Vijver
Pijlkruid
27-11-11 22:16
Van alle
zaden van de zadenruil heb ik alvast een (1) soort
gezaaid. Volgens het zakje: zaaien in
oktober-november in een bakje in moerasdeel van
vijver.
Het zijn zaden van Pijlkruid, sagittaria sagittifolia. Moet een winterharde moerasplant worden. Met witte bloemen. Het is een koudekiemer, in het voorjaar zouden de zaden moeten ontkiemen. Ik heb ze wel in een ingegraven bakje in de bodem van het moerasdeel gezaaid, met een labeltje erbij. Anders vind ik ze niet terug. Ik ben benieuwd.
.
Het zijn zaden van Pijlkruid, sagittaria sagittifolia. Moet een winterharde moerasplant worden. Met witte bloemen. Het is een koudekiemer, in het voorjaar zouden de zaden moeten ontkiemen. Ik heb ze wel in een ingegraven bakje in de bodem van het moerasdeel gezaaid, met een labeltje erbij. Anders vind ik ze niet terug. Ik ben benieuwd.
.
Lissnuitkever
08-10-11 22:59
Begin
oktober, tussen de buien door felle opklaringen. En
deze foto van glimmende zaden in openklappende
zaaddozen. Langs de vijverrand staan deze gele
lissen. De platte zaden vallen uit de dozen, blijven
drijven en dobberen naar een andere plek aan de
waterkant. Om daar weer kleine gele lisjes te maken.
Deze foto's hebben er voor gezorgd dat ik nu -via wikipedia- de naam heb gevonden van een kevertje dat ik ruim een jaar geleden op de gele lis zag. Eigenlijk waren het er drie, zie Kolonne kevers | Beestjes | 't Groentje. In dat logje schreef ik dat het wantsen waren (vanwege het 'slurfje', maar nee het zijn lissnuitkevers!
Deze foto's hebben er voor gezorgd dat ik nu -via wikipedia- de naam heb gevonden van een kevertje dat ik ruim een jaar geleden op de gele lis zag. Eigenlijk waren het er drie, zie Kolonne kevers | Beestjes | 't Groentje. In dat logje schreef ik dat het wantsen waren (vanwege het 'slurfje', maar nee het zijn lissnuitkevers!
Snoekkruid
02-10-11 09:08
Het was
een klein polletje, inmiddels wordt het grootste deel
van het moerasgedeelte van de vijver er door gevuld.
Wel mooi, en perfect voor libelles en juffers als
uitsluiphulpen.
En ze bloeien ook nog eens heel lang.
Van onder naar boven.
En ze bloeien ook nog eens heel lang.
Van onder naar boven.
Kikkerperspectief
02-09-11 21:14
Ook deze foto van onder
naar boven genomen.
Een bloeiwijze van het snoekkruid, pontederia cordata.
De gele vlek op de bloemen is als schreeuwende neonverlichting voor de bijen en andere insecten, die meer in het ultraviolet kunnen zien dan wij.
Een bloeiwijze van het snoekkruid, pontederia cordata.
De gele vlek op de bloemen is als schreeuwende neonverlichting voor de bijen en andere insecten, die meer in het ultraviolet kunnen zien dan wij.
Twee dagen zomer
02-09-11 21:09
Na zeer zomers
lentemaanden april en mei, vielen de zomermaanden
juni tot en met augustus wat tegen. Nu is het zo goed
als herfst en hebben we een minizomer van twee dagen.
Vanmorgen stralend blauw. Eindelijk weer eens de
mogelijkheid om even op het houten bruggetje over de
vijver te liggen.
En wat foto's te maken uit kikkerperspectief.
Met de blauwe lucht op de achtergrond.
.
Wat een super contrast van de herbloeiende kamperfoelie afstekend tegen de hemel.
En wat foto's te maken uit kikkerperspectief.
Met de blauwe lucht op de achtergrond.
.
Wat een super contrast van de herbloeiende kamperfoelie afstekend tegen de hemel.
Welke dader?
28-08-11 16:15
Een deel van de vijver
is ommuurd, het is een rietmoerasje, 1 meter in het
rond. Het riet is nu bijna twee meter hoog, althans
de hoogste bloeiaren. Begin deze zomer, bij de open
tuinen dag, wees een opmerkzame bezoeker mij op een
barst is het gemetselde muurtje, bij het bruggetje
over de vijver. OP de foto aan de rechterkant van het
moerasje. Had ik nog niet eerder gezien. Ik ging er
vanuit dat dit veroorzaakt was door de vorst van de
afgelopen twee winters.
Maar toen ik vandaag langs de vijver liep, zag ik aan de andere kant van het rietmoerasje (links op de foto) iets opvallends. Een uitloper van het riet priemde dwars door de muur heen. Was het dan toch niet de vorst, maar gewoon de groeikracht van het riet zelf? Of een combi van vorst en riet?
NB. De vijver loopt niet leeg want het hele moeras zit binnen de vijverfolie. Alhoewel, als het riet zich door een muur kan wringen, dan moet een stukje vijverfolie helemaal een 'eitje' zijn. Misschien moet het rietmoeras weg....
Of een stalen bak er om heen. Ik zal het Gert, onze vijveraanlegger, vragen.
Maar toen ik vandaag langs de vijver liep, zag ik aan de andere kant van het rietmoerasje (links op de foto) iets opvallends. Een uitloper van het riet priemde dwars door de muur heen. Was het dan toch niet de vorst, maar gewoon de groeikracht van het riet zelf? Of een combi van vorst en riet?
NB. De vijver loopt niet leeg want het hele moeras zit binnen de vijverfolie. Alhoewel, als het riet zich door een muur kan wringen, dan moet een stukje vijverfolie helemaal een 'eitje' zijn. Misschien moet het rietmoeras weg....
Of een stalen bak er om heen. Ik zal het Gert, onze vijveraanlegger, vragen.
Waterlelie
25-06-11 21:23
Het hart
is dooiergeel.
De bloem wit.
Een hint van zachtroze.
Overdag, in de zon gaat de bloem open,
's Avonds gesloten.
Na een paar dagen sluit de bloem zich definitief.
Zakt naar de bodem.
De bloem wit.
Een hint van zachtroze.
Overdag, in de zon gaat de bloem open,
's Avonds gesloten.
Na een paar dagen sluit de bloem zich definitief.
Zakt naar de bodem.
Vijverkids
08-05-11 23:16
Onze
vijver is absoluut het favoriete tuinonderdeel voor
kinderen.
Brittany en Kaylan bewezen dat ook weer.
Met schepnet gewapend gingen ze op kikkerjacht.
Vooral de minikikkertjes waren in trek.
Ze werden voorzichtig gevangen.
Ze kregen een naam (junior, stipje).
Ze werden toegesproken.
En weer heel voorzichtig te water gelaten.
.
Brittany en Kaylan bewezen dat ook weer.
Met schepnet gewapend gingen ze op kikkerjacht.
Vooral de minikikkertjes waren in trek.
Ze werden voorzichtig gevangen.
Ze kregen een naam (junior, stipje).
Ze werden toegesproken.
En weer heel voorzichtig te water gelaten.
.
Groen + bruin + bruin
08-04-11 21:22
Als het paartijd voor
de bruine kikkers is, eind maart, begin april, dan
springen de bruine kikker-mannen op elke kikker in de
buurt : vrouwtje bruine kikker, andere mannetje
bruine kikker, of (als die in de buurt is) een groene
kikker. Op de foto een groene
kikker, met twee
mannetjes bruine kikker er boven op. Een paar minuten
ervoor zat er nog maar een (1) mannetje op. Het was
heel koddig om te zien: de groene kikker wilde uit de
vijver, klom op de oever, en hopste rond met de
bruine op de rug. Hij liet niet los.
Een groene kikker dus, maar welke soort, dat weet ik niet!
Zie tekst hieronder uit een mail die ik (desgevraagd) kreeg van Bobby Bok Welkom
De groene kikkers zijn altijd een wat lastiger verhaal aangezien er drie soorten van zijn die ook weer met elkaar kunnen kruizen. Meerkikker en bastaardkikker vind je vaak in tuinvijvers, poelkikkers niet zo vaak. Ook hebben poelkikkers geen vlekken op de onderzijde van de kop wat ik bij jou wel zie. Die valt dus af. Dan hebben we er twee over die soms moeilijk te onderscheiden zijn, om het zeker te weten moet je kijken naar de hielknobbel aan de onderzijde van de achterpoot, als je er van de zijkant opkijkt is die van de meerkikker klein en asymmetrisch, van de bastaardkikker groot en asymmetrisch en van poelkikker groot en symmetrisch.
Ook kan je een strekproef doen, bij poelkikker rijkt de hiel tot aan de ogen als je het pootje voorzichtig over de kop strekt, bij bastaardkikker tot de neus en bij meerkikker voorbij de neus.
Tja, voordat ik een groene kikker heb gevangen..... de bruine heb ik al een paar keer kunnen pakken, maar de groene springen, zeker zo vroeg in het seizoen, meteen de vijver in als ik er aan kom.
Een groene kikker dus, maar welke soort, dat weet ik niet!
Zie tekst hieronder uit een mail die ik (desgevraagd) kreeg van Bobby Bok Welkom
De groene kikkers zijn altijd een wat lastiger verhaal aangezien er drie soorten van zijn die ook weer met elkaar kunnen kruizen. Meerkikker en bastaardkikker vind je vaak in tuinvijvers, poelkikkers niet zo vaak. Ook hebben poelkikkers geen vlekken op de onderzijde van de kop wat ik bij jou wel zie. Die valt dus af. Dan hebben we er twee over die soms moeilijk te onderscheiden zijn, om het zeker te weten moet je kijken naar de hielknobbel aan de onderzijde van de achterpoot, als je er van de zijkant opkijkt is die van de meerkikker klein en asymmetrisch, van de bastaardkikker groot en asymmetrisch en van poelkikker groot en symmetrisch.
Ook kan je een strekproef doen, bij poelkikker rijkt de hiel tot aan de ogen als je het pootje voorzichtig over de kop strekt, bij bastaardkikker tot de neus en bij meerkikker voorbij de neus.
Tja, voordat ik een groene kikker heb gevangen..... de bruine heb ik al een paar keer kunnen pakken, maar de groene springen, zeker zo vroeg in het seizoen, meteen de vijver in als ik er aan kom.
Dril-kalender
03-04-11 20:57
In 2006: kikkerdril op
31 maart. Zie
De vijver golft
In 2007: dril op 25 maart. Zie Maart 2007: dril
In 2008: kikkerdril op 23 maart, eerste paasdag. Weer iets eerder | Beestjes | 't Groentje
In 2009: 3 april Rokjesdag | Vijver | 't Groentje
In 2010: voor 2 april Kikker-eitjes | Vijver | 't Groentje
En vandaag: 2 april 2011. De hele dag een geknotter en geknor van jewelste. Af een toe een plons, of een golf. De mannetjes hangen wat rond en als je heel rustig beweegt kun je ze makkelijk uit het water vissen. Ze houden zich heel slapjes, om dan snel weer het water in te plonzen.
In 2007: dril op 25 maart. Zie Maart 2007: dril
In 2008: kikkerdril op 23 maart, eerste paasdag. Weer iets eerder | Beestjes | 't Groentje
In 2009: 3 april Rokjesdag | Vijver | 't Groentje
In 2010: voor 2 april Kikker-eitjes | Vijver | 't Groentje
En vandaag: 2 april 2011. De hele dag een geknotter en geknor van jewelste. Af een toe een plons, of een golf. De mannetjes hangen wat rond en als je heel rustig beweegt kun je ze makkelijk uit het water vissen. Ze houden zich heel slapjes, om dan snel weer het water in te plonzen.
Wak-gereedschap
04-12-10 12:50
Ruim een week matig tot
strenge vorst, ook overdag een paar graden vorst.
Een dikke laag zwart ijs op de vijver.
Met erover heen een vers laagje droge sneeuw.
Het is zaterdag en ik ga met mijn wakgereedschap richting vijver.
Met de bezem veeg ik de sneeuw weg.
Pannetje op het ijs.
Waterkoker met kokend water mee.
Het ijs is dik, een centimeter of 5 minstens en heel helder. Her en der een luchtbel. Het valt niet mee om het ijs weg te smelten. Een tweede portie koken water is nodig. Uiteindelijk ga ik met een voet op het pannetje met heet water staan om wat gewicht in de schaal te leggen. Balancerend met een voet op bruggetje en een op het ijs. Het ijs begint te kraken. En een paar minuten later, een fraai rond wakje in het ijs, ter grootte van het pannetje.
Een dikke laag zwart ijs op de vijver.
Met erover heen een vers laagje droge sneeuw.
Het is zaterdag en ik ga met mijn wakgereedschap richting vijver.
Met de bezem veeg ik de sneeuw weg.
Pannetje op het ijs.
Waterkoker met kokend water mee.
Het ijs is dik, een centimeter of 5 minstens en heel helder. Her en der een luchtbel. Het valt niet mee om het ijs weg te smelten. Een tweede portie koken water is nodig. Uiteindelijk ga ik met een voet op het pannetje met heet water staan om wat gewicht in de schaal te leggen. Balancerend met een voet op bruggetje en een op het ijs. Het ijs begint te kraken. En een paar minuten later, een fraai rond wakje in het ijs, ter grootte van het pannetje.
Waar is mijn drinkvijver?
26-11-10 14:30
In de nacht van 25 op
26 november is bij ons de eerste sneeuw gevallen.
Opvallend stil in de straat, de sneeuw dempt de
geluiden. Omdat het rond het vriespunt blijft
verdwijnt niet alle sneeuw. De weg is schoon, de
stoeptegels ook. Maar op de kieren tussen de stenen,
in de schaduw en bv. op het houten vijverbruggetje
ligt nog een paar centimeter aan het eind van de dag.
Met afdrukken van mijn schoenen en van poezenpootjes.
Poes Sprot vindt het maar niks, probeert om de sneeuwrandjes heen te lopen. En kijkt me ronduit verontwaardigd aan als zijn vijver-annex-drinkbak niet bruikbaar is. Bevroren. Pfff.
Poes Sprot vindt het maar niks, probeert om de sneeuwrandjes heen te lopen. En kijkt me ronduit verontwaardigd aan als zijn vijver-annex-drinkbak niet bruikbaar is. Bevroren. Pfff.
Plank mis?
25-07-10 21:31
Over
onze vijver ligt een bruggetje. Van tamme
kastanjebalkjes gemaakt. Twee lange balken als
spoorrails over de vijver, en daarom allemaal
dwarsbalkjes. Inmiddels is de vijver bijna 13 jaar
oud. Zo ook de brug. Het hout is prachtig grijs
geworden. Wordt wat zachter, vooral waar het in het
water ligt. En rond de schroeven waarmee de 'bielzen'
op de 'rails' vastgeschroefd zijn worden de gaten
langzaam groter. En kan het gebeuren dat een balkje
opwipt als je te veel op het uiteinde staat. Vandaag
was ik bezig om overtollige waterplanten uit de
vijver te vissen. Steeds verder over het water
buigend. Ging nog net goed, met dat opwippende
balkje. Bijna een frisse duik...
Eddy met snoerloze boor maakte met een extra schroef de situatie weer veilig. Het wordt toch tijd om Gerd weer eens te laten komen. Gerd heeft destijds, in 1997, de vijver + brug aangelegd.
Foto's:
Boven: midden in de cirkel zit de oude schroef, iets naar linksboven (licht vlekje) de nieuwe.
Onder: net naast de brug wat van de planten weggehaald. Dan kunnen we onze groene vriendjes weer beter zien.
Eddy met snoerloze boor maakte met een extra schroef de situatie weer veilig. Het wordt toch tijd om Gerd weer eens te laten komen. Gerd heeft destijds, in 1997, de vijver + brug aangelegd.
Foto's:
Boven: midden in de cirkel zit de oude schroef, iets naar linksboven (licht vlekje) de nieuwe.
Onder: net naast de brug wat van de planten weggehaald. Dan kunnen we onze groene vriendjes weer beter zien.
Minikikkie
03-07-10 20:42
Dit
voorjaar heb ik de zeshoekige vijverbak die ik van de
buren kreeg ingegraven vlak bij het terras. Na het
vullen met kraanwater twee weken gewacht en toen een
paar schepnetten met zuurstofplanten uit de grote
vijver gehaald en overgezet. Daar kwamen tegelijk wat
slakjes, watertorretjes, bootsmannetjes en
kikkervisjes mee mee.
De kleine vijverbak is gepromoveerd tot favoriete drinkbak van onze en buurpoezen. Een komen en gaan van viervoetigen. Handig, met de voorpootjes op de rand van de iets verhoogde vijver, lebber, lebber, slurp.
Toen ik vandaag een beetje water aan het bijvullen was, zag ik een aller-petieterigst-mini-kikkertje. Als ie zich een beetje breed maakte was ie bijna zo breed als een vinger. En die teentjes.....snoezig.
De kleine vijverbak is gepromoveerd tot favoriete drinkbak van onze en buurpoezen. Een komen en gaan van viervoetigen. Handig, met de voorpootjes op de rand van de iets verhoogde vijver, lebber, lebber, slurp.
Toen ik vandaag een beetje water aan het bijvullen was, zag ik een aller-petieterigst-mini-kikkertje. Als ie zich een beetje breed maakte was ie bijna zo breed als een vinger. En die teentjes.....snoezig.
Slingermuur
17-06-10 23:06
Onze
grote vijver wordt aan een kant afgebakend door een
bakstenen muurtje. Reuzehandig om over heen te
wandelen, zeker als je poes bent. En als kikker een
aangenaam plekje in het zonnetje. Op dit moment, half
juni, is het wat lastig. De vrouwenmantel rondom de
vijver bloeit weelderig, en de geelgroene bloemen
hangen over het muurtje heen. Als de bloei over is
knip ik de bloemen en deel van het blad diep terug.
Het muurpaadje is dan weer even vrij, en de
vrouwenmanteltjes komen weer fris en groen terug.
In het water de grote bladeren van de waterlelie (met als blauwe confetti afgevallen geraniumblaadjes), de kleine bladeren van de watergentiaan en -weerspiegeld- de geveerde bladeren van een fluweelboom.
Boven de grond: rechtsonder paarsroze bloemetjes van Engels Gras (armeria maritima), verder de lichtblauwe beemdooievaarsbek (geranium pratense) en veel vrouwenmantel. De twee 'bezemstelen' zijn de stammetjes van fluweelbomen.
In het water de grote bladeren van de waterlelie (met als blauwe confetti afgevallen geraniumblaadjes), de kleine bladeren van de watergentiaan en -weerspiegeld- de geveerde bladeren van een fluweelboom.
Boven de grond: rechtsonder paarsroze bloemetjes van Engels Gras (armeria maritima), verder de lichtblauwe beemdooievaarsbek (geranium pratense) en veel vrouwenmantel. De twee 'bezemstelen' zijn de stammetjes van fluweelbomen.
Praatplaatje 10 april
10-04-10 17:33
Vaak
detailfoto's, nu een wat groter stuk van de tuin in
beeld.
Links de rode takken van de rode kornoelje en vlak daarnaast een bosje witte tulpen. Later in het jaar gaan hier de herfstanemonen bloeien. De grote sappige bossen groen in het hoekje linksonder en middenonder op de foto zijn spaanse boshyacinthen. De bladeren ervan. Nog een paar weken en de knalblauwpaarse bloemen steken er boven uit. Dan is de verdwaalde narcis er net achter al weer uitgebloeid. Middenboven op de foto, in een cirkelvormige gemetselde muur, het net kortgeknipte rietmoerasje. Rechtsmidden onze 'van brienenoordbrug' over de vijver. Daar weer rechts van (net buiten de foto) ligt het ondiepe en moerasgedeeltje van de vijver, op dit moment vol met kikkerdril. Tot slot de bovenrand van de foto: rechts een grasheuvel, midden zie je een stukje van de stam van de appelboom (de dikke stam) en daar weer links van een tapijt van geurgeranium op een heuvel bijeengehouden door gestapelde gebroken stoeptegels. De twee bolvormige struikjes zijn liguster bollen, daar ooit per ongeluk terechtgekomen toen ik een paar bloemen met rechte takjes van snoeihout wilde steunen. Je begrijpt het al, takjes waren van de liguster en die hebben gewoon worteltjes gemaakt.
Links de rode takken van de rode kornoelje en vlak daarnaast een bosje witte tulpen. Later in het jaar gaan hier de herfstanemonen bloeien. De grote sappige bossen groen in het hoekje linksonder en middenonder op de foto zijn spaanse boshyacinthen. De bladeren ervan. Nog een paar weken en de knalblauwpaarse bloemen steken er boven uit. Dan is de verdwaalde narcis er net achter al weer uitgebloeid. Middenboven op de foto, in een cirkelvormige gemetselde muur, het net kortgeknipte rietmoerasje. Rechtsmidden onze 'van brienenoordbrug' over de vijver. Daar weer rechts van (net buiten de foto) ligt het ondiepe en moerasgedeeltje van de vijver, op dit moment vol met kikkerdril. Tot slot de bovenrand van de foto: rechts een grasheuvel, midden zie je een stukje van de stam van de appelboom (de dikke stam) en daar weer links van een tapijt van geurgeranium op een heuvel bijeengehouden door gestapelde gebroken stoeptegels. De twee bolvormige struikjes zijn liguster bollen, daar ooit per ongeluk terechtgekomen toen ik een paar bloemen met rechte takjes van snoeihout wilde steunen. Je begrijpt het al, takjes waren van de liguster en die hebben gewoon worteltjes gemaakt.
Schaatsenrijder
03-04-10 16:41
Ze
schuiven over het water.
Razendsnel.
Soms met een sprongetje.
Deukjes in het water waar de pootjes staan.
Zonder door het wateroppervlak te zakken.
Als je een sterke uitvergroting maakt van de pootjes van de schaatsenrijder dan blijken er veel borstelige haartjes aan te zitten. Daar gaan kleine luchtbelletjes tussen zitten. Die haartjes zijn ook nog eens bedekt met een waterafstotend laagje. En zo kan de schaatsenrijder over rustig water lopen. Het mag niet te hard waaien of golven, dan zakt het insect door het oppervlak heen en verdrinkt. Dus mocht je er een willen vangen en vervoeren, doe dat niet in een potje met water. Neem in plaats daarvan een potje of bakje met wat vochtige blaadjes.
De schaatsenrijder of Gerris Lacustris is een waterwants en leeft van kleinere insectjes die in het water vallen. Let eens op de bolle ogen.
Razendsnel.
Soms met een sprongetje.
Deukjes in het water waar de pootjes staan.
Zonder door het wateroppervlak te zakken.
Als je een sterke uitvergroting maakt van de pootjes van de schaatsenrijder dan blijken er veel borstelige haartjes aan te zitten. Daar gaan kleine luchtbelletjes tussen zitten. Die haartjes zijn ook nog eens bedekt met een waterafstotend laagje. En zo kan de schaatsenrijder over rustig water lopen. Het mag niet te hard waaien of golven, dan zakt het insect door het oppervlak heen en verdrinkt. Dus mocht je er een willen vangen en vervoeren, doe dat niet in een potje met water. Neem in plaats daarvan een potje of bakje met wat vochtige blaadjes.
De schaatsenrijder of Gerris Lacustris is een waterwants en leeft van kleinere insectjes die in het water vallen. Let eens op de bolle ogen.
Kikker-eitjes
02-04-10 21:00
Ik was
even bang dat de vorst en het ijs van afgelopen
winter de kikkers in onze vijver noodlottig was
geworden. We hebben heel veel ijs gehad. Hoewel we
steeds geprobeerd hebben een wakje open te houden
heeft het zo hard gevroren dat dat sommige dagen
bijna niet mogelijk was. Een week of twee geleden
zagen we slechts twee kikkers: een dode, een levende.
Maar de angst bleek ongegrond. Het ondiepe deel van de vijver ligt nu zo vol met blobs van kikkerdril van de bruine kikker.... dat hebben we nog nooit gezien. En ook inmiddels een handjevol groene kikkers gezien.
Zelfs een dagen durende innige omhelzing van drie jonge bruine kikkers die een groene kikker omstrengelden. Ze lieten elkaar pas los toen Eddy het viertal met het schepnetje uit de vijver haalde en op de kant legde en ze een beetje porde. Zouden bruine kikkers en groene kikkers kunnen paren of was het gewoon een foutje?
Maar de angst bleek ongegrond. Het ondiepe deel van de vijver ligt nu zo vol met blobs van kikkerdril van de bruine kikker.... dat hebben we nog nooit gezien. En ook inmiddels een handjevol groene kikkers gezien.
Zelfs een dagen durende innige omhelzing van drie jonge bruine kikkers die een groene kikker omstrengelden. Ze lieten elkaar pas los toen Eddy het viertal met het schepnetje uit de vijver haalde en op de kant legde en ze een beetje porde. Zouden bruine kikkers en groene kikkers kunnen paren of was het gewoon een foutje?
Welk geslacht krabbescheer ?
25-02-10 21:36
Het ijs is nog niet weg
van de vijver. De ondergedoken waterplant
krabbescheer ligt ergens op de bodem van de vijver.
's Zomers hangen de krabbescheer-rozetten vlak onder
het wateroppervlak. 's Winters zakken ze naar de
bodem. Naar aanleiding van een eerder stukje in dit
weblog, zie LINK, stond er afgelopen week een
opmerking in mijn gastenboek.
Van Wim Bloemendal kreeg ik het volgende bericht:
" Ik las het stukje over krabbescheer, dat er geen bloemen in kwamen. Er zijn mannelijke en vrouwelijk planten en een van de twee bloeit niet. Bij mij in de vijver bloeien ze wel. "
Dat was nieuw voor mij: twee geslachten krabbescheer!
Daar wilde ik meer over weten. En al lezende kwam ik er achter dat het toch net weer anders zit. Er zijn plaatsen in het land waar inderdaad alleen vrouwelijke planten voorkomen. En andere populaties die alleen uit mannelijke rozetten bestaat. Beide soorten kunnen zich voortplanten door 'klonen', kleine rozetten die aan uitlopers van de ouderplanten groeien.
Maar.... ook beide soorten kunnen bloeien! Wel schijnt de bloeiwijze (1 witte bloem of een trosje van achtereenvolgens bloeiende witte bloemen) te verschillen.
En zo blijft ik met mijn vraag zitten: welke soort hebben wij in de vijver?
FOTO: Bootsmannetje, slakje en op de achtergrond (onder water) krabbescheer.
Onze soort bloeit niet (dus ik kan aan de bloeiwijze van de bloem niet zien of het man of vrouw is), maar gedraagt zich ook niet als een 'echte' krabbescheer: die laat namelijk in de zomer een deel van de zwaardvormige bladeren BOVEN het wateroppervlak uitsteken. En onze blijft onder water....
Lastig voor de groene glazenmaker, daarover een volgende keer.
Van Wim Bloemendal kreeg ik het volgende bericht:
" Ik las het stukje over krabbescheer, dat er geen bloemen in kwamen. Er zijn mannelijke en vrouwelijk planten en een van de twee bloeit niet. Bij mij in de vijver bloeien ze wel. "
Dat was nieuw voor mij: twee geslachten krabbescheer!
Daar wilde ik meer over weten. En al lezende kwam ik er achter dat het toch net weer anders zit. Er zijn plaatsen in het land waar inderdaad alleen vrouwelijke planten voorkomen. En andere populaties die alleen uit mannelijke rozetten bestaat. Beide soorten kunnen zich voortplanten door 'klonen', kleine rozetten die aan uitlopers van de ouderplanten groeien.
Maar.... ook beide soorten kunnen bloeien! Wel schijnt de bloeiwijze (1 witte bloem of een trosje van achtereenvolgens bloeiende witte bloemen) te verschillen.
En zo blijft ik met mijn vraag zitten: welke soort hebben wij in de vijver?
FOTO: Bootsmannetje, slakje en op de achtergrond (onder water) krabbescheer.
Onze soort bloeit niet (dus ik kan aan de bloeiwijze van de bloem niet zien of het man of vrouw is), maar gedraagt zich ook niet als een 'echte' krabbescheer: die laat namelijk in de zomer een deel van de zwaardvormige bladeren BOVEN het wateroppervlak uitsteken. En onze blijft onder water....
Lastig voor de groene glazenmaker, daarover een volgende keer.
Surfpak
14-08-09 23:09
De
meeste jaren vis ik met een schepnetje, of met mijn
handen overtollige waterplanten uit de vijver. Nu na
ruim 10 jaar is het tijd voor een meer drastische
aanpak. De vijver in!
Maar ja, op zijn diepst ruim een meter.
Daar heb je lieslaarzen voor nodig.
Of... (tip van Wilma) een surfpak.
Via collega Rudi leende ik een surfpak/wetsuit inclusief surfschoentjes.
Ruim twee uur stond ik in de vijver en geen moment koud.
Nou ja, alleen het moment van instappen, zie eerste foto.
Ik stapte aan de diepe kant de vijver in, althans ik verwachte daar de diepe kant van ruim een meter. Ik kwam terecht op een verend matras van veenmos en waterleliewortels van wel 20 cm dik. Dat loopt gek, over zo'n verende massa. Regelmatig borrelden de bellen uit de bodem omhoog. De groene kikkers keken me wat verontwaardigd aan. En de bootsmannetjes zwommen onrustig rondjes. Na twee uur sjorren, trekken en plonsen ligt het bruggetje vol met plantenresten. Je kunt er eigenlijk niet meer langs. Lekker uitdruipen, voor het plantmateriaal de volgende dag op de composthoop gaat. Zo kunnen de kleine beestjes er ook nog zo veel mogelijk uit kruipen.
De volgende dag kijken of het inmiddels donkerbruine water weer helder geworden is.
(ja bijna helder, alleen de fijnste deeltjes 'zweven' nog).
Wel een gedoe om zo'n pak aan te krijgen. En ook daarna om je weer uit het pak te 'pellen'. En heb je wel eens geprobeerd om natte surfschoentjes weer uit te krijgen... Ik nog niet eerder. Pfff.
Maar al met al een goede tip. Ik ga maar eens op zoek naar een surfpak-voor-vijvergebruik.
Maar ja, op zijn diepst ruim een meter.
Daar heb je lieslaarzen voor nodig.
Of... (tip van Wilma) een surfpak.
Via collega Rudi leende ik een surfpak/wetsuit inclusief surfschoentjes.
Ruim twee uur stond ik in de vijver en geen moment koud.
Nou ja, alleen het moment van instappen, zie eerste foto.
Ik stapte aan de diepe kant de vijver in, althans ik verwachte daar de diepe kant van ruim een meter. Ik kwam terecht op een verend matras van veenmos en waterleliewortels van wel 20 cm dik. Dat loopt gek, over zo'n verende massa. Regelmatig borrelden de bellen uit de bodem omhoog. De groene kikkers keken me wat verontwaardigd aan. En de bootsmannetjes zwommen onrustig rondjes. Na twee uur sjorren, trekken en plonsen ligt het bruggetje vol met plantenresten. Je kunt er eigenlijk niet meer langs. Lekker uitdruipen, voor het plantmateriaal de volgende dag op de composthoop gaat. Zo kunnen de kleine beestjes er ook nog zo veel mogelijk uit kruipen.
De volgende dag kijken of het inmiddels donkerbruine water weer helder geworden is.
(ja bijna helder, alleen de fijnste deeltjes 'zweven' nog).
Wel een gedoe om zo'n pak aan te krijgen. En ook daarna om je weer uit het pak te 'pellen'. En heb je wel eens geprobeerd om natte surfschoentjes weer uit te krijgen... Ik nog niet eerder. Pfff.
Maar al met al een goede tip. Ik ga maar eens op zoek naar een surfpak-voor-vijvergebruik.
Watergentiaan revisited
08-08-09 20:45
Al
eerder schreef ik over dit vijverplantje. Blad ziet
er uit als dat van een waterlelie, maar dan klein.
Kruipende wortels in ondiepe deel van de vijver,
30-40 cm diep. Begint langzamerhand wel wat wild te
worden. Eind juli, begin augustus, gele bloempjes,
met hele fijne franje aan de randen van de
bloemblaadjes. De zaaddoos wordt een plat schijfje,
formaat zo ongeveer als een muntdrop, maar ovaal met
een puntje ipv rond (of, zoals ik op intenet vond:
flesvormig). Naam is watergentiaan.
De wetenschappelijke naam is nymphoides peltata. In Nederland komt de plant in het wild voor in laagveengebieden en het rivierengebied. In het noordoosten (hier dus) vrij zeldzaam; in de rest van Nederland zeldzaam. Niet op de waddeneilanden. In Belgie staat de watergentiaan op de rode lijst: bedreigd in Vlaanderen, ernstig bedreigd in Wallonie.
.
De wetenschappelijke naam is nymphoides peltata. In Nederland komt de plant in het wild voor in laagveengebieden en het rivierengebied. In het noordoosten (hier dus) vrij zeldzaam; in de rest van Nederland zeldzaam. Niet op de waddeneilanden. In Belgie staat de watergentiaan op de rode lijst: bedreigd in Vlaanderen, ernstig bedreigd in Wallonie.
.
Veel op een rij
11-07-09 19:52
's
Morgens schijnt de zon op de muur van de vijver.
Ideale plek voor een groene kikker om even op te
warmen. Maar als de muur bijna overgroeid is
(alchemilla, geraniums) en er maar een klein stukje
vrij is in de zon, tja, dan moet je wel met zijn
allen op een kluitje gaan zitten....
NB. Ongeveer 10 cm omlaag is het wateroppervlak van de vijver, daar zaten nog drie groene kikkers op de waterplanten.
Ik heb de muur rondom de vijver een inmiddels een beetje vrijgemaakt. Het maakt de kikkers niet uit, ze zitten nog steeds vlak bij elkaar. Gewoon gezellig.
NB. Ongeveer 10 cm omlaag is het wateroppervlak van de vijver, daar zaten nog drie groene kikkers op de waterplanten.
Ik heb de muur rondom de vijver een inmiddels een beetje vrijgemaakt. Het maakt de kikkers niet uit, ze zitten nog steeds vlak bij elkaar. Gewoon gezellig.
Watersalamander
20-04-09 19:15
Vorige week een foto
van een vreemd beest in de vijver (loch
ness?):
Raadplaatje in de vijver | Vijver | 't
Groentje. Zo
vreemd was het niet. Het is de kleine
watersalamander.
Een paar jaar geleden heb ik van Jitske een emmertje met kleine kleine watersalamanders gekregen. Deze waren gevangen door haar dochters. Ik heb ze in de vijver losgelaten; daarna heb ik zelden nog een salamander gezien.
Maar dit jaar bij het begin van de lente.... bijna elke dag zag ik ze. Eerst in het ondiepe stuk net boven het zand. Daar warmt het lekker snel op. Later ook steeds zwemmend in de buurt van de gemetselde vijverrand. Of in het nog opgekrulde, onder water groeiende, waterlelieblad.
Dit zijn volwassen dieren, een goede 10 centimeter lang. Ze zwemmen met de pootjes langs het lijfje en bewegen zich voort met forse slingerbewegingen van de staart. En als ze willen remmen.... hoei! Alle 4 de pootjes zijwaarts. Weg is de stroomlijn en ze liggen snel stil.
.
Een paar jaar geleden heb ik van Jitske een emmertje met kleine kleine watersalamanders gekregen. Deze waren gevangen door haar dochters. Ik heb ze in de vijver losgelaten; daarna heb ik zelden nog een salamander gezien.
Maar dit jaar bij het begin van de lente.... bijna elke dag zag ik ze. Eerst in het ondiepe stuk net boven het zand. Daar warmt het lekker snel op. Later ook steeds zwemmend in de buurt van de gemetselde vijverrand. Of in het nog opgekrulde, onder water groeiende, waterlelieblad.
Dit zijn volwassen dieren, een goede 10 centimeter lang. Ze zwemmen met de pootjes langs het lijfje en bewegen zich voort met forse slingerbewegingen van de staart. En als ze willen remmen.... hoei! Alle 4 de pootjes zijwaarts. Weg is de stroomlijn en ze liggen snel stil.
.
Raadplaatje in de vijver
18-04-09 19:21
Wat zwemt er nu in de
vijver?
Ik bedoel niet het insect boven op het nog rode waterlelieblad.
Maar de grijze kronkel die er linksonder uitsteekt.
Oplossing volgende week.
.
Ik bedoel niet het insect boven op het nog rode waterlelieblad.
Maar de grijze kronkel die er linksonder uitsteekt.
Oplossing volgende week.
.
Gulden Sleutelbloem
11-04-09 21:02
De primula
veris is een
plant die wel inheems is, maar in het wild niet vaak
meer voorkomt. Her en der in Zuid-Limburg, in
beekdalen. Vorig jaar heb ik twee piepkleine rozetjes
gekregen van een van de leden van de 'Wilde Planten
Kring Haren'. Ongeveer 1 cm in doorsnee en met
vrijwel geen wortel. Ik heb ze eerst in een potje in
de vensterbank gezet om ze heel goed in de gaten te
kunnen houden. Na een paar maanden heb ik ze aan de
rand van de vijver gezet.
De echte sleutelbloem heette deze primula vroeger, nu wordt ze de gulden sleutelbloem genoemd. Het is een echte lentebloem. Veris is afgeleid van het latijnse woord VER = LENTE. Andere namen voor deze primula zijn paasbloem, paasroosje of maartenbloem. Het schijnt dat de bloemen vroeger werden gebruikt als kleurstof om eieren mee te kleuren.
De plant groeit bij voorkeur op kalkhoudende grond (vandaar Zuid-Limburg), maar bij ons zal ie wel wennen aan de zure veengrond.
De echte sleutelbloem heette deze primula vroeger, nu wordt ze de gulden sleutelbloem genoemd. Het is een echte lentebloem. Veris is afgeleid van het latijnse woord VER = LENTE. Andere namen voor deze primula zijn paasbloem, paasroosje of maartenbloem. Het schijnt dat de bloemen vroeger werden gebruikt als kleurstof om eieren mee te kleuren.
De plant groeit bij voorkeur op kalkhoudende grond (vandaar Zuid-Limburg), maar bij ons zal ie wel wennen aan de zure veengrond.
Rokjesdag
04-04-09 15:52
In 2009 valt
rokjesdag
op 3 april. Je weet het
nooit helemaal van te voren, maar in de meeste jaren
is rokjesdag in april. De eerste dag in de lente waar
de temperatuur boven de 20 graden komt. Het schijnt
dan zo te zijn dat meisjes en vrouwen massaal een
rokje aandoen. De term is afkomstig van Martin Bril.
De van Dale sprak al eerder over 'bloesjesdag'.
Vanwaar dit onderwerp in een weblog over de tuin?
Gewoon een leuke term die ik bij het opstaan op de radio hoorde.
En een vrije dag, waarop ik heerlijk de tuin in kon.
In een rokje?
Welnee.
Lange broek en 's morgens nog een trui.
Later werd het warm, 22 graden, en was T-shirt voldoende.
En tegen 4 uur nog even de klompjes en sokken uit en met opgerolde broekspijpen en blote voeten ruim een uur op het bruggetje over de vijver gezeten. En maar kijken naar het spektakel van de bruine kikkers, die weer volop in bedrijf zijn en de eerste blobs kikkerdril hebben gedeponeerd.
Voor het eerst zag ik dat het dril kort na het leggen nog bestaat uit piepkleine eitjes, net iets groter dan een millimeter, pas na 1-2 uur is elke eitje/omhulsel gegroeid tot een bolletje van 7-8 mm.
Vanwaar dit onderwerp in een weblog over de tuin?
Gewoon een leuke term die ik bij het opstaan op de radio hoorde.
En een vrije dag, waarop ik heerlijk de tuin in kon.
In een rokje?
Welnee.
Lange broek en 's morgens nog een trui.
Later werd het warm, 22 graden, en was T-shirt voldoende.
En tegen 4 uur nog even de klompjes en sokken uit en met opgerolde broekspijpen en blote voeten ruim een uur op het bruggetje over de vijver gezeten. En maar kijken naar het spektakel van de bruine kikkers, die weer volop in bedrijf zijn en de eerste blobs kikkerdril hebben gedeponeerd.
Voor het eerst zag ik dat het dril kort na het leggen nog bestaat uit piepkleine eitjes, net iets groter dan een millimeter, pas na 1-2 uur is elke eitje/omhulsel gegroeid tot een bolletje van 7-8 mm.
Vier-ogen principe
04-04-09 15:06
In een zakelijke
omgeving is er soms sprake van het
'vier-ogenprincipe'.
Bijvoorbeeld in geval van een factuur die betaald
moet worden, waarbij twee verschillende medewerkers
(vandaar 4 ogen) de factuur moeten zien. De eerste
parafeert bijvoorbeeld voor het leveren van een
bepaalde dienst of goed, de tweede accordeert dan de
betaling. Dit vier-ogenprincipe, ook wel
'functiescheiding' genoemd is bedoeld om fraude te
voorkomen.
Maar wat als je nu medewerkers met maar 1 oog hebt; heb je dan vier een-ogige mensen nodig? Of wat als je meer dan twee ogen hebt. Deze bruine kikker lijkt toch echt in zijn eentje vier ogen te hebben!
Maar dan alleen op een mooie lentedag, met weinig wind en een spiegelglad wateroppervlak. Eddy maakte deze foto op een lenteachtige (zeg maar zomerachtige) 3 april, met het fototoestel vrijwel op de hoogte van het wateroppervlak.
Maar wat als je nu medewerkers met maar 1 oog hebt; heb je dan vier een-ogige mensen nodig? Of wat als je meer dan twee ogen hebt. Deze bruine kikker lijkt toch echt in zijn eentje vier ogen te hebben!
Maar dan alleen op een mooie lentedag, met weinig wind en een spiegelglad wateroppervlak. Eddy maakte deze foto op een lenteachtige (zeg maar zomerachtige) 3 april, met het fototoestel vrijwel op de hoogte van het wateroppervlak.
Bijna Plons!
28-03-09 15:57
Zaterdag 28 maart is
echt een natte dag. Vanaf half 10 vanmorgen regent
het aan een stuk. De vijver is voller dan vol. De
poezen weigeren naar buiten te gaan en zitten voor de
open deuropening te mokken.
Heel anders dan vorig weekend, toen het echt lente was. Ik zag al weer een kikker bewegen en wilde daarom de vijver ontdoen van overtollige oude plantenresten. Voordat er weer blobs met kikkerdril aan vast zitten en eitjes worden afgezet door andere waterbeestjes.
Dus met laarzen aan in het ondiepe deel van de vijver (rechts van brug) en met schepnet resten uit het diepe stuk vissen (links van de brug).
En toen ging het bijna mis!
Ik stond op het uiteinde van de derde plank (zie blauwe voetstap) voorover gebukt over het diepe deel. En ineens kwam de plank los (zie rode pijl) en kiepte met een fraaie boog naar links de vijver in. En ik ging bijna mee.
In slow motion liet ik me opzij vallen en belandde zo nog net op de rand, waar je op de foto linksonder de irissen ziet. Met grote schrik, maar tegelijk slap van de lach, lag ik daar op mijn zij. En viste het schepnetje dat in de vijver dreef uit het water.
NB. Deze foto is van zomer 2008. En de plank is inmiddels weer grondig vastgezet door Eddy met twee joekels van schroeven.
Heel anders dan vorig weekend, toen het echt lente was. Ik zag al weer een kikker bewegen en wilde daarom de vijver ontdoen van overtollige oude plantenresten. Voordat er weer blobs met kikkerdril aan vast zitten en eitjes worden afgezet door andere waterbeestjes.
Dus met laarzen aan in het ondiepe deel van de vijver (rechts van brug) en met schepnet resten uit het diepe stuk vissen (links van de brug).
En toen ging het bijna mis!
Ik stond op het uiteinde van de derde plank (zie blauwe voetstap) voorover gebukt over het diepe deel. En ineens kwam de plank los (zie rode pijl) en kiepte met een fraaie boog naar links de vijver in. En ik ging bijna mee.
In slow motion liet ik me opzij vallen en belandde zo nog net op de rand, waar je op de foto linksonder de irissen ziet. Met grote schrik, maar tegelijk slap van de lach, lag ik daar op mijn zij. En viste het schepnetje dat in de vijver dreef uit het water.
NB. Deze foto is van zomer 2008. En de plank is inmiddels weer grondig vastgezet door Eddy met twee joekels van schroeven.
Verstilde vijver
08-11-08 19:33
November.
De vijver gaat langzaam over in winterslaap.
De planten sterven af, de zuurstofplanten zakken naar de bodem.
Kikkers heb ik al een tijdje niet gezien.
Die zullen wel in rust zijn op de bodem.
Beweegt er dan niets meer in de vijver?
Jawel.
Af en toe een kringetje in het water.
De bootsmannetjes blijken nog actief te zijn.
En als je goed kijkt zie je ook langzamere beesten:
slakjes, die aan de onderkant van het wateroppervlak en op plantresten grazen.
..
De vijver gaat langzaam over in winterslaap.
De planten sterven af, de zuurstofplanten zakken naar de bodem.
Kikkers heb ik al een tijdje niet gezien.
Die zullen wel in rust zijn op de bodem.
Beweegt er dan niets meer in de vijver?
Jawel.
Af en toe een kringetje in het water.
De bootsmannetjes blijken nog actief te zijn.
En als je goed kijkt zie je ook langzamere beesten:
slakjes, die aan de onderkant van het wateroppervlak en op plantresten grazen.
..
Poes op het strand
16-08-08 23:07
In het ondiepe stuk van de vijver
hebben we een zandstrandje.
Een heerlijke koele plek voor overbuurpoes 'de zalm'.
Erg fotogeniek zo'n oranjewitte poes in het groen.
En steeds dichterbij.
Inzoomend op de bloeiwijzen van de zwaardrus en de wenkbrauwen van 'de zalm'.
Een heerlijke koele plek voor overbuurpoes 'de zalm'.
Erg fotogeniek zo'n oranjewitte poes in het groen.
En steeds dichterbij.
Inzoomend op de bloeiwijzen van de zwaardrus en de wenkbrauwen van 'de zalm'.
Poepboek (2): de moeilijkste drol ooit
18-07-08 22:20
Ik heb al eerder over
het Poepboek geschreven: zie
Poepboek .
Laatst vond ik een drol op het bruggetje van onze vijver. En ik stuurde onderstaande bericht in naar de makers van het Poepboek. Inmiddels staat mijn foto met een reactie op de website: Poepboek, drukwerk van Europese dieren
Ze zeiden: Dit is verreweg de moeilijkste drol die ze ooit hebben gezien.
Of is het geen drol?
Hieronder ook nog even de volledige tekst.
Hoi
Op het bruggetje over onze vijver vond ik het laatste weekend van juni deze verse drol. Het leek wel een soort pasta, duidelijk vers. De volgende dag was de drol ingedroogd tot een dun donker streepje. NB. Ik heb de foto op groot formaat gelaten zodat jullie kunnen inzoomen.
Ik dacht aan een egeldrol, de egel-mevrouw loopt sinds een week weer opzichtig snuivend haar ronde door onze tuin.
Maar de foto's in jullie boek geven een veel donkerder drol en met opvallende schildjes e.d.
Of zou dit een fruitetende egel zijn of alleen slakken?
Groet Tineke van der Meij
---------
Hoi Tineke,
dit is verreweg de moeilijkste drol die we ooit hebben gezien. Ik heb er verschillende experts voor ingeschakeld en de literatuur er nog eens op nagezocht. Egelpoep is het in ieder geval niet. Omdat het zo snel ingedroogd is is het zeer waarschijnlijk helemaal geen drol. Waarschijnlijk is het de taaie huid van een naaktslak die weer is uitgespuwd door een vogel (of egel?). In een boekje over diersporen van een collega vond ik een foto van zo'n naaktslakvel die hier erg op lijkt. Een andere collega dacht er de strepen van de naaktslak nog in te zien. Bedankt voor deze bijzondere foto,
groet, Erik
Laatst vond ik een drol op het bruggetje van onze vijver. En ik stuurde onderstaande bericht in naar de makers van het Poepboek. Inmiddels staat mijn foto met een reactie op de website: Poepboek, drukwerk van Europese dieren
Ze zeiden: Dit is verreweg de moeilijkste drol die ze ooit hebben gezien.
Of is het geen drol?
Hieronder ook nog even de volledige tekst.
Hoi
Op het bruggetje over onze vijver vond ik het laatste weekend van juni deze verse drol. Het leek wel een soort pasta, duidelijk vers. De volgende dag was de drol ingedroogd tot een dun donker streepje. NB. Ik heb de foto op groot formaat gelaten zodat jullie kunnen inzoomen.
Ik dacht aan een egeldrol, de egel-mevrouw loopt sinds een week weer opzichtig snuivend haar ronde door onze tuin.
Maar de foto's in jullie boek geven een veel donkerder drol en met opvallende schildjes e.d.
Of zou dit een fruitetende egel zijn of alleen slakken?
Groet Tineke van der Meij
---------
Hoi Tineke,
dit is verreweg de moeilijkste drol die we ooit hebben gezien. Ik heb er verschillende experts voor ingeschakeld en de literatuur er nog eens op nagezocht. Egelpoep is het in ieder geval niet. Omdat het zo snel ingedroogd is is het zeer waarschijnlijk helemaal geen drol. Waarschijnlijk is het de taaie huid van een naaktslak die weer is uitgespuwd door een vogel (of egel?). In een boekje over diersporen van een collega vond ik een foto van zo'n naaktslakvel die hier erg op lijkt. Een andere collega dacht er de strepen van de naaktslak nog in te zien. Bedankt voor deze bijzondere foto,
groet, Erik
Zwaardrus
17-07-08 21:01
Egelskop leek me wel
een passende naam. Die naam had ik wel eens gehoord
en als een plant er op lijkt...
Maar nee. Egelskop ziet er heel anders uit.
Maar wat is dan de naam van dit biesachtige vijverplantje met stekelige balletjes als bloeiwijze?
Zoeken op: "vijver" en "rus" leverde al snel resultaat: de zwaardrus of juncus ensifolius.
Het blad is zwaardvormig, een beetje als van een iris of gele lis, maar een stuk kleiner. In de zanderige bodem van onze vijver kruipt de zwaardrus in een rechte lijn vooruit.
Maar nee. Egelskop ziet er heel anders uit.
Maar wat is dan de naam van dit biesachtige vijverplantje met stekelige balletjes als bloeiwijze?
Zoeken op: "vijver" en "rus" leverde al snel resultaat: de zwaardrus of juncus ensifolius.
Het blad is zwaardvormig, een beetje als van een iris of gele lis, maar een stuk kleiner. In de zanderige bodem van onze vijver kruipt de zwaardrus in een rechte lijn vooruit.
Watergentiaan
12-07-08 23:18
Jaren lang dacht ik dat deze
plant kikkerbeet
heette. Blaadjes de vorm
van die van waterlelies, maar veel kleiner. Groeit in
ondiep deel van de vijver (30-40 cm). later in de zomer
verschijnen er donkere vlekken/streepjes aan de randen
van het blad, alsof er kleine hapjes uitgenomen zijn.
Vandaar dat ik er in mijn fantasie kikkerbeet van
maakte. En als je denk iets te weten, dan zoek je het
niet meer op.
Toen een tuinvriend op bezoek was -Wim- had hij het opeens over watergentiaan???!!!!
Hoezo watergentiaan?
Simpele google-zoek liet zien dat het inderdaad watergentiaan is.
Niks kikkerbeet: zie Whodunnit?
Toen een tuinvriend op bezoek was -Wim- had hij het opeens over watergentiaan???!!!!
Hoezo watergentiaan?
Simpele google-zoek liet zien dat het inderdaad watergentiaan is.
Niks kikkerbeet: zie Whodunnit?
Waterdrieblad
23-02-08 20:40
In de vijver hebben we
een oeverplant met de naam waterdrieblad. Niet zo
verrassend: de bladeren zitten met zijn drieen bij
elkaar. De bloemen zijn elegant en wit. Een beetje
franjeachtig. Ze bloeien een paar weken. Nadeel van
de plant is: hij wordt steeds langer en langer,
groeit aan de top uit, maar laat daarbij een lange
vrijwel kale stengel achter. Na een aantal jaren in
de vijver is de stengel al een keer de vijver
overgestoken en is weer terug gekomen. Ik durfde hem
niet af te knippen omdat ik bang was dat de kale
stengel niet meer zou uitlopen.
In het vijverboek van Ada Hofman las ik de truc: knip de bovenste 20-30 cm van de plant (dus met de groeitop) en steek deze in het moerassige deel van de vijver in de grond. En de kale stengels dan? Gewoon afknippen en weggooien.
Goede tijd voor deze actie is maart.
Ga ik proberen.
Op de foto: de bloem.
Via bijgaande link kun je een filmpje bekijken: een enorme hoeveelheid waterdrieblad: Film clip - Bogbean - overview - Bogbean - Menyanthes trifoliata - ARKive
Waterdrieblad-weetjes
synoniemen: waterklaver, drieblad
latijnse naam: menyanthes trifoliata
Engelse naam: buckbean, bogbean, marsh trefoil, marsh clover.
Volgens Engelse website is de Nederlandse naam: bocks of boonan ??
Uit de watergentiaanfamilie.
Staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten
In Nederland vrij algemeen in poelen meren, sloten en veengebieden.
In ondiepe stuk: een van de planten die zorgt voor verlanding in trilvenen.
Bloei mei-juni: wit of roze
Maar.... volgens informatie op internet vormt de plant leuke bruine zaadhoofdjes in juli.
Die heb ik nog nooit gezien!
Dit jaar maar eens goed opletten.
In het vijverboek van Ada Hofman las ik de truc: knip de bovenste 20-30 cm van de plant (dus met de groeitop) en steek deze in het moerassige deel van de vijver in de grond. En de kale stengels dan? Gewoon afknippen en weggooien.
Goede tijd voor deze actie is maart.
Ga ik proberen.
Op de foto: de bloem.
Via bijgaande link kun je een filmpje bekijken: een enorme hoeveelheid waterdrieblad: Film clip - Bogbean - overview - Bogbean - Menyanthes trifoliata - ARKive
Waterdrieblad-weetjes
synoniemen: waterklaver, drieblad
latijnse naam: menyanthes trifoliata
Engelse naam: buckbean, bogbean, marsh trefoil, marsh clover.
Volgens Engelse website is de Nederlandse naam: bocks of boonan ??
Uit de watergentiaanfamilie.
Staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten
In Nederland vrij algemeen in poelen meren, sloten en veengebieden.
In ondiepe stuk: een van de planten die zorgt voor verlanding in trilvenen.
Bloei mei-juni: wit of roze
Maar.... volgens informatie op internet vormt de plant leuke bruine zaadhoofdjes in juli.
Die heb ik nog nooit gezien!
Dit jaar maar eens goed opletten.
Schotsen
17-02-08 10:59
Een van de koudste nachten van de
winter 2007-2008.
Onder het ijs bellen en olieachtige kringen: moerasgas.
Voorzichtig aan de weer (met heet water), om een paar gaten te maken.
Een losgebroken schots uit de vijver getild.
Zo'n anderhalve centimeter in een (1) nacht (op deze plek was het gister ijsvrij).
Onder het ijs bellen en olieachtige kringen: moerasgas.
Voorzichtig aan de weer (met heet water), om een paar gaten te maken.
Een losgebroken schots uit de vijver getild.
Zo'n anderhalve centimeter in een (1) nacht (op deze plek was het gister ijsvrij).
Before and After
10-02-08 20:31
Bij de vijver hebben we een
rietmoerasje.
Ommuurd, maar binnen de laag vijverfolie.
Een cirkelvormig moerasje met een diameter van 1 meter.
Muurtje gemetseld om het riet binnen de perken te houden.
Eenvoudig in het onderhoud.
Een keer in het jaar, in de winter, het riet afknippen.
Dat is alles.
Vandaag was de dag.
Op foto 1 zie je linksboven de rietpluimen (beetje rechts van het midden op voorgrond is siergras).
het is 10 februari 2008. Om 10 uur 's morgens is het nog fris. Een laagje rijp op het grasveld. De zon schijnt nog niet over het huis is de achtertuin in. Op de voorgrond de oude bloemschermen van de sedum herbsfreude. Nog te mooi om af te knippen.
Op foto 2 zie je het gekortwiekte rietmoerasje, een stoppelveldje nu. Er net achter de grote gele emmer. Op de voorgrond zie je de bijna lichtgevend rode kornoeljetakken, glanzend rood in de zon. De foto is om 2 uur 's middags genomen. De schaduwpatronen op het grasveld worden veroorzaakt door de aluminium constructie van het onze serre (met glazen dak) waar de zon doorheen schijnt.
Ommuurd, maar binnen de laag vijverfolie.
Een cirkelvormig moerasje met een diameter van 1 meter.
Muurtje gemetseld om het riet binnen de perken te houden.
Eenvoudig in het onderhoud.
Een keer in het jaar, in de winter, het riet afknippen.
Dat is alles.
Vandaag was de dag.
Op foto 1 zie je linksboven de rietpluimen (beetje rechts van het midden op voorgrond is siergras).
het is 10 februari 2008. Om 10 uur 's morgens is het nog fris. Een laagje rijp op het grasveld. De zon schijnt nog niet over het huis is de achtertuin in. Op de voorgrond de oude bloemschermen van de sedum herbsfreude. Nog te mooi om af te knippen.
Op foto 2 zie je het gekortwiekte rietmoerasje, een stoppelveldje nu. Er net achter de grote gele emmer. Op de voorgrond zie je de bijna lichtgevend rode kornoeljetakken, glanzend rood in de zon. De foto is om 2 uur 's middags genomen. De schaduwpatronen op het grasveld worden veroorzaakt door de aluminium constructie van het onze serre (met glazen dak) waar de zon doorheen schijnt.
Wintervijver
01-02-08 14:50
De vijver in de winter. Niet met ijs
of sneeuw.
Wel met zwart water. Van dichtbij is het niet zwart maar donkerbruin.
Weerspiegeld in het water zie je de grote wilg die achter in de tuin staat.
Rechtsboven op de foto: stukje van het rietmoerasje waar binnenkort de schaar in gaat.
Links, drijvend tegen het muurtje: drie vijverlampjes, met zonnecel. Het is zo donker dezer dagen dat ze 's avonds nauwelijks zichtbaar gloeien.
Op de kleine foto's:
Links: de steunpaaltjes voor de grote bos herfstasters staan er nu wel erg opvallend bij, bij het afknippen van de vaste planten stengels gaan deze ook weer naar binnen.
Rechts: de gele irissen beginnen al weer vers blad te maken, groeiend uit de warrige bruine slierten van het 2007-blad.
Wel met zwart water. Van dichtbij is het niet zwart maar donkerbruin.
Weerspiegeld in het water zie je de grote wilg die achter in de tuin staat.
Rechtsboven op de foto: stukje van het rietmoerasje waar binnenkort de schaar in gaat.
Links, drijvend tegen het muurtje: drie vijverlampjes, met zonnecel. Het is zo donker dezer dagen dat ze 's avonds nauwelijks zichtbaar gloeien.
Op de kleine foto's:
Links: de steunpaaltjes voor de grote bos herfstasters staan er nu wel erg opvallend bij, bij het afknippen van de vaste planten stengels gaan deze ook weer naar binnen.
Rechts: de gele irissen beginnen al weer vers blad te maken, groeiend uit de warrige bruine slierten van het 2007-blad.
In de vijver gevallen
24-12-07 23:49
IJs op de vijver,
genoeg voor een poes om op te staan, maar niet voor
mij.
Toch is het nog behoorlijk dik geworden na een paar dagen vorst.
Wak met pannetje kokend water (zie IJskikkers?) is na een paar uur alweer dicht en behoorlijk stevig.
Ik wil niet te hard op het ijs slaan om het te breken. Ik heb me laten vertellen dat dat gevaarlijk is voor het (onder)waterleven (drukgolf).
Mijn vingers zijn net niet lang genoeg om tussen de planken van het bruggetje door het -onder de brug zeer dunne- ijs te breken.
De oplossing: oude schroevendraaier uit de schuur, daarmee gaatjes in het ijs prikken.
Nu ik toch bezig ben... het vogelstrandje is ook dichtgevroren, daar badderen de vogels, een cm of 3 water (nu deels ijs).
Voorzichtig voorover lenen en gaatjes prikken.
En wat er dan gebeurt weet ik niet....
Langzaam tuimel ik voorover de vijver in.
Schroevendraaier nog in mijn hand, boort zich in het zand.
Andere hand op en dan door het ijs.
Geschrokken, maar ik moet ook wel lachen. En de schade valt mee:
- de mouw van mijn jas is maar tot iets voorbij mijn pols kletsnat
- maar een (1) knie en scheenbeen in het water.
- een hele rits sneden op mijn hand, op elke knokkel een, daar waar ik door het scherpe ijs heen ging.
De schade aan de vijver is nog niet in te schatten. Zou ik met de schroevendraaier het vijverfolie doorboord hebben?
Dat zullen we de komende periode zien. Mocht de vijver lekken, dan heb ik een troost: het is in ieder geval in het ondiepe gedeelte, op het vogelstrand.
NB. Jullie kunnen je vast wel voorstellen hoe hard Eddy gelachen heeft toen ik nat binnenkwam.
Toch is het nog behoorlijk dik geworden na een paar dagen vorst.
Wak met pannetje kokend water (zie IJskikkers?) is na een paar uur alweer dicht en behoorlijk stevig.
Ik wil niet te hard op het ijs slaan om het te breken. Ik heb me laten vertellen dat dat gevaarlijk is voor het (onder)waterleven (drukgolf).
Mijn vingers zijn net niet lang genoeg om tussen de planken van het bruggetje door het -onder de brug zeer dunne- ijs te breken.
De oplossing: oude schroevendraaier uit de schuur, daarmee gaatjes in het ijs prikken.
Nu ik toch bezig ben... het vogelstrandje is ook dichtgevroren, daar badderen de vogels, een cm of 3 water (nu deels ijs).
Voorzichtig voorover lenen en gaatjes prikken.
En wat er dan gebeurt weet ik niet....
Langzaam tuimel ik voorover de vijver in.
Schroevendraaier nog in mijn hand, boort zich in het zand.
Andere hand op en dan door het ijs.
Geschrokken, maar ik moet ook wel lachen. En de schade valt mee:
- de mouw van mijn jas is maar tot iets voorbij mijn pols kletsnat
- maar een (1) knie en scheenbeen in het water.
- een hele rits sneden op mijn hand, op elke knokkel een, daar waar ik door het scherpe ijs heen ging.
De schade aan de vijver is nog niet in te schatten. Zou ik met de schroevendraaier het vijverfolie doorboord hebben?
Dat zullen we de komende periode zien. Mocht de vijver lekken, dan heb ik een troost: het is in ieder geval in het ondiepe gedeelte, op het vogelstrand.
NB. Jullie kunnen je vast wel voorstellen hoe hard Eddy gelachen heeft toen ik nat binnenkwam.
Peinzend uitkijkend over de vijver
27-10-07 19:12
Vijver gaat langzaam in
ruste. De waterlelie-bladeren worden geel. De
zuurstofplanten die zomers tegen het oppervlak aan
hangen zijn weer naar de bodem gezakt. Kikkers heb ik
al een tijdje niet gezien, die zitten ergens op de
bodem in de blubberlaag. Nog wel wat waterslakjes en
een enkel bootsmannetje.
En de poes?
Hij staart peinzend over het water.
En de poes?
Hij staart peinzend over het water.
Zie de zaden
06-10-07 20:30
September/oktober.
Nazomer/herfst.
De natuur heeft voorgaande seizoen zijn best gedaan om voor het nageslacht te zorgen.
Vruchten zijn rijp of al geoogst.
Zaden puilen uit zaaddozen.
FOTO: zaaddoos van gele lis
(en onder het afdakje heeft een kleine huisjesslak zijn intrek genomen).
We hadden eerst een (1) gele lis in ons rietmoerasje bij de vijver. En een jaar later hadden we een meter verderop, aan de kiezelrand van de vijver 'opeens' ook een gele lis. Na de bloei vormt zich een rechtopstaande donkere zaaddoos. En eind september, begin oktober, buigt de peul zich opzij. Top zwaar door de inmiddels forse zaden. De zaaddoos barst open, maar houdt de zaden nog even vast. Ze rijpen na, onder hun eigen afdakje. Oranjebuine cilindervormige zaden. En omdat de zaaddoos helemaal opzij is uitgebogen vallen de zaden niet precies tussen de bladeren van de eigen plant maar een stuk verderop. Op een plekje waar mee ruimte is.
Nazomer/herfst.
De natuur heeft voorgaande seizoen zijn best gedaan om voor het nageslacht te zorgen.
Vruchten zijn rijp of al geoogst.
Zaden puilen uit zaaddozen.
FOTO: zaaddoos van gele lis
(en onder het afdakje heeft een kleine huisjesslak zijn intrek genomen).
We hadden eerst een (1) gele lis in ons rietmoerasje bij de vijver. En een jaar later hadden we een meter verderop, aan de kiezelrand van de vijver 'opeens' ook een gele lis. Na de bloei vormt zich een rechtopstaande donkere zaaddoos. En eind september, begin oktober, buigt de peul zich opzij. Top zwaar door de inmiddels forse zaden. De zaaddoos barst open, maar houdt de zaden nog even vast. Ze rijpen na, onder hun eigen afdakje. Oranjebuine cilindervormige zaden. En omdat de zaaddoos helemaal opzij is uitgebogen vallen de zaden niet precies tussen de bladeren van de eigen plant maar een stuk verderop. Op een plekje waar mee ruimte is.
Schutkleur
06-10-07 17:57
Vrijdagochtend vijf oktober: vrije
ochtend met het meest mooie weer dat je je kunt
voorstellen. Stralende zon, inblauwe hemel met her en
der een donzige witte wolk. Vrijwel windstil. Als ik
achter in de tuin ga staan ritselt het zachtjes. De
bomen laten heel voorzichtig uit zichzelf wat blaadjes
los.
Fototoestel er bij en op ontdekkingstocht in de tuin.
Complete safari.
Sommige stukken zijn zodanig dichtgegroeid dat een kapmes wel op zijn plaats zou zijn.
En heel goed kijken.
Rondlopend over een tuinpaadje, zonlicht gefilterd door steeds dunner worden boomkronen.
Vlekken zonlicht op de grond.
En afgevallen blaadjes.
Maar dat is niet alles.
Kijk eens goed naar de foto.
Wie zit daar met zijn perfecte camouflagekleuren op het midden van het pad?
Op het laatste moment zie ik de bruine kikker pas, en hij mij.
Schielijk hupt hij verder de beplanting in.
FOTO 2: iets meer uitvergroot, nu kun je hem niet missen.
FOTO 3: nog iets meer uitvergroot: de bruine kikker heeft roze tenen.
Fototoestel er bij en op ontdekkingstocht in de tuin.
Complete safari.
Sommige stukken zijn zodanig dichtgegroeid dat een kapmes wel op zijn plaats zou zijn.
En heel goed kijken.
Rondlopend over een tuinpaadje, zonlicht gefilterd door steeds dunner worden boomkronen.
Vlekken zonlicht op de grond.
En afgevallen blaadjes.
Maar dat is niet alles.
Kijk eens goed naar de foto.
Wie zit daar met zijn perfecte camouflagekleuren op het midden van het pad?
Op het laatste moment zie ik de bruine kikker pas, en hij mij.
Schielijk hupt hij verder de beplanting in.
FOTO 2: iets meer uitvergroot, nu kun je hem niet missen.
FOTO 3: nog iets meer uitvergroot: de bruine kikker heeft roze tenen.
Kattenstaarten
22-07-07 17:07
Paar weken terug een stukje over de
kattenstaart: zie
Kattenstaart
Nu nog wat plaatjes van de twee soorten.
FOTO 1 en 3: de varieteit
FOTO 2 en 4: de soort
FOTO 5: de harige
Nu nog wat plaatjes van de twee soorten.
FOTO 1 en 3: de varieteit
FOTO 2 en 4: de soort
FOTO 5: de harige
Whodunnit?
15-07-07 22:48
Houten bruggetje over
de vijver.
Perfecte plek om, net boven het wateroppervlak, het vijverleven van dichtbij te bekijken.
Links in het diepe stuk, de waterlelie, die inmiddels zo groot is dat ie uit de vijver klimt.
Links in het ondiepe stuk een forse pol fonteinkruid, lilapaars, in volle bloei.
En daarvoor een flink stuk van het oppervlak bedekt met de drijvende bladeren van de kikkerbeet.
Modelletje waterlelieblad, maar een stuk kleiner, 6-8 cm.
Bij nadere inspectie blijken er allemaal vreemde gaten aan de bladranden te zitten. Alsof iemand met een figuurzaagje bezig is geweest.
En de uitgezaagde ovaaltjes drijven er vlak naast, op het wateroppervlak.
Huh?
Dit is zelfs figuurzagen voor gevorden. Sommige bladeren hebben een gat in het midden, dat is lastig figuurzagen, je moet dan namelijk eerst een gaatje boren, daar het zaagje doorheen steken en vastklemmen aan de andere kant van de zaag. (Iedereen die wel een gefiguurzaagd heeft weet wat ik bedoel). Heel gepriegel.
Op de foto zie je een paar ovaaltjes waar nog aan gezaagd wordt. Maar niets te zien aan de bovenkant. Aan de onderkant van het blad dan? Bij sommige blaadjes blijkt tegen de onderkant van het blad een vers uitgezaagd ovaaltje geplakt te zitten. En de los drijvende ovaaltjes blijken ook 'dubbel te zijn: twee stukjes blad, keurig aan elkaar gesponnen met wat spinsel en er tussen in: een klein rupsje!
Ja, en dan even zoeken wat dit voor een beestje kan wezen. Insectenboek erbij. Vijverboek van Ada Hofman er bij. En na niet al te lang zoeken komen we tot de volgende gegevens.
Volgens Insectengids: nympha nymphaeata.
Volgens Ada Hofman ook waterlelievlinder.
Volgens Wikipedia ook waterleliemot of elophila nymphaeata.
Het is een kleine vlinder, volgens sommige bronnen een nachtvlinder, volgens andere vliegt de vlinder ook overdag. Hij kan onschadelijk zijn, maar volgens sommigen kan hij kleine gaatjes in vijverfolie knagen. Volgens de ene bron heeft de vlinder geen nederlandse naam, volgens andere weer wel. Van mei tot september zou je de vlinder moeten kunnen zien vliegen, met een vliegpauze in juli (?). Niet erg groot, spanwijdte 16-20 mm.Vaak bij tuinvijvers met waterlelie, fonteinkruid of gele plomp (2 van de drie bij ons). De rupsjes maken kokertjes van stukjes blad, aanvankelijk met water gevuld, maar later met lucht. ZE worden zo/n 2 cm lang, overwinteren als rupsje in modder op bodem vijver en verpoppen in mei, net onder wateroppervlak. In juli, 's ochtends zouden ze dan uitvliegen...
Perfecte plek om, net boven het wateroppervlak, het vijverleven van dichtbij te bekijken.
Links in het diepe stuk, de waterlelie, die inmiddels zo groot is dat ie uit de vijver klimt.
Links in het ondiepe stuk een forse pol fonteinkruid, lilapaars, in volle bloei.
En daarvoor een flink stuk van het oppervlak bedekt met de drijvende bladeren van de kikkerbeet.
Modelletje waterlelieblad, maar een stuk kleiner, 6-8 cm.
Bij nadere inspectie blijken er allemaal vreemde gaten aan de bladranden te zitten. Alsof iemand met een figuurzaagje bezig is geweest.
En de uitgezaagde ovaaltjes drijven er vlak naast, op het wateroppervlak.
Huh?
Dit is zelfs figuurzagen voor gevorden. Sommige bladeren hebben een gat in het midden, dat is lastig figuurzagen, je moet dan namelijk eerst een gaatje boren, daar het zaagje doorheen steken en vastklemmen aan de andere kant van de zaag. (Iedereen die wel een gefiguurzaagd heeft weet wat ik bedoel). Heel gepriegel.
Op de foto zie je een paar ovaaltjes waar nog aan gezaagd wordt. Maar niets te zien aan de bovenkant. Aan de onderkant van het blad dan? Bij sommige blaadjes blijkt tegen de onderkant van het blad een vers uitgezaagd ovaaltje geplakt te zitten. En de los drijvende ovaaltjes blijken ook 'dubbel te zijn: twee stukjes blad, keurig aan elkaar gesponnen met wat spinsel en er tussen in: een klein rupsje!
Ja, en dan even zoeken wat dit voor een beestje kan wezen. Insectenboek erbij. Vijverboek van Ada Hofman er bij. En na niet al te lang zoeken komen we tot de volgende gegevens.
Volgens Insectengids: nympha nymphaeata.
Volgens Ada Hofman ook waterlelievlinder.
Volgens Wikipedia ook waterleliemot of elophila nymphaeata.
Het is een kleine vlinder, volgens sommige bronnen een nachtvlinder, volgens andere vliegt de vlinder ook overdag. Hij kan onschadelijk zijn, maar volgens sommigen kan hij kleine gaatjes in vijverfolie knagen. Volgens de ene bron heeft de vlinder geen nederlandse naam, volgens andere weer wel. Van mei tot september zou je de vlinder moeten kunnen zien vliegen, met een vliegpauze in juli (?). Niet erg groot, spanwijdte 16-20 mm.Vaak bij tuinvijvers met waterlelie, fonteinkruid of gele plomp (2 van de drie bij ons). De rupsjes maken kokertjes van stukjes blad, aanvankelijk met water gevuld, maar later met lucht. ZE worden zo/n 2 cm lang, overwinteren als rupsje in modder op bodem vijver en verpoppen in mei, net onder wateroppervlak. In juli, 's ochtends zouden ze dan uitvliegen...
Kattenstaart
21-06-07 23:17
Aan de
vijverrand.
Steeds hoger, eerste een enkele kaars, later ook zijkaarsen.
En dan schiet de plant in bloei.
Knallend roze.
Kransen van lipbloemen,
Zaait zich behoorlijk uit langs de vijverrand, het grootste exemplaar is bijna twee meter hoog!
Zo hoog heb ik ze in de tuin nog niet gehad.
Op een andere plek in de tuin komt een plant op die ook op de kattestaart lijkt.
Ongeveer 80 cm hoog. Bloeit nog niet, dus even afwachten, of het inderdaad de kattenstaart is.
De plant schijnt soms behoorlijk te woekeren en is om die reden in bepaalde delen van de VS verboden!
Latijnse naam: Lythrum Salicaria.
De tweede naam verwijst naar de wilg: het langwerpige blad lijkt op wilgenblad.
Bijen en hommels zijn enthousiaste bezoekers van deze knalbloemen.
Bloeit van juni tot september rijkelijk en continu.
Er zijn allerlei gekweekte vormen, deze blijven wat kleiner, tot ongeveer 1 meter.
Bijvoorbeeld de Lythrum Salicaria 'Robert'.
Die is wat roder van kleur en staat in onze tuin vlak bij een roze roos.
Met een astilbe met een licht roze blos over de pluimen: een plaatje.
Steeds hoger, eerste een enkele kaars, later ook zijkaarsen.
En dan schiet de plant in bloei.
Knallend roze.
Kransen van lipbloemen,
Zaait zich behoorlijk uit langs de vijverrand, het grootste exemplaar is bijna twee meter hoog!
Zo hoog heb ik ze in de tuin nog niet gehad.
Op een andere plek in de tuin komt een plant op die ook op de kattestaart lijkt.
Ongeveer 80 cm hoog. Bloeit nog niet, dus even afwachten, of het inderdaad de kattenstaart is.
De plant schijnt soms behoorlijk te woekeren en is om die reden in bepaalde delen van de VS verboden!
Latijnse naam: Lythrum Salicaria.
De tweede naam verwijst naar de wilg: het langwerpige blad lijkt op wilgenblad.
Bijen en hommels zijn enthousiaste bezoekers van deze knalbloemen.
Bloeit van juni tot september rijkelijk en continu.
Er zijn allerlei gekweekte vormen, deze blijven wat kleiner, tot ongeveer 1 meter.
Bijvoorbeeld de Lythrum Salicaria 'Robert'.
Die is wat roder van kleur en staat in onze tuin vlak bij een roze roos.
Met een astilbe met een licht roze blos over de pluimen: een plaatje.
Vijverlampjes gezien in Kolham
15-06-07 23:14
We zagen ze voor het eerst bij
vrienden van ons, Berthil en Marion, uit Kolham. Op een
warme zomeravond in 2006, eten in de achtertuin,
langzaam donkerwordend. He, daar dreven lichtgevende
bolletjes in de vijver. Bleken kleine lampjes te zijn:
doorzichtige balletjes, zonnecellen voor de
energievoorziening, gekocht bij de Action (winkel met
goedkoop spul, vaak rommel, maar soms wel geinig). Bij
het donker worden gingen de lampjes
aan.
Leuke kitsch, maar destijds uitverkocht.
Tot deze week, juni 2007: in de Action-advertentie werden ze weer aangekondigd! En vandaag meteen een paar lampjes gekocht en in de vijver gedeponeerd. Om 11 uur 's avonds even naar buiten.
Drijvende lampjes in de vijver.
Zullen de kikkers gek van opkijken.
Ze zijn er in verschillende kleurtjes.
Links: zonder flits, wat wiebelig door de lange belichtingstijd
Rechts: met flits (wel scherp, maar de kleurtjes van de ledjes verdwijnt in het witte flitslicht.
Leuke kitsch, maar destijds uitverkocht.
Tot deze week, juni 2007: in de Action-advertentie werden ze weer aangekondigd! En vandaag meteen een paar lampjes gekocht en in de vijver gedeponeerd. Om 11 uur 's avonds even naar buiten.
Drijvende lampjes in de vijver.
Zullen de kikkers gek van opkijken.
Ze zijn er in verschillende kleurtjes.
Links: zonder flits, wat wiebelig door de lange belichtingstijd
Rechts: met flits (wel scherp, maar de kleurtjes van de ledjes verdwijnt in het witte flitslicht.
Aan het water, veen en moeras
26-05-07 15:29
Aan het water, veen en
moeras.
Dat is de titel van een hoofdstuk in mijn wilde planten boek.
Wat heb ik daar al veel in gebladerd in de afgelopen jaren.
De titels van de hoofdstukken ken ik dan ook uit mijn hoofd.
Zo zijn er hoofdstukken 'bos en bosrand', 'akkers en ruderaalterreinen' en dus ook 'aan het water, veen en moeras'.
Als je de namen van wilde planten nog niet of niet goed kent, dan is het goed naar de omgeving te kijken waarin de plant groeit.
Sla het boek open op het juiste hoofdstuk. En ga bladeren tot je een bloem van de juiste kleur ziet afgebeeld.
Bekijk de omschrijving ernaast.
En ja hoor: gevonden.
Sommige bloemen zijn niet echt moeilijk.
Ziehier: de gele lis.
Mooi! Staat bij ons aan de vijver.
Dat is de titel van een hoofdstuk in mijn wilde planten boek.
Wat heb ik daar al veel in gebladerd in de afgelopen jaren.
De titels van de hoofdstukken ken ik dan ook uit mijn hoofd.
Zo zijn er hoofdstukken 'bos en bosrand', 'akkers en ruderaalterreinen' en dus ook 'aan het water, veen en moeras'.
Als je de namen van wilde planten nog niet of niet goed kent, dan is het goed naar de omgeving te kijken waarin de plant groeit.
Sla het boek open op het juiste hoofdstuk. En ga bladeren tot je een bloem van de juiste kleur ziet afgebeeld.
Bekijk de omschrijving ernaast.
En ja hoor: gevonden.
Sommige bloemen zijn niet echt moeilijk.
Ziehier: de gele lis.
Mooi! Staat bij ons aan de vijver.
Schildblad
21-04-07 23:08
Ineens zie ik een voor het eerst een
zachtroze bloemscherm in de tuin.
Vreemd. Het schoenlapperskruid is toch al uitgebloeid?
En bovendien is het een plek waar nooit een Bergenia heeft gestaan...
Even nadenken: wacht eens even, daarheb ik vorig jaar schildblad geplant.
Aan de rand van de vijver.
Heeft toen niet gebloeid, maar wel grote groene bladeren gevormd, en fraaie herfstkleuren.
Blijkbaar gaat en kale bloemstengel vooraf aan het blad.
Inderdaad.
Vreemd. Het schoenlapperskruid is toch al uitgebloeid?
En bovendien is het een plek waar nooit een Bergenia heeft gestaan...
Even nadenken: wacht eens even, daarheb ik vorig jaar schildblad geplant.
Aan de rand van de vijver.
Heeft toen niet gebloeid, maar wel grote groene bladeren gevormd, en fraaie herfstkleuren.
Blijkbaar gaat en kale bloemstengel vooraf aan het blad.
Inderdaad.
Triootje
25-03-07 20:40
Dans voor drie
kikkers...
Op de jaarlijkse kikkerfeestdag (in 2007 op 25 maart).
Meestal zijn het paartjes, mannetje op rug van vrouwtje. Maar een tweede mannetje klemde zich aan de buik van het vrouwtje vast.
Meer dan een uur klampten ze zich aan elkaar vast. Meestal onderwater, af en toe even omhoog om een hapje lucht te halen.
Traag zwemmend en kantelend.
En tot slot een bijdrage leverend aan de steeds groeiende blobs kikkerdril.
Rechtsonder: dit mannetje had het nakijken.
Maximaal aantal kikkers gezien: 14, meer mannetjes dan vrouwtjes trouwens.
Op de jaarlijkse kikkerfeestdag (in 2007 op 25 maart).
Meestal zijn het paartjes, mannetje op rug van vrouwtje. Maar een tweede mannetje klemde zich aan de buik van het vrouwtje vast.
Meer dan een uur klampten ze zich aan elkaar vast. Meestal onderwater, af en toe even omhoog om een hapje lucht te halen.
Traag zwemmend en kantelend.
En tot slot een bijdrage leverend aan de steeds groeiende blobs kikkerdril.
Rechtsonder: dit mannetje had het nakijken.
Maximaal aantal kikkers gezien: 14, meer mannetjes dan vrouwtjes trouwens.
Een gekikker van jewelste
18-03-07 11:03
Kort geleden de eerste beweging in de
vijver. Als ik nu bezig ben in de tuin (half maart)
hoor ik af en toe een plons. En heel zacht geknor. De
kikkers beginnen zich te roeren. Heel voorzichtig nog.
Afgelopen vrijdag, graad of 10, voorjaarszon op de
vijver. Zes stuks hingen in het ondiepe gedeelte te
zonnen. Nog geen wilde orgie, maar af en toe een
voorzichtige poging. Ene kikker op de andere. Af een
toe een kwaak of knotter. Vooral als er een zware
vrachtwagen in de verte te horen was of als ik ze zelf
aankwaakte.
Kikkers zijn de ideale fotomodellen. Als je maar rustig beweegt kun je ze tot heel dicht bij naderen.
FOTO 1: Bruine kikker beetje van achteren
FOTO 2: Bruine kikker beetje van voren. Kijk naar de weerspiegeling van zijn ogen. Op de achtergrond langsdobberende poelslak.
Kikkers zijn de ideale fotomodellen. Als je maar rustig beweegt kun je ze tot heel dicht bij naderen.
FOTO 1: Bruine kikker beetje van achteren
FOTO 2: Bruine kikker beetje van voren. Kijk naar de weerspiegeling van zijn ogen. Op de achtergrond langsdobberende poelslak.
Geranium langs vijver
03-03-07 22:37
Vijver rand.
Een glooiende oever aan de ondiepe kant is afgewerkt met kiezels.
Die zijn grotendeels bedekt met penningkruid, maar sinds twee jaar ook een daar uitgezaaide geranium.
Een vrij hoge, lichtblauwe tuingeranium.
Bijna lichtgevend lichtblauw.
Zie de foto van begin juli 2006.
En na de bloei wat plakkerige zaaddozen.
Die stond daar in de weg, hing over tuinpad, over het bruggetje.
Bij het verwijderen van grasjes van de vijverrand, ook de geranium tussen de kiezels uitgepeuterd.
In dit seizoen nog niet meer dan een hompje wortels.
En nu op zoek naar een nieuw plekje.
En van de zomer weer blauw.
Maar hoe heet ie ook weer???
.
Een glooiende oever aan de ondiepe kant is afgewerkt met kiezels.
Die zijn grotendeels bedekt met penningkruid, maar sinds twee jaar ook een daar uitgezaaide geranium.
Een vrij hoge, lichtblauwe tuingeranium.
Bijna lichtgevend lichtblauw.
Zie de foto van begin juli 2006.
En na de bloei wat plakkerige zaaddozen.
Die stond daar in de weg, hing over tuinpad, over het bruggetje.
Bij het verwijderen van grasjes van de vijverrand, ook de geranium tussen de kiezels uitgepeuterd.
In dit seizoen nog niet meer dan een hompje wortels.
En nu op zoek naar een nieuw plekje.
En van de zomer weer blauw.
Maar hoe heet ie ook weer???
.
Natpad
02-03-07 20:06
De meteorologische
winter is inmiddels afgelopen.
Koud is het nauwelijks geweest.
Nat wel.
Nog steeds.
Deze foto's zijn van 1 maart 2007.
1. Pad van rechts naar links in de achtertuin. Een zichtlijn. Of zicht-riviertje?
Als je onderaan op foto 1 staat en een kwartslag naar rechts maakt, zie je....
2. Pad (kanaal?) van voor in de achtertuin naar achter in de achtertuin. De blauwgroene emmer als focal point.
Als je halverwege foto 2 aan de rechterkant gaat staan (bij de roodpaarse bodembedekker Ajuga) en een kwartslag naar rechts maakt, zie je ....
3. Een pad van stapstenen, haaks op het lange pad op foto 2. Net voor de grote groene bladeren van het schoenlapperskruid buigt het pad (momenteel beekje) naar links af.
Ik heb even getwijfeld in welke rubriek van 't Groentje ik dit stukje zou plaatsen. Ik heb toch maar gekozen voor 'vijver', zoveel water...
Koud is het nauwelijks geweest.
Nat wel.
Nog steeds.
Deze foto's zijn van 1 maart 2007.
1. Pad van rechts naar links in de achtertuin. Een zichtlijn. Of zicht-riviertje?
Als je onderaan op foto 1 staat en een kwartslag naar rechts maakt, zie je....
2. Pad (kanaal?) van voor in de achtertuin naar achter in de achtertuin. De blauwgroene emmer als focal point.
Als je halverwege foto 2 aan de rechterkant gaat staan (bij de roodpaarse bodembedekker Ajuga) en een kwartslag naar rechts maakt, zie je ....
3. Een pad van stapstenen, haaks op het lange pad op foto 2. Net voor de grote groene bladeren van het schoenlapperskruid buigt het pad (momenteel beekje) naar links af.
Ik heb even getwijfeld in welke rubriek van 't Groentje ik dit stukje zou plaatsen. Ik heb toch maar gekozen voor 'vijver', zoveel water...
Raadplaatje
24-02-07 18:13
Wat zie je zoal op deze
foto?
Het is water, de vijver.
Knijp je ogen een beetje dicht en kijk door spleetjes.
De weerspiegeling is scherp afgebeeld.
Links boven de uitgebloeide herfstasters die naar de vijver staan.
Rechts boven en rechterzijkant: twee grote bomen uit de bomenrij helemaal achter in de tuin.
Middenboven: weerspiegeling van fluweelboom die ongeveer een meter van de vijver staat.
Maar wat zie je onder water?
De foto is niet scherp. De camera met flits snapt niet hoe ie moet scherpstellen onder water.
(Gaat wel goed als de zon schuin in het water schijnt, zodat er genoeg licht onderin is en geen flits nodig is).
Afgestorven plantenresten.
Maar ook twee kikkers, elkaar omarmend!
Je herkent ze vooral aan de achterpoten met de zwemvliezen tussen de tenen.
Voor het eerst dit jaar kikkers in eigen vijver.
NB. Afgelopen week, op de fiets naar het werk over de Hoornsedijk.
Een hele verzamelijk platgereden padden (of kikkers).
Ze zijn nu echt wakker geworden.
Lente.
Het is water, de vijver.
Knijp je ogen een beetje dicht en kijk door spleetjes.
De weerspiegeling is scherp afgebeeld.
Links boven de uitgebloeide herfstasters die naar de vijver staan.
Rechts boven en rechterzijkant: twee grote bomen uit de bomenrij helemaal achter in de tuin.
Middenboven: weerspiegeling van fluweelboom die ongeveer een meter van de vijver staat.
Maar wat zie je onder water?
De foto is niet scherp. De camera met flits snapt niet hoe ie moet scherpstellen onder water.
(Gaat wel goed als de zon schuin in het water schijnt, zodat er genoeg licht onderin is en geen flits nodig is).
Afgestorven plantenresten.
Maar ook twee kikkers, elkaar omarmend!
Je herkent ze vooral aan de achterpoten met de zwemvliezen tussen de tenen.
Voor het eerst dit jaar kikkers in eigen vijver.
NB. Afgelopen week, op de fiets naar het werk over de Hoornsedijk.
Een hele verzamelijk platgereden padden (of kikkers).
Ze zijn nu echt wakker geworden.
Lente.
IJsvijver
27-01-07 16:37
Het is even winter geweest, echt
waar!
Op de foto het bewijs!
Het ijs is wel erg bobbelig geworden, niet echt schaatsijs.
Hopelijk was het ijs voor de eerste Marathon op natuurijs in Haaksbergen gister beter.
De ijsbaan zal inmiddels wel weer gesloten zijn. Het dooit ruim en regelmatig een regenbui.
De traditionele wedstrijd tussen Noordlaren (gemeente Haren!) en Veenoord is dit jaar verrassend gewonnen door ...... Haaksbergen. Een wat sippe ijsmeester in Veenoord vertelde dat het vorig weekend veel te veel had geregend in het noorden.
FOTO is genomen op 27 januari 2007.
Verfrummelde resten waterlelieblad deels in en deels boven het ijs.
Op de foto het bewijs!
Het ijs is wel erg bobbelig geworden, niet echt schaatsijs.
Hopelijk was het ijs voor de eerste Marathon op natuurijs in Haaksbergen gister beter.
De ijsbaan zal inmiddels wel weer gesloten zijn. Het dooit ruim en regelmatig een regenbui.
De traditionele wedstrijd tussen Noordlaren (gemeente Haren!) en Veenoord is dit jaar verrassend gewonnen door ...... Haaksbergen. Een wat sippe ijsmeester in Veenoord vertelde dat het vorig weekend veel te veel had geregend in het noorden.
FOTO is genomen op 27 januari 2007.
Verfrummelde resten waterlelieblad deels in en deels boven het ijs.
Volle vijver
20-01-07 19:28
Niet alleen veel wind maar ook erg
veel regen.
Direct na een bui zijn de tuinpaden als kanaaltjes en het grasveld als een ondiep meer.
De vijver is altijd al nat, maar zo vol als nu is ie zelden.
Slechts iets meer dan een (1) baksteenhoogte onder de rand.
Direct na een bui zijn de tuinpaden als kanaaltjes en het grasveld als een ondiep meer.
De vijver is altijd al nat, maar zo vol als nu is ie zelden.
Slechts iets meer dan een (1) baksteenhoogte onder de rand.
Kleur aan de vijverrand
19-10-06 17:00
In de vijver is niet zo veel meer te
zien.
De groene kikkers zitten in de diepte.
De kikkervisjes zijn kleine kikkertjes geworden.
Her en der zwemt nog een bootsmannetje.
De waterlelie is alleen nog blad.
Net achter de vijver staat een grote bos heel lichtlila gekleurde herfstasters.
Die staan er nu mooi bij.
Zeker naast het vlammend rood-oranje van de fluweelboom.
Een plaatje.
De groene kikkers zitten in de diepte.
De kikkervisjes zijn kleine kikkertjes geworden.
Her en der zwemt nog een bootsmannetje.
De waterlelie is alleen nog blad.
Net achter de vijver staat een grote bos heel lichtlila gekleurde herfstasters.
Die staan er nu mooi bij.
Zeker naast het vlammend rood-oranje van de fluweelboom.
Een plaatje.
Landlelie
27-08-06 16:28
Augustus is zo nat, en
de vijver is inmiddels zo vol, dat de waterlelie er
sterk over denkt om een landlelie te
worden.
Langzaam richt ie zich uit het water op en is van plan over de vijvermuur te klimmen.
Langzaam richt ie zich uit het water op en is van plan over de vijvermuur te klimmen.
Ra ra, wat is dit?
23-06-06 23:05
Foto 1: eerst raden,
dan pas naar beneden scrollen voor de oplossing.
FOTO 2: Wat is hier te zien.
Als je het nog niet weet, zie een detail in FOTO 3.
Foto 1: een poelslak die op zijn kop aan het wateroppervlak van de vijver hangt.
Foto 2: een koolmees die net wegvliegt na zijn ochtendbad in de vijver.
Foto 3 : je ziet nog net de staart, ter hoogte van de derde bloem rechts van de (onscherpe) vingerhoedskruid op de voorgrond.
FOTO 2: Wat is hier te zien.
Als je het nog niet weet, zie een detail in FOTO 3.
Foto 1: een poelslak die op zijn kop aan het wateroppervlak van de vijver hangt.
Foto 2: een koolmees die net wegvliegt na zijn ochtendbad in de vijver.
Foto 3 : je ziet nog net de staart, ter hoogte van de derde bloem rechts van de (onscherpe) vingerhoedskruid op de voorgrond.
Hangen aan de bar
23-06-06 22:59
Echte bartypes.
Dat kunnen ze goed, die kikkers.
Lekker hangen in het water.
Pootje nonchalant op een waterlelieblad.
Echte bartypes, lekker hangen aan de bar.
Dat kunnen ze goed, die kikkers.
Lekker hangen in het water.
Pootje nonchalant op een waterlelieblad.
Echte bartypes, lekker hangen aan de bar.
Krabbescheer revisited
16-06-06 22:59
Kort geleden schreef ik over onze
krabbescheer die maar niet boven water
komt.
Bij mijn broer (in het midden des lands) wel!
Bij mijn broer (in het midden des lands) wel!
Krabbescheer
09-06-06 23:14
Een van de
onderwaterplanten in de vijver is krabbescheer. In
het voorjaar lopen de stekelige rozetten mooi rood
uit, later worden ze groener. De rozetten liggen als
sterren in het water.
Het vreemde is dat volgens de 'boeken' krabbescheer zomers boven water komt en een soort hanekam van stekelige bladeren boven water uitsteekt. Ook zou ie dan bloeien. In de winter zinken de rozetten dan weer daar de bodem. Ze zitten niet echt vast met grote wortels, maar hebben meer een soort slepende wortles die lichtjes in de bodem of in andere planten vastzitten.
Als ik een rozet boven water til zie ik wel de fijne tandjes in de bladranden, zo ziet de krabbescheer er op plaatjes ook uit.
Maar waarom gedraagt ie zich bij ons dan anders?
De rozetten zitten op een diepte van 60-70 cm, in het diepe stuk van de vijver.
FOTO 1: krabbescheer in de vijver, aan de onderkant van de foto diverse kikkervisjes
FOTO 2: met mijn hand schaduw gemaakt op het water, nu spiegelt het niet zo en zie je de fraaie roodachtige kleuren mooi uitkomen.
Krabbescheerweetjes
Google: krabbescheer 16.600 hits
Google: krabbenscheer: 687 hits, ga dus maar uit van de spelling zonder letter n
Stratiodes aloides, stratoides is het Griekse woord voor soldaat, heeft te maken met boven het water uitstekende stekelige bladeren (bij ons dus niet) die eruit zien als het blad van een zwaard.
Andere naam: wateraloe, met puntjes op de e
De Nederlandse naam Krabbescheer komt van de twee schutbladen aan de bloemsteel (nooit gezien bij ons in de tuin). Deze blaadjes schijnen de vorm van de schaar van een krab te hebben.
Het vreemde is dat volgens de 'boeken' krabbescheer zomers boven water komt en een soort hanekam van stekelige bladeren boven water uitsteekt. Ook zou ie dan bloeien. In de winter zinken de rozetten dan weer daar de bodem. Ze zitten niet echt vast met grote wortels, maar hebben meer een soort slepende wortles die lichtjes in de bodem of in andere planten vastzitten.
Als ik een rozet boven water til zie ik wel de fijne tandjes in de bladranden, zo ziet de krabbescheer er op plaatjes ook uit.
Maar waarom gedraagt ie zich bij ons dan anders?
De rozetten zitten op een diepte van 60-70 cm, in het diepe stuk van de vijver.
FOTO 1: krabbescheer in de vijver, aan de onderkant van de foto diverse kikkervisjes
FOTO 2: met mijn hand schaduw gemaakt op het water, nu spiegelt het niet zo en zie je de fraaie roodachtige kleuren mooi uitkomen.
Krabbescheerweetjes
Google: krabbescheer 16.600 hits
Google: krabbenscheer: 687 hits, ga dus maar uit van de spelling zonder letter n
Stratiodes aloides, stratoides is het Griekse woord voor soldaat, heeft te maken met boven het water uitstekende stekelige bladeren (bij ons dus niet) die eruit zien als het blad van een zwaard.
Andere naam: wateraloe, met puntjes op de e
De Nederlandse naam Krabbescheer komt van de twee schutbladen aan de bloemsteel (nooit gezien bij ons in de tuin). Deze blaadjes schijnen de vorm van de schaar van een krab te hebben.
De vijver en de fotograaf
06-06-06 22:57
Al vaker over de vijver geschreven,
het pronkstuk van onze tuin.
Aangelegd in 1997, naar eigen ontwerp.
Aangepast en uitgevoerd door Gerd van Helden van de Natuurtuin in Haren.
Gerd heeft inmiddels 10-tallen tuinen of delen daarvan aangelegd.
Onze vijver was een van de eerste opdrachten!
Gerd heeft een fotograaf opdracht gegeven om een aantal tuinen te fotograferen.
Ook onze vijver is uitverkoren.
Komende week komt de fotograaf plaatjes maken...
Onderstaande foto is een eigen plaatje, van ongeveer half mei.
Inmiddels is de waterlelie nog wat verder uitgegroeid, met vandaag (11 juni) maar liefst 8 bloemen tegelijk open.
Aangelegd in 1997, naar eigen ontwerp.
Aangepast en uitgevoerd door Gerd van Helden van de Natuurtuin in Haren.
Gerd heeft inmiddels 10-tallen tuinen of delen daarvan aangelegd.
Onze vijver was een van de eerste opdrachten!
Gerd heeft een fotograaf opdracht gegeven om een aantal tuinen te fotograferen.
Ook onze vijver is uitverkoren.
Komende week komt de fotograaf plaatjes maken...
Onderstaande foto is een eigen plaatje, van ongeveer half mei.
Inmiddels is de waterlelie nog wat verder uitgegroeid, met vandaag (11 juni) maar liefst 8 bloemen tegelijk open.
Driekwart baksteen
20-05-06 21:01
Na prachtig weer de afgelopen weken
was het waterniveau van onze vijver flink
gezakt.
We lezen de waterhoogte af aan het aantal baksteenlagen in de vijvermuur dat boven het water uitsteekt.
Als de vijver vol is zijn er twee 'droge' bakstenen, maar na de droge periode van afgelopen weken waren er drie bakstenen te zien.
Ik was van plan de vijver bij te vullen met de tuinslang, maar besloot het weekend even af te wachten: regen voorspeld.
Regen is gekomen, vrijdag maar ook zaterdag flink wat druppels: het waterniveau is inmiddels driekwart baksteen gestegen.
En op de foto is te zien dat de eerste twee waterlelies van het seizoen boven water zijn.
We lezen de waterhoogte af aan het aantal baksteenlagen in de vijvermuur dat boven het water uitsteekt.
Als de vijver vol is zijn er twee 'droge' bakstenen, maar na de droge periode van afgelopen weken waren er drie bakstenen te zien.
Ik was van plan de vijver bij te vullen met de tuinslang, maar besloot het weekend even af te wachten: regen voorspeld.
Regen is gekomen, vrijdag maar ook zaterdag flink wat druppels: het waterniveau is inmiddels driekwart baksteen gestegen.
En op de foto is te zien dat de eerste twee waterlelies van het seizoen boven water zijn.
Vuurjuffer
12-05-06 23:58
De eerste libellen van
het jaar zijn meestal de vuurjuffers, kleine rode
libellen, als je ze een keer gezien hebt vergeet je
ze nooit meer.
Ziet er uit als een vliegend rood lucifertje, of eigenlijk twee in tandem, want je ziet ze vaak in paren, tijdens het paren.
Er zit ook wel wat zwart op het lijfje, hier en daar een segmentje.
Ze zijn veel te vinden bij tuinvijvers en ander stilstaand water.
Meestal worden de eerste exemplaren rond half april gezien
Dit jaar ietsje later.
FOTO's
1. tandem vuurjuffer in actie, de achterste is het vrouwtje in eierlegpositie
2. op een voet kun je ook even uitrusten
Vandaag ook de eerste platbuik gezien, een van de grootste libellen van ons land met -de naam zegt het al- een afgeplatte buik.
Het vrouwtje is gelig bruin, het mannetje hel lichtblauw.
Volgens de natuurkalender vliegt deze libel in mei, juni.
Vandaag 12 mei op de natuurkalender gekeken, maar in heel de noordelijke helft van Nederland is nog niet een waarneming binnen gekomen. Dus een hele vroege waarneming.
Ik had hem willen melden, maar ik ben even mijn inlogcode vergeten, dus moet dat opnieuw aanvragen...
Jammer, anders kon ik jullie wijzen op een rode stip op het kaartje van de natuurkalender en melden dat het 'mijn' platbuik was.
Denk de rode stip er maar bij, zo ter hoogte van Groningen en dan een heel klein beetje naar het zuiden.
.
Ziet er uit als een vliegend rood lucifertje, of eigenlijk twee in tandem, want je ziet ze vaak in paren, tijdens het paren.
Er zit ook wel wat zwart op het lijfje, hier en daar een segmentje.
Ze zijn veel te vinden bij tuinvijvers en ander stilstaand water.
Meestal worden de eerste exemplaren rond half april gezien
Dit jaar ietsje later.
FOTO's
1. tandem vuurjuffer in actie, de achterste is het vrouwtje in eierlegpositie
2. op een voet kun je ook even uitrusten
Vandaag ook de eerste platbuik gezien, een van de grootste libellen van ons land met -de naam zegt het al- een afgeplatte buik.
Het vrouwtje is gelig bruin, het mannetje hel lichtblauw.
Volgens de natuurkalender vliegt deze libel in mei, juni.
Vandaag 12 mei op de natuurkalender gekeken, maar in heel de noordelijke helft van Nederland is nog niet een waarneming binnen gekomen. Dus een hele vroege waarneming.
Ik had hem willen melden, maar ik ben even mijn inlogcode vergeten, dus moet dat opnieuw aanvragen...
Jammer, anders kon ik jullie wijzen op een rode stip op het kaartje van de natuurkalender en melden dat het 'mijn' platbuik was.
Denk de rode stip er maar bij, zo ter hoogte van Groningen en dan een heel klein beetje naar het zuiden.
.
Piepklein
14-04-06 18:37
De blobs met kikkerdril zijn 'gelegd'
op 31 maart/1 april 2006. Op 14 april begonnen de
piepkleine kikkervisjes uit te komen. Eerst nog een
paar dagen verzameld in een "kuiltje" midden in de
restanten van de omringende gelei-massa. EEN
zwartbruine massa, nauwelijks bewegend toen er nog geen
zon op de vijver stond (7 graden) en een wriemelende
massa nadat de zon begon te schijnen.
Als het gaat als vorig jaar, dan zijn de kikkervisjes nog een paar dagen te zien, in het ondiepste stuk van de vijver, net boven het zand.
De eerste paar dagen hangen de minikikkervisjes in water, maar een paar centimeter, boven dit zand en zijn dus goed te zien. Daarna verdwijnen ze: voor een deel verstoppen ze zich in de jungle van waterplanten, voor een deel worden ze opgegeten. Heel af en toe zie ik er de er opvolgende weken nog een terug met een steeds dikker wordende kop. De versie uit de boekjes, waarbij de pootjes al beginnen te groeien maar waarbij de staart nog aan het rompje zit heb ik nooit gezien in onze vijver. Toch moet het enkele kikkers lukken om volwassen te worden, want weer een tijdje later zien we dan kleine complete kikkertjes verschijnen die komen zonnen op het muurtje van de vijverrand.
Bij de aanleg van vijver is er ongeveer een kuub (metsel)zand ingestort om de planten in te verankeren (we zetten ze dus niet in mandjes) en om overal het vijverfolie te bedekken. Het ondiepe stuk van onze vijver loopt over in een klein zandstrandje. Langzamerhand komt daar wat begroeiing in (kleine egelskop?). Dit gebeurt maar heel langzaam, het zand bevat weinig voedingsstoffen, dus er is nog een behoorlijke plek 'wit zand' te zien.
Foto 1: het zijn kikkervisjes, maar een kleine haai ziet er net zo uit...
Foto 2: een friemelende massa, elk bruin streepje is een kikkervisje.
Als het gaat als vorig jaar, dan zijn de kikkervisjes nog een paar dagen te zien, in het ondiepste stuk van de vijver, net boven het zand.
De eerste paar dagen hangen de minikikkervisjes in water, maar een paar centimeter, boven dit zand en zijn dus goed te zien. Daarna verdwijnen ze: voor een deel verstoppen ze zich in de jungle van waterplanten, voor een deel worden ze opgegeten. Heel af en toe zie ik er de er opvolgende weken nog een terug met een steeds dikker wordende kop. De versie uit de boekjes, waarbij de pootjes al beginnen te groeien maar waarbij de staart nog aan het rompje zit heb ik nooit gezien in onze vijver. Toch moet het enkele kikkers lukken om volwassen te worden, want weer een tijdje later zien we dan kleine complete kikkertjes verschijnen die komen zonnen op het muurtje van de vijverrand.
Bij de aanleg van vijver is er ongeveer een kuub (metsel)zand ingestort om de planten in te verankeren (we zetten ze dus niet in mandjes) en om overal het vijverfolie te bedekken. Het ondiepe stuk van onze vijver loopt over in een klein zandstrandje. Langzamerhand komt daar wat begroeiing in (kleine egelskop?). Dit gebeurt maar heel langzaam, het zand bevat weinig voedingsstoffen, dus er is nog een behoorlijke plek 'wit zand' te zien.
Foto 1: het zijn kikkervisjes, maar een kleine haai ziet er net zo uit...
Foto 2: een friemelende massa, elk bruin streepje is een kikkervisje.
De vijver golft
01-04-06 19:57
Gister 31 maart 1 blob kikkerdril in
de vijver. Vandaag 1 april wel 10.
De vijver leeft weer. Bootsmannetje en schaatsenrijders, watertorretjes en kikkers!
We hebben een houten bruggetje over de vijver, ideaal om op je buik te liggen en in het water te staren.
Vooral mooi als het zonnetje in het water schijnt.
Bijgaand een paar foto's van vandaag.
Op foto 2 en nog beter op foto 3: verse kikkerdril.
foto 4: deze kikkermevrouw is nog niet klaar, te zien aan de dikke buik.
De vijver leeft weer. Bootsmannetje en schaatsenrijders, watertorretjes en kikkers!
We hebben een houten bruggetje over de vijver, ideaal om op je buik te liggen en in het water te staren.
Vooral mooi als het zonnetje in het water schijnt.
Bijgaand een paar foto's van vandaag.
Op foto 2 en nog beter op foto 3: verse kikkerdril.
foto 4: deze kikkermevrouw is nog niet klaar, te zien aan de dikke buik.
Paddentrek en Watersalamander
31-03-06 09:31
In de krant kun je het
lezen, nu het weer warmer en vochtig is gaan de
padden weer massaal aan de wandel, op weg naar een
mooie paarplek. Op diverse plekken verschijnen de
verkeersborden 'paddentrek' en zijn vrijwilligers in
de weer om padden van een roemloos einde op de
snelweg af te houden. Maar ook andere amfibieen
trekken.....
Kijk ook helemaal onderaan deze bijdrage voor een videoclip van een dansende Teichmolch.
Onderstaande mailtje ontving ik op 31 maart 2006.
Hoi Tineke,
De paddentrek is hier in het dorp (Friesland) in volle gang en je moet oppassen waar je
je voeten neerzet. Tijdens het uitlaten van de honden 's avonds laat zagen
we ineens een raar "takje" op straat liggen. Het bleek een enigszins
onderkoelde kleine watersalamander te zijn. Even googelen leerde dat deze
ook aan "padden"-trek doen. We hebben hem even op temperatuur laten komen
(en snel wat foto's gemaakt) en hem toen, voor hij teveel opwarmde weer
buiten gezet. We hopen dat er een mooie liefdesrelatie ontstaat met een
soortgelijke salamander die al jaren op de muur naast onze voordeur huist in
het warme schijnsel van de buitenlamp. Blijkbaar is dit een watersalamander
met watervrees...
groetjes, Paula
WATERSALAMANDER-WEETJES
Nederlands: Kleine Watersalamander
Latijns: Lissitriton vulgaris (verouderde naam: Trituris vulgaris)
Duits: Teichmolch
- na kikker en pad meest algemene amfibie in Nederland
- koudbloedig, houdt winterslaap, vaak in modder
- leeft alleen in broedseizoen (april-juni) in het water, waterfase
- mannetje 7-8 cm lang, donkerder van kleur dan vrouwtje, ronde donkere vlekken op rug en flanken, buik tikje oranje; vrouwtje lichtbruin.
- 2 x per jaar verandering: waterfase: mannetje feller gekleurd, kam op rug en onderzijde staart, huid dunner, waardoor de salamander beter door huid kan ademen; landfase, aanpassingen verdwijnen weer, huid meer leer-achtig om vochtverlies tegen te gaan
- in gevangenschap kan de kleine watersalamander 20 jaar worden; bedenk: het is een beschermde diersoort !
Leuke links
1. een filmpje van de paringsdans van de kleine watersalamander: Paarung der Teichmolche I - Videoclip
2. een vriendelijk ogende website over vijverbewoners en amfibieen : Amfibieën en andere vijverdieren
Kijk ook helemaal onderaan deze bijdrage voor een videoclip van een dansende Teichmolch.
Onderstaande mailtje ontving ik op 31 maart 2006.
Hoi Tineke,
De paddentrek is hier in het dorp (Friesland) in volle gang en je moet oppassen waar je
je voeten neerzet. Tijdens het uitlaten van de honden 's avonds laat zagen
we ineens een raar "takje" op straat liggen. Het bleek een enigszins
onderkoelde kleine watersalamander te zijn. Even googelen leerde dat deze
ook aan "padden"-trek doen. We hebben hem even op temperatuur laten komen
(en snel wat foto's gemaakt) en hem toen, voor hij teveel opwarmde weer
buiten gezet. We hopen dat er een mooie liefdesrelatie ontstaat met een
soortgelijke salamander die al jaren op de muur naast onze voordeur huist in
het warme schijnsel van de buitenlamp. Blijkbaar is dit een watersalamander
met watervrees...
groetjes, Paula
WATERSALAMANDER-WEETJES
Nederlands: Kleine Watersalamander
Latijns: Lissitriton vulgaris (verouderde naam: Trituris vulgaris)
Duits: Teichmolch
- na kikker en pad meest algemene amfibie in Nederland
- koudbloedig, houdt winterslaap, vaak in modder
- leeft alleen in broedseizoen (april-juni) in het water, waterfase
- mannetje 7-8 cm lang, donkerder van kleur dan vrouwtje, ronde donkere vlekken op rug en flanken, buik tikje oranje; vrouwtje lichtbruin.
- 2 x per jaar verandering: waterfase: mannetje feller gekleurd, kam op rug en onderzijde staart, huid dunner, waardoor de salamander beter door huid kan ademen; landfase, aanpassingen verdwijnen weer, huid meer leer-achtig om vochtverlies tegen te gaan
- in gevangenschap kan de kleine watersalamander 20 jaar worden; bedenk: het is een beschermde diersoort !
Leuke links
1. een filmpje van de paringsdans van de kleine watersalamander: Paarung der Teichmolche I - Videoclip
2. een vriendelijk ogende website over vijverbewoners en amfibieen : Amfibieën en andere vijverdieren
Waterbeestjes gezocht
25-02-06 19:53
De KNNV organiseert jaarlijks een
publieksactie, waarbij een bepaalde groep
dieren/insecten speciale aandacht
krijgt.
In 2005 waren het slakken, zoals de witgerande tuinslak hieronder; in 2003 waren het hommels, zoals de steenhommel.
En in 2006 zijn het dus waterbeestjes.
Op de website van de KNNV kun je de zoekkaart downloaden.
Daar staat ook hoe je met de actie mee kunt doen en de meldingen kunt doorgeven.
Een sloot in de buurt of de vijver in de tuin.
Een paar van de beestjes heb ik in ieder geval in de vijver, zoals de posthoornslak en het bootsmannetje.
Eens kijken of we deze zomer de rest ook in het vizier krijgen.
http://www.knnv.nl/waterbeestjes
In 2005 waren het slakken, zoals de witgerande tuinslak hieronder; in 2003 waren het hommels, zoals de steenhommel.
En in 2006 zijn het dus waterbeestjes.
Op de website van de KNNV kun je de zoekkaart downloaden.
Daar staat ook hoe je met de actie mee kunt doen en de meldingen kunt doorgeven.
Een sloot in de buurt of de vijver in de tuin.
Een paar van de beestjes heb ik in ieder geval in de vijver, zoals de posthoornslak en het bootsmannetje.
Eens kijken of we deze zomer de rest ook in het vizier krijgen.
http://www.knnv.nl/waterbeestjes
Kikkerpoot en reigergrijs
17-02-06 16:49
Er gebeurt nog niet veel in de
vijver. Het wateroppervlak is nu op zijn
leegst.
Alle zuurstofplanten zijn naar de bodem gezakt, net zoals vaste planten die zich 's winters onder de grond terugtrekken, trekken ook deze planten zich terug. Pas over een paar maanden zijn ze hevig aan de groei en komen weer boven drijven, net onder het oppervlak. De bladeren van de waterlelie zijn na herhaaldelijk vastvriezen in het ijs alle groene kleurrestjes kwijt en beginnen ook langzaam te zakken. Als ik ze nog af wil knippen moet ik snel zijn.
Het water is helder maar heel donker, vast van de afstervende plantenresten
Ineens zie ik wat luchtbellen en nog net voor hij weer in de planten op de bodem verdwijnt, de achterpoot van een kikker.
Dat ie al weer wakker zijn...
Ik had gedacht dat kikkers nog in winterslaap waren.
Nu weer opletten op de reiger die af een toe een hapje komt halen.
Foto 1: reiger bij de vijver, grotendeels achter een pol gras.
Foto 2: vanuit ander raam genomen, reiger beter in beeld -dacht ik- maar bij het afdrukken bleek ie net weg te vliegen. Je ziet nog net een grijze schicht tussen de houten paal en het schuurtje, ter hoogte van de eerste drie planken onder de dakpannen. Je moet het even weten, maar dan zie je het wel aan de kleur: reigergrijs.
Alle zuurstofplanten zijn naar de bodem gezakt, net zoals vaste planten die zich 's winters onder de grond terugtrekken, trekken ook deze planten zich terug. Pas over een paar maanden zijn ze hevig aan de groei en komen weer boven drijven, net onder het oppervlak. De bladeren van de waterlelie zijn na herhaaldelijk vastvriezen in het ijs alle groene kleurrestjes kwijt en beginnen ook langzaam te zakken. Als ik ze nog af wil knippen moet ik snel zijn.
Het water is helder maar heel donker, vast van de afstervende plantenresten
Ineens zie ik wat luchtbellen en nog net voor hij weer in de planten op de bodem verdwijnt, de achterpoot van een kikker.
Dat ie al weer wakker zijn...
Ik had gedacht dat kikkers nog in winterslaap waren.
Nu weer opletten op de reiger die af een toe een hapje komt halen.
Foto 1: reiger bij de vijver, grotendeels achter een pol gras.
Foto 2: vanuit ander raam genomen, reiger beter in beeld -dacht ik- maar bij het afdrukken bleek ie net weg te vliegen. Je ziet nog net een grijze schicht tussen de houten paal en het schuurtje, ter hoogte van de eerste drie planken onder de dakpannen. Je moet het even weten, maar dan zie je het wel aan de kleur: reigergrijs.
Diepgevroren slak
22-01-06 14:33
Vijver in een nacht
weer dicht, het ijs nog zo helder als glas.
Onder het ijs: het afgestorven blad van snoekkruid (*), wat kleine toefjes groen van waterweegbree (**) en een waterslak.
Ingevroren, diepgevroren of alleen maar op een laag pitje overlevend.
Een verstilde vijver, geen beweging, stilgezet in de tijd.
(*)Snoekkruid wordt ook wel moerashyacint genoemd, de latijnse naam is pontederia cordata. Opvallende blauwe bloemen in de zomer, blauw met een vleugje lila.
(**) Ik dacht dat deze plant waterweegbree heette, maar nazoeken op internet laat zien dat de waterweegbree witte bloemetjes heeft, en niet de gele bloemen die aan deze plant komen. Ik moet nog verder zoeken naar de werkelijke naam....
Onder het ijs: het afgestorven blad van snoekkruid (*), wat kleine toefjes groen van waterweegbree (**) en een waterslak.
Ingevroren, diepgevroren of alleen maar op een laag pitje overlevend.
Een verstilde vijver, geen beweging, stilgezet in de tijd.
(*)Snoekkruid wordt ook wel moerashyacint genoemd, de latijnse naam is pontederia cordata. Opvallende blauwe bloemen in de zomer, blauw met een vleugje lila.
(**) Ik dacht dat deze plant waterweegbree heette, maar nazoeken op internet laat zien dat de waterweegbree witte bloemetjes heeft, en niet de gele bloemen die aan deze plant komen. Ik moet nog verder zoeken naar de werkelijke naam....
Wak
28-12-05 17:42
Vorst, sneeuw, de vijver zit dicht.
Het ijs is wel bobbelig en ondoorzichtig, door de
sneeuwval op tweede kerstdag een cm of twee dik.
Gister en vandaag kwam een reiger langs om te kijken of er wat te halen viel. De pootafdrukken staan in de sneeuw naar de vijver toe, maar de reiger moest onverrichterzake weer vetrekken.
a) omdat er toen nog geen wak was
b) de kikkers zijn in diepe ruste op de bodem van de vijver, daar kan de reiger (denk ik) niet bij.
Om te voorkomen dat 'kwalijke dampen' zich onder het ijs verzamelen en de slapende kikkers verstikken heb ik een wak gemaakt. Niet hakken! Daarmee kun je de dieren in de vijver juist schade berokkenen door de drukgolf onder water.
Om een wak in het ijs te maken heb ik een pot met kokend water op het ijs gezet. Leuk om te zien hoe deze langzaam door het ijs zakt.
Gebruik een metalen pot of een groot conserven blik.
Andere tips:
Laat een bal in de vijver drijven. Doordat deze door de wind heen en weer geblazen wordt vriest vijver minder makkelijk dicht.
Of leg een bos rietstengels verticaal in de vijver.
Of... er zijn vast wel meer tips te bedenken.
In alle gevallen geldt dat bij strenge vorst de vijver toch wel dichtvriest....
Gister en vandaag kwam een reiger langs om te kijken of er wat te halen viel. De pootafdrukken staan in de sneeuw naar de vijver toe, maar de reiger moest onverrichterzake weer vetrekken.
a) omdat er toen nog geen wak was
b) de kikkers zijn in diepe ruste op de bodem van de vijver, daar kan de reiger (denk ik) niet bij.
Om te voorkomen dat 'kwalijke dampen' zich onder het ijs verzamelen en de slapende kikkers verstikken heb ik een wak gemaakt. Niet hakken! Daarmee kun je de dieren in de vijver juist schade berokkenen door de drukgolf onder water.
Om een wak in het ijs te maken heb ik een pot met kokend water op het ijs gezet. Leuk om te zien hoe deze langzaam door het ijs zakt.
Gebruik een metalen pot of een groot conserven blik.
Andere tips:
Laat een bal in de vijver drijven. Doordat deze door de wind heen en weer geblazen wordt vriest vijver minder makkelijk dicht.
Of leg een bos rietstengels verticaal in de vijver.
Of... er zijn vast wel meer tips te bedenken.
In alle gevallen geldt dat bij strenge vorst de vijver toch wel dichtvriest....
Hard water
18-12-05 14:39
Bij de foto's
1. Baasie gaat een slokje water uit de vijver drinken
2. He, wat is dat, welke gek heeft dat water zo hard gemaakt?
3. Nog maar eens proberen
4. Als ik flink doorduw kom ik er wel doorheen, wel koud
.
1. Baasie gaat een slokje water uit de vijver drinken
2. He, wat is dat, welke gek heeft dat water zo hard gemaakt?
3. Nog maar eens proberen
4. Als ik flink doorduw kom ik er wel doorheen, wel koud
.
Natte poes
06-11-05 21:14
Blijkbaar gaat het ook wel eens mis.
Onze poezen zijn vaak rond de vijver te vinden, maar
het is ook wel eens misgegaan. Kletsnat en piekerig
kwam Sprot binnen om zich beledigd te gaan zitten
wassen in de vensterbank en op de printer. Toch maar
een handdoek gepakt en hem een beetje afgedroogd.
Het moet een flinke plons geweest zijn, zie het kletsnatte spoor op het bruggetje.
Het moet een flinke plons geweest zijn, zie het kletsnatte spoor op het bruggetje.
Het is groen en het kwaakt (niet)
02-11-05 21:39
Het eerste vijverjaar zagen we vooral
bruine kikkers in onze vijvers en die kwaken niet.
Daarna eerst een en later meer groene kikkers. Volgens
de boekjes zouden de groene kikkers wel kwaken.
Collega's die ik over de tuin en vijver vertelde,
vroegen of geen last met de buren kregen vanwege het
luide, dan wel oorverdovende gekwaak van de kikkers.
Nee dus, onze groene kikkers kwaken niet!
Heel af en toe horen we in hoogzomer een zacht, aarzelend kwaakje, maar geen kikkerconcerten of nachtelijk gekwaak. Vorig jaar hadden we een exemplaar dat elke keer als de trauma-helicopter overvloog (vanaf het Academisch Ziekenhuis in Groningen op weg naar de nachtstalling op vliegveld Eelde) zachtjes meepruttelde. Dit jaar is dat niet te merken: of de kikker is er mee opgehouden, of hij is niet meer. Nou moet ik wel zeggen dat ik niet echt goed ben in het uit elkaar houden van de individuele groene kikkers. Dit jaar weet ik zeker dat we minstens 6 verschillende individuen hadden, omdat dat het grootste aantal is dat we tegelijk hebben zien zonnen. Maar het kunnen er ook dertig zijn die zich in ploegendiensten van maximaal 6 vertonen..
Op de foto een fraai exemplaar, als we maar langzaam genoeg aankomen lopen blijven ze heel lang zitten. Geen onverhoedse bewegingen graag.
Nee dus, onze groene kikkers kwaken niet!
Heel af en toe horen we in hoogzomer een zacht, aarzelend kwaakje, maar geen kikkerconcerten of nachtelijk gekwaak. Vorig jaar hadden we een exemplaar dat elke keer als de trauma-helicopter overvloog (vanaf het Academisch Ziekenhuis in Groningen op weg naar de nachtstalling op vliegveld Eelde) zachtjes meepruttelde. Dit jaar is dat niet te merken: of de kikker is er mee opgehouden, of hij is niet meer. Nou moet ik wel zeggen dat ik niet echt goed ben in het uit elkaar houden van de individuele groene kikkers. Dit jaar weet ik zeker dat we minstens 6 verschillende individuen hadden, omdat dat het grootste aantal is dat we tegelijk hebben zien zonnen. Maar het kunnen er ook dertig zijn die zich in ploegendiensten van maximaal 6 vertonen..
Op de foto een fraai exemplaar, als we maar langzaam genoeg aankomen lopen blijven ze heel lang zitten. Geen onverhoedse bewegingen graag.
Vijverpoezen
30-10-05 18:07
Twee huisgenoten en ook
heel vaak tuingenoten zijn onze twee zwarte katers, 5
jaar oud en via marktplaats gekocht. Ze woonden in
centrum Leeuwarden, binnen want er was veel verkeer.
Maar toen ze een maand of 7 waren werden ze zo
ballorig, dat de oorspronkelijke eigenaren ze op
marktplaats zetten. De advertentie was:
gezocht: huis met
tuin voor twee zwarte katers. We hebben ze dezelfde dag nog
opgehaald. Eerst met de trein naar Leeuwarden. Kennis
gemaakt met de poezen. Met de trein terug naar Haren,
bij Groningen. Ondertussen vrienden van ons gebeld
met een auto, en weer naar Leeuwarden, met twee
kattenmandjes. En 's avonds hadden we nieuwe
huisgenoten, inmiddels al ruim 4 jaar.
De namen: Sprotje (de grote van de 2, met miniem wit befje, en een beetje stevig gebouwd (5,3 kg). De ander: Bolle Baassie (ja zo heette die nu eenmaal), soms kort de baas of chef genoemd. Hij is kleiner, geen befje, en weegt 4 kg.
Bruggetje bij vijver of vijvermuur zijn favoriete plekjes, vooral als de zon schijnt. Zelf gebruik ik het muurtje om de border erachter te bereiken zonder over de aarde te hoeven lopen. Dat kan ik niet doen als Sprot in de buurt is, hij komt er dan gezellig bij en geeft zulke stevige kopjes dat ik bang ben dat ie me nog eens in het water duwt....
Op de achtergrond van Baassie: rond gemetseld rietmoerasje. Riet is inmiddels helemaal geel.
Achter sprot hele licht lila herfstasters, een hele wolk van bloemetjes, wel een laaghangende wolk, een deel van de bloemstengels hang bijna in het water.
.
Bolle Baasie op brug en Sprot op muur
De namen: Sprotje (de grote van de 2, met miniem wit befje, en een beetje stevig gebouwd (5,3 kg). De ander: Bolle Baassie (ja zo heette die nu eenmaal), soms kort de baas of chef genoemd. Hij is kleiner, geen befje, en weegt 4 kg.
Bruggetje bij vijver of vijvermuur zijn favoriete plekjes, vooral als de zon schijnt. Zelf gebruik ik het muurtje om de border erachter te bereiken zonder over de aarde te hoeven lopen. Dat kan ik niet doen als Sprot in de buurt is, hij komt er dan gezellig bij en geeft zulke stevige kopjes dat ik bang ben dat ie me nog eens in het water duwt....
Op de achtergrond van Baassie: rond gemetseld rietmoerasje. Riet is inmiddels helemaal geel.
Achter sprot hele licht lila herfstasters, een hele wolk van bloemetjes, wel een laaghangende wolk, een deel van de bloemstengels hang bijna in het water.
.
Bolle Baasie op brug en Sprot op muur
Natuurlijke vijver
15-10-05 22:19
In september 1997 hebben we een vijver laten aanleggen in onze tuin. We wilden graag een bruggetje, een diep stuk, een ondiep stuk en een muurtje. Aan de hand van onze schets maakte de hovenier (De Natuurtuin in Haren) een ontwerp: muurtje, en kiezelstrandje rond het diepe stuk, aan de andere kant van de brug een rand van leem, vastgezet met jute. Het uitgraven van de vijver leverde een enorme krater op met daarnaast een enorme berg grond. Een deel ervan gebruikten we om een lage wal achter in de tuin te maken. Toen zand en folie. weer zand en toen werd de metselaar erbij gehaald: de muur werd in de vijver gebouwd waardoor de folie aan de buitenkant zit: voordeel is dat door het heldere vijverwater de gemetselde muur zichtbaar is en niet het zwarte vijverfolie. Het was de eerste keer dat de hovenier op deze manier een vijver aanlegde, koste wat moeite, maar nu acht jaar later zijn we nog steeds zeer tevreden met de vijver. Pronkstuk van de tuin.
1997: net aangelegd, leemrand met jute nog helemaal kaal
2005: natuurlijk evenwicht in de vijver, heel af en toe: eendenbezoek..
