Hoe het verder met mij is gegaan

In de Lemmer hebben mijn broer en ik een blauwe maandag in de Noord-Oostpolder gewerkt (greppels graven). Later bij de Kunstsmederij van Gort. Nanne als kunstsmid en ik moest kachels van binnen met asbest bekleden, want het kunstsmeden zat bij mij niet in de genen. In november 1945 verhuisden we naar Den Haag naar de Bothastraat 46, een twee-etagewoning. Mijn moeder ging weer pension houden en Nanne en ik werden in dienst genomen als bankwerkers bij de Constructiefabriek A.W.O. Nanne heeft daar tot zijn pensionering als voorman en all-round vakman gewerkt en is onderscheiden met de Eremedaile in zilver verbonden aan de Orde van Oranje Nassau. Ik had het daar al gauw gezien, omdat ik het vakwerk niet in mijn vingers had zitten en het ook nooit zou leren, ben ik gaan werken in een lakspuiterij. Daar werd ik al na een half jaartje ontslagen, vanwege mijn protest tegen de arbeidsomstandigheden. Onze vriend Jan Uitterlinden heeft in Hellevoetsluis de Smederij van Rietdijk in de Molenstraat overgenomen.

Op 2 mei 1946 werd ik opgeroepen in verplichte militaire dienst om uitgezonden te worden naar Nederlands Indië.
Hiervan doe ik verslag op de pagina: Mijn militaire diensttijd

--

--

thuiskomst na drie jaar en drie maanden in de Bothastraat

Na terugkeer uit Indië op 15 januari 1950 (met groot verlof op 27 februari 1950) ben ik direct op zoek gegaan naar werk. Direct ben ik gaan solliciteren naar alle soorten banen, maar met het diploma bankwerken en de reputatie van oud-indiëganger gingen niet veel deuren voor je open. Ik kreeg een gratis beroepskeuze-test aangeboden en daaruit bleek, dat ik geschikt was voor kantoorwerk. Voor een kennis van mijn ouders, een ambtenaar, moest ik een verhaal over Indië schrijven en dat vond hij goed genoeg als ´binnenkomertje´. Ik werd aangenomen op 20 maart 1950 bij het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds als schrijver 2e klas.

--

--

--

mijn eerste burgerklofje

op kantoor

's avonds studeren

Nu ik deze kans kreeg zou ik hem ook waar maken, dus via de L.O.I. de Nederlandse taal ophalen. Nederlandse Handelscorrespondentie, Praktijk boekhouden, Staatsinrichting en Nederlandse Letterkunde. Op kantoor had ik mijn draai gevonden en ik werd ook regelmatig bevorderd. Op 23 juni 1955 trad ik in het huwelijk met Willy Noorland. Op 18 juli 1958 werd een zoon, André, geboren. Mijn echtgenote publiceerde later diverse poëziebundels, zie: http://members.home.nl/balijon In 1970 werd het Algemeen burgerlijk pensioenfonds verplaatst van Den Haag naar Heerlen en ook wij verhuisden op 1 juli 1970 naar deze gemeente. Als Hoofd van het Bureau Wetstoepassing Instructies en Procedures van de Afdeling Actief Deelgerechtigden ben ik met m.i.v. 1 juni 1986 vervroegd uitgetreden (VUT).

Afscheid van het ABP

Zeer tot zijn verrassing werd Wim Balyon koninklijk onderscheiden op 26 mei, de dag nadat hij het feit vierde dat hij veertig jaar in overheidsdienst was, en de dag waarop hij afscheid nam van het Abp. Directeur Soeteman speldde hem de versierselen op die horen bij een Ridder in de orde van Oranje Nassau”.

--

“Wim Balyon, zichtbaar geroerd door de hem te beurt gevallen eer had kort voor de uitreiking met aandacht, doch niets vermoedend, zitten luisteren naar de lovende woorden die de heer Soeteman tot de scheidende Abp-er en diens familie sprak. Hij onderstreepte daarbij onder andere het vermogen van de heer Balyon om op enig moment te komen tot een uitgebreide wetsuitleg. Specialiteit van de onderscheidene staffunctionaris van ADG was voorts het creëren van een goede werksfeer en het motiveren van de medewerkers. Een vermogen dat hij gedurende zijn gevarieerde loopbaan op verschillende plaatsen binnen het Abp demonstreerde. De heer Soeteman maakte verder gewag van de kwaliteiten van Wim Balyon als manager en dan in het bijzonder de koppeling die hij tot stand wist te brengen tussen materiegerichte deskundigheid en grote menselijke wijsheid. Ook de activiteiten van de heer Balyon buiten het Abp waarbij de literatuur, beeldende kunst en muziek centraal staan, werden door de heer Soeteman nog eens voor het voetlicht gehaald. Diezelfde middag drukten vele oud-collega's de hand ter felicitatie en tot afscheid van een man die sedert 1950 binnen het Abp zo'n eigen plaats heeft ingenomen.
(Uit:Grondslag, abp-orgaan)


Terug