaf langs het kanaal, brug over, en je bent op de Hoornse Dijk. Die volgen langs het Paterswoldse meer, richting Groningen.

Foto's genomen van een van de steigertjes aan de oostoever.

Nakomelingen

Vanuit de tuin van C. te O. zijn een paar exemplaren verhuisd naar de tuin van M. te B. Daar bloeien ze al jaren en zaaien zich ook goed uit. En nu heb ik een paar zaailingen uitgestoken en verhuisd naar onze tuin te H. Vanmiddag de plantjes in de tuin gezet, behoorlijk nat, maar deze bos(rand) planten houden van vocht. Dat is dus wel goed. Ze houden ook van kalk.... hmmm, als ik er aan denk strooi ik er morgen nog wat kalk omheen. Om ze een beter start te geven in onze behoorlijk zure veengrond. Het plantje op de foto is ongeveer 3-4 cm groot.
Het is
helleborus foetidus.

helleborus nitidus.

Met kerst in de tuin van mijn moeder

Bijzondere winter.
Uitermate zacht.
De natuur haalt van alles door elkaar.
Deze foto's van bloeiende bloemen in de tuin van mijn moeder maakte ik op eerste kerstdag 2015.

ma25dec campanula groot
ma25decbieslookma25decachillea
ma25deckerriama25deckerriadetsil
ma25decwittehortensiama25decfuchsia
ma25decrozegroot

Een lage campanula
Een bieslook bloem en een scherm van duizendblad, achillea.
Een kerria struik, vrijwel bladerloos, maar wel gele pompoenbloemetjes.
Een witbloeiende boerenhortensia (en nog wat knoppen!) en een fuchsia met op de achtergrond geranium endressii.
Een knalpaarsroze onbekende
.

Tub trug

Handige emmers, die tub trugs. Kan bijna 40 liter in, en ze dragen makkelijk. Als je ze te zwaar belast kan het -na een tijdje- misgaan. Van een van de emmers was het handvat gescheurd, en gister gebeurde dat met een tweede. Zaterdagmiddag even langs de Action gelopen, waar ik ze ook al eerder had gekocht. En daar een drietal nieuw aangeschaft.
tubtrigs20dec
Je kunt ze ook gebruiken als een soort buiten-pantoffels.

Structuur in bruintinten

Bruinige tinten, en toch heel anders.
Door de verschillende structuren.

structuurwiklgkleinstructuur egel
structuurcinquekleinstructuurcinqueoverzicht
1. Detail van bast van wilg in achtertuin
2. Detail van egel 'vacht' in achtertuin
3. Detail van .....
4. ...... rotsen in Cinque Terre, Italie
.

Daarom is het ook zo mooi om in de tuin met verschillende bladvormen en structuren te werken. Allemaal groen, en toch een wereld van verschil.

Wit met Groen

rozenpa

Afscheid van mijn vader

Afscheid van mijn vader

Wat zou ik over hem willen zeggen, bij zijn uitvaart ---
ik hou van hem.
jullie houden van hem.
jullie zijn hier
vandaag zitten we met zijn allen bij elkaar
om samen naar hem te kijken
om samen aan hem te denken
om samen een soort van afscheid te nemen

een soort van afscheid
maar dat is niet alleen nu

hij blijft, hij blijft, bij ons
anders dan eerst, ietsje verder weg,
hij staat niet meer voor ons,

hij is in ons
hij is nu onderdeel van al onze herinneringen
voor elk van ons is dat anders

Herfst in Duitsland

Begin november was ik voor het werk in Duitsland, in Dötlingen in de buurt van Bremen. Bij aankomst zonnig, prachtige herfstkleuren en -vanaf het hotel- aan de overkant van de straat : wilde zwijnen!
En een hertje en een fazant en een konijn.
Dat zou te toevallig zijn, allemaal op een rijtje.
herfstinduitsland1
herfst in ditsland2

Deze dieren bleken van ijzer, mooi silhouet van de ene kant, van een andere kant zo plat als een dubbeltje.

Najaarsplantenruil 2015

Dit jaar op 31 oktober, een tikje laat. Het is mistig, en de zon heeft moeite door de mist heen te komen. Er waait een frisse wind. De najaarsplantenruil is dit jaar weer een keer bij Willie.
Als ik er om 10 uur aankom, ben ik de eerste. Fietskar vol met plantjes (in potjes) gebracht en deze keer is het me gelukt om met
minder thuis te komen dan waarmee ik vertrok. Voorwaar een overwinning!

tuinhuiswillie31okt
besjeswillie31oktfietsenwillie31okt
IMG_5697tuinwillie31okt

Willie heeft het zoals altijd prima voor elkaar. Op het terras onder het afdak staan de tuinstoelen klaar, koffie, thee en warme melk in thermoskannen. We worden verwend met heerlijke zelfgebakken appeltaart.

Uiteindelijk een vrouw/man of 15, niet heel druk; een paar ' vaste klanten' ontbreken deze keer. Andere bezigheden. Tegen het eind van de ochtend breekt de zon door. Gezellig.

Plantenlijst
- voor de gekkigheid toch een paar knalrode dahlia knollen meegenomen (binnen overwinteren, in voorjaar in grote pot zetten)
- een paar plukken goudveil, langs de vijverrand gezet.
- een moederkruid zaailing, onder de appelboom gezet in bloemenwei
- een pot erigeron (binnen overwinteren?)
- een stuk wortelstok met een mooie ronde knop van wit hoefblad (eerst maar in pot)
- een anemone rivulare (ziet er zielig uit, maar even in potje laten staan)
.

Nagekomen vakantiefoto's

Nog een paar foto's van onze wandelvakantie in Italie eind september, begin oktober.
Tjonge wat lijkt dat al weer lang geleden....

olijfboomflorence
groene olijven
voetenflorence
mondavio struikblauw detail
bougainvillea corinaldo
leeuwebekjesfortsan pier

Olijfgroen.
Groene olijven.
Hotel terras, uitkijkend over Florence.
Blauw struikje in tuin huisje Mondavio.
Enorme bougainvillea' s in Corinaldo.
Gele leeuwenbekjes bij een fort
.

In de hoogte

Nog eentje uit Italie. We waren net Bologna uitgewandeld, langs de kerk Madonna de San Luca op de heuvel, het bos in. Daar kwamen we deze zonnebloemachtige gele bloemen tegen, enorm hoog, 3-4 meter. Ze torenden boven ons uit.
gelebloembologna
gelebloemenbolognaklein2gelebloembolognaklein1

Ik denk dat het de topinamboer is, helianthus tuberosus, oftewel aardpeer!
Ook een leuke naam (letterlijke vertaling): knolzonnebloem.

Italie 2015: Toscane

Tussen Toscane en Emilia Romagna liggen de Apennijnen. Op onze wandeling van Bologna naar Florence (in Toscane) gingen we over dit gebergte heen, door de meest afgelegen delen van beide regio's. Wandeldag drie ging van Madonna dei Fornelli op ruim 800 meter, via de hoogste toppen van de wandeling van 1200 meter weer omlaag naar Traversa op 800 meter. Het weer was matig, en dat lag zeker ook aan de hoogte. Vrijwel de hele wandeling (ruim 20 kilometer) ging door dichte bossen en in de mist. Feitelijk liepen we de hele dag in de wolken. Van de vergezichten beschreven in de omschrijving zagen we niets. Af en toe was het zo donker, dat het wel leek alsof de zon onderging. Het soort omgeving waarin je je goed kunt voorstellen dat er spoken door het bos waren. Bijna onwerkelijk. En geen vogeltje te horen. Alleen het druppen van de bomen en soms het loeien van de wind.
mistinbositalie
Eddy's voorspelling dat het aan de andere kant van de bergen- in Toscane- zonnig zou zijn, kwam deze keer niet uit. Ook daar bos, bos, bos, mist, grijs. Ik heb zelfs mijn fleece handschoenen en sjaal aan en omgedaan.
Het kan ook anders. Een paar dagen later zagen we de zonnige kant van Toscane. Vanuit hotel in Fiesole, stadje vlakbij Florence, maar iets de heuvel omhoog, zag het er zo uit. Steeds iets meer ingezoomd.
uitzichr fiesole 1uitzichr fiesole 2uitzichr fiesole 3.

Italie 2015: Emilia Romagna

We waren nog niet eerder in de Italiaanse regio Emilia Romagna. Aan de noordzijde begrensd door de rivier de Po en aan de zuidzijde door de Apennijnen. Ongeveer de helft van de Po-vlakte ligt in deze regio, die daarmee een van de vlakste regio's van Italie is. Veel landbouw. Bologna is de hoofdstad (en tevens de naam van 1 van de provincies in de regio). De stad zelf is nog behoorlijk vlak, aan de zuidzijde van de stad beginnen de heuvels, de uitlopers van de bergen. Zo kun je vanuit de stad, geheel overdekt, door een portico (arcade) van 3,5 kilometer lang, naar de kerk van de Madonna van San Luca klimmen. Echt klimmen, want de kerk ligt op een 300 meter hoge heuvel, Bologna maar op 50 meter. Deze portiek, met 666 (genummerde) bogen werd gebouwd tussen 1674 en 1693.
bologna tuin

We zaten in een leuk en rustig hotel (Porta San Mamolo) aan de zuidkant van de stad met een binnentuin (foto 1). Vanuit ons hotel begonnen we op onze eerste wandeldag -van Bologna naar Florence- meteen goed met deze klim. Pfff, viel niet mee, ondanks de schaduw van de bogen, daar kun je wel eens een rood hoofd van krijgen... (Er rijdt ook een treintje naar toe). We hadden verwacht dat er wel een restaurantje was waar we wat konden drinken, maar nee. Wel een winkeltje waar je kerkelijke souvenirs en religieuze beeltenissen kon kopen. En mooi uitzicht over de stad.

portico1portico3
portico2portico4.
Foto's: Vanaf piazza mazzini, de stad uit, wat haarspeldbochten in de portico en het einddoel.

Italie 2015: peperbloemen

Op vakantie in Italie en ook een paar dagen in Bologna.
Wat een leuke stad is dat.
Een universiteitsstad.

Veel palazzo's uit 14e eeuw, een paar vierkante torens (van vroeger veel meer), waarvan er een nog schever staat dan die van Pisa. In de binnenstad zijn er over een lengte van bijna 40 kilometer allemaal portico's, overdekte zuilengangen/ arcades langs de straten, handig tegen de zon en tegen de regen. Omdat Bologna geen echte grote publiekstrekker heeft, is er ook weinig massatoerisme.Zo houden! De universiteit is de oudste nog functionerende universiteit ter wereld, opgericht in 1088.
532px-Seal_of_the_University_of_Bologna.svg

Ook toen al kamernood onder studenten. Toen kregen de eerste huiseigenaren van het toenmalige stadsbestuur toestemming om aan het huis een stuk aan te bouwen op de eerste verdieping, en toen deze uitbouwen te groot werden werden ze op de begane grond (publieke ruimte) ondersteund door de huidige pilaren. En in al die zuilengangen is het natuurlijk prima kraampjes en stalletjes neerzetten. Of terrasjes.

fruit bolognapeperbloemen bologna

Middeleeuwen en renaissance door elkaar heen. Kleine straatjes, kleurige kraampjes.
NB. Bij de universiteit, afdeling plantkunde hoort ook een Botanische tuin. Uiteraard daar ook even kijken. Dat viel wel tegen, in vroeger eeuwen was het misschien heel wat, maar nu is het de kleinste botanische tuin die we ooit gezien hebben. Met een minirotstuin, een kleine vijver, een kasje-niet-toegankelijk voor publiek. Voor de botanische tuin hoef je niet naar Bologna!

Italie 2015: cyclaampjes

Wandelvakantie in Italie, eind september, begin oktober.
Gewandeld van Bologna naar Florence.
Van Emilia Romagna naar Toscane, over de Apennijnen.
Het goede seizoen om in het wild de bloeiende cyclamen te zien.
Terwijl ik ze vroeger 'wel aardig' vond, zie
hier, vind ik ze nu geweldig.
Als je ze toch zo als op de foto in de tuin zou kunnen hebben....

cyclaammooienkel san pierocyclamen san pierocuvlaamenkel san piero
Wat bentoniet door de grond, las ik ergens, om het kalkgehalte te verhogen. Zou kattenbakgrit ook helpen? Dat hebben we genoeg!

Italie 2015: tuin

In veel Italiaanse tuinen staat er van alles in potten.
Potten van terracotta natuurlijk.
Langs straatkanten.
Tegen de muur (voor wat schaduw).
Op dakterrassen en balkonnetjes.
Steevast staan er ook potten met kruiden bij.
Basilicum, roosmarijn, om zo vers in het eten te doen.

italiaanse tuinitaliaansetuin2 corinaldo.

Zelfoogsttuin

In navolging van een initiatief in Amsterdam is er in Haren ook een Geef-Cafe. Georganiseerd door Irma, die in de Biotoop woont. Vooraf aanmelden, en dan een gezamenlijke vegetarische maaltijd met producten uit het seizoen. Irma geeft de maaltijd weg. En de gasten bepalen zelf wat ze voor de maaltijd terug willen geven. Een bedrag in geld, of in natura, bijvoorbeeld helpen in de keuken. Gister zijn Eddy en ik er geweest, wel even zoeken naar de kas op het terrein. Prima vergetarische maaltijd. Courgettekoekje uit de oven, een pittige (thaise) wortel soep, risotte, grote salade en butternutpasta. Ruim voldoende, op het toetje hebben we niet meer gewacht.
geefcafe11sept1
geefcafe11sept2kleingeefcafe11sept3
Allemaal aan een grote tafel, en toen het donker werd gingen kleine lampjes en vooral kaarsen aan. Dit geef-cafe trekt allemaal 'goede-doelen-mensen'. Zo is er Hennie die een paar dagen geleden een dierenvoedselbank in Groningen startte. (via Google vond ik er nog een in Groningen, van februari, blijkbaar is de tijd er rijp voor) En Riemer is een actie gestart om goederen in te zamelen voor de vluchtelingen in Calais. Zie hier.

Kleur in de tuin

Voor het eerst sinds een lange tijd weer eens naar een lezing van Groei & Bloei gegaan. De beleving van Kleur in de Tuin. Dat was de titel van de lezing en tevens de naam van een boek, geschreven door Martje van den Bosch. Ze was filosoof, werkte op een school, en kreeg steeds meer plezier in haar tuin. Ging een dagje minder werken om meer tuin tijd te hebben, nog een dagje minder. En 8 jaar geleden besloot ze zich volledig aan de tuin te wijden. Samen met haar man heeft ze in Demen een grote tuin die een deel van het jaar te bezoeken is (nog een paar dagen dit jaar). In de buurt van Ravenstein is dat. Daarnaast geeft ze geregeld lezingen, zoals deze avond, en heeft een boek geschreven.

boek martje
Heel leuk aan de lezing, anders dan anders, is dat Martje vertelde over de beleving van kleuren, en hoe afhankelijk dat is van je persoonlijkheid, van je stemming, van je leeftijd, van je geslacht. Martje heeft 1100 rozen in de tuin en half juni is dat een bloemenpracht. De ene bezoeker (een niet-kenner) zegt "Mooi die rozen, maar wel wat veel van hetzelfde", terwijl de rozenvereniging op bezoek zegt "Wat geweldig, en wat een enorme verschillen".

Weetje: Het woord blauw in een plantennaam verkoopt goed: zo zijn er rozen die paars zijn, maar toch blauw in hun naam hebben: Veilchen Blau en Blue for You.

Als voorbeeld gebruikte Martje foto's van delen van de eigen tuin. Voor echte
plantoholics had er nog wel iets meer informatie over de planten zelf in het verhaal gevlochten mogen worden. Op de website lees ik dat Martje ook een andere lezing heeft, over combinaties in borders. Daar zit waarschijnlijk meer plantinfo in.


Fontein

Twee fonteinen.

Hooge Vuursche en Daelwijck.
Vreugde en afscheid.
Dat is het leven.

fontein hoge vuurschefontein daelwijck.

Verstild beeld

Op een paar minuten fietsen afstand ligt de grote tuin van Mieke en Jan. Als ik er langs fiets kijk ik altijd even de tuin in, en soms loop ik de tuin naar achter in. Joehoe, roep ik, is daar iemand?. De tuin is niet in een keer te overzien, en ik kijk rond of ik Mieke ergens in de tuin zie. Samen wandelen we de hele tuin rond, en in deze tijd is de paars, roze, rode border vol met phloxen een echte blikvanger. En om dan weer tot rust te komen, een kopje thee, op het bankje, met uitzicht op de vijver. Deze week valt het me op, het licht wordt zachter.

vijvermieke dekker21augvijvermieke dekker21aug2.

Gek verkeersbord

Vorig jaar heb ik aan het eind van het tuinseizoen, allerlei plantjes die ik in de loop van de zomer had opgepot, ingegraven in de volle grond. Met pot en al. Destijds waren de verschillende plantjes duidelijk te onderscheiden, zie LINK. Mijn bedoeling was om in het voorjaar de geparkeerde plantjes op andere plekken in de tuin uit te planten. Maar ja. Nu is alles de lucht in geschoten en is het een wirwar van bloemen, knautia's, vlasleeuwenbekken, teunisbloemen, campanula's en betonie. De stipa gigantea in pot (zie link hierboven, grote foto, stipa rechtsonder) is prachtig uitgegroeid, met metershoge bloeiaren. Vandaag uit de grond gehaald, en - met de bloeiaren een beetje bij elkaar gebonden- de inmiddels flinke pol in pot achter in de fietskar gezet en naar nieuwe eigenaar gebracht, aan de andere kant van het Paterswoldse meer. Onderweg kom ik dan dit gekke verkeersbord tegen op het fietspad.

fietsbord21aug1fietsbord21aug2.

Abelia

Bij Willie in de tuin zag ik begin augustus een leuk bloeiend struikje. Ik houd hem een beetje klein, zei Willie, en knipte er en passant een paar uitstekende nieuwe takje af. Het struikje is bij Willie een goede meter hoog en iets breder dan dat. Roze klokvormige bloemen en glanzend groen blad. Een Abelia, zei Willie.
Welke soort het is weet ik niet, er zijn 23 soorten
Abelia lees ik op internet. Met roze, witte of rode bloemen, van sommige soorten heerlijk geurend. Dat zou mooi passen in mijn plan om meer geurende planten in de tuin te zetten. Een Abelia kan wintergroen zijn of bladverliezend, met effen of bont blad. Ook de grootte kan nogal varieren. En het lastigste is: veel soorten zijn matig winterhard.
abeliia8augustus

Nog wel nadenken over een beschutte plek, daar heb ik nog even de tijd voor, eerst maar kijken of de stekken aanslaan. De afgeknipte takjes heb ik meegenomen als stekmateriaal en die staan nu in een potje op de vensterbank.

Bloemenvijver

Begin augustus.
Mooi weer.
Vijver in de tuin.
Kids.
Bloeiende bloemen.
En dan?
bloemenvijver rutger hiemstrabloemenvijverrutger0bloemenvijver rutger hiemstra2

Dan maak je met de kinderen een bloemenvijver!
Dat deden Rutger en Hidda met hun zonen.
Ze plukten een paar bloemen, liefst plat en rond, en lieten ze voorzichtig te water.
Stokroosbloemen, oostindische kers, klaproos, flox.
Een kleurig geheel.
Voor een paar dagen een
drijvend boeket.

Viertal foto's

Wat is de overeenkomst van de vier planten op de foto's?

barbelmooibladbarbelagapanthus
barbeljollybeebarbelhortensia

Vier foto' s uit dezelfde tuin!

Een brunnera macrophylla (Jack Frost), een agapanthus, een geranium (jolly bee) en een hortensia (magical coral)

Tuin van Bärbel

Half juli waren er Open Tuinen van de lokale afdeling van Groei & Bloei. Onze tuin was open op de zondag. 's avonds kreeg ik een mailtje van Marijke dat ze onderweg naar onze tuin waren 'gestrand' in de tuin van Bärbel. Die was zo mooi, en stond zo vol, dat ze uiteindelijk niet meer bij ons aankwamen. Dat weekend is het er niet van gekomen, maar op 1 augustus wel. Op de fiets, kwartiertje fietsen en 11 uur 's ochtends kwamen we aan. Op een doodlopend weggetje, aan de westkant van het Paterswoldse meer. We wonen toch al ruim 25 jaar in Haren, en dit weggetje hebben we nog nooit gezien!
Wat een rust, wat een mooie tuin. Hutje-mutje, uitpuilend van de planten. B
ärbel zegt nog zo tegen zichzelf dat ze niet wil verzamelen... mislukt. Hemerocallissen (daglelies) zijn favoriet, heel veel soorten. Maar ook een heleboel phloxen en astilbes en heuchera's en fuchsia's...

barbel1aug1
barbel3aughakobarbel1aug3

Een mooie tuin, en om hem ook zo te houden, stopt B
ärbel er heel veel uurtjes in. Op wat kalere plekken staat dan een dahlia of andere kleurige plant in pot. En dat betekent veel water geven. Op de derde foto een deel van de verzameling gieters. Die worden gevuld met water uit het Paterswoldse meer dat aan de achtertuin grenst. Da's makkelijk.

Kasteeltuin

Na alle landhuizen in Engeland met grote tuinen, parken bijna, nu een stukje over een Nederlands kasteel. Kasteel de Haar bij Haarzuilens, pas begin 19e eeuw gebouwd door zeer rijke familie van Zuilen-Rotschild, als buitenhuis notabene. Ontwerp van architect Pierre Cuypers, op de plek (en ruïnes van een oud middeleeuws kasteel). De familie was er alleen in augustus/september, en nodigde daar dan allerlei gasten uit, voornamelijk adel en hotemetoten (filmsterren, kunstenaars) uit Engeland en Frankrijk. Het kasteel is gebouwd om de rijkdom ten toon te stellen, en daar hoorden natuurlijk bijpassende grootse tuinen bij.

kasteelhaar1gr
kasteelhaarkl6kasteelhaarkl7
kasteelhaarkl4kasteelhaarkl5
kasteelharkl1kasteelhaarkl2
kasteelhaarkl8kasteelhaarkl3

Rond 1900 is begonnen met de aanleg van de stijltuinen rond het kasteel, naar ontwerp van tuinarchitect Henri Copijn. Naast Franse stijltuinen met geometrische patronen, werd ook een Engels landschapspark aangelegd. Het dorp rondom het kasteel werd hiervoor opgekocht en 1,5 km verderop werd een nieuw dorp aangelegd (het huidige Haarzuilens). Een van de stijltuinen is het Grote Cour (Cour d'Honneur), het voorplein van het kasteel, een cirkel met vijf spaken, beplant met kleurige eenjarigen.
Half juli, toen ik een week cursus in het koetshuis van het kasteel had, en in de lunchpauze over het terrein wandelde, bleek het Grote Cour een 'bouw locatie', een kale vlakte. Vanaf begin juli tot september wordt dit tuindeel geheel gerenoveerd, naar het oorspronkelijke tuinplan uit 1909.

Rozenweelde

Mottisfont Abbey Gardens.
Doorlopen naar de ommuurde tuin.
Juni.
Dan zie je dit.....

Oh, de rozen.
Overweldigend.
In kleuren en geuren.
In maten en soorten.
In vorm en structuur.

mottisroos1mottisroos3
mottisroos5mottisroos10mottisroos13groot
mottisroos2mottisroos11
mottisroos4grrot
mottisroos13mottisroos7
mottisroos6mottisroos12
mottisroos9mottisroos8

Lovely.

Zie hier voor meer blogs over Tuinreis 2015.

Tuinreis: Longstock Water Gardens,

Een paar weken nagenieten. The Longstock Water Gardens waren de laatste tuinen die we bezochten op de tuinenreis in Zuid Engeland eind juni. Heel passend voor Engeland waren we begonnen met een forse regenbui in de eerste tuin, en in de allerlaatste tuin, een kwartier voor de geplande vertrektijd begon het te sputteren, kringen op het water van het grote meer.
Een zachte aansporing om weer terug te gaan naar de bus en deze tuinenreis af te sluiten.
Tussen de begin-droppels en eind-druppels..... mooi weer.
watergr1
waterpor5waterpor6waterkl1
waterkl2waterkl5
watergr3
waterpor1waterpor3
watergr2
waterpor4waterpor2
watergr5regen

De afstand tussen Longstock Park Nursery en Longstock Water Gardens is een kilometer of twee, 5 minuten met de bus, Jitske en ik besloten te wandelen, een klein half uurtje, door het pittoreske Engelse landschap. De watertuinen bestaan uit een hele serie meertjes met eilandjes en veel bruggetjes. De tuinen in deze vorm zijn relatief nieuw, rond de vijftiger jaren van de twintigste eeuw. Het oorspronkelijke meer is ontstaan toen gravel (grind) werd gedolven uit de bodem van de rivier de Test. De beplanting is imponerend, grote groepen langs de vele oevers van de eilandjes, astilbes, koningsvarens, primula's en nog eens primula's (we hebben een stekje!), hosta's, bamboes. Ook mooie grote bomen zoals de watercipres met zijn vreemde knobbels als luchtwortels.

Zie hier voor meer blogs over Tuinreis 2015.

Tuinreis: Mottisfont Abbey Gardens, Hampshire

Mottisfont Abbey Gardens in Hampshire. Het landgoed is van de National Trust. Vroeger beperkt open, tegenwoordig steeds meer. In juni zelfs een aantal weken met avond-opening. Waarom?Vanwege de prachtige rozen tuin, ommuurd en wel. We hadden een paar uur de tijd, om de rozentuin te bekijken, mee te lopen met een rondleiding.

De dame die de groep rondleidde vertelde over de bron (font) die hier op het terrein omhoog komt, water altijd 10 graden, in de winter is het water warmer dan de omgeving en dampt het. Ze vertelde dat er zelfs een bus met reizigers uit Nederland was (
joehoe, daar horen wij bij), en verder over het huis en de families die er gewoond hadden, over de oude London Plane Tree van bijna 300 jaar, over de shepherds hut (soort pipowagen), over de Lime Tree Walk (twee rijen bomen, nagedachtenis aan de pilaren galerij van oude abdij) en waarom dat iets met Napoleon te maken had, en natuurlijk over de rozentuin. De rozentuin is in 1972-1973 aangelegd door Graham Stuart Jones van de Royal Horticultural Society. Hiermee wilde hij zijn verzameling oude rozen veiligstellen voor de toekomst. De rozentuin is nog steeds prachtig. Omdat veel van de oude rozenrassen maar kort -in juni- bloeien is het goed dat er tussen de rozen allerlei vaste planten zijn neergezet. Dan is er ook buiten de top-rozen-weken kleur en geur in de tuin. Mooi zijn de witte en gele toortsen van de vingerhoedskruiden, voor verticale accenten, het paarsblauw van allerlei campanula's, verschillende soorten tuingeranium, vooraan de borders kussen van anjertjes.

mottisfontgr2
mottisfontkl1mottisfontkl2
mottisfontpor1mottisfontpor3
mottisfontpor4mottisfontpor2mottisfontgr1
mottisfontkl6mottisfontkl5
mottisfontkl7mottisfontkl4
mottisfontgr3.

Zie hier voor meer blogs over Tuinreis 2015.

Tuinreis: Longstock Park Nursery

Op de laatste dag van onze tuinenreis bezochten we in de middag twee vlak bij elkaar liggende tuinen. De Longstock Park Nursery (=kwekerij) en de Longstock Water Gardens. Het was eigenlijk de bedoeling om eerst naar de water tuinen te gaan en vervolgens naar de kwekerij. Dat zou dan onze laatste stop zijn, voor degenen die nog plantjes wilden meenemen naar Nederland. Uiteindelijk gingen we toch eerst naar de kwekerij, omdat we de water tuinen al voorbij waren en het op de smalle weggetjes onmogelijk was om de grote bus te keren. De afstand was maar een kilometer of twee. Bij de kwekerij was ook een Boerderij winkel (in handen van Waitrose) en een grote ommuurde tuin. In die tuin de nationale collectie van buddleja's (nog niet in bloei, dus niet zo opvallend) en van clematissen (dat las ik zojuist op de website...).

longstocknurserykl4maardangrrot
nurserykl666longstocknurserykl2
longstock nurserykl1longstocknurserykl3longstocknurserygr1

Veelkleurige tuin, en vlak voor het vertrek zagen we aan de buitenkant van een lange muur, rug-aan-rug met de
border op foto 1 en 2 van de ommuurde tuin ook nog een prachtige border (laatste foto).

Zie hier voor meer blogs over Tuinreis 2015.

Tuinreis: Mottistone Manor Garden, Wight

Na de botanische tuinen op Wight gingen we in de middag op bezoek bij een huis dat in 1963 is geschonken aan the National Trust, maar nog wel bewoond wordt door de familie van wie het was. Mottistone Manor. Het huis zelf is relatief nieuw, begin 20e eeuw, gebouwd op de plek van, deels renovatie van een veel ouder landhuis. Dat had door een aardverschuiving echter twee eeuwen half onder de grond gelegen en was niet bewoonbaar. De tuinen zijn nog nieuwer, in de 60-er en 70-er jaren van de twintigste eeuw, dus een jaar of 50 oud. Heggen en hagen, een echte 'dubbele border' uit het boekje, in cirkels gemaaide grasbanen, hoogteverschillen (vandaar die vroegere aardverschuiving), parkachtige delen, fraaie bomen. Tuinmannen waren aan het werk in de border, en waren bereid tot een praatje met tuinbezoekers.
Het landgoed wordt bewoond door de 'flowerpot-people': Indiana Hose (foto 7) en Granny Smith (foto 8) heb ik gevonden, Allium Titmarsch zou er ook moeten wonen, maar die heb ik niet gezien.....

mottistonegr3
mottistonekl8mottistonekl9
mottistonkl7mottistonkl6
mottistonepor1mottistonepor2
mottistonekl4mottistonekl5
mottistonegr2mottistonkl3
mottistonekl2mottistonekl1
mottistonegr1.

Zie hier voor meer blogs over Tuinreis 2015.

Hallo, is daar iemand

Het kantoor waar ik werk staat aan de rand van het stadspark in Groningen. Hoog gebouw in een natuurlijke omgeving. Op verschillende plekken staan nestkasten voor valken. En zo kon kort geleden een collega op de veertiende verdieping deze foto's maken. Nieuwsgierig keken de jonge valken naar binnen. Zelf zit ik op de derde verdieping, daar heb ik ze nog nooit gezien.
valkje GU1
valkjes Gasunie 2
Op de achtergrond de drafbaan in het Stadspark.

Tuinreis: Athelhampton House Gardens

15e eeuwse Tudor Manor, Althelhampton House, landhuis in tudor stijl, in het gelijknamige dorp Athelhampton. Niet voor mensen met pleinvrees: de kolossale gazons (met voor het eerst sommige bordjes die de bezoekers verzoeken niet op het gras te lopen) strekken zich over grote oppervlakken uit. Athelhampton heeft ook besloten tuinen, met muurtjes, hagen, fonteintjes (foto 3 en 6). De beroemdste tuin is de Great Court, met enorme taxus piramiden. Aangelegd in 1891 door Alfred Cart de Lafontaine. Oorspronkelijk waren het kleine piramides, bedoeld als contrast met de rozenperken, en inmiddels uitgegroeid tot enorme blikvangers. Er zijn speciale vrijstaande ladderconstructies gemaakt om de taxusbomen te kunnen snoeien, zonder de bomen te beschadigen.

Athelhampton ligt vlak bij Dorchester, waar we rond lunchtijd waren geweest en hadden rondgewandeld. Mooi weer, en een verkoelend voetenbadje in het kraakheldere riviertje de Piddle was welkom (zie foto 12).

Weetje: Piddle of Puddle?
Het riviertje heet de Piddle, allerlei plaatsjes erom heen hebben het woord Puddle in de naam: Puddletown en Tolpuddle. Kan geen toeval zijn, dachten we. Is het ook niet, Puddletown was vroeger gewoon Piddle town. Lees
hier waarom de bewoners de naam veranderden...

De huidige eigenaar is Sir Robert Cooke MP. De zoon van Sir Robert is Patrick, die samen met zijn vrouw Andrea de beheerder is van het landgoed en tuinen "to protect it for generations to come".

athelgr4
athelkl1athelkl2
athelkl5athelkl3
athelgr2
athelkl6athelkl7
athelkl4athelkl8
athelkl9athelkl10
athelport1athelpor2athelgr3

NB. Tijdens het reisje stuurde ik een mail met foto van het beeld (hierboven, derde foto van onder) en de tekst '
deze dame kwamen we tegen in de rozentuin'. Antwoord op mail: "Dame?". Uhh, inderdaad een heer, maar als je alleen naar het hoofd kijkt, dan lijkt het toch ook een beetje een dame. Toch?

Zie hier voor meer blogs over Tuinreis 2015.

Tuinreis: tussen de tuinen in

In juni op tuinenreis geweest in Engeland.
Tussen de tuinen door is ook van alles te zien.
Heuvelend landschap, dorpjes, zeezicht en cottages.
Goed zicht als je zo hoog in een bus zit.
Panorama-ramen.
Helemaal mooi als je voorin zit en over de chauffeur heen naar buiten kunt kijken.
Om de beurt voorin.

bij de boot naar wight
huisje engeland
engelslandschapkruis
whiteclifsofwight.

Zie hier voor meer blogs over Tuinreis 2015.

Tuinreis: Forde Abbey, Somerset

Forde Abbey in Chard, Somerset is gesticht door Cistercienzer monniken ruim 800 jaar geleden. Het was een van de rijkste kloosters en de belangrijkste plek voor kennis in het zuidwesten van Engeland. Na de ontmanteling van het klooster in 1539, was het voormalige klooster 100 jaar min of meer onbewoond. In 1649 kwam Forde Abbey in handen van Edmund Prideaux, parlementslid, die het huidige huis bouwde. Van voormalig klooster naar majestueus landhuis. Het huis is nog steeds in prive handen, van de familie Roper, en wordt bewoond en beheerd door de oudste dochter Alice Roper, getrouwd Kennard.

Het grondgebied van Forde Abbey is 12 hectare groot (30 acres) met grote grasvelden met klaver, een grote vijver, moeras tuin, arboretum, rotstuin (die hebben we gemist!), park tuin, grote borders, ommuurde 'kitchen garden'. De moerastuin (bog garden) stond vol met primula's, van die etage primula's, die nog vol in bloei stonden, oranje, rood, paarsachtig. Koningsvarens en gunnera's groeiden boven de bezoekers uit. En ook altijd leuk om naar mensen te kijken, vooral met hoedjes (zie laatste foto).

forde abbeygr1
fordeabbeyklport1fordeabbeyklport2fordeabbeygr4
forde abbeykl 2fordeabbeykl3
forde abbeykl20fordeabbeykl 6
fordeabbeygr3
fordeabbeykl1fordeabbeykl21
fordeabbeykl7

Voor 1 pond extra mochten we ook het grote huis bezichtigen, vol met oude meubels, schilderijen, Nederlandse kroonluchter, kastjes van notenhout, etc. etc. Tussen alle portretten vonden we ook een intrigerend schilderij van
Monca Quirk, just out of the asylum. Kom er niet achter wie het is/was.
In elk van de kamers stond een (meestal oude) vrouw die informatie gaf over de kamer, we konden er niet omheen. Zo moesten we per se mee met een mevrouwtje om 'haar' kamer te zien. Daar hoorden we dat de eigenaren, de Ropers, de hele ochtend aanwezig waren geweest en over het terrein hadden gelopen. Met ontzag in haar stem vertelde ze dat je de eigenaren kon herkennen aan de loslopende honden, zij waren de enigen waar de honden niet van aangelijnd hoefden te zijn.

Zie hier voor meer blogs over Tuinreis 2015.

Tuinreis: Mapperton, Dorset

In Dorset, vlakbij Beaminster en een stukje ten westen van Dorchester. Klein weggetje naar links, verderop nog kleiner weggetje (bus breed) naar links, de overhangende takken worden door de bus 'gesnoeid'. Het huis wordt bewoond door de 'graaf van boterham', aldus onze chauffeur, die wonderbaarlijk met de bus manouvreert tussen muurtjes, heggetjes en bomen. Dan komen we in een rustige vallei bij Mapperton, groot oud huis. De vrouw des huizes ontvangt ons, en geeft aan dat we eerst langs het ' saaie' stuk moeten doorlopen, langs het grasveld in een ommuurde tuin (foto 1), langs een (nu uitgebloeide) blauwe regen met een 'stam' van zeker 40 cm doorsnede, door het poortje aan het eind van het grasveld .....en dan de 'wow factor'.
Geniet van de foto's hieronder.

mappertongroot0
mappertonkl4mappertonkl3
mappertonkl6mappertonkl2
mappertongroot1
mappertongroot2mappertonkle13
mappertonkl5mappertonkl8
mappertonkl1mappertonkl7mappertongroot3
mappertonkl12mappertonklein9

We raakten aan de praat met een Engelsman, uit een naburige county, die het erg leuk vond dat wij helemaal uit Holland, correctie Nederland, kwamen. We kwamen hem nog een paar keer tegen, met steeds een kort babbeltje: dat de oranje clivia's in de oranjerie speciaal voor ons in bloei waren, dat we niet in vijver moesten zwemmen.

Mapperton: een statig oud huis opgetrokken uit geel natuursteen. Eerste deel in tudor stijl, 1540, later in 17e eeuw stukken aangebouwd in jacobean stijl. De plaats kent al een lange geschiedenis; het landgoed, toen nog Malperetone genoemd, staat al beschreven in het Domesday book van 1086. Naast een fraai huis, waar sinds 1956 de Montagus wonen, Earl and Countess of Sandwich, zijn er prachtige tuinen. De basis van de huidige tuinen is gelegd door de vorige bewoonster rond 1920, onder andere een mooie Italiaanse tuin, met grote vijvers.
Langs de vijver doorlopend de smalle vallei in gaat de formele tuin geleidelijk over in een 'wilde' tuin, met veel mooie bomen, en paadjes, en doorkijkjes naar de heuvelachtige, groene omgeving. De tuin straalt een enorme rust uit; met zijn vijftigen in een bus waren vrijwel de enige bezoekers, en door de grootte van de tuin, kwam je elkaar vrijwel niet tegen.
De rustige, bijna slaperige omgeving lijkt zich zelf moeiteloos in stand te houden. Een citaat van Kipling:
Such gardens are not made/ by singing "Oh, how beautiful" and sitting in the shade. Wat betreft onderhoud: 1 full time tuinman, 4 parttime tuinmensen en de earl en countess als hulpjes!
FILM: deze oude Engelse landhuizen worden vaak gebruikt voor het filmen van scene's van de kostuumdrama's waar Engelsen zo dol op zijn. voor de film Far from the Madding Crowd (2015) is op het voorplein 3 dagen gefilmd, en speciaal daarvoor is op het plein een vijver gegraven en ingericht, om die vervolgens daarna meteen weer weg te halen.

Zie hier voor meer blogs over Tuinreis 2015.

Tuinreis: Northcourt House, Wight

Op een van de tuinbezoekdagen vanuit Bournemouth bezochten we het eiland Wight. Vroeg op, om op tijd bij de veerboot te zijn. Overtocht is kattesprongetje, minder dan een uur. Er is een soort rondweg op Wight, maar deze hoofdweg is ook niet al te breed, daarom wordt zwaar verkeer gevraagd om 'tegen de klok' in te rijden, om passeren van grote voertuigen zoveel mogelijk te voorkomen. Op de heenweg deden we dat ook (op de terugweg weggetjes binnendoor). Langs de west kust naar het zuiden en langs zuidkust -met fraaie witte kliffen- naar het oosten, naar Shorwell.
Hier lag onze eerste tuin,
Northcourt. Het huis was niet te bereiken met een grote bus, verzoek was om bij de kerk te parkeren. Daar zouden we opgehaald worden. En ja hoor, tegenover de kerk stond John te wachten, met Barney, de hond. "Barney is a gardener", says John, "he digs up plants". Via een poortje in de muur, zie laatste foto, wandelden we achter John en Barney aan. Door een stuk bos, langs een beek, over een bruggetje (er is hier een bron, de Shor well), langs meer open bos met veel varens en ander schaduw spul, richting het huis. John wijst ons de weg (foto 3) naar het zitje, daar krijgen we een tuinbeschrijving uitgereikt en een korte toelichting. Het zitje is niet groot genoeg voor 50 man (m/v) tegelijk, dus de tuinman in groen shirt is zeker tien minuten bezig extra stoelen aan te slepen. Grootste deel van het tuinonderhoud doen ze zelf, 14 uur in de week hulp (en iemand die het gras maait)

wihhtkl1northcourtkl1
northcourtgr0
northcourtkl3northcourtkl2northcourtgr1
northcourtkl7nourthcourtkl4
northcourtkl6mortcourtkl8.

NorthCourt is prive eigendom van John en Christine Harrison, 32 jaar geleden hadden ze het eerste deel in handen, in de daarop volgende 20 jaar kochten ze de andere neven en nichten uit die ook een deel hadden geerfd. Sinds 6 jaar is het helemaal van de Harrisons. En een beetje van de gasten, want de Harrisons houden een B&B en er is ook een self catering gedeelte. Dit jaar bestaat het huis 400 jaar, en daarom zijn de tuinen wat vaker open. Andere jaren maar een dag of twee: for charities.
We voelen ons thuis in deze tuin, deze tuin heeft karakter,
is van iemand. Niet overal even netjes, her en der een onkruidje, of een stapel gesnoeide takken die nog opgeruimd moet worden. De tuin ligt in een smalle valei met twee totaal verschillende grondsoorten (zuur en alkalisch), waardoor er veel verschillende planten groeien. Het bossige deel bevat inheemse wilde planten en ook (bloeiende) brandnetels; dit ontlokt een van de bezoekers de uitspraak 'triest, triest, voor bloeiende netels betaal ik niet '. In de ommuurde tuin (200 jaar oud) veel groenten, maar ook veel eenjarigen, zoals de blauwe korenbloemen. Die zijn voor het bruidsboeket van de dochter van John, het huwelijk is vier dagen na ons bezoek, een hele organisatie. Hoop dat dat iets beter gaat dan het schenken van koffie en thee aan onze groep van 50. Gaat zeer langzaam, de vrouw des huizes schenkt elk kopje apart is, en overhandigt deze aan een bezoeker, en biedt een zelfgebakken koekje aan. De laatste 10 krijgen geen koffie, die is op, en de stroom voor het koffieapparaat blijkt uitgevallen. Beter nu dan bij de trouwerij.

Zie hier voor meer blogs over Tuinreis 2015.

Tuinreis: Knoll garden, Dorset

Knoll Gardens, in Wimborne, Dorset. De jongste tuin die we bezochten tijdens onze tuinreis, 'maar' 40 jaar oud. In de begin jaren zeventig, begonnen John en Enid May, met het verzamelen van planten in een oude groente akker en een naastliggend stuk lang met struikgewas. Ernaast lag een kwekerij die the Knoll heette, maar de May's noemden hun steeds groeiende plantencollectie op dat moment de Wimborne Botanic Garden. In 1988 ging het bedrijf over naar nieuwe eigenaars Kevin & Sally Martin, de naam werd Knoll Gardens, naar de vroegere kwekerij ernaast. De Martins legden watertuinen en een formele tuin aan. Knoll Gardens kwam dat jaar voor het eerst op TV in BBC's Gardeners World. INn1994 ging de tuin opnieuw over in andere handen, Neil Lucas en John & Janet Flude. Deze drie mensen brachten allerlei bijzondere planten in, vanuit hun eigen collecties. Inmiddels is Neil Lucas de enige eigenaar, en al 20 jaar verknocht aan Knoll Gardens.
Op mijn verlanglijstje: hakoneclea macra, bewegende geelgroene heuvels van gras (zie eerste foto).

knolhklooo
knolporta2knolport1
knollklein2knolkl4
knollgr1
knolklein1knolkl8
knolkl5knolkl7knolgr2

Uit de 2015 folder:
- Recently featured in Gardeners' World
- Nationally recognised naturalistic garden & leading specialist nursery
- Showcase grasses planted amongst a mini arboretum
- The UK's leading ornamental grass specialist
- Associated wild-life friendly gardening charity
- 10 consecutive Chelsea Gold Medals for grasses

Zie hier voor meer blogs over Tuinreis 2015.

Tuinreis: Dorset, Somerset, Wight

Van 22 tot 27 juni ben ik voor het eerst op een echte tuinenreis geweest.
Met Jitske ga ik van in de buurt een tuint, soms twee bezoeken.
Deze keer een heleboel tuinen, in Zuid Engeland.
Met een
bus vol (50) tuinliefhebbers, Nederlanders, Limburgers en enkele Belgen.
Standplaats Bournemouth in Dorset, Zuid Engeland.
Vandaar uit tochtjes, ook naar naburige counties, Somerset, Isle of Wight, Hampshire (en 5 minuten reden we met de bus door Devon; daar liep de weg nu eenmaal). O ja, ook Kent, net na de overtocht door de kanaaltunnel (dat is krap, zo'n joekel van een bus de trein inrijden!) hebben we daar onze eerste tuin bezocht. Mooie break, daarna nog 2,5 uur doorrijden naar Bournemouth.

foldertjes 28 juni
Foto: de 'oogst' aan foldertjes

De tuinen op een rijtje:
Godinton House & gardens, Ashford, Kent
Mapperton, Beaminster, Dorset
Forde Abbey & Gardens, Somerset
NorthCourt Gardens, Isle of Wight
Ventnor Botanic Garden, Ventnor, Isle of Wight
Mottistone Gardens, Mottistone, Isle of Wight (National Trust)
Knoll Gardens, Wimborne, Dorset
Athelhampton House & Gardens, Dorchester, Dorset
Mottisfont Estate & gardens, Mottisfont, Hampshire (National Trust) en rozen
LongStock Park Nursery, Stockbridge, Hampshire
Longstock Water gardens, Stockbridge, Hampshire

En
tussen de tuinen door.... het mooie groene Engelse landschap.
Smalle wegjes, veel heggen, bos, af en toe de zee in zicht.
Cottages met rieten daken, vakwerkhuisjes, rustieke eeuwenoude kerkjes.

Weer was uitstekend, 20-25 graden. En om het toch een beetje Engels te laten lijken: toen we uitstapten op dag 1 om de eerste tuin te bekijken: stortbui (paar minuten), en bij de laatste tuin, kwartier voor geplande vertrektijd: druppelbuitje.

Tuinreis: Godinton house & garden

Veel van de BT's (Bekende Tuinen) die je in Engeland kunt bezoeken zijn gelegen bij oude -soms heel oude- landhuizen. Landgoederen waar nog steeds hele rijke families wonen zijn meestal niet publiek toegankelijk. Veel landgoederen zijn echter in de loop der tijd overgenomen door of geschonken aan de National Trust of aan speciaal opgerichte stichtingen als Godinton House Preservation Trust. Daarmee vormen de entreegelden van bezoekers een belangrijke bron van inkomsten. Godinton House & Garden ligt in Ashford in Kent op zo'n 20 autominuten van de uitgang van de kanaaltunnel.
godinton huis

Godinton House zoals dat er nu uitziet, is gebouwd in de 14e eeuw, waarbij er in de loop van de eeuwen steeds stukken aangebouwd en veranderd zijn. Het bakstenen huis is gebouwd in Jacobijnse stijl (Jacobean) en heeft opvallende ronde gevels. Deze worden 'Dutch gables' genoemd. Het landgoed bestond daarvoor al in de Middeleeuwen, als wildpark (voor de jacht); nog ouder zijn de overblijfselen van Romeinse nederzettingen ter plekke. De Familie Toke bewoonde het landgoed van 1440 tot 1895. Britten zijn dol op geschiedenis en ook op schrijvers als Jane Austen. Er is altijd iemand op zoek naar een link met zo'n persoon en als je maar lang genoeg zoekt.... Wat is het verband tussen Jane Austen en de Tokes van Godinton? Lees het hier. Daarna werd het landgoed eigendom van ene Mr. Ashley Dodd, die een tuinarchitect inhuurde, Reginald Blomfield. De laatste eigenaar was Major Alan Wyndham-Green. Hij richtte de Godington House Preservation Trust op, die na zijn dood in 1986 het huis, de tuinen en het park beheert.

Godinton Garden
De tuin zelf is 5 hectare groot, en is omringd door een eeuwenoud park met prachtige oude bomen, in golvend grasland. Rondom de tuin staat een haag van taxus aan de bovenkant in de vorm van de gevels van het huis gesnoeid. Het schijnt een van de langste taxushagen van Engeland te zijn. In de huidige tuin en park is nog vooral het ontwerp van Reginald Blomfield uit 1898 en 1902 te zien.

godinton italiaanse tuin
De Italiaanse tuin, de duif op de fontein hoort niet bij het kunstwerk, de blauwe regen over de pilaren aan het eind van de tuin was net uitgebloeid.

godinton delphinium klein1godinton delphinium klein2godinton delphimumgroot
Ons bezoek was op 22 juni en op 21 juni was de delphinium week gestart... We arriveerden om vier uur 's middags in de tuin en kregen een forse (korte) regenbui op ons hoofd. Direct na de regenbui waren de kleuren prachtig en intens. Zo blauw.

godinton jitske met lathyrusgodinton beeld met lathyrus
Ommuurde tuin, vier grote vakken, deels moestuin, deels bloemen. Langs een pad een hele rij lathyrussen, met hemelse geuren. Om ze goed te laten bloeien worden dagelijks bloemen afgeplukt, deels in bosjes verkocht, en deels gewoon op de composthoop. Jitske viste twee bloemen uit de kruiwagen van de tuinman, en doneerde ze aan de stenen dame, verderop in de tuin. De zon is weer gaan schijnen.

Zie hier voor meer blogs over Tuinreis 2015.

Tuinreis: de bus en de chauffeur

Met een reusachtige bus gingen we op tuinenreis. Chauffeur Ivo manoeuvreerde 'De Bus' met verbazingwekkend gemak langs 'humps', linksdraaiende rotondes en smalle weggetjes die soms nauwelijks breder waren dan de bus (en geen inrichtingsverkeer!). Ivo heeft al veel tuinen bezocht, maar bij de laatste tuin, in Stockbridge werd het even spannend. Deze tuin had Ivo nog niet eerder bezocht en een smalle weg, van waar een haakse bocht over een smalle brug ging, was ook voor hem een uitdaging. Centimeter voor centimeter, met chirurgische precisie, schoof de bus de bocht door en de brug over. De ruimte tussen bus en reling zal op zijn smalst een paar centimeter geweest zijn! Petje af. Na het brugje ging het smalle weggetje verder en hadden we nog een spannende ontmoeting met een tegenligger. Terugweg kozen we een andere weg, bruggetje vermijdend.

Op de minder spannende weggedeelten verluchtigde Ivo met soms bijna cabareteske teksten de reis. En vertelde over zijn grote passie: tuinontwerper worden. In de zomermaanden tuinenreizen chauffeuren (en soms samenstellen) en in de wintermaanden tuinontwerpen. Hij heeft net in Nederland een tuinontwerp-opleiding gevolgd en is toegelaten tot een praktijkcursus van een paar maanden bij T
he English Gardening School. Daar zijn ze enthousiast om een 'Dutch coach driver with a severe garden fever' te verwelkomen.

buskomt26juni
ivoolijke chaueffeurdetailbusgaatklein

Meestal zagen we de bus-van-buiten alleen stilstaand. Op de laatste dag besloten Jitske en ik van de kwekerij in Stockbridge, naar de watertuin in Stockbridge te wandelen, kilometer of twee. Hier passeert de bus ons, en konden we de rijdende bus op de foto zetten.
Zie de breedte (smalte) van de weggetjes!

Zie hier voor meer blogs over Tuinreis 2015.

Tuinreis: Ventnor Botanic garden, Wight

De Ventnor Botanische Tuinen claimen dat ze 'Britain's Hottest garden' zijn. In de letterlijke zin van het woord. De Botanische tuinen liggen aan de zuidkant van het Isle Of Wight, aan de voet van ventnor Undercliff Ventnor Cliff. In dit microklimaat is de temperatuur gemiddeld vijf graden hoger dan het Britse vast land, een paar kilometer naar het noorden. Daarmee is het mogelijk om hier vele sub tropische planten en bomen te laten groeien. En een van de meest opvallende, niet te missen planten, is een tweejarige, de echium pininana (reuzenslangekruid).
De
Botanische tuinen zijn relatief nieuw, in de 19e en 20 eeuw stond hier een ziekenhuis, dat in 1969 is afgebroken. Sir Harold Hillier legde hier rond 1970 tuinen aan, met vele subtropische planten.

ventnor pininata
Foto: echium pininana; aan het bankje en de mensen die daar achter aan een tafeltje zitten zie je het enorme formaat: zo'n 3 meter hoog.
ventnorpinnitaa verticaalgeranium madarense ventnor verticaal

Foto: echium pininana en detailopname van de uitgebloeide geranium madarense.

De plant is afkomstig van de Canarische Eilanden (La Palma) en kort na zijn ontdekking al meegenomen naar Engeland en Ierland en daar gezaaid in Botanische tuinen. De echium is tweejarig (soms meerjarig) waarbij in de eerste jaren een stam groeit tot een meter hoog met lange, smalle bladeren en in het laatste jaar de grote spike. De echiums hebben zich overal in de botanische tuin in Ventnor uitgezaaid, maar onderweg op Wight zagen we ook exemplaren een her en der in het wild, en in particuliere tuinen.
En wie weet over een tijdje ook in Nederland, en wel in een grote pot in Haren! We hebben zaadjes gekocht in de botanische tuin, toch geinig om te proberen. Groei in volle grond is hier niet aan te bevelen: de plant houdt niet van natte kou en kan niet tegen (aanhoudende) vorst. De kleur van de bloemen is van blauw tot lichtpaars, af en toe wit. Net als gewoon slangekruid zijn de bloemen echte bijentrekkers.

Zie hier voor meer blogs over Tuinreis 2015.

Tuinreis: bloemenfoto's

Gewoon een paar bloemetjes.
Variatie op een thema.

bloemdorset1
bloemdorset2bloemdorset4
bloemdorset5bloemdorset3.

Zie hier voor meer blogs over Tuinreis 2015.

Oranje balletjes

Eind vorig jaar kreeg ik van Ernst een stek van een buddleja globosa, in het Engels ook orange balls tree. In plaats van paarse of witte pluimen, maakt deze heester bloemen in de vorm van oranje gele balletjes. Heb het struikje in pot binnen laten overwinteren en pas in mei in de volle grond gezet. Afgelopen week kreeg ik onderstaande foto's van Ernst, zo staan ze er nu bij, bij hem in de tuin. Hoe het bij ons er uit zag, vroeg Ernst. Ik ging meteen kijken, hemelsbreed wonen we nog geen kilometer van elkaar, maar ik zag nog geen aanstalten om te bloeien. Wel zag ik dat de naburige buxus wat enthousiast groeit en bijna over de nog maar 50 cm hoge buddleja heen hangt. Zal de buxus terugsnoeien want de gewenst standplaats voor de buddleja is: beschutte plek in de zon, niet te droge grond.

budleijaglobosaernst15juni15budkeiaglobosaernst15juni1522

Over de winterhardheid is het internet niet eenduidig. Op de ene website staat: niet erg winterhard, kan niet tegen kouder dan min 5, best als kuipplant overwinteren. Op andere sites staat: goed winterhard. Dit zal ongetwijfeld met de vochtigheid van de grond in de winter te maken hebben. Van oorsprong komt de plant voor in Chili en Argentinië. Als je de bloei niet zo bijzonder vindt.... de geur moet geweldig zijn. Zou mooi zijn als 'onze' globosa dit jaar nog gaat bloeien. Bloeitijd juni-augustus.

Als de struik niet beschadigd wordt door invriezen zou hij na ongeveer 10 jaar een hoogte van 2,5 meter bereiken. Groeit niet zo snel en stevig als de B. davidii, en zaait zich ook niet zo uit.

Botanische Tuinen Utrecht

Begin Juni was ik voor het eerst sinds jaren weer in de Botanische Tuinen van Utrecht. De tuinen zijn te vinden op het universiteitsterrein De Uithof op het oude fort Hoofddijk. Letterlijk er op, een deel althans: de rotstuin is gebouwd bovenop het fort. Toen ik in de jaren tachtig aan de universiteit van Utrecht studeerde ben ik er vaak geweest. Vanaf het Buys Ballot gebouw waar de natuurkunde faculteit zat naar de -toen nog vrij toegankelijke- tuinen was het een paar minuten lopen. Perfect voor een wandelingetje in de lunchpauze, heb heel wat boterhammetjes verorberd in de rotstuin en kassen.

bottuinen7jun0
bottuin7juni1bottuin14jun2

De universiteit heeft, mede met behulp van allerlei vrijwilligers, een mooie attractie gemaakt van de Botanische Tuinen. Elk jaar een thema. Veel aandacht voor educatie, niet alleen voor studenten (nog steeds), maar ook voor (jonge) kinderen.

Big and Blousy

Sommige pioenrozen hebben een vrij eenvoudige open bloem. Maar er zijn ook soorten met reusachtige, gevulde bloemen. Big and Blousy noemen de Engelsen dit soort bloemen. Hoe zou dat in het Nederlands zijn? Groot en Weelderig? Klinkt toch minder interessant dan de Engelse alliteratie B&B.

pioenma7juni2015

Bijgaand exemplaar staat begin juni in bloei in de tuin van mijn ouders.

Maandfoto juni 2015: Witte iris

In onze tuin staan heel wat Siberische lissen, van die prachtig paarsblauwe bloemen met driezijdige symmetrie. Elke paar jaar deel ik weer wat van de dichte pollen en afgelopen jaar heb ik heel veel stekjes opgepot en deels in de composthoop geplant. Altijd handig om weg te geven. Aan de buurvrouw bijvoorbeeld. Die heeft inmiddels ook al een flinke pol in de border die grenst aan onze tuin. Vorige week begonnen ze te bloeien, en ineens werd mijn oog getrokken door iets vreemds. Naast alle blauwe bloemen staat er ineens een witte Siberische lis tussen! Toevallige mutatie of gewoon door de buurvrouw ervoor geplant? Erg mooi in ieder geval.

witte schoonheid4juni

De Siberische lissen bloeien maar kort, dus niet net een week op vakantie gaan, dan mis je de bloei. Even googlen leert mij dat er heel veel witte vormen zijn, onder andere 'snow queen' of 'white swirl'. Dus waarschijnlijk inderdaad er naast geplant....
En toch: Heel even voelde ik de verrassing en de spanning dat er spontaan een nieuwe vari
ëteit was ontstaan uit onze irissen (bij de buren). Ik kan me voorstellen dat kwekers en veredelaars van planten op zo'n (geluks)treffer hopen.
Zie ook
hier en hier.

Groene Gast

De Groene Gast is een kleine kwekerij en kijktuin in Lucaswolde (Groningen). Op een stuk voormalig weiland hebben Willem en Klaas hun 'paradijs' opgebouwd in 18 jaar. Om te beginnen flink wat bomen, als windsingel, om wat beschutting te geven tegen de altijd waaiende wind. De omliggende boeren vonden het onbegrijpelijk dat prima weidegrond uit productie genomen en werd bebouwd, met bomen, een grote vijver, een kijktuin.
groenegast23mei1groenegast23mei2
groenegast23mei3groenegast 4

Een rondleiding door Willem, koffie met appelgebak, een enthousiaste hond (op bijna elke foto!), en desgewenst plantjes te koop bij Klaas. Mooie tuin om iets later in het jaar nog eens te bezoeken, als de planten hun uiteindelijke hoogte hebben gekregen.

Sedumdak en insectenstad

Op excursie met de Wilde Planten Tuin Kring Haren, naar Boornbergum in Friesland en het Curringheveld in het Westerkwartier van Groningen. In Boornbergum bezochten we Henk Jansen van Elodea, ecologisch onderzoek en advies. Met een ladder konden we op zijn sedumdak klimmen (of gewoon vanaf de ladder bekijken). En met maximaal 5 personen (kop in!) in zijn kelder kijken naar de installatie aangesloten op zijn 4500 liter grote regenwatertank in zijn tuin. Regenwater dat gebruikt wordt voor doorspoelen wc's en voor de was! Afkoppelen regenwater van het riool klinkt als een goed idee, maar zo'n enorme tank in een bestaande tuin ingraven...

daksedum23meigroendak23april1

Na Boornbergum gingen we naar een klein natuurgebiedje het Curringheveld in Korhorn. Gebruikt voor Natuur en Milieu educatie voor de lokale basisschool. En volledig gerund door vrijwilligers. Een daarvan is Jeltje, die haar creativiteit gebruikte om samen met de basisschoolkinderen van Kornhorn een enorm insectencomplex te bouwen, net begin mei geopend.

bijenflatcomplex1
cummingerveld klein 2cummingerveld klein 1
bijenflatcomplex2.

De voortuin van de buren

De buurman had allerlei planten uit de tuin weggehaald en een groot deel was kaal voordat de buurvrouw bedacht had wat ze in de tuin wilde zetten. Eerste pinksterdag ging ik er langs om te vragen of ze interesse hadden in enkele van de plantjes die ik had opgepot. Nu is het nog niet zo warm, maar als het echt zomer wordt vinden plantjes in soms kleine potjes het niet zo fijn. Ja hoor, interesse. De buurvrouw en ik keken wat er zoal in potjes stond en daarna met kruiwagens vol van de ene tuin naar de andere.

voortuinburen 23 mei1voortuin buren 23mei 2

Op zijn "Monty Don' s" eerst alle potjes neerzetten en een beetje heen en weren. En dan alles ingraven. Een paar uur en tientallen potjes later stond alles in de tuin. Nog een flinke plons water en groeien maar. Het ziet er nu nog wat nieuw uit, dat zal over een paar maanden wel anders zijn. Ik kijk nu met nog meer bewondering naar de tuinontwerpers die op Chelsea flower show (Dan Pearson! ) in een paar weken een tuin opbouwen die eruit ziet alsof die al jaren bestaat!

Dodekanesos: morgenster

Ik had me nooit gerealiseerd dat er op Kos zoveel resten uit Griekse en Romeinse tijd vanuit de klassiek oudheid waren. In Kos-stad kom je overal veldjes en plekken tegen met (recent) ontgraven resten en fundamenten, soms met mooie bogen en mozaiekvloeren, In deze tijd van het jaar, met de bloemen volop in bloei en ongeveer een meter hoog verdwijnen de muurtjes soms bijna uit het zicht. Deze foto's van de morgenster in bloei en uitgebloeid, heb ik genomen op het binnenterrein van het enorme fort in Kos-stad (in de veertiende eeuw voor een groot deel opgebouwd uit stenen die uit Griekse tempel en gebouwen werden weggehaald). Binnenkort, als het te warm wordt sterven de bloemen af en wordt er gemaaid. Dan zijn de ruines een stuk saaier...
morgensterpaars
fort kos pluis morgenster.

Dodekanesos: Kalymnos

Een mooie wandeling over het Griekse eiland Kalymnos. Eind april is de temperatuur nog prima om te wandelen. Op deze wandeling gingen we over een oud voetpad (in het Grieks monopati) over de berg heen, van Pothia de hoofdstad van Kalymnos, naar de Vathy vallei. Ruim een uur omhoog zigzaggen, zie onderste twee foto's, op de laatste de zigzag even aangezet met rood.
Prachtig ruig landschap boven op de berg, met allemaal lage, gele kussenvormige struikjes. Wel een kussen voor een fakir dan, want deze kussens bestaan voornamelijk uit stekels. De bijen vonden het geweldig. Toen we even stilstonden was er alleen het overweldigende gezoem van bijen en grote hommels. Druk bezig met de Griekse honingproductie.
kalumnos struikjes
kalumnos struikje stekels 22kalymnos stuiktje detail3
berg kalymnosberg kalymnoszigzagklein.

Dodekanesos: bloemenzee

Dodekanesos, een eilandengroep in Griekenland. Letterlijk vertaald: 12 eilanden, maar dat klopt niet helemaal. Het zijn er een stuk meer, en 19 zijn bewoond. We zijn op een viertal eilanden op vakantie geweest: Kos, Kalymnos, Leros en Patmos. Laatste week april en eerste week mei, een perfecte tijd om de eilanden te bezoeken als je ook nog wilt wandelen (of fietsen). Niet te heet, en een ware zee van bloemen.
Veel gele en wit met gele margrietachtigen en -vooral op Kos- in de akkertjes enorme hoeveelheden papavers van een prachtig diep rood.
wilde bloemen kos
detailbloembloemensee2kleinwilde bloemen kos 2

Vreemde paardebloem

Had het er mee te maken dat we net langs een vuilstort waren gelopen? Op een industrieterrein waar ook allerlei biovergisters, recycling bedrijven e.d. waren. Of was het gewoon toeval?
Bij een wandeling afgelopen zondag zag ik in de berm langs het fietspad een vreemde paardebloem, met een vreemde platte bloemstengel. Toen ik een meter of honderd later weer zo'n exemplaar zag heb ik hem op de foto gezet. Dat zal er raar uitzien als over een paar dagen de bloem gaat pluizen...

paardebloem18apr1
paardebloem18apr3paardebloem18apr2

Fasciatie of bandvorming heet dit verschijnsel. Komt bij allerlei planten af en toe voor.

Voorjaarsplantenruil 2015

De voorjaarsplantenruil was deze keer bij Annelies.
Prachtig weer, en stralend blauwe lucht.
De magnolia's in de buurt zijn nu op hun mooist.
Foto drie lijkt 1 boom, maar het is die van Annelies (rechts) en een vergelijkbaar exemplaar aan de overkant van de straat (links).

magnolia18apr1
magnolia28apr3magnolia18apr2

Bijzonder deze keer was dat de Wildeplantentuinkring iets te vieren had. Ernst is erelid geworden, voor zijn niet aflatende inzet en kreeg na een toespraakje ook een mooie 'omgekeerde' verrekijker uitgereikt.

Oogst
  • Maarts viooltje (van Roos) --> eerst even in potjes om aan te sterken
  • Echt Duizend guldenkruid --> tweede kweekbed
  • Angelica Sylvestris, Engelenwortel. Ik dacht in volle zon, maar met sylvestris in de naam (bos) besloten om op te potten en eerst op te zoeken wat beste plek is. --> zijborder 85
  • Succisella inflexa, legt stengels op de grond en wortelt dan weer --> net voorbij de vijver rechts
  • boshyacinth (kleur onbekend) smal blad --> achtertuin 85, begin pad, rechts, onder berberis
  • campanula, laag, soort onbekend, paar pollen--> in kleine border bij buddleja naast halfrondpad
  • bosaardbei Frau Mieze Schindler --> onder schapekop hortensia achterin , 85, bij dwarspad.
  • paris quadrifolium van eef --> staat nog in potje
  • witte schermbloen van onbekende naam--> ca 90 cm hoog, is niet de schermbloem dodemansvinger --> tzt zaadvorm bekijken.

Tuinheeren

Afgelopen week weer eens naar een lezing van Groei en Bloei geweest. Door de Tuinheeren. Nou ja, door een van de twee Tuinheeren. Louis de Cae, 68, en sinds elf jaar hobby-ondernemer. De Tuinheeren verkopen tuingereedschap va hoge kwaliteit, en staan met een hele partij spullen op beurzen in Nederland, Belgie, maar ook Engeland. Louis geeft ook lezingen, en was deze keer (met zijn vrouw) in Haren. Het eerste uur een amusant verhaal over alle soorten gereedschappen, met ook een verzameling verbogen schepjes (zo een heb ik er thuis ook). Want als het niet van uitgesmeed staal is, dan stelt het weinig voor aldus Louis. Een koolstofstalen schepje of spade, mits goed onderhouden, gaat wel 100 jaar mee.

louis de Cae 17 april

Allerbelangrijkste van goed tuingereedschap is goed onderhouden. En daar hoort bij slijpen. Volgens fabrikant Felco van de bekende rode snoeischaren moet je
elke dag dat je de schaar gebruikt minstens een keer slijpen, duurt minder dan een minuut, met een handig diamantvijltje. Iedereen die gereedschap had mee genomen kreeg de kans om dat, onder toeziend oog van Louis, te slijpen. Daarna was er de mogelijkheid om wat van die mooie tuinspullen te kopen. Het diamantvijltje werd in grote aantallen gekocht, ik heb er nu ook een!700_diamond-new
Thuis meteen uitproberen op mijn Felco schaar, prima, en op oude Gardenaschaar. Dat ging minder goed want de schaar was erg vuil. Het vijktje werd dat ook. Toen ik de gebruiksaanwijzing van het vijltje
achteraf las stond daar: maak schaar goed schoon vóór slijpen en verwijder harsresten evt met terpentine. De harsresten zitten nu deels in het diamantvijltje.

Bloemenmarkt

Goede Vrijdag en aangenaam weer. Prima dag om een wandeling van Haren naar Groningen te maken. Om 9 uur vertrokken, langs de Hoornsedijk en het Noord Willemskanaal naar centrum Groningen. Hutje mutje, drukte van belang. Het is vandaag weer bloemenmarkt en daar komen ook grote aantallen Duitse dagjesmensen op af. Op de markt hoorden we bijna meer Duits dan Nederlands! Een impressie.

bloemenmarkt martinitoren
bloemenmarktkarpalmbloemenmarktmagnolia
bloemenmarktgrotemarkt
bloemenmarktpaasbloememmarktdepotliggend.

De zeven witte ganzen

Fietsroute naar werk, langs vijver.
Vaak 7 witte ganzen, soms in berm langs fietspad, soms op water.
Sinds kort : 1 van de zeven broedt.
Derde gans van links.
Vlak naast voetpad/fietspad.
Alle zeven ganzen op de foto, tel maar.
Goed kijken, nummer 7 zit achter de boom, net rechts van de gans die vleugels uitstrekt!..
ganzenfietspad1
gansversproktgansei111

Op 18 maart nam ik iets meer tijd smorgens en ging ik wandelen.
Toen ik langs de broedgans wandelde, draaide ze net haar eieren om.
Een nest vol eieren, leek zeker wel een stuk of 10.

Deze week eens kijken of ze nog steeds zit te broeden...

Grunneger Weerstain

Dit weerstation hangt bij Jan de buurman. Ik had zoiets al wel eerder gezien met een plank en een touwtje. Dit is een uitgebreide versie, en aan de derde tekst van onder kun je zien dat het een actueel weerstation is. Moet je wel Gronings kunnen lezen...
weerstationjan22mrt1
weerstationjan22mrt2.

Flitspresentatie

Op 14 maart was ik in Driebergen bij de landelijke tuinambassadeurs dag, georganisseerd door de KNNV. 60 liefhebbers van natuurlijke en natuurrijke tuinen waren een dag samen voor het uitwisselen van informatie, lezingen, workshops en flitspresentaties. Ik was een van de zes deelnemers die een korte presentatie gaf, van 5 minuten. Mijn onderwerp was: Tuinbeestjes.
Een kleine 100 plaatjes (98) in 5 minuten.... hoe doe je dat? Heel snel praten, en en dia's doorklikken? Nee: Powerpoint presentatie op automatisch zetten, 3 seconden per foto, en als de laatste foto in beeld is is het verhaaltje klaar. En dus niet proberen om bij elk plaatje iets te vertellen, gewoon lekker laten kijken, en af en toe iets zeggen. Het is gelukt: 98 plaatjes in 5 minuten, alle foto's gemaakt in onze eigen tuin.
NB. Ik zou er overigens net zo makkelijk een uur over kunnen doen. Genoeg te vertellen.
flotspresentatie14mrt2

Wil je de presentatie bekijken (en het verhaal er zelf bij denken), klik dan op deze link
Tuinbeestjes. Om de presentatie automatisch te laten gaan: kies de presentatie-modus in powerpoint. De presentatie start dan na de eerste muisklik.

Amelisweerd revisited

In de buurt waar ik ben opgegroeid staat een oud bos.
Amelisweerd tussen Utrecht en Bunnik in.
Een oud landgoed met parkbos.
En in dit seizoen met zijn honderdduizenden (of misschien wel miljoenen?)...
...
sneeuwklokjes.

edwinsneeuwklok20151
edwinsneeuwklok20152
Edwin gaat er elk jaar wandelen en stuurde me deze foto's.
Een zeer goed sneeuwklokjesjaar, schrijft ie.

Van sneeuwmannen....

Vorig weekend was er lekkere plaksneeuw.
En overal doken sneeuwpoppen op.
Soms aan beide kanten van de straat tegelijk (van Simone).
Met een emmer op hun hoofd of een bloempot.
Met hoeden en petten (
nee, geen damescorsetten) en wanten.

sneeuwsimonklolafmiekekl
sneeuwharen1klsneeuwharen2kle
sneeuwpaulakl
olafmieke2kleinhoofdsteiny Lord Snow en Lady Poppinskl
Neuzen van wortel, en armen van takken.
Ogen van doppen en soms een sjaal.
Abstracte vorm, of voor even een naam.
Op de laatste foto Lord Snow en Lady Poppins van Steiny.
Op de een-na-laatste foto Olaf van Kaylan.
En op de grote foto Paula (die in het midden).


Pop-up sneeuwpoppen.

.... en ijswokkels.

Dat je als beeldhouwer van ijs mooie sculpturen kunt maken had ik al eerder gezien.
Jaren geleden, bij een ijsbeelden tentoonstelling in de Hortus.
Maar ook de natuur zelf kan er wat van.
Mooie ijsbloemen op een ruit, kristalvormen op een stil wateroppervlak en deze bizarre
ijswokkels!
ijswokkelklein1ijswokkel2kl.
De foto's zijn gemaakt door een collega van mij bij Gasunie. Onder de titel 'ijswokkel' verscheen er vorige week een stukje op ons intranet. Met dank aan Henk en Werner.
De foto's zijn zo bijzonder dat ik ze jullie niet wilde onthouden. Ontstaan doordat het regenwater -dat eerder langs de schuine leuning van de stalen trap omlaag liep de staander in- langzaam bevroor. En omdat ijs uitzet en meer ruimte inneemt dan vloeibaar water, werd steeds een beetje meer ijs uit het gaatje geperst.
Waarom er van die krullen inkomen? Is eigenlijk een vraag voor Karel Knip.

Vleugje zomer

Elders in tijd en in plaats.
Voor een
vleugje zomer.
In een mooie herinnering.
Of in gedachten vooruitkijkend,
naar hoe het worden kan.
hampsteadheathjuli2014
hhjuli20142hhjul20143
Dit is Hampstead Heath, buitenwijk Londen, enorm parklandschap, begin juli 2014.

De Jonge Held

Niet bepaald tuinweer vandaag, temperatuur prima overigens, maar een wind. Pfoeiiii. Als het zo hard waait waag ik me maar niet in de tuin. Zeker niet in de buurt van de bomenrij met grote bomen achterin. Vannacht loeide de wind behoorlijk rond het huis. Vandaag ook nog.
Geen tuinweer dus, maar prima voor 'onze' windmolen. We hebben een aandeel in een windmolen, de Jonge Held, en dat gaat heel goed. Alle groene stroom die met deze 'winddelen' wordt opgewekt, wordt van de elektriciteitsrekening afgetrokken. Met een simpel appje kunnen we live bijhouden hoeveel energie de molen produceert. Hieronder een screendump van de app van 1 uur zaterdagmiddag. Windkracht 9 in Noord Groningen, waar de molen staat, en productie op volle capaciteit! In de app draaien de wieken steeds, en zijn er meer kleurencirkels naarmate het harder waait. Geinig.
jongeheld10januari201413uur

We zitten op 11 januari, al op 73% van de verwachtte maandproductie!

Maandfoto december 2014: drijvende kerstbal

Deze grote kerstbal drijft in de koi karper vijver in de grote kas van de Hortus Haren.
Mooi weerspiegelend. De bal is ruim 30 cm in doorsnee.

drijvendekerstbal hortus.

Ginkgo

Ik kan het bijna niet geloven dat ik nog nooit een blogje over de Japanse Notenboom, de Ginkgo biloba, heb geschreven! Ik wist het toch echt zeker, maar nee hoor, geen resultaten in de zoekmachine. Waarschijnlijk heb ik er wel over geschreven in een van mijn vele handgeschreven tuindagboeken, maar ja, daar kun je niet zo snel in zoeken.

De Ginkgo is een hele oude boomsoort, er zijn fossielen van gevonden en sinds die tijd is de boom niet of nauwelijks veranderd. Ik meende gelezen te hebben dat het een hele vroege conifeer was, geen naalden, maar wel vreemde bijna leerachtige bladeren, met een opvallende bijzondere vorm en knalgeel in de herfst. Nog even verder zoeken op internet: het blijkt geen echte conifeer te zijn, maar lid van een plantenfamilie die tussen de coniferen en de varens zit wat betreft ontstaansgeschiedenis. De ginkgo is de enig overlevende plant in deze familie. In ieder geval: heeeeel oud.

ginkgoblad
De boom van Goethe en Büch - Tuinrubriek - TROUW

Op de foto het karakteristieke blad van de ginkgo in herfstkleur. Blaadje opgeraapt in de Chinese Tuin van de Hortus Haren. Hier staat een fraai exemplaar van de ginkgo, in dit geval een smalle zuilvormige soort.

Publicatiereeks gevaarlijkse stoffen

Sinds een paar weken heb ik een nieuwe functie, in de afdeling Veiligheid, Gezondheid en Milieu. Nieuw vakgebied voor mij en in het begin kom ik steeds nieuwe afkortingen en jargon-woorden tegen. Zoals PGS15: deel 15 van de publikatiereeks gevaarlijke stoffen van de overheid.
Op een symposium over veiligheid loop ik in een van de pauze's langs de verschillende kraampjes, waar verschillende bedrijven, overheden en adviesbureaus met reclame en kleine hebbedingetjes staan. Ook een kraampje met gevaarlijke stoffen.
Gevaarlijke stoffen?

IMG_4197PGS151

Of toch niet?
Dit is wel een heel bijzondere 'gevaarlijke stof', namelijk een die een geur-explosie veroorzaakt. Een bloemenmix voor vlinders, zaden verpakt in een kleibolletje, om op een verdwaald braakliggend terreintje (of gewoon de tuin) te zaaien. Dat is nog eens een mooie link, van werk naar hobby en terug.

pgs152
pgs153pgs154.

Zonder woorden

gekraagde aardster.

Een jaar geleden

Een paar weken geleden, op 9 november 2014 maakte ik deze foto in Hortus Haren. Komend vanuit de Laarmantuin lopend richting rotstuin. Een forse heuvel van rotsen, begroeid met allerlei planten en een enkele boom. In dit seizoen valt de vlammend rode esdoorn altijd geweldig op. Zeker met een zonnestraaltje erop. Rechtsonder zie je mijn fotograferende schaduw. Aangename temperatuur, in de buurt van de esdoorn zat ik een tijdje op een groot rotsblok in de zon, kijkend naar een kleine muis die tussen de stenen scharrelde. Spleet in, spleet uit, paadje over, langs mijn voeten, op de grote steen waar ik zat, en achter mij langs, onder een slip van mijn jas door. Koppie scheef, kraaloogjes kijken me aan. Tijd vertraagt.
hortisrodeesdoorn2014
Zoefff, weg was ie, toen er andere Hortusbezoekers langskwamen.

Ik herinnerde me dat ik al eens eerder zo'n foto had gemaakt, en even zoeken in de fotocollectie leverde de tweede foto op. Van 9 november 2013, precies een jaar eerder. Ook zonnig, maar ijzig koud door de wind herinner ik me.hortusrodeesdoorn 2013.

Sikkelkoraalzwam

In de hortus Haren, weer even een rondje gewandeld in de paddenstoelentijd. Met behulp van bordjes is het een stuk makkelijker om de soorten te herkennen. Eigenlijk was ik net een week te laat, diverse paddestoelen waren al weer verdwenen. Heb nog een hele tijd rondgelopen om de gekraagde aardster weer te zien, vorig jaar voor het eerst. Ik wist nog precies waar ie stond, dat dacht ik tenminste. Maar er blijken toch wel veel paadjes te zijn in het arboretum deel van de Hortus..... Uiteindelijk toch weer gevonden, na een tip van Guus en Ankie.
Hieronder een nieuwe, die had ik vorig jaar niet gezien, de
sikkelkoraalzwam ofwel clavulinopsis corniculata. Een helder gele zwam met vertakt vruchtlichaam. Groeit in schrale graslanden, soms gazon, tussen gras en mos. 3-5 cm hoog.
sikkelkoraal0sikkelkoraal1sikkelkoraal2.

Het Duin

Hemel en aarde.

Lucht en zand gescheiden
door zee.

Het duin verbindt,
vastgehouden
door helm.

Vastgehouden door hem.

hetduin20141hetduin222.

Duin dichterbij

duindichterbij2duindichterbij3
Mijn lief, op het duin,
wacht op mij.
Zometeen wandelen we samen verder.


Vandaag, 34 jaar samen.

Eb op Schier

Wat was het weer geweldig dit weekend, en dan vooral op zaterdag. Hadden ook perfecte tuindagen kunnen zijn. We hadden wat anders bedacht. Van vrijdag tot zondag een paar daagjes Schiermonnikoog. Vrijdag middag flinke stukken gewandeld en zaterdag met de fiets zo ongeveer alle fietspaden van Schier bereden.
De kleuren van de herfst.
Het prachtige, zachtige licht.
Met de temperaturen van de nazomer.

ebopschier18okt1
strandschier18okt
ebopschier18okt1bootjeebopschier18okt1kleuren

Boven en onder: de waddenkant van het eiland, bij eb.
Midden: de noordzeekant van Schiermonnikoog, bij het enorm brede badstrand.

KOZ-mose by-pin-AY-tus

De cosmea, cosmos bipinnatus, is een eenjarige met grote bloemen. Wit, allerlei tinten roze, en fijn geveerd blad. De titel van dit blogje is de wetenschappelijke naam, fonetisch opgeschreven, op een engelstalige website.

Onze tuin is er eigenlijk te vol voor: in voorjaar plantjes zaaien of als klein plantje kopen, dan een plekje in de volle tuin zoeken, in de zon. Met moeite vind ik dan een gaatje waar zo'n teer plantje in past. En dan blijken de slakken ze erg lekker te vinden.... Dus geen cosmea in onze tuin.

cosmeahoog4okt
cosmeahoog4oktkl2cosmeahoog4oktkl1
roze bloei
Op andere plekken doen ze het echter prima.
Zoals hier, twee soorten door elkaar. Op de bovenste foto's de hoge in tegenlicht. Op de onderste foto, zie je ze in de volle zon. De knalroze wat lagere op de voorgrond. De hogere en zachter roze zie je er boven uitsteken, met een wilg als achtergrond.

Stokroos peach

Stokrozen heb je in allerlei kleuren. Wij hebben bij ons inde tuin meestal roodachtige of roze-achtige exemplaren. Deze perzikkleurige heb ik vorige week bij Ina gezien. Prachtig, met het zonlicht er doorheen.
Lastig is wel om de kleur te behouden, doordat de hommels lustig van ene kleur stokroos naar de ander vliegen, wordt het nageslacht vaak een andere kleur, en wat meer 'middle of the road'. Als je de kleur (beter) wilt behouden moet je maar
één kleur hebben binnen hommelvliegafstand, denk ik.

inastokroos4okt2222inastokroos4okt1.
NB. Slakken zijn dol op stokrozen. De stokrozen die ik vroeger heb voorgezaaid in potjes, en daarna in de tuin geplant, werden steevast opgeknaagd (misschien niet goed afgehard). De exemplaren die zich zelf hebben uitgezaaid, blijken beter slakbestendig.

Zonnige najaarsruil 2014: bij Eef en Jan

Vorig jaar was de najaarsplantenruil een natte bedoening. Afgelopen zaterdag was het perfect weer. 's Morgens vroeg nog wat optrekkende mist en fris, maar tijdens de plantenruil - van 10.30-12.00 bij Jan en Eef in Noordlaren werd het steeds fraaier en kon de jas uit. Onder het genot van een kopje koffie of thee met een plakje cake, tuinpraatjes uitwisselen, kijken welke plantjes waren meegebracht. Soms met een briefje met de naam erbij, maar ook naamloze plantjes, waar we met zijn allen omheen stonden om te kijken of we achter de naam konden komen.
Zo neem ik regelmatig wat rozetten mee naar de plantenruil van een paarsbloeiende vaste plant. Bloem lijkt sprekend op de bloem van duifkruid, maar het blad is gaafrandig en niet ingesneden zoals dat van duifkruid. Michiel is hovenier en gek op wilde planten. Hij nam ook een exemplaar mee, en wie weet kan hij volgende keer, als hij de plant in bloei zit, de juiste naam vaststellen... En Ernst en Toos namen ook een rozet mee, nog een kans op de juiste naam Happy .

eefschipper11okt1
eefschipper2eefschipper311okt
eefschipperplantenruilokt
Foto's:
1. Rust; 2. Fijnstraal; 3. Boekenruil; 4. Plantjesruil
.

Die-blauwe-hortensia-van-de-markt

Laatst was ik op bezoek bij Annet en Wim, zie Op een na vaakst bezochte tuin | Elders | 't Groentje, en zag daar onder andere de hortensia's prachtig in bloei. Vorige week ging ik weer even langs en stonden er vier mooie hortensia-stekken op me te wachten. Twee van een relatief klein blijvende, donker roze/rood bloeiende hortensia met glanzende bladeren, Hydrangea macrophylla 'Rotschwanz'; en twee van een blauw bloeiende hortensia. Wim kwam niet verder dan een-blauwe-hortensia-van-de-markt-die-mijn-dochter-ooit-meebracht-en-die-we-in-de-tuin-gezet-hebben-en-die-nu-tot-een-grote-struik-is-uitgegroeid. De formele naam is onbekend.

hortensiaannet4okt
Vandaag heb ik ze in een grotere pot gezet en ga 1 van elk exemplaar in de serre bewaren (let op risico van verdrogen in de winter!), en 1 pot ingraven in de parkeerborder. In het voorjaar zet ik ze dan op hun definitieve plaats. Op dit moment denk ik aan de zijborder aan de oostzijde van de tuin voor de 'rode staarten' en aan een plek vlakbij de kleine vijver en het terras voor de twee blauwen.

Paars en rood

Ook dit vind ik een mooie najaars-combinatie.

Het donkerrood van de persicaria,
met het paars van de asters,
langs het groen
van het grasveld.


inaasterpersicaria.

Uitzicht

Een tuin aan de rand van een Drents dorp.
Uitzicht over de velden.
Naar voor, langs de oprit.
Naar achter het weidse land.

uitzichtina3uitzichtina1.

Boom kado

In mei van dit jaar was ik op zoek naar een appelboom voor een goede vriend. Om direct te plaatsen. Ik kwam bij kwekerij de Bonte Hoek in Glimmen, maar die hadden geen appelbomen die op dat moment in het jaar verplant konden worden. Wel -het was open dag op de kwekerij- kon ik mee doen met een wedstrijd: jaarringen tellen.
En vorige week kwam iemand met een envelop aan de deur: ik had de derde prijs gewonnen en mocht een boom ter waarde van 100 euro uitzoeken. Bestellen voor 15 september, wordt thuis afgeleverd in oktober. Een keuzelijst met bomen werd er bij geleverd. Leuk!

En ik had er pardoes twee (luxe) problemen bij:
1. Welke boom?
2. Welke plek in de tuin?

Na flink wat googlen op internet had ik een short list van enkele bomen. Zie de links hieronder.
katsuraboom
perzisch ijzerhout
tupeloboom of tulepoboom
Tilia henryana - Gewimperde linde, Chinese linde | Tuinen van Appeltern
Sorbus Dodong
sneeuwklokjesboom
Sierappel (Malus trilobata)

Uitgekozen op:
  • niet te groot wordend,
  • niet te gevoelig voor natte voeten in de winter of zure grond,
  • bij voorkeur in meerdere seizoenen interessant.
Best lastig dat sommige bomen nogal verschillend formaat kunnen krijgen, afhankelijk van de website die je bekijkt. Soms staat op de ene max. 5 meter, terwijl elders 15-20 meter staat. Maakt nogal wat uit.

Gister op de fiets naar de kweker om te kijken hoe de bomen er nu uit zagen (ook om in te schatten hoe groot het gat is dat ik moet graven in oktober). Helaas bleek de kwekerij dicht op zaterdag. Ik heb de keuze uiteindelijk gemaakt op basis van de beschrijvingen.
1e voorkeur: Grootvruchtige lijsterbes (sorbus)
2e voorkeur: Sierappel (malus)
3e voorkeur: Sneeuwklokjesboom (halesia).

En probleem 2?
Beslis ik vrijdag a.s. als de bomenman Jaap Konijn weer komt snoeien. Twee bomen in onze tuin zijn een beetje aan het eind van hun leven. In de voortuin een lijsterbes die steeds minder blad heeft, en in de achtertuin een pruim waar steeds minder fruit goed rijp wordt (schimmel).

Fotograaf gefotografeerd

Vanmiddag in de Hortus Haren naar de opening van een fototentoonstelling geweest van Bonno Blaauw, lokaal fotograaf. Tot 1 november is deels in de entreehal en deels in de Galerie van de Hortus zijn fotoexpositie te zien. " Veranderend landschap, verdwijnende natuur", is de titel. De expositie gaat over het gebied aan de Oosterweg in Haren, een terrein waar de komende jaren een nieuwe woonwijk is gepland: Harener Holt, of DHE 5/6, in projectontwikkelaarsjargon. De voormalige terreinen van de voetbalvereniging en een paardenclub, zijn de laatste jaren verwaarloosd en de natuur heeft flinke stukken veroverd. Voor zolag het duurt. Bonno heeft de laatste anderhalf jaar 10.000 foto's van dit gebied gemaakt en een kleine selectie, ca 80 foto's, is nu tentoongesteld. Landschapsfoto's op canvas afgedrukt. En een heleboel beestjes op de foto. Van fraaie vlinders, zie eerste foto, tot onooglijke vliegjes. Bonno vertelde bij een foto van zo'n vliegje, 5 mm groot, dat ie ruim drie kwartier achter het kleine insect aanzat, elke keer vloog het weer weg. En Bonno er achter aan.

bonno blaauwvlinder12sept
bonno plus bloem2bonnolegtuit12sepbonnobloemknopvertbonnotentoon12sep.

Tuin van de zaak

Sommige mensen hebben een auto-van-de-zaak.
Ik heb een tuin-van-de-zaak.

Het pand waar ik werk, staat aan de rand van het stadspark in Groningen. Bij mooi weer gaan veel van mijn collega's een stukje wandelen, door het park. Ik ook regelmatig. Soms als ik maar weinig tijd heb (neem) wandel ik alleen het slingerpad op de parkeerplaats af. Minuutje of 10 heen en weer. Omdat ik altijd op de fiets naar mijn werk ga kom ik wel in de fietsenstalling met begroeid dak, maar niet vaak op de parkeerplaats. In het voorjaar zijn de wilde bloemen in de berm langs het slingerpad prachtig. En als je weet waar je moet kijken zie je ook een paar soorten orchideeen. Nu, begin september veel zaaddozen, en grassen. Bij een vijverloopje met brugje prachtig paars van de kattenstaarten.
gasunie11sept1groot
gasunie11sept4klgasunie11sept3kl
gasunie11sept2klgasunie11sept5kl

Handig zo'n telefoon, om even snel een foto te maken! Het is dat je op de foto's vaak net nog een stukje auto of kantoorgebouw ziet, anders zou je niet denken dat de foto's allemaal van het voetpad midden over de parkeerplaats zijn genomen. Mooi, he.

Priona 2

Bij een tuinbezoek aan de Prionatuinen raakte ik aan de praat met Gitta Luiten, huidig bewoonster van het huis van Henk Gerritsen en Anton Schlepers, en beheerder van de tuinen. Zij vertelde dat het onderhoud met hulp van een flinke groep vrijwilligers werd gedaan. Het werd wel lastig om mensen te (blijven) vinden die consequent (bv elke week een dagdeel) konden helpen, in een schijnbaar wilde tuin, is echt volop tuinwerk te doen.
De Prionatuinen bestaan uit ongeveer tien tuinen, en elk jaar, zei Gitta, pakken we twee tuinen helemaal aan, in de rest wordt alleen het hoognodige gedaan. Na een aantal jaren van weinig tuinonderhoud, na het overlijden van Henk, waren veel tuindelen compleet overwoekerd, en overgroeid geraakt. Inmiddels is met de elk-jaar-twee-tuinen-strategie een groot deel van de Priona tuinen weer in de oude luister herstelt. Inclusief sommige tuinbeelden, van Anton Schlepers, samengesteld uit de meest vreemde onderdelen. Beelden die een glimlach (links) of ontroering (slapende reuzin, rechts) bij mij oproepen.
antonschlepers1anton schlepers2

Een van de tuinen, de 'All American' tuin, die voor volgend jaar het programma staat, kost de beheerders de nodige hoofdbrekens. Ook al is Henk Gerritsen nooit in Noord Amerika geweest, zijn beplantingsplan voor deze tuin bestaat wel uit planten van Amerikaanse origine. Probleem is dat op de locatie van dit tuindeel voor een groot deel in de schaduw ligt van een grote bomenrij. Dit terwijl de planten graag volle zon willen hebben....

Balsemien

De Priona tuinen zijn een paar weekenden per jaar open, het laatste weekend van dit jaar was het afgelopen weekend, van 6 en 7 september. Naarmate je meer van planten leert, kun je ze ook steeds beter in verschillende seizoenen herkennen. Tenminste als de zaaddozen of stengels niet al afgeknipt of opgeruimd zijn. In september zijn allerlei planten al uitgebloeid, maar aan de plantenresten was goed te zien wat er stond, wat gebloeid heeft, en wat de voorbode voor volgend seizoen is. Naast de gelen, zilveren (judaspenning!) en bruinen van de -uitgebloeide- bloeiwijzen ook veel groen in dit seizoen. De echte herfstverkleuring is nog niet begonnen.
Volop in bloei stonden grote groepen en vele soorten persicaria's, phloxen, asters. En
balsemienen! De reuzenbalsemien (impatiens glandulifera) groeide tot groot plezier van hommels en bijen op allerlei plaatsen, waarbij het tuinteam van Priona door selectief verwijderen probeerde alleen de witte bloeiers te laten staan.
balsemien prion3balsemienpriona4balsemienpriona1
We waren ook helemaal weg van een iets kleinere balsemien, impatiens balfourii denk ik, waar elke bloem in twee kleurdelen gesplitst is, wit van boven, roze van onder. De plant wordt 1-1,2 meter en zaait zich wat minder enthousiast uit dan de reuzenbalsemien. Eens proberen.
Op foto 1 en 3 zie je ook nog bloeiaren van een wit bloeiende persicaria. Ook leuk combi.

Priona

Al veel over gehoord en gelezen, de Prionatuinen, in Schuinesloot. Uit de omschrijvingen had ik al vermoeden dat de tuinen me zouden aanspreken, en dat klopt! Zondag met tuinvriendin Jitske op tuinbezoek geweest. Met boven verwachting goed weer, was het een prima dag. Een feest der herkenning, van de beschrijvingen die ik las, maar ook omdat dit een type tuin is dat me aanspreekt.
kippenknipsel7septprionovoetpoespriona bordje
Foto's: 1. het 'kippenknipsel'
2. lekker op het terrasje in de tuin, met kopjes thee, aan de vijver. De schoenen konden er bij uit. De Prionapoes kwam buurten om te kijken of er een lekker hapje te halen viel.
Zie ook
Boek: spelen met de natuur | Letters | 't Groentje voor een mooie uitspraak die Henk Gerritsen in een van zijn boeken gebruikt (in blauw).
3. Daar heen!
's Avonds kreeg ik mail van Jitske :
Mooie tuin, mooie dag, goed gezelschap. Genoten.
Helemaal mee eens!

Carl von Linne (met een streepje op de e)

Deze foto van een bronzen beeld van Carl von Linné, beter bekend als Linnaeus, maakte ik in Stockholm, in het openluchtmuseum Skansen. Ik vind het leuk om zo'n oud beeld op de foto te zetten. Vaak maak ik dan ook meteen een foto van een bordje met begeleidende tekst, zie foto 2. Dan kan ik later op de computer (lekker uitvergroten) teruglezen wat er aan wetenswaardigheden bij staan. Hier knielt de bronzen Linnaeus, al eeuwenlang, en bestudeert een bloempje.
linneaug2linneaug1

Pas bij het schrijven van dit logje vandaag, kwam ik er achter dat het beeld helemaal niet oud is. Het is uit 2007, ter herdenking van de 300ste geboortedag van Linnaeus. En het is een bronzen kopie van een houten beeld dat in 1992 gemaakt is voor de Zweedse bijdrage aan de Wereldtentoonstelling in Sevilla. Het houten beeld was weer gemaakt op basis van een portret van Linneaus, zegt de tekst op het bordje.
portretten linneaus
Even googlen op 'linnaeus en portrait' geeft een enorm aantal afbeeldingen. Niet van een knielende Linneaus, maar wel genoeg om inspiratie op te doen.

Zweden: elanden

We waren op vakantie in Zweden, fietsen in Värmland, en een aantal dagen verblijf in Stockholm. We hadden gehoopt elanden te zien. En dat is gelukt! Niet in de dunbevolkte, uitgestrekte bossen van Värmland (of ze stonden net verstopt achter een boom), wel in Stockholm. In Gamla Stan, de oude stad, kwamen we ze bij bosjes tegen. Op ansichtkaarten, tassen, en van pluche.
elanden1zweden
eladen2zwedenelanden3zweden

We hebben een levend exemplaar gezien in het openluchtmuseum in Stockholm. Daar hadden ze ook een paar Zweedse dieren binnen omheiningen. En in 1 hotel serveerden ze "moose"-burger.

Zweden: assorti

Vanuit onze hotelkamer in Stockholm keken we uit op de Katarina kerk en de groene begraafplaats daarvoor. Midden in de stad, met de sfeer van een park. Vrolijke bloemen, her en der grafstenen in het gras, op andere plekken alleen gras, waar mensen heerlijk in het zonnetje lagen te zonnebaden. Wandelaars over de verschillende paden, op de trappen van de kerk een bruiloftsgroep, bankjes goed bezet. Hier is het goed toeven. Dat vinden ook een paar konijntjes, die vrolijk rond huppelen.

zwedengrafzerkenkonijnzweden hangplanten
In Stockholm kwamen we veel eenjarigen tegen in potten, bakken, hangend of staand, of in hele volle perken in parkjes. Prima onderhouden, voldoende water en dead-headed. Voor de korte duur van het Zweedse zomerseizoen zijn ze ideaal.
zwedentuinhek
In het openlucht museum, en later ook op het platte land van Zweden zagen we veel van dit type hekken. Op een meter uit elkaar twee stammetjes, staand, 2 meter hoog. Daar tussenin tot een hoogte van 1 meter, schuine naar boven lopende stammetjes. Met stukjes berkenbast rond de staanders werden ze in de juiste positie gehouden. De staanders staken dus nog een meter boven de liggers uit.
Waarom? We bedachten dat het misschien was om -in de winter als er ruim een meter sneeuw ligt - het hek nog te vinden.

Zweden: botanische tuin Stockholm

Als we tijdens een vakantie of stedentrip een paar dagen in een stad zijn, dan bezoeken we ook graag wat groene onderdelen van de stad. Naast alle gebouwen, musea, leuke straatjes, is dat een mooie afwisseling. In Stockholm gingen we ook naar de botanische tuinen, die zich op het Universiteitsterrein bevinden. Een enorm groot parkachtig gebied, wandelpaden, veel grasvelden (daar houden Zweden van), en dus ook een Botanische Tuin. Systematisch opgezet, met bordjes bij alle plantjes. Goed dat er dan ook de Latijnse namen bij staan, want dat Zweeds is toch wel lastig.
Alhoewel: de titel van onderstaand bord is toch wel duidelijk: systematische afdelingen.

botanischetuinzweden1boranischetuin2zweden.

Zweden: vlinders

Een vlindertuin hebben ze ook in Stockholm.
Warme kas met tropische vlinders. De aantallen vielen me wat tegen, we zijn wel eens in een kas geweest waar er veel meer rondvlogen. Hier zaten de meeste op het gebladerte. Na een tijdje kijken zagen we er wel steeds meer. Dat rondkijken hielden we niet al te lang vol, pffff, weer even verkoeling buiten de kas zoeken.
Foto 3: Aan een paar lange stokken, op een plek in de kas waar de mensen niet bij konden, hingen 10tallen poppen. Dus voorraad nieuwe vlinders is al in de maak.
vlinder1zwedenvlinder3zweden
vlinderzweden4vlinder2zweden.

Zweden: Selma Lagerlof

Een van de bekendste Zweedse schrijfsters is Selma Lagerlöf. Eerste vrouw die Nobelprijs voor Literatuur won (in 1909) en lid werd van Zweedse Academie. Geboren en getogen in de provincie Värmland. In de buurt van Sunne is het een en al Selma.
Hotel Selma Lagerl
öf, Spa Selma, woonhuis Selma, graf Selma, muurschilderingen, buste's , foto's en ook op een bankbiljet. Beroemdste boek buiten Zweden is De wonderbaarlijke reis van Nils Holgersson. Door Selma geschreven om kinderen een beetje geografie/ aardrijkskunde bij te brengen. Ze was aanvankelijk lerares. In Zweden zelf is ook zeer bekend: de saga van Gösta Berling. Daar had ik niet eerder van gehoord, boek heb ik (in Engelese vertaling) in Zweden gekocht en nu bijna uitgelezen.
tuinselmazweden1selmabankbiljet

Op een fietstocht bezochten we kort het theehuis bij het voormalige huis van Selma, nu museum. Selma hield naast heel veel andere dingen ook van tuinieren. Bovenste foto toont klein stukje van haar tuin. Opvallende bloemen en kleuren, bijna on-Zweeds. De meeste Zweedse tuinen die we zagen bestonden uit reusachtige kort gemaaide groene grasveld en evt. her en der een struik.
NB. We hebben de tuin niet verder bekeken want het begon erg grijs te worden en we hadden nog ongeveer 10 km te fietsen. We hadden gehoopt droog over te komen. (Niet gelukt).

Op een na vaakst bezochte tuin

Op bezoek geweest bij Wim en Annet. In de tuin waar ik, op eigen tuin en ouderlijke tuin na, het vaakst geweest ben. In allerlei seizoenen, bij allerlei temperaturen. Foto's van meer dan 10 jaar geleden kwam ik tegen in mijn digitale foto collectie.

Terwijl ik kwam, tegen 4 uur zondagmiddag was Wim net bezig wat bijzaaizaad in wat kale plekken in het grasveld te strooien. Het ronde grasveld (minus klein half maantje) is altijd perfect geschoren. kort geschoren, maar had met het warme weekend van half juli droogte schade opgelopen. Die plekken probeerde Wim te repareren. Wim en Annet gaven aan dat ze overwogen het grasveld te verwijderen (high maintenance), maar er nog niet helemaal uit waren wat te doen. We filosofeerden over de rustgevende kwaliteiten van zo'n effen groen vlak in de tuin, en hoe 'onrustig' het zou worden door daar allerlei verschillende planten in te zetten. Of hoe anders de sfeer als de cirkel werd voorzien van grind.
Nog geen keuze gemaakt, ideeen genoeg.

roodgras3aug2013

Altijd leuke gesprekken
Deze keer over de avonturen (vroeger) om met openbaar vervoer bij verre kwekers te komen voor die ene plant (prima loopafstand om van station Driebergen-Zeist naar Abbing te komen); dat met internet bestellen het reizen nu niet nodig was; over de goede service van kwekerij esveld: Esveld had een verkeerde hortensia afgeleverd, na reclameren kwam er zonder omhaal per direct de goede versie aan. "En wat doe ik met het verkeerde exemplaar? ", vroeg Annet. "Nou gewoon in de tuin zetten natuurlijk." Daar moest wel het plan van de tuin op aangepast worden, Wim en Annet bedenken van te voren heel precies wat ze waar willen hebben. Dus voor een ongeplande heester, moet wel even nagedacht worden over de plek. Is de hoek linksvoor in de voortuin geworden. Wim en Annet kunnen -bewonderenswaardig wat mij betreft- ook heel resoluut beslissen als een plant moet wijken. Dat lukt mij niet.

Over de tuinreisjes met Onze Eigen Tuin. In mei geweest en in de nazomer nog een keer het zelfde reisje naar Duitsland: zelfde tuinen in verschillende seizoenen.

Naar aanleiding van een vijververhaal van mij over bloedzuigers in de vijver, kregen we daar een heel gesprek over. Waren het wel bloedzuigers? Of waren het toch platwormen? Wim kwam met allerlei herinneringen aan zijn studententijd of net erna, waar hij allerlei waterbeestjes -als bloedzuigers- in kaart bracht, met de Latijnse namen e.d. Zo weet ik nu (en jullie lezers nu ook) dat
Meerdere soorten bloedzuigers kunnen prima zwemmen! O.a. Herpobdella en piscicola, die algemeen voorkomen in sloten. Herpobdella lijkt het meest op een ingekorte, zwarte regenworm. Bloedzuigers, in tegenstelling tot platwormen (planaria) bewegen zich voort als spanrupsen: ze trekken het achterlijf naar voren en dan weer de voorkant. Planaria schuiven vooruit zoals naaktslakken.
Nou de volgende keer dus goed kijken hoe zo'n beestje er nu echt uitziet en hoe het zich voortbeweegt.

Wim riep mijn (natuurkundig) inzicht in om de onverklaarbare leegloop van de kleine vijver te verklaren. Of een lek, of de vijver hevelt zich leeg via de varentjes aan de oever, was mijn observatie. Bleek het laatste te zijn, de vijverrand was op de meeste plaatsen vrijgemaakt van begroeiing, maar op een stukje zat nog een sponsachtige verbinding waarmee de varens buiten de vijver en het drijvende varentje binnen de vijver met elkaar verbonden waren. En dat bleek voor de daling van waterniveau van een cm of 5-10 per dag te zorgen.

Vita en Harold

Later dit jaar, bij voldoende aanmeldingen ga ik op tuinreisje naar Zuid Engeland. Daar gaan we onder andere Sissinghurst bezoeken, en om een beetje in de stemming te komen lees ik een boek over de geschiedenis van deze tuin en de beroemde (vroegere) bewoners Vita Sackville -West en Harold Nicolson. Maar die hebben vroeger natuurlijk ook wel eens ergens anders gewoond, bv. hier in Ebury street.
plaquette vita ebury street

We waren er niet naar op zoek, en het plaatje is niet enorm groot, zo'n 15 cm. Toch viel mijn oog erop toen we een paar weken geleden in London door de wijk Kensington wandelende. Hi,hi.
Naschrift september 2014: reis is niet doorgegaan. Te weinig aanmeldingen.

Bloemenman

Afgelopen vrijdag haalde ik 's morgens even een half brood voor de lunch. We hebben in de straat zo'n leuk kruideniertje, die echt van alles heeft. Vaak ga ik daar lopend heen, voor een klein boodschapje.
De rust! De vakantie is hier volop losgebarsten, en dat betekent dat iedereen weg is. De wind stond zo dat de niet zo ver weg gelegen snelweg niet te horen was. En ook in het dorp zelf geen auto's. Weldadige rust.
begonia26jul1

Terugwandelend van de kruidenier loop ik langs de bloemenwinkel. Een piepklein winkeltje, barstensvol bloemen, planten en takken. Zie ook:
De winkel. Buiten voor de winkel staat altijd een grote tafel, vol met fleurige planten, en op een houten kist vlak bij de straat staat vaak een groot bloemstuk.
Elke keer anders.
Vandaag niet.
De tafel en de kist zijn leeg.
De etalage is leeg.

Geen planten in de etalage, wel een stapel oude koffers. Ook de bloemenman is op vakantie. Of
gaat op vakantie, terwijl ik voor de winkel langs loop zie ik de bloemenman, Geert-Jan, in de deuropening staan, en ik loop even terug voor een babbeltje. Vandaag nog even de winkel opruimen, dan lekker vrij, deels thuis en deels op stap. Wacht even, voor je weggaat, zegt Geert Jan, loop even mee naar de zijkant van de winkel. En voor ik het weet loop ik met een boodschappentas met een half brood en twee grote knaloranje begonia's naar huis. Die kreeg ik mee van Geert-Jan. Een staat nu op het terras (en 's avonds op het tafeltje, kweet niet of slakken begonia's lusten), de ander op de picknicktafel. Wordt vervolgd.

London

Vorige week een paar daagjes in London geweest. We gingen naar Monty Python live in de O2 arena en knoopten er nog een paar daagjes aan vast.
Een impressie in foto's.
londonjuli146londonjuli145londonjuli142londonjuli1412londonjuli1410londonjuli141londonjuli1411londonjul148londonjuli1413londonjuli149londonjuli144londonjuli143.

Op weg naar het werk

Zo langs het kanaal
bloeien de bermen in geel
en wit en groen en
morgen is de berm
weer plat en groen gemaaid.


opwegnaarwerk30mei
opwegnaarwerk30meiklein1opwegnaarwerk30meiklein2
Daar fiets ik elke dag naar toe, het grote gebouw midden op de onderste foto.

Op reis

Op reis, weg van deze wereld....
ereprijs22juni

Verdrietig dat je er niet meer bent.
Vol bewondering hoe jij je omgeving hebt getroost.
Woorden hebt gegeven aan je ervaringen.
Hoe je hebt laten zien dat
genieten, elke dag weer, een kunst is.
Een kunst die iedereen kan leren.

Blij dat ik je heb gekend.
Dag, Erik.

Fel realistisch

Krijg niet genoeg van de vingerhoedskruiden in bloei. Dit jaar in de tuin niet zoveel. Als ze straks uitgebloeid zijn ga ik zaad nog wat meer uitstrooien. Vandaag en gister op de Veluwe zoveel exemplaren gezien.... prachtig. Hier poseren ze bij een omgevallen boom.

veluwedigitalis 1.

Herten op de Veluwe

Natuurfotograaf, urenlang liggend op de buik.
Afwinds om het wild niet te verstoren.
Telelens en camera.
Geduld, geduld.
En dan zie je ze.
Edelherten.
Geduld wordt beloond!
veluwe15juni1
veluwe15juni2

Bovenstaande verhaal klinkt iets spannender dan het was. We waren in Wildpark het Aardhuis vlak bij Apeldoorn. En liepen een wandeling mee met Ko(bi) de Boswachter(es). We strooiden knabbels voor de wilde zwijnen (knor knor). En vanuit een observatiehut zagen we de edelherten. Foto's uit de hand met iphone gemaakt.

Ooievaar

Niet ver van huis, aan de Rijksstraatweg tussen Haren en Glimmen.
Stapte een ooievaar door een weilandje vol met boterbloemen.
Laatste stukje van een fietstochtje langs de Drentsche Aa.
Telefoon bij de hand, even van de fiets gestapt.
Knip, knip.
Een paar foto's.
ooievaar24mei1ooievaar24mei2ooiervaar24mei3.
De natuur, zo dichtbij huis.
Je hoeft alleen maar te kijken, om het te zien.

Veld vol digitalissen

Weekendje met de familie weggeweest, naar de Veluwe. Vlak bij Apeldoorn is wildpark en museum het Aardhuis. Zie Museum en Wildpark het Aardhuis.
Koninklijk bezit, midden in de kroondomeinen, opengesteld voor publiek. Daar zijn we vandaag geweest. Het huis staat op een heuvel, omringd door bossen. En eerste dat opviel was de enorme hoeveelheid vingerhoedskruiden die er bloeiden. Prachtig!

aardhuis1aarhuis2
aardhuisdigitalis3
Op de eerste foto zie je nog net een stukje van het huis en de vlag. Maar uiteraard komen de meeste mensen om hier wild te zien: wilde zwijnen, edelherten, damherten.

Mien Ruys 2

Tussen de buien door een paar foto's van uit Dedemsvaart, Tuinen van Mien Ruys.

mienruis11mei2gr
Kunstbloemen op hoge stengels.
evakunstmien ruis11meievakunstmien ruis11meidetail
Eva plukt een appel.
mienruis11mei1
De dames van roestvrijstaal lijken in de stroken gras naar paaseieren te zoeken. In de stroken hebben staan allerlei voorjaarsbollen. Na het afsterven van het blad worden de stroken gewoon weer glad meegemaaid.

Mien Ruys

Vandaag was ik met Jitske naar een lezing van Leo den Dulk, redactielid van tuintijdschrift Onze Eigen Tuin over Mien Ruys. Ter gelegenheid van allerlei jubilea rondom Mien Ruys, de tuinen Mien Ruys in Dedemsvaart, het tijdschrift. Aanvankelijk waren we van plan met de trein naar Hoogeveen te gaan en daar fietsen te huren, maar de weersvoorspelling was niet erg aanlokkelijk. We kregen contact met twee tuinliefhebbers uit Beilen, Simone en haar man, en konden vanaf station Beilen mee rijden naar Dedemsvaart. Met paraplu, want op 11 mei was het zeer buiig.

schaapjesmienruismienruisfoto11meimienruisgrindtegelkunstmienruisvvv
In 2015 verschijnt er een boek van Leo , een biografie: Leven en werken van Mien Ruys. Leo gaf aan dat het boek nu net gereed is en richting productie is/gaat.
Foto's: schaapjes, een jonge Mien, dit zijn pas grindtegels!, en vrolijke vormen.

Turfschip Papenburg

Papenburg, 20 kilometer onder Leer, in Niedersachsen Duitsland. Hard van vroeger turfwinningsgebied. Alles herinnert aan dit verleden. De vele kanalen, de vele ophaalbruggetjes, maar ook nu nog turfbedrijven. Potgrond en zo. Papenburg is de langste veenkolonie van (noord) Duitsland. Toen we op een fietstocht door het Emsland weer in de gemeente Papenburg kwamen, fietsend langs (uiteraard) een kanaal met lintbebouwing, was het nog 8 kilometer rijden naar het centrum.
papenburg333
papenburgturfschip
Op de foto boven
- een
schip van turf in een thematuin van de Gartenschau.
- een
turfschip, volgestapeld met turfjes in een kanaal/ trekvaart. Met twee man (nu in brons uitgevoerd) werd zo'n schip getrokken (voorste man) en gestuurd met lange stok (achterste man).

Landesgartenschau Papenburg

We hadden een week vrij en zagen op de TV Noord een item over de Landesgartenschau in Papenburg. Een tuintentoonstelling, net over de grens. Dinsdag 29 april met de trein van Groningen naar Leer (een goed uur vanaf Groningen), en dan nog tien minuten verder met de trein naar Papenburg. Leuk stadje. We zaten in een hotelletje aan het Hauptkanal. Dat is de straat in Papenburg. Met een heleboel ophaalbruggetjes, een aantal oude schepen in het kanaal, winkels, terrassen. Hier werd vroeger veen vervoerd, Papenburg is een echt veenkoloniedorp.
pietgartenmeeuw
papenburgkl4papenburgkl1papenburgkl2papenburgkl3

De Landesgartenschau was (grotendeels) georganiseerd in het stadspark van Papenburg, op loopafstand. Van april tot oktober, ruim een half jaar lang. Met maskotte Piet de Gartenschau-m
öwe (meeuw), die kwam je overal in het stadje tegen. Met een vlinderkas, met thematuinen, met amusement. Leuk om een paar uur rond te lopen. zeker ook met kids of kleinkinderen. Als je er heen wilt voor de planten, wacht dan nog even tot de vaste planten beginnen te bloeien. Met dit warme voorjaar zijn de narcissen uitgebloeid, de tulpen nog net niet. En over een tijdje komen dus de vaste planten. Ook een hele serie leuke beelden, zie derde foto, wie zijn de echte mensen?

Nieuwe aanwinsten

26 april voorjaarsplantenruil. Bij Michiel in Zuid Groningen. 4 jaar geleden waren was hij ook de gastheer. Zie Voorjaarsplantenruil 2010 | Elders | 't Groentje. Veel bekenden, en inmiddels ook veel bekende plantjes. Vaak makkelijk groeiende plantjes, die de een bij een vorige plantenruil naar huis heeft genomen en een paar jaar later weer inbrengt. Vandaag lagen er diverse porties van schildersverdriet, daslook, smeerwortel, bosandoorn, (alpen)vrouwenmantel. Gelukkig was er iemand die een flink stuk grond van de gemeente in bruikleen had gekregen en met het grootste deel van de overblijvende planten naar huis ging. Net als vier jaar geleden gaf Michiel een toelichting en rondleiding over het terrein.
Op de grote foto een stukje van de steeds mooier wordende bloemenwei. Een toekomstig ambitieus project van Michiel is het laten begroeien van de kale gevel van de flat (4 verdiepingen hoog), zie de tweede foto. Dat is nu nog niet meer dan een idee. Foto drie is 'de oogst' .
voorjaarsruil140
voorjaarsruil142voorjaarsruil141

Met de fietskar en grote emmer met plantjes heen. En idem dito weer terug.
Lijst hieronder is geheugensteuntje, met plaats waar ik plantjes heb neergezet.
betonie, stachys officinalis, deels in pot, deels in derde kweekbed
verbena bonariensis, diverse plekken
geranium nepalense: in potjes
tayberry, 3e kweekbed
viooltje, bij tetraeder buxus
paarse morgenster, in 2e kweekbed bij heemst, die ik 4 jaar geleden van Michiel meenam
primula's --> deels naar Jitske
boskortsteel, van eef, die hem bij Heilien Tonckens haalde. 2e kweekbed bij buxus
zonnekroon, silphium perfolatum, 2meter hoog, gele zonnebloemen, als jonge plant wat last van slakkenvraat; staat nog in emmer
wilgeroosje, gecultiveerd, zachtrose, wel net zo woekerend: bij smeerwortel, langs pad 87 rechts bij smeerwortel
kruisbladig walstro (ernst), piepklein gelig bloempje, van ernst, onder de meidoornhaag, in verlengde van paadje tussen derde en vierde kweekbed
akeleiruit, 3e kweekbed
gunnera magellanica, bodembedekker, langs dwarspadvlak bij terras, en in zijborder 85 drie stukjes
monarda rood, 2e kweekbed, achter calamagrostis
goudveil, nog in potje, komt bij de vijver
schermbloem onbekend, 50 cm hoog: 2e kweekbed naast roos, mooie combi volgens Mies
longkruid rozeL in eerste kweekbed, vlak bij ligusterhaag
longkruid blauw blijvend, in pot
akkergoudsbloem, in bloemenwei , en na een nacht verdwenen, slakken ...

Koeiendans

Zondag zijn we naar de koeiendans geweest. We doen al jaren mee met 'adopteer een koe', een initiatief waarbij je een biologische boer ondersteunt. Sinds eind vorig jaar hebben we 108 Gerda 136, geboortedatum 12-6-2011, als adoptiekoe toegewezen gekregen. Op het bedrijf Obio van Durk Oosterhof.

Hier werden afgelopen zondag 30 maart de koeien -na een hele winter op stal- voor het eerst de wei in gelaten. En daar waren wij, en naar later bleek een kleine 300 geinteresseerden voor uitgenodigd. Vanaf 11 uur stond de koffie klaar, konden we de koeien op stal bekijken. En om 12 uur ging de staldeur voor de koeien open! Huppelend en stuiterend en rondrennend kwamen de koeien naar buiten. Onder gejuich en gelach van de toeschouwers.

koeiendans

Zie bijgaand
filmpje .

Lezing Stinzenplanten

20 maart 2014. Lezing van de lokale afdeling van Groei & Bloei. Aardige opkomst, en het eerste, nog een beetje onwennige, optreden van de nieuwe voorzitter van de afdeling. Het onderwerp was stinzenplanten en de spreker was Annette Broekhuizen. Zij was vroeger verbonden aan Domies Toen, de voormalige tuin van een dominee in Pieterburen. Domies Toen is nu een botanische tuin én museum. Onder andere bekend van een uitgebreide collectie stinzenplanten. Annette heeft daar een paar jaar geleden een boekje over geschreven, en houdt regelmatig lezingen over dit onderwerp. De meeste foto's in de powerpoint-presentatie die zij liet zien zijn ook gemaakt in Domies Toen.

donkereooievaarsbek1donkereooievaarsbek2
Foto's: donkere ooievaarsbek in onze tuin, 10 mei 2010

Paar planten beschreven door Annette:
  • dichtersnarcis (n. poeticus), heel bleek met kort kelkje, een van de laatst bloeiende narcissen
  • wit hoefblad (petasites alba), net als andere hoefbladen, eerst een wat vreemde bloem op steel, later blad
  • oosterse sterhyacint (scilla syberica), 'kijkt omlaag'
  • vroege sterhyacint (scilla bifolia), 'kijkt omhoog'
  • bonte krokus (crocus vernus), die hebben wij heel veel in onze tuin (Abt Emo)
  • lieve vrouwen bedstro; is vaak afgebeeld op schilderijen; laat eens een paar bloemetjes in witte wijn (of water) een uur ltrekken. Lekker, joh!
  • donkere ooievaarsbek

En dan de definitie van stinzenplanten: iets met wilde planten die niet inheems zijn, en langer dan 100 jaar geleden ingevoerd en verwilderd zijn vanuit vaak grote tuinen bij stinsen (stenen huizen) en borgen. Niet helemaal consequent: sneeuwklokjes en lenteklokjes zijn stinzenplanten, zomerklokjes weer niet. Daslook is in Groningen een (regionale) stinzenplant, en in Limburg gewoon een wilde plant. Enigszins verwarrend. In het boekje
"Stinzenplanten in Groningen" van Klaas van Nierop wordt gesproken over stinzenplanten en begeleiders. Deze laatsten zijn niet eerst aangeplant bij de landgoederen, maar houden wel van hetzelfde milieu.

Goed milieu voor stinzenplanten: niet te schoon, niet te veel opruimen. Een beetje woelen mag, niet rigoreus omspitten. Stinzenplanten in gras: dan niet te vroeg maaien, pas in juni.

Welke sneeuwklok?

Vorig weekend, toen het weer zo mooi was, stonden we even bij de buren in de tuin. Vorig jaar al een keer afgesproken om een deel van de eikenbladhortensia af te steken en bij ons in de tuin te zetten. Was in 2013 te laat, hele plant was al uitgelopen. Maar dit jaar, namelijk vorig weekend, wel gedaan.
De laatste sneeuwklokken stonden in bloei. Ik had net een stuk gelezen over sneeuwklokjesgekken, die tot 700 pond voor een enkel bolletje betalen, als die een beetje bijzonder is. En toen zag ik bij de buren die ene opvallende sneeuwklok! Met andere groene vlekken dan andere sneeuwklokjes. Iets bijzonders?

which snowdrop

Beetje zoeken op internet, en zo kwam ik bij website van
Judy's Snowdrops - Species. Heel veel soorten sneeuwklokjes te koop, en ook heel veel foto's. Zoveel dat ik er moe van werd om elk linkje van elke soort aan te klikken. Gewoon een mail gestuurd en per omgaande kreeg ik antwoord, niet van Judy, maar van Janet. Nu weet ik het, het is een galanthus gracilis.

If your snowdrop has leaves that have a slight twist then it is a gracilis; the inner mark looks typical for gracilis
Kind regards
Janet
----- Original Message -----To: enquiries@judyssnowdrops.co.uk
Sent: Sunday, March 09, 2014 6:07 PM
Subject: Which galanthus?

Hi Judy

I found a single snowdrop in my neighbours garden, with an a-typical spot pattern. 
I tried to name it by comparing it to the pictures on your website, but didn’t succeed.
The leaves have the colour of nivalis, a bit broader and slightly twisted.
Is this a kind you recognize?
.

Lezing Wilde Bijen

Afgelopen week ben ik naar een interessante lezing geweest in ons dorp. Over Wilde Bijen. Voor een kleine groep van 12 mensen gaf Wankja Ferguson een enthousiast verhaal, begeleid door veel foto's. Wankja noemt zichzelf eco-hovenier en legt zich toe op de aanleg en het onderhoud van natuurlijke tuinen. Met zoveel mogelijk planten en habitats voor vlinders, bijen, en andere insecten en dieren. Het bedrijf van Wankja heet Vlinder er Bij Natuurtuinen , zie ook Eco hovenier- en ontwerpbedrijf : Vlinder er Bij Natuurtuinen . Ook werkt zij regelmatig samen in een collectief van hoveniers/eenmens-bedrijfjes hier in de buurt van Groningen, allen met veel aandacht voor natuurlijk en gif-vrij tuinieren. Zie ook Ties de Tuinfluiter | Tuin | 't Groentje, Aan de tuintafel | Digi-letters | 't Groentje en Blij met mijn tuin | Tuin | 't Groentje .

bijtje2222bijtje111

Weetjes uit de lezing van Wankja
  • 358 soorten wilde bijen in Nederland, waaronder de honingbij
  • in stad Groningen relatief veel soorten 90-95 te vinden, door veelheid aan grondsoorten en biotopen
  • hommels zijn ook bijen, met een dik vachtje (kunnen eerder en later op de dag/ in het jaar vliegen)
  • honingbijen zijn de enige die van nectar honing maken, en dit als voorraad opslaan; andere bijen gebruiken de nectar om zelf meteen te eten
  • enige verschil tussen hommels en bijen: naast de twee grote ogen op de kop hebben ze nog een drietal kleine oogjes (waarmee ze licht/donker onderscheiden): bij een bij staan die in een driehoekje, bij een hommel in een rijtje). Wel heel goed kijken Happy !
  • bijen zijn de derde diersoort in de ranglijst van dieren die het meest bijdragen aan de wereld-economie: bestuiving van groot deel van al onze voedselgewassen.
  • magnolia's zijn zo oud, van voor de bijen, die worden bestoven door kevers
  • bij de metselbij is het vrouwtje de metselaar, mannetje zorgt voor bevruchting en lummelt verder maar rond
  • in de Verenigde Staten is de honingbij niet inheems, maar ingevoerd
  • de klokjesbij heeft geen harige poten om stuifmeel te verzamelen, maar een harige buik, een buikschuier. Die zie je soms rondwentelen in een bloem en wegvliegen met een hele gele onderbuik van het stuifmeel. (klik hier: Wulpse bij | Beestjes | 't Groentje)
  • wilde bijtjes hebben beperkte actieradius, 500 meter. Ze hebben dan ook groot probleem om voldoende voedsel te vinden en zich te handhaven als de verschillende geschikte biotopen verder dan 500 meter uit elkaar liggen
  • mooie namen: zilveren fluitje, roodstaartklaverzandbij, heidebronsgroefbij
  • hommels maken ook volken in het zomerseizoen, in de winter overwintert alleen de koningin (die grote dikke in het voorjaar), alle werksterhommels sterven in het najaar.
  • sachem bijtje, heel harig, lijkt op een hommeltje, maar vliegt heel druk heen en weer.


Mezenbol

Tuinvraag: hoe maai ik een mezenbol?
Van Paula kreeg ik een mail met bovenstaande tekst.
Ik dacht nog even, ze heeft een type fout gemaakt;
ze bedoelt natuurlijk: hoe maa
k ik een mezenbol.

Tot ik de foto in de bijlage opende....

mezenbolpaula
Nee, toch: hoe maa
i ik een mezenbol!

Door het warme lente weer hebben de korrels in de mezenbol besloten te ontkiemen.
Bij ons gebeurt dat wel met de graankorrels op de grond, maar in de bol zelf had ik nog niet eerder gezien Happy .

Börg bloumkes

De term stinzenplanten ontstond in 1932 in Friesland. J. Botke noemde het toen stinsplanten. Hij bedoelde daar planten op vergeten hoekjes mee, op singels, op plaatsen waar vroeger 'stinsen' (stenen huizen) gestaan hebben of nog steeds bestaan. In Friesland en andere provincies heten ze stinzenplanten, in Groningen hebben ze ook de passende naam 'börgbloumkes', en in Duitsland: Burgflora. Essentiële eigenschap van al deze planten is dat ze ooit bewust door mensen zijn aangeplant. Oorspronkelijk hoorden ze niet tot de plaatselijke, regionale of inheemse flora, maar door dat ze na aanplant verwilderden en inburgerden, hebben ze nu vaak een natuurlijk karakter gekregen.

Bovenstaande en nog veel meer weetjes over stinzenplanten in (stad) Groningen is te vinden in het boek "Stinzenplanten in Groningen" van Klaas van Nierop, stadsecoloog. In de stad Groningen zijn ze in overvloed aanwezig, in parken, plantsoenen en groenstroken langs de weg. Prachtig is het grote grasveld achter de Martinitoren, een gele vlakte van de winterakonieten. Klaas van Nierop inventariseerde alle vindplaatsen in Groningen en beschrijft een groot aantal, ook minder opvallende stinzenplanten. Bladerend door dit boekje (het is de tijd van het jaar) kwam ik de verwijzing naar een park tegen waar we nog nooit geweest zijn: Groenestein. Daar zijn we vanmiddag even naar toe gefietst. Veel oude bomen, veel vogel/vleermuizen nestkastjes en veel lage planten, die gebruik maken van het licht door het nog onbebladerde bomendak. Hele velden daslook (nog niet in bloei, maar wel frisgroen), sneeuwklokken en krokussen.
groenenstein2maart1
sterrenbos2maart2
Na Groenestein nog twee andere parkjes/ landgoederen bezocht, allemaal in klein stukje in het zuiden van de stad Groningen: het sterrenbos en de coendersborg. Bovenste foto is in Groenestein, onderste in het sterrenbos.

Moestuin in de winter

Vorig weekend, even wandelrondje vanuit huis. Wind, half zonnetje, minibuitje. Lekker even buiten. Niks koud. Een van mijn wandelrondjes gaat langs een moestuincomplex. Altijd leuk om even te kijken. Een enkele fiets stond er, nog niet veel volk. De meeste tuinen kaal, groen van mos, en onkruidjes, restantjes groenten en planten van vorig jaar. Takken en buizen, kris kras door elkaar. Lijkt soms wel een kunstwerk (foto 1). Een paar tuinen zijn al weer helemaal klaar, keurig opgeschoond, bedjes opgehoogd, paadjes glad. En her en der nog wat wintergroente, prei of boerenkool.

moes111moes555moes222
moes666moes333moes444

Ik maakte een praatje met de eenling-tuinier. Hij woonde vlakbij, en was nu wel zo'n beetje uitgewandeld. Was blij dat ie weer wat in het volkstuintje kon doen. Snoeien van frambozen, bij elkaar rapen van rijshout. Wat ie zoal verbouwde, vroeg ik. Diverse soorten sla, wat tuinbonen, die vindt zijn vrouw zo lekker (hij zelf niet). Handjevol bieten, zag er leuk uit, maar hij at het zelf niet. Kolen verbouwde hij niet. Dit jaar ging hij klimbonen proberen. Verder dacht ie nog na, want vanaf dit jaar had ie ook het stuk ernaast overgenomen (de vorige moestuinier deed er niks mee).

Moestuinjaar?

Wat leuk zo'n moestuin.
Deze is van Mieke D.
Foto maakte ik afgelopen zomer.
Dit is het vak waar dit jaar de koolachtigen (brassica) staan.
Als ik de foto zie, dan denk ik weer.
Wat leuk zo'n moestuin.
Zou ik het toch weer eens proberen?

moestuinmiekegr
moestuinmiekekl2moestuinmiekekl3moestuinmiekekl1.

Vuurpijl

Dat is nog eens vuurwerk, maar dan in de tuin.
Niet hier in Nederland, maar in Portugal, in de buurt van Faro.
Daar staat deze Aloe arborescens of Fuego de Natal (=kerstvuur) nu in bloei in de tuin van Doeke en Elke.


feugedenataldoeke
feugedenataldoekedet1feugedenataldoekedet2.
En ik me maar afvragen wie de lange buisbloemen dan bevrucht, of van de nectar snoept.
Diverse vogels, krijg ik per omgaande via de mail van Doeke te horen: blauwe ekster, grasmus, en zwartkopje.

Nationale Planten Collectie

Mijn favoriete stukje van de Hortus Haren is nu onderdeel van de Nationale Plantencollectie.
De wilde plantentuin, de Laarmantuin, is
opnieuw opgenomen in de collectie.
Dat is het resultaat van hard werken door een flinke groep vrijwilligers. Twee jaar lang zijn ze bezig geweest om de in de jaren negentig verwaarloosde Laarmantuin weer op te knappen. In de jaren 20 van de vorige eeuw werd de tuin aangelegd in opdracht van de Rijksuniversiteit Groningen. Laarman was de Hortulanus, en legde allerlei landschappen aan. Kalkgrasland, blauwgrasland, vochtige heide, veenputten met voedselarme (water)vegetatie. De Laarmantuin heeft ecologische en cultuurhistorische waarde en het toekennen van de status 'nationale plantencollectie' geeft meer hoop om ook in de toekomst de mooie tuin en de (zeldzame) plantensoorten te behouden.

laarmanapril2011
Bovenstaande foto heb ik genomen in april 2011. Zie ook Groen Haren: levend monument - Harener Weekblad, Kees Boele gebruikte voor zijn column enkele foto's van mij. Leuk.

Mooie luchten

In deze tijd van het jaar 's morgens op de fiets naar het werk net na zonsopgang.
Mooie luchten zijn soms het gevolg.
Al fietsend, foto uit de hand met mobieltje.
Je ziet nauwelijks dat ik hier langs de snelweg (van Haren naar Groningen) rijdt.
ochtendlucht1ochtendlucht2.

Aardster

Ik heb wat met taal.
Met woorden.
Alleen al om de klank of vorm van een woord,
wil ik iets zien, of horen, of proeven.

Aardster is zo'n woord.
Klinkt oeroud, ancient zouden de Engelsen zeggen.
Aarde, planeet, wij.
Sterren, heelal, alles.
Aardster, paddestoel, beigebruin.
Van klein naar groot.
Van groot naar klein.
Dat zit voor mij allemaal in het woord.

Paar weken geleden, in de paddenstoelentijd, naar de Hortus.
Daar zouden ze moeten staan.
En met behulp van de bordjes is het gelukt!
We hebben ze gezien.
In het echt.

aardster12nov3aardster12nov4

Boven: gekraagde aardster (geastrum triplex)
Onder: gewimperde aardster (geastrum fimbriatum)

Ben benieuwd of het volgend jaar weer lukt. Ook al hebben we nu gezien waar ze ongeveer staan in de Hortus, zonder bordjes loop je er erg makkelijk voorbij. Langs de paddestoelen-met-de-mooie-naam. Tussen de afgevallen herfstbladeren/naaldjes vallen ze niet erg op.
Tip: zoek niet in een loofboos, maar in een naaldbos! Zie ook
Paddenstoelenwandeling | Elders | 't Groentje .

Vrijwilligers: Hoogstambrigade

Als je het ruim ziet kun je het landschap om je heen ook als je tuin zien. Om van te genieten, of te bekijken, of om te 'tuinieren'. Maar dan wel op wat grotere schaal, niet op eigen houtje, maar met een groep. Afhankelijk van het seizoen worden er verschillende activiteiten georganiseerd, vaak vanuit een natuurorganisatie of landschapsbeheer-afdeling. Van webloglezer en collega Dirk kreeg ik een paar foto's toegestuurd van zijn activiteiten als hoogstambrigadier.
Alleen het woord al deed mij glimlachen: ik had het tot nu toe niet bewust eerder gezien.
Hoogstam klink als fruitbomen, en brigadier klinkt als heel doelgericht acties nemen.
hoogstam1
hoogstam2hoogstam3
Foto's : Landgoed Schatzenburg, Dronrijp, 16 november 2013

Vroeger had elke streek zijn eigen specifieke hoogstamboom. In Groningen de 'Rode Kroon' , in Drenthe de 'Drentse Bellefleur' en in Friesland de 'Schoone van Iephof' …… Bij elke boerderij stonden wel een paar hoogstam- of halfstamfruitbomen, maar sinds halverwege de vorige eeuw werd dat steeds minder: het oogsten en onderhoud van deze bomen kostte te veel, laagstamboombomen doen het 'economisch' beter. Voor het cultuurhistorisch landschap is het een verlies, en daarom zijn de hoogstambrigades meer dan welkom.En Landschapsbeheer in verschillende provincies zet zich hiervoor in.

NB. Ik kom zelf uit de krommerijnstreek, waar in mei de kersenboomgaarden, prachtig in bloei stonden. Bij googelen op het woord hoogstambrigade kwam ik ook een hoogstambrigade 'Krommerijnstreek' tegen,
Kersen bloesem mei 2013 - Streekhuiskrommerijn. Klik op de link en voor een paar fraaie foto's….

OPROEP: heb je nog tips over andere vrijwilligersgroepen die iets met natuur of tuinen of parken te maken heeft, waar ik een stukje over kan schrijven, stuur dan even een mailtje. Een mooie naam/woord strekt zeer tot aanbeveling. Ik heb er inmiddels al een op mijn lijstje staan: Jeneverbesgilde, waarover een andere keer meer.

Augurkenstruik

Wandelend in de Hortus werd mijn ook getrokken door onwaarschijnlijk blauwe peulen. Aan een struik van een meter of twee, drie hingen ze in trosjes. Dikke, vlezige peulen, centimeter of 10-12 lang. In het gras er rondom lagen de meeste peulen (en ook de meeste bladeren) al op de grond. Ik pakte er een op, een beetje onaangename gewaarwording. Niet een stevige peul, zoals bijvoorbeeld van een tuinboon, maar heel zacht en slap, als super overrijp fruit.

Thuisgekomen gegoogled: struik blauw peul. Dat was een makkie.
decaisnea

augurk10novaugurk10nov2

De
augurkenstruik heet ie. En in Engeland 'dead-mans-fingers' --> vanwege die slappe peulen zeker. De zaaitijd is nu, in de herfst. IK heb 1 pot buiten (6 zd) en 1 pot in de serre (5zd) gezet. De zaden hebben een koudeperiode nodig om te ontkiemen. Als het wat wordt, volgt tzt een nieuw logje met meer informatie.

Kleuren en thee

Chinese tuin in de Hortus.
Mooie gekleurde esdoons in de tuin.
Theehuis van de Kreunende Draak.
Kopje groen thee.
Theeceremonie en muziek door twee Chinese vrouwen.
Je moet eerst aan de thee 'luiken'.

Aan tafel met twee spaanse vrouwen.
Ik vertaalde voor ze, ze verstonden geen Nederlands.

chintuin9nov2
KLEUR9NOV1chintuin9nov5kl
theeceremonie9nov.

Paddenstoelenwandeling

Laatst al eens geschreven over paddenstoelen en hoe lastig ik het vind paddestoelen te herkennen. Maar met een beetje hulp, een gids bij een boswandeling, of een serie bordjes met foto en beschrijving ter plekke…. dan kan iedereen een heel eind komen. Dit weekend was ik in de Hortus Haren, en daar was een paddenstoelen route uitgezet. Bij de balie kreeg ik een lijst mee van exemplaren waar een bordje bij was gezet. Leuk! Toch een heel stel gezien die ik nog niet eerder (bewust) was tegengekomen. De namen lijken soms rechtstreeks uit de Bommelverhalen te komen.
paddestoel9nov1
paddestoel9nov2paddestoel9nov3.
Thuisgekomen heb ik op de lijst afgevinkt welke ik gezien, en gefotografeerd, heb.
Tot mijn teleurstelling had ik enkele bijzondere exemplaren gemist.
Zondag opnieuw naar de Hortus! Op jacht naar de
aardsterren. Alleen al om de naam.

Compositie

Twee foto's, gister gemaakt in de Hortus Haren.
Welke vind jij mooist?
Om het beter te zien: dek afwisselen de ene of de andere foto af met je hand of een stuk papier.
En waarom is dat, denk je?

compositie9nov3

compositie9nov1

Grote kans dat je de
tweede foto het mooist vindt.
En dat komt door de compositie!
Onze hersenen vinden een beeld waar een opvallend onderdeel niet in het midden maar op 1/3 van de hoogte en 1/3 van de breedte staat over het algemeen mooier, meer esthetisch, rustiger dan een foto waar het object (de oranje esdoorn) in met midden staat.
Denk hier eens aan als je een foto van partner of kind maakt: persoon niet in midden van de foto maar op 1/3 van de breedte. Dan heb je nog een flink deel van de foto over voor de achtergrond, het strand, de hei, het leuke pleintje in Italie of de chinese muur. En de foto wordt door bijna iedereen als mooier ervaren. Geinig toch.

Stoompan

Naar aanleiding van stukje vorige week over het vele werk om van onze overvloedige druivenoogst sap en gelei te maken, kreeg ik reactie van Dirk.

Tineke,
Wij gebruiken al enkele jaren een stoompan om de sap uit druiven e.d. te halen. Weinig werk en goede sap opbrengst.
stoompan
Groet Dirk

Idee voor de toekomst?

Landgoederenroute

Bij Eelde en Paterswolde zijn allerlei oude landgoederen, en de herfst is een mooie tijd van het jaar om een stukje van de (ANWB) landgoederenroute te wandelen. We parkeerden de fiets bij landgoed Vennebroek, en wandelden ook door 'De Duinen', de 'Vosbergen' , en 'Lemferdinge'. Deze keer lieten we landgoed 'De Braak' rechts liggen. Camera mee om te kijken wat we aan paddenstoelen op de foto konden krijgen. Viel niet mee, vanmorgen was het hier nog zwaar bewolkt en we zagen eerst helemaal geen zwammen. Lastig te zien ook, veelal bruine zwammen op een achtergrond van bruine blaadjes. Maar na een tijdje zagen we er al meer. Camera had er moeite mee, vond flitsen nodig.
zwammen20okt1
zwammen20okt2zwammen20okt3.
De puntmuts moet ik vast nog wel een keer terug kunnen vinden, die bij Eddy's voet heet: geschubte bundelzwam.

Zwanenpas

Dagelijks op de fiets naar mijn werk, van Haren naar Groningen.
In Zuid-Groningen fiets woensdagochtend tegen 8 uur de bocht om de Vestdijklaan in. Helemaal verbaasd zie ik een op de andere weghelft wel heel bijzondere tegenliggers: 7 grote zwanen wandelen in ganzenpas over de weg, achter elkaar in een keurig rijtje: eerst twee witte, dan 3 grijze (jongen van dit jaar), dan weer twee witte.
Ik stap even af en draai me om om ze na te kijken. Dan komt een auto, ziet eerst de zwanen en blijft er even achter, maar dat duurt hem te lang. Hij haalt ze in. Dan besluit ik om te keren en de zwanen richting stoep, een gras veld en een vijver te dirigeren.
Sjoe, sjoe, doe ik en wapper een beetje met mijn armen. Sjoe, de weg over, die kant op, sjoe, sjoe.
De voorste, volwassen zwaan, was eigenlijk helemaal niet van plan van zijn route af te wijken. Hij (of zij?) buigt de nek in een vreemde krul en ziet er boos uit. Opeens bedenk ik dat boze, volwassen zwanen een mens een behoorlijke mep kunnen geven. Ik manoeuvreer mijn fiets tussen mijzelf en de zwanen, als bescherming, en zet de fiets steeds een stukje verder, dwars voor de leider. De tweede zwaan begint nu ook nek te krullen.
Oei, spannend. Er komt een tractor aan, met een stopgebaar houd ik die even tegen (op de achtergrond van foto 2).
zwaan9okt2zwaan9okt3zwaan9okt1

Stukje bij beetje, de straat over, de stoep op, het grasveld op. En uiteindelijk houdt de leid-zwaan het voor gezien, wandelt verder het gras op, naar de vijver (foto 3). Zo zie ik het graag.
Even later zeven zwanen door het water. Zo idyllisch, in het zachte ochtendlicht…..

Een foto met de wandelende zwanen op de weg moet je er maar bij denken. Ik dacht er pas aan een foto te maken toen ze al op het gras stonden.

NB. De tractor had een groot masjien op zijn aanhanger (achtergrond foto 2) en als ik wegfiets rijdt hij daarmee naar de vijver om het riet aan de oevers te maaien…. Precies bij de vijver waar 'mijn zwanen' nu zwemmen. Hoe zo, idyllisch?

Lianne 2

Nog een paar foto's uit de prairietuin van Lianne Pot.
Zie ook :
Lianne's siergrassen | Elders | 't Groentje .
Echinacea of rode zonnehoed is zo'n echte prairieplant.
Prachtig.
Maar….
lianne15sep6liannee15sep7
lianne15dec8lianne15dec9lianne15sep10

…..het is een kortlevende plant, in ieder geval bij ons in de tuin. De natte grond in de winter helpt niet. En de lekkere smaak van de bladeren ook niet. Je kunt de slakken bijna horen smakken: " mjam, mjam, laten we zo'n lekker zonnehoedblaadje verorberen…." .
Paar jaar geleden enkele planten uit zaad opgekweekt, in potje groot laten worden, jaar erna in de volle grond, mooi gebloeid. Nog een jaar later, 1 bloem. Dit jaar: niets.

Lianne's siergrassen

Dit weekend zijn er open dagen bij Lianne Pot van Lianne's Siergrassen. Zaterdag 14 september is ons te nat, maar zondag de vijftiende lijkt goed. Vanuit Haren is De Wilp, waar Lianne's tuin ligt maar moeizaam te bereiken met Openbaar Vervoer, zeker op zondag. Maar niet getreurd, we halen ons ijzeren ros van stal en gaan op de fiets. Heenweg via fietsknooppunten met redelijk veel wind tegen, km of 40. Terugweg, iets kortere route, nu met wind lekker in de rug. In totaal bijna 72 km gefietst en 6 uur onderweg geweest. Waarvan ongeveer 5 kwartier bij Lianne.
We kwamen net op tijd om mee te wandelen met de rondleiding, door de kwekerij, grassen,tuin en prairietuin. De onstuimige wind, zon, afgewisseld met wolken, gaf een extra dimensie aan de tuin: geritsel en geruis. Met wijde armgebaren laat Lianne zien wat waar staat. Ik heb al eerder een verhaal van Lianne gehoord, bij een lezing van Groei en Bloei, zie
Prairietuin | Elders | 't Groentje . Leuk om de tuin nu in het echt te zien.

lianne 15sep1
lianne15sep3lianne15sep2
lianne15sept4lianne15sep6

We hebben zelf al heel wat grassen in de tuin, maar niet in van die grote groepen als bij Lianne. Een (1) soort wil ik er zeker nog bij hebben (maar eerst een beetje plek maken): sporobolus, lage groene polletjes met een wolk van hele fijne aren op ongeveer een halve meter hoog. Heel aaibaar.

Raadplaatje 15 september: woestijn

Deze keer niet alleen de vraag welke plant je hier ziet, maar ook waar je denkt dat deze foto gemaakt is.
raadplaat14sept2013.

Roze bloem

Roze bloem.
Met subtiele randjes van iets donkerder.
Elegante welvingen.
rozeblomaug3rozebloem aug4
rozebloem aug5rozebloenaug6.

De Drie Wilgen

De derde tuin van onze tuinbezoek-dag wordt de vierde. We zijn net buiten Harkstede en hier ligt een enorme, parkachtigetuin , 30.000 m2. Ingang via een piepklein weggetje, waar je in de berm parkeert. Jitske is er ooit al eens geweest. Ze weet de plek (ongeveer). We zetten de auto neer, lopen langs een kistje waar courgettes en komkommers liggen 'voor u om mee te nemen'. Vanachter het huis klinkt gezaag, en we wandelen over de oprit tussen allerlei heesters de tuin binnen. Zeggen vriendelijk gedag tegen de zagende mevrouw, die ons vol verbazing aankijkt. Wat we komen doen, vraagt ze. Nu wij weer verbaasd. De tuin bekijken natuurlijk, antwoorden we. Verbazing blijft, en al snel realiseren we ons dat we een verkeerde tuin zijn binnen gestapt. Bij ons schielijk vertrek kijken we nog wel even bewonderend naar de prachtige moestuin. Rode koolplanten van zeker 70 cm in doorsnee, prachtige struiken boerenkool. Hier is een ervaren moestuinier aan de slag. Een komkommer gaat mee als aandenken van dit mini-tuinbezoek. De Drie Wilgen, ons bezoekdoel ligt nog honderd meter verderop….

De tuin is ingericht als kijktuin, een uit de hand gelopen hobby, zeggen Lenie en Hans. En Hans is nog steeds onstuitbaar enthousiast. Heet iedereen welkom, wijst het begin van de wandelroute door de tuin aan, loopt rond met kopjes koffie/thee en door kleindochter gemaakt koek. Heel opvallend in de tuin is de reusachtige vijver van 1500 m2. En wallen, borders, grote groepen, heesters, bomen. Op veel plekken bankjes, zitjes, prieeltjes, bijenhotels, paddenstapels, houtsculpturen, kabouterzitjes e.d. We vinden uiteindelijk ook de drie wilgen zelf, zie foto 3.
driewilgen118aug
driewilgen18aug3driewilgen18aug2
Zie ook Welkom bij kijktuin De Drie Wilgen .
Om 4 uur zijn we de tuin rond. uiteindelijk is het 5 uur geweest als we na een kopje thee, en een peinzende blik over de grote vijver -met een plantje- de tuin verlaten. Witte verbena hastata (T) en een rudbeckia (J).

Echo van Sible en Jan

Van het een komt het ander.
Via een tuinfietsrondje met de tuinclub…..
Via een gesprek over Rob Leopold….
Via een boek dat Jitske me leent….

Komen we in de tuin van Jan en Sible.
Een dag met regen en zon.
In het wijde Groningse Land.
In het weidse Groningse land.
Daar waar je doodloopt.
Echo in een groot landschap (
*).
ible018aug
ible218augible418aug
sible118augible318aug

Af en toe is de tuin open, zie
http://hettuinpadop.nl/tuin/nauta-sible-de-blaauw/.
* Dit is de titel van een boekje, geschreven door Rob Leopold. Op uitnodiging van Jan maakte Rob Leopold een portret van deze tuin in woorden. Ter gelegenheid van het 35jarig woonjubileum van Jan en Sible op deze plek in Slochteren.

Noordzeeroute

We waren een week op vakantie: fietsen van Middelburg naar Den Helder.
Van half 10 's ochtends tot ergens tussen 4 en 5 buiten, heerlijk.
Allerlei dingen bezocht en bekeken. Op ons dooie akkertje.
Ook vaak nog 's avonds buiten eten, twee keer 'met een dekentje', dat was wel lekker.
Een flink stuk door de duinen gefietst, maar bv ook over de oosterscheldedam, de brouwersdam en de haringvlietdam en de Hondsbossche zeewering, jawel.

noordzee6noordzee5noordzee3noordzee4
noordzee2noordzee1

Foto's:
  • Scheveningse meeuwen lusten ook wel een stukje Italiaanse bol.
  • Haarlems Hofje.
  • Kwal Calzone
  • Goedereede op Goeree Overflakkee (leuk dorpje!)
  • Ooit gehoord van Hargen aan Zee? Het bestaat echt.
  • Laatste avondmaal op terras van Hotel Lands End in Den Helder.

Open Tuin Rondje

Open tuinen weekend van de afdeling Haren/Eelde op 3 en 4 augustus 2013. Wij deden zondag mee, zie onderstaand stukje. De zaterdag dus tijd om zelf bij andere tuinen te gaan kijken.
Vier heb ik er bekeken, overigens allemaal tuinen die ik ken, en waar ik de afgelopen jaren regelmatig ben geweest. Bedoeling was om in elke tuin een serie foto's te maken.
  • Bij Jan en Tineke genoot ik van de zoete valpruimpjes en van het wat uit de hand gelopen tuindeel: geweldig veel vlinders. Zoon Erik was druk bezig de stoomtrein (echt waar, rijdt op Poolse kolen) aan de praat te krijgen. Alleen de stoompluim kreeg ik niet op de foto, was te lastig te timen, maar wel de gloeiende kolen.
  • Bij Mieke bewonderde ik de kunstig gesnoeide buxus, de fraaie vijver, en de prachtige cornus controversa.
  • Bij Annet en Wim maakte ik een praatje, we spraken over de plantjes die zich tussen tegels en in kiertjes nestelen, en het daar geweldig doen. Ik sprak af een keer terug te komen, als het licht wat minder 'hard' is. Beter voor de foto's. Poes Midas kwam uit de struiken aangewandeld.
  • Bij Willie ook nog even blijven hangen. De open Tuinen dag loopt tot 17.00 uur, en toen ik aankwam liet Willie net de laatste bezoeker uit en haalde het bordje 'open tuin' weg. Stukje zelfgemaakte kruisbessentaart kan natuurlijk altijd. Rondje door de tuin, even in het nieuwe tuinhuisje gezeten. En ja , ook weer met een plantje thuisgekomen. Of eigenlijk drie: een brons venkel (toch weer proberen), een pompoen, en een paar paprikaplantjes …
tuin3aug1tuin3aug2
tuin3aug3tuin3aug4
  • Allen, bedankt voor de gastvrijheid en de tuinverhalen. Tot de volgende keer!

Tuinfietsrondje

Een paar keer per jaar organiseert de lokale afdeling van Groei & Bloei tuinfietsrondjes. Ik was zelf bestuurslid van de afdeling toen ze werden ingevoerd, en het 'concept' is nog hetzelfde. Op de derde dinsdag van de maand, vaste vertrektijd 19.00 ' s Avonds op een vast punt: en behalve voor de organisator is het een verrassing waar we naar naar toe fietsen. een of twee tuinen in de buurt, eindtijdstip is 21.00.
Het lukt me lang niet altijd om mee te gaan, het tijdstip is 'te vroeg', zeker als startpunt niet in mijn eigen woonplaats is maar in naburig dorp. Maar deze keer, een zeer warme 23 juli , ging ik wel mee. Met Jitske.
Ik had voorkennis: min of meer toevallig noemde ik tegen imker Doek dat ik binnenkort mee deed met Open Tuinen weekend van Groei & Bloei. En toen zei hij dat hij door Groei& Bloei gevraagd was een rondleiding te geven op 23 juli, op de golfbaan in de buurt. 1 en 1 = ……
Deze keer niet een tuin, maar een landschap. Een landschap waar je normaal niet komt, besloten terrein.

tuinfiets23jul4tuinfiet23jul1
tuinfiets23jul0

Ik had me goed voorbereid. Ondanks de 30 graden, lange broek, en bloes met lange mouwen in rugzakje.Blote voeten in sandalen, maar wel ingesmeerd met 'anti-mug'. En een fles water. Dat bleken goede voorzorgsmaatregelen. Vertrek vanuit Glimmen. Verrassend hoeveel mensen (zeker twintig) er waren op zo'n warme avond midden in de zomervakantie. Door de bossen naar de golfbaan, prachtig 60 hectare groot gebied, waarvan driekwart natuurlijk/natuurgebied. Het terrein ligt aan de Drentse AA, mooie uitzichten over het beekdallandschap. Doeke is voorzitter van de Flora- en Fauna commissie van de golfclub, en vertelde allerlei anecdotes over historie van het terrein, bijzondere bomen, de reusachtige rododendrons, de scheve boom (33,2 graden scheef). Veel bomen, veel water, en ja ook veel muggen, zo tegen de avond. Regelmatig het kletsende geluid van vlakke hand op blote huid. En de knaagsporen van bevers. We hebben behoorlijke afstanden afgelegd, zo langs de verschillende holes, waarbij we vrijwel geen golfers tegengekomen op de baan, daar was het veel te warm voor. Dat was voor ons gunstig om in alle rust het landschap en de bomen te bekijken. Toen om 21.00 de meeste fietsers weer vertrokken, bleven Jitske en ik nog even een drankje drinken op het terras. Hier waren de leden van de golfclub te vinden, aan lange tafels, met het genot van een glaasje wijn.
Twee ooievaars zaten een eindje verderop in het veld, kwamen laag overvliegen en namen plaats op de schoorsteen van het clubhuis. Twee silhouetten tegen de donker wordende hemel. Mooi.

Berenklauw

Wandelingetje vlak in de buurt, straat uit, bocht om, weg oversteken. Dan ben ik al op een wandelpad met aan een kant een brede sloot en aan de andere kant weilanden. Als je je blik niet te breed maakt zie je niet dat achter de brede sloot en wat bomen de achtertuinen van huizen aan de rand van het dorp liggen. En als je dan niet te ver over de weilanden heen kijkt zie je ook niet de snelweg die een eindje verderop ligt.
Zo'n plaatje zie je dan. Een zoom van reuzeberenklauw. De berenklauw is een prachtige plant. Zo maar 1,5-2 meter hoog. Erg fotogeniek ook. Ga er maar eens onder staan en maak een foto omhoog, of twee, of tien foto's. Wedden dat ze allemaal mooi zijn!

bereklauw2bereklauw1
bereklauw3

Jammer dat de plant zo invasief is (en ook nog irriterend sap heeft, in combinatie met zonlicht). Anders was het een prachtige plant voor een beetje natuurlijke tuin. Zo is ie in de 19e eeuw ook naar Europa gekomen, vanuit zuid-oost Azie. Bedoeld als tuinplant. De reuzeberenklauw of
Heracleum mantegazzianum is tweejarig of meerjarig. Het eerste jaar maar een centimeter of 50 hoog, geen bloei. Tweede jaar meestal wel bloei , waarna de plant afsterft. Maar niet voor ie heel lustig zijn zaad heeft rondgestrooid….

NB. Vorige week tijdens een fietstochtje in de buurt kwamen we een perceel tegen waar de bereklauwen bijna 4 meter hoog waren. Dat had ik nog niet vaak gezien.

Moestuin 25a

Ik was al eens langs het volkstuinencomplex gewandeld, ik weet dat Jitske daar een stukje moestuin heeft. Maar ja, vind het juiste stukje maar eens. Desgevraagd zei Jitske dat het nummer 25A was. Kijk , dat is handig. Toen ik er vanmiddag weer langs ging hoefde ik alleen maar naar de nummers op de paaltjes te kijken. 23, 24, 25, 25A. Hier is het. Bij een kleurenfestijn van bloeiende papavers en iets dat enorm blauw is, waarschijnlijk een ridderspoor. Een paar courgettes waren eetrijp, snijbiet (of rode biet) stond op het punt door te schieten, andere planten waren net geoogst, en ook een rijtje rucola en kleine zaailingen.
moestuinjitske1moestuinjitske2moestuin jitske3
moestuinjitske5moestuinjitske4moestuinjitske6

Een meneer was aan het werk, op het graspad tussen de tuinen had hij een forse krat vol met aardappels. Hij was druk in de weer met het weer op orde brengen van het inmiddels leeggehaalde perk. Omdat er (vrijwel) niemand was, kon ik ongestoord door de verschillende moestuinen wandelen. Wat veel bloemen!
In sommige tuinen was het extra makkelijk, daar hadden de moestuinders overal naambordjes naast gezet. Bv. de
grote gele honingklaver, een reus van een plant in een wolk van kleine gele bloempjes. Als je mij naar de naam gevraagd had, had ik niet bedacht dat het een klaver zou zijn…..

Tuin-talk op het werk

Langzamerhand zijn steeds meer collega's bekend met mijn grote hobby: de tuin en alles wat daar gebeurt en leeft en groeit en bloeit. In plaats van een weer-praatje bij het koffieapparaat of op de gang, raak ik vaak verzeild in tuin-praatjes (en dan begin ik vaak niet eens zelf).

Afgelopen week:
- zondag plantje in de tuin gezet en daarbij per ongeluk een paar wortelstokjes van de blauwe bosanemoon opgegraven. In een plastic ziplockzakje mee naar kantoor. Maandag na vergadering met Marijke gevraagd of ze interesse had; ja graag, ze wandelde even mee om de stokjes in ontvangst te nemen; mini tuinpraatje van nog geen twee minuten tussen vergaderingen door.
- dinsdag met Andre aan de praat (we waren tot drie jaar geleden afdelingsgenoten); over de druif van Andre, die al 6 jaar oud is en een stek is van de Boskoops Glorie in onze tuin.
- dinsdag met Wouter in gesprek en ineens ging het over papavers in de tuin, leuk zei ik, maak eens een foto, en de volgende dag had ik deze fraaie bloemen in d' email.
tuin wouterschramjuni

- woensdag in de lift vraagt een collega hoe het nu met de bijen gaat (nav blogje over zwermende bijen) en 5 andere collega's luisteren mee naar mijn verhaal tussen de begane grond en zevende verdieping; nu weten zij ook dat er een bijenkast in de tuin staat!
- over bijen gesproken: al een paar jaar regelmatig bijenpraat met verdiepingscollega Jaap (Hobby-imker) en Paula (partner van een voormalig Hobby-imker); Jaap heeft koolzaadhoning in de aanbieding mailt ie vandaag.

Collega-blogjes, zie in archief, rechts op scherm.
o.a.
6-11-2009 tuincollega's
9-12-2009 tok
13-6-2010 plantjes voor andre
13-9-2007 honingbij.

Eigen springwatch

We waren een weekend weg, met de familie in een paar huisjes aan de rand van de Veluwe. Op loopafstand lag landgoed Schovenhorst, met een 40 meter hoge toren, vanwaar je een mooi uitzicht hebt op de omliggende bossen. De moeite van de entree prijs (4 Euro) waard.
Helemaal leuk omdat wij de toren beklommen in de nesteltijd van vogels. Ongeveer halverwege de toren is een 'tussenverdieping' met allerlei nestkastjes aan de buitenmuur bevestigd. En van binnen kon je in zo'n nestkastje kijken. Zo leuk.
vogeltjeinnestjuni2013
In een van de kastjes zagen we deze kleintjes. We hebben niet zo lang gewacht dat we de ouder-vogels zagen; dus ik kan niet met zekerheid zeggen welke vogeltjes dit zijn. Ik gok koolmezen. De foto heb ik gemaakt met mijn mobiele telefoon. Voor een filmpje, klik op de link:
vogeltjesputten-desktop.
Geluid aanzetten en let op wat er rechts in beeld gebeurt….

Tuingoed Foltz

Tuintripje in het Oost Groningse. Met Jitske op stap. Via een groenten- en kruiden kwekerij in Noordlaren, naar Tuingoed Foltz in Meeden en tenslotte (via Pekela) naar de kwekerij van Henk Jacobs in Vriescheloo, bijna tegen Duitsland aan. Deels grijs, zeer winderig, en fris. Af en toe scheen de zon door een gat in de wolken en dag gaf een prachtig effect op de lanen met net uitgelopen beuken op de slingerweggetjes. Er zijn echt niet alleen maar rechte wegen in de veenkolonieen, ook rustieke bochtige weggetjes! Geen foto's gemaakt van het landschap maar stel je het volgende voor: knal geel koolzaadveld, beschenen door de zon en daarachter een donkergrijze hemel. Of een veld zo vol met gele paardebloemen dat je het weiland er bijna niet doorheen zag.

meeden10mei1meeden10mei2
meeden10mei3meeden10mei4

Bij
Tuingoed Foltz hebben ze zowel planten als een winkel met bric-à-brac. Met luid babbelend een zwaluw op de elektriciteitsdraad net boven de kroonluchter. Nog niet begonnen met broeden, maar al wel polshoogte aan het nemen. Rechts op foto 1 zie je een stuk karton, vorig jaar onder een nestje getimmerd om de vogelpoepjes een beetje in toom te houden. Foltz heeft (een van de twee) nationale salvia collecties, uiteraard zijn er dus ook een boel te koop. Zowel buiten, als binnen in de kas. Zoals de adembenemende diepblauwe met zwarte schutbladen. Dit was een hele grote plant, anderhalve meter in het vierkant, en lange bungelende trossen met de bloemen. Ik kocht een paar gouwe ouwe: Salvia nemerosa 'Ost Friesland'. Die heb ik vandaag op het bed bij de stapelmuur neergezet. Al jaren stond daar een salie, die fraai bloeide, maar die was inmiddels erg staking en houterig geworden. Oude struikjes verwijderd. Misschien nog iets te vroeg om stekken te nemen, maar toch een paar takjes is een pot gezet. Wie weet.

Weer eens plantjes ruilen

Wildeplantentuinkringvoorjaarsplantenruil in Glimmen

Gebracht
- kratje vol met crocosmia knollen
- 8 stipa gigantea pollen (sommige al met bloeiaren in wording)
- paar pollen hangende zegge
- persicaria
- gele lis
- lysimachia ciliate 'firecracker'
- een klein biesje (*)
- een aantal uitlopers van een bijenplant met paarse bolletjes als bloemen (*)

Alles was weg.
plantenruil20apr1plantenruil20apr2
Gehaald
- Gloriosa, gekke knollen, pot binnen of in serre. Knalrood. 1-2 meter. Klimt (draadje)
- Gele helmbloem, van Roos, droog, halfschaduw
- 1 jarig wollegras, zeer nat, (zaait uit)
- wilde pastinaak, 3 stuks, gele schermbloem
- ronde ooievaarsbek
- millum effusum, gierstgras, heel licht geelgroen (licht donkere plek mooi op zegt Romke), zaait uit, maar makkelijk weg te halen. De ene heeft het in grind (droog), de andere op vochtige plek.

(*) Roos nam het biesje mee voor Ben, dol op biesjes. 's Avonds kreeg ik deze mail van Roos terug.

Hoi Tineke,
 
Dat leuke kleine biesje is, zei Ben verheugd, een Ruige veldbies: helemaal niet zo gewoontjes als het er misschien uitziet. Dank, dus!
 
http://www.floravannederland.nl/planten/ruige_veldbies/
 
En nog even over die bolletjesplant: wat dacht je van Succisella inflexa? Zie bijv. http://www.cruydthoeck.nl/productdetails/product/1631.
 

Roos.

Andalucia: een bloemlezing in plaatjes

Hier gaan we vast nog een keer naar terug!
Andalusië.
andaxklandasinaas
andaossetongklandabloem3
witdorpje1
andanarcies33333andadakhgroei
andaolijgaard.

Andalucia : orchideeen

In het Nationaal Park bij Grazalema in Andalusie kun je veel bloemen zien. Ook een flink aantal orchideeën, we zagen een overzicht op een informatiebord in het park: alleen de gele hebben we niet gevonden. De bovenste twee zijn in het park genomen. De onderste grote foto is langs de 'rondweg' van Grazalema genomen, op rotsblokken van zo'n, anderhalve meter hoog.

andaorch2klandaorch3kl
andaorchgr.

Andalucia: wilde asperges

Tijdens onze wandelingen in Andalusie in april 2013 zagen we op allerlei plekken Spanjaarden in de berm bezig.
Ze zochten iets, een plant.
Wilde asperges.
We bleven even kijken hoe dit gezin dat deed.
Kindjes zochten ze, Pa sneed ze af en maakte een mooi bundeltje.

andaasperges1gr
andaasp4klandaasperges2kl
Voor in de soep of de tortilla of een salade. Staat nu op elke menukaart in Andalusie. Duurt niet zo lang, want dan vouwen de aspergestengels zich open tot het fijne groen kant dat je vaak in bloemstukken ziet. Niet meer eetbaar dan.

Andalucia: koolzaad

Als je veel koolzaad wilt zien moet je in april naar Andalusie, Zuid- Spanje.
Niet op akkers, keurig gezaaid.
Maar op hele heuvels, zelf uitgezaaid.
En op daken.
En op muren.

andakoolzaadeddygrandakoolzaadveld.

Andalucia: witte asphodel

April 2013, wandelvakantie in Andalusie.
Prachtig gebied.
Geweldige natuur.
In deze tijd van het jaar een zee van wilde bloemen.
Op de lager gelegen gebieden kwam de witte asphodel net in bloei.
Bij wat hogere gelegen wandelingen zagen we wel overal het blad (zoiets als een bos prei), en soms de aanzet van de bloeiwijze. Over een paar weken zal het ook daar een zee van witte aren zijn.

andaasphodelandaasphodel2

NB. Eerder schreef ik een stuk over de witte asphodel. Toen waren we op vakantie op Sicilie. Bij het nogmaals bekijken van die foto's, kom ik er achter dat de Sicilie foto's van een andere plant zijn. De bloemen zijn daar veel fijner en kleiner: het is helemaal geen witte asphodel! Maar welke dan? Ik denk dat ik er (5 jaar na dato) achter ben. Zie
Sicilie: witte asphodel | Elders | 't Groentje

In de rotstuin

Twee weken geleden mijn Hortus abonnement opgehaald. En vorig weekend, ondanks de ijzige wind, een uurtje naar de Hortus. Pyjamabroek onder mijn broek aan. Wollen muts, sjaal, winterjas, handschoenen. Goed warm ingepakt. Tegen 4 uur 's middags kwam ik bij de ingang, Hortus sluit om 17.00 uur. Maar met gevoelstemperatuur ver onder nul, is een uurtje genoeg. Andere bezoekers kom ik niet tegen. Alleen de twee dames-vrijwilligsters bij de kassa. "Nee, niet erg druk geweest", zeggen ze. "Het moet eerst een beetje warmer worden, nietwaar".
Datzelfde denken ook de stinzenplanten. In een mooi stuk van de Hortus, de Laarmantuin, is nog niet veel te zien. Wel her en der een paar lila vierkante meter met gevriesdroogde krokussen, en een verdwaalde sneeuwklok. Maar nog geen tulpen, geen narcissen, geen bosanemonen, geen hondstand.
De oostenwind is nog zo koud en hard, dat ook de vogeltjes verstopt zitten. Te bibberen in de bomen van het pinetum. Geen gefluit en gezang. IK kom gewoon nog een keer terug over een week of twee.

hortus24mrt1
Na de Laarmantuin klauter ik nog even een rondje door de rotstuin. Er gaat nog een boel komen, maar ook hier is het net te vroeg. Behalve voor deze fraaie helleborus. Die trekt zich niets aan van koude poolwinden en staat mooi te wezen.

Maandfoto maart 2013: sporenkapsels

De foto heb ik toevallig in de Hortus genomen (24 maart), maar het had net zo goed een foto uit onze tuin kunnen zijn. Mos genoeg. Een detailfoto van een bolletje mos, vol sporenkapsels.
mossporenkapsels24mrt.

Vrolijke violen

Goede vrijdag, dit jaar 29 maart, wordt in Groningen altijd een bloemenjaarmarkt gehouden. De meeste mensen noemen het de Bloemetjesmarkt. Wij gaan er zelden heen, maar dit jaar toch een keer. Voor de 'pimmigheid'. Eigenlijk omdat eerder deze week mijn collega Klaas vertelde dat hij wel ging -zoals elk jaar- waarbij hij dan altijd met een hele auto vol plantjes thuis komt.

Met de late lente en lange kou was wel de vraag hoe het zou gaan: met bezoekers, en met koudegevoelige plantjes. Het vroor een (1) graad toen we iets na negenen arriveerden. Nog niet zo druk, dus we hadden vrij uitzicht op de plantjes. De bloemetjesmarkt wordt door veel Duitse dagjesmensen bezocht, busladingen vol. Uit Bremen en zelfs Hamburg zagen we de bussen. Zo tegen 11 uur kun je als Groninger beter weer vertrekken, dan wordt het wel erg druk.
Vooral te koop waren violen, grote, kleine, in alle kleuren. In het begin ging dat niet zo hard. De Beste Vrolijke violen kun je kopen bij de kraam van de meneer hieronder. Hij was zelf nog niet zo vrolijk.

bloemetjes30mrt0
bloemetjes30mrt1bloemetjes30mrt2

Ik had in mijn hoofd dat ik alleen maar heleniums en/ of brunnera's zou kopen. Viel nog niet mee om tussen alle violen en vergeetmenieten en iberissen te vinden. Tot we bij de stand van kwekerij de Beeksterhof uit Balkbrug kwamen. Die had een uitgebreid assortiment winterharde vaste planten. Alleen waren de plantjes nog zo klein: door de kou is de groei een stuk minder dan in andere jaren. Op hoe ze eruit zien zou je de plantjes niet zomaar kopen als impuls-inkoop. Maar er zaten kleuren foto's bij en ik had mijn lijstje. Helenium stond er op, helenium is het geworden. Drie exemplaren van H. Moerheim Beauty, staan nu thuis te wachten op een plantplekje! Hier kwamen we ook Klaas en zijn vrouw tegen. Bij zelfde stand.
NB. Brunnera's heb ik niet gevonden. Volgende keer.

Verzamelaar

Onze verre voorouders waren jagers-verzamelaars. Dat jagen is nu beperkt tot een kleine groep mensen, maar het verzamelen….. daar zijn veel medemensen -mijzelf incluis- mee behept. Vroeger als kind, mee met Pa en Moe, wandeling in het bos, of over het strand. En dan was er altijd wel een mooie tak, een glanzende steen, een glimmende kastanje, een mooi gekleurd blad of een bijzonder schelpje. Dat was zo bijzonder, moest echt mee naar huis. Herkennen jullie dat?
Een deel ervan heb ik nog: stenen in de vensterbank, en aan het voeteneind van de badkuip, schelpen in een vitrinekast, eucalyptus zaden en peulen en dennenappels op een plankje in een andere kast.

Het verzamelen zit er nog steeds in. Vandaag maakte ik een korte wandeling door het dorp, en zag een paar mooie takken met de kegeltjes van een larix. Hop mee naar huis. Mooie vormen en structuren. Op de foto zetten was overigens lastig, poes Sprot zat steeds in beeld.
larixkegelskl
larixkegelssprotkl.
De kegeltjes liggen nu achter in de tuin op de houtwal, op de zaden uit te peuteren, voor de vogels of de eekhoorn.

Zand-post

Vorige week schreef ik een stukje over mijn zandverzameling.Zand-in-beeld | Binnen | 't Groentje
Drie reacties kreeg ik.
1. Elly en Rob verzamelen ook zand, van elke vakantie. Ze vertrekken morgen naar Maleisi
ë en Borneo en nemen ook zand voor me mee. Op de foto de verzameling van Elly en Rob.
zandellyrob

2. Cecile wilde ook graag foto's door de microscoop maken, was geïnteresseerd in de skylight (adapter voor mobile telefoon op een microscoop).
3. Johke had nog zand bestaande uit minischelpjes, dertig jaar geleden verzameld in Saoedie Arabi
ë. Of ik dat ook wilde bekijken door de microscoop. Johke woont een eindje verderop in de straat.

BIjenraat

Vorige week kreeg ik deze foto opgestuurd door Ingrid.
raatyannic649
Met de vraag of ik wist of het van bijen of wespen was. Dit is duidelijk een bijenraat, wasachtig, zeskantige cellen. Een wespennest is gemaakt van houtvezels, is veel papierachtiger. Ingrid had dit nest gevonden tussen in de steenwol isolatie tussen de gipsplaten en het plafond. Een paar jaar geleden heeft Rob de spleet boven het slaapkamer raam dicht gemaakt, daar vlogen allerlei beestjes naar binnen. Was toen niet helder of het hommels of bijen waren. Een paar dagen later stuurde Ingrid nog een paar foto's. In de steenwol isolatie zatten allerlei restjes van bijen. En muizekeutels. En een stukje verderop een wespennest (laatste foto). En een hommelnest hadden ze al eerder verwijderd. Een hele
beestenboel daar in het slaapkamerplafond!
yannicbij3yannicbij1mart1
yabbicbij2ynnicbij4.


Skimmia

Eind van de winter. In veel tuinen vallen dan de skimmia's op. Groenblijvende heestertjes, die uitbundig kunnen bloeien, van maart tot mei. En heel lekker kunnen ruiken. Dit is zo'n plant waar je er twee van moet hebben om volledig te genieten. Een mannetjes-exemplaar en een vrouwtjes-exemplaar.
skimmia29febskimmia19feb

Pas dan kun je ook de bessen krijgen. Grappig vind ik dat -als je maar half kijkt- het lijkt dat de skimmia al besjes draagt nog voordat de bloemknoppen zich geopend hebben: kleine balletjes van knoppen. Wij hebben in de voortuin al ruim 20 jaar een kleine skimmia staan, nooit erg opvallend geweest. Ik realiseer me nu dat onze skimmia eenzaam is: misschien moeten we er een partner voor aanschaffen, in de hoop dat er besjes komen.
Eerst maar eens gaan kijken hoe de bloei is: meeldraden is mannetje, stamper is vrouwtje.

Onder het rokje

Sommige bloemen hangen met hun koppie omlaag.
Waardoor je niet door hebt wat voor fraais daar te zien is.
Op de buik liggen en camera vanaf laag standpunt omhoog richten.
Dan zie je nog eens wat.
helleborus17feb2helleborus17feb1

Bij stevige planten kun je de bloem voorzichtig omhoog tillen om te kijken. Wel lastig foto's maken als je niet wilt dat je vingers dan op de foto komen. Optillen met een klein stokje oogt natuurlijker. Voor tere bloemetjes, sneeuwklokjes bijvoorbeeld, heb je ook nog de methode van de spiegels. Gewoon een spiegeltje op de grond leggen onder de bloem, en via de spiegel het bloemenbinnenwerk bekijken.

Tubantia buiten

Tubantia buiten, zie ook onderstaand stukje.
tub9feb1tub9feb4
tub9feb3tub9feb2.

Tubantia

Te vroeg voor tuinwerk buiten. Wel kan ik binnenkort starten met zaaien binnen (er zijn mensen die dat al veel eerder doen, nietwaar, Diana). Als voorbereiding vandaag alvast een zak zaai- en stekgrond gehaald bij Tubantia, het lokale tuincentrum. Weinig bezoekers, maar dat vind ik niet erg. Altijd leuk om een praatje te maken met de eigenaars, speciaal in sneeuwklokjestijd: ze zijn nogal galanthofiel, Sneeuwklokjespraat | Elders | 't Groentje.
Buiten zijn de kwetsbare planten afgedekt, veel potten met skimmia's e.d. steken mooi af tegen de poedersuikersneeuw. De eerste bollen gaan richting bloei. Binnen zijn de bollen al een stuk verder, kleur volop. En geur ook, narcissen. Mmmm. Eertse snuif lentegeur.

tubsm9feb01tubsm9feb2

Links de rekken met zaadjes. Ik heb me ingehouden en geen zaad gekocht. Nog heel veel thuis.

Hamamelis

Op een wandelingetje door het dorp keek ik alle tuinen rond. Op zoek naar bloeiende toverhazelaars. Een ijle gele wolk. Als de heester dicht bij de straat stond, dan verdween mijn even neus in de warrige gele lintbloempjes. De meeste hebben een heerlijke geur!
De heester groeit uit tot een forse struik, meter of 3. Vaasvormig, zoals dat zo mooi heet. En heel vroeg in het jaar, als alles verder nog in winterrust is, verschijnen overal de gele bloeiers. Een enkele keer is de bloei oranje, zie foto 2. Zo'n oranje heb ik een aantal jaar geleden in de tuin gehad. Helaas is de struik overleden, te natte voeten in de winter. Destijds wilde ik niet de 'gewone' gele, maar een bijzondere oranje. Als ik nu zo rond kijk in het dorp…. zijn die gele toch wel erg leuk. Misschien nogmaals proberen, op een heuveltje.

hamameliskl
hamamelisoranje3.
Foto's:
Boven: 6 januari 2013, een paar straten verderop.
Onder: voorheen in eigen tuin:
Februari 2006: Toverhazelaar | Maandfoto | 't Groentje.

Kerstgroen

Komende week is het weer kerststukjesmaakavond van de locale afdeling van Groei en Bloei. Of we nog wat kerstgroen hadden. Ja hoor, mailde ik. Ik zet wel wat klaar.
Toen had ik geen rekening mee gehouden dat het opeens hard kon gaan vriezen, zoals van vrijdag op zaterdag. Zaterdag was alles stijf bevroren. Maar met de dooiaanval zondag, vergezeld van enorm veel regen, kwam het toch nog goed. Begin van de middag was het even droog en ik rende met snoeischaar naar buiten. Twee vuilniszakken vol met wintergroen staan klaar bij de schuur. Sinds jaar en dag zorgt Henk (Zie een van de vroege stukjes in dit weblog:
Kerststukjes maken | Binnen | 't Groentje uit december 2005!) voor het nodige groen. Hij komt een dezer dagen de vuilniszakken halen.

kerst9dec1kerst9dec4
kerst9dec3kerst9dec2

Wat heb ik geknipt:
Groene hulst en bonte hulst. Geen bessen, die hebben de merels al opgesnoept. En ook de kale stengels zijn best geinig. Klimop, glanzend donkergroen blad. Ook verschillende bessenschermen van de volwassen vorm van klimop. Lichtgroene prunus laurocerasus. Taxus, de donkergroene vorm, maar ook wat van de gelige vorm. Deze laatste zit vol met de kapseltjes waarin het stuifmeel zit, een soort minikerstballetjes onder de takken. Begin volgend jaar als het stuifmeel vrijkomt lijkt de taxus soms wel te roken als je er tegen aan stoot: een wolk van super fijn stof.
Waar rook is .... | Tuin | 't Groentje
Verder een hele berg takjes van een blauwgroenige (vooral onderkant) conifeer. En een flinke bundel wintertakjes brem, hoekig, groen, buigzaam. Ik was nog van plan taken van rode kornoelje af te knippen, die zien er ook mooi uit in kerststukjes. Maar toen begon het weer zo hard te regenen, dus snel naar binnen gegaan.

Tegen de donkere dagen

Donkere dagen, mist, regen.
Waaien, duisternis.
Een droef bericht.
Als je daar wat somber van wordt, helpt dit misschien.

Neem een of twee mooie zomerse foto's, zet die op het bureaublad van je computer.
Klik ze open en vergroot die zo groot mogelijk uit op je computerscherm.
Liefst beeldvullend.
Leun dan achter over in je stoel of op de bank en kijk.
Neem een minuutje, of twee, voor jezelf.
zomerblikxxxxyzomerblikxxxx1
Bij mij helpt het altijd.
Deze twee foto's staan bij mij op het bureaublad.
Ik hoor de bijen al zoemen.
De wint ruist zachtjes door de bomen.
De zachte geur van een bloemenwei komt dichterbij
.
Blij.

Wilde bijen

14 november, lezing van de wilde planten tuin kring.
Club van liefhebbers van wilde planten in hun tuin.
40 jaar jong.
Lezing ging over bloemen en wilde bijen en dagvlinders.
En over het belang van bloemen in tuinen, vooral nadat alle bomen zijn uitgebloeid.
Dus is de 2e helft van de zomer en het najaar.
Cruciaal voor bijtjes en vlinders.

Altijd weer nieuwe weetjes.
350 wilde bijensoorten in Nederland.
In Groningen zijn er 90 soorten, aldus Warnske, ecologisch hovenier.
Je ziet steeds meer bijenhotels e.d., maar wist je dat maar 10% van de wilde bijen in oud hout en bijenhotels nestelt? 90 % nestelt in de grond, en daar vind je meestal weinig van terug!

Tip: haal uitgebloeide stevige stengels van bv teunisbloem en stokroos pas weg in juni na het jaar dat ze gebloeid hebben. Als er solitaire bijtjes nestelen in de oude stengels komt de nieuwe generatie pas de volgende zomer uit. Moet je maar net weten.
Alternatieve tip: als de afgestorven bloemstengels je in de weg staan, snijdt ze af, bind er een grote 'schoof' van en zet die verticaal neer op een halfbeschaduwde plek.
Dus niet in een horizontale bundel bovenop de takkenril (Eef en ik keken elkaar aan, hmmm volgende keer de stengels du rechtop zetten).
En de schoof ook niet in de volle zon zetten. Dan zijn de bijtjes de volgende zomer weliswaar uitgevlogen, maar ondertussen zal een nieuwe lichting eitjes gelegd zijn (dan nog een jaar laten staan).
eenbijhoorterbij
En nog een paar 'kreten':
  • Hommels horen bij de wilde bijen.
  • Reseda zou in meer tuinen moeten staan.
  • Vuilboom, bij Eef halen.
  • Klaver in de tuin om evt. tot parelmoervlinders te komen.
  • Waardplantenlijst opzoeken.
  • Bloemenwei niet in september maaien (of minstens 30% laten staan), wachten tot eind oktober.
  • Oranjetipje legt slechts 1 ei per pinksterbloemplant. Oranje.

Vleermuiskelder

Zomers, als we s avonds laat op het terras zitten zien we ze vliegen. Vleermuizen, die tegen het donker worden op de vleugels gaan, op jacht naar smakelijke insectenhapjes. Avond aan avond vliegen ze rond. We hebben veel oude bomen, in te tuin en in de buurt. Dus waarschijnlijk hebben ze ook hun slaapplaatsen in de tuin. Maar ja, vind ze maar eens.
Ik ben wel eens met een zaklamp in de nok van onze oude stenen schuur gaan zoeken. Het raam staat altijd open, en er zijn genoeg kieren om er dagelijks naar binnen en buiten te gaan. Toch heb ik ze nooit overdag gevonden.
vleermuiskeldervleermuiskelder2vleermuis28okt1

Op nabij gelegen landgoed De Braak hebben ze een oude kelder/ bunker ter beschikking gesteld aan de vleermuizen. Boven de ronde deur een flinke kier zodat de vleermuizen makkelijk in en uit kunnen. De deur goed op slot, om te voorkomen dat mensen overdag gaan kijken en de beestjes verstoren. Volgende zomer zou ik daar eens moeten gaan kijken tegen zonsondergang. Dan zien we ze vast tevoorschijnkomen.
Vleermuiskelder op De Braak weer in trek | Natuurmonumenten
Volgens de website van De Braak overwintert er in ieder geval de grootoorvleermuis.

Landgoed

We gingen paddestoelen kijken op landgoed de Braak. Op een zonnige zondagmiddag eind oktober.
Niet als enige, hele kuddes mensen liepen er rond. Allemaal hetzelfde idee: even er uit op zondagmiddag. Veel paddestoelen zagen we niet, althans niet in het begin. De hele bosvloer was geel-bruin-oranje van de vers gevallen bladeren. De paddestoelen zaten er onder. Na een tijdje begonnen we er meer en meer te zien. Ook in de tinten geel-bruin-oranje. Voor het 'gemak'. Hieronder een bundel zwammen… zou het iets als oranjebruine bundelzwam zijn?
braak27okt1braak27okt2

Voet Eddy erbij om een indruk te hebben van de grootte.

Jonge eendjes

Oktobereendjes.
Vorige weekend, zondagmiddag, zonnig.
Even naar buiten, we fietsten langs de Meerweg (verlengde van onze straat).
Muskuseend in de berm, met een paar mensen erbij.
Waar keken ze naar?
In een flits zagen we baby-eendjes!
28 oktober.
Op de terugweg even gestopt en deze foto's gemaakt.
Drie stuks.
Eendekuikens.
eend28okt1
eend528okteend628okt28eendokt2.

Ton ter Linden

Alweer een tijdje geleden, ging ik naar een lezing van Groei& Bloei, afdeling Haren + Groningen. De beide afdelingen hadden samen een lezing georganiseerd, konden door bundeling van activiteit, de kosten spreiden. De spreker van de avond was Gert Tabak, fotograaf, kunstenaar, en het onderwerp was Ton ter Linden, zijn partner, bekende Nederlandse tuinontwerper en ook kunstenaar.
Ik heb de tuinen van Ruinen destijds bezocht (augustus 2003), dat was niet zo lang nadat Ton en Gert verhuisd waren naar een ander plek. De tuinen hadden toen nog een duidelijke 'Ton'-sfeer, inmiddels (weer) nieuwe eigenaars en nu schijnen er dinosaurussen in de tuin te staan.

tonterlindenfoto

Hieronder een paar flarden van de aantekeningen die ik maakte tijdens de lezing. Voor zo ver ze nog te lezen waren (stel je donker zaaltje voor, klein papiertje op de knie, en gekrabbel bij het licht van de geprojecteerde dia's).

Ton ter Linden- Amsterdam- hongerwinter- Muntendam - ei- coma - leerling oppasser Artis - zwaar wit tekeningen dieren - 1951- Jac. P. Thijssepark - 1953 - ballet danser - zolderkamer - Anne van Dalen- ingekleurde linoleum sneden- huis Lida Polak - 1963 - 'schoenendoos' villa in Maarn, bos - 1971- Ruinen - 2000 - Neerbeek -2008- De Veenhoop.

Tuinen -Ton - irissen - alliums - bermooievaarsbek - wilde akelei - papavers- siergrassen - stipa gigantea - clematis curandi, over de grond kruipend - astrantia - phacelia - naast vaste planten, altijd eenjarigen, wilde planten, bollen.

Nieuw voor mij: veronicastrum fascination schijnt daarvoor 'Ton ter Linden' te hebben geheten, aldus Gert. Op wikipedia staat dat ie gevonden is in de tuin van Ton en Gert. Zou het? Wij hebben hem in ieder geval ook in de tuin, een jaar of 7 geleden een stekje van dorpsgenoot Mieke gekregen op een plantjesmarkt.

Journey

In veel tuinprogramma's en tuinboeken wordt gezegd of geschreven dat je een tuin niet in een keer moet kunnen zien. Dat je er als het ware een reis, of zoals de Engelsen zeggen, een 'journey', in kunt maken. Een paadje loopt uit beeld de bocht om, een doorkijkje door een heg, die een stukje verder op weer het beeld afschermt. Zo kom je regelmatig een verrassing tegen, en ziet de tuin er van verschillende kanten heel anders uit.

Een mooi voorbeeld vind ik de tuin van Willie en Gerard. De tuin begint niet zo breed, loopt heel ver naar achter door, verbreedt zich daar. Begin langs het paadje naar achter te lopen (foto 1 en 2), bij de grote boom kun je rechtsaf, en komt een schuurtje met blauwe deur in beeld (foto 3 en 4). Als je bij dat schuurtje bent kun je opeens weer naar rechts, er komt steeds een stukje tuin bij, hier een plaatsje. Steek het plaatsje over en je komt bij een open deur met rood deurkozijn en er tegenover een witte deur met een rood luikje (foto 5 en 6).
wilger1wilger2wilger3wilger4
wilger5wilger6eilger7wilger8

Ik ben al vaak in de tuin geweest, maar pas deze keer ontdekte ik via allerlei bochten dat extra schuurtje, met daarin de deur met een raamluikje: toen ik dat open deed keek ik recht het (Boerema) park in. Foto 7 en 8. Wat een verrassing!

Ik heb al een plant

Afgelopen weekend weer eens een plantenruil van de Wilde Planten Tuinkring Haren. Deze keer bij Willie en Gerard. Mooi weer, aangename temperatuur, klein groepje trouwe ruilers. Gezellig babbeltje over planten, en van alles. Willie had naast koffie/ thee ook gezorgd voor eigen gebakken kruidcake en pompoencake.

Plantjes gebracht en beperkt plantjes gehaald. Bij het kopen van een boek zegt Eddy vaak 'ik heb al een boek'. Dat zou ik natuurlijk ook kunnen zeggen bij de aanschaf (of ruil) van een plant, zie de titel van dit logje. Maar net als voor boeken geld voor mij dat er altijd wel een plantje bij kan.

willie20okt1willie20okt2
Dus een plekje gezocht voor: de wilde verbena (ik weet nog niet wat het gaat worden, zien we volgend groeiseizoen), de kardinaalsmuts op stam, de hartgespan, de carex en de blauwe knoop.

Bonte Hoek

Op 8 oktober was er een open dag bij een kweker in ons dorp: de Bonte Hoek. Het had veel geregend en was net tussen buien door. Ik keek op de buienradar en zag dat ik ongeveer een uur de tijd had om een (droge) frisse neus te halen.

Op de fiets gesprongen, naar de kwekerij. Het ligt nogal afgelegen, en er waren niet veel bezoekers. Bijeffect was wel dat ik het rijk alleen had om tussen de rijen bomen door te lopen.
Ik kreeg een soort 'alex-van-warmerdam-gevoel'.
Al die bomen, rij na rij.
Over twee weken is het vast nog mooier, als alle esdoorns vlammende kleuren hebben.

bontehoek8okt1bontehoek8okt4bontehoek8okt2bontehoek5bontehoek8okt3

Ik kreeg een plattegrondje van de stukken land waar de Bonte Hoek bomen heeft staan. Recent is er een nieuw stuk bij, dat grenst aan de Drentse Aa (
langs de schapenboer, dan rechtsaf zandpad in…). Maar dat is iets over een volgende keer, waarschuwt de buienradar. Ik kom nog net droog thuis.

Camarque: geel

De Camargue.
Lucht en water.
Wuivend riet.
Eind september, velden vol met gele bloemen.
Een soort Jacobskruid?

Heel succesvol in dit natuurgebied.
Grassen, russen, riet.
Soms heel klein, maar ook het reuzenriet Arundo.
camarquebloem2.

Camargue: blauwtje

Het is een blauwtje.
Maar welke?
Gezien eind september in Zuid Frankrijk, de Camargue.
camargueblauwtje

Werktitel: camargueblauwtje.

Camargue: flamingo

Dit weblog gaat meestal over onze tuin, onze tuin, of andersmens tuin. Maar ook wel eens over beestjes of plantjes of vogeltjes elders. Zoals deze tijdens onze vakantie.
Die zie je niet elke dag. Ik dacht altijd dat flamingo's in hun geheel zacht roze gekleurd waren. Meer nee, de onderkant van de vluggers is knaloranje met diepzwart!
flamingo2nogmaals
flaming3flamingoscamargue
En we hebben al eens eerder flamingo's gezien, gewoon in Nederland, maar lang niet zo veel. Zie
Flamingo's | Beestjes | 't Groentje.

Camargue: zoutwater-aster

De Camargue is een groot natuurgebied in het zuiden van Frankrijk. Vlak, moerassig, waterrijk. Het is de delta van de Rhone, en door combinatie van zoet rivier water en zout zeewater zijn er allerlei gradaties van zoutheid te vinden in het gebied. Zoutbekkens waar jaarlijks zout geoogst wordt, brakke gedeelten, waar zoutminnende of zout-tolererende planten groeien, en gewoon zoet water.
We hebben er een week rondgefietst eind september, begin oktober. En natuurlijk flamingo's gezien, in honderden, zo niet duizenden. En zilverreigers klein en groot, en hordes eenden en ander gevogelte. Dit is echt een vogelmekka (en dus ook vogelaarsmekka). En dan was het nog niet eens de tijd van de vogeltrek! Dan komen heel veel vogels uit (Noord) Europa even fourageren op weg naar Afrika.

astercamargue
Veel bloemen bloeien hier in het voorjaar, maar ook nu aan het begin van de herfst is er veel kleur. Deels van bloemen, maar ook van allerlei kleine struikjes die allerlei (herfst) tinten vertonen.

Camargue: boomkikker

Waar kijkt ie naar? Wat zet ie op de foto?
Even aanwijzen. Hij is klein en groen.
Ineens zag ie hem.
boomkikker3boomkikker2
boomkikkercamargue1
Mediterrane boomkikker ( Hyla meriddionalis) in de Camargue.

Tulpenmanie en windhandel

In de 17 eeuw waren tulpenbollen nieuw, echt een hype. En de prijzen stegen en stegen. Op een zeker moment kostte 1 tulpenbol evenveel als een Amsterdams grachtenpand. Zie Tulpenmanie - Wikipedia voor allerlei weetjes. Het was echt een bubbel, windhandel.
Naderhand stortte de prijs in. Nu kosten tulpenbollen een habbekrats en zijn te koop bij Action of Aldi. Ik ben wel bang dat als de bollen kip zouden zijn, het plofkip zou zijn.
Plofbol?
bolletje21sept1
Bij de Action dit weekend: 12 pakken met bollen, voor het enorme bedrag van 7,92 in totaal. Das 6 cent per bol! Daar koop je geen grachtenpand mee tegenwoordig...
De krokusjes gaan dit weekend de grond in, onder de pruimenbomen. De tulpenbollen kunnen nog even wachten. Waarschijnlijk doe ik die in potten om in voorjaar her en der neer te kunnen zetten.

Vakantiefoto

Prachtig weer.
Rimpelloos water.
Foto gemaakt tijdens het fietsen.
Waar?

willemskanaal27aug
Gewoon op mijn dagelijkse fietsroute naar mijn werk in Groningen.
Zo'n mooie spiegeling zie ik niet vaak.
Ik kon het niet laten even af te stappen om een foto te maken met mijn telefoon.

Moskou by night

Week in Moskou.
Geen tijd gehad om tuinen te bezoeken.
Dus ook geen tuin- of planten foto's.
Om te gebruiken bij een tuinlogje voor dit weblog.
Daarom, bij uitzondering, een plaatje dat niets met tuinen te maken heeft.
Alhoewel: als je goed kijkt staan er ook een paar bomen op de foto….

moskoubynight

NB. De uienkerk staat aan de rand van het rode plein. Dat was echter precies de week dat ik er was grotendeels gesloten. Feestweek, met allerlei optredens, oa. militaire kapellen. Op de voorgrond tenten waar de muzikanten overnachten.

Moskou: tuinvogels

Opvallend veel mussen in Moskovische parken. Zoals ik me dat van vroeger van vakanties herinner. In parken, in de buurt van prullenbakken, terrasjes, waar maar wat te kruimelen valt. Zo ook in de grasvelden en perkjes rondom het Kremlin in Moskou.


moskou bontekraisepmoskoumus2sept

Boven: de bonte kraai.
Onder: de Moskovische mus
.

Moskou: berken

Eindeloze berkenbossen.
Witte stammen zover je kunt kijken.

Dat is het beeld dat ik heb van Russisch landschappen.
Van de schilderijen van Russische landschapsschilders.
Shiskin, Levitan.

Ik ben een week in Rusland, maar alleen in centrum van Moskou.
Daar geen eindeloze bossen.
Wel een enkele berk.
De rest moet je er maar bij denken.
moskouberk2moskouberken1

Bovenste foto: vanuit de rijdende expresstrein vanuit Moskou naar het vliegveld.
Onderste foto: als je je ogen een beetje dichtknijpt, zie je de prullenbakken op de achtergrond niet. Foto genomen in klein parkje vlakbij Kremlin
.

Moskou: uien

Je hebt Hongaarse uien, Amsterdamse uien, zilver uitjes.
Grote uien, kleine uien, rode uien.
Maar ook Russische uien, op de top van de kerken.
Deze zijn te vinden in Moskou.

moskauui5moskouuien2sep1
moskouuien2sep2moskouui3.

Slingeren

In de tweede week augustus kwam imker Doeke de honingkast ophalen. Dat was een van de drie verdiepingen van de bijenkast in onze tuin. Door de truc met het uitlooprooster, zie Honing | Elders | 't Groentje, zaten er bijna geen bijen in deze honingkast, da's makkelijk voor het honingslingeren, alleen de raten, zonder bijen. Doeke heeft zijn kasten op een paar plekken staan: sinds een paar maanden bij ons in de tuin, op een verborgen plekje op de golfbaan van Noordlaren, in een bijenstal in de tuinen van het kantoor van het Groningerlandschap in Haren.

  • Op een doordeweekse avond half augustus ging ik met hem mee.
  • Eerst kijken bij de kasten in Noordlaren, die maakte Doeke gereed voor verplaatsing de volgende dag naar de (bijna) bloeiende heide. Doeke is niet van de heidehoning, zeer taai, moeilijk slingeren, maar mede-imker Willem wel.
  • Toen naar de bijenstal in Haren: daar hielp ik mee de tjokvolle honingraten uit de kast te halen: Doeke haalde ze uit de bijenkast, schudde (bijna) alle bijen er af en gaf ze aan mij door. Ik plaatse ze dan weer in een lege kast. Daar gaan normaliter 12 raten in, maar als ze vol met honing zijn zijn ze zo zwaar dat een volle kast niet te tillen is: we deden dus maximaal 7-8 raten in een kast voor het transport.
  • Transport terug naar de 'slingerplek'. In de garage onder zijn flat stond een elektrische slingermachine en een rij emmers, en een tafel om de raten voor te behandelen. De bijen hebben elk celletje in een raat keurig afgedekt met een wasplaatje, dat slingert zo lastig. De imker halt met een speciale vork, de 'ontzegelvork' , alle dekseltjes van de cellen af, bij voorkeur met zo weinig mogelijk beschadigen van de cellen: dat kost opbrengst. Na uitleg door Doeke heb ik ook een paar raten 'ontzegeld', da's nog lastiger dan het lijkt.

  • doeke9aug1doeke 9aug 2doeke9aug3

  • Vier raten in de slingermachine, zachtjes beginnen, en pas later het toerental verhogen. Net als de trommen van een wasmachine die soms begint te stampen als de was wat verkeerd geladen is, begint de slingermachine te stuiteren als de vier raten niet netjes (naar gewicht) in de bak zijn gehangen. Onderaan de machine, een krantje waaruit de honing begint te druipen, door een zeef. Later gaan de honing door nog en tweede zeef in opvang emmers.

Vijf-op-een-rij

Een week of twee geleden vertelde collega Cora het droeve verhaal van een zwaluwnest dat van de dakrand was gevallen. Het nest hing op een beschutte plek, maar blijkbaar was de hechting van de klei niet voldoende, of de klei was te veel uitgedroogd, of….
Resultaat was in ieder geval, nest in stukken op de grond een paar meter lager en een zielig hoopje piepjonge zwaluwen op de grond. Ouderpaar zwaluw hevig ontsteld rondvliegend.

Maar toen kwam "
Hen to the rescue!" Hij nam een oud rieten bloemenmandje, vulde dat met zachte vulling, plaatste de babyzwaluwen uiterst voorzichtig in het mandje. Ladder er bij, en met mandje en gereedschap omhoog: het bloemenmandje werd op de plaats van het voormalige nest tegen de muur bevestigd. Even afwachten, maar na een tijdje kwam het ouderpaar weer terug en begon de jonkies weer te voeren!

corazwaluw0
corazwaluw1corazwaluw2

Bijgaande foto's maakte Hen deze week, de jongen waren klaar om uit te vliegen. Ze heten -van links naar rechts- Alfa, Beta, Gamma, Delta en Epsilon. Toch nog een happy ending.

Compostable

In de kantine van het bedrijf waar ik werk zijn werkzaamheden bezig. De transportband waarmee de dienbladen en eetgerei na de lunch op worden getransporteerd worden vervangen. Een week of twee hebben we daarom papieren bordjes en bekertjes en kunststof bestek (omdat afwassen nu even heel onhandig is). Het bestek is composteerbaar, althans, dat staat er op.
bestek13aug3
bestek13aug2kleinbestek13aug1klein

Collega Helmer zocht op internet even op hoe lang dat composteren duurt: in een industriële composteringsinstallatie 10 weken. Ga ik voor de gein eens proberen in onze composthoop. Zal wel een heel stuk langer duren….

Honing

Deze week kwam Doeke een 'uitlooprooster' plaatsen in de bijenkast die hij in onze tuin heeft gestald. Samen met collega imker Willem. Het uitlooprooster is een houten plaat die onder de honingkast wordt geplaatst. Een plastic cirkel in het middel, een centimeter of 10 in diameter. Hier kunnen de bijen als een soort trechter van de honingkast naar de kast er onder komen, maar niet terug. Dat maakt het makkelijker de honingkast een dag later mee te nemen, omdat er dan geen bijen in zitten.
honingbij5aug1.
Het was nog wel even spannend, de bijenkast begon te schuiven. Vonden de bijen niet leuk. Ik ging 'schielijk' naar binnen, terwijl Willem en Doeke (met rookpijp) de boel weer stabiliseerden. En passant liepen zij wel de nodige steken op. Inmiddels staat de kast weer stabiel met extra ondersteuning.

Donald Duck

Zaterdagochtend. Voor de middag was onweer en regen voorspeld, dus 's morgens op pad. We wandelden van Haren naar Groningen. Langs het Paterswoldse meer, Hoornse Dijk, richting Piccardhofplas, Winterpad, Hoornse Schans, naar de binnenstad. Ook nu weer paadjes en weggetjes die we niet eerder gezien hadden. En als je het een beetje uitzoekt loop je bijna de hele tijd in het groen.

In Zuid Groningen wandelden we over de Veenweg, en kwamen opeens een vlag van Groei en Bloei tegen. Groningen en omstreken houdt dit weekend open tuinen weekend! Meteen maar even een tuintje meegepikt. De tuin van Coby Swarte. Een hele lange, smalle tuin, bijna 2000 m2. Slingeren grasveld, heggetjes, en heel heel veel bloemen. Helemaal achterin een klein beekje.
Foto links, als je niet beter wist zijn we ergens in het buitenland aan het wandelen.
cobyswarte1cobyswarte2
cobyswarte3
Foto rechts: Ook achterin: vriend Donald. Foto onder: vlak bij het huis: een vijver met vriendelijk klaterende dolfijn-fontein. Twee stoelen nodigden ons uit om even te gaan zitten. Helemaal luxe was het, toen we ook nog een kopje koffie met koek aangeboden kregen. Mooie onderbreking van onze wandeling.


In het wild

Ha, expeditie gelukt.
Kort geleden schreef ik een stukje over het vleesetende plantje Kleine Zonnedauw. Zie :
Antwoord raadplaatje 30 juni: kleine zonnedauw | Elders | 't Groentje. Ik had het gezien in een kwekerij, in een ondiepe schaal met water, op tafelhoogte. Lokale bioloog Kees Boele (Zie Natuur en reisblog Kees Boele) vertelde me dat dit plantje ook vlakbij Haren te vinden is. Hij gaf me aanwijzingen waar ik het niet kon missen.
Eddy en ik gingen op expeditie, op jacht naar de zonnedauw. Bleek inderdaad niet erg moeilijk te zijn. Als je eenmaal weet waar je moet kijken. Vochtig, moerassig, zure grond. Beetje roodachtige gloed. Wel goed kijken want het plantje is echt piepklein. Zie stukje van mijn wijsvinger op foto 3.

.

Korenbloemblauw

Een veldje korenbloemen.
Zo blauw.
Zo blauw.

.

Vertakte Graslelie

Mooie blauwgroen pol smalbladig gras. En daarboven elegante witte bloemen. Als je ogen een beetje dichtknijpt lijken het dansende elfjes in een licht briesje. Dit is de vertakte graslelie. Anthericum ramosum. In het Engels heet ie: St. Bernards Lily. Ik heb geprobeerd te achterhalen waarom, maar geen verwijzing gevonden. Ik ga er vanuit dat het naar de heilige genoemd is: de dag die bij de heilige Sint Bernard hoort is 20 augustus. De graslelie bloeit van juni tot augustus.



NB. Ik heb ooit de gewone graslelie (niet vertakt dus) proberen te zaaien, zaad had ik van Evert gekregen. Haplo pappus | Tuin | 't Groentje. Niks bovengekomen....

Antwoord raadplaatje 30 juni: kleine zonnedauw

De vraag was van welke plant dit bloemetje was: Raadplaatje 30 juni | Elders | 't Groentje . Hilde en Marco zaten er heel dicht bij: ze dachten de Venus Vliegenvanger. Een vleesetend plantje. Heel dicht bij, wel een vleesetend plantje, maar net een andere. Het is namelijk de bloem van zonnedauw, ik denk de kleine zonnedauw. Groeit in moerassig, venig gebied. Staat in Nederland op de rode lijst van beschermde planten. Ook in Belgie beschermd.



De foto's zijn gemaakt met mijn telefoon, valt me niets tegen. Wat een bizar plantje.
Nou waren deze foto's van een 'tamme' zonnedauw, op de kwekerij van Thijssepark, in een bak met water neergezet om van dichtbij te bekijken. Inmiddels heb ik bij bevriende bioloog de plaats doorgekregen waar 'wilde' exemplaren groeien, hier in de directe omgeving van het dorp. Ik ga op expeditie!

Maandfoto juni 2012: Zonnedauw

Je ziet hem zo over het hoofd.
Bijzonder plantje.

Kleine Zonnedauw.
Met twee gevangen beestjes.

Raadplaatje 30 juni

Dit is het bloemetje van een heeel bijzonder plantje.
Ik ben benieuwd wie het herkent....

Volgende keer een verhaaltje en uiteraard foto's over de blaadjes.

WPTK

De Wilde Planten Tuin Kring Haren bestaat 40 jaar. Dit jubileum was aanleiding voor een excursie - per bus- naar heemtuin De Braak en heemtuin Thijssepark, beiden in Amstelveen. Ze bestaan al ruim 60 jaar bestaat. Mooi aangelegd.
De
Braak komt van doorbraak; ergens in 1500 is het gebied overstroomd en is er een plas achtergebleven. Deels verveend en dat leidt tot een gekke gewaarwording: als je stil staat op een van de wandelpaden en andere mensen lopen langs dan voel je de grond onder je voeten bewegen/ veren.
Het
Thijssepark bestaat uit een lange smalle strook, 50 meter breed, wel ruim een kilometer lang. Veel bomen, watertjes, varens, planten. Je zou echt niet zeggen dat je midden in de bebouwing zit. Zo'n heemtuin vergt wel veel onderhoud, steeds weg wieden van de (opdringerige) planten die je niet wil hebben.





We hadden bof met het weer, een uitstekend verzorgde excursie (met dank aan Ernst), een interessant verhaal van Hein Koningen (die bijna niet te stuiten was in zijn enthousiasme) en een lekkere lunch in de kwekerij van de heemtuin. Vervoer was ook prima geregeld in de 'spelersbus' van de GasTerra Flames (basketbal) .

Driekleur

Rood, wit, blauw.


Een paar foto's van het uitje van de WP(T)K, de Wilde Planten TuinKring Haren. Op de middelste foto het laatst niet uitgebloeide bloemscherm van de knolspirea. We waren op de kwekerij bij het Thijssepark in Amstelveen en daar stonden labels bij de planten. Dat loste meteen een klein 'dispuut' op dat Michiel en ik hadden bij een vorig uitje naar de Heliant De Heliant | Elders | 't Groentje.
Michiel had gelijk: het was inderdaad de knolspirea en niet het duizendblad.

Wollewei

Een stukje bloemrijk grasland, in Thijssepark in Amstelveen. Het zou ook zo maar een stukje kunnen zijn uit het schilderij Wollewei uit "Erik of het klein insectenboek'.

.

A.Vogel

In een huisje aan de rand van de veluwe. Foldertje bekijken, wat is er zoal te doen in de omgeving. Bleken we vlakbij de tuinen van A. Vogel te zitten. Je weet wel, die meneer van de homeopatische middeltjes met de rode zonnehoed als de meest bekende. We hadden de fiets bij de hand, het was wel grijs, maar droog. Dus even er heen: landgoed Zwaluwenburg tussen 't Harde en Elsburg. In juni zou er heel veel in bloei staan. Dat viel een beetje tegen, het is koud en nat geweest. De zonnehoeden (echinacea) stonden helaas nog niet in bloei. Wel een veld vol roze en witte planten (iets van de brassicafamilie, slangenradijs misschien). Ruim anderhalve meter hoog, gezoem van bijtjes.

Zie het petje van Eddy, die er even tussen in ging staan.
Er bleek een excursie te zijn van 150 lezers van het tijdschrift 'happinez', dus in grote drommen liepen er mensen rond. Deels op blote voeten, met hemelvaart is het 'blotevoetenpad' geopend. Eerst over een graspad, daarna door bakken met stenen, grind, zand, leem, turf en bosgrond. Aan het eind een bak water om je voeten weer af te spoeloen. Moest ik natuurlijk ook even proberen Happy .

Marxveld

We waren even weg, paar dagen fietsen. Eerst een paar keer overnachten in een B&B, later met de familie in een drietal huisjes. In het plaatsje Vollenhove (wie kent het niet) overnachtten we in een oude Havezathe: Havezathe Plattenburg, een Bed & Breakfast met een (1) kamer. Lekker groot en met eigen opgang liggend aan de achtertuin. Niet dat het heel veel uitmaakt, Vollenhove is een klein stadje (vroeger havenstadje aan de Zuiderzee, nu nog net in Overijssel, aan de andere kant van de brug de noordoostpolder) dus erg veel verkeer is er niet in het centrum van het stadje.
In het straatje waar onze B&B was, de bisschopsstraat, lag ook een tuinencomplex: de historische tuinen van Marxveld. In het tuinencomplex is in 1988
een kunst- en cultuurtuin aangelegd waarin een beeld wordt gegeven van de historische ontwikkeling van de tuinen in Vollenhove. De historie van Vollenhove gaat terug tot de elfde eeuw toen het stadje een belangrijke sterkte was van de Bisschop van Utrecht. De volgende tuinstijlen zijn onderscheiden:



  • de middeleeuwen tot 1500
  • de renaissance van 1500 tot 1600
  • de barok van 1600 tot 1760
  • de landschapsstijl van 1760 tot 1880.

Linksonder een stukje baroktuin, rechtsonder stukje uit middeleeuwse tuin. Die vond ik het mooist, stond van alles in bloei. Maar wat deze gele bloemen zijn..... ik weet het niet.

Aanvulling 11 juni: Ann laat weter dat het de asphodeline lutea of jonkerlelie is. Niet te verwarren met de 'kale jonker' , dat is een distel.

Driekantig Look

Zo makkelijk kan het zijn, de plant heet zoals ie eruit ziet (driekantig) en zoals ie ruikt (look, uiengeur). Allium triqeutum, op zijn wetenschaps. Net als daslook, een familielid, kan dit plantje zich flink uitzaaien. In Australie is ie zelfs verboden, het is daar een ' invasive weed', men probeert deze allium weg te houden uit de natuur.


Foto van de doorsnede van de stengel: driehoek, maar ook met een extra ribje op elke punt. Geinig.

De Heliant

Op 26 mei was er een excursie van de Wilde Planten Tuinkring Haren (e.o.) naar Wilde Planten kwekerij 'De Heliant' in Wapserveen (Drenthe). Prachtige dag, kleine groep, met zijn zevenen in een auto. De kwekerij is door Nils (paars T shirt) en Kim van Ligten een aantal jaren geleden overgenomen van Heilien Tonckens.
We worden in de kwekerij ontvangen in het rustige Drentse landschap, aan een doodlopend weggetje. Landelijker kan bijna niet. Helemaal rustig is het vanmorgen overigens niet: naast de natuurlijke kwekerij, is buurman boer met een grote machine bezig gras te keren. Ook dat is platteland.


Nils leidt ons rond over het terrein. Zijn filosofie is: plantjes in de volle grond. Als je iets wilt kopen wordt het ter plekke uit de grond geschept en in een stukje natte krant mee gegeven. Het is duidelijk dat Nils echt passie voor planten heeft. Af en toe duikt ie opeens een strook gras in om op een ienie mini plantje te wijzen, zoals
heidekartelblad, een zeer zeldzaam rode lijst plantje. Zelfs als je weet waar het moet staan loop je er nog bijna langs. Ook legt Nils uit wat zijn manier is om de notoir lastig te vermeerderen bosbessenstruikjes met redelijke succeskans te kweken. Een overvloed aan kevers, zweefvliegen en bijtjes vliegt om ons heen. Zo veel rozenkevers heb ik nog nooit gezien. We eindigen de rondgang bij een grote tafel met stoelen rondom in de schaduw van een paar bomen. Koffie, thee en versgebakken appelcake van Kim vormen een mooie afsluiting van deze excursie. De Heliant, echt een kwekerij voor de liefhebber. We waren met ons groepje aan het goede adres!

Dag van het Park

Definitie: Een park is een door de mens ontworpen en aangelegd groen gebied met een overwegend recreatieve functie. In parken vinden we vrijwel altijd bomen, vijvers en paden met daarnaast vaak andere stijlkenmerken zoals kunstwerken.

Dag van het Park: wordt dit jaar voor de achtste keer door de ANWB georganiseerd, op 3 juni dit jaar, zie anwb.nl/dagvanhetpark - Gemeenten ; allerlei dorpen en steden doen mee. Diverse activiteiten in parken. Zo is er bij ons in Haren een muzikaal allerlei in het Boeremapark : http://www.boeremapark.nl/ .


NB. De foto
lijkt op park, maar is vanmorgen vroeg (om kwart over 6 's ochtends liep ik door de tuin met fototoestel!) in eigen tuin genomen.

Kornoeljes

Je hebt heel veel verschillende soorten kornoelje, in het Engels dogwood. Wij hebben zelf de rode kornoelje, een flinke heester, als je hem laat uitgroeien. Het rode hout is het mooist in de winter als het datzelfde jaar gegroeid is. De kale wintertakken, in een winterzonnetje. Prachtig. Naast struikvormen zijn er ook boomvormen, maar ook hele kleine kruidachtige kornoeljes. Vandaag tijdens een wandeling in Hortus Haren zag ik zowel een boom, als een zeer zeldzame kruidvorm (de zweedse kornoelje, rode lijst).

.
De bovenste twee foto's zijn van de boomvorm (zie mijn behandschoende hand om de grote te zien, het was koud en winderig). De onderste twee zijn van de minivorm, zie vingers erachter. )

Paula, heb je deze wel eens in Zweden gezien?

Laarmantuin

Zaterdag 12 mei was de jaarlijkse vriendendag van de vereniging 'Vrienden van de Hortus Henricus Munting'. Aansluitend aan de ledenvergadering waren er enkele rondwandelingen. Een van de wandelingen ging door mijn favoriete deel van de Hortus Haren, de Laarmantuin, daar heb ik mij dus snel voor aangemeld. Als ik in de Hortus ben, loop ik in ieder geval daar door heen. Van 1-2, klein groepje, met Marian H. , een van de bestuursleden, als gids. Het was koud en winderig (de fleece handschoenen kwamen goed van pas), wel droog en af en toe zon. De wandeling Laarmantuin was gecombineerd met 'markante bomen' route, en we kregen daarbij ook wat 'persoonlijke bomen verhalen'. De Laarmantuin is een landschapstuin, op de flank van de hondsrug, en wat geaccidenteerd. Veel bomen, en in voorjaar een feest van stinzenplanten. De meeste zijn nu, half mei verdwenen, maar als je goed kijkt zie je de restanten, het verdwijnende blad van de bosanemoon, de laatste kleurflarden van de bluebells, de zaaddozen van sleutelbloem en lenteklokje.


Bij elke excursie pik ik weer wat nieuwe weetjes op: de boswederik (geel bloempje op foto hierboven) is een bodembedekker die ik niet eerder bewust zag, en het japans hoefblad, een forse stinzenplant. Op de foto linksonder zie je Marian, die uitlegt wat er te zien valt; ze staat onder een enorme haagbeuk (uit ongeveer 1930). Haagbeuken gebruiken we vaak in gesnoeide vorm, maar met voldoende ruimte (en tijd) kunnen ze uitgroeien tot een monumentaal exemplaar (zo groot dat ze niet op een foto passen).

Voorjaarsplantenruil 2012

In 2011 heb ik de voorjaarsplantenruil en de najaarsplantenruil van de Wilde Planten TuinKring Haren gemist. Andere bezigheden. Maar dit jaar is het weer gelukt. Gister was een prima dag en heb ik allerlei plantjes uitgeschept om mee te nemen. Toen was het redelijk weer. vandaag was het schrikken, vanmorgen stortregen, daarna iets droger. Tegen half elf op de fiets met fietskar en zakken vol met plantjes. Regenbroek en laarzen aan. Die bleken niet zo nodig voor de regen, het was eind van de ochtend vrijwel droog. Wel handig tegen de wind, de andere tuiniers stonden te bibberen. Mijn regenbroek hield de wind lekker tegen.



De plantenruil is elk half jaar bij een ander lid van de Wilde Planten Tuinkring, deze keer bij de familie Thomas aan de Ruigelaan. Een smal onverhard wegje aan de rand van het dorp met een fietspad erlangs. Zomers fietsen we er vaak langs, een prachtig beschaduwd fietspaadje, heel veel bomen. Nu de kans om een kijkje te nemen in een van de tuinen. Volgens de bewoners hadden we eigenlijk twee weken eerde moeten zijn, toen was de tuin een lichtgele vlakte van primula's. De meeste zijn nu uitgebloeid, maar in een paar beschaduwde plekjes waren de laatste bloemen nog te zien. Het is allemaal begonnen met twee plantjes. En dan elk jaar zaad verzamelen en dat breedwerpig over de tuin uitstrooien. Inmiddels staat de primula ook buiten de tuin, langs het fietspad.

Heen:
diamantgras, geranium versicolor, persicaria campanulata, stipa gigantea, boszegge (met dank aan Ernst voor de naam), glanzende ooievaarsbek, moerasspirea, herfstframboos.

Terug: een dikke pol primula's (ruilen, ik ga nog een stukje van de stengelloze sleutelbloem terug brengen), echte valeriaan, kraailook, filipendula, goudveil, doronicum, wouw, echte koekoeksbloem, bosgierstgras (aureum?), poelruit, carex morrowii.

Meeste inmiddels ook al in de tuin gezet. Het is de hele dag wel zeer grijs gebleven.

Soldaten en zeelieden

Met de verandering van de seizoenen komen ook steeds vergelijkbare onderwerpen terug in tuinprogramma's op TV. Het verveelt mij nooit om eerst weer de sneeuwklokjes of kerstrozen, later longkruid en andere planten te zien ontluiken. Vertrouwde verhalen, steeds welkom. Regelmatig wordt ik weer verrast door een nieuw weetje, een leuke naam, een woordspeling, of een tot dan toe onbekend gebruik van een plant.


Deze kende ik nog niet: soldaten en zeelieden, soldiers & sailors.
In het BBC programma Gardeners World van vorige week ging het over longkruid, in maart en april bloeiend. De bloempjes bloeien, afhankelijk van bevruchting blauw of roze. Aan een trosje kunnen, naast elkaar de twee verschillende kleuren zitten. En daar schijnt dan de naam soldiers & sailors vandaan komen. Al googelend op 'longkruid en volksnaam vind ik er nog bij: Adam en Eva. En ook lieve-vrouwentepeltjes. Zie bv.
De Bloeiende Gaarde: LONGKRUID - Pulmonaria .




2012 Jaar van de Astrantia (3)

Deel 3 van een serie.
Zie ook :
2012 Jaar van de astrantia (1) | Tuin | 't Groentje
2012 Jaar van de astrantia (2) | Elders | 't Groentje

Vandaag naar de plantjesmarkt geweest die werd georganiseerd in de Hortus Haren. Ik had mezelf voorgenomen om maar zeer beperkt plantjes te kopen. Twee soorten stonden op de lijst: astrantia en santolina. De eerste heb ik nog niet in de tuin en vind ik wel erg leuk. De tweede hebben we al jaren in de tuin, maar veel struikjes zijn al wat ouder en hebben deze winter een flinke opdoffer gehad.

Thuis gekomen met een drietal astrantia major subsp involucrata 'shaggy'. In een leuk stoffen tasje. Ze komen uit de tuin van Jan en Yvonne Wieringa. En het tasje is door Yvonne gemaakt. Iedereen die drie plantjes kocht kreeg zo'n tasje mee. Om niet steeds plastic tasjes te hoeven uitdelen. Leuk! Nu de astrantia's nog een plekje geven. En misschien een beetje kalk. Deze varieteit zou wittige bloemen met groenige schutblaadjes moeten geven.

Plantjes in potjes

Zaterdag.
Een dag met buien.
Af en aan.
Grijs, bui, blauw, zon.
Om en om.


Ik had Sophie beloofd om plantjes op te potten voor de plantjesmarkt zondag. Op de buienradar zag ik dat er buien aankwamen. Nog een half uurtje droog. Heel snel boodschapjes gedaan en toen letterlijk rondgerend in de tuin.
Stel je het volgende voor: met van die grote emmers met handvaten en een schepje.
Zwoesh, daar steek ik een paar zaailingen digitalis uit. Schep, vork! Een flinke pol oregano. Whooom. Nieuwe emmer vol met stukken zenegroen, bijna in bloei. Spit, schep! En polletjes bieslook, zaailingen linaria. Gallop. Stukjes persicaria en geranium. De eerste drupjes beginnen te vallen. Stapel. Alle emmers op het overdekte terras gezet. Ren snel even naar de verre schuur en haal een grote stapel plastic potjea. Ook mee naar het terras. Wacht, ook nog even een uitlopers van wollige munt uitsteken. En om thee van te maken: (graai) citroenmelisse. Ik had een boel zaailingen al opgepot en wel van kleine lila viooltjes, daar gingen er ook 6 van mee.
Eind van de middag kwam Sophie langs en ging met zon 40 potjes weer weg. Als het weer een beetje meewerkt morgen ga ik ook even op de plantjes markt kijken.
Foto: zomaar een papaverhart, uit mijn fotoverzameling. Heeft niks met de opgepotte plantjes te maken. Gewoon mooi plaatje.

Zoooooo Lente

Allerlei vroege bloeiers kondigen de komende lente aan.
Voor mij is de echte lente-bloem de primula.
Of het nu de zachtgele primula veris is met zijn lange bloemstengel (foto's, Hortus) of de bijna stengelloze, even zachtgele primula vulgaris in onze achtertuin.

.

Zo voorjaar

Voorjaar en geel.
Paaseitjes en paaskuikentjes.
Hyacinthen en vooral .... narcissen.
Voorjaar en geel.


Veldje narcissen in Hortus Haren 1 april 2012, de dag dat de kangoeroes in de Hortus zijn uitgezet.

Qatar: plant in de woestijn

Twee weken voor het werk/studie in Qatar. Dat betekent ook een weekend daar. Met de medestudenten een weekend tochtje gemaakt naar het uiterste zuiden van Qatar. Het is niet echt ver, Qatar heeft een oppervlak dat gelijk is aan dat van Friesland+Groningen+ Drenthe. Een groot deel is woestijn, her en der een klein grasje of struikje. Met aan de zuidkant van het land (schiereiland), aan de grens met Saoedie Arabie , een gebied met enorme zandduinen. Met four-wheel drives en Qatari chauffeurs (niet zelf proberen!) kun je daar een spectaculaire tocht over de zandduinen maken.



In het kamp waar we in tenten overnachten heb ik toch nog een minituintje gevonden. In een waterput, onder een afdakje. Het wordt hier zomers ruim 50, bijna 60 graden, met een zeer hoge vochtigheidsgraad. Dat moet rampzalig zijn als je buiten bent.


Qatar: kantoortuin

Twee weken lang in Qatar geweest voor een opleiding, voornamelijk in de hoofdstad Doha. In Doha is de groei van wolkenkrabbers en de economie (14% in 2011!) verbijsterend. In het zakencentrum een en al spiegelglas, en 's avonds aangelichte gebouwen, allemaal de laatste 5 jaar uit de grond gestampt.



Weinig groen in al dit geglim. Op de bovenste foto langs de boulevard de Corniche zie je een strook (uitgebreid gesproeid) gras en vers overgeplante palmen. Soms -in het winterseizoen als het nog koel genoeg is - ook een rij geel of paars van bloeiende vlijtige liesjes o.i.d. Op de foto linksonder de Tornado Tower, een kantoorgebouw van nog geen jaar oud: op de 41ste verdieping had ik de cursus. Aan de voet van de Tornado Tower liepen we door deze net aangelegde minimalistische tuin. Veel pennisetum, hier in losse toefjes te zien op de foto rechtsonder. Buiten de foto, een stukje naar links, was een hele zee van paarsbloeiende pennisetum. Dit was een van de zeldzame stukjes tuin die ik gezien heb in Qatar.

Qatar: Henna

De eerste week van de cursus in Qatar volgden we samen met een groep Qatari. Met de vrouwen uit beide groepen gingen we een avondje op stap. Naar een henna salon en dan lekker eten in een Indiaas restaurant in de Qatar Tennis Club. Henna wordt uit een plant gewonnen, dat is de link met dit log over tuin en planten.

Qatari vrouwen brengen versierselen van Henna aan voor bijzondere gelegenheden. Meestal handen, ook wel voeten, rug of schouder. En bij een trouwerij hoopt de vrouw op een hele donkere kleuring van de Henna, zij gelooft dat dat duidt op veel liefde van de aanstaande bruidegom. Henna slijt na een week of twee van de huid af. Een patroon vond ik wel leuk, toch maar niet op mijn handen, maar wel op mijn voeten. Nu weer terug in Nederland is het veel te koud om op teenslippers te lopen. Jullie zullen het met de foto moeten doen....

Foto van de eerste dag. Henna kleurt donkerder als het warm wordt. Omdat ik steeds sokken en schoenen aan heb en dat lekker warm wordt, is het patroon inmiddels donkerder geworden.

Oeps: pas nu ik wat meer informatie op internet lees, kom ik er achter dat er soms allergische bijwerkingen zijn, vooral als er toevoegingen aan de henna zijn (black henna).

Henna -weetjes:
Gewonnen uit de henna struik, lawsonia inermis.
Uit de kattenstaartfamilie.
Al duizenden jaren gebruikt.
Zeer geurende witte, lichtgele of roze bloemjes.
Van bloempjes wordt ook parfum gemaakt, henna parfum favoriet van Mohammed.
Struik groeit in Noord Afrika, Nabije oosten, India,
Uit gemalen blad wordt groen poeder gemaakt.
Met water of olie wordt pasta gemaakt: de henna.
Pasta met spuitzakje (soort mini slagroom spuit zak) op huid aangebracht.
Kleurstof voor huidversiering of haarkleuring.
Veel gebruikt in moslim landen, vaak versiering voor een trouwerij.
Tijdelijke versiering, blijft 2-3 weken zitten.
Hoe donkerder, des te beter.
Pas op voor 'black' henna.

Sneeuwklokjespraat

Zaterdagmiddag fiets ik even naar het locale tuincentrum. Om een zakje aarde te kopen, binnenkort weer aan het zaaien. Op dat moment zijn er geen andere klanten, mooi de tijd om eens uitgebreid met de eigenaren te praten.
Over alle bollen in kistjes met vochtig zand. Die nu buiten staan, het is zacht. Groene neusjes komen uit de bolletjes en witte wortelpruikjes aan de onderkant. Ze hebben veel werk gehad aan het naar binnen sjouwen van al die kistjes. Twee of drie graden vorst kunnen 'blote' bollen wel aan. De zeer strenge vorst tot -18/-19 die we gehad hebben, zou alle bolletjes stuk laten vriezen.
We raken aan de praat over sneeuwklokjes. Dat heb je deze tijd van het jaar. Ik weet dat ze sneeuwklokjes-gek zijn. Afgelopen week meegeweest op een sneeuwklokjes busreis naar Engeland, vertelt hij. En misschien komende week op eigen gelegenheid naar Duitsland. En of ik wist dat er ook heel veel sneeuwklokjes op Texel zijn... (nee), daar in de jaren 50 aangeplant in bossige delen.

Foto's: van gister, eigen tuin. Galanthus nivalis.

TRIVIA: Afgelopen week is via Ebay de duurste sneeuwklok ooit verhandeld, een spontane mutatie van de breedbladige galantus woronowii, naar de tuin van de schotse dame genoemd waar ie een paar jaar geleden is ontdekt: galantus woronowii 'Elizabeth Harrison'. Zie
http://gardendesigncompany.wordpress.com/2012/02/17/the-worlds-most-expensive-snowdrop/ .
Leuk bloempje, maar ja.

Medicinale Planten

De jaarlijkse 'vriendenlezing' van de vereniging Vrienden van de Hortus "Henricus Munting" werd op 16 februari gehouden. De titel was " Medicinale planten : zegen of zorg". Spreker was Ben Westerink , emeritus hoogleraar van de Rijksuniversiteit Groningen.

Veel geneesmiddelen zijn gebaseerd op (werkzame bestanddelen) uit kruiden. Als die makkelijk te verkrijgen zijn, worden ze nog steeds uit de (gekweekte) planten gehaald, zijn de hoeveelheden werkzame bestanddelen te klein of moeilijk te verkrijgen, dan zijn ze vaak chemisch nagemaakt (als moleculen niet te ingewikkeld zijn).


Dit is het rijtje dat Ben 'behandelde':
- morfine ( papaver)
- aspirine (wilgenbast)
- digitalis
- nachtschade
- coumarines (akkerhoningklaver)
- kinine ((bast van kinaboom)
- ephedrine (ephedra)
- vinca
- taxanen
- progesteron (wortel van witte yam)
- artemisine (alsem)
- cannabis
- champix
- colonidone (soort maagdenpalm)
.

Grote zaagbek

Niet in het wakje in onze vijver, maar wel vlakbij. Stukje wandelen naar de plek waar de Meerwegbrug over het NoordWillemskanaal gaat. Het kanaal is vrijwel helemaal dichtgevroren op 11 februari, op een klein stukje na. Een flink open stuk van een paar meter is nog te vinden net onder en bij de Meerwegbrug. Opengehouden door samenscholende watervogels. Op de heenweg van onze wandeling naar het Paterswoldse meer maken we deze foto (met de telefoon). In het water paar meerkoetjes, en een achttal grote zaagbekken. De wilde eenden zitten voornamelijk op het ijs. En meer op de achtergrond een kudde meeuwen.

Zaagbekken zijn zee-eenden, die in winterperioden ook wel in binnenland gezien worden. Ze eten uitsluitend vis en hebben dus open water nodig. Je herkent ze van verre aan de opvallend witte borst, mannetjes met glanzend zwarte kop, vrouwtjes met warm bruine kop. Soms met een kuifje (vooral bij vrouwtje op de foto linksonder goed te zien). En uiteraard aan de snavel. Op de kleine foto rechtsonder zie je het kromme puntje aan de snavel, vooral in de weerspiegeling. Een heel andere snavelvorm dan de brede snavel van de gewone wilde eenden.



Op de terugweg hebben we -ter hoogte van de boom op de grote foto linksboven- overwogen het kanaal over het ijs over te steken. We zagen menselijke voetsporen in de sneeuw over het ijs naar de overkant lopen, maar ongeveer twee meter van de rechteroever weer omdraaien en terugkeren. Toch maar weer over de brug terug. Daar hadden twee zwanen bezit genomen van het wak, en zaten de resterende eenden op het ijs. De meeste zaagbekken waren verdwenen.

Mollengrond

Nog is het vochtig.
Diepzwart.
Heuvel na heuvel.
Vers gedolven.
Gangen schoon.
Zwart Goud.

Mollengrond.


In een zachte winter zie je in januari, februari de heuvels verschijnen. Mollen plegen groot onderhoud aan hun gangenstelsel. En dan blijft er grond over, weg ermee. Op forse hopen in bermen, dijkjes en grasvelden. Omdat de grond van onder het maaiveld komt bevat het weinig gras/onkruidzaden. Lekker rul. Ideaal als zaai en stekgrond, schijnt het.
Vrijdagmiddag 27 januari ga ik op de fiets met grote emmer (tubtrug) en schepje op pad naar een nabije berm. En schep zo'n 20 liter verse mollengrond in de emmer. Hoe verser de hoop des te zwarter de grond. Na een paar uur wordt de molshoop al wat lichter van kleur.
Mevrouw met hondje kijkt me wat vreemd aan. De eerste zaailingen zijn binnenkort aan de beurt om verpot te worden. Dat ga ik voor het eerst proberen met de mollengrond. (29 januari in Vroege Vogels gaat dezelde tip gegeven worden!)


Vroege Bloeiers

Sneeuwklokken en krokussen verwacht je als vroege bloeiers. Met deze gekke warme winter (ondanks een paar dagen ijs op de vijver) bloeien er allerlei planten op andere tijdstippen dan gebruikelijk. De meeste erg vroeg, maar een paar juist laat.
Bij ons in de tuin: pentaglottis, bloeit nog steeds. En een paar vroege bloeistengels van de smeerwortel! En een verdwaalde schijnpapaver.


Bij Margriet: kamperfoelie, een uitlopende hortensia, een rode zonnehoed, roze geranium, tulp in knop en bloeiend longkruid.
Bij Bea bloeit de rudbeckia (nog).
Bij station Haren de eerste narcissen gezien.
Bij ons in de straat: krokussen.

Christo-spinnen

Christo is een beeldend kunstenaar die vooral bekend is geworden door het inpakken van dingen; de strategie van Christo en zijn vrouw Jeanne-Claude was om opvallende bouwwerken of landschappen tijdelijk met witte stop aan te kleden: de Pont Neuf in Parijs, de Rijksdag in Berlijn en bomen in Central Park in New York.

Dat idee hebben ze misschien wel gekregen door de spinnetjes op de nieuwe dijk bij het Foxholstermeer: ik noem ze
Christo-spinnen.
.


Er loopt een (modderig) wandelpad rond, en er is een vogelkijkhut (die konden we vandaag overigens niet bereiken, door het het hoge water afgelopen week). Met de stralende zon vanmiddag en de zeer laagstaande winterzon werden talloze spinneragdraden mooi aangelicht. De hele dijk was in een zijdeachtig laagje verpakt. Op de tweede foto zie je de zuidzijde van de dijk, glimmend zilverachtig. Op andere plekken waren ook overal draden, maar die waren niet zo goed te zien. En op de hoogste plekken van de webben liepen honderden spinnetjes. Gelige, maar ook zwarte. En elk ander insect dat dacht even lekker in het zonnetje te zitten.... liep/vloog zich vast in dit 'dijk-grote' spinneweb.

Chinese lichtjes

Een zachte winter, vroeg donker. Tussen Kerst en Nieuwjaar zijn we op een avond naar de Hortus Haren gewandeld. Overdag gesloten voor 'gewone' bezoeken van 1 december tot 1 april. Maar in de donkerste periode van begin december tot eind januari wel geopend van 17.00 tot 22.00 uur. Voor het Confucius China Licht festival.
Beelden van ijzerdraad frames overtrokken met kleurige stoffen en aangelicht door duizenden (spaar)lampen.



Woon je in de buurt van Haren, ga dan eens kijken. Zie
China Light Festival. Er is ook een stand met Gluhwein en Brat Wurst. En een Chinese versie van Manneke Pis!

Seed swap 3

Stelling: Poezen vinden zaden leuk.
Zie onze eigen poes tussen de zaadzakjes.Zadenruil 2011 of: hoe zie je een zwarte kat op een zwart tapijt | Beestjes | 't Groentje .

Bijgaande poes komt uit Schotland. Sam is enthousiast over de zaden die zijn baasje Nate van mij kreeg in een internationale zadenruil.


Thank you very much for the interesting seeds you sent me! I can't wait until it is warm enough again to get them started.  Sorry it's taken a few days to get a picture to you, it's just been a little busy this close to Christmas =)  My cat, Sam, was interested to see what was in the packet so he got in on the picture too Winking

Nate
.

Stinkend Nieskruid

Achtertuin van C.
Het is geen natuurtuin,
geen wilde tuin,
maar een verwilderde tuin.

Half december valt vooral een enorme bult klimop-met-bessen op. Tegen het muurtje tussen tuin van C. en de buren. Omdat de plant daar niet verder kon groeien is ie van zijn jeugdfase (zonder bloemen) overgegaan naar volwassen fase: en dan komen er veel bloemen en veel bessen, ook in deze tijd van het jaar. En verder... bij de schuur een enorme pol helleborus, net in bloei. Glanzend en glimmend in de zachte regen.



Dit is helleborus foetidus, stinkend nieskruid. Het blad schijnt onaangenaam te ruiken als je het fijnwrijft. Prachtige plant, die nu bloeit, wintergroen is, en het prima doet in diepe schaduw. Ik vraag me af of ik om een stekje zal vragen. Er zijn twee, nee drie maren.
Maar (1)... de plant houdt van kalkrijke bodem.
Maar (2)... de plant houdt niet van verplanten.
Maar (3)... zaden en sap van plant kan erg irriteren: gebruik handschoenen!
Beter is: om zaad te vragen, dat is in juni/ juli rijp. Stinkend nieskruid is makkelijk uit zaad te vermeerderen.


2012 Jaar van de astrantia (2)

Deel 2 van een serie.
Zie ook
2012 Jaar van de astrantia (1) | Tuin | 't Groentje .

Bij het digitaal bladeren door onze digitale fotoverzameling bleef mijn oog ineens hangen op een foto van een
astrantia. Een vrij donkerroze. Komend jaar moet het er echt van komen. Astrantia's in eigen tuin!



Bovenstaande foto is niet uit eigen tuin,
obviously.
Is uit 2004, gemaakt in andermanstuin.

Boom met buik

Twee weken geleden wandelde ik door de Hortus. Een rustig stukje, waar weinig wandelaars liepen. Het was mistig. En uit een ooghoek zie ik een boom met een bolle buik. Ik knipper nog eens met mijn ogen. Zie ik het wel goed?
Nog wat dichterbij. En dan zie ik dat de 'buik' van de boom helemaal belegd is met knikkers. Omsloten door de 'armen' van klimopstengels.

.
Ik heb nog gekeken of er een bordje met naam van een kunstenaar bijstond. Niet gezien. Zal we door de kaboutertjes zijn gedaan.
--> Aanvulling via een lezer (bedankt Molly): Het kunstwerk is van Els Otten. Zie Woest en Ledig: Els Otten in de Hortus in Haren .

Chrysanthen flower show

Hortus Haren. Ik heb een 'vriendenkaart' waarmee ik het hele jaar door naar binnenkan. In het locale krantje lees ik over de 'chrysanthen flower show' die de maand november georganiseerd wordt. Mooi excuus om weer even langs te gaan.


Inderdaad chrysanthen. Grote en kleinere bloemstukken met chrysanten. Met veel bessen en herfstbladeren. Maar ook het
oog van een papegaai, het achtereind van een panda, een vis op het droge en chinese klanken. Huh ?!

--> De papegaaien zijn op zoek naar nieuwe onderkomens na een flinke tijd in de Hortus te hebben gelogeerd. Tot eind van dit jaar wonen ze in de hortus.
--> De chinese klanken komen van een groep chinese werklui die die bezig zijn met het voorbereiden van de volgende tentoonstelling in de Hortus, lichtbeelden vanaf 2 december.

Chinese doorkijkjes

Chinese tuin in Hortus Haren. Ik ging er afgelopen weekend heen voor een chrysanten flower show, zie Chrysanthen flower show | Elders | 't Groentje. Maar de meeste foto's maakte ik toch van de tuin zelf, of eigenlijk van de doorkijkjes in de Chinese tuin.

.
Met herfstkleuren en een beetje mistig en -op dat moment- geen bezoekers (in beeld) was het wandelen door de tuin bijna sereen.

Rome: Via Appia Antica

Heel oud straatje in Rome, de Via Appia. Het stukje op de foto is bestraat met kinderkopjes, andere delen zijn bestraat met veel grotere stenen (reuzenkoppen?), gelegd door stratenmakers meer dan 2000 jaar geleden.
Dit plaatje is gemaakt een paar kilometer buiten het drukke centrum van Rome, en toch rustig om te wandelen. Het is openbare weg, maar door de grote stenen is het zo hobbelig dat weinig auto's zich er wagen. Eind oktober wandelden we er. De bermen zullen vooral in het voorjaar een zee van wilde bloemen laten zien, maar ook nu waren er nog kleurige stukjes te vinden.


Altijd ben ik weer verrast door het hel lichtblauw van de cichorei-bloemen. En op de andere foto het behaarde blad van een witbloeiend plantje; de zilverachtige haren laten zien hoe het plantje aan een heet en zonnig klimaat is aangepast.

Rome: grasveld

Op allerlei plaatsen in Rome kwamen we mooi onderhouden grasveldjes tegen, met bordjes dat je er niet op mocht. Bij dit 'grasveldje' leek die aanwijzing overbodig Happy .
.

Rome: bloemen op forum

Paar dagen in Rome: veel gebouwen, veel oude stenen uit de romeinse tijd, al dan niet recht opgestapeld. En er tussendoor her en der een bloempje.
Hier enkele malva's, die zich genesteld hebben op wat brokstukken op het forum romanum.
.
Duidelijk familie van ons kaasjeskruid, iets donkerder roze van kleur.

Mannen in witte pakken

Recent een paar mailtjes gewisseld met Stefanie, lezeres van dit weblog. Over welke plantjes ze voor najaarskleur zou kunnen planten, en nog wat vragen over plantjes die ze in haar tuin had, maar waarvan ze naam niet kende.
En nu een droevig mailtje. Wegens een brand bij de buren, waarbij asbest vrij kwam, is ook de tuin van Stefanie helemaal leeggehaald. Mannen in witte pakken schepten en trokken alles uit en voerden het tuinmateriaal af in grote zakken. Het zal je maar gebeuren.
Stefanie had een tuintje speciaal voor vogels, bijen- en vlinders. En nu dus bijna leeg.


De tuin is nu leeg en kaal. Het is nu prima tijd om veel vaste planten te planten. Dus als er lezers van 't Groentje zijn die in de buurt van Vlaardingen wonen en Stefanie van wat planten willen voorzien, neem contact op via mail: stefanie-at-tele2.nl ,
en dan voor het woordje '-at-' een @ typen.

Lootjes

Op de ledenavond van de tuinclub worden lootjes verkocht, 3 voor 2,50. Voor een deel van de inleg worden kleine tuinkadootjes gekocht voor de verloting, de rest komt in de kas van de tuinclub, als bijdrage in het organiseren van o.a. lezingen.
Bij de laatste lezing kocht ik een paar lootjes. 262, 264 en 266. Ik kocht ze van het ene bestuurslid, en tegen een ander zei ik dat ik speciale
winnende lootjes had gekocht.

Dat was echt zo! Op twee van de drie lootjes viel een prijs!
Een tuinornament op een steeltje, een kleurige vlinder.
En een pot met het siergras, molinia transparant. Die staat in bloei, met bloeiaren van 1,40 m (volgens Eddy minder). Kun je voorstellen hoe dat er uit zag toen ik op de fiets naar huis ging met de pot in mijn armen. De halmen staken ver boven me uit. 't Is dat het donker was (half 11 's avonds) en dat niemand me gezien heeft.

NB. Er waren twee andere grasjes verloot, ik heb nog geprobeerd die te ruilen, ik een kleinere de andere winnares deze grotere. Lukte niet.

Prairietuin

Weer eens een lezing van de tuinclub bezocht. Lianne Pot kwam vertellen over prairietuinen. Lianne is ontwerpster en kweker. Gespecialiseerd in siergrassen en sinds een paar jaar komen daar ook meer prairieplanten (en ontwerpen) bij. Bij de kwekerij heeft ze in 2009 een prairietuin aangelegd van maar liefst 3500 vierkante meter. Daarnaast beheert ze ook de nationale plantencollectie van de Poaceae (de echte grassen, geen bamboes).
Lianne vertelt over haar eerste kennismaking met prairietuinen in Duitsland in 2007 (Weinheim, Hannover), haar eerste kennismaking met prairieplanten in het echt (in de Verenigde Staten), en haar eigen ervaringen met de aanleg van een prairietuin.

Foto van Lianne Pot: zie www.prairietuin.nl

Bij prairie denk je misschien aan eindeloos kort gras, weinig divers, met bizons. Maar naast kortgrasprairies zijn er ook middelgrasprairies en hooggrasprairies. Zowel droog als vochtig en zelfs nat. En prairies blijken tot de meest rijke plantgemeenschappen in de VS te behoren: 80 % grassen (2 tot 10 soorten gras) en 20 % vaste planten (2 tot 250 soorten)! De middel- en hooggrasprairieplanten groeien op rijkere bodem en het zijn ook juist deze planten die het ook goed doen in Europese omstandigheden.

Lianne laat in haar presentatie allerlei foto's zien, van de prairieplanten in het wild, tot de serie foto's van de aanleg van haar tuin. Leuke plaatjes, enthousiast verhaal.





Landwinkel

Al vaker schreef ik over (zorgboerderij) de Mikkelhorst in Haren. Op 1 oktober 2011, werd de nieuwe landwinkel geopend. Door de burgemeester van ons dorp. Wij gingen niet naar de opening, maar later op de middag wel even kijken. En onze wijn ophalen. De opening van de landwinkel was gecombineerd met het oogstfeest van de Harense Hobby wijngaard de Groene Parel, Blog van de Groene Parel - Biologische Wijngaard te Haren (Groningen) .


De blauwe druiven oogst dit jaar is bedroevend. Klein, zuur. Zelfs de merels komen ze nauwelijks halen, genoeg andere hapjes. Vorig jaar hadden we heel wat betere druiven en hebben we ze ingebracht bij het oogstfeest van de harense hobbywijngaard. Zie De Groene Parel | Elders | 't Groentje. Toen konden we wijn bestellen die de wijngaardier zou gaan maken van de ingebrachte druiven. En vandaag konden we die halen in de Mikkelhorst. Twee flessen van de unieke soort: Eddy's wijn. Ben benieuwd hoe de wijn dit jaar smaakt, in in ieder geval beter dan de wijn die dit jaar gemaakt gaat worden! Ook in de wijngaard waren de blauwe druiven dit jaar 'naadje'.

Mijsjes

Bij de open dag op de Mikkelhorst.
Van alles te koop, ook ijs.
Deze drie dametjes zien dat wel zitten.


Zelf kom ik thuis met een plantje, Verveine, heerlijk om thee van te zetten. Heet ook wel citroenverbena. Niet helemaal winterhard dus ik laat hem in potje in serre staan deze winter. Van Kruidenkwekerij en Bezoektuin "Kleine Meeden" uit Den Horn. "Kleine meiden" is ook wel toepasselijk voor dit stukje.

Vergeten Groenten

Mooie term vind ik dat, vergeten groenten, al klopt ie niet helemaal. Het betreft groenten die vroeger veel gegeten werden, toen lang uit de gratie waren, maar inmiddels weer in opkomst. Niet echt vergeten dus, maar wel bijna vergeten. Zoals wortelpeterselie, schorseneren of boomspinazie.
Ik moet dan vaak denken aan Drs. P. met zijn liedje
Knolraap en lof schorseneren en prei - YouTube
Bij (zorgboerderij) de Mikkelhorst wordt momenteel een planning gemaakt om vergeten groenten weer in gedachten te brengen. De Mikkelhorst kan hiervoor nog vrijwilligers gebruiken, ofwel mensen die eenmalig iets van hun kennis willen delen over vergeten groenten, ofwel omwonenden die een handje willen helpen in de aanleg en onderhoud van de 'vergeten groenten tuin'. En ik wijd graag een tuinlogje aan de activiteiten van de Mikkelhorst.
Mikkelhorst (2) | Elders | 't Groentje
Voor meer informatie: neem contact op met
Geert Naber
Mikkelhorst,
Klaverlaan 37, Haren,
tel. 050-3168840.

Meeuwen

Meeuwen op een paal.
Bij de pont naar Port Aransas, Texas.
Golf van Mexico.
.

Museum Natural Sciences

United States.
Texas.
Houston.
Museum District.
Museum of Natural Sciences.
Butterfly Dome.


In afwachting van terugvlucht naar huis nog een paar uur de tijd om dit fraaie museum te bezoeken. Dinosaurus geraamten, kunstig in elkaar gezet, een prachtige verzameling mineralen en (half)edelstenen, en deze vlinderkas, vol exotische vlinders. Waar in Nederland een kas van deze temperatuur meteen de bril en fototoestel zouden doen bestaan, was het in de kas niet warmer dan buiten. Wel iets vochtiger met een waterval. In Houston heerst de ergste droogte sinds 80 jaar, met allerlei wild fires tot gevolg. Verwachting was dat het nog minstens 6 maanden droog zou kunnen blijven. Maar wie schetst onze verbazing, toen we uit het museum kwamen, om met light rail op weg naar hotel te gaan en daarna naar vliegveld: we kregen een enorme onweers/regenbui over ons heen. Als een warme douche.

Week overgeslagen wegens Houston

De vaste lezers van dit weblog zullen de afgelopen week nieuwe stukjes op dit weblog gemist hebben. Ik was er even niet, ik zat aan de andere kant van de grote plas. DownTown Houston. Cursus van twee weken. Zo ziet dat er uit vanuit de lucht (vanuit klein 4 persoons vliegtuigje, gevlogen door Willem B. een van de mede cursisten.

PIJLEN: Magnolia (klinkt als tuin), bij de pijl een stukje omlaag was het hotel. "Slechts" 23 verdiepingen hoog. In het PWC kantoor was het cursus lokaal, 29 verdieping hoog, met fraai uitzicht op de glimmende gebouwen, waar vroeger ENRON, in zat (Energiebedrijf dat dramatisch ten onder is gegaan door geldzucht en fraude van management).

Een mooi uitzicht vanuit het cursuslokaal op de glimmende ronde Enron gebouwen zie je op de foto linksonder. En om te laten zien dat er nog wel enig groen is in deze metaal- en steen- en glaswoestijn: een paar bomen.


.

Bloemen-smiley

Twee weken cursus in Houston, Texas. Bij aankomst in hotel Magnolia kreeg ik bij aankomst een bloemstukje mee naar mijn hotelkamer. Wat een leuke entree voor een cursus dacht ik nog. Maar het werd nog leuker. Het stukje bleek besteld te zijn door Eddy, zo had ik toch de twee weken lang een gedachtenlijntje naar huis. Mokje staat nu ter herinnering op de kast.

And then there is Skype. Reuzehandig om elkaar even (met beeld) via internet te spreken.

Maanzand

Ik verzamel zand, van elk strand waar ik kom neem ik een zakje mee. En regelmatig vraag ik collega's of vrienden een zakje mee te nemen. Het zand op de foto had ik ook we in mijn collectie willen hebben. Maar da' kan nie.
Is zand van de maan! Ik zag het tijdens een bezoekje aan Nasa Space Center bij Houston, Texas.


Wel kon ik de maan aanraken! Nou ja, een stukje maansteen dat zorgvuldig in een zuil was vastgelijmd en dat je kon aanraken. Natuurlijk even op de foto vastleggen. De maan aanraken, toe maar!
Wat heeft deze log entry met de tuin te maken? Eehh, zand kom je ook tegen in de tuin. Dat is de link. En daarnaast vind ik het leuk iets over de maan te delen.

Black Eyed Susan

Golf van Mexico, Port Aransas, Texas.
6 uur ' s morgens op het strand om de zon te zien opkomen.
En ik was absoluut niet de enige.
Een korte plons in de zee.
Op de foto een van de weinige bloemen die ik in de twee weken dat ik in Texas (Houston) was in het wild heb gezien.


Black Eyed Susan oftewel Rudbeckia Hirta. Met uitermate behaarde bladeren, tegen het zeezout.

Lipbloem

Zomaar een lipbloem.
Rozeachtig.
Vrijwel uitgebloeid bloemaartje.
Ook leuk na de bloei.
Welke?
Weet ik het? Nee.
Vergeten het blad op de foto te zetten...


Weet jij het?
Foto is genomen in de insectentuin bij volkssterrenwacht Cosmos in Lattrop op 13 augustus.

Groene indringers (6): alsemambrosia

De 'buuf' kwam langs. Of ik even mee wilde lopen om te kijken of een plantje bij hun in de tuin misschien ambrosia was. In de regionale krant had dit weekend een stukje gestaan over de 'hooikoortsplant'. Ik wist het niet zeker, en maakte een paar foto's. Ziet er vriendelijk uit, met zijn zachtgroen, geveerd blad. ongeveer 1 meter hoog. En de eerste bloemaartjes werden al zichtbaar. De plant stond in een border op het oosten, onder de plek waar 's winters de vogelvoedersilo hing.


Het koste maar heel even om via de labtop vast te stellen dat het inderdaad om alsemambrosia ging.
Oorspronkelijk uit Noord Amerika, maar nu in steeds grotere aantallen ook in Nederland. En da's heel vervelend voor hooikoortspatienten. De plant bloeit in september en oktober en heeft zeer allergeen stuifmeel, en dat nog eens in grote hoeveelheden.

Er is een landelijke campagne gestart om de ambrosia te bestrijden: voor particulieren die de plant mogelijk in de tuin hebben of voor gemeenten die de openbare bermen e.d. beheren. Zie
http://www.vwa.nl/txmpub/files/?p_file_id=2001532 om te zien hoe je de plant herkent en http://www.vwa.nl/txmpub/files/?p_file_id=2001322 om te lezen hoe je de plant kunt bestrijden.
Nu is het juiste moment, voor de plant bloeit (of zaad zet). Gebruik handschoenen, gooi de plant NIET op de composthoop en NIET in groene container. Helemaal mooi is als je je waarneming ook meldt bij de natuurkalender:
De Natuurkalender.

Voor meer
groene indringers, zie ook:
Groene Indringers (1): japanse duizendknoop | Tuin | 't Groentje
Groene indringers (2): Vinca major | Tuin | 't Groentje
Groene indringers (3): boomlupine | Tuin | 't Groentje
Groene indringers (4): prunus laurocerasus | Tuin | 't Groentje
Groene indringers (5): ornithogalum umbellatum | Tuin | 't Groentje.

Insectentuin

Wij hebben veel beestjes in de tuin, prima vertoeven als je een insect bent. In Lattrop zag ik dit voorbeeld van een wel heel kleurige insectentuin. 13 augustus. Helaas was het een wat motregenachtige middag, dus relatief weinig vlinders. Ik doe mijn ogen dicht, stel me een zondoorstoofde zomerdag voor en boven deze bloemen zie ik wolken van vlinders fladderen.

Veel lila, blauw en paarse tinten. Midden achter een witte buddleja, en links en rechts ervan enorme hoge bossen agastache. Die kende ik alleen als een kleinere soort 50-70 cm hoog. Maar hier stond de agastache bijna 1,5 meter hoog. Er om heen liepen schelpenpaadjes, waardoor het heel makkelijk was om (bijna) op ooghoogte de bloemen en beestjes te bekijken. Imposant.

Stroomdalflora

Een paar plantjes, inheems, in het stroomdal van de Dinkel in Overijssel.




De kattenstaart (roze) op foto 2, de watermunt op foto 3, en het blad van de gele lis op de achtergrond van foto 3 en 4. Die staan ook bij ons in Groningen rond de vijver.
De gele klaver, de witte bloemen op foto 4 en de stevige uitgebloeide stengel met dikke bruine zaaddozen op foto 2 ken ik nog niet.
(*)
Ik vind het geweldig om ergens in de natuur te lopen en daar plantjes in hun eigen omgeving te zien en te kennen/herkennen omdat ze ook bij ons in de tuin staan.
22 aug 2011: Van Nel Bekema kreeg ik de namen van : rolklaver op foto 1 en wilde bertram op foto 4. Dank je wel, Nel.

Regenboogtuin

Naast de inheems flora in de Dinkeltuin, zie Dinkeltuin | Elders | 't Groentje, is bij de volkssterrenwacht Cosmos ook een regenboogtuin aangelegd, in twee smalle borders, in de vorm van een halve cirkel (boog), iets omhooglopend in halfcirkelvormige heuvels. De beplanting in banen, in de kleuren van de regenboog.

Ik herken er op dit moment (half augustus) niet precies de kleuren van de regenboog in, (weinig oranje, rood, de gele bijna uitgebloeid), maar mooi vind ik het wel.

Dinkeltuin

In Lattrop, Overijssel, ligt de Cosmos volkssterrenwacht. Afgelopen weekend waren we daar in de buurt. En ik bracht eind van de middag, kort voor sluitingstijd een bezoekje aan de volkssterrenwacht. Het ging mij vooral om de tuin die er bij lag. Een deel van de tuin was aangelegd om aandacht te besteden aan de stroomdalflora aan de riviertjes de Dinkel en de Overijsselse Vecht. Dit weekend hebben we de Dinkel minstens 10 keer heen (en terug) gepasseerd, wandelend en fietsend.

Beiden zijn regenrivieren waarvan de bronnen liggen in de 'Baumberge' bij Schoppingen en Darfeld, zo'n 40 km ten zuiden van Nordhorn in Duitsland. Een regenrivier heeft een zeer dynamisch karakter, uiteraard afhankelijk van de hoeveelheid regenval. De dynamiek komt vooral tot uiting in periodieke overstromingen waarbij rivierzand wordt afgezet. De overgangen van 'nat' naar 'droog' in de rivierdalen van de Dinkel zijn heel abrupt. De tuin bij de sterrenwacht is zo aangelegd dat er een droog gedeelte is, zoals groeit op droge plaatsen, steile oeverranden en grofzandige beekbegeleidende gronden, de zogenoemde stroomdalflora: Zwolse anjer, echt walstro, beemdkroon, beukkruid en grote wilde tijm. En deze droge Dinkeltuin gaat dan heel abrupt over in een natte Dinkeltuin, met planten die bij veel nattere stukken hoort.

Vrieswijk-zwaluwen

Op een mooie zomerdag vliegen ze hoog boven de tuin. Of als de mieren uitvliegen wat lager. Een groep huiszwaluwen. Op de eerste foto lijk je niets te zien, maar uitvergroten op het computerscherm laat zien dat er in ieder geval 14 te zien zijn. Op foto 2-4 staan een paar van de zwaluwen uitvergroot.


Van de week heb ik ontdekt waar ze wonen. Om de hoek van onze straat is taxi bedrijf Vrieswijk. Een gebouw/rijtje woningen met een dakgoot op de tweede verdieping. En daar zitten ruim 20 zwaluwnesten onder. Op de richel op de eerste verdieping en de grond onder de nesten is het wel een beetje een kliederboel van geknoeide klei en vogelpoepjes. Vandaag lopen we er langs en laat ik Eddy de nesten zien. De jongen uit de 'tweede leg' zijn bijna zo ver dat ze uitvliegen, ze puilen letterlijk uit het nest. We raken aan de praat met een van de bewoners, die aangeeft dat de zwaluwen hier al vele jaren nestelen, maar dat het steeds lastiger voor ze is om een beetje plakkerige klei te vinden voor nestenbouw. Voor ons heten ze nu de 'Vrieswijk-zwaluwen'.

Z.A.?

Op een tuinbezoekje brachten Elly en Rob dit plantje voor ons mee. Hadden ze zelf uit zaad opgekweekt. Zaad dat ze meegenomen hadden uit Zuid Afrika. Maar ja, naam onbekend. Het is ook onduidelijk of dit een eenjarige, een vast plant, een struik of misschien wel een boom wordt. Omdat de afkomst Zuid Afrika is zal ik in ieder geval de plant in een pot laten staan om binnen te overwinteren.



Eigenschappen
groen ovaal blad, 2 aan 2 tegenover elkaar, duidelijke nerven, van onder ook rozenerven
jong blad begint als geheel rozig van kleur
vierkante, rozerode stengel, zacht
Stengel verdikt naar boven toe bij een bladpaar en is daar net boven weer iets dunner
in de oksel van de plant de aanzet voor nieuwe bladparen

Maar zou dit genoeg zijn om te vinden wat het is? Wie het weet die mag het mailen.

Elly, kun je je nog iets herinneren van de vindplaats, omstandigheden, grondsoort?

Mikkelhorst (2)

Het tuinfietsrondje van juni 2011 bracht ons in de Mikkelhorst, ecologische zorgboerderij in Haren. Op een zeer warme zomeravond werden we hartelijk ontvangen door Geert Naber, de enthousiaste directeur. HIj had voor ons in de ontvangstruimte de airco aangezet om wat af te koelen van het eerder tuinbezoek en fietstochtje. Onder het genot van water, koffie of thee en vers gebakken appeltaart vertelde hij ons het verhaal van De Mikkelhorst. Zie ook Mikkelhorst | Elders | 't Groentje.
Inspirerend.



Met zijn 30 'client-medewerkers' die onder begeleiding van enkele professionals hier overdag aan het werk kunnen. In de winkel, in de theeschenkerij, bij het bakken van appeltaart. Of buiten, bij het verzorgen van de dieren, het kloven van hout, het onderhouden van de tuinen, het oogsten van groenten. Met allerlei samenwerkingsverbanden, met zorgverzekeraars, maar ook met lokale middenstanders.
Nieuwste activiteit: een aantal schooltuinen, wekelijks komen drie lagere schoolklassen hier een tuinles volgen.

Vijf vijvers

Eind juni met de locale afdeling van Groei & Bloei meegefietst met een tuinfietsrondje. We bezochten onder andere een tuinparadijs met maar liefst vijf vijvers. Van redelijk strak in de voortuin tot een natuurlijke vijver in de achtertuin. Drie (folie) vijvers en tussen'kanaal' waren omlijst door een smalle betonnen rand, dat tegelijker tijd dienst deel als een smal wandelpaadje. Niet geschikt voor mensen die een beetje instabiel in hun evenwicht zijn. Op dit tuinfietsrondje wilde toch iedereen zich over deze smalle paadjes begeven. Leverde mij de leuke foto's 2 en 3 op, met voetjes in ganzenpas..
Een vierde vijver was omlijst door rood natuursteen. Een vijfde was uitgegraven in de grond en gevuld met een flinke keileemlaag. Soort moerasje vol met bloeiende krabbescheer.

.

Plantje van Joop

Ik kreeg op 3 juni een mailtje van Joop. Ik ken Joop niet, maar via een zoektocht naar een plantje kwam hij op dit weblog terecht. En via het weblog bij mij. Joop is op zoek naar de naam van een plantje dat bij hem in de tuin is komen aanwaaien. Hieronder een paar foto's en een stukje uit de mail van Joop.



" Hij staat bij ons tussen de perkplanten zo in onze tuin. Vruchtbare (rivier) klei en redelijk zonnige plek. Het plantje bloeit nu, kleine witte bloempjes, in de oksel van een pijl/hartvormig blad. Ik zag hem al een paar weken aankomen en had besloten het te laten staan. Ben benieuwd of we er achter gaan komen."

Wie (her)kent dit plantje?
--> het was geen witte koekkoeksbloem, maar wel.....boekweit (waarschijnlijk uit vogelvoer)

Vliegkunstenaars: Boomklevers

Een boomklever wil een nestruimte met een groot gat, een holte in een boom, of evt. een nestkast. En dat grote gat gaat ie dan dichtmetselen. Op de foto zie je dat een deel van het gat al is dichtgemetseld en ook onder de overhang van het dak zit e.e.a. aan modder.


Hieronder een filmpje met een highspeed camera. Klik op onderstaande foto. De film is een beetje donker. Meneer is een tijdje bezig geweest met metselen, mevrouw komt aanvliegen, bekijkt de boel eens en kijkt of ze nog door het gat naar binnen kan. Even wurmen, ja het kan nog net.

Foto's zijn gemaakt in Wageningen, zie ook Vliegkunstenaars | Elders | 't Groentje .

Muur

Noord Engeland, Northumbia. Geen hekken maar muurtjes. Heel veel muurtjes. Als afscheiding van weilanden, om de schapen binnen de perken te houden. Heel veel schapen ook. De huizen en boerderijen zijn van steen. En ook daar muurtjes. Hier bedekt met een tapijt van paarse bloempjes.



Dit is Gibbs Hill Farm, Bardon Mill, Northumbria, UK. Hier verbleven wij een paar nachten tijdens onze wandelweek langs een hele lange
muur, Hadrian's Wall.

Blue bells

We zijn een weekje op vakantie geweest, wandelen in noord Engeland. Het is daar net iets kouder en de planten in de bermen zijn net iets later, een week of twee, drie. Veel planten herken ik, die zijn ook hier in Nederland inheems en heel wat groeien in onze tuin. De blue bells zijn net anders. De Engelse vorm is iets fijner en eleganter dan de soort die wij in de tuin hebben staan (de Spaanse boshyacinth). En het ziet er ronduit spectaculair uit als je door een lentegroen beukenbos wandelt met een blauwpaars tapijt van blue bells.

Ook sommige bermen waren blauw van de blue bells. De roze zweem tussen de blue bells is van koekoeksbloemen.

Boerenzwaluw --> huiszwaluw

Wij wonen zelf in een dorp en zien zwaluwen hoog boven ons langsvliegen in de zomer. Op het platteland kun je zien nestelen. Onder een overhangende dakgoot. In een hoek van een raam. In een stal of schuur. Ze willen wel een vrije aanvliegroute hebben. En voldoende klei of modder om hun halfronde nesten te bouwen. Stukje bij beetje voeren ze de modder aan. In kleine balletjes in de snavel die ze 'met spuug' aan elkaar plakken. Als de modder droogt heb je dan een mooi hard gekleid nestje. Wij hebben waargenomen dat ze soms te snel willen bouwen of de klei te nat is en dan valt een heel stuk van het nest uit elkaar voordat het gedroogd is. Met zwaluwen heb je wel een kliederboel aan klei en modder onder het nest liggen.

Deze zwaluwen voerden hun geweldig acrobatische vliegkunsten uit in noordoost Engeland. Ik heb er eindeloos naar gekeken toen we van onze wandelingen terug waren. In de hoek van het raam van onze kamer van het B&B Gibbs Hill Farm in Northumbria waren ze een nest aan het bouwen. Wel twintig foto's heb ik gemaakt om de supersnelle vogels in beeld te krijgen. De meest foto's waren 'leeg', maar op een deze waren ze toch nog terechtgekomen.



Niet super scherp, maar ja. Hier had ik eigenlijk een high speed camera voor moeten hebben. Zie
Vliegkunstenaars | Elders | 't Groentje.
NB. een van de drie dagen die we hier verbleven waaide het zo hard rond de boerderij dat zelfs de zwaluwen niet bij het nest konden komen om verder te bouwen. Ze kwamen niet tegen de wind in. Goed bijeffect was dat het natte metselwerk van de dag er voor goed opdroogde en een stevig fundament vormde voor het nest om de volgende dag mee verder te gaan.
NB. Met dank aan Bart die (heel stilletjes) meldde dat het geen boerenzwaluw is maar een huiszwaluw.

Insectenhotels

8 mei was er een tuinmarkt in de Hortus Haren. Professionele standhouders, maar ook stands van de locale tuinclub (Groei en Bloei, afdeling Haren-Eelde), De Wilde Plantenkring Haren, IVN, en hobby plantenverkopers. Ik stond een tijdje achter de stand van de Wilde Planten Kring en keek uit op een heel kleurig standje. Aline Westerhof en dochter stonden daar met een kraam vol insectenhotels. Aline heeft afgelopen winter een heleboel hotels in elkaar geknutseld en geschilderd (zo veel dat de kinderen af en toe riepen: Mam, ben je nou nog niet klaar?).
Een impressie van de resultaten.

Tijdens de tuinmarkt waaide het flink, dus niet zo veel insecten. Aline vertelde dat de dag ervoor, bij het 'proef'-opzetten van de stand op een zonnige windstille plek, er allemaal bijtjes rond de hotels vlogen. Alvast uitproberen.
Dus wie weet heeft een van de kopers van zo'n insectenblok er een gekocht inclusief huurders...



Meer informatie: Aline Westerhof, Yde, email arjanyde (at) wanadoo.nl .

Bzz-halte

Je hebt bijenhotels in soorten en maten. De grootste die ik tot nu toe gezien heb is de bushalte in de Belmonte botanische tuin in Wageningen. Of beter gezegd, de Bzz-halte, het bord stond er naast. Ik was er op een zeer zonnige en warme eerste paasdag. Door het dak en de halfronde vorm en de richting op het zuiden, was het aangenaam warm voor de bijtje en het gezoem was onvoorstelbaar. Af en aan vlogen de nijvere beestjes. In en uit de buisjes en gaatjes en kiertjes.



Een goed idee om thuis in het klein na te doen vind ik dat tussen de verschillende bijenblokken en holle stengels hele vakken waren 'gemetseld' met leem. Er zijn ook bijen die in leem nestelen. En andere soorten solitaire bijen hoeven dan niet ver te vliegen als ze op zoek zijn naar materiaal om hun nestholte af te sluiten.

Antwoord raadplaatje 17 april: paardestaart

Dit was het raadplaatje. Foto gemaakt in de Hortus Haren.
Als je hem in de tuin hebt, dan
HEB je hem ook.
En dan
houd je hem ook.

Een hele oude plant, de paardestaart. Heermoes.

Zie ook: Onkruid of geen onkruid dat is de vraag: heermoes | Tuin | 't Groentje.

Oranjeboven

Niet in de tuin, maar wel vlakbij.
Aan het eind van onze straat ligt het Raadhuisplein.
En daar vinden op allerlei activiteiten plaats.
Elke vrijdag de markt.
De aankomst van Sinterklaas.
En op koninginnedag de aubade.
De Oranjevereniging staat klaar met oranjekoeken, ranja en jus d'orange.
Er zijn ballonnetjes voor de kids.
Maar eerst wordt er gezonden.
Het W-lied.

Hierboven twee foto's met een instelling op onze compactcamera die ik nooit eerder gebruikte, je kunt een (1) kleur selecteren. Hieronder een filmpje. Klik op het pijltje linksonder.
.

Raadplaatje 17 april 2011

Wat is dit?


Hint: aanhangsel van edel dier.

Vliegkunstenaars

Een team van de universiteit van Wageningen won eind vorig jaar de Academische Jaarprijs 2010 voor haar project Vliegkunstenaars. De prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan een groep onderzoekers en studenten die op de meest creatieve manier hun wetenschap weten te vertalen naar een breed publiek.

Kern van dit project is het beter begrijpen van vlieggedrag, van vogels, van insecten, van esdoornzaadjes. Hoe: door het maken van filmpjes met een high-speed camera! Ruim 800 deelnemers hebben zich aangemeld voor een 1 daagse cursus, vanaf half april 2011 tot november 2011.

Ik heb meegedaan op een prachtig zonnige Eerste Paasdag 24 april. Cursus werd gehouden in het Arboretum Belmonte boven op de Wageningse Berg (wel even een gedoe om er te komen met openbaar vervoer vanuit Groningen....).

Zie link naar de website van het project:
Home | Vliegkunstenaars en een hommelfilmpje dat ik maakte:

Klik op bovenstaande beeld en blijf even kijken.
Eerst zie je de hommel (in de vertraging van zo'n high speed camera, 600 beeldjes per seconde) bungelen aan de smeerwortelbloem. Dan trilt ie met zijn vleugels en zie je stuifmeel uit de bloemkelk waaien. Lichtgele stuifmeelklompjes aan de achterpootjes. En weer even later vliegt de hommel achteruit weg, met zijn lange tong nog uitgestoken.

Lente met een K

Lente komt in vele vormen.
De knoppen komen uit.
In vele kleuren ook.

Als
katje
Als
kwastje
Als
kaarsje
Als
klokje.




Wilg, larix, gagel, chamaedaphne.

Bosbingelkruid

Collega Jan komt langs.
Of ik eens tussen onze daslook wil kijken.
Of daar bosbingelkruid tussen staat.
Hoezo?

Een aantal jaren terug, op een snikhete dag in mei, kreeg ik van Jan een flinke pol daslook. De plant hing op half zeven van de dorst, maar heeft het goed overleefd, de wortelknolletjes onder de grond gaven voldoende reserve. De daslook staat sindsdien elk jaar enthousiast te groeien en bloeien (en zaait zich flink uit). Jan heeft nog steeds veel daslook in de tuin en werd laatst door een plantkundige voorbijganger aangesproken op een plantje dat
tussen de daslook groeide: bosbingelkruid, een zeldzaam plantje.
Dat was Jan niet eerder opgevallen, maar het groeide al vele jaren goed. Jan had niet alleen daslook aan mij gegeven, maar ook aan collega Paula. En daar was ook bosbingelkruid meegekomen.

Vol verwachting ging ik kijken.... en?
Nee, bij ons geen bosbingelkruid. Dus dat blijft een zeldzaam plantje dat bij ons in de tuin
had kunnen staan. Waarschijnlijk de hitte van het overplanten destijds niet overleefd. Dus geen live foto, maar een oude prent van Thome: Flora von Deutschland Österreich und der Schweiz (1885)


Bosbingelkruid-weetjes
- er zijn mannelijke en vrouwelijke exemplaren
- kan gebruikt worden als verfstof voor kleding: blauw OF rood (afh. zuurgraad verfbad)
- mercuriallis perennis
- heet in Belgie schijtkruid (sterk laxerend)
- zeldzaam, van nature alleen in Limburg
- schaduw
Zie voor meer weetjes
bosbingelkruid . Zo wordt een verklaringen gegeven over roze en blauw voor babykamers/babykleertjes e.d. die toe te wijzen zou zijn aan bosbingelkruid. Ik weet niet of het waar is, maar wel leuk verhaal.

Artistiek?

Is dit kunst.
Is dit artistiek?

Het is in ieder geval
geen toevallige foto.
Ik heb bewust hoek, belichting, sluitertijd, compositie ingesteld/bedacht.

Leuk als de foto dan ook wordt zoals ie bedoeld was.
De lichte achtergrond is een enorme net uitlopende treurwilg met lange verticale twijgen.

Weelderige bloemenwei

Kijk, zo stel ik me nou een bloemenwei voor. Weelderig. Volop bloemen en kleuren. Zon blijkt wel belangrijk. En ook de ondergrond. Foto's genomen 17 april in de Laarman tuin van de Hortus Haren. Hier zie je een klein stukje van de weide, met vooral echte sleutelbloemen en kievitsbloemen. En nog wat verdwaalde witte bosanemonen.


Dat is nog even verder proberen in onze eigen tuin. Onder de appelboom, een weitje. stuk of acht kievitsbloemen. Verdwaalde boterbloem. Veel paardebloemen. Oranje havikskruid. Maar lijkt in de verste verte niet op bovenstaande....

Wildemanskruid

Pulsatilla vulgaris of wildemanskruid staat al jarenlang op mijn wensenlijstje voor de tuin. De paarse kleur, de lange haren, de mooie pluizige zaaddoos. Een bescheiden schoonheid.

Toch staat het kruid niet bij ons in de tuin, en komt er waarschijnlijk ook niet. Wildemanskruid groeit op kalkrijke grond op arme weidegrond, in heigebieden of in droge bossen. Kalk in de grond is een absolute voorwaarde om de plant ook in de tuin te laten floreren. Tja, daar zit je dan met zure veengrond. Dat wordt nooit wat. Ik probeer zo veel mogelijk planten in de tuin te laten groeien die zich in onze tuin ook prettig voelen. Daar past -helaas- geen eigen pulsatilla bij.



Gelukkig is er een plek, vlak bij huis, waar ik ze kan bekijken.
In de Laarman tuin van Hortus Haren.
Ik heb sinds twee weken een jaarabonnement voor de Hortus, als 'vriend' van de Hortus. Vandaag ook weer even geweest. Ze staan nog steeds fraai te bloeien, de wildemannetjes. Bovenstaande foto's zijn van twee weken geleden.

Aankopen 2011 (1)

Lijstje aankopen 2011, versie maart

Tubantia, tuincentrum Haren
- een takkenzaag die op een steel kan
- nieuwe tuinhandschoenen, rozenbestendig
- twee 4 L zakken potgrond



Kwekerij de Kleine Plantage
- crambe maritima (
zie foto)
- aster ericoides 'pink cloud'
- 2 x helenium 'rauchtopas'
- helleborus orientalis "TM Gemengd", van Thierry Delabroye.

Helleborusdagen

Eenrum, een oud dorpje ten noorden van Groningen. 1500 inwoners, beschermd dorpsgezicht. Met molen en kerkje en mosterd museum. Mooie oude huizen en huisjes. Een oud collega van me woont in Eenrum, aan de hoofdweg door het dorp. [Henk, wat hebben jullie veel krokussen in het grasveld staan! Prachtig.]

Maar ook: kwekerij 'de kleine Plantage': dit weekend waren er helleborusdagen. Samen met tuinvriendin Jitske ben ik daar geweest. Allerlei helleborussen. En uiteraard op de kwekerij ook nog van alles te zien.



Op de derde foto, degene die ik gekocht heb. Op de vijfde foto degene die Jitske alsnog niet gekocht heeft (was op zoek naar een dubbele, witte).

Tuinpost

Zomaar een paar reacties op stukjes in 't Groentje.




Een boom met een droevig gezichtje van Alida. Gemaakt in het Eeserbos.
De jaarlijkse sneeuwklokjes van Edwin. Waar de meeste mensen maar een enkel bosje in de tuin hebben, moet je eens op een landgoed gaan kijken! Dit is een heel klein plukje van een veld vol in Amelisweerd bij Utrecht. Zie ook
Amelisweerd | Elders | 't Groentje.
Vrolijk bloeiende amandelboom, eind januari, Mallorca van Rob.

Heikie

Lezing van tuinclub Groei & Bloei. 8 februari, buiten donker en helder, tegen de vrieskou aan. Binnen een groep tuinliefhebbers die komt luisteren naar een bijzonder man: Heikie Hoeksma uit Harkema. Hij introduceert zich zelf als: weidevogelkenner, tuinkunstenaar, dichter en muzikant. In die volgorde. Als echte Fries, opgegroeid aan de rand van de weilanden, heeft Heikie zijn hart verpand aan dit landschap en zijn vogels en bloemen. Hij vertelde dat zijn eerste woorden als klein jongetje "ie ie" waren, nog voor hij "heit en mem" kon zeggen. Dat was de poging van kleine Heikie om de kreten van de buitelende kieviten na te doen.

In de lezing worden de dia's begeleid door een verhaal van Heikie, zittend bij de projector. Elke dia even scherpstellend met de hand. De mooiste foto's heeft hij 's morgens vroeg genomen, zacht strijklicht door de planten. De plantennamen en plantencombinaties vlogen door de lucht, afgewisseld met af en toe een eigen gedicht. Volop anekdotes, van de hak op de tak, regelmatig doorspekt met verhalen over zijn eigen roodborstje of zijn langdurige tandarts bezoek de voorgaande dag. Een bijzonder soort humor, een bijzonder man.


NB. een bezoekje aan Heiki's tuin in augustus is zeker aan te bevelen.
In 2011 van 3 tot 22 augustus.
Zie
Harkema | Elders | 't Groentje .

Paula d'r musjes

Reacties op weblog 't Groentje zijn altijd welkom.
In de mail van 6 februari zat deze, van Paula.
Geniet mee van haar musjes...

Hoi Tineke,
Over de tuinvogeltelling schreef je onderstaand stukje in ’t Groentje:
 
En de musjes, ja die verrekte musjes. Die komen bijna nooit aan de (west) kant van het huis waar ik zit te tellen. En nu, een uur later, aan de oostkant van het huis, en gekrakeel van jewelste van musjes bij de hangende voedertafel. Ik tel ze vrijwel nooit in de tuinvogeltelling, misschien moet ik volgende telling zorgen dat er ook een tuinvoedertafel aan de westkant van het huis staat of hangt. De musjes zijn niet zo van de voedersilo. Deze winter was er regelmatig 1 musje die wel op de silo zat, maar dat was een 'lonely' mus.
 
Toen ik de bijgevoegde foto’s maakte moest ik daar ineens aan denken J en kan het niet laten je even te plagen… en hoezo “zijn niet van de voedersilo” …..


Groet, Paula.

Landschap

Fraaie zonnige dag.
Midden in de winter.
De zon gaat bijna onder, kleurt de stoppelvelden.
Warm geel.



In het water, de omgekeerde wereld.
Drenthe vanuit de bus.

.

Buxusschaap

Het bureaublad van mijn laptop thuis staat altijd vol met linkjes en foto's die ik nog eens kan gebruiken voor een tuinlogje. Nu is dan eindelijk het buxusschaap aan de beurt. Sinds 29 augustus 2010 staan onderstaande twee foto's al te wachten. Ze zijn gemaakt in Frankrijk, in de grote tuin bij een chateau waar we overnachtten.
De eerste foto is van een nog
bloot schaap. Van ijzeren staven, aan elkaar gelast. Een kop van hout. De tweede foto laat een meer aangekleed schaap zien, alleen de nek moet nog een beetje dichtgroeien.
Het zag er prachtig uit: lange oprijlaan naar het kasteel, brede grasbanen aan weerszijden. En op dat gras af en toe een buxusschaap. Sommige in graasstand, anderen starend in de verte, zoals Ursula het schaap in een verhaal van Anton Koolhaas.

Knutsel-ideetje (voor Rob?).

Taal van de Tuin

Deze week ben ik naar een lezing geweest van de Vrienden van de Hortus (Haren). Taal van het Landschap was de titel van de lezing. De spreker was prof. dr. ir. Theo Spek, hoogleraar landschapsgeschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen (RUG). In de lezing ging Theo in op de -waarschijnlijke of mogelijke- herkomst van veldnamen, plaatsnamen of waternamen. Deze namen werden vroeger gebruikt om aan anderen uit te leggen waar een bepaalde plek was; in de tijd dat er nog geen straatnamen waren op het platteland, middeleeuwen of nog eerder. In de lezing gebruikte hij vooral voorbeelden op het noordelijke deel van de Hondsrug, in Drenthe tot aan Groningen.
  • Haren : een haar is een hoogte (in dit geval de Hondsrug); de uitgang -en betekent: 'bij de". Dus Haren = bij de haar = nederzetting op de zandrug;
  • Groningen: gruon of gron = weelderig begroeid; de uitgang -en betekent: 'bij de". Dus Groningen = plaats bij de weelderige begroeiing; hier was vroeger blijkbaar veel bos.
  • Emmen : komt van emni = vlakte; de uitgang -n is weer een bepaling van plaats; logisch dus Emmen = nederzetting op een hoogvlakte.
  • Hunze, riviertje in Drenthe: heette vroeger hunisa; komt van het woord hun dat bruin of geelbruin betekent. Letterlijk is de hunze = bruine rivier.
  • Laren: een laar is een gebied met vochtige grond; Laren = bij het laar. Plaatsen met laar of laren in hun naam zullen vrijwel altijd in de buurt van water of (voorheen) moeras liggen.

Dat kan ook in de tuin: een gedeelte van de tuin noemen iets waar het op lijkt: toponiemen.



Foto's: de horst, op de bovenste foto achter het muurtje, op de onderste foto voor het muurtje. Poes staat boven 'de afgrond' van 30-40 cm.

Een stukje tuin ingeklemd tussen twee paadjes heet dan 't
Hem.
Het drogere grasveldje of open plek omzoomd door bomen is 't
Loo.
De gebogen aarden wal aan het eind van de tuin heet nu de
Heurn (of hoorn).
De natte hoek in de tuin is 't
Laar.
Het verhoogde bed tegen de stapelmuur aan:
de Horst.
Het deel met de twee pruimenbomen en een appelboom heet al jaren '
het bos'.
NB. Collega Sybren heeft een stuk is zijn ruime tuin om een oude boerderij dat hij '
de Savanne' noemt. Grasland.

Mosjes

De bomen zijn nog kaal. De meeste vaste planten nog onder de grond. De tuin, maar ook het bos is bruin, geel, oranje. Nog geen lentegroen. Maar als je goed kijkt zie je wel groen. Het donkere groen van dennen. Maar kijk eens lager. Op de grond. Als de omstandigheden goed zijn zie je heleboel verschillende mossen, in verschillende tinten groen.
Kleine kussentjes
muisjesmos van 1 cm op een steen, tot grote bulten sterrenmos tussen de bladeren van bijna 1 meter. Of bekermos.


.

Peelo, Potklei, Pingo

Ik had vandaag de hele dag in de tuin rond kunnen rennen.
Hier even kijken, daar wat snoeien.
Het weer was prachtig, volop zon, weinig wind , 12 graden!

Maar vandaag geen tuin, voor mij. We gingen op excursie. Een ijstijdenexcursie. Met de bus met 15 collega's en aanhang. Begeleid door Femke en Jaap. Jaap is fysisch geograaf, heeft de route bedacht en vertelde ons van alles over de ijstijd. Niet eentje, maar drie ijstijden. De excursie bracht ons op verschillende plekken in Noord Drenthe.




Peelo is de naam van het zand dat we zagen in een 'ontsluiting', een plek in een geitenweitje waar in een verticale wand van zand de laatste drie (!) ijstijden terug konden zien. De onderste laag, wel een stukje graven daarvoor, is 450.000 jaar geleden gevormd.
Potklei is de naam van de klei die in het kleibos in Roden vlak onder het grondoppervlak is. Met een grondboor was het meteen raak. De potklei is ca. 400.000 jr geleden afgezet.
Tot slot
Pingo: een berg van ijs, althans in de laatste ijstijd. En nu is het een rond meer, de restanten van de pingo, een zogenaamde pingoruine. Veel van de pingoruines, in het noorden van Nederland waren kleiner, 100-150 meter in doorsnee. Deze zijn inmiddels 'verveend' en vind je haast niet terug. Deze pingo ruine, het Esmeer net ten westen van Assen is een van de grootsten van Nederland, 600 meter doorsnee, 13 meter diep. En daarom nog intact als meertje, hoewel het heel langzaam dichtgroeit.

Tja, ik
had ook in de tuin kunnen werken vandaag.
Maar dit was ook een prima tijdsbesteding.

Insecten-appartementen-complex

In de zorgboerderij bij ons in het dorp worden diverse cursussen gegeven.
Binnenkort een cursus natuurlijk tuinieren.
En een tweetal vrijwilligers maakt insectenhotels.
Of misschien beter: een appartementen complex voor insecten.
Zie deze foto van kerst 2010.
Niet meer voor deze winter 2010-2011, alle beestjes zijn al ergens aan het overwinteren.
Maar het komende seizoen kunnen verschillende beestjes hun intrek nemen.


Ik kreeg de foto toegestuurd door Geert Naber, sinds kort algemeen manager van de Mikkelhorst.
Het lijkt me wel heel leuk om zo'n huisje te maken.

Zie
Mikkelhorst | Elders | 't Groentje.

H.S. te O.

Regelmatig krijg ik vragen over tuinzaken. Dan probeer ik dan zo goed mogelijk antwoord op te geven (wat ik zelf doe, eigen ervaringen) of door te verwijzen. Is voor mij altijd een mooi 'excuus' om weer lekker rond te snuffelen op internet.

Zo ook een paar vragen van nieuwe lezer H.S. te O.
Hij vroeg:
Wanneer moet ik mijn rozen snoeien ?
Al 30 jaar heb ik aan de zon kant een hele grote druivenplant, die voor drie jaar geleden
het heel goed gedaan heeft. De laatste jaren is er schimmel op de bladeren.
Ik heb van alles erop gespoten o.a. zwavel, maar niets helpt. Is het ouderdom?
Kan ik een Hortensia snoeien?


Rozen: ik snoei in april.

Druif: afgevallen druivenblad verwijderen. En wat ik zelf ook doe (toevallig afgelopen weekend, toen ik de druif snoeide) is voorzichtig de losse 'repen' schors van de dikke stammen/takken aftrekken. Daar kan de schimmel overwinteren. Als je er bij kunt: tijdens de groei echt aangetaste bladeren verwijderen. Dat is natuurlijk lastig als het een hele grote plant is geworden die tegen het huis opgroeit. Verder is het handig als er frisse lucht langs/door de druif kan waaien. Zodat de bladeren niet te lang vochtig blijven. Tja en ouderdom: volgens mij kunnen druiven nog veel ouder worden.


FOTO: links schapekophortensia, rechts boerenhortensia

Hortensia snoeien: kan zeker gesnoeid worden. Het beste tijdstip hangt af van de soort: de soorten die bloeien op eenjarig hout in mrt/april: bv schapekophortensia. Als je soorten die al voor de winter knoppen maken snoeit, dan heb je dat jaar mogelijk geen bloemen. Beste is dan een deel van de oude takken tot aan de grond wegsnoeien, en volgend jaar een andere deel. Zo verjong je de struik in een paar jaar. Ik snoei zelf na de laatste vorst alle dode takken weg en de andere takken een klein beetje terug: de oude bloem van vorig jaar eraf en soms een stukje tak tot net boven een dik knoppenpaar eraf.

Dierenopvang Groningen

Voor zieke of gewonde dieren.
Alles behalve katten en honden.
Maar ook voor 'te jonge' dieren, als jonge egels in de winter.

Er zijn verschillende egelopvangcentra in het land.
Google: egelopvang.

De dichtstbijzijnde voor ons is
Stichting Dierenopvangcentrum Groningen. Tot voor kort was de naam 'vogelopvang', maar dat gaf alleen verwarring, want ze vangen veel meer soorten dieren op.

Zie:
informatie

Goede actie van medewerkers en vrijwilligers van de stichting. Donaties welkom.

Sneeuwlandschap

Eerste kerstdag....
Prachtig weer.
Sneeuw.
Volop zon.


Zomaar een paar foto's.
Binnen 1 minuut gemaakt.
Vanuit de trein.
Drenthe.
Het landschap schuift voorbij.

IJsvrijhouder

Naar aanleiding van mijn jaarlijks terugkerend ritueel van het ontdooien van een stukje van de bevroren vijver (zie Wak-gereedschap | Vijver | 't Groentje) kreeg ik een tip van Evert-Jan. Een ijsvrijhouder in de vijver. Van piepschuim, een drijvende ring met een dekseltje er op. Soms met een ontluchtingspijpje er door heen. Je hebt ze met en zonder pompje. Van een paar euro tot een paar tientjes. Ik moet maar eens bij een tuincentrum gaan kijken...


Als het heel hard vriest komt er misschien een dun laagje ijs op, maar dat is makkelijk met de hand weg te vegen, aldus Evert-Jan. Een nadeel: het is een lelijk wit ding. Dus handig om hem op een plek te leggen waar je hem niet ziet vanuit huis. Of neem die van de laatste foto, die ziet er uit als een bergje ijs.

Parnassia

Ik vond het altijd een mooie naam, Parnassia. Klonk voor mij als de naam van een prinses of zo. Toen ik klein was gingen we vaak op met de hele familie 's zondags op bezoek bij Oom Herman en Tante Els. Zij wonen (nog steeds) in Overveen. Vlak bij het strand, en vlakbij een strandpaviljoen, Parnassia. Maar het is geen prinses, het is de naam van een wit bloemetje dat in de duinen groeit. Ik had het bloemetje tot voor kort echter nooit (bewust) gezien.



Toen we een paar maanden terug op een paar dagen op Schiermonnikoog waren maakte ik deze foto's van een wit bloemetje. En ook van het blad, om het thuis te kunnen determineren. In het plantenboek opgezocht, zou het .....
Jaaah, het is de Parnassia. Een beschermde plant die op de Rode Lijst staat.
Met grappige gele toefjes van bosjes onvruchtbare meeldraden (staminoda) die eindigen in een druppeltje nectar. De vijf bredere witte 'streepjes' zijn vruchtbare meeldraden die eerst om het hart van de bloem gevouwen zijn, en later om de beurt rijp worden, waarna het helmknopje op het uiteinde van zo'n meeldraad afvalt en meeldraad naar buiten buigt. Pas als alle vijf helmknoppen zijn afgevallen wordt de stamper van de bloem vruchtbaar. Dat betekent dat de parnassia bloem zich niet zelf kan bestuiven en afhankelijk is van bestuiving door insecten.
Als bij de uitgebloeide bloem de 5 witte, geaderde kroonblaadjes zijn afgevallen staan de vijf meeldraden als een sterretje uitgevouwen (zie foto 2).
De foto's zijn genomen in september. Nog iets later in de tijd vormt de parnassia een doosvruchtje met -vreemd genoeg- 4 kleppen (en niet vijf).

Wildebloemenwei revisited

In juli en augustus, toppunt van zomer schreef ik regelmatig stukjes over het bloemenweitje bij ons om de hoek. Zie Wildebloemenwei 8 augustus | Elders | 't Groentje en Wildebloemenwei 14 augustus | Elders | 't Groentje .

Elke keer kwam ik blij terug, tot die ene keer...
Het was half augustus.
Langzaam begonnen bloemen zaad te zetten.
Op een zondagmiddag ging ik weer eens kijken.
Met fototoestel.
Er stond een auto.
Met open kofferbak.
En een paar emmers erin met water.
Twee mensen, een man en een vrouw, liepen door de bloemenwei.
Met schaar en snoeischaar.
Ze knipten zo ongeveer alle nog bloeiende bloemen er af.
Vrijwel alle zonnebloemen werden meegenomen.
En de kleinere wilde bloemen werden vertrapt.



In plaats van rijpende zonnebloempitten voor de vogels, wat later in het jaar, stond er toen een veld vol met kale stengels. Onthoofd. Ik was zo teleurgesteld dat ik er maanden niet meer naar toe ben gegaan. Een enkele bloem plukken ok, maar het hele veld leegplunderen....

Lichtlila

Ze stonden elders. En nu staan er weer een paar in onze tuin. Herfstasters die heel zacht lila bloeien. Een aantal jaren gelden hadden we een enorme bos die vlak bij de vijver groeide. Maar in een flinke herfstregenbui zakten de stengels helemaal door waarbij de bloemen in de vijver terechtkwamen. De stengels kwamen nooit meer overeind, omdat de bloemen topzwaar waren (en bleven) van al dat water. Die aster is verdwenen, mogelijk te rigoreus weggehaald toen ik ze wat verder van de vijverrand wilde zetten.



Nu heb ik van de plantenruil er weer een stukje van meegenomen. Voor de foto heb ik de bloemen er even aan laten zitten, maar eigenlijk moet ik de stengels er nu afknippen. Zodat de aster zijn energie stopt in het maken van nieuwe wortels. Zou ik?

Najaarsplantenruil 2010

16 oktober 2010 organiseerde de Wilde Plantenkring Haren (of eigenlijk: Ernst) weer een plantenruil. Deze keer bij de familie Wittenberg uit Onnen. Ze wonen prachtig aan het eind van een onverhard wegje, uitlopend op de Onner Es. Een zijstraatje van een klein achterafwegje met de mooie naam Gieselgeer. Weiden, koetjes, bomenrij, struwelen, bosjes. Dat is allemaal het uitzicht van Jan en Amanda.
Het was na een natte nacht half bewolkt, half zon, maar wel een koude wind. Gelukkig konden we in de windschaduw van het huis, op het vlonderterras onze plantjes uitstallen. En ruilen. Tuinpraatje maken, plantjes kijken, kopje koffie, zelfgemaakte appeltaart, rondje door de tuin, weer even opwarmen bij de brandende lemen haard. Mooie manier om een zaterdagochtend door te brengen. Ik had een grote emmer bij me, achter in de fietskar meegenomen. Toen ik weg ging waren de door mij ingebrachte plantjes op 1 kaardebol na weg. Elke keer als ik een plantje in de emmer zette, schreef ik meteen de naam op. En thuis de plantjes weer sorteren (wat is ook al weer wat). In mijn tuindagboek, gewoon zo'n papieren, schrijf ik dan ook waar ik ze heb neergezet. De meeste planten verdwijnen binnenkort onder de grond...




De plantjes zijn meestal 'potloos', dezelfde ochtend uit de grond geschept. Thuis moeten ze dan ook meteen weer in de grond. Gaat meestal goed, omdat het niet zo warm is drogen ze ook niet zo uit.

De Groene Parel

9 oktober 2010.
Oogstfeest in Haren!
Bij hobby-wijngaard de Groene Parel.
Zie
Blog van de Groene Parel - Biologische Wijngaard te Haren (Groningen) . Vier jaar geleden is Jeroen van Leeuwen begonnen met deze wijngaard. En voor het tweede achtereenvolgende jaar organiseerde hij een oogstfeest. Met veel vrijwilligers werden de blauwe regent druiven geoogst. En daarna met zijn allen druiven rissen, de steeltjes eraf. Vanaf half 2 's middags kon je er ook je eigen vers geoogste druiven brengen!
Dus vanmorgen eerst druiven plukken. En met grote blauwe emmer in fietskar naar de Groene Parel. 8 kg druiven bracht ik in. De kwaliteit werd bepaald door een druif naar Jeroen te brengen, die de smaak van de druif beoordeelde. Onze druiven waren categorie B. Vond ik een beetje teleurstellend. Ze zijn dit jaar overigens beduidend minder zoet dan vorig jaar. Niet zo veel zon en warmte gehad.



Van de wijngaarddruiven maakt Jeroen (rode trui) kwaliteitswijn, van de ingebrachte druiven maakt hij 'vriendenwijn'. Volgend jaar krijgen we een mailtje en dan kunnen we vriendenwijn kopen met korting.

Kantoortuin

Bijgaand een paar foto's uit de kantoortuin bij mijn werk. Via het 'tuitje' op de eerste foto komt het regenwater van het dak van het gebouw in het moerasgedeelte uit. Als het regent is het een 'water feature'.


De foto's zijn van een paar weken terug, toen was de sedum herbstfreude nog groenig. Inmiddels donkerrood.

Florafrits

Op 23 september 2010 bezocht ik een ledenavond van Groei & Bloei. Het was een gecombineerde bijeenkomst van de afdelingen Groningen en Haren/Eelde. Locatie: Hortus Haren. Reden van de combi-bijeenkomst was de kosten een beetje te spreiden en een groot publiek bijeen te krijgen. Dat lukte. Tegen de 100 mensen (schat ik) bezochten de bijeenkomst. Hoofdrolspeler was Frits Hoogers, Bloemist en Stylist (bijgenaamd Florafrits). In twee uur maakte hij, ondertussen continu pratend, een kleine 10 bloemstukken. En niet van die kleintjes! Er was een staand exemplaar bij dat zo'n 1,5 m hoog was. En een ander met een 'spanwijdte' van 80 cm.




Halverwege een lange pauze, voor een kopje koffie, of om bloemschikbenodigheden te kopen bij de uitgebreide stand met spullen die Frits had meegebracht. Verder een Groei & Bloei-tafel met foldertjes van de vereniging. Op een hoekje van die tafel stond ik met eigengemaakte jam en chutney. En met tientallen zakjes bloemenzaden. De verkoop van de jam viel tegen in het geweld van standjes (slechts twee), maar de zaden werden gretig meegenomen. Die waren dan ook gratis. De resterende potten jam/chutney verkocht ik overigens de dag er na aan collega's op mijn werk.

In de pauze werden ook lootjes verkocht voor de loterij: aan het eind van de avond werden alle door Frits gemaakte stukken verloot. Ik won niet, maar had ook niet geweten hoe ik zo'n groot bloemstuk thuis had moeten krijgen. Op de fiets. En zelfs winnaars met een auto zullen flink gepuzzeld hebben om een stuk goed thuis te krijgen!

Beestjes in de tuin (3)

Een eland, een koe.
En nu ook een haas in de tuin.
(
hoe een koe een haas vangt speelt ineens door mijn gedachten)

Tijdens een korte vakantie op Schiermonnikoog, begin september, zagen we op een ochtend, op weg naar de bakker, een haas doodgemoedereerd door een straatje huppen, het kerkenpad in. Toen we wat dichterbij kwamen raakten we hem kwijt in een tuin. Geen fototoestel bij ons.
Dus geen bewijs.
Maar Paula heeft dat wel!
Zie bijgaande foto van een haas in de tuin van haar huisje in Zweden. De foto is in mei gemaakt. Opvallend is dat de vacht nog in de overgangsfase zit van spierwitte wintervacht naar de bruine zomerkleur. Het staartje, de buik, de poten en de randjes langs de oren zijn nog wit.
.




Beestjes in de tuin (2)

Naaste vaste bewoners van een tuin zijn er ook passanten. Een hele bijzonder was wel een eland. Zie Beestjes in de tuin | Beestjes | 't Groentje . Die heb ik niet zelf gezien, maar er wel een foto van gekregen van een trouwe groentje-lezer.

Maar wat denk je van een
koe!




Ik was de tuin van Ina en Rindert aan het bekijken, vorig stukje, en we zaten binnen nog wat na te praten bij een kopje thee. Loopt er een koe over het weggetje! Gevolgd door een hele groep koeien die nog gewoon in het aangrenzende weiland achter het hek liepen. Buurboer gebeld dat een van zijn jonge dieren losliep. En ondertussen de losloper in de gaten gehouden.

De koe knabbelt eens van de beukenhaag (foto 1). Wandelt de voortuin in. Neemt een hapje van de stipa gigantea pol (foto 3). Het grasveld was net gemaaid, dus daar viel niet zo veel te grazen. Nog wat snuffelen aan de bloemenborder en toen op een holletje de tuin weer uit. Bijna uitgegleden op de kinderkopjes van de oprit, maar dat ging gelukkig goed (foto 4). Even blijven kijken of het goed gaat met de koe (foto 5). Inmiddels komt de boer er aan, en rent de koe over het weggetje weer uit ons beeldveld. De hele kudde, in de wei, er weer achteraan galopperend. Als herinnering aan het koeienbezoek: een heel spoor van hoef-grote afdrukken in het zeer zachte, soppige grasveld (foto 6). Trekt wel weer bij als het gras weer wat droger is.

NB. Heb je zelf vreemde vogels of andere bezoekers in de tuin gezien, stuur met dan een berichtje, liefst met foto.

Tuin van I en R

Het weekend van 18 en 19 september 2010 was niet alleen egelweekend, maar ook open tuinen weekend van Groei & Bloei afdeling Haren/Eelde. Helaas niet zo mooi weer, een graad of 12 na/tijdens buien, bij wat zon iets warmer. Ik heb uiteindelijk maar 1 tuin bezocht, die van Ina en Rindert. In het buitengebied van Paterswolde en omringd door weilanden. Zowel vanuit de voortuin als via een paar doorkijkjes in de achtertuin kun je de weilanden zien.




Er staan heel veel verschillende soorten asters in de tuin, maar voor de bloei was het net te vroeg. De eerste asters hadden bloemen, maar veel soorten bloeien nog niet, nog een week of twee wachten. Daarentegen zijn nu nog de laatste kleuren van de floxen te zien, die zullen over twee weken verdwenen zijn. Tussen de buien door naar Paterswolde gefietst, en in een heerlijk zonnetje door de tuin gewandeld. Veel kleur van verbena's, persicaria en sedums. Her en der de grote kleurvlekken van dahlia's. Een fris groen grasveld, met her en der eilandborders en ook een grote cirkel ongemaaid gras. Nu niet zo opvallend, maar eerder in het jaar met prachtige wilde bloemen.
Op de overdekte veranda hebben we even geschuild voor een fikse bui. Binnen dronken we een kopje thee en op een droog moment (nou ja : bijna) fietste ik weer naar huis. Altijd leuk zo'n tuinbezoekje.

Wildebloemenwei 14 augustus

Wildebloemenwei half augustus. Er komen nog wel nieuwe bloemen, maar ook steeds meer zaden en zaaddozen. De eerste plant ken ik niet. Op de tweede foto Malva, op de derde foto een klaproosje. Op de laatste foto een dillescherm, perzikkruid.

.

Geen tuinkabouter

De belangrijkste straten in het dorp Schiermonnikoog zijn de Middenstreek en de Langestreek. Aan de Langestreek zagen we een voortuin met een onwaarschijnlijk aantal beestjes, geen kabouters (nou ja 1, als je goed kijk op foto 3), maar een heleboel beesten.



Toen we de hoek om gingen bleek dat de eigenaar van de voortuin de tuinornamenten verkoopt: het was in feite een buiten-etalage!

Zulte

Na fietsvakantie in Frankrijk tweede helft augustus hadden we nog vrije dagen en zin. Dus een paar dagen Schiermonnikoog er aan vast geknoopt. Op dag 1 vanaf Haren op de fiets naar Lauwersoog en over met de boot. Op dag twee een wandeling van 15 km gemaakt deels over strand, door bos, langs kwelders. Op dag 3 fietsen op 't aailand, niet te hard want dan ben je rond. En op dag 4 weer terug naar huis gefietst, via de lange afstand fietsroute LF 14a. Deze loopt van Lauwersoog naar Enschede, en komt ongeveer bij ons door de straat. Fraaie route!

Maar dan nu: kwelders, gebieden met lage plantjes als zeekraal en zeeaster. Af en toe stromen deze gebieden over met zeewater, zodat alleen zoutminnende planten overleven. Een van deze planten hebben we ook bij ons in de tuin, een klein plekje. Hier staan er hele velden vol van. Het gaat om het Engels Gras, ofwel Armeria Maritima. Jammer dat ze nu -begin september- niet meer massaal in bloei staan, dan moet je in juni of juli komen. Dan zijn de belden lilapaars. Een andere plant van deze kleur: de zeeaster.

De zeeaster wordt ook Zulte genoemd. Duidelijk een aster, heel licht paars. Deze is tweejarig en wordt 15-60 cm hoog. Bloeitijd is van juli tot september. De jonge bladeren kunnen als groente gegeten worden. Soms worden ze ook verkocht, onder de naam lamsoor. Da's best verwarrend want er is nog een ander kwelderplantje, en dat heet lamsoor. En wordt ook als groente lamsoor verkocht.
Voor de beestjes: meer dan 20 insecten gebruiken de Zulte als voedselbron, een daarvan, de schorzijdebij is zelfs op deze plant gespecialiseerd. Rotganzen gebruiken zeeasters als een van hun belangrijkste voedselbronnen, schapen lusten vooral de bloemknoppen. En allerlei vogels zoals gorsjes en vinkachtigen smullen van de zaadjes. Volop nuttig dus.

Buxusschaap

In een van de tuinen bij een kasteeltje in Frankrijk kwamen we in een formele tuin met veel taxus piramides en hagen ook deze schapen tegen. Een frame van ijzer, een stevige houten kop. En een lijf van buxus, bij elk van de vier poten een plant en dan snoeien binnen het frame. En dan midden op een groot grasveld. http://www.chateauchambiers.com/nl/

.

Chateau de Chambiers

Fietsvakantie langs rivieren en met verblijf in landhuizen en kastelen. De meest luxe was het Chateau de Chambiers met enorme tuinen er omheen. Gelegen in een zeer bosrijk gebied. De tuinen zijn van april tot oktober open, maar in augustus gesloten voor publiek. Omdat de tuinman dan op vakantie is! Voor gasten in het kasteel is de tuin wel toegankelijk. Op dit moment bloeit er niet zoveel, vooral snoeivormen in groen. Eerder in het jaar moet de oprijlaan van rhodondrendrons en de enorme partijen rozenstruiken een fraai kleurspektakel geven. Op het terrein bij de oranjerie staat een reusachtige eik van 400 jaar oud. Zo hoog heb ik een eik wel eens gezien, maar zo breed nog nooit.... De uitstaande takken werden op diverse plekken gesteund met houten pilaren. IMPOSANT.




Het kasteel was in het verleden een jachtverblijf voor de bewoners van het grote kasteel van Durtal, een paar kilometer verder op. In de bossen van Chambiers rondom het kasteel wemelt het ook nu nog van het wild. Rond de mooi gemaaide (en zo laat in de zomer behoorlijk droge) grasvelden is een dubbel lint van schrikdraad gespannen. Ik dacht dat dat was om de mensen in de tuin te houden, maar het was bedoeld voor het buiten houden van de wilde zwijnen. Het kasteel heeft ook een ommuurde kruidentuin en groentetuin (potager). Het hek hiervan moet elke dag goed gesloten worden om de reeen buiten te houden. Zo is er elke dag vers groen/groente voor op tafel.

Jardin de l'atmoshere ...

Tijdens een fietsvakantie in Frankrijk, in het gebied tussen de Loir en de Sarthe (Anjou), kwamen we een fraaie tuin tegen, midden in het bos. Opengesteld voor publiek, tenminste publiek dat de tuin kan vinden in de uitgestrekte bossen. In 1987 kochten de eigenaren een bouwval van een huisje en een stuk weidegrond helemaal omsloten door bossen. Daar hebben ze nu een fraaie tuin aangelegd, met veel japanse esdoorns, rozen, heuchera's, en veel hortensia's.
De eigenaar hoopte wel snel op een flinke hoeveelheid regen, het was er erg droog geweest.

Zie bijgaande link
Le Jardin d'atmosphère du Petit Bordeaux - Sarthe (72) - Proche du Mans voor meer foto's, ook in andere seizoenen.

... du Petit Bordeaux

Nog een paar foto's van de tuin. Wat de link met Bordeaux is, daar zijn we niet achtergekomen. Er was een route uitgezet met genummerde bordjes van 1 tot 30, daarmee werd je kriskras door de tuin geleid (om de tuin geleid). Alleen nummer 22 en 23 hebben we niet gevonden in de doolhof van paadjes. Er werden ook zelfgekweekte planten verkocht, maar da's is lastig als je op fietsvakantie bent.

.

Maandfoto augustus 2010: weidebeekjuffer

Een tijdje terug bij een fietstocht langs de Drentsche Aa hadden we ze al eens gezien, de opvallende weidebeekjuffers. Toen lukte het niet om de zeer actieve en territoriale juffers goed op de foto te zetten.

Nu wel.
Niet in Drenthe, maar in Frankrijk.
Bij de rivier de Loir, een zijrivier van de Loire.
.

Wildebloemenwei 8 augustus

Een update van de wildebloemenwei.
Vanaf een afstandje gezien steken de zonnebloemen nu flink boven de andere bloemen uit. Her er der nog een laatste klaproos of korenbloem, maar ook een hele lichting nieuwe bloemen. Sommige voor mij nog onbekend. Zoals de heel zachtroze bloem op de 2e foto, met pijlvormig blad.
Zie eerdere edities van de bloemenwei:
Wildebloemenwei 1 augustus | Elders | 't Groentje
Wildebloemenwei 25 juli | Elders | 't Groentje
Wildebloemenwei | Elders | 't Groentje


.

Mijn tweede tuin

We hebben een grote tuin met heel veel verschillende planten. Veel inheemse planten en plekken voor beesten en beestjes ook. Als het enigszins kan ben ik buiten in de tuin. In het weekend tenminste. In het voorjaar heel erg veel, veel te doen, veel te zien. Als het zomer wordt, veel te zien, rondje wandelen door de tuin, minder te doen, vooral genieten. Later in de zomer weer meer te doen, oogsten en deel van uitgebloeid spul bijwerken (voor een tweede bloei).
Dit is dus vooral een
weekend tuin. Maar ik heb de luxe dat ik ook een door-de-week-tuin heb! Hoewel het aantal uren dat ik daarin doorbreng heel klein is, toch elke weekdag twee keer een stukje door de tuin. Het is de tuin rondom het kantoor waar ik werk. Vlak bij het gebouw nog geordend. Verder van het gebouw, richting parkeerplaats, wordt de tuin steeds natuurlijker en met heel veel wilde bloemen (zelfs diverse orchideeen).
Bijzonder vind ik ook de daktuin. Vanuit het bedrijfsrestaurant kijk ik tijdens de lunch uit over een vooral-groene-tuin. Zie foto 1 t/m 3, inclusief de grote bomen, allemaal op de eerste verdieping.



En zo valt helemaal niet op dat het gebouw aan een rotonde, kruispunt van verkeerswegen en viaduct met de A7 staat!

De vierde foto is een foto op de begane grond genomen. Voor collega's die dit weblog lezen: herken je de plek?

Wildebloemenwei 1 augustus

Weer een week verder in de bloemenwei.
Steeds meer zonnebloemen komen in bloei.
Foto is van half tien 's morgens.
Nog enigszins bewolkt.




Van voor, van ver.
Van achter, van dichtbij.
Meer bloemen in de wei:
Wildebloemenwei 25 juli | Elders | 't Groentje .

Wildebloemenwei 25 juli

Als ik een groot stuk grond zou hebben dat braak ligt, dan zou ik een wilde bloemenwei in kunnen zaaien. In de volle zon, zoemend van de kleine vliegbeestjes.... Zomerser kan niet. We hebben weliswaar een forse tuin, maar die staat zo vol dat er weinig plek is voor een grazig bloemrijk grasland (ok, luxe probleem).

Maar gelukkig, dit jaar ligt bij ons om de hoek zo'n weitje!
Hieronder een paar foto's van vandaag, 25 juli. Gemaakt tijdens een mini-avond-wandeling.



Zie ook de foto's van 11 juli:
Wildebloemenwei | Elders | 't Groentje .

Tuinergernissen

Een tijdje terug vroeg ik lezers van dit weblog om hun tuinergernissen. Bedoeld voor een toekomstig artikel in een tijdschrift. Na de 'sluitingsdatum' kwamen nog een paar ergernissen binnen. Zoals die van Ellen en Elly.

Hoi Tineke,
Ik weet niet of je nog steeds reacties wil op je oproep van Grootste tuinergernis. Mijn grootste ergernis is TUINAFVAL. De grote vraag is waar je al je tuinafval laat. Heb je even in de tuin gewerkt, gesnoeid, een heg geknipt, gewied, de bloemenweide gemaaid..en je hebt meteen een enorme berg groenafval.....Waar moet dat allemaal heen. Ik heb een composthoop maar voor je het weet wordt die veel te groot (en in de compost zit veel onkruidzaad), een compostbak en gooi ook afval in de groene kliko. Maar dan nog kan ik alles niet kwijt.....
Groeten van Ellen

Het valt niet mee om zo'n tuinergernis goed in beeld te krijgen, maar Ellen heeft een prima poging gedaan.

Bij de eerste foto heb je een idee van de grootte van de hoop gras en plantenloof door de hark. Bij de tweede foto is het lastiger, maar mijn inschatting is dat die hoop zeker een meter hoog is.

Ik heb Elly een prettige fietstocht toegewenst op een mooie zomerdag half juli. Dat had ze nodig, gezien onderstaand mail.

Hoi Tineke
Misschien wel een late reactie op jouw oproep voor tuinergernissen maar ik heb er één. Vanaf vanmorgen 8.00 uur zijn ze bij mijn buren in de tuin bezig met alle tuinapparatuur die lawaai maakt. Heggeschaar op motor, blad(?)blazer op  motor, kantenknipper op motor, grasmachine...... enz.  Het is nu 12.00 uur en zo te horen is nog niet alles aan de beurt geweest. Ik geloof dat er langzaam een eind komt aan mijn incasseringsvermogen. Ik ga maar een eindje fietsen.
Groetjes Elly.

Overigens zijn tuinen en fietsen prima te combineren. Alleen, maar zeker ook in een groep. De afdeling Haren & Omstreken van Groei en Bloei organiseert 4 x per jaar tuinfietsrondjes. Op de fiets op stap naar 1 of 2 tuinen, tussen 19.00 en 21.00 op een dinsdagavond. Voor de deelnemers is het een verrassing waar de tocht heengaat, een van de bestuursleden van de afdeling heeft het programma voorbereidt en rijdt vooraan de groep fietsers naar de tuinen. Geen tuinergernis. Puur tuingenot!

Wildebloemenwei

Een paar honderd meter van ons huis, ligt een braak terrein. Afgelopen jaar lagen hier regelmatig bergen zand, onder andere voor het aanleggen van een transferium aan de rand van het dorp. De hoop zand is nu weg, er staat nog een verdwaalde blauwe bouwkeet en... een prachtige fleurige bloemenwei.



Volop klaprozen, malva, korenbloemen. Verder zag ik borage, iets met kleine gele bloemetjes, prachtige distels. En over een tijdje ook zonnebloemen. In de warme middagzon, 29 graden, doen vlinders en bijen zich te goed aan al dat lekkers.

Beekjuffer

Zondag 4 juli was een geweldige fietsdag. Mooi zonnig, weinig wind en niet te warm, laag in de 20 graden. In Drenthe wordt net dit jaar een flink deel van een fietsknooppuntenroute in gebruik genomen, dat zich uitstrekt tot een stukje Groningen. Een paar honderd meter van ons huis staat een van de knooppunten bordjes. Vandaag een rondje van een km of veertig gefietst, eerst richting Paterswolde, Eelde Donderen, Vries, toen Tynaarloo, Zeegse, Schipborg, Zuidlaren, Noordlaren (al weer Groningen) en retour in Haren. Halverwege aan de Drentsche Aa in het gelijknamige restaurantje een glaasje gedronken. Met prachtig uitzicht over de beek zelf en het stroomdaalgebied van de Aa. Door de wind golvend bloemrijke graslanden. En het water van de Drensche Aa is zo schoon dat er een enorme hoeveelheid libellen en andere leven in voor komt. Kristalhelder water, lange waterplanten, 4-5 meter lang die met de stroming van de beek meedeinen, en libellen. Heel veel libellen en juffers. Een hele fraaie is de weidebeekjuffer. Het lijfje van de mannetjes is knallend blauw, turquoise bijna. Met zwarte banden op de vier vleugels. In ruststand zijn ze allevier tegen elkaar gevouwen.
Toevallig kreeg ik ongeveer een maand geleden van Elly, een van de Groentjelezers, deze foto toegestuurd.



NB. Het kan ook een andere juffer zijn, kijk maar eens op de volgende websites:
Drentslandschap Weidebeekjuffer en Bob Hogeveen, waterjuffers, beetje naar beneden scrollen voor foto's van weidebeekjuffers.

Welke zaailing?

Meestal komen bezoekers op een open tuinen dag plantjes bekijken in de opengestelde tuinen. Deze keer kwam een van de bezoekers, E.V. uit Groningen, langs en bracht een paar plantjes mee. Stekjes voor mij, vorig jaar afgesproken op open tuinen dag 2009! En ook nog een plantje dat dit jaar in enorme aantallen in zijn Groninger stadstuin opkomt. Nu een centimeter of 12 hoog, paar blaadjes. Met de vraag aan mij of ik het plantje herkende.
In eerste instantie dacht ik aan een zaailing van een boompje, esdoornachtig. Maar de zaailing was heel slap, kruidachtig meer. Lijkt niet meteen op een boom.



Wie herkent deze zaailingen?
E.V. zal in ieder geval 1 zaailing oppotten en bewaren om te kijken wat het verder wordt, of er bloei komt, e.d.

Insectarium

In de hortus Haren is een insectarium, al heel oud. Daarover een volgende keer meer. Vandaag waren we er te gast in het kader van een workschop macrofotografie, en dan speciaal over beestjes. En in plaats van alleen foto's maken door de ruitjes van de glazen bakken heen, konden we een aantal insecten van heel dichtbij bekijken. Ernst haalde ze voor ons uit de bakken. Tenminste de insecten die niet al te spontaan gingen rondvliegen.
In dit stukje een impressie, een volgende keer wat meer insecten.

Foto's:
1. Ernst laat zien dat insecten helemaal niet eng zijn.
2. Deze tarantula ging zelfs voor ons op de rug, zodat we de giftanden konden zien
3. Fotografen rond een wandelende tak
4. Groen met uitsteeksels




Stel je voor: een plastic krat, daarop een stukje boomstronk, daarop een wandelende tak of sprinkhaan. En eromheen negen amateurfotografen met statieven en dikke fototoestellen. (En daar weer omheen de reguliere bezoekers van de hortus die de fotografen weer bekeken). En denk er dan ook nog een hele hoge temperatuur bij, we stonden in een grote kas in de hortus. Iemand verzuchtte, het lijkt Costa Rica wel.

Hortus orchideeen

Zes juni was de laatste dag van de orchideeen tentoonstelling in de Hortus Haren. In de grote kas waren grote aantallen orchideeen tentoongesteld, tussen allerlei andere planten. Het zag er fraai en kleurrijk uit. Als je de bloemen van dichtbij bekijkt zie je de fraaiste details en kleuren.
Zelf ben ik gecharmeerd van de wat meer bruinachtige tinten. Niet de knalroze en knalwitte orchideeen die je zo vaak ziet. Tja, de namen van orchideeen ken ik niet.
Daarom geef ik ze maar een eigen naam.
1.
de giraffen-orchidee
2. de chocolade-orchidee
3. de lachebek-orchidee
4. de schaterlach-orchidee


.

Mikkelhorst

In Haren hebben we een zorgboerderij.
De Mikkelhorst.
Vanmiddag was ik er voor het eerst.

Een bloemenpluktuin.
Speeltuintje.
Twee koddige varkens met heel veel haar.




Fluffy kippetjes.
Fruittuin.
Grootouders met hun kleinkinderen.
Bessenstruiken en aardbeien.
Ruim opgezet terrein.
Verkoop van plantjes.
En honing.
Acaciahoning.
Lekker.

Voorbereiding Tuinmarkt 2010

De jaarlijkse tuinmarkt van onze lokale afdeling van tuinclub Groei&Bloei is in aantocht. Ook dit jaar weer op de zaterdagochtend voor moederdag. In de afgelopen maanden heb ik weer idioot veel plantjes en stekjes in potjes gezet. En ik weet natuurlijk best wel dat ik dat lang niet allemaal kan meenemen. Toch doe ik het elk jaar weer. Voordeel is wel dat ik nu de mooist uitziende plantjes kan selecteren om mee te nemen. En de rest blijft gewoon in de tuin, her en der verspreid. En een flink aantal ervan wordt in het zomerseizoen meegegeven aan geinteresseerde tuinbezoekers. Een andere deel plant ik toch weer terug in de tuin (als het te droog wordt en de plantjes in potjes te snel uitdrogen). Het laatste gedeelte vindt een plekje op de altijd hongerige composthoop.




Buurman Reint hielp mee de plantjes met de auto naar de tuinmarkt te brengen. Eddy bracht fiets met fietskar na. Boven de potjes die meegingen naar de markt op 8 mei, onder het 'restant' dat ik weer terug nam. Het paste allemaal in de fietskar.

Ik heb maar een (ja echt: 1) plantje extra meegenomen, van Ina. Een lila aster, die 1,80 m hoog moet worden, laat in de zomer bloeit met lange enigszins doorbuigende stengels met een wolk van bloemetjes aan een heleboel zijtakjes. De mooiste plek, aldus Ina, is er een waar de herfst-middag-zon er op/doorheen schijnt.
"Hij breidt zich wel enthousiast uit, sommigen mensen zeggen dat ie woekert". Nou, dan zet ik hem gewoon in de buurt van andere stevige groeiers. (Voortuin 87).

Zandbijtje

Marco heeft weer wat foto's gemaakt.
En stuurt ze dan rond naar een lijst mensen (undisclosed recipients).
Ik sta ook op die lijst.



Hier is een van die plaatjes.
Mooi he?
Het is een Sachembij, met macrolens uit de hand gefotografeerd.
Meer marcofoto's via volgende link:
Marco Langbroek - Macro Photographs .


Voorjaarsplantenruil 2010

Vorig weekend was de voorjaarsplantenruil van de Wilde Planten Kring Haren. Bij voorkeur ruilen we wilde planten, inheemse planten, vaak kruidachtigen en vaste planten. Niks oppotten. Gewoon 's morgens uit de tuin scheppen, eventueel vochtige krant om de wortels heen, of opgestapeld in een doosje mee naar de ruil. Iedereen zet zijn teiltjes, kratjes, doosjes aan de randen van de tuin, en dan rondjes lopen. Ieder maakt een doosjes of tas leeg om nieuwe plantjes in te zetten. Wie weet wat het is? Met veel deskundigen en nog wat tuinboeken is dat meestal geen probleem. En dan is het handig om in je doosje een briefje GEEN RUIL te zetten. Anders zijn je aanwinsten zo weer weg!

Na een uurtje en een kopje koffie, en in dit geval een rondleiding door de tuin van het flatcomplex van Michiel weer naar huis, en snel de plantjes in de grond.
Michiel is hovenier en heeft de tuin rondom zijn flat in beheer. Hij is bezig er langzamerhand een wildeplantentuin van te maken. Nu nog een beetje vroeg in het jaar om alles in volle glorie te zien. Maar alleen al de grasvelden, lichtroze van de pinksterbloemen stemmen me vrolijk.



Heen: paar ossetongen (pentaglottis), paar herfstframbozen, paar geranium sylvestris.
Terug: plagje 'ereprijs' voor in het bloemenweitje, hartgespan, echte koekoeksbloem, agrimonie. En een paar bosjes 'sneeuwklokjes-in-het-groen'. Van sneeuwklokjes krijg ik nooit genoeg!

Vorstelijk Tuinieren

Nog ruim een week te zien. De tentoonstelling Vorstelijk Tuinieren in het Teylers Museum in Haarlem. Tot en met 9 mei. Op de tentoonstelling kun je kennismaken met enkele belangrijke koninklijke tuinen uit de afgelopen 400 jaar. De tuin van prins Charles, maar ook van koning Lodewijk XiV, koning-stadhouder Willem 3 en keizerin Josephine Bonaparte. Aan de hand van prenten en aquarellen. En van florilegia, enorme boeken met prachtige prenten. Het Highgrove Florilegium is recent, botanische tekeningen van de prinselijke residentie Highgrove. Het boek van prins Charles weegt bijna 20 kilo. De prenten zijn in opdracht van ZKH geschilderd door hedendaagse Britse kunstenaars.



Vorstenhuizen lieten de afgelopen eeuwen hun bloemen- en plantencollecties vereeuwigen in rijk geillustreerde boekwerken, florilegia. Een van de zeldzaamste en mooiste florilegia ter wereld bevindt zich in de vaste collectie van Teylers Museum: de Hortus Eystettensis uit 1613, met handgekleurde afbeeldingen van bijzondere planten.
Via de link
Bessler deel I / 1 kun je in het boek 'bladeren'.


Texel: Grutto

Nog een laatste Texelstukje.


Foto's: de vuurtoren, de grutto en de vogelaars.

Aan plantjes was nog niet zo veel te zien. Op de bloeiende pinksterbloemen na. En het en der een madelief. We wisten al dat de grutto in de vlucht zijn eigen naam roept. Nieuw was voor ons: een grutto in baltsvlucht vliegt luidroepend in grote cirkels rond, soms heel hoog,maar eindigt altijd met een een duizelingwekkende duikvlucht tot op de grond. Maar dat kan wel even duren, we kregen bijna een stijve nek van het volgen van de grutto in de lucht.

Texel: meeuwen

Tijdens de vogelexcursie op Texel hebben we weinig zangvogeltjes gezien. Was te veel wind, te koud. Maar we hebben wel een heleboel meeuwen gezien. En niet elke meeuw blijkt een zilvermeeuw te zijn. (Die op de foto's trouwens wel).




Gelukkig hadden we veel vogelkenners bij ons die op basis van uiterlijk, geluid en gedrag feilloos konden aangeven welke meeuwen we zagen. Kokmeeuw, stormmeeuw, mantelmeeuw, zilvermeeuw. En de op een kokmeeuw-met-een-kuifje lijkende Grote Stern.


Texel: toch nog tachtig!

We zijn begin deze week mee geweest met een vogelexcursie.
Drie dagen vogels kijken op Texel o.l.v. Nico de Haan.
We bezochten plekken met fraaie namen als de Mokbaai en de slufter.
En uiteraard veel vogels gezien.
Nico had ons de eerste dag gevraagd een richtgetal te noemen: hoeveel soorten wilden we gaan waarnemen.
Tachtig, was het streefcijfer. Minstens twee personen moesten de vogelsoort gezien (of gehoord) hebben.

Eind van derde excursie dag, zaten we gezamenlijk (25 p.) de checklist compleet te maken. En het aantal.
Negen-en-zeventig!! Maar terwijl we in de serre van het hotel zaten, ging een groot gejuich op. Vlak voor het raam, in het struikgewas vlak bij het hotel vertoonde zich een gaai (voorheen vlaamse gaai). En daarmee hebben we ons aantal toch nog op tachtig gekregen.



Foto's: drie lepelaars, een kluut en heel veel rotganzen.

Zonnig was het, maar veel wind. En zeker de laatste dag, woensdag 21 april was het zo koud dat de gevoelstemperatuur onder nul lag. De handschoenen kwamen goed van pas bij het vasthouden van de verrekijker.

Straattuin

Dagje in Haarlem.
Leuke oude stad.
Prachtig zonnig weer.
Kijk naar rechts, straatje in.
Vol met kleine minituintjes aan de straatkant.
Zoals we op vakantie in Zuid-Europese landen vaker tegenkomen.




Nu veel dichterbij: in Haarlem.
In de Bloemertstraat.
Genoemd naar een pastoor van een paar eeuwen geleden.
Fleurig.

Scherptediepte

Deze week begonnen met een vervolgcursus tuinfotografie. Met een groepje van vijf en de docent/fotograaf Bonno. Eerst wat herhaling van de beginnerscursus vorig jaar, diafragma, scherptediepte, kritische sluitertijd. Nieuw is het histogram. Dit is een functie die op de meeste digitale camera's zit en een indicatie geeft van de kwaliteit van de foto's.

Voorbeeldje van scherptediepte. Twee maal een foto van een primula. De eerste foto heeft een veel groter stuk waarop het beeld scherp is, een grotere scherptediepte (kleine lensopening f13, 1/250ste sec). De tweede foto is over een kleiner gebied scherp, grotere lensopening f3.5, 1/3200ste sec). Ook is de achtergrond vaag.

.

Jubileum

Jubileum.
20 jaar bij dezelfde organisatie.
15 april 1990-15 april 2010.
In 7 verschillende functies.

Lunch met een paar goede collega's.
Kado. Envelop.
En een fraai boeket.




Hierboven een paar detailfoto's van het boeket in witte tinten.

Heggen revisited

Een update over de heggen van Sybren. Zie ook: Heggen leggen (2) | Elders | 't Groentje en Heggen in de herhaling | Elders | 't Groentje. Een paar jaar geleden is hij (2007) begonnen met vlechten van heggen.

Ik kreeg weer een paar foto's toegestuurd, van 2010. Het nieuwste experiment bestaat uit het kruislings vlechten van een meidoornhaag rondom een lindeboom. Dat was nog een hele klus, stugge takken en heel veel stekels (foto links).



Op de rechter foto een heg die in de winter 2008-2009 is gelegd. Ziet er nu al aardig dicht uit. En om ook over een paar jaar wat te vlechten te hebben heeft Sybren met Pasen weer 80 nieuwe struikjes geplant. Dan kan ie tzt weer 20 meter heg leggen.

Vlechtheggenweetje:
Er zijn al duizenden jaren vlechtheggen in Nederland. Julius Caesar schijnt zich in 50 voor Chr. in zijn oorlogsdagboek " De Bello Gallico" te hebben verbaasd over de Nederlandse vlechtheggen.
" (Deze mensen) hakken dus jonge boompjes om - echter zonder ze geheel door te hakken - buigens ze en vervlechten de in de breedte groeiende takken, voegen doen doorn- en braamstruiken ertussen en zijn zo in staat deze heiningen tot een verschansing als een muur te vormen, zodat men er niet alleen nier door kan dringen, maar er zelfs niet doorheen kan kijken."

Verre tuinen

Een week of twee geleden schreef ik een stukje over een bloeiende amandelboom op Mallorca. De foto was van ongeveer half februari. Nu een maand later zitter er al flinke vruchten in. Met dank aan Rob voor de foto. Zie ook Amandelbloesem | Elders | 't Groentje .



Anneke, uit de buurt van Adelaide (Australie), stuurde naar aanleiding van een stukje over wilde knoflook (zie
Wilde knoflook | Binnen | 't Groentje ) een gescande foto van deze plant bij haar in de tuin.

In Australie wordt de plant Society Garlic genoemd (maar ruikt helemaal niet naar knoflook). Het is een geliefde tuinplant in Australie omdat het grote groene pollen vormt, ook in de zon en bij 40 graden, en heel lang bloeit. Advies van Anneke is om deze plant in Nederland op de zonnigste plek te zetten die je maar hebt in je tuin, of beter misschien nog in potten (omdat de Tulbaghia waarschijnlijk moeite heeft met natte Nederlandse winters.

Buxustuin

Welke tuin zie je op de foto afgebeeld?

De tuin wordt heel vaak bezocht. Het is de buxustuin van Paleis het Loo in Apeldoorn. De foto hebben we genomen op een warme zomerfietstocht in de zomer van 2006.


Aanleiding voor dit stukje is een persbericht 18 maart 2010. Zie Buxustuin Het Loo gaat dood aan schimmel | nu.nl/wetenschap | Het laatste nieuws het eerst op nu.nl. De buxustuin van het Loo blijkt aangetast door een akelige schimmel. En dat betekent dat alle buxusplanten in de tuin gaan afsterven. In het Loo is maar liefst 27 kilometer buxus aangeplant. De schimmel Cylindrocladium is pas een paar jaar aanwezig op het vasteland van Europa en in Nederland. Afkomstig uit Engeland en meegekomen met buxustruikjesdie daar gekweekt zijn. Ook de beroemde baroktuin van Slot Schonbrunn in Salzburg, Oostenrijk is beschimmeld.

Zie ook:
Taksterfte Buxus | Tuin | 't Groentje. Onze buxus heeft last van volutella, da's een andere schimmel.

Najaarsplantenruil 2009

Najaarplantenruil?
Vandaag begint toch de lente?
Bedoel je niet voorjaarsplantenruil?

FOTO: Oktoberaanwinsten worden geinspecteerd door poes Baassie. (Of zit er een luchtje aan de fietskar?).

Nee, najaarplantenruil.
31 oktober 2009 werd die georganiseerd door de Wilde Plantenkring Haren. Elk jaar bij een ander lid. En waarom vandaag, 20 maart 2010, dan een stukje over de najaarsruil? Bladerend in mijn tuindagboek kwam ik een stukje tegen van de ruil. Ik weet nog dat het koud was en begon te regenen. In het tuindagboek heb ik niet alleen opgeschreven
welke plantjes ik heb meegenomen destijds, maar ook waar ik ze in de tuin gezet heb. Da's handig. Dus vandaag, met boekje in de hand de tuin doorgewandeld. Om te kijken wat er opkwam van de oktober-aanwinsten.

1. De
doornloze braam van Willie heeft al knoppen.
2.
Voorjaarshelmkruid heeft al een aardig bultje van harige bladeren gevormd. De plant zou nu snel de hoogte in moeten komen, kan een centimeter of 80 worden en kan vanaf maart bloeien.
3. Een paar stukjes
smeerwortel die oranjegeel zouden moeten bloeien zijn inderdaad -als je het weet- te herkennen als de bladeren van een smeerwortel.
4. Een enkel plantje
longkruid. Deze zou wit moeten bloeien. De blaadjes zien er net uit als van de buurman, de blauw/roze variant. Misschien moet ik hem juist op een andere plek zetten.
5.
Echte koekoeksbloem. Oeps, dat groene rozetje op de vijverrand had ik bijna uitgetrokken....


Sneeuwklokjeszondag (2)

Tja, het weer zat niet mee.
Op de sneeuwklokjeszondag (zie
Sneeuwklokjeszondag | Elders | 't Groentje) in Hortus Haren was het grijs, nat, winderig.

Hierdoor kreeg ik wel een (bijna) prive-rondleiding.
Langs verschillende plekken in de hortus, waar veel 'gewone' sneeuwklokjes stonden, maar ook een heel veld met lenteklokjes (die in de winter bloeien). En een paar bijzondere sneeuwklokjes, waarvan het beter is dat mensen niet weten waar ze precies staan.



Foto's: (de vrucht van) de sneeuwklokjesboom (Halesia)
en galanthus (elwesii?), een van de sneeuwklokjes te koop in de hortus.
Een sneeuwklokje opent zijn klokje pas > 10 graden, hoorde ik vandaag. De klokjes buiten waren veelal dicht, het klokje op de foto niet, maar die stond dan ook binnen (voor de verkoop).

Sneeuwklokjeszondag

Wat: sneeuwklokjeszondag
Waar: Hortus Haren (Kerklaan 34 in Haren (Gr))
Wanneer: zondag 14 maart 2010 van 10.00 tot 15.00 uur



Gravure uit het boek van Otto Wilhelm Thome, 1885.
Flora von Deutschland Oesterreich und der Schweiz.

Rondleiding langs bloeiende bollen in de Hortus.
Ook Verkoop sneeuwklokjes en andere vroegbloeiende voorjaarbollen.
In paraplutheater 14.00 uur: kinderprogramma (knutselen en speurtocht).


Amandelbloesem

Wij zijn 1 x op vakantie geweest op Mallorca, in oktober 2006. We hebben daar gewandeld en kwamen daar onder andere veel olijfbomen tegen. Zie bv. Olijf: kleuter en oude wijze | Binnen | 't Groentje
Op Mallorca heb je ook veel
amandelbomen, net als in andere Mediterrane gebieden. Maar in oktober zijn die niet zo opvallend. Dan moet je in februari naar zo'n gebied. Dan staan de amandelbomen volop in bloei. We hebben één vakantiefoto van een bloeiende amandelboom, gemaakt van een schilderij in de lobby van ons hotel op La Palma een paar jaar geleden....

Foto 1: bloeiende amandelboom La Palma, foto Tineke
Foto 2: bloeiende amandelboom Mallorca, foto Rob



Een van de vaste lezers van dit weblog is Rob. Hij woont in de buurt van Sant Llorenç des Cardassar. Van Rob kreeg ik een foto toegestuurd van een bloeiende amandelboom. Met als bijzonderheid dat de bloeiende boom in een lichtbesneeuwd landschap staat. Dat hebben we hier in Nederland de afgelopen winter volop meegemaakt, maar op Mallorca is dat echt een bijzonderheid.

Akoniet deel 1: Wedderborg

Winterakoniet of eranthis hyemalis.
Een vroegbloeiend plantje, groene handjes van bladeren en gele bloemen met een grote groene kraag. De winterakoniet is lid van de ranonkelfamile, net als bijvoorbeeld helleborus of boterbloem.

Het plantje komt van nature voor in de Balkan en bijvoorbeeld Zuid-Frankrijk en Italie. In Nederland is de plant verwilderd en komt vooral voor als
stinzenplant. In grote aantallen op het terrein van oude landgoederen.




Bijgaande foto's zijn een paar jaar geleden genomen bij de
Wedderborg in Groningen.
Het was een koude dag in februari en alle bloempjes waren gesloten. Onder de grote met klimop begroeide bomen was wel een tapijt van geel te zien.
Duizenden en duizenden akonietjes.

Oranje tulp

Bollen in het voorjaar zorgen voor vroege kleur.
Crocussen, narcissen en tulpen.
Tulpen staan voor mij met 1-0 achter.
Waarom?
Omdat ze het eerste jaar mooi bloeien en daarna niet of nauwelijks.
Omdat ze zo stijf rechtop staan?

Maar deze week kreeg ik een tip over de volgende combinatie: carex buchanii (een oranjebruinig grasje) met oranje tulpen.....
Dat klinkt goed. En het kan nog net, eind november, tulpenbollen planten.

Snel op jacht naar oranje bollen.
En dan gewoon er vanuit gaan dat ze een jaar schitteren (verwachtingsmanagement), en daarna een goede bijdrage leveren aan de composthoop.





Er zijn genoeg oranje soorten.
Van links naar rechts:
annie schilder, daydream, orange toronto en canary
en daaronder: apricotbeauty, couleurcardinal, orangeprincess.

NB. Het is uiteindelijk een zakje prinsessen irene (of princes irenes?) geworden. Volgens het plaatje bloeien ze oranje. 10 voor 2,95.

Lezing: Plant en Kleur

Mooie plaatjes van de tuin.
Welke tuin?
De tuinen van Mien Ruys in Dedemsvaart.
Mien Ruys zelf is niet meer, haar tuinen nog wel.

Afgelopen week een lezing bezocht van Groei en Bloei afdeling Haren/Eelde.
Deze keer was de spreekster Ria Brandwagt, werkzaam in de tuinen van Mien Ruys.

De hoofdrolspelers in haar verhaal waren vaste planten, ook de favoriete planten van Mien Ruys. Met af een toe een uitstapje naar een heester of bolletjes. Heel belangrijk is de bladvorm van een plant, de bloem komt op de tweede plaats. Tenminste als je het hele jaar door een interessant tuin wilt. Het blad is een heel groot deel van het jaar zicht baar, terwijl de bloei soms maar 1 week duurt, soms een paar weken (en heel soms nog langer).

De foto's zijn van een bezoekje in 2003 aan Dedemsvaart. Een stukje van de grote border met -natuurlijk- heleniums met astertjes. En een andere favoriete combinatie van Mien: persicaria met rode tuinmelde (hoezo onkruid?).

.




Tuincollega's

Afgelopen week, lunch met enkele collega's ter ere van jubileum van Marijke. Naast collega, is Marijke ook een trouwe lezer van dit weblog. Tijdens de lunch passeren allerlei onderwerpen de revu. Zo ook "de tuin".
Het begon me het beschrijven van een mooie foto van een boom met herfstkleuren.
"Is het een esdoorn? Is het een es? Nee het is een liquid Amber boom". En ging via vijvers, tuinpaden, maaimachines en speciale 'woelers', naar uren tuinwerk. Tuinieren buiten, of -in de winter- tuinieren binnen. Op de bank, met een boek en pantoffels. Allengs voegden zich meer en meer collega's in het gesprek. Iedereen bleek wel eigen tuinverhalen te hebben. En collega's die ik al jaren ken blijken nu ook opeens 'tuincollega's' te zijn. Verrassend. Leuk.

Foto's in tuin van Marijke
1. in het midden de liquid amber waarmee het tuingesprek begon:in fraaie herfstkleuren
2. vlonderterras bij de vijver

.

Water in de Tuin

Op 27 oktober bezocht ik een lezing van de tuinclub Groei & Bloei afdeling Haren/Eelde. De wintertijd was net ingegaan dus al weer heel donker. De tuin buiten gaat in rust, steeds minder te doen. Maar binnen kun je genieten van een tuinboek, of zoals tijdens de lezing, van mooie plaatjes en een enthousiast verhaal. Er waren flink wat bezoekers op deze lezing afgekomen.

En enthousiast was het.
Anet Scholma, tuin architect, werkzaam bij Buro Mien Ruys in Amsterdam, hield twee uur lang onze aandacht vast. Onderwerp was 'Water in de Tuin'. De eerste helft van de lezing gebruikte Anet om ons in vogelvlucht door de tuingeschiedenis te leiden en daarbij steeds op het gebruik van water te wijzen. In Moorse tuinen, strakke vijvers, teken van rijkdom, verkoeling brengend. In Versailles, barok, overdadig, fonteinen, cascades van water over grote trappen. Later in Engelse landschapstuinen, natuurlijk lijkende vijvers.



In het tweede deel bleef Anet dichter bij huis. Voorbeelden van het gebruik van water, in door haar of haar collega's ontworpen tuinen. Een kindertuin met een batterij van kleurige regentonnen en waterspeelhoek, een spiegelvijver. Een grote waterschaal als vogelbad in de tuin van Anet. De vogels blijven er overigens weg, vanwege de inwonende poes. Maar neefje en nichtje blijken in een warme zomer ook best in de waterschaal te passen.

Paddestoelen

Afgelopen week stond een stukje in de krant en op teletekst van een mevrouw die overleden is na het eten van in het wild geplukte paddestoelen. Deze mevrouw was geen leek op het gebied van paddestoelen en plukte ze zeer regelmatig. Ze was die dag op zoek geweest naar weidechampignons. Niet zeker is welke paddestoelen ze uiteindelijk heeft geplukt.

Er zijn zo'n 4000 paddestoelen in Nederland waarvan ruim 20 giftig zijn. Maar een handjevol is dodelijk, waaronder de
groene knolamaniet. Die tast onomkeerbaar lever en nieren aan. Een ander, de gewone krulzwam, doet het anders; die wekt een reactie op in je immuunsysteem, waardoor het mis gaat met je rode bloedlichaampjes!

Op wikipedia kun je de hele lijst vinden van giftige paddestoelen.
Lijst van giftige paddenstoelen - Wikipedia

Dit is wel de tijd om weer goed rond te kijken, in bos, tuin en berm. Echte paddestoelentijd. Kijken, niet plukken.


De fraaie vliegenzwam, waar van oudsher voor gewaarschuwd wordt, is maar een
beetje giftig. En niet zo gevaarlijk: door zijn opvallende kleur verwar je hem niet makkelijk met andere paddestoelen. Wel familie van de amanieten, een gevaarlijke familie.

Bloemenboot

Een emailwisseling:
------
Hoi Gea en Herman.

Eind aug/begin september had ik gezien dat jullie schip niet op zijn vaste plaats lag aan de Hoornsedijk. Vakantie.
De tweede week van september waren we op fietsvakantie in Friesland, waar de de 'elfstedenroute' op de fiets deden. Op 12 september kwamen we in de 11e stad (Leeuwarden), en stonden voor een open brug te wachten in het centrum van Leeuwarden. Op ooghoogte voor ons zagen we allemaal 'hanging baskets' langsvaren.

"He", zei ik nog, "dit schip heeft net als de Bolle Domus ook veel plantjes aan boord".
We bleven kijken tot het schip dangs de open brug was, de kleuren kwamen in beeld.
Paars, oranje.
Het
lijkt niet alleen op de Bolle Domus, het is de Bolle Domus.

Heel snel fototoestel er bij en nog net een paar foto's gemaakt. En afgelopen maandag, weer mijn vaste route langs het kanaal, en daar ligt jullie schip weer, op zijn eigen plekje.

Soms ben je verbaasd als je op vakantie een bekende tegenkomt...
Maar dat die 'bekende' een schip is....

Ik geniet dagelijks van de vele kleuren, als ik er op heen en terug weg langs fiets.

Groet   Tineke

-----




----------
Hoi Tineke,

Bedankt voor jouw leuke mailtje ! We zijn ongeveer 35 dagen wezen varen in Drente, Overijssel en Friesland/Groningen. Prachtige tijd van rust in de Weerribben. Er zijn door voorbijgangers weer 1000den foto's gemaakt. We kregen ook de hele dag door complimentjes. In de Weerribben kregen we een overdosis aan complimenten omdat we daar naast het fietspad liggen waar de hele dag fietsers langskomen en aan de andere kant allemaal bootjes.
Als je weer eens over de dijk fietst en je ziet ons kom dan maar even kennis maken !
Geniet van het najaar en van jullie tuin,

Hartelijks van ons beiden,

Géa.

Puin-in-tuin

Als je een beetje ruimte hebt in je tuin, en je hebt sloopafval of puin over van een verbouwing. Doe er dan wat leuks mee in de tuin. Mooi voor beestjes. En scheelt weer een beroep op de vuilophaaldienst.



Oude roodstenen pijpen als soort orgelpijpen. Allerlei mosjes en plantjes groeien er op en in in. En insecten en amfibieen hebben er een mooie schuilplaats aan. En zo'n rijtje dakpannen, langs een tuinpaadje of onder langs een heg. Perfecte padden- en salamanders onderkomens. Niet op de foto, maar ook heel makkelijk: stapeltje stammetjes of brede takken op een slordig heuveltje.

Abessijnse gladiool

De Abessijnse gladiool is een zomerbol met zeer geurige witte bloemen met een dieprood hart. De bloemen hangen sierlijk naar beneden, en om het hart te zien, moet je even door de knieën. Of til de bloem omhoog.



Het was de 'zomerbol-van-het-jaar-2008'. Planttijd in april of mei, nadat vorstgevaar geweken is. Hoogte een centimeter of 70. Bloeitijd in augustus of september. De bol kan in de border, maar ook in potten op het terras. De bol is afkomstig uit Ethiopië, voorheen Abessinië.
Gezien in Harkema.


Merelhof

Bed en Brochje. Da's Fries voor Bed and Breakfast. WE zijn een nachrje bij B &B Merelhof in Harkema geweest. Zeer rustig gelegen, op bijna een hectare eigen land. Vlak bij huis een mooie bloementuin, in september al weer een beetje over het hoogtepunt heen (dat ligt in juni-juli), maar nog steeds mooi. De planten beginnen wat losser over de paadjes heen te hangen, veel zaaddozen van uitgebloeide bloemen, her en der wat herfstkleuren. Zichtbaar vanuit huis is ook een flinke vijver gegraven met houten vlonderbrugje.
Een groot deel van de tuin bestaat uit een 'bos', in 1998 aangelegd op een bijgekocht stuk weiland. En beplant met 4500 inheemse bomen en struiken. Langzamerhand moeten er wat boompjes gekapt gaan worden. Echt bedoeld als vogelbos, veel besdragende struiken en bomen. Een grote poel is gegraven; deze is nog bezig om echt in evenwicht te raken.


Onderste foto is vanuit de balkonkamer genomen. Kamer op de eerste verdieping met uitzicht op de vijver. Over de balkonreling bloembakken vol geraniums en ander bloeiend spul. Dat zijn al de bloemen op de voorgrond. Prachtige tuin om ook eens te gaan kijken (bellen voor afspraak).

Harkema

Harkema, nooit van gehoord.
Dacht ik.

Totdat ik, fietsend op weg naar een Bed en Breakfast in Harkema, plotseling een witte border zag uit een ooghoek. Die ziet er bekend uit dacht ik nog, lijkt op...
Ik keek opzij en zag een klein wit huisje, omringd door een bloemenzee.

He, dat ken ik!
En die tuin ken ik.
En die meneer ken ik!.
Heiki Hoeksma uit Harkema.

Ik was zo verbaasd dat ik bijna van mijn fiets viel.
Tuurlijk.
Harkema.
Hier zijn we twee jaar met de tuinclub geweest!
Zie ook:
Border op kleur: wit | Elders | 't Groentje



Heiki heeft meestal in augustus de tuin twee weken open voor publiek. Dan is de tuin op zijn mooist. Daarbuiten eventueel in overleg, bijvoorbeeld voor groepen. Terwijl ik Eddy stond uit te leggen dat ik deze tuin kende kwam Heiki aanlopen. Leunend op het tuinhek, alleen deze keer zonder hoed. En we praten een tijdje over de tuin, en dat het nu wel erg snel ging met de bloei. En dat het licht minder werd, lastig voor foto's. Met enige moeite kon Eddy me overtuigen om nu toch echt mee te gaan en na een lange dag fietsen naar onze B&B te gaan.

En ook daar bleek een mooie tuin te zijn. Zie:
Merelhof | Elders | 't Groentje.
Ik, bofferd.

Helmantel

Met de tuinclub gaan we vier maal per jaar op 'tuinfietsrondje'. Op een dinsdagavond verzamelen om 19.00 uur en op de pedalen naar een of twee tuinen. Het is een verrassing waar we heengaan, behalve voor een van de bestuursleden van de afdeling, die deze avond organiseert. Op 28 juli hadden we een bijzonder tuinfietsrondje, deze keer was al bekend dat we twee tuinen van een en dezelfde tuinontwerpen gingen bezoeken en ook .... dat de tuinontwerper Jasper Helmantel zelf aanwezig zou zijn! En wat reclame maken op de website en in de nieuwsbrief van de tuinclub leidde tot een lange sliert van ongeveer 40 fietsers (normale bezetting is 10-15 deelnemers).



De tuinen waren ruim opgezet en boden genoeg ruimte aan onze groep. En ze waren zo aangelegd dat ze een groot deel heel goed te bekijken was vanaf de straat. Een zeer enthousiaste Jasper vertelde, wijd armgebarend, over zijn gedachten achter de ontwerpen. De tuin moet passen bij het huis, bij de omgeving en ja, ook bij de bewoners (in deze volgorde). Jasper gebruikt relatief weinig verschillende soorten planten, en laat deze soorten op meerdere plekken in de tuin terugkomen. Kenmerken van de twee tuinen die we gezien hebben (1 in Haren 1 in Zuid Groningen): ruime grasvelden, weelderige borders en plantvakken. Kleur die me bijgebleven is: donkerrood, paarsachtig van persicaria's en zonnehoeden. En lekker veel siergrassen.

Zie ook
http://www.jasperhelmantel.nl/tp/tuinontwerp/Haren.htm .

Hosta en Hortensia

Van Edwin kreeg ik volgende vraag en bijpassende foto's

Hoi Tineke, 

Ik weet dat jij problemen hebt met slakken in je hostas. Bij mij doen ze het weer prima, dus ik dacht, ik stuur je eens een paar plaatjes. Ook mijn twee hortensias zijn weer supergroot geworden en bloeien volop. Eentje kan dit jaar niet kiezen en heeft naast roze ook blauwe bloemen. En sommige kleine bloempjes in het hart zijn ook bij de roze bloemen wat blauwig van tint. Ik weet dat de kleur bepaald wordt door de zuurgraad, maar ik ben niet met blauwkleurspul in de weer geweest, ook al zat dat bij de door mij gebruikte hortensiamest. Kan de mest zelf ook de oorzaak zijn van de onregelmatige kleuring? 



Hartelijke groeten, Edwin 

Er is veel informatie op internet te vinden over het kleuren van hortensia's. Zie bijvoorbeeld
NEERLANDs Tuin - hortensia, Hydrangea paniculata
of
Blauwen of De Hortensia (google hortensia blauw kleuren). En het is inderdaad zo dat de zuurgraad bij sommige hortensia's bepaalt welke kleur de bloemen heeft (of eigenlijk: ijzergehalte in de grond die weer door de zuurgraad beinvloed wordt). Als je door bemesten de zuurgraad beinvloedt, kan dus ook de kleur veranderen.

Overigens, de hydrangea (=hortensia) op de foto is een hydrangea maccrophylla denk ik. Bij ons zitten er altijd verschillende tinten in. Zie
Uitzoomen | Tuin | 't Groentje.

Marco is back: distelvlinder

Al weer een tijdje geleden dat ik van Marco foto's binnenkreeg van beestjes, maar hier is er weer een. Een fraaie opname van een distelvlinder (Vanessa cardui). De nieuwe generatie is uit en ze zijn spectaculair fris van kleur: pikzwart zwart, stralend oranje, opvallend wit.



De distelvlinders die je eerder in de zomer ziet zijn vaak vaal en bleek. Het zijn trekvlinders die in het voorjaar trekken vanuit Centraal Afrika naar Europa, zoveel mogelijk meeliftend met gunstige winden. En van zo'n lange trektocht willen de kleuren op je vleugels wel een verbleken. In oktober vertrekken de vlinders weer naar het zuiden.

Koeienoog van opzij

Er staan al heel veel foto's op dit weblog.
Vaak zijn die foto's precies van boven genomen.
Zeker bij vlakke bloemen zoals de koeienoog of telekeia.
Zie ook:
Koeienogen | Tuin | 't Groentje

Maar nu dan eens van opzij.
He, het achtereind van een oorworm steekt uit het bloemenhart omhoog.

Genomen in de tuin van galerie de Dilcht.
Bij ons in de tuin bloeit de telekia nog net niet.

Madeliefste

Als je de fotocamera (wij hebben een digitale spiegelreflex) van de automatische stand haalt, blijken er eindeloos veel knopjes en menuutjes en submenuutjes en instellingen te zijn. Elk weer speciaal voor een bepaald type foto. Langzaam, stukje bij beetje leer ik de camera beter kennen. Ik maak heel veel foto's, maak veel gebruik van verschillende instellingen, en probeer dan de verschillen te zien in het eindresultaat.

Deze foto, links, vond ik zelf heel geslaagd.
Maar elke foto kan beter.
Van onze tuinfotodocent kreeg ik toch nog wat aanbevelingen mee.



De foto zou nog meer aan zeggingskracht winnen als er maar
een madeliefje echt scherp was afgebeeld. En als er maar een soort bloem in beeld was, dus weg met het gele bloemetje linksvoor.

Kuifrupsvlinder

Voor de afdeling Haren van Groei&Bloei heb ik een tuinfotowedstrijd georganiseerd.
Zie www.haren.groei.nl of klik hierna
Home, voor details van de wedstrijd en ingezonden foto's.
De wedstrijd loopt nog tot begin september. Alle ingestuurde foto's (digitaal) komen bij mij binnen.
O.a. van A.A. van de Velde uit Eelde. Recent kwam een foto van een bijzondere rups binnen, die heb ik nog nooit gezien. Dus ik mailde A.A. om te vragen
waar de foto genomen was. En ik kreeg nog een extra foto toegestuurd (niet voor de wedstrijd), zie hieronder, de rups van nog dichter bij.



De opname blijkt op 16 juni vlak bij onze woonplaats Haren gemaakt te zijn, net in Drenthe, namelijk in de vlindertuin in Zuidlaren

Het is de rups van de
kuifvlinder. Zo opvallend als de rups is, zo onopvallend is de vlinder. Een bruine nachtvlinder. Als je op Google zoekt naar afbeeldingen van de kuifvlinder, shargacucullia verbasci, kom je dan ook vooral foto's van de rups tegen. Zie UKMoths - The Mullein Shargacucullia verbasci om ook de vlinder te zien.

De Dilcht

Aan de rijksstraatweg in Haren, vlak bij de gemeentegrens met Groningen, staat een grote villa, De Dilcht, gebouwd in 1930. Er is een galerie in gevestigd. Eindeloos vaak ben ik er al langs gefietst. En nu voor het eerst, in het kader van de cursus tuinfotografie, de galerie en beeldentuin bezocht. Zie ook http://www.dedilcht.nl/index.htm

Ik was verrast, blij verrast. Achter de villa bevindt zich een grote tuin, heel ver naar achter doorlopend. Ontworpen door J. Vroom in een gemengde stijl in 1930. En in 1943 door dezelfde tuinarchitect op enkele punten belangrijk gewijzigd.

Een fraaie tuin, deels formeel, en verder naar achter toe, een weide vol met madeliefjes en fruitbomen.

Een mooi 'canvas' voor allerlei beelden... En een mooie plek om te oefenen met tuinfotografie.

.

Tuinfotocursus: bij mieke

Eerste praktijkles van de tuinfotocursus. Anderhalf uur rondlopen in de tuin van een tuinliefhebber en foto's maken. Doel: leer je camera kennen.

Zondagmiddag, soms zonnig, soms bewolkt maar erg fel licht.
Lastig. Vooral overzichtsfoto's maken is lastig.

Detailfoto's vind ik een stuk makkelijker.
Bij deze een drietal.


.

Tuinmarkt 2009

De afdeling Haren van Groei en Bloei hield op 9 mei weer haar jaarlijkse tuinmarkt. Op 't schoolplein bij 't Clockhuys konden we onze onze eigen plantjes aan de vrouw/man proberen te brengen. Veel eigen kweek, allemaal voor een klein prijsje.

Het was prachtig weer. Voor de Groei en Bloei stand had ik bijna 50 kleine viooltjes opgekweekt. Die zijn ook allemaal verkocht voor de lieve som van 0.25 Euro/stuk.
Zie
Zwarte Viool | Binnen | 't Groentje .

Er werd goed verkocht. Deze keer heb ik me echt ingehouden. Bijna alles verkocht wat ik had meegenomen. Snoekkruid liep goed (vijverplant). Ook alle muurbloemen verkocht en 7 van de 8 citroengeraniums. Brugmansia stekken, knikkend nagelkruid, akeleien, sedums.
Nauwelijks verkocht: irisjes (waarom toch niet??) en de jam voor ongeveer de helft.
Slechts EEN plantje gekocht, een leicestera van Mieke Dekker.
En een plantje gekregen.



Op het plein liep ook
aardbeienvrouwtje Toos rond, die mensen die langs het plein liepen de weg naar de tuinmarkt wees.

Rapunzel

Een naam uit een sprookje.
Een vorm uit je fantasie.
Een kleur om van te dromen.
Rapunzel.

.

Cinque Terre - Orchidee

In het gebied van Cinque Terre in Italie, de bloemenriviera, komen heel veel soorten orchideeen voor. Het lastige van wilde orchideeen is dat ze vaak heel onopvallend zijn. Klein, verstopt in het gras, onduidelijke kleurtjes. En je moet vast ook weten waar je precies moet kijken.

Ik ben geen orchideeenkenner, maar dit zijn er twee. Ik zou niet weten wat de wetenschappelijke naam is (of hoe ik die zou moeten vinden). Ik noem ze maar orchidee 1 en orchidee 2. De rozerode heeft een 'baard' en de paarsroze een stip op zijn onderste lip.



Mmmmoooiiii.

Cinque Terre - Wilde Bloemen

In onze tuin probeer ik een beetje natuurlijke natuurlijke uitstraling te krijgen. Oftewel: veel mag groeien, waar het zich zelf plant. Al jaren bezig met een bloemenweitje. En als ik dan dit soort bermen zie in Italie.... dan kun je je voorstellen dat ik er met veel plezier loop.



Bijvoorbeeld: klaproos, rapunzel en Centranthus Ruber.
Ik heb dit jaar net
Centranthus Ruber, oftewel Spoorbloem, gezaaid; de zaailingen zijn 3 cm groot. In Italie heb ik kunnen zien waar de plant graag wil groeien... Helling, rotsachtig, kalk, heet in zomer, droog in winter. Hmmm, dat wordt nog zoeken naar een goede plek: tegen de zuidmuur in het grindpad?

Cinque Terre - Citroenen

In Monterosso, een van de Cinque Terre dorpjes worden van oudsher citroenen gekweekt. Citroenbomen vaak binnen een ommuurd terrein, maar bijvoorbeeld ook in de tuin van ons hotelletje. En overal winkeltjes met 'prodotto tipici', locale producten, met citroen. Citroenzeep, cirtroenhoning, maar ook lemoncino (citroenlikeur). Pasta met citroen, koekjes met citroen, etc.



Het leuke van citroen (en andere citrusvruchten) is dat de nieuwe bloesem er al aan zit te komen, terwijl de vruchten van het afgelopen jaar nog aan de boom zitten. En de bloesem ruikt me toch lekker......

Cinque Terre - Landschap

Heuvels, terrasbouw, wijnranken, olijven, citroenen. En heel veel wilde bloemen. We waren eind april 2009 in het gebied Cinque Terre, temperatuur ca. 18 graden. En er bloeit van alles. In bermen, bloemrijke weiden, aan de bosrand, in het bos.



Tijdens een van de wandelingen kwamen we dit verkeersbord tegen waar alle 5 dorpen van Cinque Terre op staan. Welke plaats ligt niet in Cinque Terre?



Cinque Terre - Stekelbrem

Het gebied rond Cinque Terre in Italie is zeer bosachtig.Tamme kastanjes, zomereiken en parasoldennen (die van de pijnboompitten Pinus Pinea). Behalve op plekken waar in de middeleeuwen terrassen zijn aangelegd en wijnranken groeien (lekkere witte wijn). En behalve op plekken waar recent een bosbrand is geweest. Dan duurt het een jaar of 5 voordat de ondergroei zich heeft hersteld. En nog langer voordat de bomen weer groeien.

De ondergroei bestaat uit kleine, stugge struikjes. Vaak geurig, maar ook vaak met stekels. Een van onze wandelingen ging over een hoogvlakte (ca 600 m boven zeeniveau) waar volop brem groeide. Gewone 'zachte' brem, maar ook
stekelbrem. En dat zijn niet zomaar stekels. Echte naarlingen.



Aanvankelijk liepen we met armen omhoog, rugzak gewoon op de rug. Maar later rugzak op de buik, als soort schild tegen de stekels. Nog later deden we de regenjas aan met lange mouwen. Niet alleen tegen de stekels overigens, maar ook tegen een plotselinge onweersbui!

Cinque Terre - Euphorbia

Wandelen in Italie, aan de bloemenriviera. Ongeveer 60 km ten zuiden van Genua, 70 km ten noorden van Pisa. Het is een onderdeel van de provincie Ligurie en een groot deel van de wandelingen die we hebben gedaan was in/om het nationaal park Cinque Terre, oftewel 5 steden. Nou is het woord 'stad' wel wat hoog gegrepen voor de vijf dorpjes, 700-1500 inwoners per stuk (exclusief de toeristen). De heuvels komen hier heel steil uit de zee omhoog, dus heel wat klimmen. Maar ook voor de planten daar.



In dit rotsige landschap blijken euphorbia's het erg goed te doen. De 'boom-euphorbia' die je op de foto ziet vormde bolvormige struiken van wel 150 cm in doorsnee. De zee ligt beneden in de diepte.

Mussen van Paula

Paula is een van de lezers van het eerste uur van dit weblog. En ook een van de personen die regelmatig een reactie stuurt. Zo weet Paula dat we ons uiterste best doen om gezellige musjes in onze tuin te krijgen. Een mussenvilla ophangen. Kruimeltjes strooien. Maar meer dan een toevallig bezoekje hebben we niet.

Maar Paula wel. Ze stuurde me deze foto. Er zouden nog meer musjes tegelijk geweest zijn, als het een silo met meer openingen was geweest.



Tip van Paula was: neem kippen.
Dan komen de musjes in grote aantallen (op het kippenvoer af).
Maar zo'n silo zou misschien ook werken.

Lente in Oost Groningen

Vorige week nog een wat sip verhaal over de vele regen vrijdag 27 en zaterdag 28 maart (althans in Groningen). Dat is nu vergeten met het prachtige weer van afgelopen week.

En wil je nog veel meer
lentegevoel....
.... bezoek dan eens de volgende tuinen als onderdeel van de
Oost-Groninger bloembollenroute.
Op 12 april (1e paasdag), 19 april en 26 april van 10.00 tot 16.00 uur kun je terecht bij twee tuinen in Stadskanaal, een in Winschoten en een in Oostwold.

‘The Stonefarm’, Anna en Tinus Scheltens, Zijdstukkerweg 7, 9501 LB Stadskanaal, tel. 0599-612203, e-mail: tinus.anna@hetnet.nl en www.westerwoldsetuinen.nl
‘City Channel Garden’, Lida en Bé Lourens, H.J. Kniggestraat 101, 9501 NJ Stadskanaal, tel. 0599-613089, e-mail: lourens.b@zonnet.nl en www.westerwoldsetuinen.nl
Bezoek- en theetuin ‘Tuinfleur’, Rika en Pieter van Delden, Nieuweweg 34, 9682 RM Oostwold, tel. 0597-551383, e-mail: tuinfleur@planet.nl en www.tuinfleur.nl
‘Wubsbos’, Jannie Bos en Harry Wubs, St.Vitusholt 86, 9673 AK Winschoten, tel. 0597-420896, e-mail: info@wubsbos.nl en www.wubsbos.nl.

Volop voorjaarskleur met elk jaar weer een festijn aan bolletjes en andere vrolijke planten.




De foto's zijn gemaakt door Jannie Bos van Wubsbos. Ik vind vooral de gele tulpjes
Flava op de eerste foto prachtig.
Vorig jaar bracht ik zelf een voorjaarsbezoek aan twee van deze tuinen. Zie ook :
Het Wubs-bos | Elders | 't Groentje.

Heb je nog niet genoeg, dan kun je op 2e paasdag Tuingoed Foltz in Meeden bezoeken voor de Noordelijke kwekerijdagen.

Aardappels en Dahlia's

Ledenavond van de lokale tuinclub.
Lezing in het Loughoes in Eelde.
Brian Kabbes.
Kweker uit Suameer.
Eigenwijze planten.
Boeiend verhaal.
Grote grijns.



Voor de pauze: de geschiedenis van een knol-om-te-kijken: de dahlia. Met alle varieteiten die er inmiddels zijn. Zo'n 20.000. En hoe makkelijk het is om zelf voor de 20.001-ste te zorgen.
De kleinste is minder dan 5 cm hoog, de grootste haalt in Mexico 9 meter (dit is een boomdahlia of heesterdahlia). Deze reusachtige Dahlia imperialis is overigens een waardeloze plant voor Nederland: niet winterhard, en haal maar eens een plant van uiteindelijk 9 meter hoog naar binnen in de serre...

Tip van Brian: haal Dahliaknollen rond sinterklaas pas uit de grond (en als het nog niet goed gevroren heeft nog iets later). Pas dan gaan ze in goede diepe winterrust en voorkom je vroege sprieterige uitlopers in januari). Zet ze ook pas laat (2e helft mei tot begin juni) in de grond.

Na de pauze: de geschiedenis van een
knol-om-te-eten: de aardappel. Met aardappels in alle soorten en maten : van de langwerpige rupsvormig geribbelde oer-aardappel van de Inca tot de veelkleurige aardappel mengsels van nu wit, rood, paars, oranje).

Aardappel is een nachtschade. Andere nabije familieleden zijn: tomaat, paprika, peper, aubergine, maar ook alruin (plant van Harry Potter) en de petunia!
Toevalligheid: het bintje, de meest bekende aardappel in Nederland, is afkomstig uit Suameer.

En in de pauze.... plantjes te koop.
Meegebracht door Brian en zijn vrouw Simone.
En zo heb ik de eerste plantjes van dit jaar aangeschaft...

Roze wolk

Stukje bij beetje worden de dagen langer. ' s Morgens, als ik niet te vroeg ben, kan ik al in het daglicht naar het werk fietsen. Dus 's ochtends zit ik al weer op de zomerroute. En met die lage zon en een dun laagje wolken kun je hele fraaie kleurspektakels zien. Dat is nog eens een manier van ontbijten: je kijkt naar buiten en ziet zo'n fraaie hemel over je bakje kefir-met muesli heen.....





Op de terugweg, tegen 18.00 uur is het nog donker, dus daar fiets ik nog mijn winterroute. Maar voor je het weet kan ik ook daar overstappen.

Gele trilzwam

De gele trilzwam of Tremella mesenterica is een algemeen voorkomende soort trilzwam op takken van loofbomen of struiken. Het is een opvallend geel of oranje blob van gelatine-achtig materiaal. Lijkt wel op hersenen. Komt het hele jaar door voor, maar vooral in de herfst. Ondanks dat het een algemene soort is had ik hem nog niet eerder (bewust) gezien.



Dit exemplaar is gefotografeerd tijdens een wandeling langs het Friescheveen bij Haren (Groningen) op 30 december 2008.

Heggen in de herhaling

Een tijdje terug schreef ik over Sybren die de schone kunst van het 'heggen leggen' beoefende: dit gebeurde (vooral vroeger) veel in Engeland; door het half doorhakken en dan vlechten van boompjes/struikjes werden de heggen veel dichter en ondoordringbaar. Een goede afscheiding voor schapen.

Zie
Heggen leggen (2) | Elders | 't Groentje



Inmiddels heeft Sybren een nieuwe truc: in plaats van paaltjes tussen de planten in te 'hameren' om daar de half doorgehakte struiken aan te binden, laat hij nu sommige stammetjes gewoon rechtop staan, als natuurlijk 'paaltje'. Vooral handig omdat veel van de struiken prikkelstruiken zijn, zoals sleedoorn of een roos: het valt nog niet mee om met 'ongeschramde' handen daar paaltjes tussen te slaan.

Kleur

Groenig, bruinig, gelig.
Dat zie je veel in de januari-tuin.
Rooiig of wittig, kan ook: een verdwaalde bes of een sneeuwrandje.

Zo'n knalkleurtje als deze clematisbloem is nu nog niet te vinden.
Daarvoor moeten we nog even wachten op de eerste krokussen.



Dit is clematis president, gefotografeerd in andervrouws tuin.
Clematissen willen nog niet erg aanslaan bij ons in de tuin. Behalve de clematis vitalba (bosrank), een wilde klimmer, is het nog niet echt langdurig gelukt. In een boek las ik dat je ze goed in een struik kunt laten groeien, maar de plant dan wel zo'n 50 cm van de stam/voet van de struik moet plant en vervolgens de clematisranken de struik in moet leiden. Als je ze dichter bij de voet zet (zoals ik gedaan heb) dan krijgt de clematis niet genoeg voedsel/vocht!

Friescheveen (2)

Het Frieseveen is begin vorige eeuw ontstaan door veenafgravingen. En later heeft het dienst gedaan als vuilnisbelt voor de stad Groningen. Maar die afgravingen en stort zijn al lang gestopt en nu ontwikkelt het Frieseveen zich tot een alleraardigst nat natuurgebiedje. Als het nat is zijn laarzen of bergschoenen aan te raden, een paar stukjes zijn erg drassig. De afgelopen jaren zijn er nieuw paden aangelegd, dijkje/stroomgebied Drentsche Aa. En er is een vogelkijkhut waar je prachtig beschut uitzicht hebt over het meer. In een stuk van het Frieseveen is de waterstand verhoogd. De bomen die hier stonden hebben het loodje gelegd (was ook de bedoeling) en staan nog als spookachtige staken in het drassige land. En steeds meer riet en lisdoddes vestigen zich.




NB. 's Zomers kun je roeibootjes huren bij cafe Frieseveen, en in echt strenge winters is het prachtig schaatsen. Dat is in 2008 niet gelukt. En het mooiste is: ook op loopafstand van ons huis.
Zie ook:
Friescheveen | Elders | 't Groentje .

Gelderse Roos

De Gelderse Roos of Viburnum Opulus is in Nederland een inheemse struik. Hij komt vooral voor in het rivierengebied en langs kreken. Het is een struik tot 3 meter hoog met in mei-juni witte platte tuilen van bloemen. En daarna komen er grote glanzende doorschijnend rode bessen aan. Deze blijven lang aan de struiken zitten tot lang na de bladval. In een gemengd bosje, vooral aan de bosrand, zie je soms tussen alle bruintinten ineens rode lampjes hangen: de besjes van de Gelderse Roos.



De Gelderse Roos op de foto is de gewone soort. Er is ook een compactere vorm van deze struik: Viburnum Opulus 'Compactum'. Die zou niet groter dan 2 m worden en is daarmee wat geschikter voor kleinere tuinen. Een paar jaar geleden hebben we een exemplaar in onze voortuin gezet. Nog geen bessen gezien... Misschien in het te droog, of moet ie eerst nog even groeien. De struik is nu een balletje van zo'n 60 centimeter, midden in de zomer moet ik hem herhaaldelijk 'ontzetten', als de viburnum overgroeid dreigt te worden door de enthousiaste vaste plant geranium 'endressii'.

Er zijn andere soorten viburnum struiken die veel meer gebruikt worden in tuinen. Het gaat dan meestal om de witte bollen van geurende bloemen. Die struiken zijn niet inheems en worden vanwege de bloemvorm ook 'sneeuwbal' genoemd.

IJseenden

Tussen kerst en nieuwjaar 2008 werd het toch nog even winter. Binnen de kortste keren ijs op sloten en meertjes. Geen sneeuw, maar wel rijp. Aan de schaduwzijde van sloten en zelfs graspollen was het wit. En aan de zonzijde groen of geel of bruin.

Dit watertje ligt op een paar minuten loopafstand van ons huis in Haren. Het ligt aan de zuidwest kant van het dorp. Rechts van foto 1 weilanden en verder naar het zuiden visplas Sassenhein.
Aan de linkerkant van het water een rijtje berken, de stammen mooi glimmend in het lage winterlicht. Het lijkt een berkenbosje, maar bestaat eigenlijk maar uit een smal strookje. Er vlak achter is de zuidwestelijke woonwijk van Haren.

In het ijs zit hier nog een flink wak, veroorzaakt door een waterloospijp waar elk uur een flinke stroom water uit hoger gelegen slootjes wordt gepompt. Lekker voor de eendjes. Op foto 2 lijkt het eendje op het water te staan.

.

Kerst-rood-staand

Trilogie van kerststukjes in 't Groentje, zie ook vorige twee bijdragen.




FOTO 1: tak barstensvol bessen in grote gouden bak met een groene rand. Zet hem voor een grote spiegel en je hebt er twee!
FOTO: 2 en 3: Minikerstboompjes, buiten, met rode appeltjes en rode balletjes, zo'n 40 cm hoog.
FOTO 4: de besjes van foto 1 van dichtbij: een ge-glim van jewelste

Kerst-rood

Kerststukjes, bloemstukjes, vaak donkere groenen met felle roden. Een vleugje goud kan er bij en ook glimmend zwart steekt mooi af.




Net als vorige en volgende weblog entry: foto's bij Groeneveld bloemsierkunst, Meerweg Haren. Voor wie er in de buurt woont: ga er echt eens kijken! Klein winkeltje, maar tjokvol bloemen, bloemstukjes en aanverwanten. Bijzonder.

Kerst-groen-met-goud

Bij ons in de straat is een bloemenwinkeltje.
Groeneveld, Meerweg 56 in Haren.
Op
driekwart december ga ik er altijd heen om een kerststukje te bestellen voor mijn moeder. Steeds dezelfde opdracht: maak maar iets leuks, als het maar makkelijk mee te nemen is in de trein. Vandaag besteld, 24 december staat het klaar.

En elke keer als ik in het winkeltje ben kijk ik mijn ogen uit.
Zo veel fraaie kleuren, en plantenvormen.
In december veel groen en rood.

Ik heb al vaker gedacht dat ik mijn fototoestel eens moet meenemen en vandaag heb ik er aan gedacht. Een selectie van kerst groen-met-goud.




Smaakvol gesorteerd en gestoken.

Zweedse kristallen

In twee weblog entries van 13 december 2008 liet ik foto's zien van ijskristallen bij ons in de tuin. Als reactie daarop kreeg ik een mail van een van de weblog-lezers.

Hoi Tineke,
Zag net in 't Groentje je stukje over de kristallen.
Wij waren de 3e week van november weer in Zweden en onze achtertuin komt
door de lage zon daar niet meer uit de schaduw een paar maanden lang. De
kristallen hebben dus alle kans op aan te groeien. Ik was er helemaal door
gefascineerd, kon niet ophouden te fotograferen. Hierbij een kleine
selectie. Ik begon op een gegeven moment aan me zelf te twijfelen toen ik in het
stikkedonker (daar is het nog echt donker, zonder lantarenpalen) achter in
het bos stond met mijn camera en een zaklantaarn tussen mijn tanden om de
boel mooi uit te lichten.... Ik hoorde de elanden lachen in het bos  Happy
Groetjes, Paula


Hieronder een paar van de foto's van Paula.




En ik heb er ook maar een lachende eland bij gezocht.
.

Amanita

Wandelingetje door het dorp.
Zondagmiddag.
In de zuidelijke berm van de Emmalaan in Haren staan hele kuddes vliegenzwammen.
We zijn niet de enigen die komen kijken.
In het lokale krantje heeft een foto gestaan en meer dorpelingen zijn op het idee gekomen om even een foto te maken.






De vliegenzwam of Amanita Muscaria is een opvallende paddestoel. Vaak knalrood met witte stippen, maar soms ook bleekoranje of bruinachtig. In het rode velletje zit o.a. de gifstof muscarine. Volgens wikipedia zou dit vliegdodend zijn, vandaar de naam vliegenzwam. De witte stippen zijn de restjes van het oorspronkelijke witte vliesje dat om de baby-paddestoel zat. Naarmate de hoed groeit gaan de stippen dan ook verder uit elkaar. En ze vallen ook vrij makkelijk van de paddestoel af.

Vliegenzwammen zijn vaak te vinden aan de voet van berken (zie foto 3), ze leven in een symbiose. Maar ook bij eik, den, beuk en spar schijnen ze het goed te doen.

Bloemenmoestuin

De tuinclub had weer een lezing georganiseerd. Deze keer kwam een bekende moestuindame, Pien van der Stadt, de toehoorders een verhaal vertellen onder de titel 'Bloemenmoestuin' .

Pien heeft al jaren geleden een bloemenmoestuin aangelegd in de tuinen van Mien Ruys in Dedemsvaart en bij de Prionatuinen in Schuinesloot. Een paar tips van Pien.

  • plant her en der preitjes en laat die bloeien: leuke witte bolbloemen
  • een snelle hoge windkering krijg je door planten van topinamboer (aardpeer), 2.5-3 meter hoog en leuke zonnebloemachtige bloempjes. Wel een vreselijke woekeraar, die overigens eetbare knollen maakt. Ga je voor de knollen, kies dan een soort met grote knollen (bruine), ga je voor veel bloemen, kies dan een bloemrijke soort. Op de foto's paar knollen, meegebracht door Pien. Rauw kunnen ze als blokjes door de sla (weinig opvallende smaak), gekookt kun je ze in plaats van aardappelen gebruiken. Niet iedereen loopt er mee weg. Ik heb ze nog niet geprobeerd.



  • leg een baksteen op de voeten/wortels van aardbeienplanten. Dan warmen ze beter op en da's goed voor de oogst.
  • bieslookbloemen zijn prima te drogen, knip ze daarvoor tijdig af.
  • als je lavendelbloemen wilt plukken om in zakjes tussen de lakens te leggen (ruikt lekker), knip de bloemen dan af vóór ze opengaan.

Najaarsplantenruil

De Wilde plantenkring in Haren hield op 25 oktober 2008 haar najaarsplantenruil. Het was er een prachtige dag voor. Vannacht een tikje vorst geweest en de druppeltjes stonden nog op het gras. De ruil was van 10.30-12.00 en in het zonnetje was het aangenaam warm.

Zo'n 20 plantenliefhebbers kwamen met planten, zaden en stekken langs. Alles werd op het gras of langs de paden uitgestald. En iedereen mag weer meenemen wat ie leuk vindt. Ik ging met de fietskar vol op stap. Eddy had nog zo gezegd: "Neem niet meer mee terug dan dat je wegbrengt, en niet meer dan dat je vanmiddag in de tuin kunt zetten." Voor de komende week is slecht weer voorspeld.

Het eerste is mislukt (ik ben met 26 verschillende soorten thuisgekomen, en dan tel ik de 5 pakjes zaad nog niet mee!); het tweede (alles in de tuin zetten) is BIJNA gelukt. Van 13.00 tot 17.00 bezig geweest en op één na (brede veldbies in potje) staat alles in de tuin.







Veel van de plantjes waren niet opgepot, maar vanmorgen nog uit de tuin geschept; dan is het ook nodig ze snel op hun plek te zetten voor dat de wortels indrogen. Tja en van een paar weet ik de naam nog niet, wordt weer even speuren.

In april was de voorjaarsplantenruil, die was bij ons op de oprit. Zie: Plantenruil.

Distelbremraap

De naam van dit weblog is 't Groentje, vernoemd naar het lokale krantje in Bunnik en Houten bij Utrecht. Het krantje was oorspronkelijk gedrukt op groen papier, inmiddels allang niet meer. Maar in de volksmond heet het nog 't Groentje. Zie ook: 't Groentje - in en om de tuin en Terug naar de oorsprong van 't Groentje .



Bijgaand persbericht kreeg ik toegestuurd door mijn Pa, die nog steeds in Bunnik woont. Bij de aanleg van de plaatselijke golfbaan is een convenant afgesloten tussen de gemeente Bunnik, de Stichtse Milieufederatie en het bestuur van Stichting Golf De Brakel. Onderdeel van de afspraken was dat er een monitoringprogramma werd ingesteld om de ontwikkeling van de natuurwaarden op het terrein van de Brakel te volgen. Er wordt gekeken naar broedvogels, hogere planten en vlinders.

Volgens het persbericht is voor het eerst de distelbremraap gevonden, een soort die in Nederland zeer zeldzaam is en op de rode lijst staat. De plant kont sporadisch voor in het rivierengebied langs de ijssel, maar nu dus ook op de golfbaan van Bunnik.

NB. Verder zoeken op internet (zoeken op distelbremraap en brakel) laat zien dat de plant er eigenlijk al iets langer staat, vanaf 2002-2003, en dan vooral in de buurt van hole 7! Zie http://www.vlinderstichting.nl/pdf/rapport/vs2004-040_brake98_03.pdf .

Distelbremraap-weetjes
- Wetenschappelijke naam: orobanche reticulata
- overblijvende plant
- komt voor in Noordwest-Afrika, Kaukasus, West-Siberie en Europa
- parasiteert op vederdistel (cirsium) en distels (Carduus, carlina, knautia en scabiosa)
- 15-90 cm hoog
- bleekgele tot iets paarsachtige stengels
- smalle bladeren
- bloeit in juni/juli
- de vrucht is een doosvrucht met veel fijne zaden
- RODE LIJST SOORT: BESCHERMD.

Reinharts Orchideeen

Het nieuwe seizoen van de afdeling Groei & Bloei, afdeling Haren/Eelde, is deze week weer begonnen. Onze eerste ledenavond werd gehouden in de kassen bij Reinharts Orchideeën, zie ook Reinhart Orchideeën.

We luisterden naar een enthousiast verhaal van Frans Reinhart zelf over vermeerdering van orchideeen; je kunt ze niet 'even' zaaien, moet steriel gebeuren in een laboratorium en dan duurt het 5-10 jaar voordat een orchidee voor het eerst bloeit. We kregen ook tips over de verzorging van orchideeen; ze kunnen maandenlang bloeien maar overlijden meestal als ze in de volle staan en/of te veel water krijgen. Orchideeen moeten echt droog worden tussen watergeefbeurten door: dus heel soms water geven (2-3 weken), maar dan wel veel water.



Even nagevraagd bij de deskundigen (Wilma Reinhart): de orchidee op de foto is een Encyclia Cochleatum of ook wel inktvisorchidee.
De Nederlandse naam vind ik wel heel passend.

Open tuinen: de vallei van Annet en Wim

Tijdens het herfstopentuinenweekend van 20 en 21 september 2008 bezocht ik ook de fraaie tuin van Wim en Annet van Driel in Haren. Hun tuin is het hele jaar geopend (op afspraak). Er komen regelmatig tuinclubs op bezoek. Toen ik in de tuin rondliep kwam er ook een tuinclubje langs, van een man of 8; en in dit geval ook een aantal mannen (!), meestal komen alleen vrouwen met een tuinclubje mee.

Ik ga verschillende keren per jaar in de tuin van Wim en Annet kijken, het hele jaar door interessant. Erg mooi in september is 'de vallei'. Een stukje van de tuin dat vrij laag is, doorsneden door een natuurstenen pad. Stekelnootjes als bodembedekker en dan links en rechts een forse groep sedum herbstfreude en knalrood er tussenin 'japans bloedgras'. Op de achtergrond miscanthusgras en links naast het kunstwerk een kleine donkerrode japanse esdoorn en persicaria amplexicaulis. Onwaarschijnlijk hoe rood dat gras is, vooral als je de zon er door heen ziet schijnen.

vallei1 groot

Open tuinen: de cimicifuga van Willie

Het weekend van 20 en 21 september 2008 werd in Haren en Eelde open tuinen weekend gehouden door leden van de afdeling Haren/Eelde van Groei & Bloei. 8 tuinen waren opengesteld voor bezoekers. En toen het zonnetje eenmaal doorkwam was het prachtig tuinweer. Ik ging langs bij Willie Bakker in Haren.




Op bijgaande foto's de trots van Willie, de prachtig bloeiende cimicifuga of zilverkaars.

Op de grote foto lijken de witte kaarsen wel te zweven. Deze plant heeft donkerpaarse stengels (cimicifuga ramosa 'Atropurpurea'; of misschien wel cimicifuga simplex 'Atrpurpurea') en die zie je bijna niet. In de zon was het nog lastig de kaarsen goed in beeld te krijgen. De bloemen zijn zo wit dat ze op een foto snel overbelicht raken. Op de detailfoto's zie je een stukje van een kaars met geopende en nog niet geopende bloemen.

Sicilie : distel

De zomer is heet en droog op Sicilie.
In het vroege voorjaar schijnt het er een bloemenzee te zijn.
In september zie je veel strokleurige plantenresten.
Ook mooi.
Zoals deze reusachtige distel.
De struik is ongeveer een meter hoog.
Elk zaadhoofd heeft het formaat van een flinke appel.

Sicilie: boompapyrus

Siracuse, een barokstadje op Sicilie, was een van de eerste plaatsen waar de oude Grieken een stad stichten. Hier is Archimedes geboren, die oude Griek die -naar verluid- in bad zat en toen Eureka! riep (*). Sindsdien zijn er allerlei volkeren geweest. En dat vind je terug in de mensen, maar ook in de geschiedenis. Zo is er ook een papyrusmuseum. En in de tuin van dat museum staat enorme papyrus planten, zeg maar papyrus-bomen, 3-4 meter hoog.

Kijk maar eens naar de schaduw van fotograaf Eddy rechtsonder op foto 1.






* Archimedes had een natuurwet ontdekt: opwaartse kracht -op een in water ondergedompeld object- is gelijk aan het gewicht van de verplaatste vloeistof.

Sicilie: potjes

In veel landen rond de Middellandse zee is het zomers warm en zeker droog. Planten in de volle grond hebben het moeilijk. En je ziet dan ook heel veel planten in potten, dicht bij huis, zodat je ze makkelijk water kunt geven. Of je neemt vetpantjes, zoals de Kalanchoe, die kan met weinig water toe.

Onduidelijk is aan wie de plantjes op de foto toebehoren. Gezien in een klein achterafstraatje in Siracuse, zuid-oost Sicilie. Een doodlopend steegje met een hek ervoor. En daar aan hingen heel veel terracottabloempotjes.



Zo simpel kan een hangtuintje zijn.

Sicilie: vijg

September, fietsen op Sicilie. Veel olijfgaarden en heel veel citrusboomgaarden: mandarijnen, sinaasappels, citroenen. De citrusvruchten zijn allemaal nog knalgroen, dat duurt nog een aantal maanden voor die rijp zijn. Zo niet de vijgen.
Die beginnen volop te rijpen. En in Sicilie, wij waren in het zuid-oosten, vind je ze overal in berm en in natuurgebieden. Verspreid door vogels. Onder zo'n vijgeboom-in-het-vrije-veld liggen nu steeds meer rijpe vijgen. Heerlijk voor vogels en vlinders. Maar ook als ze aan de bomen hangen beginnen de vogels er al aan te smikkelen.



En dan krijg je zo'n fraaie kleurcombinatie als op de foto: paarsblauw van buiten en rood van binnen.

Vijgen-weetjes
- latijnse naam: ficus carica
- oorspronkelijk klein-azie, syrie, palestina/israel
- tegenwoordig ook veel in zuid-europese landen
- de wilde vijg maakt driemaal per jaar bloemen en vruchten
- de vijg zelf is een schijnvrucht
- voor bevruchting is een speciaal type galwespje nodig die de bloempjes binnen in een groene 'knop' bevrucht
- in NL komt galwesp niet voor, dus wilde vijg maakt hier geen vruchten
- er zijn honderden soorten vijgen, enkele hebben geen galwesp nodig voor bevruchting en kunnen ook hier vruchten voortbrengen

Sicilie: NIET DE witte asphodel

Ik had er over gelezen in een boek van Lawrence Durrell over Korfoe, de 'white asphodel'. Hij beschreef velden vol met de witte aren van deze bloem.
Toen we zelf op Korfoe waren, was het niet de bloeitijd van de asphodel. Alleen uitgebloeide stengels met zaden.

Maar toen we in september 2008 op Sicilië waren en deze planten zagen wist ik het meteen: dit moet de asphodel zijn.
Prachtig tegen de knalblauwe lucht.



16 april 2013: Zie Andalucia: witte asphodel | Elders | 't Groentje . Op vakantie in Andalusie . Foto's gemaakt van de witte asphodel. maar die lijkt helemaal niet op bovenstaande foto's! Daarvan dacht ik -in 2008- dat het de asphodel was. Nee, dus. Na enig zoeken kom ik op : Urginea hesperia var. hesperia. De zee-ui (in het Duits Meerzwiebel).

Sicilie: een klein zwart gat

Op vakantie in zuidoost Sicilie, wandelend in de vallei van het riviertje de Anapo. Uit een ooghoek zagen we af en toe een klein stukje pikzwart bewegen, een soort klein zwart gat. Zo donker dat het moeilijk was om je ogen op scherp te stellen. Het bleken zwarte waterjuffers te zijn.



Met het nodige geduld is het gelukt er een op de foto te krijgen.

Moestuin met kolen

Tuinfietsrondje van de tuinclub.
Deze maand twee bijzondere 'tuinen'.
De eerste bestemming was een biologisch moestuinencomplex.
Van de voorzitter van de vereniging kregen we een rondleiding door het complex.
Van keurige kolen op een rijtje tot wildernis.

De foto's zijn van een tuin waar prachtige grote kolen stonden.
Kwartet: brocoli, boerenkool, rode kool en groene kool.




NB. De tweede tuin was de Hortus Haren. Normaal is de Hortus 's avonds gesloten, maar wij konden er in en kregen een prive rondleiding door de prachtige wilde plantentuin, de Laarman tuin.

Kappertjes

Waar begin je te zoeken als je een mooie bloem fotografeert op vakantie?
En je wilt erachter komen wat de naam van die bloem is.

Eerst maar een foto van bloem en blad maken. Je vergeet heel snel details. De bloem is wit met een overdadige pruik van paarse meeldraden. Op het heetst van de dag -in Griekenland- staan enkele bloemen aan een kleine struik te bloeien. Ze zien er uit alsof ze kort bloeien, maar dan staan er al bloemknopjes voor de volgende dag klaar.



In een fietsgidsje (alleen tekst) lees ik een beschrijving waarin gesproken wordt over de grote bloesems van de kappertjes struik. Zou het?
Thuis meteen "googelen": kappertjes + bloem.

Geen twijfel mogelijk: Capparis Spinosa, inderdaad de kappertjesstruik. De ongeopende bloemknopjes worden ingemaakt en als kappertjes gegeten. De kleinste zijn het lekkerst. Elke keer als ik nu kappertjes eet zal ik de mooie bloem voor me zien.

Rodos - hibiscus

De hibiscus rosa-chinensis of Chinese roos. Bij ons vooral bekend als lastige kamerplant. Komen er eindelijk eens knoppen aan en voor je het weet zijn ze voor de bloei al afgevallen. Maar in een warmere omgeving kan de hibiscus uitgroeien tot een forse struik of kleine boom. Met knalrode bloemen en een overdreven lange stamper/meeldraden die heel ver uit de bloem steekt.

Deze hibiscus is gefotografeerd in Rodos, begin juni. Grote rode bloemen.
Vanaf het balkon zag ik ook nog struik met hele grote witte bloemen. Van dichtbij bekeken bleek ook dit een hibicus. Met zo mogelijk nog grotere bloemen. Wel duidelijk familie.





Rodos - ficus benjamina

Een ficus benjamina (of treurvijg) kan uitgroeien tot een behoorlijke kamerplant. We kregen zo'n 15 jaar geleden een aardige plant met vier kunstig in elkaar gevlochten stammetjes. Toen zo'n 50 cm hoog en 30 cm breed, inmiddels bijna 1.50 hoog en 1 meter breed. De plant stond altijd binnen, maar bleek deze winter erg veel last van schildluis te hebben en we hebben hem nu buiten staan. Valt hem nog niet mee, moet eigenlijk verpot worden. Een ficus benjamina is prima als kuipplant te houden in Nederland, maar moet wel binnen overwinteren.



Op Rodos zagen we in een klein plaatsje, Salakos, een reusachtige ficus benjamina. Hij domineerde het hele dorpsplein en bood een heerlijke verkoelende schaduw. Als je onder de boom zit en omhoog kijkt zie je allemaal vruchtjes (kleine groene balletjes) hangen.

Rodos - Jacaranda

De jacaranda is een boom met een onwaarschijnlijke kleur bloem. In de lente en begin van de zomer zie je ze in warmere streken al van verre. Je knippert nog eens goed met je ogen. Die kleur.... dat is toch geen boom.

De hele boomkroon is heel licht lavendelblauw van kleur. Als je dichterbij komt zie je dat het de trossen bloemen zijn die bloeien voordat er veel blad aan de boom komt. Tegen de stralend blauwe lucht is dat een opvallende combinatie.



Jacaranda-weetjes
Latijnse naam: jacaranda mimosifolia ('met blaadjes die lijken op die van mimosa').
Oorsprong: zuid-amerika, maar doet het goed in alle streken met een vergelijkbaar klimaat.
In NL: niet winterhard, maar evt te gebruiken in grote kas/als kuipplant
Snoeien: pas op met snoeien, want dat geeft makkelijk 'waterloten' die de vorm van de boom verpesten

We zagen de eerste exemplaren een aantal jaar geleden in Australie, en nu dus in Griekenland, precies ter hoogte van het balkon van onze hotelkamer op de eerste verdieping. De boom bloeit erg lang, bijna twee maanden, de hommels zijn dol op de bloemen zodat het een gezoem van jewelste is. En als de bloemen afvallen is de ondergrond (of in ons geval ook het balkon) bedekt met een lavendelblauw tapijtje.

NB. Er bestaat ook een andere boom die Jacaranda de Brazil of 'Brazilian Rosewood' wordt genoemd. De correcte latijnse naam is Dalbergia Nigra. Het hardhout van de Dalbergia Nigra is ook bekend onder de naam palisander. De boom is inmiddels met uitsterven bedreigt, zoveel zijn er gekapt voor het hout. Tegenwoordig zijn er ook andere bomen waarvan het hout een vergelijkbare fraaie nerfstructuur heeft. Deze worden nu ook palisander genoemd, en dan de naam van het land van herkomst ervoor: India palisander, Java palisander, etc.

Rodos - ipomoea indica

Weekje naar het Griekse eiland Rodos geweest.
Grieks weer, Griekse temperaturen, Griekse bloemen.
Dat betekent veel kleur, grote bloemen.
Zoals het onwaarschijnlijk blauw van de ipomoea indica, een klimmende winde voor warmere gebieden.
Deze plant is een enorme woekeraar en is in sommige landen invasief en moet daar niet aangeplant worden.

Hij groeide over het balkon van onze hotelkamer op de eerste verdieping.
De eigenaresse van ons hotel in Kalavarda zei dat de plant 4 x per jaar heel fors teruggesnoeid moest worden, anders groeide ie over het hele hotel heen.

's Morgens heel vroeg (4 uur) een roze 'cilinder', om een uur of 6, een grote diepdonkerblauwe schotel met een paarsroze hart. Aan het eind van de dag is al het blauw weg en blijft een verschrompelde rozige kelk achter. Volgende dag is ie afgevallen, maar staan er andere bloemen klaar om te bloeien.

Foto's:
1. in bloei;
2. links klimt de winde omhoog;
3. tegen de avond: uitgebloeid (de drie verlepte bloemen) en klaar voor de start voor bloei morgen (de twee nog opgerolde bloemen).



Het is familie van onze haagwinde, ook zo'n lastig knaapje dat op een paar plekken in onze tuin weer begint op te duiken.
Meer feitjes over deze ipomoea, zie Plant of the Month June 04

Nb. Bij het tijdschrift Groei & Bloei kreeg ik laast een zakje zaadjes van een andere winde uit deze familie: flying saucers, lichtblauw met wit.
Ik heb enkele zaden gezaaid en nu een vijftal kleine plantjes. Ze zien er wat bleekjes en slap uit, ongeveer 20 cm hoog. De eerste begint zich net te winden om het stokje. Ik zet ze nog even niet buiten....
Slakgevaar?

Reuzenbankje?

Veel paddestoelen zie je in de herfst, maar ook in andere seizoenen zijn ze te vinden. Elfenbankjes steken vaak als kleine stoeltjes uit een dode (of bijna dode) boom. Maar wat we van de week op een fietstochtje vlakbij ZuidLaren zagen....

Het leek eerst gewoon een boomstronk, maar toen we van dichtbij keken zagen we dat het een paddestoel was. Een soort elfenbankje, maar dan heel groot.
Een REUZENBANKJE. De spanwijdte was 60 centimeter. Ongelooflijk.

Tuinmarkt 10 mei 2008

Jaarlijks organiseert de lokale afdeling van Groei en Bloei (Haren/ Eelde) een tuinmarkt. Op de zaterdag voor moederdag. Waar het vorig jaar compleet verregend was, zagen we nu het mooiste weer van de wereld. Stralend blauw, veel zon, en temperatuur goed 27 graden! De markt wordt georganiseerd op een oud schoolplein. Iedereen heeft zo veel of zo weinig plantjes uit eigen tuin mee als zij (meestal een zij, af en toe ook een hij) zelf wil. Van een complete kraam met parasol en gelabelde plantjes tot lekker een groep potjes op de grond, met een krukje erbij.





Traditioneel plukken Roelie en Geertje een enorme bos fluitekruid die als een witte wolk in een grote emmer staat.
Ik had nog wel heel wat plantjes 'over'. Voor een deel ben ik daar van af geholpen door Marloes, dochter van de buren, die net bezig is een eigen tuin in te richten. En als ik de rest niet snel kwijt ben, er is altijd een grote liefhebber van al wat groen, plantaardig, of aarde is.... de composthoop!


Op naar volgend jaar tuinmarkt!
NB. Help me dan onthouden dat ik niet zo veel plantjes meer in potjes zet.

Driewerf judaspenning

Na twee recente stukjes over de tweejarige paarse judaspenning (Zie: April 2008: Judaspenning) , de tweejarige witte judaspenning (nieuwe aanwinst, als ie de slakkenaanvallen overleeft (zie Witte judaspenning), nu weer een judaspenning.

Latijnse namen: lunaria annua resp. lunaria annua 'alba'.
In het Nederlands: de vaste judaspenning of de wilde judaspenning.

Het is een witte, en het is een vaste plant. Ik heb een paar plantjes gekregen van Roos en die staan nu tijdelijk even in potjes in de schuur aan te sterken. Ik weet niet of de slakken deze vaste variant ook lekker vinden. Latijnse naam in lunaria rediviva. Deze judaspenning kan onder goede omstandigheden bijna 1 meter hoog worden, heeft wat mooier blad en..... als bonus: ruikt heerlijk.

Tuinfietsrondje derde seizoen

Vanuit de lokale tuinclub organiseren we nu al het derde achtereenvolgende jaar 'tuinfietsrondjes'.

Van april t/m juli, elke 4e dinsdag van de maand, weer of geen weer. Een van de bestuursleden van de afdeling regelt 1 of 2 bezoektuinen. Vaak lukt het ook om in een van beiden koffie/thee geserveerd te krijgen. Op 29 april ging aflevering 1 van seizoen 3 van start. Vertrek om 19:00 vanuit centrum Haren, 11 dames en 1 heer. 12 paar wielen.

We hadden geluk met het weer, de regenbuien die er volgens de buienradar aan zaten te komen losten op en we hielden het droog. Twee heel verschillende tuinen deze keer, en beiden met hun eigen bijzonderheden en karakteristieken. De natuurlijke tuin van Roos en Ben in het buitengebied van Haren, tegen de weilanden aan: bloemrijke weiden, wal, vijvers, heel veel wilde planten. Zeker de moeite waard om iets later in het seizoen nog eens te gaan kijken (rogge-akkertje met veel wilde akkerbloemen).

De andere tuin ligt in het centrum van Haren; de tuin van Jacob en Ans is ontworpen door Klaas Noordhuis uit Leens. Zichtlijnen, rechte hagen, verdiept gazon, met grote staptegels a la mien ruys. Deze tuin is speciaal ontworpen passend bij het huis, een grote Engels aandoende villa. Zie ook: Klaas T. Noordhuis, Studio voor Tuinconsult en Stadstuinherstel.
In deze tuin gaat het vooral om de vorm, de structuur. Heel mooi is dat de buitenrand van de tuin gevormd wordt door een omlijsting van oude en hoge bomen, o.a. drie gigantische beuken, met bijpassende natuurlijke ondergroei. Dichter naar het huis toe wordt de tuin formeler. En onder het toeziend hoog van huishond Bo krijgen we op de veranda (met gasverwarming!, heerlijk) een kopje koffie.





Een geslaagd eerste fietsrondje van het seizoen.

Viburnum

Prachtige viburnum.
Staat in de voortuin van de buren.
Ik kom er elke dag langs.
En bij oostenwind komen de lekkere luchten van de bloeiende 'sneeuwbal' aanwaaien.
Dat ruikt lekker.
De net niet uitgekomen knoppen zijn zachtroze van buiten.
En dan wit, wit, wit.
Als de zon er vol op schijnt heb je bijna een zonnebril nodig.

Honka

Honka?
Wat is Honka?
Wie is Honka?

Is het een Finse voetbalclub?
Is het de dierenspeciaalzaak (HonKa van Honden en Katten)?
Is het een Duitse seriemoordenaar?
Is het een bedrijf gespecialiseerd in het bouwen van houten huizen?

Neeeeeeee.
Het is een nieuwe Dahlia soort. In het meinummer van groei en bloei staat een artikel over deze dahliafamilie. Stervormige enkele bloem, met opvallend hart. Hij zou nog niet uitgebreid in tuincentra te koop zijn. Als ik de plaatjes zie bij het artikel, denk ik. Die bloem ken ik.

Zie bijgaande foto's, in augustus 2007 gemaakt. Dat zijn dus Honka's!
Waarvan 1 met zweefvlieg.
Op de detailfoto zie je dat het hart uit kleine minibloempjes bestaat.



Tuinfleur

Aan de rand van de Blauwe Stad, in Oost-Groningen, ligt een lange smalle tuin.
Totaal ruim 4000 m2.
10 jaar geleden nog weiland, maar stukje bij beetje uitgebreid door de eigenaren Pieter en Rieka van Delden.
Aan de ene kant van de tuin een klein bosje van Staatsbosbeheer, aan de andere kant een coniferenkwekerij.
En helemaal aan het 'verre eind' een verhoogd uitkijkterras, dat vandaar kijk je over de nieuwe dijk heen naar het recent aangelegde meer van 'De Blauwe Stad'.

Rieka en Pieter houden van bomen, in elke nieuwe tuinkamer worden eerst enkele bomen geplant. En dan beukenhagen! Volgens Rieka ongeveer 5 kilometer haaglengte, soms laag (1 meter) tot 2 meter hoog. Pieter vertelt monter dat ie van strakke hagen houdt en alle hagen drie keer per jaar snoeit. Hij begint gewoon en drie volle dagen later is hij dan klaar met snoeien. En de van Deldens zijn vooral ook verzamelaars: ze schijnen een enorme verzameling hosta's te hebben, ruim 400! Tijdens ons bezoek zagen we nog niet meer dan 'neuzen' net boven de grond. Maar kijk eens op de website http://www.tuinfleur.nl/, dan zie je fraaie hosta-foto's. Zo veel hosta's dat de slakken er niet tegen aan kunnen eten.

Leuk om ook later in het seizoen nog een te gaan kijken.

FOTO's
- helleborus (bloemen worden wegens enorm uitzaaien afgeknipt voor de zaadvorming)
- tussen de scilla's: de roze neuzen van een van de vele hosta's
- nog meer helleborus, in tegenlicht
- poes geniet in de zon in eigen 'beukenheg-tuinkamertje'.



Het Wubs-bos

De naam van dit bos klinkt bijna als een bos uit een verhaal van Paulus de Boskabouter.

Het ligt vrijwel in het centrum van Winschoten, in het zogenaamde 'Maintebos'. Vroeger is hier (metselzand) afgegraven, nu is het een parkje, grote bomen, grote vijver, en hoogteverschillen. In dit park liggen huis en tuin van Harry Wubs en Jannie Bos.




Met een klein groepje liefhebbers van wilde planten ben ik zaterdag 29 maart op excursie geweest naar deze tuin. In een tuin van 1700 vierkante meter zijn hoogteverschillen van vijf meter te vinden. Het huisje staat op de berg, een smal pad loopt langs het huis om in de achtertuin te komen. Naast dit smalle pad ligt een 'afgrond', een steile helling omlaag. Veel grote bomen zorgen voor schaduw. Er stonden nog veel meer bomen toen Jannie en Harry het huis ruim 10 jaar geleden kochten: veel sparren zijn verwijderd, en heel veel klimop en bramen. Nu is het een mooie tuin voor schaduwplanten. En in het voorjaar ook voor vroege bolgewasjes.

FOTO's:
Krokussen in de border
Hemelsblauwe scilla's
Tweede leven van schoenen
Fraai opgestapelde dennenkegels





Een tuin naar mijn hart. En ook tuiniers naar mijn hart: " Als een plant zijn eigen plekje vind, heel ergens anders dan waar ik hem bedacht had, dan mag ie daar blijven", aldus Jannie. "Vaak geven toevallige samenkomsten van planten de mooiste en verrassendste combinaties."
In najaar 2006 zijn heel veel bollen, narcissen, blauwe druiven, anemoontjes, scilla's, in deze tuin geplant. Zie voor veel foto's, ook in andere seizoenen de website van Harry en Jannie: Start

Het heet zoals het er uit ziet

Wandelend in het locale bos. Oude stukjes bos, her en der omgekiepte bomen, veel ruimte voor spechten en insecten. En mossen. Prachtig groen en soms hele zachte (aaibare) mostapijten.



Op bijgaande foto twee mossen. Ik weet niet hoe ze heten maar ik gok:



Varentjesmos (varenmos) en sterrenmos.
Zou het?

Agapanthus

Deze foto van de agapanthus of Kaapse lelie is een paar weken geleden genomen. Echt waar! De gebruikelijke bloei in Nederland is in de periode juni-september. En hoe kan deze nu -het is begin maart- dan bloeien...

Makkelijk: men reize naar de andere kant van de wereld, Nieuw Zeeland in dit geval, en daar zijn ze nu in veelvoud te zien. Oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Afrika, maar verhuisd naar o.a. Nieuw Zeeland. En daar slaan ze goed aan, want in grote stukken van het land zie je ze in bermen bloeien. De Nieuw Zeelanders beschouwen hem inmiddels als symbool van de zomer.



De agapanthus is niet helemaal winterhard bij ons en wordt meestal in (krappe) potten gehouden. Kan overigens ongeveer -5 graden aan, als de grond maar goed gedraineerd is. De vlezige wortels houden niet van natte kou.

Wel vreemd dat ze in Nieuw Zeeland wel de winter overleven, daar is het volgens mij 's winters ook koud en misschien ook wel nat.

Foto van Edwin toegestuurd gekregen

Amelisweerd

Bloementapijt
In Engeland hebben ze velden met blue bells in de bossen.
In de tuin hebben wij plukjes boshyacinten.
In Amelisweerd hebben ze velden met sneeuwklokjes in de bossen.
In de tuin hebben wij bosjes van sneeuwklokjes.

Foto's: jaarlijkse exercitie van Edwin uit Utrecht.
Foto's maken van het sneeuwklokjestapijt in Amelisweerd, oud bos bij Utrecht.




De boshyacint in onze tuin is de Spaanse soort, niet de Engelse blue bell. De laatste is wat ranker en eleganter. De Spaanse wat robuuster en steviger.

Corsage

Afgelopen week hadden we de jaarlijkse ledenvergadering van onze tuinclub. De afdeling Haren en Omstreken van Groei en bloei bestaat al ruim 40 jaar en op deze avond zette het bestuur de meest trouwe leden (lid vanaf het begin van de tot nu bewaarde administratie in 1968, dus in ieder geval 40 jaar!). Het betrof 7 leden, waarvan enkele gezien de zeer hoge leeftijd niet konden komen. Die kregen een bloemetje thuis. De andere kregen een mooie corsage opgespeld, gemaakt door bestuurslid Sophie.



Rood longkruid

Bij ons in de tuin staat gewoon longkruid. Grijsgroen blad met witte vlekken. Bloemen van lichtblauw verkleurend naar roze (of andersom). Maar je hebt ook varieteiten. Zoals deze uit de tuin van plaatsgenoot Mieke. Rood (of heel donkerroze) bloemen. Het blad is effengroen, dus zonder vlekken. De bloeiwijze is wel gelijk. En de harige stengels en bladeren lijken ook erg op die van de soort.

Latijnse naam is Pulmonaria Rubra.



Foto: eind april 2006.

Petje op, petje af

Begin februari, nat en zeer ontstuimig. Op de fiets op weg naar het werk. Fietsend langs een slingerend dijkje, geheel gehuld in regenkleding. Halverweg hield de regen wat op dus capuchon van regenjas afgedaan.

Nu heb ik een truc, een veiligheidstip voor op de fiets: zet een petje met zonneklep op als het regent en doe je capuchon er over heen. Als je nu naar links of naar rechts kijkt duwt de klep van de pet de capuchon gewoon opzij, zo blijf je uitzicht houden en heb je niet een hand nodig om de zijkant van de capuchon voor jet gezicht weg te halen.

Maar als het dan opklaart en je de capuchon afdoet, heb je nog wel dat petje. Met petje aan de hand fietsen is niet zo handig. Afstappen en petje achter op onder snelbinders? Neuhhh. gwoon petje even oplaten.

Windvlaag, bijna petje weggewaaid! Oeps.
Volgende windvlaag. Petje weg.

Met prachtige buitelende bewegingen vliegt mijn petje over een watertje van zo'n 8 meter breed om op een eilandje te eindigen in het gras. Elke ochtend de rest van de week zie ik het petje liggen. En in theorie zou ik er bij kunnen. Het eiland is eigenlijk een heel langgerekt schiereiland. In de zomer staan hier twee hooglanders en soms ook nog een geit. 's Winters niet, dan is het veel te drassig. Met de hoge waterstand vorige week stond het eiland voor meer dan de helft onder water.

Dus toch maar niet het eiland op, het weiland in. Dat zou een te modderige bedoening worden.


Petje op, petje af(gewaaid).

Stronk

Ook aan het einde van hun leven kunnen bomen nog imposant zijn. Sommige bomen gaan met donderend geraas in een keer ten onder. En als dat op een onhandige plek gebeurt worden ze in mootjes gehakt en afgevoerd. Andere vallen stukje bij beetje uit elkaar. Bij elke volgende storm waait er weer een tak af.

De wilg op de foto staat aan de Hoornsedijk, ik kom er langs op mijn dagelijkse fietstocht naar het werk. Helemaal hol, zelfs een Billie Turf kan er instaan. Tot ruim een jaar geleden zat er nog een een stuk aan met een aantal jonge takken. In november 2006 scheurde dat deel er af. In dit stukje berm kunnen de afgevallen takken of stamresten gewoon blijven liggen en langzaam komen er de mooiste mosformatie op (foto 2).

Dit jaar eens kijken of er nog een nieuw takje uit de holle boom groeit. En mocht dat niet zo zijn, dan houden deze laatste resten nog best een paar jaar stand.


Lisdodde

Grote lisdodde of in het latijn: Typha Latifolia (latifolia=breedbladig).
Wij noemden hem vroeger 'negerpiemel'.

Bloeit in de zomer, het brede bruine stuk is de vrouwelijke aar, daar bovenop -dunner- de mannelijke aar. In de winter levert de plant een fraai silhouet. En als je te lang wacht valt de 'sigaar' helemaal uit elkaar in een enorme massa pluis. Dit pluis schijnt goed te zijn om een vuurtje mee aan te maken.


Hier wat winterplaatjes van de lisdodde in het Friescheveen bij Haren.



Friescheveen

Zaterdag 22 december, 4 graden vorst, stralende zon en wakker worden in een witte wereld. Niet van sneeuw, maar van uitgekristalliseerde mist. Een stukje wandelen naar het Friescheveen, op de grens van Groningen en Drenthe. We waren niet de enige. Over het dijkje liepen we bijna in file, en de zwanen onderweg zullen vandaag wel heel veel gefotografeerd zijn.... Iedereen had een fototoestel of video bij zich, de echte liefhebbers zelfs met statief.

We vertrokken op 11.00 uur (heenweg over dijkje), en kwamen tegen 13.00 terug. Onder de bomen ging het steeds meer sneeuwen, uitvallende kristalletjes. De temperatuur liep ook langzaam op, tegen het eind van de middag was het meeste wit verdwenen.

Foto's:
1. Heenweg over het dijkje
2. Uitsneeuwende kristallen
3. Terugweg over het dijkje, nog een strook wit, al veel groen.





Schermbloem

Nu weet ik het zeker.
Volgend jaar wil ik grote schermbloemen in de tuin.
Angelica ?
En dan vooral laten staan voor de winter.
Dan krijg je dit...

OOOOOHHHH



Op weg naar het werk fiets ik over een dijkje, omzoomd door fluitekruid. Ook dat had afgelopen week (21 december) een 'tweede bloei' van ijskristallen.

Wij hadden afgelopen zomer wel schermbloemen in de tuin, namelijk wilde peen. Die rolt zich na de bloei en zaad zetten helemaal op tot een bal. Die heb ik in de nazomer verwijderd. De penen stonden allemaal vlak langs een pad, en loop maar eens met een fleece trui of jas langs zo'n zaadbol ... Steeds weer zaadjes-met-weerhaakjes uit je trui peuteren...

Kerststukken voor jong en oud

Jaarlijks organiseert de lokale tuinclub in de gemeenteloods van Haren een avondje kerststukken maken. Ongeveer half december, een avond voor de tuinclub, andere avond voor de medewerkers van de gemeente zelf. Deelnemers nemen zelf bakjes, ijzerdraad, kerstversierselen mee. De mensen van de groenvoorziening van de gemeente zien elk jaar weer kans om hele bergen groen voor de stukjes te verzamelen. Groen van de 'gewone kerkstboom', maar ook allerlei ander groenblijvend spul, en klimop, en hulst met de prachtigste bessen: rood, maar ook knalgeel.

Op grote tafels tussen de strooiwagens van de gemeente in werd er druk gewerkt aan de stukken. Dit jaar voor het eerst ook door kinderen met hun (groot)ouders. Voor koffie, thee en koek werd gezorgd, en het warmtekanon aan het plafond zorgde ervoor dat de loods -ondanks de vrieskou buiten- snel aangenaam warm was.

FOTO's:
1. Hij-links doet voor de eerste keer mee, hij-rechts voor het 23ste jaar!
2. Zussen Mayah en Ella hebben al vaker meegedaan en zijn supertrots op hun kunstwerken.

Gardener of the year

Carole Potila
Bob Tridgett
Candida Kay
Maurice Bilingham
Jing Cheng

Wie dit zijn?



Dit zijn vijf Engelse amateurtuiniers, finalisten in de jaarlijkse 'Gardener of the year' competitie. Uitgezonden op de BBC op 14 december 2007.
Een twee daagse competitie. Op de eerste dag moeten de vijf een aantal praktische uitdagingen aangaan. Gefilmd in de tuin Wisley, een van de tuinen van de Royal Horticultural Society.

- een 10tal planten in de border identificeren (Engelse naam en Latijnse naam leveren punten op)
- een appelboog snoeien (zomersnoei)
- een perk dahlia's 'dead headen' (ontdoen van uitgebloeide bloemen)
- een grasrandje netjes recht afsnijden
- stekken nemen van een penstemon.
Alles op tijd en onder het oog van de camera.

Na dag 1 vallen twee deelnemers af, goodbye Carole en Cheng.

Op dag twee krijgen de resterende deelnemers een beperkte tijd om een border van 1.5 bij 2.5 in te planten. Vooraf hadden ze een plantschema ingediend.
De gekozen planten staan op een kluitje bij de nog lege border. De kandidaten worden beoordeeld op de border, het ontwerp, en hoe er geplant is.
Uiteindelijk is Bob de winnaar van de competitie. Hij mag volgend jaar op een van de grote RHS tuinshows een tuin ontwerpen.

Kerstboom

Sinterklaas is nog niet van de schoorsteen gegleden of de kerstman doet al weer zijn intrede. En overal verschijnen de kerstbomen.
Maar wat is nou een kerstboom.

Meestal is ie groen
een boom
met naaldjes
driehoekig van vorm met de punt naar boven
piek op de top
ballen erin
soms slingers
vaak lichtjes of kaarsjes.

Maar aan bovenstaande plaatjes zie je
dat ie niet altijd groen is (1,2,3,5, 6, 8, 10)
niet altijd een boom is (1,2,3,5,8,9,12)
niet altijd driehoekig is (8)
niet altijd de punt naar boven heeft (11)
en soms eetbaar is (foto 12, kerstboomtaart)

Marruca

Op vakantie in Italie een paar weken geleden een potje honing gekocht. Vandaag potje aangebroken. Marruca staat er op het etiket. De Italiaanse waar ik het van kocht legde -in het Italiaans- uit dat het van de bloemen van een lokale struik werd gemaakt. Maar wat voor struik?



Google weet raad. MAR-RU-CA
Zie bv. La marruca.
Het woord Marruca komt voornamelijk op Italiaanse websites voor, maar in mijn beste Italiaans weet ik toch nog wat feiten te vinden.

- heester 2-4 meter hoog
- komt voor in middenllandse zee gebied, vooral oostelijke deel richting Turkije
- lange scherpe stekels en korte kromme stekels
- gele bloemen
- bloeit in mei-juni
- latijnse naam: paliurus spina-christii (He, dat klinkt als christusdoorn..., die heb ik als kamerplant)

Google nog eens: paliurus spina-christii

Lastig, nu vooral Turkse websites. Daar kan ik niks mee.

Google voor de derde keer: christusdoorn

En dan blijkt deze struik een Nederlandse naam te hebben!
De echte christusdoorn (in tegenstelling tot de valse christusdoorn ofwel Gleditsia).
En de heester is familie van de vuilboomachtigen (Rhamnaceae).
HIj blijkt in Europa gecultiveerd te worden sinds 1547, maar is al veel langer bekend, Komt voor in Zuid-Europa, de Himalaya en Noord- China.
De vruchtjes zijn kleine bruine schijfjes (als een hoed met een brede rand)

Overigens: de stekelige kamerplant met de naam christusdoorn komt uit Madagascar en is een euphorbia of wolfsmelk: euphorbia millii.

Ikebana

Ikebana is een Japanse bloemsierkunst. Een zuinig aantal takjes sierlijk in een vaas of laag schaaltje geschikt. Afgelopen week hadden we van de tuinclub een lezing/demonstratie over Ikebana. En hoewel ik normailter weinig op heb met bloemschikken vond ik dit erg mooi.
Niet in het minst door het enthousiaste verhaal van Richtsje Miedema uit Drachten.

Er zijn verschillende Ikebana scholen, met elk een headmaster. Ikebana wordt veel door vrouwen beoefend, maar de headmaster is meestal een man. Richtsje is van de 'Ikenobo' school. Voor het eerst sinds 45 generaties -waar het headmasterschap steeds van vader op zoon over ging- is er nu toestemming gekregen om de oudste dochter van de oude headmaster de nieuwe te laten worden (bij gebrek aan zonen). Bij Ikebana denk ik in eerste instantie aan Japan, maar de oorsprong ligt in China. Rond 640 n Chr. kwam deze kunstvorm met het Boeddhisme van China naar Japan.

Bij Ikebana is het lijnenspel belangrijk, de stukken mogen absoluut niet symmetrisch zijn en er is allerlei symboliek (soort bloemen, seizoenen, e.d.). Nadruk ligt ook steeds op ruimte, de ruimte tussen de schaarse takken/bladeren. Bij Ikebana hoort dus ook veel 'wegknippen'.

Na een stukje geschiedenis liet Richtsje ons een paar voorbeelden zien. En achter in de zaal, mooi aangelicht met spotjes, stonden enkele stukken die ze 's middags al had gemaakt. Dat hoort er ook bij: zet een Ikebana voor een effen lichte muur, zo dat het licht er op valt en je fraaie schaduwen op de muur hebt.





We waren uitgenodigd zelf wat takken mee te nemen en ter plekke wat te proberen. Richtsje liep rond en gaf aanwijzingen. Gebruikelijk is dat de avond om 10 uur wordt afgesloten, maar iedereen was zo enthousiast bezig... Uiteindelijk deden we om 11 uur het licht uit.

Glimmer inktzwam

Hele kudde paddestoeltjes, een soort plooirokjes. Op een oude boomstronk. En er achter een groep zwartgeworden, verlepte paddestoeltjes.
En dan zoeken. Welke soort is het?

Het probleem is vaak dat als je in een paddestoelengids of op internet gaat kijken er allerlei eigenschappen genoemd worden die je niet op de foto hebt of niet gezien hebt toen je de paddestoel in het bos bekeek. Plaatjes of gaatjes, manchet of niet, etc.

Goed op de foto kijkend zag ik dat de verse paddestoeltjes een mooi plooirokje hadden, omlaag hangend. Maar de iets oudere exemplaren kregen een meer uitstaand hoedje, dat begon te spliten en op te krullen (zwarte krulletjes). Dat effect heb ik eerder gezien bij inktzwammen. Dus bij die familie gaan zoeken.

Ik ben uitgekomen bij de glimmerinktzwam, coprinus micaceus. Maar waarom 'glimmer'? Naar de plaats Glimmen (gemeente Haren)? Nee, waarschijnlijk toch naar iets glimmends. Misschien dat er kleine druppeltjes/glimmertjes in de plooitjes van de hoed blijven hangen. Ook de latijnse naam wijst op glimmend: mica, dat zijn van die glimmende schijfjes mineraal.

De jonge exemplaren schijn je te kunnen eten, maar dan mag je absoluut geen alcohol drinken voor tijdens of na het eten. In dat geval treden er namelijk vergiftigingsverschijnselen op. Ik hou me toch maar bij de champignons uit zo'n bakje bij de groentenboer.

FOTO 1: de hele kudde
FOTO 2: iets dichterbij
FOTO 3: detail, opkrullende rand (op de achtergrond verlepte zwammetjes)



Soortenbank: SoortenBank.nl : Paddenstoelen : Index : Afbeeldingen
heel mooi om paddestoelenfoto's te bekijken. Handig dat je snel door kunt klikken van de ene paddestoel naar de andere.

Rodekool en Aardappelen

Herfstwandeling in landgoed De Braak. Veel blaadjes en op het eerste gezicht geen paddestoelen. Maar bij goed kijken tussen de dikke laag beuken en eikenbladeren. Toch een heleboel. Bijvoorbeeld de rodekoolzwam. En de aardappelbovist. Het klinkt eetbaar, maar dat zijn deze paddestoelen niet. De rodekoolzwam heeft de kleur van rode kool en de aardappelbovist de vorm van een aardappel. Alhoewel, het tweetal op de foto is wel heel rond van vorm.

FOTO 1-3: rodekoolzwam, met pluizig voetje en paarse plaatjes onder de hoed.
FOTO 4-5-: aardappelbovist





De rodekool zwam of amethistzwam komt algemeen voor in loofbossen of oude lanen op droge zandgrond. Deze stond tussen de beuken en eiken. Latijnse naam laccaria amethystina. Een plaatjeszwam zonder manchet. Behoort tot de klasse van de fopzwammen (fopzwammen blijken heel moeilijk uit elkaar gehouden te kunnen worden; de meeste fopzwammen zijn bruinig en je hebt een microscoop en veel kennis nodig om ze te determineren). Ook de rodekoolzwam wordt als ie eenmaal boven de blaadjes uitsteekt snel bruin. Bij het exemplaar op de foto had ik net voor het maken van de foto de laag bladeren verwijderd.

De aardappelbovist is een boleet. Latijnse naam: scleroderma citinum. De klasse van de paddestoel is grappig genoeg de klasse van steeltjeszwammen. Terwijl er bij de paddestoel toch echt geen steel te zien is. De meeste andere boleten hebben overigens wel een 'gewone' paddestoelvorm: hoed met steel. Deze aardappelbovist komt veel voor op hei en in loofbossen. Valt door zijn vorm en kleur enorm op. Het oppervlak is bedekt met schubbetjes. Als je de boleet door snijdt blijkt het een dun wit velletje te zijn, met aan de binnen kant een zwarte vulling (de sporen).

IJsbloem

Delosperma Cooperi is de Latijnse naam. Een synoniem is Mesembryanthemum cooperi. In het Engels: trailing iceplant of 'pink carpet'. Wij noemen hem ijsbloem, maar ik ben ook de naam vetkruid tegengekomen (en op een Belgische site : ridderspoor?!!?). De plant komt oorspronkelijk uit Zuid-Afrika en doet het goed in een mediterrane omgeving. Kan zeer goed tegen droogte en hitte (de bladeren zijn vetplant-achtig/succulent. En kan als bodembedekker grote oppervlakten bedekken. Waar de plant absoluut NIET tegen kan is natte kou. Wordt vaak als rotsplant aangeboden, in rotsige, zeer goed gedraineerde ondergrond. In onze omgeving bloeit is mei-juni. In Italie iets later, juli-september (en een verdwaalde bloem nog in oktober). De bloem opent zich alleen in volle zon.

De FOTO'S zijn gemaakt in oktober in Midden-Italie, meer exact: op het muurtje bij het zwembad bij Agritorismo Riserva Montebello zo'n 2 kilometer buiten Bolsena (Umbrie) op 11 oktober 2007 om 15:51:49 uur (Handig zo'n digitale camera die datum en tijd voor je vastlegt).



Zou de naam ijsbloem komen van het wittige stuifmeel dat opvallend afsteekt tegen de rozepaarse bloem?

Cyclaampjes

Ik ben niet weg van cyclamen, als kamerplant. Ik vind ze zo kunstmatig. Net zoiets als de kerstster (pointsettia).
Maar als je ze in het wild tegenkomt zijn ze alleraardigst. Een soort roze elfjes in het donkere bos. Bloemen een centimeter of drie groot.



Ze komen breed voor in het Middellandse zee gebied, in oktober 2006 zagen we ze op Mallorca, in oktober 2007 in Midden-Italie.

De planten overwinteren als knollen, in voorjaar bladeren die in droge zomers kunnen verdwijnen. Bloei valt in de herfst. Standplaats : in (droge) bosgrond.

Latijnse naam: cyclamen persicum.
Plant komt van nature ook voor in: Iran (perzie), Klein-Azie en van Noord-Afrika tot Somalie.
De bloemen van gekweekte planten zijn meestal veel groter.

Etruskenland

Stukje boven Rome, in tufsteengebied, deels in Lazio deels in Umbrie.
Daar woonden -nog voor de Romeinen- de Etrusken.
Van de 9e tot de 3e eeuw v Chr.
Een zeevarend (zeerovers!) en handeldrijvend volk, dat uiteindelijk overwonnen is door de Romeinen. Wat is er over van de Etruskische beschaving? Heel veel graftombes, uitgehakt in de zachte tufsteen, of gebouwd van tufstenen blokken. Sommige met fraaie schilderingen.

Op de plaats waar vroeger de 12 Etruskische steden lagen, zijn later in de middeleeuwen vaak stadjes gebouwd: torens, pallazo's, stadsmuren. Stadjes die nu namen hebben als : Tuscania, Tarquinia, Cerveteri.

Stadjes met veel steen, en omdat de tufsteen zo vochtdoorlatend is, niet echt geschikt voor weelderige tuinen (te droog). De tuinen bestaan vaak uit potten met kuipplanten en klimmers die erg goed tegen de droogte kunnen. Zelfs in oktober nog zeer fleurig. Een weekje gefietst door deze omgeving. Een impressie in foto's.




Fietskar

We hebben een reuze handige fietskar, type Carico.
En meestal wordt ie gebruikt om plantjes te vervoeren.
Zo kreeg ik een mailtje van Wim en Annet, of we een palmpje wilden hebben.
Een Washingtonia Filifera.
Nu ongeveer een meter hoog, en na de zomer buiten moet ie nu naar binnen.

Wim en Annet hebben geen koele ruimte in huis en de palm wordt 's winters op kamertemperatuur erg lelijk.
Wij hebben wel een koele serre, zeg maar koud als het buiten koud is. Wel vorstvrij.

Mijn antwoord was: palm is welkom, mits ie in fietskar past...
Geen probleem.



Naast de Washington filifera, heb ik ook nog meegekregen:
- een geranium sylvaticum 'Meran' , blauw bloeiend,
- een onoclea sensibilis (bolletjesvaren), als ie het naar zijn zin heeft kan ie flink woekeren
- en een rosa rugosa 'Blanc Double de Coubert'.

De palm staat inmiddels in de serre te pronken, de andere drie hebben een plekje in de volle grond gekregen.

Tuinornament (4) : vlinder

Keramische vlinder, een van de vele werken in de tuin van Marjolein Doorn uit Eelde.
Zelfgemaakt.
's Zomers buiten en 's Winters allemaal opgeslagen en opgestapeld in het schuurtje (vorstvrij).



In de tuin verspreid zitten verder keramische kippen in mandjes, maskers onder een bankje, een totempaal van felgekleurde hele en halve bollen, figuurtjes. Op dit moment komen er geen nieuwe meer bij (oven is stuk).

Herfstprimula's

Primula's bloeien over het algemeen in het voorjaar, sommige al heel vroeg.
Bij ons in de tuin net na de krokussen (Primula's) en bij plaatsgenoot Mieke tegelijk met de rode tulpen.

Onderstaande primula's heb ik in Mieke's tuin gefotografeerd. In het voorjaar?
Nee: op 23 september, begin van de herfst. Zie foto twee: daar liggen allerlei sierappeltjes, die in de herfst van de boom beginnen te vallen. Dus dit jaar ook herfstprimula's.



(NB: zie rechterfoto in het stukje Mieke's tuin; het zou me niet verbazen als dit het zelfde bosje primula's is, maar dan in april 2007!)

Casa Cara

Casa Cara is de naam van het huis, gebouwd begin 20ste eeuw.
En eromheen een forse tuin, opengesteld op het herfstopentuinenweekend van 22 en 23 september 2007.

In dit begin-van-de-herst weekend waren de weergoden de tuinliefhebbers goed gezind.
Heerlijke nazomerdagen met vooral zondag veel zon.
Zondagmiddag 16.00 uur ging ik nog even op bezoek bij casa cara.
Een vrolijke boel met allemaal kleine meisjes (de kleindochters van de tuineigenaren) die lustig aan een draaiorgel zwengelden en meteen op alle bezoekers kwamen aflopen: wilt u ook wat drinken? Thee of zelfgemaakte appelsap.

De zon scheen uitbundig over een border met veel geel van rudbeckia's, oranje van heleniums en rood van dahlia's.



Veldkampen

De afdeling Haren/Eelde van Groei&Bloei hield in het weekend van 22/23 september 2007 haar herfstopentuinenweekend.
7 tuinen hadden een of beide weekend dagen hun tuinen opgesteld voor geinteresseerden. Na heel wat regen de afgelopen week, was het weekend wonderwel heerlijk: bijna 20 graden en vooral zondag begon zonnig.

Een van de drie tuinen was de tuin van Gea Bijkerk en Albert Koops, in de verre buitengebieden van Eelde. Niet zomaar een tuin, het oppervlak was maar liefst drie hectare! Bij aankomst kreeg ik een kleurige folder met de wandelroute over erf en land. Zo groot is het. Op de website van Gea en Albert kun je de folder bekijken/downloaden: Welkom bij ontwerpstudio Veldkampen .
Een heel langgerekt stuk land, voorop de woonboerderij en grote schuur. Vlak bij het huis ook een siertuin. Verder naar achter wordt het steeds wilder en natuurlijker. Langs de hele lengte (bescherming tegen de wind) houtwallen met veel inheemse struiken. 10 jaar geleden geplant en nu een meter of 3 hoog. In het voorjaar vast prachtig in bloei, maar nu overweldigend met de enorme vrachten bessen. Gelderse roos, sleedoorn, en meidoorn. Veel van de blaadjes waren al van de meidoorn af, maar dat werd meer dan goed gemaakt door de lawine aan bessen. Volgens Gea dit jaar uitzonderlijk veel. Een paradijs voor vogels en ander wildleven. En ook voor beide zonen, die hun hart kunnen ophalen op dit prachtige stukje land. Niet zo vreemd dat vriendjes vaak op de veldkampweg willen komen spelen.



Ik heb een bes van de Gelders roos meegenomen en ook twee struikjes al een cm of 40 hoog. Eens kijken of ik uit de bes een zaailing kwam opkweken en eens kijken hoe lang het duurt voordat de zaailing zijn eerste eigen bes draagt. Bij ons in de zijtuin geplant, waar ik bezig ben een vogelbosje op te kweken.

Border op kleur: gemengd

Het kan een sport zijn om te proberen een bloemenborder in een bepaalde kleur te krijgen.
Of juist twee kleuren: geel met blauw.
Of alleen pastels.
Of juist een mix van kleuren, waarbij juist ook gecombineerd wordt met vormen.

Zie ook: Border op kleur: oranje en Border op kleur: wit .

Bijgaande FOTO (FOTO 2=detail) is genomen in de tuinen van Mien Ruys in de nazomer.
Op de foto is de impact van de verschillende kleuren wat minder spectaculair dan in mijn gedachten.
Roodpaars, oranje, helblauw, wit, geel.

Nationale Nachtvlindernacht

Op 7 september 2007 was alweer de derde Nationale NachtvlinderNacht.
In Engeland is het al een paar jaar een succes en vanaf 2005 wordt er ook in Nederland zo'n nacht georganiseerd.
Op allerlei plaatsen in Nederland werden in de nacht van 7 op 8 september lakens opgehangen en werd er stroop aan bomen gesmeerd (echt waar).



Sommige nachtvlinders komen af op fel licht (en als je er dan een laken bijhangt gaan ze mooi stilzitten op dat laken en kun je ze goed bekijken). Andere nachtvlinders komen af op stroop. Dus 'vlinderaars' hebben elk hun eigen stroopmengsel, al dan niet met 'geheime' ingredienten. Deze wordt dan tegen zonsondergang tegen een boomstam gesmeerd. In de hoop dat daar nachtvlinders aan komen slobberen.

Ik hoorde toevallig vrijdagmiddag 7 september dat er ook een lezing met excursie gehouden zou worden in de Hortus van Haren.
En aangezien ik recent al een mooie nachtvlinder (overdag!) in onze eigen tuin zag (zie : Weeskind) leek me dat wel wat.

Uiteindelijk ongeveer 30-40 personen, veelal oudere heren (en ook best wat dames). De spreker van de avond was verrassend genoeg heel jong: Tymo Muus uit Beetsterzwaag, 17 jaren jong, en al een jaar of vier actief met waarnemen en verzamelen van nachtvlinders. Hij had ook een hele serie 'opprikdozen' meegebracht, met grote nachtvlinders, maar ook hele kleintjes (micro's en mineerders).

Na wat uitleg en een serie mooie foto's (toen de beamer eenmaal gearriveerd was....) was het tijd om naar buiten te gaan.

Helder nacht, wind ging liggen. Op drie plekken in de Hortus was een laken gespannen, felle lamp ervoor en kijken maar.

Als echte nachtvlinderleek, was vrijwel elke vlinder voor mij nieuw. En zo hoorde ik een paar prachtige namen bij de vlinder die ik tot nu toe 'bruine vlinders' noemde. De meeste hebben donkere, bruinachtige tinten.

Tja en de stroop: daar hadden de nachtvlinders deze nacht geen zin in. Met de zaklantaarn de stammen met stroop beschenen, maar de enige beweging was van de smikkelende en snoepende pissebedden!

Zie ook: Vlinderstichting

Ik heb verschillende foto's gemaakt van vlinders, maar ben vergeten de 'laken-opstelling' te fotograferen.
Bijgaande foto geleend van fotograaf: Lars Soerink

Border op kleur: oranje

Veel mensen hebben in de tuin een border op kleur, of een stukje van een border op kleur. Bij ons in de tuin heb ik wel eens een aanzet gedaan, maar dat wordt vaak doorkruist door zich uitzaaiende eenjarigen of tweejarigen. Tja dan staat er toch weer zo'n roze vingerhoed tussen de oranje-gele border. En de ijslandse papavertjes (oranje of geel) staan vaak opeens tussen de roze bloemen.

In bezoektuinen heb ik wel mooie voorbeelden gezien. Daar worden ongewenste kleuren dan rigoreus verwijderd.
Hieronder de oranje border in de tuinen van Ruinen. De foto is van ongeveer drie jaar geleden, een prachtige zomerdag in juli. Ik was heel vroeg, zelfs nog voor de tuinen officieel open waren (10.00 uur). Ik werd alvast binnen gelaten en had het eerste uur helemaal het rijk alleen. Prachtig.

Border op kleur: wit

Een hele beroemde witte tuin, de witte tuin in Sissinghurst. Aangelegd en ontworpen door Vita Sackville-West rond 1950. En nog steeds een van de publiekstrekkers bij tuinenreizen in het zuiden van Engeland. Via de link kom je op een website over Sissinghurst. Doorklikken op white garden en je ziet allerlei foto's van de witte tuin.

http://www.suite101.com/external_link.cfm?elink=http://www.invectis.co.uk/sissing/

Bij tuinbezoeken de laatste jaren ben ik af en toe witte borders tegen gekomen.
Links tuin van Heiki Hoeksma
Rechts tuinen van Ruinen (2003)



Knap om het zo aan te leggen en allemaal tegelijk in bloei te hebben.
In beide gevallen met een donkergroene heg er achter.
Maar zelfs met die heg om het wit beter te latten uitkomen, blijft het voor mij wat rommelig.
Er is geprobeerd met verschillende bloemvormen en groeiwijzen wat contrast aan te brengen, maar dat blijft lastig met alleen wit en groen.

Op de website (zie link hierboven) van Sissinghurst staan foto's van de witte tuin die wat meer in evenwicht zijn: grotere groepen van dezelfde witbloeiende planten, meer groen. Ik heb deze laatste tuin nooit zelf gezien, maar dat komt er vast nog wel eens van.

Azuurblauw

Sommige bloemkleuren zijn net niet echt. Alsof iemand bij het inkleuren van een tekening een verkeerde kwast met verf heeft gepakt. En daarmee een bloem te blauw of te knalrood heeft gekleurd. Maar je hebt bloemen die echt deze kleur hebben. Zoals het azuurblauw van deze salvia patens. Midden op de dag, en als de zon er dan ook nog eens doorheen schijnt.... bijna lichtgevend.



Salvia's (ook wel salie) vormen een groot geslacht van planten (honderden) van de familie van de lipbloemigen. Deze soort komt oorspronkelijk uit Mexico en is bij ons meestal kortlevend of zelfs 1 jarig. Goed afgedekt vanaf de herfst en warme winter kan ie eens een winter overleven. Is meer een plant voor gevorderden.

Waarschuwing tegen de J.D.

Naar aanleiding van eerder stukjes over de Japanse Duizendknoop een waarschuwing van een zeer bezorgde lezer en groenliefhebber.

Hoi Tineke,
Waarschuw die kennissen van je met klem tegen de Japanse duizendknoop en geef die waarschuwing ook zoveel mogelijk door aan alle andere lezers van je site: probeer alles om de japanse duizendknoop uit te roeien en gooi vooral geen stukken van die plant in de natuur. Help voorkomen dat dit gruwelijke onkruid verder oprukt. Deze plant is een ramp. Denk niet: "het valt wel mee". Denk niet "Bij mij gaat hij niet zo hard". Het devies is: uitroeien zo snel je hem ziet. Het kost je dan nog vele vele jaren om er vanaf te komen. Zaailingen van Japanse duizendknoop heb ik nooit gezien, maar dat zegt niets. Dat de plant zich niet zou uitzaaien is trouwens een schrale troost. Je ziet hem in steeds grotere aantallen opduiken langs snelwegen en in natuurgebieden. Ik verklaar dit vanuit de Hollandse hobby om met grond te slepen. Er moeten altijd wel ergens dijklichamen worden gebouwd en daar zitten dan soms de wortelstokken in. Tuinliefhebbers lijken me de bron van de plaag in natuurgebieden. Wat doe je immers met zo'n enorme kluit wortels. Die past moeilijk in de groene container. Alla, gooien we toch gewoon op een plek waar niks is (voor menigeen synoniem voor natuurgebied).

Vriendelijke groet,
N. V.

Jullie zijn gewaarschuwd!

Zie ook: Neutronenbom

NB. Op de BBC zag ik een item over deze plant, waarbij beweerd werd dat er EEN voordeel was: de plant zaaide zich niet uit. Mmmm, ik meen bij mij in het grindpad toch echt wat mini duizendknoopjes te ontwaren...

Tuinornament (3): reuzenslak en poes aan schutting

Hier zijn er weer twee.
Zie ook: Tuinornament (1) en Tuinornament (2) .
Gemaakt tijdens een tuinfietsrondje van de tuinclub.
Bij Mevrouw Bijkerk loopt een enorme slak door de tuin en bij Jan Nieborg hangt een zwarte kat aan de schutting.

De Wandelstokkenhaag bloeit

In een eerder stukje schreef ik over de Japanse Duizendknoop.
Zie ook: Wandelstokken

Het is een enorme woekerplant. Maar wel heel mooi als ie bloeit. Kijk maar naar de eerste foto.
En de stengels zijn helgroen met rode vlekjes, heel geschikt voor bloemschiksels (foto 2).


Hierbij een foto van onze geweldige heg vanuit onze huiskamer gezien! Dit is wel iets anders dan in de winter. Het lijken wel de "Triffids komen" van John Wyndham (fantastisch Prismaboek 1970! ha,ha,) die oprukken,want de Red Devil komt steeds verder naar het huis toe. Misschien is het toch leuk voor het Groentje!
Veel groeten van Diddy en Klaas Bossina

Drie keer drie dahlia's

Dat er veel soorten dahlia's zijn, wist ik wel, maar dat 1 persoon er zoveel in zijn tuin kan hebben wist ik niet.
Een collage van Heiki's dahlia's.
Op een zonnige augustus middag.

Pompondahlia's, die zo dichtgepakt zijn met sierblaadjes dat er voor de insecten niets te halen is. In allerlei kleuren. Maar ook enkelbloemige, veel opener, vormen. Daar zijn de bijtjes blij mee. Een hele mooie vind ik nummer vijf. Ook dat is een dahlia.



Tuinfietsrondje: ieder zijn tuin

Een paar keer per jaar organiseren we vanuit de tuinclub een 'tuinfietsrondje'. Een van de bestuursleden van de tuinclub zoekt 1 of 2 tuinen uit. Voor de deelnemers is het een verrassing waar de tocht heen gaat.
Randvoorwaarden:
- Tuinfietsrondje gaat altijd door (weer of geen weer)
- vertrektijd stipt 19:00 (ben je te laat, dan is de groep al weg)
- eindtijd ca. 21.00 uur.

Eind juni, regenachtig, en slechts een kleine groep (8 personen met plu en regenpak, de echte die-hards). Eind juli, de hele dag regen, maar tegen de avond klaarde het op. We waren uiteindelijk met 18 (!) tuinliefhebbers op de fiets, de grootste groep tot nu toe. We bezochten twee tuinen, de zon brak door, en de regenpakken konden achterop de fiets blijven. Genieten.

Twee tuinen die er heel verschillend uitzagen, maar in EEN opzicht gelijk waren: de eigenaren voelden zich thuis in eigen tuin. En elke tuin, waar de eigenaar plezier aan beleeft, vind ik mooi. Het gaat om de combinatie tuin-tuineigenaar. Als die past, dan is het goed.

FOTO's:
1. de fietsers
2. de tuineigenaren
3. de fietsen
4. de planten



Woestijn

Zinderende hitte.
Kale zandvlakte.
Eenzame wandelaar loopt naar de einder.
Woestijn.

Kalahari? Gobi? Sahara? Namib?





Nee, het is de Veluwe.
Wel warm.
Foto's zijn van juli 2006, die hele hete zomermaand, waarin de vierdaagse van Nijmegen (en de fietsvierdaagse van Drente) werd stopgezet vanwege de hitte. De eenzame wandelaar is Eddy. We waren een weekje fietsen op de Veluwe en staken hier een zandverstuiving over. Links en rechts, net buiten beeld zijn al weer bomen en bossen. De foto-uitsnede is zo gekozen dat het een eindeloze woestijn in Verweggistan lijkt.

Tuin met geleend uitzicht

Soms grenst een tuin aan een muur, of heb je precies op het terras 'inkijk' van de buren. In zo'n geval is een schutting, hoge haag of een rij bomen op de erfgrens handig. Maar je hebt ook bofferds die juist het uitzicht van de omgeving kunnen lenen.
Die een gaatje in de heg snoeien of de heg laag houden om het erachterliggende landschap bij de tuin te trekken.
Een fraaie bosrand, een bloeiende weide of misschien wel een rivier of plas.

FOTO 1: de tuin van Ellen in Paterswolde houdt op bij de heg. Bos is geleend.
FOTO 2: tuin aan Hoornsedijk in Haren. Molen en Paterswoldse meer op de achtergrond is geleend.

Tuinornament (2): twee vogels

Hier weer twee exemplaren in de serie tuinornamenten.
Tuinornamenten hebben vaak een vogelvorm.

Zie ook: Tuinornament (1)

FOTO 1: iets kraaiachtigs
FOTO 2: eendje op vlonder aan de rand van de grote vijver
Beide vogels staan in de tuin van Ellen Pieters in Paterswolde.

Graskippen

Deze buxuskippen lopen los rond in de bostuin van Eef en Jan Schipper in Noordlaren.
Ten tijde van de foto (half juni) was de knipbeurt nog niet helemaal klaar, de kippen hebben hier nog kuifjes.

Meer foto's vind je via volgende link: Picasa-webalbums - jan - Tuin 24-05-07



De tuin was opengesteld tijdens het Open Tuinen Weekend van Groei & Bloei afdeling Haren e.o. 22-24 juni 2007.
Prachtige bostuin, bloemenweide, maar ook borders en veel klimrozen.

Sally Holmes

Op bezoek bij Jelly Barkmeijer, een van de personen die meedoet met het Open Tuinen Weekend 2007 in Haren. Het is een warme broeierige zaterdagmiddag, tegen 5 uur. Jelly leidt me rond in haar tuin, geinspireerd door Engelse landschapstuinen. Veel rozen, waaronder een eilandbed met Sally Holmes-sen. Sally Holmes is een witte struik roos, de ongeopende knoppen een tikje abrikooskleurig.

Voor mij zijn rozen meestal: een witte roos, een gele roos of een rode roos. Ik kan de namen moeilijk onthouden. Maar omdat ik bij dit bezoek tegelijk een klein interview houd, heb ik pen en papier bij de hand. En zo weet ik nu dat bij Jelly in de tuin Sally Holmes rozen staan. En Veilchen Blau (die hebben we zelf ook, labeltje heb ik er bij gezet!), en de donkerroze kleinbloemige Mozart.

FOTO 1: overzicht van de tuin van Jelly (net voor er een grote onweersbui losbarstte),
met in het witte eilandbed een groep Sally Holmes rozen
FOTO 2: Sally in Close up


'Sally Holmes' Shrub Rose
Meer informatie over deze roos vind je via bovenstaande link.

Blauw tapijtje

Tijdens het avondeten -midden in de week- werd ik gebeld.
Mevrouw Bennink, lid van de tuinclub.
De Campanula's zijn nu op zijn mooist, zei ze.
Kun je nu een foto komen maken?

Ik was van plan om in het weekend te gaan, maar na enig aandringen (ze zijn nu echt mooi, duurt maar kort, morgen komt er regen) toch maar even langsgeweest.

(Tijdens de excursie van de tuinclub had ik onze digitale camera bij me, en ze vroeg me of ik eens bij haar in de tuin een foto wilde maken. Haar kinderen kwamen pas over een paar weken weer op bezoek en dan waren de klokjes alweer uitgebloeid).

Inderdaad fraai. Alsof het een blauw tapijtje is.
Een collage.


Tuinornament (1): kat, kippen, merel

Onlangs een aantal tuinen bezocht die meedoen aan het open tuinen weekend.
Rondkijken in de tuinen, pratend met de tuinier(s), en her en der wat foto's makend.

Altijd leuk vind ik de ornamenten of versieringen die er te vinden zijn.
Als je er op gaat letten is in bijna elke tuin wel iets te vinden.

Deze drie exemplaren komen uit de tuin van Walter en Heiltje Hoogesteger uit Glimmen.

FOTO 1: een poes als deurstop
FOTO 2: vanuit een donker hoekje bij het terras, kijken deze twee kippen je ineens aan
FOTO 3: Vanuit huis, uitkijkend over terras en de rozen die er langs staan. Als je uit een ooghoek kijkt zou je denken dat er een echte merel op de rozenstruik zit.

The president

President van Amerika of Engeland?
Nee van de clematissen.
Dit is een vroegbloeiende grootbloemige soort.
Mei, begin juni, dan is ie toch wel klaar met bloeien.
Maar ook na de bloei is ie fraai.
Eerst is de zaadbol nog blauwig.
Later wordt ie strokleurig.

FOTO's: genomen in de tuin van mevrouw Groen uit Grolloo, 2 juni 2007
Links: een van de laatste bloemen.
Rechts: zaadbol

Cirkels in het Gras

Op een mooie dag in juni, excursie van de tuinclub. Dit jaar o.a. naar de tuin van mevrouw Groen uit Grolloo.
Grolloo is een klein dorpje in het hart van Drenthe, tussen Rolde en Schoonlo. Veel Saksische monumentale boerderijen, zo ook die van de familie Groen. Veel hagen en doorkijkjes gaven structuur aan de tuin, de beplanting maakte e.e.a. weer losser. Een tuin met heel wat tuinuurtjes, maar geen probleem voor mevrouw Groen, ze straalde toen ze ons over haar tuin vertelde, en wist bijna van geen ophouden.

Een leuk element tussen een aantal grote bomen: cirkels in het gras, deels met een cirkellijn van zwerfkeitjes (Drenthe, he) geaccentueerd. De buurpoes vindt het ook een aangenaam ligplekje.




Hoe denk je dat dit gemaaid wordt: eerst hoog dan laag, of omgekeerd?
Zie gastenboek.

Paarse Morgenster

In de tuin heb ik een gele morgenster.

Zie link: Gele Morgenster

Een soort hele grote paardebloem, dunne langwerpige bladeren en later ook een grote pluizen-zaadbol.

In een bezoektuin zag ik een plant die er precies op leek. Zelfde bloemvorm, alleen een hele andere kleur: lilapaars!



Tragopogon porrifolius, ook wel haverwortel of boksbaard (Grieks: tragos=bok, pogon=baard)

De naam bedenken was niet zo moeilijk: paarse morgenster (lijkt op gele morgenster, maar is paars)
Paar feitjes:
- 2 jarig, soms als vaste plant
- bloei juni juli
- penwortel
- zonnige warme plaatsen, dijken, bermen
- 60-120 cm
- oude cultuurplant, vooral als wortelgroente
- wortel gebruikt als schorseneer (uur in water met citroensap koken)
--> synoniem witte schorseneer
- jonge bloemstengel bereiden als asperge
--> synoniem armelui's asperge
- bladeren insalades of als spinazie
- vanwege oestersmaak is de Engelse naam ook: vegetable oyster (NL: oesterplant)
- branden van de wortel --> koffiesurrogaat (net als cichorei)
- bloemen gaan op met de ochtendzon --> morgenster
- keukenmeidenverdriet --> kennelijk was wortel moeilijk schoon te maken, moet namelijk onderwater worden schoongemaakt vanwege het kleverige melksap.

Overigens: wortel kan alleen het eerste jaar geoogst worden, nog voor de bloei. Het tweede jaar wordt wortel te houtig.

Tuin Groen

Ofwel de tuin van mevrouw Groen uit Grolloo.

Mooie reisdoel voor een tuinuitje of tuinreisje.

Volop in bloei, opvallende blikvangers, wolken van bloemen en tevreden tuinliefhebbers.

Dehullu

Zaterdag 2 juni gingen gingen we met de tuinclub op excursie. Mooie dag, volop zon, en goedgemutst op pad.

Het middagprogramma bestond uit een bezoek aan de beeldentuin Dehullu in Gees (Drenthe). Ik had er eerder over gehoord maar was er nog niet eerder geweest.

MOOI !!!

Gelegen in open Drents landschap, deels bomen aangeplant voor beschutting. Deels grote grasvelden. Veel ronde vormen. Ronde vijvers, ronde thematuinen, ronde heggen.

En volop ruimte voor de beelden, brons, keramiek, aluminium, kunststof, hout. Alle materialen en vormen die je kunt bedenken. Ca. 20 kunstenaars exposeren hier, jaarlijks een andere collectie. Merendeel (alles?) is te koop.

Om van te watertanden. Wel graag dikke portemonnee meenemen.





Een beeld in de tuin kan heel mooi zijn, maar je moet er wel de juiste plek voor hebben/voor maken. Zodat het beeld goed tot zijn recht komt.

Bij Dehullu weten ze hoe dat moet.
Galerie en beeldentuin BEELDEN IN GEES - Start

Gaat dat zien: open van half mei tot september.
En trek er minstens 3 uur voor uit.

Chelsea Flower Shoe

Afgelopen week was het weer zo ver.
Engeland stond op zijn kop.
Elke avond 1 of 2 uur lang live op TV.
Prime Time.
Het was weer tijd voor de Chelsea Flower Show.
Een gigantische show met showtuinen door bekende tuinontwerpers, maar ook kleinere tuinen.
Heel veel kwekers en altijd wordt de lancering van een nieuwe plant of specialiteit bewaard voor deze show.



Bijgaand de website: Royal Horticultural Society - RHS Chelsea Flower Show 2007
van veel tuinen is er een 3 dimensionaal filmpje geplaatst.

Dan kun je de tuin alsnog bekijken.
Want inmiddels is alles alweer afgebroken....

In de omgeving van het terrein waar de Chelsea Flower Show wordt gehouden, tuigen alle winkeliers hun etalages op met bloemen en planten. De winkeliersvereniging kent jaarlijks een prijs toe aan de beste etalage. Een leuke vondst was die van een schoenenwinkel die als tekst in zijn fleurige etalage had staan: Chelsea Flower Shoe. (Dus geen typfout in de titel van dit stukje!)

Kerkyra - tuinen

Kerkyra is een Grieks eiland, oostkant van Griekenland, net naast Albanië.
Veel regen in de winter, en daarom een behoorlijk groen en begroeid eiland, met heel veel olijfboomgaarden.
En citrus (sinaasappel, citroen, kumquat).
In het voorjaar van maart tot mei een overvloed aan wilde bloemen en veel vlinders.
Perfecte tijd om te wandelen.

Later in de zomer zijn alle bloemen verdwenen, zaad inmiddels gezet, bloemen verdord, wachtend op volgend jaar.

De tuinen op Corfu (dat is de naam die de Engelsen aan het eiland geven) bestaan dan ook vaak uit bloemen in potten. Heel veel pelargoniums, die 1-2 x per dag water krijgen, in knalrode, maar ook roze tinten. Voor grotere tuinen: bougainvillea's en (nog net niet in bloei begin mei) oleanders. Als er wat te klimmen valt: blauwe regen of kamperfoelie. Deze laatste ook in het wild en overheerlijk geurend. Citrusbomen in volle grond, maar kleinere exemplaren ook in kuipen.



Kerkyra - wilde bloemen

Maart tot mei op Corfu (Kerkyra). Wilde bloemen in overvloed, wegbermen, en de ruimte onder de olijven een bloemenzee.
Deze foto's zijn genomen in de tweede week van mei 2007. De grond is kalkrijk, en zeer snel uitdrogend (water sijpelt weg in de poreuze kalkgrond). Op sommige plekken, waar een kleilaag is ontstaan kan het juist lang vochtig blijven.

Opvallend vind ik de enorme hoeveelheid klaverachtigen. De insecten (hommels, vlinders) hebben een feestmaal aan de smakelijke honing in de buisbloemen. Wandelend door de kleurige bermen wordt je omgeven door een wolk van gezoem en gefladder van de insecten en vlinders.

FOTO's
1 en 6: cistusroos (zonneroos)
3 een klaverachtige, grote bossen tot wel 1 x 1 meter;
4 klaprozen, kamille, grassen
5 kamperfoelie, jammer dat een foto niet ruikt...



Kerkyra - hazepootjes met zeezicht

Weinig tekst mooi plaatje.

Naast heel veel wilde bloemen, vind je in de lente in Korfoe ook veel bloeiende grassen: trilgras (bevertjes), sierhaver, maar ook deze leuke wollige 'hazepootjes'. Foto genomen zittend op een van de zeldzame bankjes tijdens een wandeling hoog boven de zee. De rozige bloemen links en rechts zijn van een distelachtige.

Kerkyra - gladiool

Is het een gladiool? Of een fresia. In ieder geval hardroze van kleur. Soms een enkele in een berm, maar soms een hele korfiotische olijfboomgaard vol. Vooral als je een beetje voorover bukt en langs het veld heen kijk is het een roze gloed.

Op de overzichtsfoto komt het trouwens niet zo mooi uit als in mijn herinnering....

De hoogste berg van Groningen

In Friesland heb je terpen, in Groningen heb je wierden.
Althans voor zover ze in de 18/19 eeuw niet zijn afgegraven.
De wierde-aarde werd gebruikt voor grondverbetering van arme gronden.
Op Koninginnedag een wandeling gemaakt van Loppersum naar Appingedam.
En daarbij de hoogste berg van in dit deel Groningen beklommen, de wierde bij Eenum, maar liefst 6 meter boven NAP.

FOTO's:
1. De kerk op de berg
2. In de kerk: ze zijn blij met bezoekers
3. Hoge bomen in dit vlakke land alleen als beschutting bij boerderijen

Een week terug zouden de velden op foto 3 geel zijn geweest van de paardebloemen, nu zilverkleurig van de paardebloemenpluis.


Possums Pride

Kort geleden een lezing van de tuinclub bijgewoond.
Gastspreker was kweker Wim Willemsen uit Veenendaal.

Wim heeft een heel arsenaal aan mogelijke lezingen en wij hadden gekozen voor 'vermeerderen van vaste planten'.
De eerste helft van de presentatie was 'de praktijk'. Na de pauze: een serie dia's.

Wim had een hele tafel vol met planten meegenomen, veel in potten, maar ook een paar hompen planten een paar dagen terug uit de grond geschept. En een scherp mesje. Al pratende en uitleggend, het verhaal doorspekt met anecdotes, liet Wim met zijn handen zien wat hij met zijn woorden uitlegde.
- Niet te voorzichtig
- plant kan een hoop hebben
- wortels niet langer dan een handlengte
- ook van blad een stuk terugknippen (er ging een zucht van onzetting door de zaal toen Wim een forse daglelie in stukken deelde en vervolgens het inmiddels prachtige blad bruusk halveerde...; voor de plant is het beter, echt waar).

Heel belangrijk en diverse malen benadrukt: een zo klein mogelijke, maar volledige, plant heeft de grootste groeikracht.
Dus niet een hele grote pol in tweeen snijden, zodat elk afzonderlijk deel nog steeds groot is. Dan duurt het een tijd voor ie echt aan de groei komt. Nee, gewoon, in 5 of 8 stukken, waarbij elk deel uiteraard wel wortels, groeipunten e.d. moet hebben, en de kleine delen schieten meteen in de groeispurt.

En wist je dat he helleborussen echt pas in 1e week september moet delen. In april delen en je hebt zeer grote kans dat ze overlijden. Dit was zelfs een nieuwtje voor enkele zeer ervaren tuiniers.

In de pauze werd niet alleen de gebruikelijke 'plant van de maand' verloot, maar ook alle (gedeelde) planten die Wim had meegebracht. Wim deelde net zo lang door dat alle toehoorders met een plant naar huis konden. Grappig dat bij zo'n verloting, zelfs de meest rustige toehoorders, en mensen met hele volle tuinen, toch ook hebberig worden: o, als ik maar die mooie sedum 'possums pride' win.

(Possums pride was de naam die ik verstond en in mijn aantekeningen opschreef. Een google-rondje leerde me al snel dat ik dat verkeerd verstaan had, zie onderstaande link nr 2.)



Zo vermeerder je sedum:
Men neme een blaadje en stekken deze in een potje zand.
Men wachte.

Dat is alles.
Blaadjes gaat door lijkt het , maar aan de voet moet dan een nieuw plantje verschijnen.
Niet water geven, anders gaat ie rotten...

Er was EEN nadeel aan dit enthousiaste verhaal: het spreektempo lag zo hoog, en de informatiedichtheid was zo groot, dat menigeen verzuchte dat het eigenlijk op band opgenomen had moeten worden. Om dan een beetje vertraagd en een heleboel keer achter elkaar af te spelen, om vooral niets van de stortvloed aan informatie te missen.

Twee links:

1. Wim is houder van de nationale collectie Hemerocallis ; klik vervolgens op submenu Ned. plantencollectie voor een foto van Wim.

2. De plant sedum postman's pride, een donkerpaarse sedum, heeft in 2006 een plantenprijs gewonnen.
Zie Sedum van Belgische postbode wint persprijs op Nederlandse vakbeurs.
Wim is deze plant gaan kweken en heeft nu maar liefst 15.000 exemplaren klaar staan voor de verkoop dit voorjaar.
Voor de liefhebber: op naar het tuincentrum.

Ik heb EEN (1) blaadje, zie foto's...

Zuid-Amerika

Post uit Zuid-Amerika, van een lezeres uit Venezuela.

De bloem op de eerste foto kennen we allemaal, een amaryllis.
Bij ons staat ie in de winter in de vensterbank te bloeien.
In Caracas, in de tuin van mijn tante staat ie gewoon in de tuin.
De bol is overigens afkomstig uit Nederland, een kadootje van mijn zus tijdens een familiebezoek rond 1992/1993.
De bol bloeit niet elk jaar, maar dan opeens weer een jaar met 3-4 stengels tegelijk.

De tweede wordt in Venezuela Cayena genoemd.
Waar lijkt ie toch op...
Als je deze naam 'googled' kom je op veel Spaanstalige websites terecht, maar in de helft van de gevallen gaat het dan over Cayenne-peper. Ik vind er geen latijnse naam bij.

Een tweede poping: ik typ" cayena nombre latino" in in google.
En na wat verder snuffelen: heb ik de naam: Hibiscus rosa-sinensis.
Vandaar dat ie me zo bekend voorkwam....

Ook deze staat in de achtertuin in Caracas.



NB. In Venezuela groeien planten enorm. Wij hebben een ficus benjamina in een pot staan in de woonkamer. Is ruim 15 jaar oud en heeft een hoogte bereikt van goed een meter. In Venezuela zet je zo'n plant in de volle grond en daar groeit ie in een aantal jaren uit tot een boom van 8 meter hoog. Bizar.

Karmozijnbes

Van een lezer kreeg ik bijgaande foto en vraag:
Welke plant is dit?



Vanaf de foto kan het niet met zekerheid zeggen, maar het lijkt erop dat de stengels hol zijn.
Is het misschien reuzenbalsemien?

Die heeft wel dit soort stengels, vaak wat roder aan de voet, maar de bladvorm is anders:
deze bladeren zijn (ei-rond), die van reuzenblasemien meer puntig.

Wat zou het zijn?

--> De foto per email doorgestuurd naar lokale hovenier, en binnen de kortste keren een reactie.

Het is de karmozijnbes, waarschijnlijk uitgezaaid door een overvliegende vogel.

Merels zijn dol op de diep donker rode, bijna zwarte glanzende bessen.
Dus er staat vast een Karmozijnbes in een van de buurtuinen.

De bes is erg fotogeniek, even kijken op google en in een mum: heel veel foto's en informatie

Er zijn trouwens twee soorten: de westerse en de oosterse karmozijnbes.
--> Westerse karmozijnbes - Wikipedia
--> Oosterse karmozijnbes - Wikipedia

Dus , Paula, goed opletten later in het seizoen, om te bepalen welke het is.


Karmozijnbes-weetjes
- Giftig
- groeit ook goed in schaduw, maar kan niet tegen droogte
- sap van bes wordt gebruikt voor kleuren van stoffen e.d. dus niet met een wit Tshirt karmozijnbes plukken
- voor meer achtergrond KARMOZIJNBES - PHYTOLACCA SP.
- paar foto's tuinieren.web-log.nl: Karmozijnbes

Mieke's tuin

Kijkje in tuin van mede-tuinliefhebber.
Ze was niet thuis, maar ik heb zelf even een rondje gemaakt.
Heel veel kerstrozen, net over hun top.
Narcissen, bosanemoontjes, primula's.

FOTO's
1. Japanse look bij de vijver.
2. Tulpen, primula en kerstroos.

Janston

Wie is "Janston"?
De broer van Winston?

Nee, het is Jan's ton.

Een tip van Jan Doevendans om wilde planten te leren kennen.
Hij schreef er over in het tuintijdschrift 'Mijn eigen Tuin', niet in de winkel te koop maar wel een abonnement op te nemen. Oorspronkelijk gestart door Mien Ruys, zo ongeveer de meest bekende Nederlandse tuinarchitect(e).

RECEPT
Men neme een halve ton of kuip.
Men make een paar gaten aan de zijkant, een cm of 5 boven de grond.
Men vulle de bodem (tot 6 cm) ton met grind.
Men vulle de rest met zand.
Men oefene veel geduld en wacht.
Zet de ton op een plek in de tuin waar ie een jaar of vijf ongestoord kan staan.

En wacht en wacht en vooral kijk.
Naar wat er aan plantjes komt aangewaaid.
Schriftje erbij en een flora (fototoestel mag ook).

En bij elk nieuw plantje zoek je op wat het is.
En noteer datum in je schriftje.
Zo zie je in een paar jaar tijd eerst pioniersplanten langskomen, en daarna de opvolgers daarvan.

Volgens Jan Doevendans zie je zo in 5 jaar tijd op zijn minst 100 wilde planten langskomen.

Tip: Wel af en toe wat plantjes eruit trekken (andere wordt het gewoon bos).

Tja, weer iets om te proberen...

(Maar hoe voorkom ik dat het kattenbak wordt? Misschien gaas er over of wat rechtopstaande takjes...)

Bloemetjesmarkt

Elk jaar op goede vrijdag is het bloemetjes markt in Groningen . Naast de gewone markt (op de Vismarkt) en de warenmarkt (op de Grote Markt) zijn er ook heel veel stands met bloemen, kamerplanten, palmen, bollen, rotsplanten etc. Niet alleen op de Grote markt, maar ook de straten er om heen.
het is altijd stikdruk, dus vroeg gaan is aan te raden. Ik was om 10 uur in Stad (Ja, zo zeggen Groningers dat: "in Stad"), maar da's eigenlijk al te laat als je een beetje rustig wilt rondlopen en kijken, zonder filelopen.
Een groot deel van de bezoekers komt uit Duitsland, een vreemde gewaarwording dat je op de bloemetjesmarkt meer Duits om je heen hoort dan Nederlands. De bordjes zijn er dan ook op aangepast. Leuk om even te kijken, hoewel de meeste stands vrijwel hetzelfde spul hebben: plantjes die nu in bloei staan en heel veel buxusjes. Maar niet de plantjes waar ik naar op zoek ben.

Nou vooruit dan, nog even een paar Ostara-plantjes, doordragende aardbeien, gekocht voor Eddy.
Ze staan inmiddels in de tuin.



Wandelstokken

Je kunt van allerlei planten een heg maken, zelfs van het superonkruid Japanse Duizend knoop.
Dit is de afscheiding van de tuin van lezers van dit weblog.
Foto is gemaakt tijdens een maarts zondagmiddagwandelingetje in Haren.

Zomers 1.5 meter hoog, maar in het voorjaar een flinke verzameling wandelstokken.
Niet helemaal bij de grond gesnoeid, zo doen de wandelstokken dienst als anti-hondenpoepbrigade.

Aan de straatkant kan de haag niet verder, stoep en straat.
De haag rukt langzaam op richting het huis.
Maar het grasveld is zo groot dat het nog vele jaren kan duren voordat het huis bereikt is...



Zie ook: Neutronenbom

Wilde plantenkring

Dat is een Harense club.
Net lid van geworden.

Enorm abonnementsgeld: 5 euro per jaar!
Daar kan ik me geen buil aan vallen.

De naam zegt het al al.
Kring van liefhebbers van wilde planten.

Bestaat nu 35 jaar in Haren.
Jubileum.
Extra activiteiten dit jaar.

In april een voorjaarsplantenruil.
In mei een avondexcursie naar Warffum.
In juni een daguitstapje naar Dwingeloo en Hardenberg.

Interesting.

Boom van (de andere) buren

In november 2006 schreef ik een stukje over de buren van Meerweg 83, zij waren een nieuwe boom aan het planten.
Zie : Boom van de Buren

Nu een stukje over de buren van Meerweg 89, de buren aan de andere kant. Zij hadden een hele hoge smalle geelgroene conifeer in de tuin. Wat kaal aan de schaduwkant en een beetje scheef richting het oosten (door de 'prevailing winds from the west'.)

Perfecte plek voor een duivenpaar, dat jaar in jaar uit deze boom gebruikt, soms om te nestelen, vaak om in rond te ritselen.

Maar de zeer natte winter, dus zachte grond, en de harde wind in november 2006 en januari 2007, hebben de boom een beetje losgewrikt. Bang dat de conifeer omvalt, door de heg onze tuin in, heeft de buurman besloten hem om te zagen. Dus op een middag stond er opeens een lange ladder tegen aan en stukje bij beetje werd de boom lager. Nu staat er nog een stam van 1.80 meter.
Die gaat buurman gebruiken om te proberen de eveneens scheef gegroeide oude appelboom wat op te krikken...

De conifeer had de buurvrouw ooit als kamerplant (!) van een cm of 60 gekregen en zo'n 20 jaar geleden (we hebben de ringen geteld) in de tuin gezet...

FOTO's 1-4: Conifeer wordt kopje kleiner gemaakt.
Op foto 4 de versnipperaar die alles behalve de stam en allerdikste takken tot snippers heeft vermalen.
Met hulp van de buurman uiteraard.




NB. de dwangmatige teller (van huisnummers) zal het opgevallen zijn dat de buren aan de ene kant op nr 83 wonen en de buren aan de andere kant op 89. Hoe kan dat. Wij wonen op nummer 85, maar hebben voorheen-nummer-87 geannexeerd. Dat nummer bestaat dus niet meer.

Takken-quiz (2)

Vier takken van evenzovele bomen. Links een tak, rechts een detail van de knop

Wat is wat? Onder aan dit stukje een paar hints.









1e rij: dunnen puntige knoppen, deze boom wordt in veel tuinen als haag gebruikt.
2e rij: korstmos op de takken, vruchtsteeltjes en rechts: vruchtspoortjes en knoppen (hier komen de bloemen van komend jaar uit)
3e rij: slappe zachte twijgen, kijk vooral naar de opengaande knoppen, beginnende katjes
4e rij: grote zwarte driekantige knoppen, snelgroeiende boom,

Oplossing in het gastenboek (18 februari 2007)

Takken-quiz (1)

Afgelopen dinsdag: ledenavond van de tuinclub.

Een van de onderdelen van de avond was een quiz, door Ubel Medema, oud voorzitter van de Tuinclub en hoofd groenvoorziening-in-ruste van de gemeente Haren. Met ongeveer 40 leden zaten we in de zaal in afwachting van de vragen.

Ik dacht dat ik langzamerhand heel wat van planten weet en was benieuwd hoe ik het er van af zou brengen.
Dat viel zwaar tegen: het blijkt dat je een plant, vooral in bloei, in zijn natuurlijke omgeveing nog redelijk goed kunt benoemen, maar wat had Ubel gedaan....

We kregen een 15tal witte genummerde koffiebekertjes met daarin zaden of een zaaddoos. Of we maar even wilden opschrijven van welke plant het was... En ook nog een 10-tal takken, zo'n 30 cm lang. Met als tip: de meeste zijn van een boom.

Tja, daar konden we het mee doen.



De winnaar was Job, met 11 van de 25 goed. Daarna een groepje dames met 10 goed.
Mijn score... ahum, laat ik zeggen dat ik niet in de kopgroep zat.

De avond werd afgesloten met de uitslag en dia's van de exemplaren in bloei en vol ornaat. Dan is het echt veel makkelijker.

NB. Aan het eind van de avond heb ik een groot deel van de zaden en takken mee naar huis genomen, om -nu ik de oplossing weet- de specimens nog eens heel goed te bekijken. Dat moet ik volgend jaar toch beter kunnen.

Drie gezusters

Gehoord in tuinprogramma "Grow your own Veg".

The three sisters, een term die gebruikt wordt voor het door elkaar laten groeien van enkele groenten.
Ik had al wel eerder de tem 'companion planting' gehoord, zoals uien naast wortels (de lucht van de uien houdt de wortelvlieg op afstand), maar de drie zusters waren nieuw voor mij.

Dus: laptop op schoot, google starten en intypen: drie zusters groente.
Resultaat niet overweldigend: weliswaar ongeveer 65000 verwijzingen naar stukken op het internet, maar de meeste gingen over hele andere dingen, een toneelstuk van Tsjechov, een kroeg in Groningen, of een familieverhaal waarin deze of gene vertelt over zijn drie zusters. Bij een beperktere zoektocht: "drie gezusters" als combinatie met "groente" nog een kleine 200 verwijzingen, maar nog steeds niet meer achtergrond bij wat ik zocht.

In het Engels blijkt de term veel meer ingeburgerd te zijn. Google: three sisters vegetable.

Leverde meer dan een miljoen verwijzingen op het internet, en de eerste gingen al meteen over de drie zusters waar ik naar op zoek was. --> Resultaten 1 - 100 van circa 1.040.000 voor three sisters vegetable (0,27 seconden)



De term is niet Engels, maar Amerikaans. Het verwijst naar een oude teelttechniek van de Noord-Amerikaanse indianenstammen. Het gaat om een combinatie van de drie belangrijkste groenten: mais, bonen en pompoenen, die op een laag heuveltje worden geplant.

Mais (corn) is de oudste zuster: ze groeit hoog en stabiel in het midden van de heuvel.
Pompoen (squash) is de tweede zuster. Groeit over de heuvel, bedekt de bodem en houdt onkruid tegen en de de bodem vochtig door de zon tegen te houden.
Bonen zijn de derde zuster: ze klimmen door de pompoen en dan omhoog langs de maisstengels die als steun voor de bonen dienen. De bonen zorgen voor binding van stikstof in de bodem en verhogen de vruchtbaarheid.

Mooi verhaal.

Voor meer informatie over tijdstippen van zaaien en oogsten: zie Three Sisters Garden

Heggen leggen (2)

Vorige week een stukje over heggen leggen.
Nu deel twee met een beeldverhaal.

Sybren demonstreerde het leggen van een struik, een sleedoorn.
Duurde ongeveer 7 minuten (maar wel met uitleg erbij).
Sybren heeft een heg van ongeveer 60 meter met 2 heesters per meter, dus 120 stuks.
120 x 5 minuten (gaat sneller zonder toekijkers) = 600 minuten is 10 uur non stop heggen leggen.
Ruim de helft is inmiddels gelegd en al duidelijk 'dichter' dan de rechtopstaande heg.
Moet nu ook wel snel want de eerste voorzichtige blaadjes beginnen zich al te ontvouwen.



1: onder een scherpe hoek inzagen (let op kniebeschermer en handschoenen tegen de scherpe stekels)
2-3: met een hiepje (plat hakbijltje) de snede voorzichtig verder inkappen, tot er een heel dun stukje overblijft
4-6: voorzichtig ombuigen en vervlechten met de al liggende heesters
7: zo dun is het resterende stukje..
8: paaltje om de wat wankele heg de eerste jaren te steunen
9: tot slot het resterende stompje (zie ook 7) afzagen.


Klein beetje dubbel werk want als steun had Sybren in eerste instantie wat snoeihout (wilg) in de gelegde heg gezet, maar die moeten er snel weer uit voordat ze wortel schieten.... Nu worden ze vervangen door paaltjes (foto 8)

Heggen leggen

Wat kun je zoals met een heg doen?

Nou je kunt hem vlechten of leggen, heggen leggen.

Daar zijn zelfs cursussen in!

Zie Heggen - Welkom op Heggen.nu

Met een hakbijl voorzichtig een inkeping in de stam maken zo'n dertig centimeter boven de grond. En dan voorzichtig zijwaarts buigen, oppassen dat de stam niet geheel afbreekt. De hoofdstam ligt nu vrijwel vlak en in het groeiseizoen zal de struik allemaal verticale scheuten maken, veel meer dan als de hoofdstam gewoon rechtop was blijven staan. Zo krijg je veel sneller een hele dicht haag.

Op de foto's een stukje net gelegde heg van collega Sybren. Hij heeft inmiddels 15 meter gelegd maar heeft nog een meter of 50 te gaan. Nu moet er nog even draad voor gespannen worden maar over een paar jaar is de heg dicht genoeg om als schapenhek te dienen.

Kinderkerststukken en Gouden Maretak

In de Hortus van Haren worden vaak activiteiten georganiseerd.
Zondagmiddag was er een speciale rondleiding met het verhaal achter Maretak (waarom wordt het gouden Maretak genoemd?). Meneer Heesbeen was aanwezig met zijn draaibank en draaide daar uit stukjes hout allemaal paddestoeltjes. En onder de vlag van Groei & Bloei konden bezoekende kinderen een eigen kerststukje maken.

De kinderen konden kiezen uit vele takjes groen en rood (kornoelje).
Ze mochten ook elk een versgedraaid houten paddestoeltje in hun stukje verwerken.

Boom van de Buren

Het is 25 november 2006 en 17 graden.
Wat is daar raar aan?
De temperatuur natuurlijk.
(Vorig jaar op 25 november had een groot deel van ons land ernstige weeroverlast door sneeuwval en ijzel....).

Maar het is wel tijd om een boompje te verplanten.

's Morgens aan de koffie keken we naar buiten en zagen de buren in de weer met een nieuwe boom.

Even kijken en een praatje maken.

Eerder deze zomer is de kronkelhazelaar verwijderd die bijna op de grens van onze tuinen stond (prachtig in de winter, maar een lelijke verfrummelde bol groen in de zomer).
Toen was het een beetje kaal.
Maar nu weer wat hoogte met de nieuwe aanwinst, een catalpa.

FOTO 1: eerst nog het gaas om de wortelbol heen wegknippen (rechtsboven de hoek van ons huis)
FOTO 2: boompje lijkt hier nog scheef, maar is na dichtgooien van het plantgat mooi recht.

Bollen en Knollen

Het winterprogramma van de afdeling Groei en Bloei Haren/Eelde is weer begonnen. De eerste ledenavond (20-22 uur) werd gevuld met een zeer enthousiast verhaal van Wim Grimme uit Lisse.
Onderwerp was: Bollen en Knollen.

Wim is docent aan het VMBO (in wiskunde, biologie en bloemschikken). Het was duidelijk dat hij gewend was om informatie op een aansprekende manier over te brengen aan zijn publiek: een uitstekend verhaal, veel inhoud en doorspekt met humorvolle anecdotes. En na een korte pauze: vele mooie plaatjes van allerlei gewone en minder gewone bollen en knollen in bloei. Met enige moeite wisten we ons los te rukken van het boeiende verhaal en stopten 10 voor half elf met de dia's. Wim had er nog veel meer en wilde best doorgaan (maar hij had ook nog de hele terugreis naar Lisse voor de boeg).

Wim Grimme houdt vaak lezingen voor tuinverenigingen.
Hij heeft ook nog een lezing met de titel: Help, mijn tuin begrijpt me niet. Klinkt ook goed.

FOTO: herfstkrokus tussen het zenegroen
2.5 week geleden geplant, had toen flinke uitlopers, nu al in bloei.



In dit stukje een aantal citaten en tips van Wim.
- verschil tussen (stengel)knollen en bollen: van een knol kun je plakjes snijden, van een bol ringetjes.
- beste planttijd voor narcissen is augustus, dan helaas niet te koop
- september/begin oktober is gunstige planttijd, dan worden er nog wortels gevormd voor de winter
- in november of zelfs december planten kan ook, maar dan groeien de wortels pas na de winter en is de bloem dus een stuk later.
- bij aanschaf van bollen: knijp er in: mag niet keihard zijn, maar ook niet slap en rimpelig
- neem een oprolcentimeter mee als je tulpenbollen gaat kopen: een bolomvang van meer dan 10 cm kan op een bloem wijzen, bolomvang kleiner dan 10 cm: zeker geen bloem.
- koop bollen bij voorkeur bij tuincentrum om de hoek, zodat je eigenaar vaak ziet. Dan zal ie niet zo snel rommel verkopen.
- via postorder: neem dan klein bedrijf, die kunnen zich geen missers veroorloven
- NIET DOEN: tulpen oprooien voor ze afgestorven zijn (of, als je het wel doet: op de composthoop, ze bloeien toch niet meer);
- NIET DOEN: afstervend blad van narcis in vlecht of knoop bundelen, gewoon laten afsterven
- NIET DOEN: grasveld vol leuke sneeuwklokken en krokussen al in vroeg voorjaar maaien, voordat loof van bollen is afgestorven.
- standplaats tulpen en meeste alliums: op een plek waar het zomers heet wordt, dus niet in diepe schaduw.

Woeste klimmers

Blijkbaar is het Middellandse zee-klimaat een gunstig klimaat voor uitbundige klimmers.
In de Noordelijke bergstreek van Mallorca kwamen we op onze wandelingen vele overgroeide muren, schuttingen en bomen tegen.

Erg goed deed de Ipomea het, de onwaarschijnlijk blauwe neef van onze haagwinde. In Nederland wordt de plant als eenjarige gebruikt. Ik heb hem eens proberen te zaaien, maar dat is niet gelukt.



Maar ook andere klimmers zoals een uitbundige witte.
Op de eerste foto hieronder zie je onze hotelkamer. Rechts nog een stukje bougainvillea en links de witte klimmer.
De plant is zo enthousiast dat ie ook door de groene luiken naar binnen is gegroeid. Binnen in de hotelkamer (met de luiken gesloten!) konden we ook nog genieten van diverse trossen witte bloemen en rankende uitlopers die al ruim een halve meter de kamer inhingen.

De bladeren zijn glanzend groen, 'handjes van vijf bladeren', maar dichter bij de bloemen slechts 3 of 1 blad.
Ik vind de bloemen erg lijken op die van aardappels of tomaten. Zou dit een lid kunnen zijn van de nachtschade familie?

Witte stip

Waar denk je aan bij het lezen van de titel : witte stip?

Voetballen, de middenstip op het veld?
Een vliegenzwam, die van 'rood met witte stippen'?
Witte stip, de veel voorkomende infectieziekte bij vijver - en aquariumvissen?

In de gemeente Haren betekent een witte stip op een gemeentelijke boom dat de boom omgezaagd gaat worden.

Na een weekje vakantie zagen we een grote witte stip staan op de boom tegenover ons huis, aan de overkant van de straat. Ook bij onze tuin staat een vergelijkbare boom, een meelbes (sorbussoort. De boom staat net buiten de haag, geeft schaduw aan een deel van de voortuin en levert mooie zitplekken voor vogels.

Zou onze boom ook......????

En ja hoor.

Ook onze boom heeft zijn langste tijd gehad. Een grote vette witte stip. (Ik heb even overwogen om de stip er proberen af te wassen). Maar de boom ziet er al langer wat rafelig uit. De blaadjes vallen al snel, en er komen weinig bessen aan. Veel minder dan aan de ernaast staande lijsterbes (ook een sorbus). En ook veel minder dan aan de meelbessen die verderop in de straat staan.

Onze straat staat precies dwars op de Hondsrug, dat betekent dat er een flink verval is tussen de 'lage huisnummer-kant' van de straat en de 'hoge huisnummer-kant'.
Wij wonen op nr. 85. Dit was het laagste nummer waar nog een meelbes stond. Een exemplaar tussen nr 85 en 83 is een jaar of 6 geleden al omgezaagd. Verderop ('stroomafwaarts', blijkbaar beter voor de sorbussen, natter?) staan nog wel enkele exemplaren. Deze zullen op termijn ook wel verdwijnen, maar zijn nu nog stiploos.



En nu maar hopen dat de gemeente weer een verse boom terugplaatst.
De vorige keer heeft dat een paar jaar en heel wat aandringen gekost.

Haren is vorige week uitgeroepen tot 'groenste dorp van het land' !
Adel verplicht!

Op bezoek

De lokale tuinclub houdt een open tuinen weekend 23/24 september.

Op zaterdag langs een nog niet eerder bezochte tuin, de tuin van Ellen.
Fraaie grassen en een mooi combinatie idee voor de Carex Buchannii.

Dit is een koperachtig tot oranjebruin grasje. Het staat nu nog in een kweekbed bij ons in de tuin, en steekt wat vreemd af tegen al het groen in de omgeving. Als je met een scheef oog kijkt lijkt het een verdord, verdroogd grasje: een wat vreemde kleur.
Bij Ellen zag ik een mooie combinatie met donkerrood blad van het purperklokje (heuchera) en hemelsleutel (sedum spectabile).

FOTO 1: rode border
FOTO 2: detail: hemelsleutel, purperklokje en carex buchannii.



NB. Ellen probeert ook combinaties uit met blauwbloeiende planten en echt oranje bloemen.

Nationale jammarkt Neede

Wist u dat...

- er jaarlijks in Neede een 'nationale jammarkt' georganiseerd wordt
- er 120 standhouders zijn
- er een heuze jam-koningin wordt gekozen
- er 40. 000 bezoekers komen
- ook buitenlandse jammakers hun producten aanprijzen
- er allerlei bijzondere recepten op de website staan

Zie ook: Nationale Jammarkt Neede

Wel wachten op volgend jaar, de jammarkt was op 16 augustus 2006....

Wilgenroosje - reacties

Kort geleden schreef ik over de wilgenroosjes in onze tuin.
Zie ook: Wilgenroosje

Hierop kwamen een paar reacties binnen.

Paula stuurde een foto van een enorm veld wilgenroosjes in Zweden. Veel bermen staan vol met wilde bloemen als wilgenroosjes, maar ook lupinen. Het is niet toegestaan om de bermen eerder te maaien dan september, dit om te garanderen dat de bloemen zich goed uitzaaien voor een kleurige berm volgend jaar.
Ik heb wat van het zaad van de Zweedse lupinen gekregen, maar of die Zweedse lupinen bestand zijn tegen de Hollandse slakken... Misschien als ik heel veel zaai zodat de slakken overvoerd worden...



Edwin gaf aan dat wilgenroosjes hem een vakantiegevoel gaven: wilgenroosjes zijn in zijn herinnering gekoppeld aan de vroegere familievakanties in Drenthe (Norg). Zijn stadstuin in Utrecht is niet groot genoeg om zo'n wildebras als wilgenroos een plaats te gunnen.

Alhoewel: er zijn ook witte wilgenroosjes en deze zijn niet zo fanatiek als de gewone wilde.
In dit geval mis je wel de tegenstelling tussen de hardroze bloemen en de witte pluizen. Maar voor in een witte border (zoals op de foto "In de tuinen van Ruinen") is dat juist de bedoeling.

Wittebollenstruik

In de laatste week van juli was het laatste 'tuinfietsrondje' van de tuinclub in Haren/Eelde.
Met een aantal tuinliefhebbers op stap naar de tuin van een tuinliefhebber.

Van 7 tot 9 's avonds.

Deze keer bezochten we maar een (1) tuin, die van de familie Wieringa in Eelde.

Meneer Wieringa is egyptoloog-in-ruste en een zeer actieve tuinier.
Wat eerst begon met het verzamelen van verschillende geraniums, ging over in een verzameling van zeer veel bijzondere planten. De grootste passie van meneer Wieringa bestaat uit het kweken en vermeerderen van de meest bijzondere rotsplanten. 100-en (misschien wel duizenden) in een enorm deel van de tuin met grote rotspartijen en een meer (vijver). Steen voor steen opgebouwd, met o.a. Drentse zwerfkeien, maar ook met Italiaanse kalksteen.

De vijver is helemaal zelf uitgegraven, de overgebleven grond is de basis voor de 'bergen' in de rotstuin.

Aan de oever van de vijver een struik die de aandacht trekt: allemaal kogelronde witte bloemen aan een struikje van zo'n 1.20 meter hoog en breed. Zeer geliefd door hommels in het begin van de avond. Overdag zit de struik vol met vlinders, aldus de Wieringa's, en de geur van de bloemen is heerlijk.

De uitgebloeide bloemen vormen perfecte ronde knoopjes. De Engelse naam is Button brush. In het Nederlands heet de struik Kogelbloem en de Latijnse naam komt deels uit het Grieks: Cephalanthus occidentalis.
Kephalos is het Griekse woord voor hoofd.

De heester houdt van volle zon EN vochtige tot natte grond. Aan de rand van de vijver is dus prima, zeker als de vijver, zoals bij de Wieringa's, in natte perioden helemaal volloopt en buiten zijn oevers treedt.

FOTO 1: rechts: meneer Wieringa vertelt
FOTO 2 en 3: Kogelbloemstruik





Na twee uur kijken en vooral luisteren naar een onvermoeibare verteller, vertrokken we huiswaarts.

Bovenaan schreef ik dat we 1 tuin bezochten, dat is niet de juiste benaming.
Naast de rotstuin
en de vijvertuin
en de oranjetuin
en de boomgaard
en de fruittuin
en de groentetuin
en de kwekerij
en de tomaten kas
en de muur voor zeer moeilijke rotsplanten
en de ....
TE veel om op te noemen.

Paleistuin

Weekje wezen fietsen op de Veluwe en daarbij ook een bezoekje gebracht aan paleis het Loo en de paleistuinen.

Deze formele tuinen zijn geheel teruggebracht in 17e-eeuwse stijl.

Warme dag dus wel de schaduw gezocht.
Valt nog niet mee in zo'n tuin.

De tuinman zat er niet mee: hoed op en taxusjes knippen.
Zo uit de losse hand. Dat had ie vaker gedaan!
De taxus rechts op de voorgrond is net klaar.



Museumtuin

In Eelde, op fietsafstand van Haren, is het Museum de Buitenplaats gelegen, gespecialiseerd in figuratieve kunst.
We zijn er al meermalen geweest, steeds afhankelijk van de tentoonstelling.
Het museumgebouw zelf is om te beginnen al heel fraai, organische architectuur, van de architecten Alberts en Van Huut.
Dezelfde architecten die ook het Gasuniegebouw in Groningen (en daarvoor ING kantoor in Amsterdam) ontworpen hebben.

Deze keer gingen we de tentoonstelling van Carel Willink bekijken. Prachtig weer. Weer prachtig.
Een hele periode schilderde Willink wat lege schilderijen, dreigende wolkenluchten, leeg landschap of formele tuinen, ruines, afbladderende beelden, waar soms -heel bevreemdend- nijlpaarden, zebra's of kamelen doorheen lopen.
Elke keer als in Nederland een Willinkexpositie is gaan we er heen, en elke keer zijn we weer onder de indruk van zijn schilderijen.

Voor het eerst namen we ook een kijkje in de museumtuin.

Oooohhh, wat moooooi....

Ongelooflijk wat fraai rond geknipte buxushagen aan sfeer kan oproepen.
Je kunt niet anders dan de kort geschoren vormen aanraken en aaien.
Ik houd zelf van een natuurlijke tuin, maar als je ziet wat er in het formele stuk van de museumtuin met heggen en hagen en strakke waterlopen bereikt kan worden, dan is dat ook wel errug mooi. Alleen het water van de formele vijver zag er wat minder florissant uit, een lichtbruingele soep.

In de tuin zijn vaak exposities van beeldende kunt, deze keer mooie bronzen beelden en beelden van metaal en glas.

Bijgaand een paar foto's, de tuin is zo mooi dat de foto's er allemaal mooi uitzien.




Echt eens gaan kijken. Zie ook bijgaande link. Museum de Buitenplaats

Tuinfietsrondje: gardens with a view

27 juni 2006, alweer het derde tuinfietsrondje van de tuinclub van dit seizoen.
Nog een te gaan dit seizoen, de laatste dinsdagavond van juli dan vanuit Eelde.

Het had een groot deel van de dag gemiezerd, maar terwijl we ons iets voor 19.00 uur verzamelden was het vrijwel droog, maar wel erg grijs.
Met een behoorlijk groepje van 16, in vrolijk gekleurde jassen op de fiets.
Ina had deze keer 'tuindienst', zij had de adresjes geregeld om te gaan kijken.
Voor de rest was het een verrassing.

Twee tuinen aan de Hoornse dijk aan de oevers van het Paterswoldse meer waren het einddoel.

Twee huizen met een bijpassende naam en een uitzicht.

Een woonhuis, ongeveer 10 jaar geleden ontworpen, vlak bij de sluis gelegen: Keetje bij de sluis. De tuin is van tuinarchitect Klaas Noordhuis. Dat betekent veel groen, hagen, zuilen van klimop, hortensia's.
En een uitzicht..... Niet iedereen heeft een meer aan de rand van zijn tuin, of zelfs een molen als 'geleend' uitzicht.
De molen is bijna te mooi...

Tweede tuin, de tuin van Sophie, is een vakantiehuisje (De Kreek) direct aan het meer. Het bordje met de naam de Kreek kwam Sophie eens tegen op een rommelmarkt, passende naam. Dit huisje is een flink stuk vanaf de Hoornse dijk gelegen, en alleen te zien vanaf het water. De tuin is aangelegd door Sophie. Veel bloeiende bloemen. Sophie gaat niet meer weg met zomervakantie, gewoon vanuit Groningen op de fiets naar het meerhuisje met tuin.... (Ook favoriet bij de kinderen voor een feestje of barbecue).







Fluit

Een tijdje geleden schreef ik over de meiwolken van fluitenkruid volop in bloei in de wegbermen.

De naam fluitenkruid komt van fluit (open deur), je schijnt namelijk fluitjes van de holle stengels te kunnen maken.
Ook eens proberen. Volgens een 'recept' op internet eerst wachten tot juni tot de stengels wat uitgerijpt zijn.
NU is het juni.

Vandaag (13 juni) op weg van werk naar huis een uitgebloeide, zaadzettende plant meegenomen.
En fluitjes snijden, verschillende vormen, blazen, blazen, maar meer dat pffft was er niet te horen....

Het lijkt er op de stengel misschien nog niet droog genoeg is.
Binnen de groene buitenkant van de stengel was nog een melkwit vochtig laagje te vinden, sommige delen van de stengel zaten er helemaal mee vol.

Proef mislukt.

NB. Bij het opruimen van Japanse duizendknoop, in dit geval niet de hele grote, maar een die zo'n 80 cm wordt (en trouwens ook onvermoeibaar woekert) in een vlaag van .... besloten een fluitje te maken van deze super stevige stengel.
Ging perfect! Hele diepe toon.

Ik zal het fluitenkruid over een maand, als ie echt afgestorven is nog een kans geven, maar voorlopig zet ik mijn geld op het duizendknoop-fluitje.

FOTO 1: overzicht van diverse fluitjes
FOTO 2: detail fluitenkruidfluitjes
FOTO 3: detail duizendknoopfluitje





Pluisjes

Soms lees je vreemde berichten in de krant of teletekst. Zo hebben ze in Almere last van pluisjes.

In deze tijd van het jaar laten populieren in grote aantallen hun zaadpluisjes in de wind vliegen. De witte pluisjes steken goed af tegen de strak blauwe lucht van de afgelopen paar dagen. In het afgelopen weekend, puffend van de warmte op een bankje in de schaduw, keken we omhoog en zagen de pluisjes vliegen, als sneeuwvlokjes. Eigenlijk een soort zomersneeuw.





De pluisjes waaien ook naar binnen en in onverwachte hoeken kun je dan een heel pakket zien. Maar dat ze makkelijk in brand vliegen... lijkt me gek.
(Alhoewel, misschien is dat ook de oorzaak van de brand in Nieuwegein (zie derde teletekst bericht).

Even proberen dus. En inderdaad, lucifer erbij en WHOESH met een felle vlam zijn de pluisjes in een keer weg.

FOTO 1 en 2: pluisjes op donkere achtergrond (voor het contract)
FOTO 3: pluisjes gaan in een fractie van een seconde in rook op, moeilijk om te timen met het fototoestel.







NB. DENK OM DE VEILIGHEID (DON'T TRY THIS IN YOUR HOME).

Groninger Groentendagen

3 en 4 juni kon je bij kwekerij de Kleine Plantage in Eenrum naar de Groninger Groentedagen.
Alleen de naam vond ik al zo mooi, dat ik er naar toe wilde.

In een aankondiging stonden fraaie verwijzingen naar mooi-genaamde groenten: leeuwerikenboerenkool, olijfkomkommer, bonte bietjes, Egyptische etage-ui, roodloof.

En kruidenplantjes en jammen: rodekooljam (?), aspergejam (??), rodebietenchutney.
Die laatste lijkt me lekker, de eerste twee...

Maar ... het is er niet van gekomen.
Gewoon thuis gebleven, bezig geweest in de nieuwe aanbouw en in de tuin.

Maar om in de groenten te blijven: deze week de eerste plant in de serre gezet. Een tomaat.
Afgelopen dinsdagavond met ca. 12 man (m/v) van de tuinclub ons tweede tuinfietsrondje gehad. Gelukkig was het droog en zelfs regelmatig flink zon. Maar koud, zo in de wind, een graad of 9. Brrr.

We waren op bezoek bij Sietske Pronk en Jos Meijering van De Pronkenhof in Eelde. 5000 meter grote tuin, 150 meter diep, nog steeds heel wat hagen, maar inmiddels zijn er al weer heel wat meters haag verwijderd (te veel snoeiwerk). Sietske en Jos tuinieren op kleur, nu waren heel wat borders nog groen met groen, maar als je een van de planten herkent weet je meteen welke bloemkleur de rest van de planten in die border heeft.

Omdat het zo koud was stonden we steeds op een kluitje in de laatste plekjes zon, en op een gegeven moment knus met zijn allen het aanbouwkasje in. Lekker warm en zompig. Goed om even op te warmen. Jos had nog tomatenplanten over, en de liefhebbers konden er een mee nemen.


FOTO 1 Welke soort tomaat is dit? De gewone tomaat.

FOTO 2 Wat laat gezaaide basilicum, links B. Spice Globe, rechts B. Yiotis.

Uitgeschept

Een paar straten verder op is een huis tot aan de grond afgebroken. Het was een vrijstaand huis op de hoek van twee straten, een grasveld rondom en aan de kant van de hoek mee een border van een meter of 1.5 breed. Ik fiets er al jaren bijna dagelijks langs en laat mijn blik dan over de border glijden, een groot deel van het jaar staat er wel wat te bloeien.

Er is een groot hek omheen gezet, alleen de border steekt nog buiten het hek. Verder gebeurt er al een tijdje niets.
En dan denk, zonde, die plantjes die daar nog in de border staan. En er woont niemand meer..
Zou ik eens een enkel plantje uit de border scheppen? Tijdens de bouw zullen ze toch vertrapt worden.

Al bijna twee weken kijk ik steeds keurend in de border, wat zal ik meenemen? En zal ik met de fietskar komen? Dan kan die mooie pol schoenlapperskruid mee, een soort die 's winters prachtig donkerrood kleurt.
Maar ook een beetje beschroomd, wat als iemand me ziet. Ik overweeg 's morgens heel vroeg (6 uur als nog niemand op is), of 's avonds tegen donker worden er langs te gaan. Want het is toch gek om in andermans tuin te scheppen, zelfs al merkt ie er niets van omdat er nog niet eens een fundament ligt. Het moet wel gebeuren als er niemand kijkt.

Inmiddels lijken er bouwwerkzaamheden te gaan beginnen, grote bulten aarde worden gestort.
Zou ik???? Ik heb mezelf overtuigd. Ik ga het nu echt doen.
Ik spreek met mezelf af om in het lange weekend rond hemelvaart te gaan scheppen.

Woensdag, de dag voor hemelvaart, fiets ik tegen de avond weer langs de border, om nog een laatste blik te werpen op de planten die ik inmiddels bijna als MIJN planten beschouw.

SCHRIK, iemand anders heeft met hetzelfde idee rondgelopen en bijna alle bijzondere planten er uit geschept....

Gekke gewaarwording: ik ben bijna boos op de onbekende die 'mijn planten' heeft 'gestolen'....

Omzoomd

"Omzoomd" is een woord dat ik zelden gebruik, maar in deze tijd van het jaar flitst het regelmatig door mijn gedachten.
's Ochtends op de fiets op weg naar mijn werk in Groningen, rijd ik langs de Hoornsedijk.
Een deels kronkelend, smal dijkje met nu aan beide kanten een roomwitte kraag van Fluitenkruid.
Prachtig, hier past het woord omzoomd bij.
En een echt lentegevoel.

Nog een keer dan:

De weg is omzoomd door een dubbele kraag van fluitenkruid.

Tuinmarkt geslaagd

De hele week prachtig weer en voor zaterdag was regen voorspeld.
Een beetje spannend, want dat was de dag van onze derde tuinmarkt.
Maar het ging uitstekend, heerlijk weer, tegen het middag uur raakte het betrokken, maar het is droog gebleven.

Een prima ochtend, veel handel.
Een goede keus om de dag voor moederdag te kiezen, op een schoolpleintje midden in het dorp.
Veel aanloop van winkelende mensen.
Albert, onze bloemschikcoordinator, maakte ter plekke bloemstukjes: mooi kadootje voor moeder.

Ik had deze keer twee houten kratjes en een doosje met plantjes, niet te veel zodat het in de fietskar mee kon.
- bloeiend zenegroen (bloeiende planten verkopen altijd goed)
- zachtgeel knikkend nagelkruid
- moerasspirea (ik heb net gehoord dat dat de favoriete plant van Elizabeth de eerste was)
- geraniumpjes versicolor (bloem wordt wit met lila adertjes)
- engels gras (armeria maritima), begint net in bloei te komen
- lysimachia cilliata (gewone groene en de roodbladige woekerende 'firecracker'); deze volgend jaar niet meer meenemen, was bij veel mensen te koop.
- een kleine hangende zegge, en een 1 jarig trilgrasje.

En uiteraard de jammetjes, bijna dertig potten echte 'Marmelade Rue du Lac'.



Ik heb inmiddels al een paar vaste klanten, die nu voor het derde jaar jam gekocht hebben.
Nieuw dit jaar de smaak: wijnbes-rabarber.

Alles uitverkocht!!!

Zelf uiteraard ook een enkel plantje gekocht:
o.a. Schoepkruid,
een poging tot zonnehoed [nog niet veel succes mee gehad, toch maar weer proberen want ik vind ze zo mooi; ik laat ze nog even in het potje tot ze wat groter zijn en hoop dat ze niet geheel opgeknabbeld worden door de slakken],
Nepeta,
en primula vialii (die aparte paars rode puntbloemen, als wat woestgekleurde kaboutermutsjes).

Tuinmarkt Haren 13 mei 2006

TIP voor diegenen die in de buurt van Haren wonen.
Op zaterdag 13 mei, de dag voor Moederdag, houdt de afdeling Haren/Eelde van Groei & Bloei voor de derde keer een tuinmarkt. Op het schoolplein bij 't Clockhuys in het centrum van Haren kun je van 9 uur 's morgens tot 1 uur 's middags terecht voor plantjes, stekjes, bloemstukjes, tuinboeken, potten jam en wie weet wat nog meer!

Een en ander wordt verkocht door leden van de afdeling. Die zijn al een hele tijd bezig met plantjes op te potten en stekken te maken.
Twee jaar geleden op de eerste tuinmarkt had ik onze buurman gevraagd of hij mijn plantjes naar de tuinmarkt kon rijden (we hebben zelf geen auto). Maar ik had ik zo veel plantjes voorbereid dat het niet eens in de grote auto paste!!.

Ik probeer het dit jaar een beetje bescheiden te houden. Het moet in onze fietskar passen (desnoods twee keer rijden). Wat altijd goed verkoopt is de zelfgemaakte jam. Ik heb weer een heleboel potten klaarstaan in de kelder. Komende week zal ik er nog een mooie sticker op plakken en dan op naar de tuinmarkt!

Hopelijk hebben we net zo'n fraai weer als de afgelopen twee jaar.

FOTO: plantjes voor de markt

Tuinfietsrondje

De nieuwste activiteit van de afdeling Haren van Groei & Bloei is het zogenaamde tuinfietsrondje,

De spelregels zijn: afgesproken datum en vertrektijd, geen aanmelding vooraf. Iedereen komt met de fiets. Vooraf is voor de deelnemers onbekend welke tuinen we gaan bezoeken. En voor het bestuur van de afdeling is het een verrassing hoeveel deelnemers er zullen verschijnen.

Op dinsdagavond 25 april was het zover: 25 april was een prachtige lentedag, wel wat bewolkt, maar met net boven de 20 graden de warmste dag van 2006 tot dan toe. Deze aangename temperatuur lokte een mooi aantal tuinliefhebbers naar de vertrekplaats. Om 19.00 vertrokken we met 15 personen vanaf het Raadhuisplein te Haren. Na een kort fietstochtje kwamen we bij onze eerste tuin: de tuin van Ubel Medema, de vorige voorzitter van onze afdeling. Ubel woont in een witte woning die de toegangspoort vormt van de begraafplaats (Rijksstraatweg 290) en heeft een prachtige, recent aangelegde tuin. Het oppervlak is niet zo groot, maar Ubel liet goed zien hoeveel verschillende planten je kwijt kan in een tuin. In een fotoboek zagen we de metamorfose van de tuin, begonnen in 2003, tot nu toe. Wat kan er in korte tijd veel veranderen!
Bij een van de bedden vertelde Ubel dat er heel veel krokussen hadden gestaan, HADDEN, want terwijl hij vertelde dat veel bolletjes door veldmuizen waren opgegeten, zagen we een olijk muizensnoetje tevoorschijn komen: voor onze ogen scharrelde het beestje door de border, op weg naar de laatste krokusbolletjes....

Na een klein uur namen we afscheid van de tuin van Ubel en zijn vrouw, en gezamenlijk liepen we naar de overkant van de straat, naar de tuin van Mieke Dekker.
Ook hier kregen we een hele enthousiaste rondleiding van een ervaren tuinierster.
Deze tuin was aan de grote kant, dat betekent dat er plek is voor meer planten van eenzelfde soort. Een duidelijke favoriet van Mieke is de Helleborus. Tientallen, misschien wel honderden staan er in de tuin. Verder het helgeel van vele narcissen, en nog net niet open de vele tulpen. Deze worden door Mieke geplant in potjes en kort voor de bloei in het voorjaar in de tuin uitgeplant. De belangrijkste reden is dat de border in de herfst (bollenplanttijd) nog zo vol staat dat er geen plek is voor de bollen. Het enige risico, zeker met plotseling warm weer in het voorjaar, is dat de tulpen al in bloei schieten voordat je ze op mooie plekjes in de border hebt geplant...

Na een afsluitend drankje vertrokken we tegen 21.00 uur weer per fiets, voldaan en nog nagenietend van twee fraaie tuinen en enthousiaste tuinliefhebbers.

Voor lezers uit de buurt van Haren/Eelde: we organiseren de komende maanden nog drie tuinfietsrondjes!
Zie de website www.haren.groei.nl. Iedereen kan mee.



Lolkje en Jitske

Paar tips uit lezing op laatste ledenavond van Groei & Bloei afdeling Haren, seizoen 2005-2006.

Twee Dames uit Friesland, echte tuinenthousiasten. Ze houden regelmatig in hun eigen afdeling Drachten van Groei en Bloei cursussen borderaanleg. Op verzoek van onze afdeling hebben ze een lezing (1 avond) samengesteld. In een duopresentatie werd in rap tempo een vloed van border-weetjes over ons uitgestrooid.

Een paar tips van Lolkje en Jitske:
- als je border in kleur wilt aanleggen, maak eerst een mooi bloemboeket om te kijken welke bloemvormen en bloemkleuren mooi bij elkaar passen. (ZIE FOTO)
- zaai eens luchtige eenjarigen (dille of juffertje-in-het-groen) rondom rozen; is luchtig genoeg voor rozen (die houden niet van te veel drukte om zich heen) en onttrekt de kale, vaak wat lelijke rozenstronk aan het gezicht.
- bij een pastelborder goed oppassen dat het niet te flets wordt, doe er ook bijvoorbeeld knalpaars tussen, niet alleen lieve kleurtjes
- bij alliums die inmiddels in bloei zijn kun je het lelijk wordende blad afknippen (bij andere bollen mag dat juist niet)
- darmera peltata, vochtige grond, eerst komt de bloem, later de grote attractieve bladeren en tenslotte fraaie herfstkleur.
- mooiste blik op border: niet loodrecht op border, maar er langs kijken
- als border aan grasveld grenst, voorste rij borderplanten 30 cm hoog (geen bodembedekker van 10 cm); dit om overgang met grasveld duidelijk te maken

Foto: dit boeket is een voorbeeld voor een hele gewaagde border a la Christopher Lloyd, Engelse tuinboekenschrijver -een maand of 2 op ruim 80-jarige leeftijd overleden- met een wat woeste smaak van kleurencombinaties.

Paasbloemen

Vorige week schreef ik een stukje over vrolijke lentebloemen en knallende voorjaarskleuren. Van oudsher is het paasweekend in Nederland zo ongeveer het drukste weekend van het jaar in tuincentra.

In het zuiden van midden Zweden zijn tuin-akties nu nog niet mogelijk, de lente begint daar een stuk later. Rond Pasen (zelfs als het zo laat valt als in 2006) ligt er vaak nog sneeuw. Maar, de Zweden zijn niet voor een gat te vangen, om met Pasen toch wat fleur in de tuin te hebben wordt een nog geheel kale struik met knal-kleurige veertjes versierd.

Waar bij ons de krokussen in maart bloeien en narcissen vanaf eind maart/april, komen deze in Zweden pas tot bloei rond half mei en ergens in juni. Het bloeiseizoen begint in Zweden dus veel later, maar door de extreem lange dagen heeft de Zweedse natuur de Nederlandse in juli al weer ingehaald. De planten die dan bloeien in Zweden en Nederland lopen dan ongeveer gelijk op.

.

In Nederland merk je ook het verschil in bloeitijd. Als je op EEN dag van Groningen naar Limburg rijdt, dan zie je dat de bloei in Groningen ongeveer twee weken later valt dan in Limburg. Het mooist is dat te zien aan bloeiende heesters of bomen: Forsithia, Magnolia, krentenboompje.