Home Nieuws Teven Fotoverhalen Verw. Nestjes Rose Foto's Nakomelingen
Puppy's Geschiedenis Info In Memoriam Links Gastenboek Training Contact
 

 

In Memoriam

 

Als ik straks oud ben, ziek en zwak en pijn verjaagt de slaap,
als onrust neemt van mij bezit, doe dan wat onvermijdelijk is,
en laat me gaan..... de laatste goede daad. Beslis voor mij en wees niet laf.
Past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf,
of uitstel.... tot het beter past bij een verloren strijd?
Ik ben niet bang tijdens die laatste gang. Jij loopt niet weg: je kijkt me aan,
je noemt me bij mijn naam en houdt me stevig vast.
Vandaag voor het laatst groet ik je met mijn hondenstaart
wat jij liet doen, deed je voor mij, je hebt me nog meer pijn bespaard,
voor zinloos lijden mij bewaard. Een zwaar besluit? Nee, ....huil nu niet.
Een wijs besluit dat werd gegrond op een oud en uniek verbond:
jij bent mijn baas en ik jouw hond.

*************************************

 

Vonders Legacy Special Surprise

* 2 November 2007 - † 17 september 2018

 

You left.... and forgot to tell my heart
 how to go on without you

 

Wat een verdriet, ze is er niet meer, lieve Fleur, kind van onze Sanne.

De telefoon gaat 's middags . Het is Tineke, het gaat niet goed met Fleur, ze zijn bij de dierenarts en Fleur reageert nergens meer op, thuis heeft ze haar urine en ontlasting laten lopen en lag ze stil op de vloer . Bloed afgenomen bij de dierenarts en foto’s gemaakt en het zag er slecht uit. Fleur heeft een tumor in de buik met uitzaaiingen naar de longen
Er is geen kans op herstel dus Tineke en Roel moeten de o zo moeilijke beslissing nemen om Fleur te laten gaan.  Natuurlijk wil ik er bij als ze Fleur in laten slapen en om afscheid van haar te kunnen nemen.

Kleine Fleur kind van onze Sanne, zij was het enige pupje van Sanne uit haar 2e nestje. Tineke stond op de lijst voor een bruine reu.
Ik heb Tineke toentertijd gelijk gebeld en gezegd dat er helaas geen reu geboren was voor haar. Ze was natuurlijk teleurgesteld. Omdat ze echter zo graag een kind van Sanne wilde besloot ze toch voor een teefje te gaan. Ze zou op fokkersvoorwaarden bij haar gaan wonen zodat ik er in de toekomst een nestje mee zou kunnen doen als de pup gezond op zou groeien. Zij blij, ik ook ontzettend blij want zo kon ik verder met een kind van mijn ’Sannegie’.

Fleurtje werd natuurlijk de eerste 7 weken ontzettend verwend, als enig pupje kreeg ze alle aandacht, ze liep met 3 weken al tussen de grote honden door de kamer en leerde zo omgaan met andere honden, helaas niet met andere puppen, dus geen rangordespelletjes en plagende broers en zussen, alleen drie grote tante’s en mama Sanne. Wat een blij en vrolijk ding was het toen al.

Toen ze 6 weken was werd ze geënt en alles was goed, ook met de 9 weken enting niets bijzonders aan de hand. En toen met 12 weken hoorde de DA een behoorlijke hartruis, ach dachten we nog, dat komt wel vaker voor bij puppen.  Maar deze keer was het anders.
We zijn met Fleur naar Gerritsen in Ommen geweest voor een echo van het hart. Fleur bleek een ernstig hartprobleem te hebben, ze had een afwijkende aanleg van de kleppen tussen de rechter boezem  en de rechter kamer , de z.g. tricuspidaalkleppen .
 
Dit wil dus zeggen dat de kleppen onvolledig en vaak niet goed geplaatst zijn, hierdoor ontstaat geen goede afsluiting en dus lekkende kleppen. Deze lekkage geeft aanleiding tot extra inspanning van met name het rechterhart en de rechter boezem kan op den duur vergroten,  volgens Gerritsen kwam dit niet vaak bij de labrador voor maar goed nu dus wel bij Fleur.


Wat een schrik. De prognose was slecht, hij verwachtte enkele maanden tot misschien 1 jaar en dan zou Fleur er niet meer zijn. Wat hebben we gejankt, zo’n mooie, lieve pup en dan dit. Er was geen behandeling mogelijk en ook geen medicatie.

Na een jaar voor controle naar Gerritsen.
Gerritsen was verbaasd  te zien hoe Fleur eruit zag, veel honden met een dergelijke aandoening blijven achter in de groei en gaan vrij snel achteruit. Maar Fleur was een stralend hondje van 1 jaar oud.

Nu bleek op de echo dat er een vernauwing boven de hartklep zit die hij eerder niet opgemerkt had en dit is in haar geval een voordeel , het bloed stroomt nu minder snel en dat is blijkbaar beter.  Hij zei dat het probleem natuurlijk ernstig bleef maar hij had niet verwacht dat het zo goed zou gaan.

En zo gingen de jaren voorbij, Fleur, blij en vrolijk hondje , oogappel van Tineke , zonder de andere honden tekort te doen was er toch een speciaal plekje voor Fleur in haar hart.

Nooit heeft ze zichtbaar last van haar hartprobleem gehad, natuurlijk hield Tineke rekening met haar, niet te lange wandelingen, in de zomer wat minder doen bij extreem warm weer, niet teveel trainen maar gewoon leuke dingen met haar doen.

En dan zo ineens is ze er niet meer, niet door haar hart maar een tumor is haar fataal geworden.

Lieve Fleur niet alleen Tineke en Roel maar ook Bert en ik gaan je ontzettend missen.

Tineke en Roel heel veel sterkte met dit grote verlies.

 

Dag lieve Fleur.

 

 

 

 Klik hier voor enkele foto's van Fleur

 

*************************************


1 maart 2016

Vonders Legacy Morning Glory

Geb: 30-11-2003    Overleden:01-03-2016


Vandaag hebben John en Mariëtte de beslissing moeten nemen om Senna in te laten slapen. Sinds ze ruim een maand geleden het nieuws kregen dat Senna longkanker had wisten ze dat ze niet zo lang meer te leven had. Ze had het erg benauwd de laatste dagen en dan kan je als baasje niet anders , dan moet je kiezen voor je hond en haar niet langer laten lijden. Wat een moeilijke periode voor onze vrienden, nadat ze eerst 29 november 2015 Joy, ( de moeder van Senna) moesten laten gaan , staan ze nu 3 maanden later voor alweer zo’n afschuwelijke beslissing.  Om 17.05 uur vandaag is Senna ingeslapen. Wat een verdriet !
Senna ( Vonders Legacy Morning Glory ) wat een lieverd was het. We zijn blij dat ze 2 weken geleden nog een weekje bij ons gelogeerd heeft. Nog één keer bij ons en bij haar dochter Emma, kleindochter Eva  en achter kleindochter Rose , ze leek zich weer heel goed te vermaken bij de familie.
Hoe ontstond het ook alweer , de vriendschap tussen ‘een pupkoper’ en ons.
Nadat John en Mariëtte hier hun eerst hond vandaan hadden in 2001,dit was Joy , belde Mariëtte me op een bepaald moment op dat ze graag een kind van Joy wilde, of ik een nestje met haar wilde doen, natuurlijk wilde ik dat. Joy stond op mijn naam, alle gezondheideisen waren in orde , dus niets stond er nog in de weg om een nestje te gaan doen.
En zo werd op 30 november 2003 Senna geboren uit een nestje van 8 puppen.
Ook Senna bleef op mijn naam staan en zo konden we ook met haar verder in toekomst . Joy en Senna logeerden hier elk jaar tijdens de vakanties en ook gedurende het jaar zagen we elkaar regelmatig. De dames voelden zich altijd gelijk weer thuis en samen met de andere honden gingen we vaak op stap. Het altijd weer gezellig als ze er waren . Joy en Senna altijd samen daar waar haar moeder was , daar was Senna. Samen met haar moeder Joy ging ze menig weekend met John en Mariëtte naar Zeeland, waar ze beiden genoten van het wandelen langs het stand en het zwemmen in zee ,  en lekker luieren bij de caravan.

Twee prachtige nestjes heeft Senna ons gegeven, uit haar eerste nestje werden 6 puppen geboren, waaronder onze Emma. Heel blij waren we met het enige zwarte teefje in het nest die was voor ons.
Uit het 2e nestje werden 10 puppen geboren.  Wat een lange bevalling maar wat deed ze het goed die lieve Senna. Op weg naar de dierenarts werd 1 van de puppen op de achterbank van de auto geboren, wat een toestand. Maar gelukkig konden we weer naar huis en Senna kon thuis verder bevallen. Na het 8e pupje dachten we dat ze leeg was maar we kregen als toegift nog 2 puppen.
Gelukkig had ze hulp van onze Sanne , want soms had ze even geen zin in al dat poetsen  en gedoe met die puppen.  10 puppen en dan ook nog een plastic kip geadopteerd, dat was haar elfde kind, die moest en zou erbij in de werpkist.
Lieve Senna wat zal je gemist worden ! Dank voor je geweldige dochter Emma en alle andere puppen. Ook wij zullen je missen, ook al woonde je niet bij ons, je hoorde , net als Joy ook bij ons.
Lieve John, Mariëtte en Joost, wij wensen jullie heel veel sterkte met het verlies van jullie ( en onze ) dierbare Senna.  Wat zal het stil zijn voor jullie zonder hond in huis.
Dag lieve, lieve Senna
Klik op onderstaande foto voor een aantal foto's van Senna door de jaren heen.

*************************************

29 november 2015

Vonders Legacy Love and Joy
Geb; 17-10-2001    Overleden:29-11-2015

 

De telefoon gaat, ‘Helma we laten Joy straks inslapen, het gaat niet meer, ze kan niet meer staan en laat alles lopen, ze ligt te rillen in haar mand en ook eten gaat niet meer’. Gelijk lopen de tranen over m’n wangen, Joy, die gekke, stoute Joy , echt een kind van haar moeder Joyce , net zo’n schurk in haar jonge jaren. Maar wat een heerlijke hond was het.
Twee mooie nestjes heeft Joy ons gegeven, beide van 8 puppen. Wat een zorgzame moeder was ze voor haar puppen, in het begin even wennen maar daarna ging ze ervoor. Een mooie vriendschap met John en Mariette is er ontstaan door de honden. Toen Joy 2 jaar was kreeg ze haar eerste nestje bij ons, daaruit werd o.a dochter Senna geboren. Senna de oma van Emma.
Regelmatig logeerden de honden in de vakanties bij ons en wij gingen in de afgelopen 14 jaar regelmatig op bezoek in Den Bosch. Natuurlijk wisten we dat het niet zo goed meer ging met onze oude oma, ze was tenslotte 14 jaar , een hele leeftijd.  Een paar weken geleden waren we nog in Den Bosch en konden nog even knuffelen met die oude dame. de afgelopen week ging ze hard achteruit en vandaag ging het echt niet meer.
John, Mariette en Joost, heel veel sterkte met het verwerken van het verlies van jullie en onze Joy, niet alleen jullie maar ook wij hielden van haar. Wat zal  ook Senna haar moeder missen, altijd waren ze samen.
Joy, de betovergrootmoeder van onze Rose , ze is er niet meer.  Om 15.00 uur vanmiddag is ze rustig ingeslapen. Rust zacht lieve Joy !
Ik heb alvast een paar foto's van 'onze Joy' in een album gezet.
Klik hier voor wat foto's

*************************************
 

17 november 2014
 

Vandaag hebben we afscheid moeten nemen van onze o zo geweldige, dierbare Sanne.
Nadat in september bleek dat onze Sanne lymfeklierkanker had, wisten we dat ze niet lang meer te leven had. Nog 9 weken hebben we gedaan wat we konden en nog allerlei kleine leuke dingen met haar ondernomen. Wat zullen we die geweldige hond missen. Voor een aantal herinneringen die ik opgeschreven heb over Sannegie, klik op onderstaande link. 

 

Square Dancer’s Perfect Rose

* 7 0ktober 2002 - † 17 november 2014

Maandag 17 november. En dan is het zover, de dag waar we al een paar maanden
bang voor waren is gekomen, onze geweldige, lieve Sanne heeft ons verlaten.
De laatste week ging ze snel achteruit en we wilden absoluut niet dat ze zou lijden, dat had ze niet verdient en dan doe je wat je als baasje moet doen, je laat haar gaan, 12 jaar hebben we een meer dan geweldige hond gehad, we missen haar zo ontzettend.

Herinneringen aan Sanne
Foto's Sanne

 

 

*************************************
 

18 augustus 2010

 

Vandaag hebben we met pijn in ons hart afscheid moeten nemen van onze Lotte.
In een half jaar tijd 2 honden verliezen is moeilijk, eerst Joyce en nu Lotte.
Ook nu spelen weer allerlei herinneringen door ons hoofd,
herinneringen aan een fantastische hond. 
Lieve Lotte we missen je zo !!!

Herinneringen aan Lotte
Foto's van Lotte

 

*************************************
 

15 februari 2010

 



 

Wat een verdrietige dag vandaag, na bijna 14 jaar hebben we afscheid moeten nemen van onze Joyce. De laatste tijd werd haar gezondheid snel minder, ze kon bijna niet meer zelfstandig opstaan, meestal moesten we haar helpen. Als ze eenmaal stond dan kon ze wel weer een klein stukje lopen maar het ging moeizaam. Onze Joyce was altijd zo'n actieve blije hond, zo te moeten leven, dat konden we haar niet meer aandoen.
Met ontzettend veel pijn in ons hart hebben we daarom besloten haar vandaag te laten gaan.  Lieve Joycie wat zullen we je missen.
Al die jaren ben je een geweldige hond voor ons geweest.
Van alles schiet je te binnen op deze momenten.

Klik
hier voor herinneringen aan Joyce.
Klik hier voor meer foto's van onze Joyce.

*************************************
 

Grienwolder Bright Lisa

 

Geboren 19 mei 1991   Overleden 11 juni 1996
 



We hebben Lisa maar 5 jaar bij ons mogen hebben. Een tumor aan de milt maakte veel te vroeg een eind aan haar leven. Maar we hebben van elk moment met haar genoten.

*************************************

Wendy

Geboren op 24-9-1989   Overleden op 12-01-2004

 

12 januari 2004 hebben we onze Wendy  in moeten laten slapen.
Ruim 14 jaar heeft ze deel uitgemaakt van ons gezin. De laatste tijd ging haar gezondheid snel achteruit. Om haar verder lijden te besparen hebben we deze moeilijke beslissing genomen.

 

 

Naar Boven