Mijn ouders hadden een groentezaak in Hollandse Rading en mijn vader ging met een groentewagen door Hilversum, Hollandsche Rading,  in 1958 zijn we door omstandigheden moeten verhuizen,  mijn ouders hebben de zaak verkocht en wij zijn verhuist naar de Prinses Irenelaan 29 in Maartensdijk waarna na enkele korte baantjes elders mijn vader bij de NBM (Nederlandse Busvervoer Maatschappij) is gaan werken. Ik weet nog maar weinig van die tijd en veel informatie is ook al moeilijk te verkrijgen als je ouders niet meer leven.  Ik heb op de kleuterschool  (1 jaar) Wilhemina-school Dorpsweg gezeten nabij het spoor en 1 jaar school met de Bijbel langs de Prins Bernardlaan, de eerste 3 jaar van de lagere school heb ik op de Theresia-school in Bilthoven doorgebracht waarna ik de 4e tot de 6e klas op de Openbare school de Kievit heb gezeten ,enkele namen van de kievitschool weet ik nog wel zoals Joop Veen, Norma van Gein, Tjarda ?, Joke Vos, Tosca Ach(g)terberg maar de meeste ben ik vergeten, sommige namen vanuit de buurt van de Irenelaan zoals Hetty van Basten, Gijs Jacobs, Nico Koetze, Bert Vink, Gerard van de Brink zijn er die ik nog wel kan herinneren maarrr....(WIE ER MEER WEET MAIL ME) ondertussen bij de voetbalvereniging SVM Boys gevoetbald (pupil,aspirant) met o.a Bert Vink, Jan Griffioen, en ook nog 1 jaartje bij de gymvereniging in het dorpshuis gesport.
Als vakantiebaantje heb ik vanaf mijn 13e bij SENO plastic gewerkt waarvan mijn ouders het thuiswerk van deden, eerst in het magazijn lege dozen stapelen en later als sjouwer met een chauffeur mee de thuiswerkers aanleveren en de verpakte spullen ophalen , de chauffeur heette ??Hartog of iets van die strekking.....Na de lagere school 2 jaar LTS (houtbewerking) in Utrecht en op mijn 15e (via een advertentie en toedoen van PA) bij de bedrijfsschool van de PTT Post begonnen ook in Utrecht (kanaaleiland) met als collega's  Jan Molenaar, ?? Claasen, H?? Kalkhoven, Peter van Beesd, Piet van Rooyen, en nog 9 andere jongens van ongeveer de zelfde leeftijd. Een dag per week moesten we nog naar school waar we veel deden behalve leren....dagje Amsterdam, uurtje gek doen, Boswandelingen in Lage Vuursche en wat al niet meer... Ja veel sporten dat moesten we ook 6 uur p/wk zwemmen, voetbal, basketbal etc..... en Utrecht uit het hoofd leren zoals steenstraat ...van der steenstraat en nog meer van die mooie combinaties. Hoe ga je om met een gerechtelijke brief en aan wie mag je een aangetekende uitreiken wat doe je met een brief die een geadresseerde niet wilt hebben.....ja en veel lol maken......het was een hele mooie tijd op de bedrijfsschool.

Na de bedrijfsschool en enkele maanden als postbode in Utrecht te hebben gewerkt ben ik met mijn ouders naar Heerlen Limburg verhuist en ben overgeplaatst naar PTTkantoor Heerlen alwaar ik als telegrambesteller en postbode ben verder gegaan, het was wel een hele omschakeling, hier werd nog op de oude manier gewerkt s'morgens een wijk en middags nog eens je wijk lopen terwijl ik al in het nieuwe systeem van PTTPOST was gewend te werken morgens sorteren en dan je bestelling weg brengen KLAAR..(EBS)..nu moest ik weer terug om 16:00 om de wijk nog eens te lopen......

Ook het vrienden maken als je op 17 jarige leeftijd in een gehele nieuwe omgeving komt valt niet mee...ja je hebt altijd wel enkele jongens en meisjes waar je mee optrekt (Karin Sormani, Martin Michiels, Peter Hikspoors, Peter Lochtman) maar VRIENDEN ja dat is een moeilijke opgave....zeker als je een HOLLANDER bent zoals ze mij hier zagen EN soms nog steeds zien..We gingen graag opstap (1973-1977) naar de Groofin en Nationaal later Kiss op de bokstraat en naar Brunssum BUSS waar we een hele mooie tijd hebben gehad...Na een jaartje (1974) heb ik dan Marina leren kennen een zacht, lief en mooi meisje.....die weet wat ze wilt.....

Dat zij erg vasthoudend is blijkt wel, want we zijn nu bijna 28 jaar getrouwd, We zij op 14 Maart 1978 in Heerlen getrouwd en hebben 2 jaartjes op de Catullusstraat gewoond en daarna, in 1980 op de Beneluxlaan zijn gaan wonen waar Richard-Anton is geboren maar kort daarna.. Augustus 1985 zijn we verhuist naar de Trompstraat alwaar André werd geboren na 1 jaar 1986 verhuisde we alweer naar de Parkweg waar we 8 jaar met veel plezier en rust hebben gewoond maar na enkele incidenten met de jeugd en ouders zijn we als het ware in (1995) gevlucht uit de Parkweg naar de Palestinastraat waar we nu met veel plezier wonen... al was het in het begin best wennen....van een hele rustige straat met niets achterom naar een drukke straat en ook nog direct achter je tuin langs elk half uur een bus...dus het was een hele omschakeling... 

De eerste  jaren van mijn / ons huwelijk bestond uit louter feesten / stappen  en het opvoeden van onze ROTTWEILER Borca een prachtige hond erg lief en gehoorzaam....ik werkte met Borca op de vereniging VDH DE DOORBIJTERS een naam die niet op de honden van toepassing was....6  jaar heb ik met Borca op de wei geoefend maar bijten deed ze niet speuren dat kon ze als de beste. Toen we verhuisde naar de Beneluxlaan hebben we er een hond bij gehaald Kenta een Duitse herder, heel anders als Borca veel veller op de wei NIET thuis naar de mensen maar eenmaal op de wei beet ze als de beste en dat was wel even wennen Borca deed dat niet en dan moet je toch wennen....Marina ging daarom met Kenta aan het werk en ik hield me met Borca bezig.

Het huis op de Beneluxlaan hebben we opgeknapt / verbouwt en toen waren we klaar (1983) voor een kindje tenminste als ons dat gegund was.
En ja naar hoor in Januari 1984 werd Richard-Anton geboren een gezonde zoon wat hebben we genoten van deze tijd.... maar wat gaat dat snel voorbij.....Er vertrokken veel oude bewoners uit de Beneluxlaan en wat er terug kwam was niet bepaald van onze slag..(en we voelen ons echt niet meer als een ander)..daar kwam nog bij dat de betonrot toesloeg in ons huis en wij het mede daarom snel hebben verkocht en zijn verhuist naar de Trompstraat..wat qua wonen een vergissing bleek we hadden hele lieve en leuke buren maar na enkele maanden ontpopte 1 buurjongen zich als DJ en dat altijd als zijn ouders er niet waren (die deden er niet veel aan). Toen Marina zwanger werd van onze tweede kon zij niet meer slapen van ergernis (die buurjongen vergalde ons leventje daar) Toen kort na de geboorte van André we de kans kregen om een nieuw huis op de Parkweg te gaan bewonen hebben we geen minuut getwijfeld en zijn bijna direct verhuist in september 1984 André was maar 2 weken oud zijn we vertrokken naar de Parkweg. Het was een hele mooie maar kleine woning op een locatie (qua uitzicht en rust) waar we nu met weemoed aan terug denken.

Richard hield net als ik wel van het voetballen dus op naar de vereniging alwaar ik al jaren met plezier speel in het 4e elftal
R.K.v.v. Heksenberg hij starten bij de F-jes en toen daar bleek dat er voor de jeugd moeilijk vrijwilligers te vinden elke week een andere trainer/leider is mij gevraagd of ik niet als trainer en leider wilde optreden, na de cursussen jeugdtrainer en scheidsrechter te hebben gevolgd heb ik het stokje aanvaard en met later John Vossen vormden we een heel leuk span van 1988 t/m 1996 hebben we heel wat sportief plezier gehad.

Maar wat we daar op de Parkweg de laatste 1.1/2 jaar  (1993-1995) hebben meegemaakt,dan moet je wel weg of je wilt of niet het is om jezelf te beschermen, het begon met het vinden van een revolver op het schoolplein door André, niets bijzonders zou je zo denken maar als de politie binnen 5 min bij je op de stoep staat en zeg dat er kogels inzitten en dat als de trekker was overgehaald de grootste ongelukken hadden kunnen gebeuren denk je er ineens anders over.  Kort daar op wordt Richard door 2 jongens vastgehouden en een 3e slaat hem met een honkbalknuppel op zijn lichaam, dit zie ik en ren op het gebeuren af waarna ik bij de ouders het gebeuren meldt, wat schets mijn verbazing, dit antwoord de moeder (nadat ze eerst nog niet eens bereid was om me te woord te staan),  uw zoon is ook geen lieverdje (dat zal zeker waar zijn) en zal het wel hebben uitgelokt (ja 3 (9-10-11) tegen 1 (9) ) maar je kinderen er op aanspreken is toch het minste wat je kunt doen. Enkele maanden later zijn  Marina en André getuige van een RIP-DEAL (op nog geen 10 meter van hun af) waar enkele schoten bij vallen ze moeten ook nog een getuige verklaring geven op het politiebureau met de wetenschap dat een van de daders bij ons in de buurt woont. Dit alles gaat niet zo gemakkelijk aan je voorbij en als Richard voor de 2e keer flink op hem wordt in geslagen (dit keer op het schoolplein door een achterbuur jongen) en we aangiften gaan doen bij de hoofd van school en politie die dan zegt je woont ook in een buurt waar je dit kunt verwachten is de maat vol,  als er op school ook weinig tot geen aandacht aangeschonken wordt met de wetenschap dat de dader bij je achterom woont is de maat vol overvol en besluiten we voor een verhuizing en wel zo snel mogelijk i.v.m. de spanning die er in je zit niet te laten botvieren op de achterburen, dus ter bescherming van ons zelf zijn we verhuist naar de heerlerbaan waar het niet zo rustig (qua verkeer dan) is als op de Parkweg. 

ONZE NIEUWE START