Hier is ook dit jaar weer plaats gemaakt voor onze verslaggeefster Margret Vermeijs

Op woensdag, 8 juli 2009, zijn we met ons allen weer bij de jaarlijkse vergadering aanwezig. Kees doet zijn verhaal als voorzitter. We hebben dit jaar 2 nieuwe rusten. Namelijk ’s woensdags de 2^e rust in Beuningen en donderdags in Malden. Er zijn een x-aantal nieuwe gezichten van wandelaars die dit jaar door ons verzorgd zullen gaan worden. Het bestuur wordt voorgesteld en ook het verzorgingsteam.

Er wordt besloten dat we dinsdags het oranje shirt van Omroep Brabant aan doen.

Tot volgende week allemaal…….! Henk en Eef Romme zeiden ons gedag en ze bedankten ons nu al bij voorbaat hartelijk dank voor de goede zorgen….en we moeten nog beginnen, nou dan hebben ze dat alvast maar gezegd.

Onze 1^e dag, dinsdagochtend, 21 juli 2009,

Walter komt met zijn, (automatisch op afstand te bedienen afsluitbare) bus samen met Helmi, Joey en Ria naar Empel gereden. Zo ook de EHBO’s, Cees, Jan, Ad, Femke en Joke en Margret komt zelf naar Anja en Sjef.

Om 04.30 uur staat voor eenieder de koffie en thee weer klaar

Femke, de dochter van Jan, gaat dit jaar voor het eerst mee als EHBO-er en als handige kracht om bij te springen. Zij is al een jaartje of wat eerder een keer mee geweest. Anoek kon dit jaar niet mee, wat ze wel erg vond.

De bussen worden ondertussen voorzien van alle laatste zaken die aangevuld moeten worden en niet te vergeten de ook weer dit jaar leuke presentjes, voor de adresjes waar we weer mogen komen. Al het vuile goed weer even in de vaatwasser zetten en de keuken is weer netjes opgeruimd. We kunnen gaan…

Het is 05.00 uur, tijd om te vertrekken.

Anja sluit als laatste de deur. Jan rijdt met de bus van Sjef en we rijden op de rotonde in Empel, vraag t Anja aan Sjef, of hij alles bij zich heeft. Zegt Margret, rijdt nog maar een extra rondje Jan op de rotonde, zodat Sjef in zijn tasje kan kijken. Ja…zegt Sjef, ik heb alles. Dan rijdt maar door, we komen bij Intratuin zegt Sjef toch nog iets vergeten te zijn. Hupsakee, terug naar huis.

Walter heeft bij Anja thuis de huis sleutel gekregen, mocht hij eerder thuis zijn.

Verder op weg naar Elst.

In Elst blijven uiteindelijk; Walter (de chauffeur), Margret, Ria, Joke, Joey, Ad en Cees de EHBO’ers.

De rest, Jan de chauffeur (dit jaar neemt hij plaats achter het stuur), Sjef, Anja, Helmi, en de EHBO’ers Femke  gaan op weg naar de rust in Oosterhout.

Daar komen we in Elst.

Alles staat klaar, de tent, de keuken,laat iedereen maar komen.

We hebben vandaag, tja niet te geloven…..     erwtensoep. Brrrr, Margret zal alles proberen op goedkeuring, maar niet die erwtensoep, bah, bah. Daar griezelt ze van..Het is vandaag benauwd drukkend weer.

Voor dat de drukte op ons afkomt lopen Cees en Margret een eindje de wandelaars tegemoet. Het druppelt allemaal stilletjes aan binnen.

Ron komt via onze zijdeur naar binnen, ging daar ook weer naar buiten om te roken. Een asbak wordt hem gegeven. Tja, Ron, zoals je weet in het café mag binnen niet gerookt worden en ook hier niet tijdens deze dagen. Stel je voor dat ook wij een boete krijgen. Cees Sprong je knoeit jongen op je shirt, je bent toch ook net een klein kind. De overbuurman zegt gedag en komt met Margret even een kijkje nemen in de keuken. Hij ziet ons al jaren en vraagt zich altijd al af, hoe het achter bij van Burk, de cafetaria, er aan toe gaat. Hij staat er versteld van.

Alles druppelt zo’n beetje binnen, het wordt druk. Wandelaars in onze woonkamer en buiten op het kleed. Mart komt aangelopen, wat voor soep hebben we ……zegt Margret erwtensoep. Iedere keer weer zei ze als 1^e en enige soep…erwtensoep om ermaar vanaf te komen of…oh ja we hebben ook rundvleesbouillon. Zit Mart al een tijdje binnen en vraagt aan Margret of ze kwaad is…hoezo dat dan ? omdat ze hem geen erwtensoep had gegeven, och man.

Ondertussen raken de knakworstjes op. Walter haalt een blikje van 10 stuksbij.

Op een gegeven moment is het nog al druk, de 1 na de ander wilde iets hebben, terwijl er mensen iets vroegen die al iets gehad hadden. Dus is de vraag in zijn algemeenheid, door Margret, ssst het wordt muisstil, wie is er als laatste binnen gekomen en heeft nog niets gehad….die gaan we als 1^e helpen.

Margret herkent 2 heren van carnavalsclub ”de krukskes”.  Zij lopen met 3-en. Jo (vader) en dochter Cynthia en Jacques. Bij de bestelling die van Jacques werd opgenomen, ging alles mis. Zodra Margret inde keuken gearriveerd was, wist ze het niet meer. Dan ben je nog maar 1 dag bezig.

Jan Samuels is heel erg rustig, ja zegt zijnmaat het komt nog wel. Margret sprak een man aan die erg op Henk Romme leek en ze vertelde hem, dat hij ons niet meer hoefde te bedanken, omdat hij dat al op de vergadering had gedaan. Maar ze heeft zich achteraf vergist en die meneer keek haar al aan, van waar heb je het over. Het was Henk niet.

De troep krijgen we niet aangesleept. Al met al loopt de erwtensoep toch nog goed. Het is een gezellig boel daar binnen.

Niels is weer van de partij, net zoals Peerke, Bram en Mart. De groep van Monique, Kees en Bets zijn ook weer present. En dan nog vele van de club waarvan de namen ons ontschieten, maar de gezichten wel erg herkenbaar zijn.

Walter noemde op een gegeven moment een nogal, vond Margret, moeilijke naam van een wandelaar die nog niet binnen was. De meesten waren nl. op dat moment al binnen. Staat een dame bij de broers Jos en Peter Trum te kletsen (Margret kende haar niet). Zij stelde zich voor door te vertellen dat haar man een neef van Jos is….oh lust je een kopje koffie of thee dan, dat kan ik je wel aanbieden. Zegt Peter dat zij ook bij onze club hoort. Tja nieuwe wandelaars kennen we nog niet allemaal, een enkeling die op de vergadering geweest zijn, herkennen we een beetje. Zij wacht op haar man en terwijl Margret en zij naar de weg lopen, is zij al bellende met haar man omdat hij de rust voorbij gelopen was. Margret staat nog even aan de weg te kijken en loopt vervolgens terug naar achter. Margret dacht dat dat misschien die man zou zijn met die moeilijke naam…..nee hoor zegt mevrouw, hij heet Sil en is mijn man. Oh, da’s niet zo’n moeilijke naam zegt Margret. Zij stelt zich ook maar even voor aan Sil. Jullie waren niet op de vergadering aanwezig, nee zij wonen in Beuningen, vandaar.

Op een gegeven moment zijn ook nog eens de eieren op.  Gilt Margret; we hebben helaas geen eieren meer, dus daar hoeft niet meer om gevraagd te worden.

De wandelaars zijn toch 1 voor 1 stuk voor stuk, netjes opgevoed, ze komen de vuile vaat netjes naar de keuken brengen.

We gaan alles opruimen. Het is een genot dit jaar dat we de grote zware dekens niet meer hoeven in te laden, het is nu maar 1 grote tas waar alle fleece dekens in zitten. We zeggen familie van Burk gedag, tot volgend jaar en op richting Oosterhout.

Margret ziet al lopende naar de rust, nadat de bus geparkeerd is, Huub en Peter, in een fel groen

t-shirt bij de rust vertrekken. Zij loopt er achteraan en loopt vervolgens tussen hun in. Huub slaat zijn rechterarm en Peter zijn linkerarm om Margret, vraagt Huub; ”Gaode mee naor Nijmegen…??” neeeee.

Terwijl zij gedrieën zo lopen, kijken de toeschouwers hen net zo aan, of

ze Margret met haar rode schort met opdruk 3---   ----moeten meeslepen, net alsof ze niet meer kan lopen. En ze loopt niet eens mee. Annemie komt er ook nog even bij en toen besloot Margret maar om terug te gaan naar de rust.

Margret zegt Sjef dat we nog karnemelk bij ons hebben, die gaat ze even halen in de bus. Terwijl ze naar de bus loopt, treffen haar 4 motor mensen (2 dames en 2 heren) he 3* kok, wat eten we, heel gemakkelijk, geen uitgebreid diner!. Zegt een dame dat er een eindje terug een friettent is, die zij waarschijnlijk al met de motor voorbij gereden zijn. Margret heeft Walter gebeld, waar hij is,  omdat hij de sleutel van de bus te krijgen, hij zat met Joey in de friettent. En de karnemelk gaat naar Anja.

Niels vroeg Margret om zijn benen vanavond te masseren, neee we gaan naar huis….

Met Bea gaat het niet zo best, ze vraagt of zij woensdag in de verzorging mag helpen, ze wil toch eerst uitlopen en kijken hoe het gaat. Dit zal Margret met Sjef en Walter overleggen. Zij kan woensdag eventueel in Alverna meehelpen, dan moet ze het Walter maar laten weten en kijken hoe ze daar naar toe kan komen, ze kan altijd een fiets van iemand lenen.

Rymke heeft sinds vorige week het gips van haar voet af en is toch gaan lopen. Kijken hoe het verder gaat deze week.

Alles loopt verder op rolletjes in Oosterhout.

Om half 3 vertrekt bus 1 van Walter (rust Elst) via Beuningen richting huis en kwamen we de 4 motoren tegen. Walter, wil je het raampje even opendraaien en heel langzaam rijden, ”en was het eten lekker ?” vroeg Margret hen, zij kwamen nl. uit de fritestent.

Eerst op weg naar een grote sportzaak, daar treffen we een werkende dame aan die ons vroeg (wij lopen allemaal in dezelfde shirts) hoe het gegaan is, het lopen. Ria en Margret hebben haar kenbaar gemaakt dat wij de wandelaars verzorgen en wij morgen in Beuningen een rustpost hebben. Bij wie als zij vragen mag, uhh, even op het adressenlijstje kijken, naar het adres van de familie Croonen aan de Hoogwaldstraat. Nou dat is leuk dat ik haar ken, zij is Walter, info bij ria of zij haar zus was, en toen

door naar de   even een lekker ijsje eten. Mmmm,dat was lekker. Nou op naar de rust in Beuningen om daar de bus te gaan lossen.

Christel de dame des huizes staat aan de weg met een dame die in de auto zit te kletsen . Terwijl Walter op de oprit wil rijden, kijkt Christel hem aan of ze wil zeggen, jij hebt lef….. Toen zag ze pas dat het Walter was. De hond (walter wat is zijn naam) wordt eerst apart gezet. Wat een ruimte daar zeg, geweldig. We maken kennis met Chirstel haar man walter zijn naam? en Tim hun zoontje. Tim verteld dat een dag of 5 geleden een   -tje is geboren. Hoe heet het veulentje; ”Veulentje”, nou dat kan voor een jongen als een meisje. Het is een jongen, zie maar aan zijn p…….. Margret vertelde dit aan Christel en de rest en we moesten er hartelijk om lachen. We hebben gezellig gekletst in het vrijstaande huis, dat morgen het onderkomen voor ons allen wordt.

We zien wel wie morgen van ons team hier aanwezig zijn. Nou tot morgen dan en veel plezier. Wat een gezellig tante zeg. Het is voor Christel en  walter zijn naam? voor de 1^e keer dat de route langs hun huis komt, zij zijn ook erg benieuwd.

Verder op weg naar Empel. We kletsen nog even wat en spreken af, morgen trekken we de rode shirts van Wijchen aan.

Wel thuis allemaal en tot morgen.

De EHBO-ers gaan richting huis, Walter en Helmi gaan de broodjes weer ophalen bij Jos en Riet, Margret gaat op naar huis en Anja en Sjef halen nog de laatste boodschappen voor de aanvulling.

Onze 2^e dag, woensdagochtend, 22 juli 2009.

Om 04.00 uur hebben we weer een lekker bakje koffie of thee.

We zijn allemaal weer mooi op tijd. De dames vouwen de theedoeken, de schorten en de vaatdoekjes op.

Allemaal zijn we weer aanwezig.

Walter heeft ondertussen de huissleutels al lang aan Anja teruggegeven.

Het is vertrektijd 04.30 uur.

Voordat we vertrekken belt Helmi eerst nog even met Oosterhof, omdat haar vader koorts gekregen heeft en longontsteking.

We vertrekken met 2 bussen naar Alverna. Onder het afdak gaan we de keuken installeren. Vorig jaar stond vanaf de tuin gezien de keuken aan de rechterkant. Dit jaar heeft het verzorgingshuis ervoor gezorgd dat er minder auto’s onder het afdak geparkeerd staan en wij meer ruimte hebben.

De keuken wordt nu ruimer en aan de linkerkant opgezet. Een extra tl-lampje

wordt in het plafond gehangen omdat de lampen onder het afdak uit gaan zodra het buiten licht wordt. Alle beetjes helpen. Het zitje (tafels, stoelen en asbak) van het personeel zetten we verder onder het afdak. Het personeel komt tijdens hun pauze buiten zitten.

In Alverna zullen blijven; Jan (de chauffeur), tevens EHBO, Sjef, Margret, Helmi, Joke en de EHBO’er Ad.

De rest, Walter (de chauffeur), Joey, Anja, Ria en de EHBO’ers Femke en Cees gaan naar de rust in Beuningen

Ad gaat zorgen om de jerrycan vullen met water.

De wandelaars komen druppelsgewijs binnengelopen. Zo ook Niels en Bram. En Niels ben je nog gemasseerd jongen….nee !!.Helmi en Margret zien dat Niels best wel verbrand is door de zon van gisteren. Helmi zal Niels zijn armen eens even goed insmeren met een zonnecrème die ze altijd in een kleine tube bij zich draagt. Alttijd handig. Ook zijn hals is verbrand…Niels reikt zijn hand uit naar Helm om wat crème te krijgen en smeert zijn hals zelf in. Het heft deze ochtend wat geregend.

Jan komt met zijn maat binnen met verhalen. Dat het behoorlijk slecht weer is geweest op hun camping, hagelstenen. Met man en macht hebben ze de tenten vastgehouden en gelukkig zijn de tenten van binnen niet nat geworden, anders dacht hij gestopt te hebben met de 4-daagse. Hij dan ook het hele boeltje ingepakt zou hebben.

Margret staat even aan de kant van de weg. Wie lopen daar…..ze zag het niet, wordt er gezegd, dag Margret…!? Dat zijn de PIWI’s. Pieter loopt voorop met een stok in de hand, die horizontaal naar achter zijn rug gedragen wordt en daar loopt Willem. Willem heeft het moeilijk. Zij zijn sinds 2008 bij ons bekend van startnummer 69     tijdens de B2D > De Brabantse 2 daagse in Helvoirt. Er is nog voldoende ruimte om op een stoel te gaan zitten. Ze gaan buiten zitten. Da’s toch ook wel weer toevallig. Zij zagen ineens het bord van de Bossche 4 daagse. Even wachten Willem, dan ga ik Anja even bellen, zegt Margret. Tring, tring en Willem krijgt de telefonon; “allo ici Soixante-neuf”

Anja begrijpt er helemaal niets van…laat maar waaien, dat leggen we haar straks wel uit. Willem en Pieter bedanken Margret en gaan weer op pad.

Er is er 1 jarig, hoera, hoera, hartelijk gefeliciteerd Cynthia. Zij heeft een leuk t-shirt met opdruk aan. Vele wandelaars zien dat aan de kant van de weg, zodat ze gefeliciteerd wordt, leuk toch. Ook zijn Jo en Jacques er weer bij. Weer bij hun gaat de opname van de bestelling weer niet goed. Ik word gek……  roept Margret, oh ja, zei de heer Co de Winter, met zijn mooie hoedje. Ik kan het allemaal niet meer onthouden.

Komt de zoon binnen  walter weet jij zijn naam, een jaar of 12 zal hij zijn (die samen met zijn moeder loopt). Hij heeft tot Alverna alleen gelopen, heb je nog met andere mensen gelopen, nee, hoor. Dan wacht ik hier totdat mijn moeder komt, dat hebben ze afgesproken. En ja hoor, daar komt zijn moeder aan. Hij zit al een tijdje te wachten en samen gaan ze weer weg/

De jongens, kleinzoon van de heer Gijs Broere (klopt die naam) Matthijs van Oosten en Romon Holtman zijn ook nieuwelingen. Ze vertrekken en waarschijnlijk Matthijs laat zijn zwarte poncho op de stoel liggen, Margret rent naar de weg om hen eventueel nog te achterhalen, maar zij zijn allang vertrokken. Jammer dan, die zien we niet meer. Met Walter in Beuningen gebeld dat als zij nog mochten komen wij de jas bij ons hebben. Zijn ze al weg, dan moeten ze anders tot morgen.

Pauli komt alleen binnen, waar heb je Gerard gelaten?. Tja we stonden bij de trein, toen Gerard zag dat hij zijn barcode niet bij zich had. Dus moest hij terug en heeft de trein van 7 uur gepakt. Pauli is dus alleen gestart. Ze is tevreden met haar spa-tje rood. Ze gaat er weer vandoor en doe Gerard maar de groeten. Daar komt Gerard binnen samen met zijn schoonzusters Ans en Gonnie. Gerard je krijgt de groeten van Pauli….en wij dan, nee jullie niet….

De meeste wandelaars zijn al weer vertrokken. Ans en Gonnie zijn een paar van de laatste die weg gaan. Gonnie staat op, zeg zul je je rotsooi niet eens opruimen….zegt Margret. En Gonnie wordt een beetje opstandig (valt wel mee hoor…lekker pesten) en zij bukken hoor om haar beker van onderuit de stoel te pakken. Succes en tot morgen of misschien tot straks in Beuningen.

De laatste zijn weg en er komen dametjes (van het verzorgingshuis) arm in arm langs gelopen, jullie zijn te laat dames…nee hoor, jullie zijn een goede verzorging zeggen ze nog.

We gaan starten met langzaam aan op te ruimen. Joke is in de keuken bezig.

Helmi duikt de  spoelkeuken in om daar de pannen soep schoon te maken. Leuk joh, die sproeier die ik in de pannen kan sproeien. De vermicelli die in de pan achtergebleven is, laat zij mooi in een afdruiprek vallen, dat vervolgens dan zo in de container gemikt kan worden. Dat is haar lust en leven.

Margret gaat van buien de tuin af gezien op zoek naar welk raam van de 6, het raam van de spoelkeuken is. Om van buiten af aan Helmi de koffiekannen aan te geven om deze door haar te laten spoelen. Helmi voelt zich als een vis in het water.

We zijn hemaal opgeruimd en klaar om te vertrekken en op naar Beuningen,

Daar gearriveerd, staat Walter aan de kant van de weg. In de tuin hebben ze een partytent opgezet, waarbij Walter en zijn team nog geholpen hebben, dit op te zetten. Christel wilde de tent eerst op dinsdagavond al opzetten, maar dan wist ze ook niet of hij er woensdag nog wel zou staan. Er wordt muziek gedraaid. Het is een feestje. Tussentijds hebben Walter en Helmi contact met het thuisfront, omtrent haar vader. Als je naar huis wilt Helmi, maak je er geen zorgen om, de boodschappen worden toch wel gedaan, desnoods gaat Margret met Anja mee.

Van Anja en Walter krijgt Margret de groeten van een blonde dames met vlechtjes. Wat is haar naam, dat konden ze haar niet vragen, ze liep zo snel door….. Omdat die dame borden zag van de Bossche 4-daagse vroeg ze naar Margret, maar die zat op de 1^e rust en die rust heeft zij niet gezien. Wie zou het kunnen zijn ….laat maar even rusten. Komt Chirstel naar Margret, hoe gaat het met je, lust je een borreltje, nee, dat is de afspraak in ons team. Geen drank tijdens deze dagen.

Margret gaat naar Anja en verteld het verhaal van de PIWI’s. Ja, zegt Anja, ik begreep er helemaal niets van, wie ik aan de lijn had en wat ze vertelden.

Margret ontvangt van een wandelaar 2 mooi rode gladiolen.

Daar komt Niels aangelopen die pijn heeft. Even daarna komt ook Sil, heee die Sil…. Hij heeft het ook moeilijk zo te zien. Margret bedenkt zich, naar hun beide gaan straks de gladiolen.

De meeste wandelaars zijn al in Beuningen geweest. Er zitten wandelaars binnen en buiten het mooie huis. De theedoeken hangen lekker buiten te drogen.

Margret stapt binnen op Niels af met haar   . Hij heeft ondertussen zijn benen languit gestrekt liggen op een stoel die voor hem staat. Niels deze gladiolen zijn voor jou als een steuntje in de rug voor de laatste kilometers… Niels zorgt er voor dat hij de gladiool goed tussen zijn tas stopt.

En ook jij Sil, ontvangt deze mooi bloemen, ook voor jouw laatste kilometers. Ik hoop dat jullie vandaag wel uitlopen. Het lijkt net alsof de knoppen tijdens de tijd dat we zitten te kletsen al open willen gaan. Peter, Jos en de vrouw van Sil staan op het punt om alweer te gaan vertrekken. En Sil hoe laat vertrek jij, vraag zijn vrouw, om 15.30 uur. De gladiool gaat meer naar de finish. Ook Sil zorgt er voor dat hij de gladiool goed aan zijn rugtas bevestigd zodat deze niet verloren kan gaan. Het is tijd, Margret brengt Sil en Niels, ze vertrekken samen, naar de straat en ”mannen heel veel succes met de laatste kilometers” en ze worden uitgezwaaid.

Er zitten nogal wat wandelaars binnen. Margret springt nog eens bij om de wandelaars die buiten zitten te voorzien van hapjes en drankjes. Anja wat voor soep heb je hier ?

Ondertussen hebben Romon en Matthijs de poncho ontvangen, die de club uit Alverna in bewaring had genomen. De PIWI’s komen weer voorbij. Tussentijds rijden Walter en Helmi en de 4 EHBO-ers met Joke richting huis, i.v.m. de vader van Helmi.

Ria, Anja, Sjef en Margret zullen ervoor zorgen dat alles opgeruimd gaat worden en dat lukt prima.

Margret gaat proberen de borden weg te halen. 1 bord hangt nogal hoog in een lantaarnpaal. Eerst Anja geïnformeerd waar een ladder opgeborgen is en die stond in een schuur. Ze vraagt dus een man die bij Christel op bezoek is of hij op de ladder zou willen staan om het bord met de spinnen van de paal af te halen, dit is nl. net iets te hoog. Dank u wel en hij vroeg zich ondertussen af wie wij zijn en wat we doen.

Het was een geweldige kennismaking in Beuningen en we hopen volgend jaar weer bij elkaar van de partij te mogen zijn.

We doen de Mac Donald samen met Joey in Beuningen nog een keer aan om daar een warm hapje te gaan eten. Walter en Helmi houden ons op de hoogte. Tja wat zal Margret pakken, een chili wrap is lekker, stelt Ria voor. Nou dat is niet teveel gezegd, die is lekker. En een ijsje, of milkshake als toetje, mmmmm. We hebben goed gegeten.

Nu op weg naar Empel. Thuis aangekomen is Anja in paniek omdat ze haar huissleutel kwijt is, die Walter haar toch teruggegeven heeft. Ze belt nog met nog met Walter met de vraag of ze per ongeluk de sleutel in de bus heeft laten vallen. Nee zegt Walter. Nou zegt Margret tegen Anja, mag ik eens in je tas gaan rommelen, zit er iets in dat ik niet zou mogen zien, nee hoor. En uitladen dan maar en ja hoor, in het vakje met het ritsje dat open was, dat zat de sleutel. Gelukkig. Margret en Anja halen nog de boodschappen bij de supermarkt en op naar huis. Het is nu later dan andere jaren.

We hebben afgesproken morgen het t-shirt van Pepsi aan te trekken.

Sjef belt zijn schoondochter Janneke op of zij morgen mee kan gaan om te helpen. Waarschijnlijk zal Helmi morgen niet mee gaan.

Bij de KRO uitzending loopt toevallig (de krukskes) Jo met zijn hand uit stekend in de lucht en  Cynthia nog aardig goed en Jacques heeft het zwaarder.

Onze 3^e dag, donderdagochtend, 23 juli 2009,

Om 03.30 uur staat voor eenieder de koffie en thee klaar.

Vandaag hebben we 2 hulpen meer. Janneke, de schoondochter van Anja en Sjef gaat vandaag mee op pad en ook Anoek gaat vandaag mee. Helmi is vandaag thuis gebleven. Margret wordt wakker en het 1^e dat haar te binnen schiet, is dat ze denkt dat ze weet van wie ze gisteren van Walter en Anja  de groeten heeft gekregen. Dat zou best eens Monique, een klant van sportiom kunnen zijn.

Ook vanochtend weer eerst het opvouwen van de theedoeken, de vaatdoeken en schorten. De vuile vaat weer in de vaatwasser. Walter en Sjef zorgen nog voor de laatste zaken om een en ander in de kratten te doen.

Het is vertrektijd 04.00 uur. Vandaag vertrekken weer 3 bussen op weg naar hun bestemming.

Naar Malden gaan, Cees (chauffeur en tevens EHBO’er), Joke en Margret.

Walter kloppen de namen in gr.beek en mook?? Waar is annoek naar toe geweest

Naar Groesbeek vertrekken Jan tevens EHBO-er (de chauffeur), Sjef, Anja, Janneke en de EHBO-ers Ad en Femke en vervolgens naar Mook gaan .Walter (de chauffeur), Ria, Joey en de EHBO’er Anoek.

Aangekomen in Malden, even zoeken naar het nieuwe adres. Het oude adres rijden we aan onze linkerkant voorbij. Het is nog erg rustig op het erf. We zitten tussen 2 huizen in met de oprijlaan.

Na een poosje maken we kennis met de nieuwe mensen. Zij zijn erg benieuwd hoe het er aan toe zal gaan, Dit is voor hun de 1^e keer. Cees is heel erg aan het improviseren hoe en waar hij toch in hemelsnaam de vlaggen moet gaan ophangen om het voor onze 30 km. wandelaars zo duidelijk mogelijk te maken. Omdat de wandelaars een even een straat in moeten en dan een eindje de straat door moeten lopen. Wat gaat hij doen ? Hij loopt in tegemoet komende richting de wandelaar de route op. Dan op de 1^e lantaarnpaal hangt hij aan de rechterkant een bord. Als je zoals de wandelaars aangelopen komt komt, zie je dus dat bord aan de linkerkant van de weg hangen. Bij de straat, waar men links in moet hangt aan de overzijde de grote Brabant 200 vlag, met net daarachter aan een paal het bordje Brabantse 4 daagse. Margret, zegt Cees, doe even alsof jij als wandelaar komt aangelopen op de route en kijk of het dan duidelijk is. Ik zou nog een extra bord hangen nog voor de 1^e lantaarnpaal, voordat de wandelaars links de straat in moeten. Want anders lopen ze misschien net voorbij en te ver. Ze gaat een eindje de route op en er wordt gezegd, hallo Margret…. Klopt het dat ik van jou gisteren de groeten heb gekregen, ja dat klopt. Toevallig dat we elkaar hier vandaag treffen. Nou veel succes Monique. Margret loopt al wandelend het parcours op zoals de wandelaars ook lopen en het is duidelijk en zichtbaar aangeduid hoor Cees. Bij de bus aangekomen, we zijn de Nijmeegse vlag helemaal vergeten in te pakken en mee te nemen. Cees heft een vet plan.

Op de motorkap van de bus heeft Cees een …..

jawel…. …theedoek

met behulp van veel   plakband geplakt, met daar dan weer op

middels duidelijke pijlen,  de richting waar men uiteindelijk mag gaan rusten.

Zo zag het er ongeveer uit…..       

Cees Verhoeven kwam als 1^e van de wandelaars aanwaaien. Hij mag hier niet rusten, enkel de 30 km. komen hier. Maar hij was toch even benieuwd. Cees de EHBO-er vroeg hem ”en is de aanduiding duidelijk?”. Hij zit er toch wel een beetje mee. Ja het is prima zo, nou Cees ….

goed gedaan man…..   ……… laat ze maar binnen komen.

De heren Matthijs en Romon……nee, zegt hij dat klopt niet. De namenlijst wordt erbij gepakt en daar staat Romon en Matthijs op voor 30 km. maar jullie lopen toch meer…? Ja dat klopt, het juiste aantal wordt ook aan de rust van Walter in Mook doorgegeven anders zitten ze te wachten. En het is Ramon……He is eigenlijk niet de rust voor jullie, maar willen jullie iets drinken, Zij kiezen beide voor wat fris. Ze vragen beide aan Margret hoe laat het is, zij kijkt op haar horloge en zegt, het is 10 over half negen,. Zegt Mathijs, het is ”kwart voor half 9”. Hoe om je daar nou zo bij…

Daar komen Jo en Cynthia, jullie lopen toch geen 30 km…? nee klopt maar Cynthia heeft pijn aan de achterkant net boven haar knie. Cees heeft er even naar gekeken. He, jullie zijn toch met 3-en ? waar is nummer 3, oh ja zegt Jo, Jacques Boelens is helaas uitgevallen, Margret geeft dit ook weer door aan Walter en Sjef, zodat zij beide Jacques van de lijst moeten strepen, dat hij niet meer binnen gaat komen. anders wordt er op hem gewacht bij de rust en hij komt niet.

Margret gaat even op pad om puddingbroodjes te halen voor de groep van Piet, ons clubje en voor de mensen waar wij zo gastvrij zijn ontvangen.

Ik ben ff weg, alles staat te sudderen, de soep, de ballen en de koffie is klaar. Op weg naar….komt ze de vrolijke Brabanders tegen en wel Frans. Zij staan op elkaar te wachten omdat er controle is en men als groep dan door de knip moet. Ze loopt een stukje met Frans mee en even kijken hier haal ik zometeen de puddingbroodjes, maar al kletsende gaan ze er al aan voorbij. Ik loop nu terug zegt ze en succes he….. Op naar….., loopt ze Ton Verhaegh tegen het lijf, dan ook maar een endje meem oplopen, goh ik kwam net bij de rust, maar kreeg geen koffie, jij was er niet….geintje… Nou Ton, loop verder plezierig ik ga weer proberen terug te lopen, op weg naar de broodjes. Zitten er een paar mensen langs de kant die Margret in de gaten hebben, al op en neer lopend en zij vroegen zich af, of ik met iedereen mee ga lopen….nee daar begin ik niet aan.

He, he op weg naar de kraam waar de puddingbroodjes worden verkocht, ze betaald en neemt de 2 zakken met inhoud en veel servetjes, want er zal straks wel geknoeid worden, mee. Op de terugweg richting de rust, komt ze de groep van Huub tegen en Henny treft ze ook, dan lopen daar Peter, Annemie en Wim. Nu wordt het wat drukker en ziet de ene wandelaar na de anders Margret lopen, dus gaan hun handen richting Margret de lucht in. Daar komt ze Jan Samuels met zijn wandelmaat tegen. Ook treft ze die lange blonde heer die ook aan de B2D in Helvoirt als voorloper meeloopt tegen, die heeft er een behoorlijke pas in zeg….. Ze loopt daar met de handen vol met die zakken, haar rode schort 3*** kok en het commentaar dat je dan krijgt he…..wat koken we vandaag, lekker gebak he. ….Dat krijg je dan he, maar wel leuk hoor. Gebak kun je een eindje verderop kopen.

He, he, ze is terug op de post, daar ben ik weer.

Op het bordje dat bij de Brabantse vlag hangt heeft Cees met pleisters de cijfers 30 op geplakt. En ook nog een extra pijltje op de Brabantse vlag. Omdat er namelijk ook vele andere wandelaars binnen gedruppeld kwamen, van de 40-ers en de 50-ers. Dan zien ze daar al dat zij hier niet verwacht zullen gaan worden.

Het wordt al een gezellig boeltje met het binnenkomen van de wandelaars. Iedereen heeft een plaatsje onder de mooi opgezette grote ten.

Komt Co de Winter binnen, zegt Margret;

Een ieder komt zo zoetjes aan binnen. Ria Westelaken komt met haar Amsterdamse maatje, en hoe gaat het met je zwaluwstaartje…? Coba zit aan de andere kant van de tent zij wil zometeen weer op pad met Ria en Amsterdam. Maar Amsterdam heeft met iemand afgesproken,als je mee wilt coba dan wel een beetje aan het tempo aanpassen. Henk loopt vandaag alleen en Eef komt naar de finish. Het gaat er gezellig aan toe. De stoeltjes qua bezetheid lossen elkaar netjes af.

Daar komt de groep van Piet. Eerst lekker eten en drinken en dan krijgen zij, zoals beloofd hun toetje…….de   puddingbroodjes met een servetje.

Laat het jullie smaken. Ze hebben heerlijk gesmuld.

Het is zo rond de klok van 10.30 uur als het met bakken  uit de hemel komt vallen. Daar gaan ze dan weer met hun 4-en op pad om de tocht te vervolgen. Onder moeders….

                                             paraplu, even een foto’tje maken, met hun 4-en p een rij, vertrekken ze weer, op naar de volgende post.

Ondertussen is zo wat iedereen bij ons geweest. We bellen met Sjef om de vragen of zij nog eventueel afmeldingen ontvangen hebben, omdat er op onze rust nog een ongeveer 4-tal binnen zo zouden moeten komen. We kunnen gaan opruimen, maar doe maar rustig aan zegt Sjef. We zitten met de buurtjes gezellig te babbelen, misschien klaart het nog wel op, zodat we wat later gaan inpakken. Maar helaas, het blijft maar regenen. Het keukengerei staat weliswaar onder een tent, maar toch wordt alles nog druppelsgewijs nat, omdat de tent van een stoffen doek is en niet van een grondzeil. De stoeltjes onder de tent klappen we maar alvast in, zodat we dan de ondertussen droog gemaakte spullen onder de tent kunnen gana zetten. De soep die we over hebben en de ballen in de jus geven we aan de mensen af, zodat zij dit met de andere buren kunnen delen. Het is zonde om allemaal weg te gooien. Zo nu de groene keukentent voorzichtig inklappen en in de bus leggen. Alle staat nu in de bus. We hebben mooi de bus met zijn achterkant zo tegen de tent aan kunnen zetten, dat we nog niet zo nat geworden zijn. We hebben in een krat waar droge zeilen in zaten, deze uit de krat gehaald, zodat we de natte tent daar kunnen ingooien. De buurman trekt zijn jas aan, zet een pet op en helpt ons net zo had mee. Nu gaan we letterlijk de tent afbreken. Eerst met man en macht de palen, deze moeten nu eerst onder te tent vandaan, worden deze verwijderd en we gooien, ja gooien deze in de speciale kist en als laatste vouwen we het zeil in elkaar en wordt inde krat gelegd.

De mensen namen het presentje graag aan en zij staan volgend jaar weer graag open voor de Bossche 4 daagse.

Zo luitjes nu op naar Groesbeek. De route daar naar toe is goed uitgeschreven zodat we er in 1 keer weer naar toe kunnen rijden. De bus wordt geparkeerd en op de naar de collega’s, vraagt Margret aan Sjef van de rust of zij nog iets nodig hebben, een flesje sinas. Ramon, zo heet deze goede jongeman en Matthijs zitten binnen, stapt Margret op hen af en hoe is het ook al weer jongens, het is kwart voor of na half 9….en lachen dat ze deden.

Bea loopt mee te helpen, Bram is uitgevallen. Niets heeft het zwaar,. Vraagt Bea of we van die yellow Rigola’s willen. Hoezo, yellow, het is toch rood…..reageert Margret heel droog en de club van Bea, Bram, Peerke en Niels die bij elkaar zaten, zaten te lachen joh.. schitterend. Peerke wil weer met Niels gaan vertrekken. Gezellige man…? nou gezellig…. zegt Peerke, hij loopt alleen maar te blazen,  …..nou dat is gezellig!.

Jo en Cynthia zijn er ook weer, hoe gaat het Cynthia met de pijntjes…. Het gaat goed.

Het is half 2 en we krijgen het vreselijke bericht dat de vader van Helmi zojuist overleden is. Walter, Ria en Joey gaan vertrekken richting het Bossche. Rijd voorzichtig he.. ale wandelaars zijn geweest en wij gaan alles inpakken.

Ook wij vertrekken u allemaal richting huis. Anoek rijdt met de bus van Malden mee terug naar huis. Maar voordat we naar huis gaan, gaan we eerst naar ons vertrouwde adresje om daar te gaan dineren in Mook, bij de Plataan. We hebben ons buikje rond gegeten, we leggen allemaal ons eigen gerecht qua geld op de bar. Nu blijkt er veel te veel betaald te zijn. Femke neemt het geld in ontvangst en wij mogen van haar van dat geld een ijsje kopen, daar trakteert zij ons op.

Nu echt op weg maar dan eerst richting Overasselt naar de heer en mevrouw Jansen om daar te lossen.

Hebben we nog broodjes die we aan onze Bolle kunnen geven… ja hoor. Hoe grijs zal Bolle aan zijn snuit geworden zijn? Helaas is Bolle ongeveer 5 weken geleden overleden, zij hebben hem moeten laten inslapen. De zuivel die we over hebben, kunnen we weer mooi in de koelcel zetten, dan blijft deze lekker koud. Wat ligt de grasmat er weer keurig bij, hij is door de heer Jansen gemaaid en hij heeft zelfs op zijn knieën gezeten om ook de kantjes netjes te maken. Maar dat moet nog wel opgeruimd worden, meneer Jansen….anders doen we dat morgen wel.

Op naar het Empelse. Op weg naar huis heeft de bus van Cees geen sleutel, om alvast thuis te gaan lossen mochten de andere 2 bussen nog niet thuis zijn. Nou zegt Margret, dan gaan we toch naar de overburen, Bart en Wil. Moet je poepen dan is toen de vraag……nee, dat is al wat jaartjes geleden dat dat aan de orde was, namelijk in 2005. Nee, dan kunnen we daar de sleutel vragen, dan kunnen wij al gaan lossen en de bus van Cees in gereedheid brengen voor morgen naar Escharen.

Margret belt aan, …..tring tring, zou ik de sleutel  van Anja en Sjef mogen hebben”? ”Moette poepen dan?”, was direct Wil’s vraag…….Zij wist het zich ook nog zo goed te herinneren als de dag van gisteren. De bus van Cees is al mooi leeg voordat de ander bus van Jan en Sjef komt.

Walter komt nog van thuis uit naar Anja en Sjef gereden om toch nog even een en ander te kunnen betekenen om nog iets te doen. Margret gaat weer met Anja de resterende boodschappen doen. Sjef legt hen beide tig keren uit hoe we moeten omgaan met de telling. De start telling, het verbruik en wat er uiteindelijk nog bijgekocht moet worden. Die telling maak je al bij vertrek van de rust en thuis bij het bij elkaar rapen van de etens- en drinkwaren voor morgen zodat er de aanvulling gekocht kan gaan worden. Anja en Margret beginnen het een beetje door te hebben.

We moeten het vaker doen en dan komen we er heus wel uit. Nou welterusten en tot morgen….

Bij de KRO uitzending loopt Jan erg langzaam om in beeld op televisie te komen. En dat is gelukt Jan !

Onze 4^e dag, vrijdagochtend, 24 juli 2009,

Goedemorgen, daar zijn we weer….

Om 04.30 uur staat voor eenieder de koffie en thee klaar. De koffie voor Escharen is aan het pruttelen en diverse smaken cup a soup liggen ook al klaar.

Het is vertrektijd 05.00 uur. We gaan weer met 3 bussen op pad.

Naar Escharen gaan, Cees (chauffeur en tevens EHBO’er) en Joke.

In Overasselt blijven Jan (de chauffeur en EHBO-er), Sjef, Anja, Margret en de EHBO’er Ad vervolgens naar Mook gaan Walter (de chauffeur), Ria, Joey en de EHBO’er Femke.

Eenieder stapt 1 voor 1 de bus uit. En opeens een grote knal……..Anja loopt richting de garage en ze moet me toch tegelijkertijd een heerlijke harde scheet laten…..  zeg !!!! En ruikt hij Anja, dat weet ik niet, Adje staat achter me.

De wandelaars mogen toch weer van de heer Jansen door zijn tuin lopen, maar het zand is best wel drassig en modderig, laat de wandelaars maar mooi omlopen is de reactie van het team. Toch gaat de heer Jansen iets samen met Jan regelen. Zij gaan een……. blauwe loper uitleggen.

Een ieder met uitzondering van Cees en Joke, helpt men eerst even mee op te starten. We hoeven de tafelbladen en de schragen ook niet op te zetten omdat zij daar 2 mooie hoge tafels hebben die we weer mogen gebruiken. Het gras dat aan de kantjes lag gisterenavond, is netjes opgeruimd.

Margret kijkt vanuit de keuken een keer naar buiten, en het is net of de heer Jansen staat de plassen in de tuin, maar hij was de tuin met de tuinslang aan het besproeien.

Komt Co de Winter binnen, he waar is je  …..hoed, zo herkennen we je toch niet !

Het is weer erg gezellig, onze Jan gaat weer als gewoonlijk naar de keuken. Marie en Bernadette gaan lekker buiten zitten, want daar mag tenslotte gerookt worden en het zonnetje begon te schijnen, heerlijk. Het is vanochtend weer aardig nat en regenachtig geweest.

Daar komen Peter, Jos en de vrouw van Sil binnen. Heeee waar is Sil ?, vraagt Margret zich af. Die is thuis. Hun zoontje Jasper heeft gisteren glas in zijn oog gekregen dat direct verwijderd moest worden. Toen wilden Sil en zijn vrouw eerst beide thuis blijven, maar uiteindelijk is Sil toch thuis gebleven, hij moest deze ochtend ook weer voor controle naar het ziekenhuis. Margret gaat even bij haar zitten, hoe heet jij eigenlijk, Han, afgekort van Hannie, maar iedereen zegt Han. Walter wil jij dit svp controleren…  Sil komt straks nog naar Mook. Misschien, zegt Han, zien we elkaar daar nog. Dat is moeilijk te zeggen, zegt Margret, we meten hier eerst alles binnen gehad hebben en dan gaan opruimen om richting Mook te gaan. Mochten we jullie niet meer zien, veel groetjes.

Daar komt Pauli binnen, Margret haalt al een bekertje spa rood en wil haar deze geven. Maar de vogel is gevlogen, dan maar even in de keuken laten. Wordt er vanuit de serre geroepen, Margret heb je een spa rood voor mij?. Waar ben je dan ? Op haar gebruikelijke stoel in de serre. Tja ze zag jou al binnen komen maar was je kwijt, je moest zeker naar kamertje 100. Ans, Gonnie en Gerard zitten ook bij haar in de serre.

We worden weer zoals gewoonlijk heel hartelijk ….. door onze wandelaars voor onze goede zorgen aan hun.

Henk en Eef willen graag koffie en een soep. Brengt Margret hem de koffie, loopt ze weer terug, want ze heeft in zijn koffie een theezakje laten soppen.

We gaan zo zoetjes aan opruimen. Margret pakt samen met de heer Jansen een krat op, lopen 10 centimeter vooruit, zet de heer Jansen de krat op de grond. Even uitrusten hoor!. Ze wisselen van kant, lopen weer 10 centimeter, zetten weer de krat neer, het is wel heel erg zwaar hoor. Wisselen weer en zo tot 4 keer toe en uiteindelijk wordt de krat dan toch aan Sjef gegeven om op de juiste plaats in de bus te zetten.

Nu gaan we naar Mook. Op een paar wandelaars na, is iedereen al binnen geweest. Margret staat aan de kant van de weg, komen Ramon en Matthijs binnen, we zijn blij dat we er zijn…..Zij zijn de laatste die in Mook binnen komen.. Joey staat aan de weg. Op een dienblad liggen allemaal, appels, sinaasappels om deze uit te delen. In ruil daar voor krijgt hij pennen, snoepjes. De wandelaars vinden het fijn dat zij iets aangeboden krijgen, mogen we dat pakken, wordt er netjes gevraagd.

Walter gaat alsvast met zijn bus, de frietjes en er iets lekkers bij halen. De frietzakken worden open gescheurd, op tafel gelegd en smikkelen maar…. Lekker allemaal iets te drinken erbij…

We ruimen de laatst zaken op en vertrekken allemaal naar huis.

Op zaterdag gaat Margret nog helpen bij Anja en Sjef. Genieten van een bakkie koffie. Het is mooi weer maar lijkt net of het dreigt, zal he regenen of niet. Sjef hangt de zeilen van de tent (uit Malden die erg nat geworden is) nog maar even niet buiten. Alle plastic bakjes, waar de koffie, de snoepjes, de suiker, de suikerklontjes, de theezakjes en al niet meer in zaten, gooien we in de afwasbak om dit weer netjes schoon te maken zodat ze weer bruikbaar zijn voor volgend jaar. De theedoeken, schorten en vaatdoekjes heeft Anja al gewassen en deze hangen aan de draaimolen te drogen. Zo die kunnen we ook mooi opvouwen. De kratten maken we schoon, zodat we deze kunnen gaan vullen en die kratten zetten we in het tuinhuisje. Tot volgend jaar.

Alle wandelaars en mensen van het verzorgingsteam, we hebben er weer iets moois van gemaakt.

Dit zijn weer de belevenissen van 2009, we kijken weer uit naar het komende jaar, 2010 !

                                                             Wilt u ook nog eens nalezen wat er vorig jaar was gebeurd klik dan hier.