De bijl erin

In de voortuin hebben we een forse pol miscanthus sinensis malepartus staan. Een groot exemplaar met dikke stengels en forse pluimen. Na een jaar of 10 is de pol erg groot geworden en ik besluit hier wat aan te doen. Ik begin enthousiast met een spade en blote handen. Schep voorzichtig omringende plantjes er even uit. De zijkanten los spitten. En dan begin ik mijn pogingen de pol in stukken te hakken. Valt niet mee. Met blote handen breek ik de oude harde stengels eruit. Niet doen! Handschoenen aan bij zo'n soort werkje is een goed advies, merk ik al snel als oude stengels her en der hapjes uit mijn handen nemen. Met veel moeite heb ik een klein stukje uit de pol. Pfff. Extra gereedschap erbij: broodmes met karteltjes. Het binnenste van de pol is zo verhout dat het wel een boomstam lijkt. Zaag, zaag. Hak met de spade. Wrik, wrik. Uitpuffen. Ruim een uur bezig. Buurman Jan kijkt over de heg mee. En komt even helpen. Niet alleen met een scherpe spade, maar met een bijl! Met forse klappen gaat de bijl er. Met zijn tweeen hebben we niet lang daarna de reuze pol in een aantal brokken verdeeld. Met goed gereedschap gaat het een stuk sneller....
Een forse brok zet ik terug in de voortuin. De rest staat in grote kluiten op het pad. Voor de liefhebber.

De bovenstaande foto van de malepartus is van oktober 2011.