Naar de Hoofdpagina
Naar Israëlisch-Palestijns conflict
Wat stemt een socialist die Israël steunt?
door Wouter Brassé (aangepast 3 nov. 2006)
Wat
stemt een socialist die Israël èn vrede in het Midden-Oosten steunt?
Het schijnt een internationaal (in elk
geval Europees) probleem te zijn, want ik heb meerdere noodkreten op internet en
elders gelezen, van socialisten en andere linksen die zich de laatste jaren
geïsoleerd voelen staan tussen al die progressieven die Israël steeds weer aan
de schandpaal nagelen voor alles wat er mis is in - tenminste - het
Midden-Oosten. Islamisten en Arabieren spreken graag over de Grote Satan (de VS) en de Kleine Satan (Israël), en internationaal
flink links en zogenaamd alternatief spreekt hun dat bijna letterlijk na, al
noemen zij het liever de grote en de kleine imperialisten, immers elk vogeltje
zingt zoals het gebekt is.
In Frankrijk bijvoorbeeld hoeft een
socialist het woord 'zionisme' echt niet in de mond te nemen, tenzij vergezeld
van een bijvoeglijk naamwoord als 'misdadige' of 'racistische', op straffe van
verstoting uit de linkse familie. Over het waarom wil ik hier niet teveel
uitwijden. Israëlische wandaden als het nederzettingenbeleid en tijdens de
(eerste) Libanon oorlog spelen zeker een rol, evenals het wegebben van de
herinnering aan de Tweede Wereldoorlog, Arabische en communistische propaganda,
de onterechte Ché Guevara-status van Arafat, enz. De desoriëntatie van links na
de val van de Berlijnse Muur zal ook een rol spelen, alsmede de toenadering die
men zoekt tot islamitische en Arabische allochtonen in het Westen.
Een Brits progressief initiatief als
het Euston Manifest probeert
een linkse heroriëntatie op gang te brengen, die mede tegenwicht moet bieden
aan blind veroordelen van alles wat Amerikaans of Israëlisch is. Dat is mooi, en
ik heb hun manifest ondertekend, maar ik kan er helaas niet op stemmen op 22
november...
Een hedendaagse Nedersocialist kan
alleen met weemoed terugdenken aan de tijden van Joop den Uyl. De PvdA was me
in mijn jonge jaren niet radikaal genoeg, maar het PvdA-programma was begin
jaren '80 - voordat de panelen gingen schuiven - linkser dan de huidige SP, die
een paar jaar geleden ook al een groot deel van haar ideologische veren
afschudde. Ik stemde destijds dus meestal PSP (voor de jonge lezers: één van de
voorlopers van GroenLinks), maar anno 2006 zou ik graag op Den Uyl kunnen
stemmen.
De liberaliseringswoede onder Paars
deed me in de jaren '90 het belang voelen om ook door een partijlidmaatschap
een links statement te maken, dus besloot ik - na 10 jaar plaatselijk
lidmaatschap - ook landelijk lid van GroenLinks te worden. Wel met twijfels,
want ik vond ze vaak wat elitair, en GroenLinks ging naar mijn smaak nog te
veel mee in de neo-liberale tijdgeest en in het daarmee verbonden Europese
eenwordingsproces. Ik stemde daarom landelijk enkele keren SP, maar het
verruilen van lidmaatschap was net een stap te ver.
Na het mislukken van het Oslo
vredesproces is GroenLinks echter een hetze begonnen tegen Israël, onder
leiding van Farah Karimi en de 'werkgroep Midden-Oosten', en zonder
noemenswaardige tegenstand uit de rest van de partij.
De SP vormt op dit punt helaas geen
alternatief, gezien de standpunten van Harrie van Bommel en het activisme van
Anja Meulenbelt. Zelfs de lijsttrekkers van beide partijen, Femke Halsema ("Joden, het leger van de profeet komt
eraan" is geen oproep tot geweld) en Jan Marijnissen (Tijdens de bezetting van Nederland was er
ook verzet) lijken het Arabische geweld en antisemitisme te bagatelliseren.
Wat dus te stemmen bij de komende verkiezingen?
Ik heb getwijfeld over de Christenunie,
volgens Jaap Dirkmaat de groenste*) partij van Nederland, en op
sociaal-economisch gebied ook vrij progressief. Samen met de SP hebben ze
bovendien de Europese 'grondwet' van tafel gekregen, voorwaar een mooie
prestatie, al vond ik hun beider argumenten soms te populistisch klinken (Ja,
zelfs bij André Rouvoet!). Probleem is natuurlijk hun standpunten over vrouwen,
homo's, abortus, euthanasie e.d.
Daar staat tegenover dat de
Christenunie Israël steunt, ironisch genoeg het enige land in het Midden-Oosten
waar homo's hun geaardheid openlijk kunnen tonen! Ook voor vrouwenrechten en abortus
zou het me niet verbazen als je in Israël het beste zit, dus dat compenseert
wel wat voor hun standpunten hier. (Bovendien is de Christenunie toch te klein
om de Nederlandse verworvenheden te kunnen terugdraaien.)
Helaas, André Rouvoet verklaarde dat
hij zich in een rechts kabinet meer thuis zou voelen dan in een kabinet met de
PvdA, en zijn achterban schijnt dat met hem eens te zijn.
Voor een socialist is er nauwelijks een
groter gruwel denkbaar dan het kabinet "Balkenende IV"! Ik zou het
mezelf nooit kunnen vergeven als ik met mijn stem een coalitie van
CDA-VVD-Christenunie mogelijk zou maken. Nou heeft Mark Rutte wel verklaard
géén kabinet met de 'linkse' Christenunie te willen vormen, maar ik ben wel gek
als ik op hèm vertrouw...
Wat dus te stemmen bij de komende
verkiezingen?
Ik heb even over een adhesiebetuiging
aan D66 gedacht, dat dreigt in het niets op te lossen. Natuurlijk zijn die mij
veel te liberaal, en bovendien medeverantwoordelijk voor het gruwelijke
"Balkenende II", dus zo'n stem zou eigenlijk nergens op slaan. Nu de
sympathieke Lousewies van der Laan en Boris Dittrich weg zijn, blijft van hun
charme ook weinig over...
Wat dus te stemmen bij de komende
verkiezingen?
Misschien een sympathie-stem op de Partij voor de
Dieren? Meer dan 10 bekende Nederlanders duwen hun lijst, van fatsoenlijke
lieden als Kees van Koten en Ivo de Wijs tot walgelijke figuren als Mohammed
Benzakour. Welk standpunt de partij in Midden-Oosten kwesties zal innemen valt
niet te voorspellen. Ik citeer: "Het
is noodzakelijk om steeds de oorzaken van de spanningen en conflicten te
onderzoeken en niet louter te reageren op het geweld dat door dieper liggende
oorzaken wordt opgewekt."
Dat kan nog alle kanten opgaan, maar
velen - vooral ter linkerzijde - hebben een geheugen dat niet verder terugreikt
dan de bezetting van 1967 of uiterlijk het probleem van de Palestijnse
vluchtelingen van 1948; en dan ook nog eens met de nodige blinde vlekken...
Wat dàn te stemmen bij de komende
verkiezingen?
Ironisch genoeg wordt het wellicht de
PvdA van mooiprater en naamgenoot Wouter Bos. Den Uyl, Kok of Melkert waren mij
tien keer liever geweest, maar bij gebrek aan een betere invulling van mijn
hooggedragen idealen, zal ik het misschien moeten doen met een poging om
"Balkenende IV" te voorkomen...
*) Toch stemde de Christenunie blijkens de StemmenTracker tegen het verbod op gasboringen
in de Waddenzee en voor het openhouden van Borselle?!
*** Toegift: mijn laatste brief aan het GroenLinks
Magazine (helaas niet geplaatst). ***
Werkgroep Midden-Oosten
Voor de leden van de
werkgroep Midden-Oosten is geen aktie te laag in hun hetze tegen Israël. Vorig
jaar haalde Karel van Broekhoven de krant met bezwaren tegen
het vernoemen van een plein in Haarlem naar rabbijn Simon de Vries, die veel
voor de joodse gemeenschap had betekend en in Bergen-Belsen was omgebracht, en
die toevallig ook het zionisme steunde.
Nu las ik in de Spits dat Sonja van Wier met een aktiegroep het optreden
wilde beletten van een Israëlische kinderdansgroep die in het kader van een
stedenband Heerenveen bezocht, door hand in hand voor de kinderen te gaan
staan. Het is ongelofelijk dat linkse westerse
'vredesactivisten' zich zo naar kinderen toe opstellen, puur omdat zij uit een
land afkomstig zijn wiens politiek men afkeurt.
Beide akties hebben gemeen
dat ze erop gericht lijken Israël zwart te maken zonder dat één Palestijn er
beter door wordt of de vrede er één millimeter door dichterbij komt. Hoewel
deze akties niet in naam van GroenLinks werden gevoerd, werpen ze wel een licht
op de opvattingen van de belangrijkste woordvoerders van de werkgroep
Midden-Oosten. Ik vraag me af hoelang GroenLinks dit clubje nog binnen haar
gelederen wil dulden.
Helaas lijkt de partij
buitensporig tolerant als het om haat tegen Israël gaat. In 'Met het Oog op Morgen' voelde zelfs Femke Halsema niet de noodzaak om zich te
distantiëren van Hezbollah-aanhangers die tijdens de demonstratie tegen Israël
op 22 juli in het Arabisch de anti-oorlogsleus hadden gescandeerd: "Joden, het leger van de Profeet komt
eraan!"
Wouter Brassé, Sittard